# data[].attributes.body
Sofie Famil is een zelfstandige vastgoedhandelaar en haar kantoor genaamd Famil Immo is nog maar recentelijk geopend.
Ze heeft twee keer meegedaan aan de Vlajo-project. Haar eerste project heette 'Shock-Là'. Zij was de commercieel directeur en zij heeft alles uit de kast gehaald voor een goede marketing reclame van haar minionderneming.
Haar tweede SBR-project van Vlajo heette ' we care' dat was een doe-boek en het aanleiding naar dit boek was haar oma toen ze recentelijk overleed.

# data[].attributes.headline
Haar reis tot zelfstandige vastgoedhandelaar

# data[].attributes.subject
Haar reis tot zelfstandige vastgoedhandelaar

# data[].attributes.body
Ze heeft netwerkeconomie gevolgd op school. Na dat ze is afgestudeerd heeft ze een baan gevonden dat op haar lijn zat met wat ze volgde. Sinds dat ze het maar niks vond kreeg ze de vraag of ze verder wou studeren of al wou beginnen werken. Ze heeft gekozen om avond school te volgen waar ze opleiding 'vastgoedpromoter' heeft gekozen terwijl ze bij een immo-kantoor aan de slag ging als administratief bediende. Ze kreeg toen de mogelijkheid om een huis te verkopen van haar collega. Dat huis was na zes maanden nog steeds op de markt en wou niet verkocht worden. Nadat Sofie Famil actie nam werd de huis na een week verkocht. Toen wist ze dat vastgoed iets voor haar was.

# data[].attributes.body
- Maak goede afspraken/deals met de mensen met wie je werkt!
- Teamspirit is erg belangrijk om samen verder te kunnen geraken met je mini-onderneming.
Ze heeft veel werk in dit SBP-project gestoken, sterker nog, ze heeft bijna alles zelf gedaan, omdat het werk dat aan anderen werd gedelegeerd... gewoon vastliep.
En erger nog, ze zou voor het SBP-project een onvoldoende hebben gekregen vanwege een gebrek aan teamspirit. Kennelijk begrepen de toezichthouders niet wat er aan de hand was. Gelukkig hebben de mensen met wie ze samenwerkte, bijvoorbeeld uit de stad Brugge, dit onderwerp aangekaart bij haar manager, waardoor ze uiteindelijk een eerlijk aanbod kreeg. Netwerken is in elk bedrijf erg belangrijk. Je moet er altijd voor werken
Via connecties kwam ze terecht bij een gekwalificeerde adviseur in de  stad Brugge. Hij kon hun op zijn beurt  helpen het boek te verspreiden."

# data[].attributes.body
De projecten van Vlajo waren niet de enige ondernemerservaringen van Sofie tijdens haar schooltijd.
“Toen ik een jaar of 18 was, organiseerde ik samen met mijn  beste vriend destijds een feestje. Hij was manager van een soort uitzendbureau voor studentenarbeiders. Hij had eerder een feestje georganiseerd waar ik als ‘assistent’ controleerde de inhoud van de arrangementen, ik deed het met heel mijn hart, met de bedoeling er van te leren. Ik verzorgde de promotie en verkocht de kaartjes. Verkoop is sowieso  mijn ‘ding’. Het eerste feest was meteen een  succes. Daarom besloten we samen om  een ​​soort bal te organiseren in Gent. In die tijd was het erg in de mode om naar chique feestjes te gaan. We noemden dit evenement 'Feest', waarvan de eerste editie 'Keep it classy' heette. Wij richten ons op een doelgroep die op zoek is naar high end feesten dan reguliere feesten. Het werd een groot succes! Ik was verrast door het voordeel. Al snel werd de  tweede editie van de Fest-serie uitgebracht. "Keep it love": In Brugge zou een feest plaatsvinden geïnspireerd op Valentijnsdag. Helaas verliep het deze keer niet zo soepel vanwege communicatieproblemen met de locatiemanager. Maar ondanks de problemen bleek de avond kostenneutraal.

# data[].attributes.body
Tijdens haar online studie bij HOWEST heeft zij met vier medestudenten deelgenomen aan het Vlajo SBP project. In dit verband hebben ze de organisatie 'We Care' opgericht, waarmee we een ‘aglibro’ hebben opgericht om mensen met dementie dichter bij hun familie te brengen. Aanleiding voor dit initiatief was haar grootmoeder, die onlangs is overleden. Zij leed aan dementie en hoewel ze heel goed met ouderen overweg kan, is de communicatie met haar vanwege deze ziekte altijd een uitdaging geweest. Het boek bood ruimte om onder meer persoonlijke foto's en weetjes te verzamelen. Ze wilden het voor familie en vrienden makkelijker maken om  met iemand met dementie te praten.”