# data[].attributes.body
Η πρωτοπόρος επιστήμονας Μαρί Κιουρί ήταν μια παθιασμένη γυναίκα που με ζήλο και ανιδιοτέλεια καταπιανόταν με οτιδήποτε είχε σχέση με τη φυσική και τη χημεία. Στις 10 Δεκεμβρίου 1903 κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής για τη δουλειά της πάνω στη ραδιενέργεια. Έγινε η πρώτη γυναίκα που κέρδισε Νόμπελ.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.title
Μαρί Κιουρί. Η φυσικός που κέρδισε δύο βραβεία Νόμπελ, έτρωγε μόνο ψωμί με βούτυρο και τσάι μέχρι να τελειώσει τις σπουδές της - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.description
Μαζί με τον σύζυγό της ανακάλυψαν το ράδιο και το πολώνιο.

# data[].attributes.headline
Ντόροθι Χόντγκιν

# data[].attributes.subject
Ντόροθι Χόντγκιν

# data[].attributes.body
Η Ντόροθι Κρόουφουτ Χότζκιν (Dorothy Crowfoot Hodgkin, 12 Μαΐου 1910 – 29 Ιουλίου 1994) ήταν κορυφαία Βρετανίδα βιοχημικός, η οποία έφερε επανάσταση στην επιστήμη με την ανάπτυξη της τεχνικής της κρυσταλλογραφίας ακτίνων Χ. Για το έργο της αυτό, τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1964.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dorothy Hodgkin, in full Dorothy Crowfoot Hodgkin, née Dorothy Mary Crowfoot, (born May 12, 1910, Cairo, Egypt-died July 29, 1994, Shipston-on-Stour, Warwickshire, England), English chemist whose determination of the structure of penicillin and vitamin B₁₂ brought her the 1964 Nobel Prize for Chemistry.

Education and marriage

Dorothy Crowfoot was the eldest of four sisters whose parents, John and Grace Mary Crowfoot, worked in North Africa and the Middle East in colonial administration and later as archaeologists. Sent to England for their education, the girls spent much of their childhood apart from their parents. But it was their mother who especially encouraged Dorothy to pursue the passionate interest in crystals that she first displayed at age 10. Educated at a coeducational, state-funded secondary school in the small town of Beccles, Suffolk, Dorothy fought to be allowed to study science along with the boys. She succeeded and was accepted in 1928 to read for a degree in chemistry at Somerville College, University of Oxford. As an undergraduate, she was one of the first to study the structure of an organic compound by using X-ray crystallography.

Crowfoot moved to the University of Cambridge in 1932 to carry out doctoral research with British physicist John Desmond Bernal, who was to be a lifelong influence. In his laboratory, she extended work that he had begun on biological molecules, including sterols (the subject of her thesis), and helped him to make the first X-ray diffraction studies of pepsin, a crystalline protein. She was also highly receptive to his strongly pro-Soviet views and belief in the social function of science. Offered a temporary research fellowship at Somerville, one of Oxford's few colleges for women, she returned there in 1934 and remained until her retirement in 1977. (In the late 1940s the future prime minister Margaret Thatcher was one of her students.) Crowfoot established an X-ray laboratory in a corner of the Oxford University Museum of Natural History (better known for its dinosaur skeletons and mineral collections) and almost immediately began work taking X-ray photographs of insulin.

In 1937 she married the left-wing historian Thomas Hodgkin, who was then teaching adult-education classes in mining and industrial communities in the north of England. As his health was too poor for active military service, he continued this work throughout World War II, returning on weekends to Oxford, where his wife remained working on penicillin. They had three children, born in 1938, 1941, and 1946. Thomas Hodgkin subsequently spent extended periods of time in West Africa, where he was an enthusiastic supporter and chronicler of the emerging postcolonial states. Following an infection after the birth of her first child, Dorothy Hodgkin developed chronic rheumatoid arthritis at age 28. This left her hands swollen and distorted, yet she continued to carry out the delicate manipulations necessary to mount and photograph the tiny crystals, smaller than a grain of salt, that she used in her studies.

Get a Britannica Premium subscription and gain access to exclusive content. Subscribe Now

Scientific achievements

Her insulin research was put to one side in 1939 when Australian pathologist Howard Florey and his colleagues at Oxford succeeded in isolating penicillin and asked Hodgkin to solve its structure. By 1945 she had succeeded, describing the arrangement of its atoms in three dimensions. Penicillin was at that time the largest molecule to have succumbed to X-ray methods; moreover, the technique had resolved a dispute between eminent organic chemists about its structure. Hodgkin's work on penicillin was recognized by her election to the Royal Society, Britain's premier scientific academy, in 1947, only two years after a woman had been elected for the first time.

Dorothy Hodgkin Harold Clements-Daily Express/Hulton Archive/Getty Images

In the mid-1950s Hodgkin discovered the structure of vitamin B ₁₂; notably, she made extensive use of computers to carry out the complex computations involved. Her achievements led to her election in 1960 as the first Wolfson Research Professor of the Royal Society, a post she held while remaining at Oxford. Nominated more than once for the Nobel Prize, she won in 1964 for her work on penicillin and vitamin B ₁₂. The following year she was made a member of the Order of Merit, Britain's highest honour for achievement in science, the arts, and public life.

She never gave up on discovering the structure of insulin, a large, complex protein molecule that could not be understood until both the techniques of X-ray diffraction and high-speed computing were sufficiently advanced. Eventually her patience was rewarded: working with an international team of young researchers, she discovered its structure in 1969, 34 years after she had taken her first X-ray photograph of an insulin crystal.

Social activism

Hodgkin devoted much of the latter part of her life to the cause of scientists in developing countries, especially China and India, and to improved East-West relations and disarmament. From 1975 to 1988 she was president of the Pugwash Conferences on Science and World Affairs, an organization that brings together scientists from around the world to discuss peaceful progress toward international security and development. She also accepted the post of chancellor of the University of Bristol (1970-88), an honorary position in which she nevertheless fought vigorously for improved education funding at a time of government cutbacks. Only the steadily increasing pain and infirmity from her arthritis eventually forced her to curtail her public activities.

Hodgkin's soft-spoken, gentle, and modest demeanour hid a steely determination to achieve her ends, whatever obstacles might stand in her way. She inspired devotion in her students and colleagues, even the most junior of whom knew her simply as Dorothy. Her structural studies of biologically important molecules set standards for a field that was very much in development during her working life, and she made fundamental contributions to the understanding of how these molecules carry out their tasks in living systems.
Georgina Ferry

Learn More in these related Britannica articles:

born

May 12, 1910
Cairo, Egypt

died

July 29, 1994 (aged 84)
Shipston-on-Stour, England

subjects of study

role in

awards and honors

# data[].attributes.attachment_link.description
Dorothy Hodgkin, English chemist whose determination of the structure of penicillin and vitamin B12 brought her the 1964 Nobel Prize for Chemistry. In 1969 she discovered the structure of the insulin molecule, and from 1975 to 1988 she was president of the Pugwash Conferences on Science and World Affairs.

# data[].attributes.headline
Βαλεντίνα Τερεσκόβα

# data[].attributes.subject
Βαλεντίνα Τερεσκόβα

# data[].attributes.body
Η Βαλεντίνα Βλαντίμιροβνα Τερεσκόβα(ρωσικά: Валенти́на Влади́мировна Терешко́ва, γενν. 6 Μαρτίου 1937) είναι πρώην Σοβιετική κοσμοναύτης που έγινε διάσημη ως η πρώτη γυναίκα στην Ιστορία που ταξίδεψε στο διάστημα. Αυτό το ταξίδι πραγματοποιήθηκε στις 16 έως 19 Ιουνίου 1963.

# data[].attributes.attachment_link.title
Βαλεντίνα Τερεσκόβα - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Βαλεντίνα Τερεσκόβα γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1937 στο χωριό Μασλενίκοβο, στην Περιφέρεια Γιαροσλάβλ της κεντρικής Ρωσίας. Οι γονείς της είχαν μεταναστεύσει εκεί από τη Λευκορωσία . Ο πατέρας της ήταν οδηγός τρακτέρ, ενώ η μητέρα της εργάτρια σε υφαντουργείο.

# data[].attributes.headline
Ρόζαλιντ Φράνκλιν

# data[].attributes.subject
Ρόζαλιντ Φράνκλιν

# data[].attributes.body
Η Ρόζαλιντ Έλσι Φράνκλιν, αγγλ. Rosalind Elsie Franklin (25 Ιουλίου 1920 – 16 Απριλίου 1958)[7] ήταν Αγγλίδα βιοφυσικός και χημικός-κρυσταλλογράφος (ακτίνες Χ), με πάρα πολύ σημαντική συμβολή στην κατανόηση των μοριακών δομών του DNA, του RNA, των ιών, του άνθρακα και του γραφίτη.[8]Το έργο της στο DNA είναι το πιο γνωστό, επειδή το DNA (δεσοξυριβονουκλεϊκό οξύ) διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον μεταβολισμό των κυττάρων και στη γενετική, και η ανακάλυψη της δομής του βοήθησε άλλους επιστήμονες να καταλάβουν πώς η γενετική πληροφορία περνά από τους γονείς στα παιδιά.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Συνεισφέροντες στα εγχειρήματα Wikimedia

# data[].attributes.attachment_link.title
Ρόζαλιντ Φράνκλιν - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

# data[].attributes.headline
Μπάρμπαρα ΜακΚλίντοκ

# data[].attributes.subject
Μπάρμπαρα ΜακΚλίντοκ

# data[].attributes.body
Η Μπάρμπαρα ΜακΚλίντοκ (Barbara McClintock) (16 Ιουνίου 1902 - 2 Σεπτεμβρίου 1992) ήταν μια αμερικανίδα επιστήμονας και κυταρογενετιστής. Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής για την ανακάλυψη των μεταθετων γενετικών στοιχείων.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
Μπάρμπαρα ΜακΚλίντοκ

# data[].attributes.headline
Λίζε Μάιτνερ

# data[].attributes.subject
Λίζε Μάιτνερ

# data[].attributes.body
Η Λίζε Μάιτνερ (Elise Meitner, 7 Νοεμβρίου 1878 - 27 Οκτωβρίου 1968) ήταν Αυστριακή φυσικός, η οποία εργάστηκε στον τομέα της Πυρηνικής Φυσικής και της πυρηνικής ακτινοβολίας. Μαζί με τους Όττο Χαν (Otto Hahn) και Φριτς Στράσσμαν (Fritz Strassman) υπήρξαν οι πρώτοι που αντιλήφθηκαν ότι ο πυρήνας του ουρανίου είναι δυνατόν να διασπαστεί όταν "βομβαρδιστεί" με νετρόνια.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
Λίζε Μάιτνερ

# data[].attributes.headline
Κάθριν Τζόνσον

# data[].attributes.subject
Κάθριν Τζόνσον

# data[].attributes.body
Η Κάθριν Κόουλμαν Γκομπλ Τζόνσον(αγγλικά: Katherine Coleman Goble Johnson, 26 Αυγούστου 1918 - 24 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Αμερικανίδα μαθηματικός, που οι υπολογισμοί της σχετικά με τους μηχανισμούς τροχιάς της NASA, ως εργαζόμενη εκεί, ήταν αποφασιστικά σημαντικοί, για την επίτευξη της πρώτης και των ακόλουθων εκτοξεύσεων επανδρωμένων διαστημόπλοιων στο διάστημα.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
Κάθριν Τζόνσον

# data[].attributes.attachment_caption
Μαρία Μοντεσσόρι 

# data[].attributes.headline
Μαρία Μοντεσσόρι

# data[].attributes.subject
Μαρία Μοντεσσόρι

# data[].attributes.body
Η Μαρία Μοντεσόρι (Ιταλικά: Maria Tecla Artemisia Montessori, 31 Αυγούστου 1870 - 6 Μαΐου 1952) ήταν Ιταλίδα παιδαγωγός, φιλόσοφος και ιατρός, γνωστή για τα γραπτά της στην επιστημονική παιδαγωγική και για τη φιλοσοφία της εκπαίδευσης που φέρει το όνομά της, το μοντεσοριανό παιδαγωγικό σύστημα, ή μοντεσοριανή μέθοδος, το οποίο αποτέλεσε πρωτοπορία για την εποχή του και εξακολουθεί να εφαρμόζεται ακόμα και σήμερα σε αρκετά σχολεία, τα επονομαζόμενα μοντεσοριανά σχολεία ή μοντεσοριανές σχολές.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
ΜΟΝΤΕΣΣΟΡΙΑΝΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

# data[].attributes.attachment_link.title
Μαρία Μοντεσσόρι - ΜΟΝΤΕΣΣΟΡΙΑΝΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

# data[].attributes.attachment_link.description
Αποτελεί τη βάση της μαθησιακής εξέλιξης των παιδιών και ταυτόχρονα τον θεμέλιο λίθο της αναζήτησής τους στη γνώση.