# data[].attributes.body
De verteller in het verhaal is Alma, een ik persoon. Dit is te zien aan dat er veel gedachtes van haar duidelijk en uitgebreid beschreven staan. Verder wordt er niet in het verhaal verteld dat alma dit gedaan heeft ect.

De verteller in het verhaal is onbetrouwbaar, omdat je niet alle informatie weet. Dit is te zien doordat je alleen meegenomen wordt in de gedachtes van Alma en de andere personen niet eens een beetje leert kennen, waardoor er dus niet alle informatie betrouwbaar is omdat je het niet kunt controleren.

In het verhaal is er geen spraken van een perspectiefwisseling. Het hele verhaal is in ik-perspectief geschreven.

# data[].attributes.body
Ik vond het boek erg onaangenaam om te lezen. Dit komt doordat er eigenlijk twee verhaallijnen door elkaar heen lopen. Je hebt een chronologisch verhaal en daarnaast/daaroverheen heb je een verhaallijn die in het heden geschreven is, waardoor het voor mij erg onaangenaam was om het boek te lezen. Want ik werd door de verschillende verhaallijnen behoorlijk uit mijn leesritme gehaald en soms snapte ik het verhaal niet eens meer.

Het verhaal lijkt me ook behoorlijk onaangenaam, eerst dat je vader overlijd en dat je volgens meerdere malen verkracht wordt.

# data[].attributes.body
Ik heb voor deze creatieve link gekozen omdat je hier kan zien dat Alma er alleen voor staat. En dat je dus alleen haar gedachtes in het boek te zien krijgt. Verder kan je aan de omgeving zien dat het geen Nederland is maar waarschijnlijk dan Italië. Dit past goed bij het verhaal omdat het grootste gedeelte van het verhaal in Italië plaats vind.

Bewaar de zomer komt ook goed met het vehaal overeen omdat het verhaal zich in de zomers afspeelt. Waardoor de zomers bewaard moeten worden om een mooi verhaal erover te schrijven.

# data[].attributes.body
Het boek is droevig. Alma maakt alleen maar dingen mee die geen ieder mens wil meemaken. Daarnaast laat de taal Alma meestal ook nog eens in de steek. Terwijl ze op deze momenten juist de taal nodig had om iets te kunnen zeggen.

Echter tegen het eind van het verhaal wanneer het allemaal al te laat is komt de taal in haar pas naar boven en kan ze praten, vragen stellen en zich afvragen waarom de taal haar toen is de steek gelaten heeft. En waarom ze niks durfde te zeggen.

# data[].attributes.body
Ik vind het een diepzinnig boek. Dit omdat je echt tot de kleinste details in de gedachten van Alma wordt meegenomen.  Zo krijg je alle gevoelens en gedachten te weten.

Het boek is echt wel diepzinnig op één persoon. Van Alma weet je dus bijna alles, maar van de vriendinnen van haar, de jongens, haar moeder, haar vader en andere vrienden/familieleden weet je hoogstens de naam. Hierdoor is het soms verwarrend, want dan staat er in het boek dat het om die ene vriendin gaat. Omdat je dit persoon niet kent is het lastig om je voor te stellen hoe ze kan reageren.

# data[].attributes.body
In het verhaal heb je eigenlijk twee gedeeltes. Het ene gedeelte loopt op chronologische volgorde. En het andere gedeelte is een soort voice-over. Hierdoor heb je dat het gedeelte wat chronologisch is (ook wel het fabel gedeelte) constant onderbroken wordt door het sujet.

Ik vind dat het boek een lastige opbouw heeft omdat het chronologische verhaal dus constant onderbroken wordt door de voice-over. Waardoor het veel moeite kost hoe het verhaal weer verder gaat. Soms is het ook niet duidelijk wat de voice-over wil toevoegen.

Er zitten in sommige stukken van het verhaal veel herinneringen. De meeste herinneringen zitten in de voice-over. Dit zorgt is sommige situaties dat het verhaal moeilijk te begrijpen is.

# data[].attributes.body
Mijn leeservaring met mijn boek is dat ik het een lastig boek, omdat het niet in een chronologische volgorde stond. En omdat er veel flashbacks en terug verwijzingen in zaten. Qua verhaal vond ik het een deels begrijpelijk boek, omdat ik zelf niet een spontane spreker ben en soms dus ook niks zeg terwijl ik juist iets moet zeggen. Daarnaast vond ik het een diepzinnig boek omdat je door de flashbacks en terug verwijzingen echt in de gedachten en gevoelens van de hoofdpersoon wordt gezogen.

Het laatste stuk van het boek vond ik moeilijk te begrijpen vanwege dat er toen verschillende tijden door elkaar heen liepen.

# data[].attributes.body
Dit verhaal beleef je in de ogen van Alma. Ze neemt jou mee door haar jeugd en haar jongvolwassene jaren. En dan vooral de vakanties in Italië. Iedere zomer gaat Alma. er met haar ouders naar toe. Haar ouders hebben hier in 1976 een huis gekocht en knappen deze durende de jaren op. Hier zijn ze lang mee bezig. Als Alma negen is overlijd haar vader. Haar moeder vraagt of ze in de ochtend mee wil naar haar vader maar Alma zegt nee, omdat ze niets tegen haar vader durft te zeggen. Later komt ze erachter dat haar vader toen al dood was. In 2001 gaat ze voor het eerst met jongens om en is er ook drank aanwezig. Later op de avond wordt ze tegen haar zin in ontmaagd. Alma durfde op het moment niks te zegen tegen de jongen. Later laat de taal Alma nog meerdere malen in de steek.