# data[].attributes.body
◼czyje teksty roiły się od błędów ortograficznych?

◼kto usłyszał od Rektora szkoły, że ma "tępy łeb i jest nic nie wart"?

◼kto rzucił szkołę na rok przed jej ukończeniem?

◼która aktorka ma diagnozę dysleksji od 6 roku życia? ◼który aktor ma zdiagnozowaną dysleksję przy wysokim ilorazie inteligencji?

# data[].attributes.body
Ciekawe rady, gdy nam dorosłym brak już pomysłów.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak wygląda DIAGNOZOWANIE DYSLEKSJI w Poradni psych-ped? 💡

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dyslektyk ma specyficzne trudności w opanowaniu umiejętności czytania i pisania, które nie ułatwiają mu przyswajania wiedzy w tradycyjny sposób. Jest jednak wiele sposobów, aby pomóc dyslektykowi w nauce. W jaki sposób wesprzeć dziecko z dysleksją w nauce języka angielskiego w domu?

Leonardo da Vinci, Charles Darwin, Albert Einstein, Walt Disney, Whoopi Goldberg, Quentin Tarantino - to grono dyslektyków. Czy to nie ekscytujące, że Twój mały dyslektyk wcale nie jest skazany na porażkę? Wystarczy być przy nim i wspierać go w zdobywaniu wiedzy, aby dać mu szansę znaleźć się w gronie genialnych dyslektyków.

Dysleksja - co to takiego?

Dysleksja rozwojowa (gr. dys - nie + lexis - wyraz, czytanie) to według Światowej Federacji Neurologów zaburzenie manifestujące się trudnościami w nauce czytania i pisania przy stosowaniu standardowych metod nauczania i inteligencji na poziomie co najmniej przeciętnym oraz sprzyjających warunkach społeczno-kulturowych. Na rozwój dysleksji składa się wiele przyczyn. Dziś naukowcy podejrzewają, że główną przyczyną dysleksji są zmiany o podłożu genetycznym.

Szacuje się, że objawy dysleksji występują u mniej więcej 10% populacji. W Polsce 10-15% uczniów ma dysleksję (a nasiloną 3-4%). Czterokrotnie częściej dyslektykami są chłopcy niż dziewczynki. Średnio w każdej polskiej klasie jest 3-4 dzieci dyslektycznych.

Dysleksja według badań Gerd Schulte-Körne jest dziedziczna. Prawdopodobieństwo odziedziczenia trudności w czytaniu szacuje na 60%, natomiast problemów z ortografią: 70 do 80%.

W praktyce wyróżnia się najczęściej trzy typy dysleksji, przyjmując za kryterium podziału dominujące zaburzenie, które decyduje o jej obrazie klinicznym. Dysleksja typu:

wzrokowego, gdzie występują przede wszystkim zaburzenia percepcji wzrokowej i pamięci wzrokowej;

słuchowego, u podłoża której leżą zaburzenia percepcji słuchowej i pamięci słuchowej powiązane często z zaburzeniami językowymi;

integracyjnego - rozpoznawana jest wówczas, gdy rozwój funkcji percepcyjnych badanych w izolacji jest zgodny z wiekiem, zaburzany jest natomiast proces integrowania bodźców napływających do różnych zmysłów.

Photo by stem.T4L on Unsplash

Najnowsza definicja dysleksji

Najnowsza definicja dysleksji została ogłoszona w 1994 roku przez Towarzystwo Dysleksji im. Ortona (USA): „Dysleksja jest jednym z wielu różnych rodzajów trudności w uczeniu się. Jest specyficznym zaburzeniem o podłożu językowym, uwarunkowanym konstytucjonalnie. Charakteryzuje się trudnościami w dekodowaniu pojedynczych słów, co najczęściej odzwierciedla niewystarczające zdolności przetwarzania fonologicznego. Trudności w dekodowaniu pojedynczych słów są zazwyczaj niewspółmierne do wieku życia oraz innych zdolności poznawczych i umiejętności szkolnych; trudności te nie są czynnikiem ogólnego zaburzenia rozwoju ani zaburzeń sensorycznych. Dysleksja manifestuje się różnorodnymi trudnościami w odniesieniu do różnych form komunikacji językowych, często oprócz trudności w opanowaniu sprawności w zakresie opanowania czynności pisania i poprawnej pisowni".

Dyslektyk w domu może być geniuszem?

Wspomnieliśmy wyżej o sławnych dyslektykach. Czy ta przypadłość często towarzyszy geniuszom? Mózg dyslektyka myśli obrazami, więc niektóre zdolności wykształcają się u niego lepiej niż u przeciętnych osób. Badania pokazują, że u wielu dyslektyków pojawiają się podobne zdolności:

Umiejętność korzystania z wrodzonej zdolności do kreowania i przetwarzania doznań percepcyjnych.

Wyższa wrażliwość na otaczający świat.

Większa ciekawość w porównaniu do rówieśników bez dysleksji.

Wykorzystanie wielu zmysłów w czasie myślenia.

Żywa i bogata wyobraźnia.

Lepsza intuicja i przenikliwość.

Widzimy, że dyslektyk może mieć przewagę w wielu dziedzinach nad przeciętnymi ludźmi. Jednak zdolności dyslektyka nie będą mogły się rozwijać, jeśli zamknie się on w sobie, bo np. nie będzie radził sobie w szkole lub nie otrzyma wsparcia od rodzica.

Mity związane z dysleksją:

Dyslektyk - jak pomóc mu w nauce w domu?

Według stanu aktualnej wiedzy diagnozę, czy dziecko ma dysleksję, można postawić dopiero po 10 roku życia. Wcześniej maluch powinien przejść badania psychologiczne oraz uczęszczać na terapię korekcyjno-kompensacyjną. Pamiętaj jednak, że objawy sugerujące dysleksję można zaobserwować już na wczesnym etapie rozwoju.
Tu przeczytasz, jakie objawy mogą towarzyszyć dyslektykowi już w wieku niemowlęcym i w kolejnych latach jego życia.
Najcenniejszą pomocą, której oczekuje dyslektyk, jest Twoje wsparcie. Nie jest to łatwe, bo dziecko natrafiając na trudności, może się frustrować i buntować, dlatego tak ważne jest wspieranie go od najmłodszych lat. Tak naprawdę im wcześniej, tym lepiej. To pozwoli wykształcić Wam schematy współpracy i pokaże dziecku, że może na Ciebie liczyć. W przyszłości, kiedy młody człowiek wybierze się do szkoły, będzie mu łatwiej zmierzyć się ze wszystkim nowościami.

Pamiętaj, że nie jesteś sam. Każdy nauczyciel powinien być poinformowany o diagnozie przejawianych przez dziecko zaburzeń. To pozwoli nauczycielowi dopasować sposób nauczania do Twojego dziecka i np. nie dyskwalifikować jego prac pisemnych z powodu braku poprawności zapisu.

Metody wspólnej nauki z dyslektykiem w domu

Dyslektyk a słownictwo i ortografia:

1. Uczcie się maksymalnie 7 nowych słów lub informacji (warto zapoznać się z anglojęzycznym artykułem „ The Magical Mystery Four: How Is Working Memory Capacity Limited, and Why?

2. Stosujcie technikę: spójrz, zakryj, zapisz, sprawdź.

3. Zaznacz i wyjaśnij dziecku, w jakich sytuacjach mogą przydać się konkretne słowa (pragmatyzm).

4. Unikajcie uczenia się podobnych słów jednocześnie, np. who, where i when.

5. Stosujcie mnemotechniki - sposoby ułatwiające zapamiętanie, przechowywanie i przypominanie sobie informacji - np. wymyślajcie wierszyki ze słowami, których się uczycie, zapisujcie mapy myśli, twórzcie proste infografiki, szukajcie skojarzeń.

6. Używajcie kotwic kinestetycznych - chodzi o skojarzenie np. konkretnego słowa lub zasady gramatycznej z jakimś bodźcem (najlepiej unikalnym), np. dziecko może dotknąć jakiegoś miejsca na ręce w czasie nauki.

7. Stosujecie fiszki do samodzielnej nauki oraz nagrania do nauki słów - słowo polskie, pauza, słowo angielskie (w pauzie dziecko stara się przypomnieć sobie i powiedzieć słowo po angielsku).

8. Poszukujcie regularnych zasad rządzących angielską ortografią i słownictwem.

9. Zachęć dziecko do prowadzenia dziennika, w którym zapisze, co już umie, a nad czym jeszcze musi popracować. Możecie np. razem siadać każdego wieczoru na kanapie i każdy będzie przez 10-15 minut uzupełniał swój dziennik. Pisanie odręczne to też dobry trening dla mózgu.

10. Używajcie technologii, czyli np. aplikacji, fiszek, quizletów, word spellchecker.

11. Stosujcie metodę sky writing, czyli pisanie palcem w powietrzu (grafomotoryka, łączenie kinestetycznego przekazu) oraz pisanie sensoryczne, np. na piasku, w mące.

Photo by Ben Mullins on Unsplash

Dyslektyk a czytanie

1. Korzystajcie z aplikacji typu „text to speech" - to pozwala na jednoczesne słuchanie i śledzenie tekstu.

2. Używajcie audiobooków - słuchanie ułatwia zrozumienie i koncentrację.

3. Oglądajcie wspólnie filmy po angielsku oparte na książkach.

4. Pokazuj dziecku spis treści książki, czy gazety, aby wiedziało, jak zorganizowana jest treść.

5. Zachęcaj dziecko do stosowania organizerów, zakładek i budowania map myśli dotyczących przeczytanych fragmentów.

6. Jeśli się tylko da, czytajcie teksty napisane czcionką OpenDyslexic , która została stworzona specjalnie dla dyslektyków. Aby ułatwić dziecku czytanie, możesz łatwo zainstalować OpenDyslexic na swoim komputerze lub Kindle'u.

7. Uczcie się strategii potrzebnych do zrozumienia tekstu czytanego - streszczania tekstu, wyciągania głównego tematu, wychwytywania szczegółów, argumentów itd.

8. Wytnij z papieru paski/lupy, aby dziecko skupiało się tylko na konkretnym wycinku tekstu. Dziecko może też zasłaniać niepotrzebny tekst inną, czystą kartką lub stosować przy czytaniu linijkę.

9. Nie zmuszaj dziecka do czytania nudnych treści! Niech zacznie od tego, co lubi, w temacie, który je interesuje. To zwiększy motywację do czytania, nawet jeśli ten proces nastręcza dziecku trudności.

Photo by Josh Applegate on Unsplash

Dyslektyk a pisanie

1. Korzystajcie z podkreślania słów kluczowych i twórzcie plan, zanim dziecko zacznie pisać np. wypracowanie.

2. Daj dziecku brudnopis lub notes, w którym powstanie wiele wersji tekstu, który następnie dziecko napisze na czysto.

3. Zachęcaj dziecko do tworzenia notatek i zakreśleń w innych kolorach niż pisany tekst.

4. Korzystajcie z technologii i aplikacji sprawdzających poprawność tekstów, np. LanguageTool

5. Pomagaj dziecku w organizacji tekstu, aby miał wstęp, rozwinięcie i zakończenie.

6. Sprawdzając tekst, rób to „od tyłu" i dziel na konkretne obszary - na początek same słowa bez kontekstu, potem interpunkcję, wielkie litery na początkach zdań itd. - bo to pozwoli Ci łatwiej wyłapać błędy.

Photo by Annie Spratt on Unsplash

Dyslektyk wymaga od rodziców zaangażowania i współpracy. Nauka w domu z młodym człowiekiem, który ma dysleksję, nie jest na pewno schematyczna. Potraktuj to jako wyzwanie! Reaguj na to, czego Twoje dziecko potrzebuje, akceptuj je, a na pewno efekty Waszej pracy pojawią się prędzej, niż myślisz. Kto wie, może masz w domu małą Whoopi Goldberg lub młodego Einsteina.

Jeśli potrzebujesz wsparcia, skorzystaj z pomocy specjalistów - odwiedź Polskie Towarzystwo Dysleksji . Dużo praktycznej wiedzy znajdziesz też w serwisie Dyslektyk.pl .

Autorka: Beata Wysocka, metodyczka Early Stage
Zdjęcie główne:PlusLexia.com / Jesper Sehested

# data[].attributes.attachment_link.title
Dyslektyk w domu - techniki, jak pomóc mu w nauce?

# data[].attributes.attachment_link.description
Dyslektyk ma specyficzne trudności w opanowaniu umiejętności czytania i pisania, które nie ułatwiają mu przyswajania wiedzy w tradycyjny sposób. Jest jednak wiele sposobów, aby pomóc dyslektykowi w nauce. W jaki sposób wesprzeć dziecko z dysleksją w nauce języka angielskiego w domu? Leonardo da Vinci, Charles Darwin, Albert Einstein, Walt Disney, Whoopi Goldberg, Quentin Tarantino - to grono dyslektyków.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Mała motoryka i duża motoryka to niezwykle ważne umiejętności, które należny wspierać już u najmłodszych dzieci. Na prawidłowy uchwyt ołówka i umiejętności pisania ma wpływ duża ilość manualnych zabaw od najmłodszych lat. Nawlekanie, wyklejanie, rysowanie i lepienie we wczesnym dzieciństwie rozwija małą motorykę, która jest odpowiedzialna za precyzję ruchów oraz sprawność palców i dłoni.

Obniżenie sprawności motoryki małej może powodować późniejsze niepowodzenia w szkole. Starszy syn miał problemy z prawidłowym trzymaniem ołówka czy kredki, ale przez kilka miesięcy pracy, zrobiliśmy duże postępy. Początkowo synek trzymał kredki w zaciśniętej pięści i nic nie dał sobie zmienić, bo była awantura i bunt. Dopiero stopniowo z czasem zaczął się otwierać na współpracę. Kupowałam oczywiście trójkątne kredki, grube i wyprofilowane, ale przede wszystkim postawiłam na pracę nad rozwinięciem większej sprawności dłoni, czyli małej motoryki.

Zastanawiasz się po co naszym dzieciom tradycyjna nauka pisania?

Przecież w przyszłości będą pisać na klawiaturze i przesuwać palcem po tablecie i smartfonie... Otóż nic bardziej mylnego, rozwój małej motoryki i ogólnej sprawności dłoni na wpływ na całokształt rozwoju dziecka. Dziecko podczas pisania trenuje koncentrację, skupienie uwagi czy pamięć. Nauka pisania i wszelkie zabawy, zamiast wielogodzinnego patrzenia w ekran monitora czy komputera powoduje, że w dziecięcym mózgu tworzą się kolejne połączenia i jest stymulowany do pracy, nauki i rozwoju. Dlatego ten okres dziecięcy jest tak istotny, a zabawa z dzieckiem tak bardzo ważna...

Poniżej znajdziesz ponad 30 sposobów na zabawy rozwijające małą motorykę, bo to nie tylko rysowanie czy pisanie szlaczków. Nauka naprawdę może być ciekawa i zabawna, ale pewnie część z was doskonale o tym wie.

Prawidłowy chwyt ołówka lub długopisu

Nakładki korygujący chwyt

Oprócz zabaw, zdecydowałam się na zakup nakładek korygujących dla synka i nie żałuję, bo bardzo nam pomogły. Nakładki są przeznaczone dla dzieci prawo i lewo ręcznych. Redukują napięcie mięśni palców podczas pisania oraz wyrabiają prawidłowy nawyk trzymania długopisu.

Jednym z fajnych sposobów, który synkowi przypadł do gustu, jest założenie gumki na rękę, ale tak aby nie uciskała, tylko delikatnie przytrzymywała ołówek w odpowiednim miejscu.

Tu korzystamy z wyprofilowanego pióra kulkowego, też bardzo fajna rzecz:-)

Jedna z moich czytelniczek dodała do listy ciekawą propozycję

Prawidłowe trzymanie kredki ćwiczyłam przez pół roku z moim autystycznym 5-cio letnim wychowankiem; nakładałam na kredki piłeczkę - pingpongową. Początkowo trzymał kredkę za piłeczkę, potem zachęcałam go, żeby chwytał kredkę poniżej piłeczki gdzie automatycznie wymuszany był prawidłowy chwyt. Po połowie roku ćwiczeń chłopiec - nieświadomie - zaczął sam prawidłowo trzymać kredkę.

Zrobiliśmy według wskazówek i według mnie pomysł godny polecenia. Szczególnie dla małych dzieci, takich co trzymają kredkę zaciskając ją w pięści oraz dla dzieci korzystających z rożnego rodzaju terapii wspomagających rozwój.

Przygotowanie ręki do właściwego trzymania przyborów do pisania, najlepiej zacząć od wdrażania dziecka do manipulowania różnymi przedmiotami. Mogą to być klocki, koraliki, wszystkie małe przedmioty, którymi dziecko może się bawić, wykonując wiele skomplikowanych ruchów. Aby nie zamęczyć dziecka rysowaniem szlaczków przedstawiam kilka propozycji na wspieranie małej motoryki podczas zabawy. U nas najbardziej w przygotowaniu ręki do nauki pisania pomogły właśnie zabawy 🙂

zapraszam na film: " Mała motoryka "

Jeśli któraś z propozycji zainteresuje Cię wystarczy kliknąć na zdjęcie, aby przejść do opisu zabawy. Rysowanie kredą, odrysowywanie przedmiotów, kolorowanie chodnika to sposób na artystyczne doznania, które zainspirują nawet najmłodsze dzieci.

Zakładanie słomek na wykałaczki wbite w kartonik, z tym poradzą sobie nawet najmłodsze maluchy, choć zabaw wymaga precyzji i skupienia uwagi.

Zabawy manualne w piasku, przesypywanie, poszukiwanie różnych przedmiotów, zakopywanie. Wszelkiego rodzaju zabawy z masami plastycznymi, piaskiem kinetycznym dostarczają dziecku sensorycznych wrażeń i uwrażliwiają.

Różne zabawy słomką, tu przenosimy z jednej miseczki na drugą ziarna fasoli, ale można też puszczać bańki mydlane do kubeczka tworząc piękne obrazy.

Przenoszenie rożnych przedmiotów za pomocą szczypiec i kombinerek. Wspólne odkrywanie zawartości skrzynki narzędziowej, porównywanie, nazywanie różnych śrubek i kołków.

Zabawy z żelowym woreczkiem, to dostawa bodźców sensorycznych i trening paluszków, po kliknięciu na zdjęcie przejdziecie do pełnego opisu zabawy.

kolejna zabawa słomkami tym razem w magiczne kluczyki.

Wycinanie nożyczkami

Lepienie z plasteliny, robienie wałeczków, my budujemy labirynt:-)

Segregowanie, układanie i manipulowanie różnymi przedmiotami

Zakręcanie i odkręcanie nakrętek, dopasowywanie według wielkości.

Układanie wzorów z zapałek

Przewlekanie, nawlekanie, wyszywanie itp.

Zabawy i twórczość w glinie. To doskonały materiał plastyczny nieco twardszy od plasteliny. Sama zauważam jakie dzieci robią postępy podczas zajęć ceramicznych, które prowadzę już z przedszkolakami.

Manipulowanie łyżeczką, tu karmimy piłeczkowego stworka. Możecie podobnego wykonać z pudełka, a karmieni go na przykład ziarnami ryżu będzie świetną zabawą.

Nawlekanie nakrętek od butelek na wykałaczki według wzoru

Malowanie farbami, pędzelkiem i dłońmi

Wbijanie gwoździ

Zakładanie gumek na wbite gwoździe, przekładanie ich i zabawa kulkami, doskonała praca palców i dłoni:-)

Wkręcanie i wykręcanie śrubek:-)

Ruchome piaski. Nasz pomysł na zabawę z piaskową masą według własnego pomysłu.

Zabawy z lodem, to doskonały pomysł na upalne lato.

Zabawa w dyrygenta i malowanie patyczkami

Kolorowanki edukacyjne, możecie je pobrać bezpłatnie z naszego bloga.

Łowienie makaronowych rybek za pomocą słomek

Ćwiczenia zapinani i odpinania na zrobionej w domu tablicy manipulacyjnej.

Dopasowywanie nakrętek na śrubowy pudełku

Wspólne gotowanie i krojenie

Pisanie, rysowanie i różne zabawy z wysypanym na tacy piasku, soli lub bułce tartej.

Zabawy klockami lego i szablonami

Kosmiczne stworki z drucików kreatywnych świetne do zabaw manualnych i logopedycznych.

Dziura wieża, zabawka DIY do treningu dłoni i nauki kolorów.

Paluszkowe zabawy, czyli 8 różnych szablonów do wycinania, kolorowania i zabaw manualnych. Po kliknięciu przejdziesz do opisu i możesz pobrać darmowe szablony do wydruku.

Barwienie soli i zabawy z kolorową solą to nie tylko zabawa sensoryczno-plastyczna, ale również świetnie ćwiczenie małej motoryki. Większość dzieci uwielbia tą zabawę.

Majsterkowanie dla dzieci, kręcenie śrubokrętem i wkręcanie śrubek w styropian, to dokonała aktywność niezwykle trenująca dłonie i paluszki.

Nauka wycinania na kilka sposób wraz z szablonami do wydruku, które z pewnością zachęcą Wasze maluchy do takiej aktywności.

Mam nadzieję, że trochę pomogłam i wasze dzieci już wkrótce również będą prawidłowo posługiwać się kredkami i przygotują swoje dłonie do nauki pisania. Na blogu znajdziecie również różne ćwiczenia i kolorowanki grafomotoryczne do pobrania i wydruku.

# data[].attributes.attachment_link.title
Mała motoryka 40 zabaw wspierających naukę pisania - Moje Dzieci Kreatywnie

# data[].attributes.attachment_link.description
nauka pisania, prawidłowy uchwyt, jak trzymać kredkę, mała motoryka, zabawy, nakładki, trening ręki, kreatywne zabawy, edukacja domowa.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Poruszałem już kiedyś na tym blogu kwestię e-booków i dysleksji. Wspomniałem wtedy o badaniu czytelności e-booków, które miało jednak tę wadę, że przeprowadzono je na iPodach...
Dysleksja utrudnia czytanie, choćby z tego powodu, że trudno jest odróżnić od siebie poszczególne litery, ich kolejność jest zamieniana, niektóre są opuszczane.

Dlatego bardzo liczy się wygląd samego tekstu. Dzięki czytnikom e-booków można sprawić, że dyslektyk zobaczy taki tekst, który będzie dla niego najbardziej wygodny w lekturze.
Aktualizacja z 5 sierpnia 2020: Font Open Dyslexic dostępny jest na wszystkich czytnikach Kindle od aktualizacji 5.7.2, czyli wszystkich nowszych od Kindle 7 oraz Paperwhite II.
Czym jest OpenDyslexic?

OpenDyslexic to krój pisma przeznaczony specjalnie dla osób dotkniętych dysleksją.

Jak widać z powyższego przykładu, kształty liter są przesadzone i aż nienaturalne. Jednak dzięki temu będzie łatwiej rozpoznać konkretną literę i nie pomylić jej z inną.

Jak również widać - font jest przystosowany do języka polskiego, znajdziemy w nim wszystkie polskie litery.

Font został opublikowany na wolnej licencji (Creative Commons Attribution), co oznacza, że możemy niemal dowolnie z niego korzystać. Pobierzemy go z serwisu dafont.com, albo z githuba.

Jako ciekawostkę warto też wspomnieć, że od pewnego czasu dyslektycy mogą czytać polską Wikipedię właśnie z użyciem tego fontu. Open Dyslexic włączamy przy pomocy narzędzi językowych w lewej kolumnie.

Fakt, że font jest „wolny", sprawia, że można go wykorzystać w różnych sytuacjach. Na przykład na czytniku.

Jak osadzić Open Dyslexic w e-booku?

Na blogu, wspominałem już, że mamy dwie metody na to, aby czytać książkę elektroniczną w wybranej czcionce.

Pierwszym jest zainstalowanie na czytniku czcionki alternatywnej - to się różni w zależności od modelu, np. w osobnym artykule przedstawiłem procedurę dla Kindle Touch/Paperwhite I. Niestety nie działa to w Paperwhite II. Prościej wygląda to np. na Onyksie i Kobo, gdzie pliki trzeba wgrać do katalogu „fonts" w pamięci czytnika.

Drugim jest osadzenie fontu w samym e-booku. To sposób bardziej uniwersalny, dlatego go opiszę.

Czcionkę możemy osadzić w plikach EPUB albo AZW3 (to nowa wersja formatu MOBI dla Kindle). Użyjemy do tego programu Calibre.

W ustawieniach konwersji przechodzimy do sekcji „Wygląd i zachowanie" i w opcji „Osadź czcionkę" klikamy na „Wybierz krój czcionki".

Otworzy nam się okno dialogowe, gdzie widzimy wszystkie czcionki dostępne w systemie.

Jeśli OpenDyslexic zainstalowana jest w systemie - wybieramy ją, jeśli nie - dodajemy z dysku.

Jako potwierdzenie widzimy nazwę wybranej czcionki.

Tak przygotowany plik możemy już wgrać na czytnik.

Posiadaczom Kindle przypominam, że format AZW3 powinniśmy przegrywać po kablu, w przypadku wysyłki mailowej, jest ryzyko utraty ustawień (lub po prostu odrzucenia przez Amazon) - choć Robert Blaut znalazł na swoim blogu sposób na przygotowanie pliku hybrydowego.

Tak jeden z rozdziałów „Faraona" z Wolnych Lektur wygląda na moim Paperwhite.

I przy trochę większym rozmiarze.

Pamiętajmy, aby po otwarciu książki wybrać „Publisher font".

Dla mnie OpenDyslexic oczywiście wygląda dość dziwacznie - a przy mniejszych rozmiarach tekstu wcale nie jest taka czytelna - ale to nie ja jestem odbiorcą tego fontu.

To jednak prowadzi nas do zasadniczego pytania.

Czy OpenDyslexic rzeczywiście ułatwia czytanie?

Na to pytanie muszą sobie odpowiedzieć czytelnicy borykający się właśnie z dysleksją.

Jacek Zadrożny na swoim blogu Informaton.pl przytoczył wyniki badania Good Fonts for Dyslexia (link do raportu PDF). Sprawdzono tam, jak osoby z dysleksją radzą sobie z czytaniem przy użyciu różnych krojów.

Jak się okazało - Open Dyslexic wcale nie wygrał - najlepsze okazały się Courier oraz Helvetica. Ta druga dostępna jest na większości czytników.

Warto natomiast sprawdzić, jak ten font wygląda na Twoim czytniku i ocenić czy dzięki temu czyta się łatwiej. Zapraszam do podzielenia się uwagami w komentarzach.

PS. Jeśli dysleksji nie masz - pewnie znasz kogoś z takim problemem - warto mu donieść o możliwości wgrania OpenDyslexic.

Czytaj dalej:

# data[].attributes.attachment_link.title
OpenDyslexic - font ułatwiający czytanie przy dysleksji | Świat Czytników

# data[].attributes.attachment_link.description
Poruszałem już kiedyś na tym blogu kwestię e-booków i dysleksji. Wspomniałem wtedy o badaniu czytelności e-booków, które miało jednak tę wadę, że przeprowadzono je na iPodach... Dysleksja utrudnia czytanie, choćby z tego powodu, że trudno jest odróżnić od siebie poszczególne litery, ich kolejność jest zamieniana, niektóre są opuszczane. ...

# data[].attributes.headline
Jak przygotować dziecko do nauki czytania?

# data[].attributes.subject
Jak przygotować dziecko do nauki czytania?

# data[].attributes.attachment_link.title
#3 Jak ćwiczyć SYNTEZĘ SŁUCHOWĄ, żeby dziecko nauczyło się CZYTAĆ?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pierwszy tydzień szkoły dobiega końca. Warto zatem jeszcze raz przypomnieć o istnieniu dysleksji oraz o tym, że im wcześniej zdiagnozowana i odpowiednio potraktowana, jest możliwa do niemal całkowitego jej opanowania. Dziesięć książek, które mogą pomóc rodzicom i nauczycielom uporać się z tymi problemami, a przede wszystkim zrozumieć czym ona jest.

1. Anna Radwańska - "Jak pomóc dziecku z dysleksją"

4. - "Dysleksja. Podręcznik praktyka"

Jeszcze jedna pozycja, w której światowej sławy specjalista, Reid opowiada bardzo przekrojowo o dzieciach, młodzieży oraz osobach dorosłych dotkniętych dysleksją. Wyjaśnia, czym jest to zaburzenie. Poddaje obserwacji przez pryzmat biologii, kultury i edukacji. Podkreśla, że system szkolnictwa, program i styl nauczania mają ogromny wpływ na to, czy osoby dotknięte tą dysfunkcją poradzą sobie w życiu.

Wydawnictwo Harmonia.

5. Mariola Jaworska - "Nauczanie i uczenie się języków obcych młodzieży z dysleksją"

7. Marta Bogdanowicz - "Portrety nie tylko sławnych osób z dysleksją"

10. Marta Bogdanowicz - "Ryzyko dysleksji dysortografii i dysgrafii"

(Visited 2 140 times, 3 visits today)

# data[].attributes.attachment_link.description
Pierwszy tydzień szkoły dobiega końca. Warto zatem jeszcze raz przypomnieć o istnieniu dysleksji oraz o tym, że im wcześniej zdiagnozowana i odpowiednio potraktowana, jest możliwa do niemal całkowitego jej opanowania. Dziesięć książek, które mogą pomóc rodzicom i nauczycielom uporać się z tymi problemami, a przede wszystkim zrozumieć czym ona jest.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dysleksja Dyslektyk Dar dysleksji - Ronald D. Davis

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Adam Mickiewicz, w co może trudno dziś uwierzyć, miał problemy z pisaniem. Jak wiemy, dawniej kaligrafia była bardzo ważna, a małemu Adasiowi litery kojarzyły się z pająkami. Zwłaszcza „m" i „n" były dla niego problemem. Żywił tak wielki wstręt do pisania, że z tego powodu powtarzał trzecią klasę. W końcu jednak nauczył się pisać, chociaż robił to w sposób daleki od ideału.
Źródło: Jean-Charles Gille-Maisani „Adam Mickiewicz człowiek: studium psychologiczne"
Próbka pisma Adama Mickiewicza:

Sylwetki sławnych dyslektyków

Pablo Picasso

Jeden z najbardziej znanych malarzy XX wieku, stał się sławny, malując nierealistycznie. Jego obrazy często przedstawiały przedmioty odwrócone, nieuporządkowane lub przekręcone na wiele różnych sposobów. Ale owe dzieła sztuki, inspirowane bogatą wyobraźnią, były w rzeczywistości dla Picassa bardzo realne. Picasso miał dysleksję, która zmieniała orientację liter i słów w jego mózgu. Jego dzieła przedstawiały to, co widział, a dysleksja bez wątpienia miała wpływ na to, jak wyglądały jego słynne obrazy i szkice.

Wczesne lata szkolne Picassa nie wyglądały różowo. Do szkoły chodzić nie chciał, wszelkim próbom doprowadzenia go do „więzienia" (jego własne określenie szkoły) towarzyszyły ryki i wrzaski. W końcu wpadł na pomysł, jak przekonać rodziców, by go tam nie posyłali - udał, że się rozchorował, podobno z powodu niehigienicznych warunków panujących w szkole: lekarz wykrył u niego jakoby chorobę nerek... W ten sposób Picasso zapewnił sobie kilka tygodni wakacji, rodzice ostatecznie wybrali dla niego najlepsze prywatne gimnazjum w Maladze - San Rafael. Mimo tego zwycięstwa nadal nienawidził szkoły. Siedział w klasie z oczami wbitymi w zegar ścienny, odliczając minuty dzielące go do końca lekcji. Wreszcie ojciec Picassa wpadł na pomysł, by posłać syna szkoły artystycznej. Tak więc w wieku 14 lat Picasso zapisał się do Szkoły Sztuk Pięknych w Barcelonie. Tutaj też często pomijał zajęcia - biegał po okolicy, szkicując widoki miasta.

Szkołę wreszcie ukończył. A potem - jak wszyscy wiemy - zajął się już w pełni, tym, co kochał najbardziej, stając się jedną z ikon wyznaczających trendy wśród kolejnych pokoleń artystów XX wieku.

Źródło: http://dyslexiahelp.umich.edu/success-stories/pablo-picasso
Henry Gidel, Picasso. Biografia, Wydawnictwo W.A.B., Kraków 200

Salma Hayek

Przyjechała do Los Angeles z Meksyku w wieku 25 lat i ledwo potrafiła odczytać znaki drogowe. Prawie nie mówiła po angielsku. A ponieważ całe okres szkolny zmagała się z dysleksją, wiedziała, że ​​nauka nowego języka będzie wyzwaniem. Zawsze miała problemy z czytaniem, ale była dobrą uczennicą.

„Naprawdę szybko się uczę. Zawsze tak było, może dlatego w liceum nie zdawali sobie sprawy, że mam dysleksję. Przeszłam lata szkolne bez zbytniej nauki "- powiedziała. Dopiero przyjazd do Stanów pokazał, jaka jest skala problemu. Ludzie w Hollywood próbowali ją zniechęcić, namawiali do powrotu. Ale ona nie chciała się poddać i po zrobieniu kilku filmów, dostała wreszcie przełomową rolę w 2002 roku. Zagrała i wyprodukowała „Fridę", na podstawie życia artystki Fridy Kahlo. Ta rola przyniosła jej nominację do Oscara.

Jej marzenia się spełniały. „Mam akcent, jestem dyslektykiem, jestem niska i pucułowata" - powiedziała dziennikarzom. - „Ale jestem tutaj. Muszę być najszczęśliwszą dziewczyną na świecie, jeśli chodzi o pracę ".

Dziś problemy z czytaniem już jej nie przeszkadzają. „Niektórzy ludzie czytają naprawdę szybko, ale zadasz im pytania o scenariusz i zapomną. Czytanie scenariusza zajmuje mi dużo czasu, ale czytam go tylko raz"- powiedziała. Co więcej, Salma Hayek jest wdzięczna za wyzwanie, jakie wytyczyła jej kariera: „Jestem bardzo szczęśliwa, że nie było mi łatwo, ponieważ wiele się nauczyłam, musiałam wszystko samodzielnie wymyślać i tworzyć".

Źródło: https://www.understood.org/en/learning-thinking-differences/personal-stories/famous-people/salma-hayek-owns-her-dyslexia

Marilyn Monroe

Wybitna aktorka XX wieku, miała dysleksję i dyspraksję, bardzo trudny życiowy start oraz IQ 163! Urodziła się w 1926 roku w Los Angeles, zmarła 36 lat później. Zagrała w ponad 30 filmach, laureatka Cezara i Złotego Globu, pracowała z takimi reżyserami, jak Billy Wilder czy John Huston. Trzykrotnie wychodziła za mąż: za robotnika Jamesa Dougherty'ego, basebalistę Joe DiMaggio i dramatopisarza Arthura Millera. Nazywana ikoną kina, uznawana za symbol seksu i kobiecości, a niektórzy uważają, że również feminizmu - chociaż samego feminizmu jako ruchu jeszcze wtedy nie było.

Często pisała wiersze. Otaczała się też inteligentnymi ludźmi, „zbierając" ekspertów z takich dziedzin, jak polityka globalna, giełda czy poezja.

W swojej książce o Marylin Monroe Lois Banner mówi: „Uświadomienie sobie, że trzeba się więcej nauczyć i pragnienie wiedzy to cechy charakterystyczne najbardziej inteligentnych. Marylin może nie miała formalnego wykształcenia, ale była nie tylko kobietą-samoukiem, ale także geniuszem".

Tymczasem dla Marilyn pokonanie słabości nie należało do łatwych wyzwań. Ojca nie znała, matka ją porzuciła. Rodzina zastępcza starała się wydać ją jak najszybciej za mąż, dlatego Marilyn jako panna młoda była naprawdę młoda - miała 16 lat. Właściwie trudno sobie wyobrazić, jak bardzo musiała pracować nad sobą, by pokonać dysleksję oraz jąkanie i stać się gwiazdą filmową, w dodatku bez żadnego zaplecza w postaci bogatej rodziny! W późniejszych latach bardzo walczyła o to, by kojarzono ją z innymi rolami, niż tylko uroczych blondynek, ale pod tym względem Hollywood było bezlitosne. Zagrała co prawda kilka ról dalekich od tego schematu, jednak od nadanej etykiety trudno było jej było się uwolnić.

Sarah Churchwell, znawczyni tematu tak opisywała Monroe: „Największym mitem jest to, że była głupia. Drugim, że była słaba. Trzecim, że nie potrafiła grać. (...) W rzeczywistości była bardzo inteligentna i bardzo twarda. Musiała być taka, aby pokonać system studyjny z lat 50. (...) Głupia blondynka była jej rolą - była aktorką, na miłość boską! Tak dobrą aktorką, że nikt obecnie nie wierzy, że mogła być kimś innym niż tą postacią, w którą wcielała się w kinie".

Do dziś Marilyn Monroe, pomimo że grała w filmach z ubiegłego stulecia, żyje w świadomości kolejnych pokoleń. Trudno powiedzieć, na czym polega ten fenomen, wiadomo jednak, ze nie ma innej kobiety, która tak bardzo wpisałaby się w historię kina i została w pamięci widzów na stałe.

Zródło: https://www.dailymail.co.uk/news/article-2181952/50th-anniversary-Marilyn-Monroes-death-Hollywood-star-feminist-masked-intelligence.html
https://zwierciadlo.pl/spotkania/marilyn-monroe-czego-brakowalo-jej-w-zyciu
https://pl.wikipedia.org/wiki/Marilyn_Monroe

Keanu Reeves

Z powodu dysleksji miał ogromne problemy, by przystosować się do życia w szkole. W dodatku częsta zmiana miejsca zamieszkania nie sprzyjała jego edukacji. Do ukończenia ósmej klasy uczył się w Jesse Ketchum Public School w Toronto i to był najdłuższy okres nauki w jednej szkole. Potem uczęszczał do czterech szkół średnich, w tym do szkoły aktorskiej, z której został wyrzucony - za brak postępów w nauce.

Nauczyciele wspominają, że Keanu nie radził sobie z nauką, utrudniała mu ją dysleksja, często też zostawiał książki w domu lub zapominał pracy domowej. Ostatecznie przerwał naukę i dorabiał m.in. na szlifowaniu łyżew i lepieniu ciasta na pizzę.

Kiedy nie pracował, często zapuszczał się do wytwórni filmowych i telewizyjnych. W tym czasie Keeanu miał już na koncie pierwsze aktorskie próby, głównie w spektaklach teatralnych. To właśnie w jednej z wytwórni dostrzegł go kanadyjski reżyser, który dał mu niewielką rolę w popularnym serialu. Wtedy, w wieku 20 lat kariera Keanu Reevesa ruszyła na dobre. Oprócz kanadyjskich produkcji telewizyjnych, młody aktor zaczął zdobywać szlify przed obiektywem kamery również w reklamach, m.in. w reklamie coca-coli.
W latach 90-tych jego kariera błyskawicznie się rozwinęła, a największą sławę przyniósł mu oczywiście „Matrix". Dziś Keanu Reeves wydaje fortunę na akcje charytatywne, jest jedynym aktorem bez hollywoodzkiej willi, ponieważ uważa, że są w życiu rzeczy ważniejsze. Jego główną misją jest wspieranie osób, dla których życie nie było łaskawe, zmagających się z biedą lub chorobą.
Żródło: https://www.wykop.pl/wpis/39663811/niesamowity-czlowiek-z-naprawde-smutna-historia-w-/
Żródło: https://www.rmfclassic.pl/informacje/Obraz,12/Keanu-Reeves-zwykly-chlopak-bez-ojca,38050.html

Cher

Trudno w to uwierzyć, ale tak właśnie było - jedna z najsłynniejszych artystek estradowych porzuciła szkołę średnią. Cher miała problemy z czytaniem przez całą szkołę podstawową, a w wieku 16 lat rzuciła naukę. O tym, że ma dysleksję i dyskalkulię dowiedziała się dopiero w wieku 30 lat! W szkole podstawowej przeszła badania, ale wówczas dysleksji nie rozpoznano...

„Nigdy nie czytałam w szkole" - powiedziała Cher w wywiadzie. - „Dostawałam bardzo złe oceny. W drugim tygodniu 11 klasy po prostu ją rzuciłam. Szkoła była dla mnie naprawdę trudna. Prawie wszystko, co wiem, nauczyłam się słuchając. Szkolne raporty podsumowujące zawsze mówiły, że nie wykorzystuję swojego potencjału ".

Podobnie jak jej matka, Cher zajęła się aktorstwem. Zapisała się na zajęcia w Los Angeles, a wkrótce potem poznała Sonny'ego Bono. Sonny odniósł sukces w przemyśle muzycznym i razem nagrali takie hity jak „I Got You Babe" i „Baby Don Don't Go". Stworzyli także „The Sonny & Cher Comedy Hour" i stali się sławnymi osobistościami medialnymi.

Cher również odniosła sukces samodzielnie. Nagrała takie hity jak „If I Could turn Back Time", „Believe" i „I Found Someone". Została także aktorką i zagrała w „Mask" oraz filmie „Burlesque" z 2010 roku.

Chociaż czytanie scenariuszy może być trudne, Cher powiedziała w wywiadzie, że na początku każdy scenariusz czyta powoli. Nie ma problemu z zapamiętaniem go. Dysleksja może spowalniać w czytaniu, ale nie przeszkadza w karierze aktorki i piosenkarki.

Sama jest matką i kiedy jej syn Chaz Bono miał 10 lat, wykazywał wyraźne problemy z czytaniem. Cher zabrała go na badania, które potwierdziły, że Chaz ma dysleksję. Lekarze zapytali o własne doświadczenia Cher z czytaniem i pisaniem, ponieważ dysleksja często dotyka rodzin.

„Opowiedziałam im, jak mój umysł wyprzedzał moje ręce, jak pomijałam litery w środku słowa. Powiedziałam im, jak ciągle mieszałam numery i wciąż się myliłam, próbując wybierać połączenia zamiejscowe, aż ktoś w końcu musiał wziąć telefon i wykręcić numer za mnie "- powiedziała w The First Time.

Eksperci, którzy zdiagnozowali Chaz, powiedzieli Cher, że ona również ma dysleksję. „To było jak wielkie, ohh... Teraz zrozumiałam wszystko, dlaczego miałam tyle problemów ze szkołą. Wszystko do siebie pasuje ".

Cher nadal zmaga się z dysleksją i dyskalkulią. „Jestem okropnym czytelnikiem, nie piszę listów. Liczby i ja - nie ma tu absolutnie żadnego związku "- powiedziała. A jednak ponad 3 miliony ludzi śledzą każdy jej wpis w mediach społecznościowych. Cher dba o aktywną i barwną obecność na Twitterze, szczerze opowiadając o swoich trudnościach w nauce.

Kiedy jeden z fanów zapytał: „Gdybyś mogła cofnąć czas i zmienić jedną rzecz, czy nie byłaby to dysleksja?" Cher odpowiedziała: „Nie! Sprawiła wiele bólu, ale to ja! "

Żródło: http://dyslexiahelp.umich.edu/success-stories/cher
Żródło: https://www.understood.org/en/learning-thinking-differences/personal-stories/famous-people/celebrity-spotlight-superstar-cher-triumphs-with-dyslexia-and-dyscalculia

Hans Christian Andersen

XIX-wieczny duński pisarz, płodny autor sztuk teatralnych, książek podróżniczych, powieści. Jednak najbardziej znany jest ze swoich baśni, takich jak „Mała syrenka", „Brzydkie kaczątko", „Niezłomny ołowiany żołnierz" i „Nowe szaty cesarza".

Jako dziecko Andersen chodził do szkoły tylko od czasu do czasu. O wiele bardziej wolał zapamiętywać historie niż uczyć się czytać. Opowiadał historie każdemu, kto ich słuchał, i uzupełniał swoją opowieść, naśladując tancerzy baletowych lub akrobatów.

Kiedy jako nastolatek Andersen otrzymał stypendium, postanowił wrócić do szkoły, ale nie szło mu najlepiej. Miał problemy z ortografią i był nieustannie zniechęcany do pisania. Nauczyciele wyśmiewali go z powodu jego ambicji, a konkretnie faktu, że chciał zostać pisarzem. Andersen twierdził potem, że lata szkolne to najbardziej gorzki okres w jego życiu. Obecnie uważa się, że cierpiał na dysleksję.

Jednak dysleksja Andersena miała i drugą stronę: pisał w przystępnym języku, a nie w schematach sztywnej prozy, które hołubiono w czasach epoki wiktoriańskiej. Jego geniusz jako gawędziarza znalazł odzwierciedlenie w używaniu stwierdzeń potocznych i humorystycznych. Sposób narracji był tak wyjątkowy, że opowieści Andersena doceniały zarówno dzieci, jak i dorośli, którzy mogli cieszyć się ukrytą w tekście satyrą społeczną.

Żródło: https://www.dyslexia.com/famous/hans-christian-andersen/

Tom Cruse

Ktoś, kto widział „Top Gun", „Jerry'ego Maguire'a", „Ostatniego samuraja" lub „Mission Impossible", nie uwierzy, że Tom Cruise miał poważne problemy z czytaniem. Przecież zawsze bezbłędnie wygłasza swoje kwestie, w dodatku jego bohaterowie to postaci, które „mogą wszystko".

Cruise w młodych latach próbował ukryć dysleksję przed rówieśnikami, z którymi zresztą nie miał dobrych relacji. Wyśmiewano go z powodu kłopotów w szkole i niskiego wzrostu. Zdiagnozowany został już w wieku siedmiu lat, jednak niewiele zrobiono, by mu pomóc, jego dzieciństwo należało do tych z gatunku trudnych. Z powodu przeprowadzek szkołę zmieniał 15 razy. Ojciec początkowo poświęcał mu na swój sposób uwagę, próbując nauczyć, jak radzić sobie w bójkach, które to „szkolenia" często przekraczały nasze wyobrażenie o treningu. Przyniosły w końcu jednak pożądany skutek. Z czasem ojciec popadł w alkoholizm. Wracał lub nie, wszczynał awantury, dlatego matka w końcu spakowała dzieci i wyjechała. Tom wraz z trzema siostrami, musieli zająć się pracami dorywczymi, zwłaszcza, gdy matka doznała urazu kręgosłupa. Tom strzygł trawniki, roznosił gazety, ale jednocześnie wielka odpowiedzialność i stres znalazły ujście - nie był przykładem „grzecznego chłopca". Kradł papierosy, strzelał z wiatrówki do zwierząt i wdawał się w bójki.

Co do szkoły... Twierdził, że tamtych czasach jego stan można określić jako „funkcjonalny analfabetyzm". Nawet w liceum czytał z wielkim trudem, podobnie jak w czasach, gdy otrzymywał swoje pierwsze role. Na ukończenie dobrej szkoły namówił go dziadek.

Początkowo swoją przyszłość wiązał ze sportem, był szkolnym zapaśnikiem, jednak uniemożliwiła mu to kontuzja kolana. Pierwszą dużą pracę aktorską otrzymał w wieku 19 lat. Kiedy okazało się, że to jest droga, którą chce podążać, zdał sobie sprawę, że brak umiejętności sprawnego czytania może stanąć na drodze do sukcesu, o ile nie będzie nad tym ciężko pracował. Ostatecznie zdecydował się na metodę uczenia się L. Rona Hubbarda „Study Technology", która pomogła mu rozwinąć prawidłowe nawyki związane z czytaniem i nauką.

„Musiałem nauczyć się skupiać swoją uwagę. Stałem się bardzo wizualny i nauczyłem się tworzyć mentalne obrazy, aby zrozumieć, co czytam" - powiedział Cruise.

Dziś Cruise jest jednym z najpopularniejszych i najbardziej wpływowych aktorów Hollywood. Choć bywa nieznośny i egocentryczny, nie sposób odmówić mu talentu. Na swojej drodze spotykał wielu ludzi, którzy wspierali go w rozwoju kariery. Prawda jest też taka, że pojawiliby się, gdyby nie olbrzymi dar Cruise'a do wcielania się w wyraziste role, charyzma i pewność siebie. Któż by o nią posądzał niskiego i chuderlawego chłopca, który ledwo umiał poskładać litery w wyraz!
http://dyslexiahelp.umich.edu/success-stories/tom-cruise https://film.org.pl/a/ludzie/tom-cruise-zagubiony-chlopiec-portret-aktora-46191/

# data[].attributes.attachment_link.description
Sławni dyslektycy stali się wybitni nie pomimo dysleksji, ale z jej powodu. Dysleksja to wielki dar pod warunkiem, że będzie kontrolowana.