# data[].attributes.headline
กลุ่ม 3 พิมพ์ญาดา ปรนันต์

# data[].attributes.subject
กลุ่ม 3 พิมพ์ญาดา ปรนันต์

# data[].attributes.body
มี 2 ประเภท
1.ย่อความจากความเรียงร้อยแก้ว การย่อความเรียง เช่น นิทาน ตำนาน ประวัติ ประกาศ
2.ย่อความจากความเรียงร้อยกรอง อความจากบทประพันธ์ จะเรียงเนื้อความเป็นความเรียงร้อยแก้ว เช่น ฉันท์ กาพย์ กลอน

# data[].attributes.headline
กลุ่ม๑ นภสร เขมจิรา

# data[].attributes.subject
กลุ่ม๑ นภสร เขมจิรา

# data[].attributes.body
การเก็บใจความสำคัญของเรื่องจากข้อความที่อ่านหรือฟัง แล้วนำสาระสำคัญมาเรียบเรียงใหม่ให้สั้นด้วยภาษาที่กระชับ เข้าใจง่าย เเละในใจความสำคัญต้องมีข้อมูลครบถ้วน ว่าใครทำอะไรที่ไหน ใช้เป็นภาษาของผู้ย่อเอง

# data[].attributes.body
มี๒ประเภท
๑)ย่อจากความเรียงร้อยแก้ว เช่น นิทาน ตำนาน ประวัติ ปาฐากถา แถลงการณ์ ประกาศ โอวาท พระบรมราโชวาท ฯลฯ
๒)ย่อจากความเรียงร้อยกรอง เช่น ฉันท์ กาพย์ กลอน ร่าย ฯลฯ

# data[].attributes.headline
กลุ่ม3 ปรนันต์

# data[].attributes.subject
กลุ่ม3 ปรนันต์

# data[].attributes.body
ย่อความ คือ การสรุปใจความสำคัญของเรื่องที่ได้อ่านหรือได้ฟัง ให้กระชับและเข้าใจง่ายขึ้น

# data[].attributes.body
เป็นทักษะการเขียนที่เกี่ยวเนื่องกับการอ่านจับใจความสำคัญ การย่อความจึงเป็นการเขียน ที่ผู้เขียนได้เก็บใจความสำคัญของเรื่องที่อ่าน แล้วเรียบเรียงขึ้นมาใหม่ด้วยสำนวนภาษาของตนเอง ข้อความที่เรียบเรียงขี้นใหม่นั้นจะต้องกระชับ รัดกุม และมีใจความสำคัญครบถ้วน

# data[].attributes.body
การสรุปใจความสำคัญของเรื่องที่ได้อ่านหรือฟัง แนะนำสาระสำคัญที่ได้มาเรียบเรียงใหม่ด้วยสำนวนของผู้ย่อ ควรใช้ภาษาที่กระชับเข้าใจได้ง่ายใจความถูกต้องครบถ้วน

# data[].attributes.headline
กลุ่ม๑ (ธาดาชญา) ฐิตารีย์

# data[].attributes.subject
กลุ่ม๑ (ธาดาชญา) ฐิตารีย์

# data[].attributes.body
2ประเภท
1.ย่อความจากความเรียงร้อยแก้ว คือการย่อความจากความเรียง เช่น นิทาน ตำนาน
2.การย่อความจากบทร้อยกรอง คือการย่อความจากบทประพันธ์ประเภทโคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน ร่าย เมื่อย่อแล้วจะไม่คงรูปประพันธ์เดิม จะอยู่ในรูปร้อยแก้ว

# data[].attributes.headline
กลุ่ม๑ จิดาภา​ ฐิตารีย์

# data[].attributes.subject
กลุ่ม๑ จิดาภา​ ฐิตารีย์

# data[].attributes.body
1.อ่านเรื่องที่ย่อให้จบอย่างน้อย2ครั้ง
2.จับใจความสำคัญแต่ละย่อหน้า
3.นำใจความสำคัญมาเรียบเรียงใหม่ด้วยสำนวนภาษาผู้ย่อ
-ใช้ถ้อยคำเข้าใจง่าย
-ใช้สรรพนาม​บุรุษ​ที่3
-ข้อความอยู่ในเครื่องหมายอัญประกาศให้เรียบเรียงเป็นเรื่องเล่าไม่ต้องใส่เครื่องหมาย
-ถ้าเรื่องย่อใช้คำราชาศัพท์ให้คงไว้
4.ถ้าเป็นบทร้อยกรองให้ถอดคำประพันธ์​แล้วย่อเป็นร้อยแก้ว
5.ถ้าไม่มีชื่อเรื่องให้ตั้งชื่อเรื่องเอง
6.การเขียนย่อความประกอบด้วยส่วนสำคัญ2ส่วนคือส่วน1)​คำนำ​ การขึ้นต้นย่อความ​ 2)ส่วนที่เป็นเนื้อหาของย่อความ​ ขึ้นต้นย่อหน้าใหม่

# data[].attributes.headline
กลุ่ม4(ธรรมรัตน์,ภัทรวดี)

# data[].attributes.subject
กลุ่ม4(ธรรมรัตน์,ภัทรวดี)

# data[].attributes.body
2ประเภท
1.ย่อความจากความเรียงร้อยแก้ว เช่น นิทาน ตำนาน ประวัติ
2.ย่อความจากความเรียงร้องกรอง เช่น กาพย์ กลอน ร่าย

# data[].attributes.body
๑)อ่านเรื่องที่ย่อให้เข้าใจก่อน ๒ ครั้ง
๒)จับใจความสำคัญใจแต่ละย่อหน้า
๓)เรียบเรียงโดยสำนวนของผู้ย่อเอง
-ใช้สรรพนามบุรุษที่๓
-เปลี่ยนอัญประกาศ ให้เป็นเรื่องเล่า
-คงคำราชาศัพท์ไว้
๔)ถ้าเป็นบทร้อยกรองให้ถอดคำประพันธ์แล้วย่อความเป็นร้อยแก้ว
๕)ถ้าเรื่องที่ย่อไม่มีชื่อเรื่องผู้ย่อต้องตั้งชื่อเรื่องเอง
๖)การย่อความมีเพียงย่อหน้าเดียว

# data[].attributes.body
1.ส่วนนำเป็นแบบขึ้นต้นย่อความเพื่อบอกที่มาของเรื่องให้ผู้อ่านทราบ
2.ส่วนเนื้อเรื่อง เป็นส่วนเนื้อหาที่เรียบเรียงแล้ว มีย่อหน้าเดียว

# data[].attributes.headline
กลุ่ม4(สุชญา,ขวัญชนก)

# data[].attributes.subject
กลุ่ม4(สุชญา,ขวัญชนก)

# data[].attributes.body
จะขึ้นอยู่กับประเภทของเรื่องที่จะนำมาย่อ ทั้วไปจะเริ่มต้นด้วยส่วนที่เป็นการขึ้นต้นเพื่อบอกเเหล่งที่มาของเรื่อง เพื่อความสะดวกในการอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมจากต้นฉบับและย่อหน้าต่อไปเป็นสาระของเรื่องที่นำมาย่อความ

# data[].attributes.headline
กลุ่ม3 สิรดา

# data[].attributes.subject
กลุ่ม3 สิรดา

# data[].attributes.body
ขึ้นอยู่กับประเภทของเรื่องที่นำมาย่อ โดยทั่วไปจะเริ่มต้นด้วยส่วนที่เป็นแหล่งที่มาของเรื่อง และย่อหน้าต่อไปเป็นสาระสำคัญของเรื่องที่นำมาย่อ
ประกอบด้วย 2 ส่วน
1.คำนำ บอกแหล่งที่มาของเรื่อง
2.เนื้อความ จะเป็นส่วนของเนื้อหาและมีเพียง1ย่อหน้า

# data[].attributes.headline
กลุ่มที่ 3 ( พิทยาภรณ์ น้องมาย ปิยพัทธ์ )

# data[].attributes.subject
กลุ่มที่ 3 ( พิทยาภรณ์ น้องมาย ปิยพัทธ์ )

# data[].attributes.body
แยกประเภทที่จะย่อใจความก่อน

๑. เขียนคำนำตามประเภทของเรื่อง

๒. อ่านเรื่องทั้งหมดอย่างละเอียด อ่านถึง๒-๓ เที่ยว เพื่อให้เข้าใจเรื่องให้ตลอด

๓. ทำความเข้าใจศัพท์สำนวน โวหารในเรื่อง

๔. ถ้าเรื่องที่จะย่อเป็นร้อยกรองต้องถอดคำประพันธ์เป็นร้อยแก้วก่อนจึงย่อ

๕. สังเกตใจความสำคัญแล้วแยกออกเป็นตอนๆ

๖. สรรพนามบุรุษที่๑,๒ ต้องเปลี่ยนเป็นบุรุษที่ ๓ หรือเอ่ยชื่อ

๗. ถ้าคำเดิมเป็นคำราชาศัพท์ให้คงไว้

๘. ข้อความที่เป็นคำพูดในเครื่องหมายอัญประกาศ ต้องเขียนใหม่ ซึ่งเรียกว่าเปลี่ยนเลขในเป็นเลขนอก

๙. เรื่องที่จะย่อถ้าไม่มีชื่อเรื่องผู้ย่อต้องตั้งชื่อเรื่องเอง ประโยชน์ของการย่อความ

# data[].attributes.headline
กลุ่ม๑ นภสร ธนัญชนก

# data[].attributes.subject
กลุ่ม๑ นภสร ธนัญชนก

# data[].attributes.body
๑ ย่อหน้า

# data[].attributes.headline
กลุ่ม๑ (ธาดาชญา)

# data[].attributes.subject
กลุ่ม๑ (ธาดาชญา)

# data[].attributes.body
ย่อความจดหมายราชการ

# data[].attributes.body
1.)อ่านเรื่องย่อให้จบอย่างน้อย2ครั้ง ครั้งแรกอ่านเพื่อรู้เรื่องที่จะย่อนั้นอย่างกว้างๆครั้งต่อไปอ่านเพื่อตอบคำถาม ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไร อย่างไร เหตุผลใดจึงทำ ควรจัดลำดับเหตุการณ์
2.)จับใจความสำคัญแต่ละย่อหน้า โดยแยกใจความสำคัญออกจากพลความ
3.)นำใจความมาเรียบเรียงใหม่โดยใช้สำนวนของผู้ย่อ ใช้คำที่เข้าใจง่าย กะทัดรัด ได้ใจความ ใช้สรรพนามบุรูษที่3 ถ้ามีเครื่องหมายอัญประกาศให้เรียบเรียงเป็นเรื่องเล่า ไม่ใช้เครื่องหมายอัญประกาศในข้อความที่ย่อแล้ว และไม่ใช้อักษรย่อ
4.)ถ้าเป็นร้อยกรองให้ถอดคำประพันธ์แล้วเขียนเป็นร้อบแก้ว
5.)ถ้าไม่มีชื่อเรื่องต้องตั้งชื่อเรื่องเอง
6.)การเขียนย่อความประกอบด้วย 2ส่วน ส่วนที่1 ส่วนคำนำ มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ทราบแหลางที่มาของเรื่องนั้นๆ ส่วนที่2ส่วนที่เป็นเนื้อหาของย่อความจะต้องขึ้นย่อหน้าใหม่และมีเพียงย่อหน้าเดียว

# data[].attributes.headline
กลุ่ม๒ (ปิยอร ธนิกานต์ เปรมปรีดิ์)

# data[].attributes.subject
กลุ่ม๒ (ปิยอร ธนิกานต์ เปรมปรีดิ์)

# data[].attributes.body
โครงสร้างของย่อความขึ้นอยู่กับประเภทของเรื่องที่นำมาย่อ โดยทั่วไปเริ่มต้นด้วยส่วนที่เป็นการขึ้นต้นเพื่อบอกเเหล่งที่มาของเรื่อง เพื่อความสะดวกในการอ่านรายละเอียดเพิ่มเติม
ประกอบด้วย ๒ ส่วน
๑)คำนำ ทำหน้าที่บอกแหล่งที่มา บอกรายละเอียด
๒)เนื้อความ มีเพียง๑ย่อหน้า

# data[].attributes.headline
กลุ่มที่ 3 พิมพ์ญาดา

# data[].attributes.subject
กลุ่มที่ 3 พิมพ์ญาดา

# data[].attributes.body
1 ย่อหน้า

# data[].attributes.body
๑ ย่อหน้า

# data[].attributes.body
1 ย่อหน้า

# data[].attributes.body
1. ช่วยให้การอ่าน  การฟังได้ผลดียิ่งขึ้น  ช่วยให้เข้าใจและจดจำข้อความสำคัญที่ได้อ่านหรือฟังได้สะดวกรวดเร็ว
2. ช่วยในการจดบันทึก  เมื่อได้ฟังหรือศึกษาวิชาใดก็ตาม  รู้จักจดข้อความสำคัญลงสมุดได้ทันเวลาและเรื่องราว
3. ช่วยในการตอบแบบฝึกหัดหรือข้อสอบ  กล่าวคือผู้ตอบจะต้องย่อความรู้ทั้งหมดที่มีอยู่ในรูปของข้อเขียนสั้น ๆแต่มีใจความครบถ้วน
4. ช่วยเตือนความทรงจำ  นักเรียนอ่านหนังสือแล้วทำบทย่อหน้าเป็นตอน ๆ หรือเป็นระยะ ๆ ควรทำติดต่อกันอย่างสม่ำเสมอ  จะช่วยให้ไม่ต้องอ่านหนังสือซ้ำใหม่ ตลอดเล่ม
5.  ช่วยประหยัดเงินในการเขียนโทรเลขได้   ถ้ารู้จักย่อความจะเขียนข้อความได้สั้น ๆ   เนื้อความกะทัดรัดชัดเจน   ผู้อ่านเข้าใจเรื่องราว

# data[].attributes.body
การย่อความเป็นการฝึกทักษะการใช้ภาษา โดยเก็บใจความสำคัญจากเรื่องที่ฟังหรืออ่านซึ่งมีเรื่องราวสลับซับซ้อนและมีความยาว เอาแต่สาระสำคัญมาเรียบเรียงใหม่ ใช้ถ้อยคำง่ายๆ สั้นๆ และกระชับ เพื่อให้เข้าใจง่ายและสะดวกที่จะนำไปใช้

# data[].attributes.headline
กลุ่ม๑ (ธาดาชญา)

# data[].attributes.subject
กลุ่ม๑ (ธาดาชญา)

# data[].attributes.body
การย่อความพระบรมราชโอวาท

# data[].attributes.headline
กลุ่ม 1 เขมจิรา นภสร​ จิดาภา

# data[].attributes.subject
กลุ่ม 1 เขมจิรา นภสร​ จิดาภา

# data[].attributes.body
-เป็นการฝึกทักษะการอ่านจับใจความ และทักษะการเขียนไปในคราวเดียวกัน
-เป็นพื้นฐานในการศึกษาวิชาการด้านต่าง ๆ เพราะสามารถช่วยในเรื่องการประมวลความคิดและ
บันทึกความรู้ตามหลักการย่อความได้
-เป็นการฝึกการเก็บข้อมูล และบันทึกข้อมูล เพื่อสร้างงานเขียนอื่น ๆ ต่อไป
- ช่วยในการเขียนตอบแบบฝึกหัดหรือข้อสอบ
-ช่วยให้เข้าใจและจดจำข้อความที่สำคัญที่ได้อ่านหรือฟังได้สะดวกและรวดเร็ว

# data[].attributes.headline
กลุ่ม3 พิชญนันท์

# data[].attributes.subject
กลุ่ม3 พิชญนันท์

# data[].attributes.headline
กลุ่ม2 นรีกานต์

# data[].attributes.subject
กลุ่ม2 นรีกานต์

# data[].attributes.headline
กลุ่ม๑ ธนัญชนก

# data[].attributes.subject
กลุ่ม๑ ธนัญชนก

# data[].attributes.headline
กลุ่ม ๒ นรีกานต์

# data[].attributes.subject
กลุ่ม ๒ นรีกานต์

# data[].attributes.headline
กลุ่ม2 นรีกานต์

# data[].attributes.subject
กลุ่ม2 นรีกานต์

# data[].attributes.body
ย่อนิทาน เรื่องพ่อค้าสองคน  ของอีสป จากหนังสือนิทานอีสป  รวบรวมโดยวิณณา หน้า ๗๖- ๘๐  ความว่า
พ่อค้าคนหนึ่งต้องเดินทางไปค้าขายยังแดนไกล  เขาจึงเอาเงินแท่งหนักหนึ่งร้อยกิโลกรัมไปฝากไว้กับเพื่อนพ่อค้าซึ่งอยู่บ้านใกล้กันและสนิทสนมกันมานาน  หลังจากนั้นหนึ่งเดือนเขากลับมาแล้วรีบไปหาเพื่อนเพื่อรับเงินแท่งที่ฝากไว้คืน  เพื่อนบ้านบอกว่าหนูกัดกินเงินของเขาหมดแล้ว  สุดวิสัยที่จะช่วยได้ พ่อค้าทราบว่าเพื่อนของเขาพูดเท็จจึงคิดอุบายที่จะเอาเงินคืนมา  หลายวันต่อมาเขาได้พาบุตรชายของเพื่อนไปซ่อนไว้ที่บ้านของเขา  แล้วไปเชิญเพื่อนบ้านให้มารับประทานอาหารกับเขา  เพื่อนบ้านปฏิเสธเพราะกำลังมีความทุกข์ที่ลูกชายหายไป  พ่อค้าจึงบอกว่าเขาเห็นนกเค้าแมวคาบลูกชายของเพื่อนไป แต่เขาช่วยไว้ไม่ทัน  เพื่อนของเขาไม่เชื่อว่านกเค้าแมวคาบลูกชายเขาได้  พ่อค้าบอกว่าไม่น่าแปลกใจเลยเพราะหนูตัวเล็กยังกัดกินเงินแท่งได้  เพื่อนเขาจึงเข้าใจและรีบวิ่งกลับไปบ้านนำเงินแท่งทั้งหมดมาคืน  และรับตัวลูกชายของตนกลับไป

# data[].attributes.headline
กลุ่ม 1 นภสร

# data[].attributes.subject
กลุ่ม 1 นภสร

# data[].attributes.headline
กลุ่ม๒   ญานิศา

# data[].attributes.subject
กลุ่ม๒   ญานิศา

# data[].attributes.body
ประโยชน์ของการย่อความ

1. ช่วยให้การอ่านการฟังดีขึ้น ทำให้เข้าใจและจดจำข้อความที่สำคัญที่ได้อ่าน หรือฟังได้สะดวกรวดเร็ว
2. ช่วยในการจดบันทึก สามารถจดข้อความที่สำคัญลงในสมุด ได้ทันกาล
3. ช่วยในการเขียนตอบแบบฝึกหัดและเตือนความจำในการอ่าน

# data[].attributes.headline
กลุ่ม4(วรัญญา,กรวรรณ,)

# data[].attributes.subject
กลุ่ม4(วรัญญา,กรวรรณ,)

# data[].attributes.body
1.ย่อความเรื่องทั่วๆไป
2.ประเภทจดหมาย
3.รูปแบบย่อพระราชดำรัส
4.รูปแบบการขึ้นต้นข้อความจากการฟังและดู
5.รูปแบบการย่อความ