# data[].attributes.attachment_caption
χριστόγραμμα

# data[].attributes.headline
Αρχικα Χ και Ρ

# data[].attributes.subject
Αρχικα Χ και Ρ

# data[].attributes.body
Το χριστόγραμμα (⳩) αποτελεί τυπογραφικό σύμπλεγμα και τύπο ιερής συντομογραφίας για το όνομα του Ιησού Χριστού. Το παλαιότερο γνωστό και πιό διάσημο χριστόγραμμα είναι το Χι Ρο (☧)το οποίο καθιερώθηκε ως ο στρατιωτικός θυρεός του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α´, με το γράμμα χι (Χ) και ρο (Ρ) να συμβολίζουν το όνομα Χριστός. Παρόμοια μορφή αποτελεί το μονόγραμμα ΙΧ το οποίο χρησιμοποιεί τα αρχικά γράμματων των λέξεων Ιησούς Χριστός, καθώς και το μονόγραμμα ΙΗ με τα δύο πρώτα γράμματα του Ιησούς.

# data[].attributes.headline
Σταυρός και Χ

# data[].attributes.subject
Σταυρός και Χ

# data[].attributes.body
Η ύπαρξη του σταυρού ώς συμβόλου ανάγεται στα βάθη της αρχαιότητας. Η χρήση του είχε και έχει τόσο καλλιτεχνικό (διακοσμητικό) όσο και έντονα θρησκευτικό και εθνικιστικό χαρακτήρα. Έτσι, ο σταυρός λειτουργεί ως μοτιβό σε διακοσμήσεις, ενδύματα, κτίρια, κοσμήματα, κ.ο.κ Επιπλέον, έχει χρησιμοποιηθεί ως θρησκευτικό σύμβολο για απόδοση λατρείας ή τιμής σε θεότητες. Εξ επομένου έχει χρησιμοποιηθεί ως εθνικό σύμβολο σε λάβαρα, σημαίες και θυρεούς, κυρίως για να δηλώσει τις θρησκευτικές αντιλήψεις του φέροντος αλλά και την υποστήριξη του θεού ή αγίου που αντιπροσωπεύεται. Με αυτήν την έννοια, το σύμβολο του σταυρού έχει χρησιμοποιηθεί ως φυλαχτό, ως σύμβολο προστασίας ενάντια στο κακό, ως μέσο για ξεμάτιασμα.

# data[].attributes.headline
Α και Ω, αρχή και τέλος

# data[].attributes.subject
Α και Ω, αρχή και τέλος

# data[].attributes.body
Η ελληνική κοινή έκφραση Άλφα και Ωμέγα σημαίνει αρχή και τέλος, ακριβώς από τη θέση των γραμμάτων αυτών στο κλασσικό (ιωνικό) ελληνικό αλφάβητο. Επίσης η παράθεση των γραμμάτων Α - Ω αποτελεί θρησκευτικό συμβολισμό, (από θρησκευτική ρήση), με ακριβώς την ίδια έννοια. Το σύμβολο έχει υιοθετηθεί και από άλλες εκκλησίες, σε άλλες χώρες, όπως και από διάφορες φιλοσοφικές και μυστικιστικές εταιρείες.
Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη ο Προφήτης Ησαϊας άκουσε το Θεό να του λέει: "Είμαι ο πρώτος και ο έσχατος. Δεν υπάρχει Θεός άλλος εκτός εμού". Στην αρχή της "Αποκάλυψης" του Ιωάννη  υπάρχει η φράση: "Είμαι το άλφα και το ωμέγα, η αρχή και το τέλος'", λέγει επίσης ο Κύριος "ο ών και ο ήν και ο εσόμενος" (= αυτός που υπάρχει, που υπήρχε και που θα υπάρχει). Παρόμοια επίσης φράση επαναλαμβάνεται και σε άλλα εδάφια αυτού του βιβλίου δίνοντας επιπρόσθετα την έννοια του απέραντου. Κατόπιν αυτών το Άλφα και το Ωμέγα λαμβάνεται είτε ως έννοια του άπειρου ως προς τη διάρκεια, δηλαδή του αιώνιου, είτε ως ιδέα της ενότητας του Θεού. Συνέπεια των παραπάνω είναι τα γράμματα Α και Ω να χρησιμοποιούνται εν σειρά ως θρησκευτικό σύμβολο του Χριστιανισμού από τους πρώτους αιώνες.

# data[].attributes.headline
Συνδιασμός Α-Ω  Χ-Ρ

# data[].attributes.subject
Συνδιασμός Α-Ω  Χ-Ρ

# data[].attributes.body
Το σύμβολο όπου το Χ και το Ρ συνδυάζονται μαζί, αποτελεί το αρχαιότερο από τα χριστογράμματα, και είναι ευρύτερα γνωστό ως το σύμβολο του εν τούτω νοίκα του Κωνσταντίνου Α´ στις αρχές του 3ου αιώνα. Τα σύμβολα του Άλφα και Ωμέγα μερικές φορές εμφανίζονται μαζί με το σύμβολο του ΧΡ ως μονόγραμμα.Στις ανατολικές χριστιανικές εκκλησίες η πιο συνήθης μορφή χριστογράμματος είναι η συντόμευση ΙϹ ΧϹ (ΙΗϹΟΥϹ ΧΡΙϹΤΟϹ), με το Σ ως Ϲ το οποίο ήταν αρκετά κοινό στα μεσαιωνικά ελληνικά, και μερικές φορές συνοδεύεται από το σύμβολο του τίτλου (І҃С Х҃С) το οποίο υποδηλώνει συντόμευση λέξης.

# data[].attributes.body
Οι Ιχθύς είναι ένα σύμβολο που αποτελείται από δύο τέμνοντα τόξα, τα άκρα της δεξιάς πλευράς εκτείνονται πέρα από το σημείο συνάντησης έτσι ώστε να μοιάζουν με το προφίλ ενός ψαριού. Το σύμβολο υιοθετήθηκε από τους πρώτους χριστιανούς ως μυστικό σύμβολο. Τώρα είναι γνωστή συνομιλία ως το «σημάδι του ψαριού» ή «το ψάρι του Ιησού». Οι πρώτες εμφανίσεις του συμβόλου στη χριστιανική τέχνη και λογοτεχνία χρονολογούνται στον 2ο αιώνα μ.Χ. Η χρήση του συμβόλου μεταξύ των Χριστιανών είχε γίνει δημοφιλής στα τέλη του 2ου αιώνα και η χρήση του εξαπλώθηκε ευρέως τον 3ο και 4ο αιώνα. Στην αρχή της εκκλησίας, το σύμβολο ιχθύς είχε την «πιο ιερή σημασία» και οι Χριστιανοί το χρησιμοποιούσαν για να αναγνωρίσουν εκκλησίες και άλλους πιστούς μέσω αυτού του συμβόλου επειδή διώκονταν από την Ρωμαική Αυτοκρατορία. Τα αρχικά της λέξης ΙΧΘΥΣ συμαίνουν Ιησούς Χριστός Θεός Υιός Σωτήρ.

# data[].attributes.body
Το περιστέρι συμβολίζει την ειρήνη. Μέρος του συμβολισμού αυτού προέρχεται από την Παλαιά Διαθήκη και συγκεκριμένα τον Κατακλισμό του Νώε, κατά το τέλος του οποίου ο Νώε έστειλε δυο περιστέρια για να δει αν υπάρχει ξηρά. Τα περιστέρια επέστρεψαν κρατώντας κλαδί ελιάς, δείχνοντας συμβολικά ότι ο Θεός σταμάτησε τον πόλεμο προς την ανθρωπότητα. Επίσης συμβολίζει την αθωότητα και την αγνότητα. Στη Χριστιανική θρησκεία αποτελεί σύμβολο του Αγίου Πνεύματος (προερχόμενο από την περιγραφή της βάπτισης του Ιησού).

# data[].attributes.body
Το παγώνι συμβολίζει την αθανασία της ψυχής για αυτό χρησιμοποιείται και στα μνήματα ή στα τέμπλα των Εκκλησιών. Επίσης συμβολίζει την μέλλουσα αφθαρσία του σώματος την ανάσταση αλλά και την μακροζωία. Αυτά επειδή το παγώνι αλλάζει κάθε χρόνο τα φτερά του αλλά και επειδή οι αρχαίοι είχαν έναν μύθο ο οποίος έλεγε ότι όταν πεθάνει το παγώνι το δέρμα του δεν φθείρεται.

# data[].attributes.attachment_link.title
φδγτρυφθγιηξλ

# data[].attributes.headline
Πλοίο (ναύς) 

# data[].attributes.subject
Πλοίο (ναύς) 

# data[].attributes.body
Το πλοίο συμβολίζει την Εκκλησία που πορεύεται προς τον Χριστό, τον ασφαλή λιμένα, αλλά συμβολίζει επίσης και τον Χριστιανό ο οποίος πορεύεται στην ζωή εν μέσω καλών αλλά και κακών συνθηκών. Πλοίο που πηγαίνει στον ουρανό, δηλαδή η "ναύς ουρανοδρομούσα" που είδαμε στον Κλήμη, συμβολίζει την Εκκλησία που πηγαίνει στην Άνω Ιερουσαλήμ, τον παράδεισο. Λέγει ο Άγιος Ιππόλυτος, "η Εκκλησία ως ναύς εν πελάγει χειμάζεται μεν αλλ' ουκ απόλλυται. Έχει γάρ μεθ' εαυτής τον έμπειρο κυβερνήτη Χριστόν, φέρει δεν εν μέσω και το τρόπαιον, το κατά του θανάτου, ως τον σταυρό του Κυρίου μεθ' εαυτής βαστάζουσα", δηλαδή, η Εκκλησία είναι σαν πλοίο μέσα στο τρικυμισμένο πέλαγος αλλά δεν χάνεται, έχει μαζί της τον έμπειρο κυβερνήτη Χριστό και στην μέση σαν κατάρτι το τρόπαιο που κατάργησε τον θάνατο, τον Σταυρό.

# data[].attributes.body
Συμβολίζει την ελπίδα και την σταθερότητα, επίσης συμβολίζει την ασφάλεια των εντολών του Χριστού που σταθεροποιούν τον Χριστιανό στις τρικυμίες και τις δοκιμασίες της ζωής. Ο απόστολος Παύλος μιλάει για άγκυρα λέγοντας ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχομεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος· ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν. Δηλαδή, αυτήν την ελπίδα την έχουμε σαν άγκυρα της ψυχής ασφαλή και σταθερή, η οποία μας κρατά σταθερά ενωμένους προς τον ουρανό.

Ο Κλήμης είδαμε να λέει ότι ο Χριστός είναι αυτός που αλιεύει τους ανθρώπους από το πέλαγος της κακίας. Το επάνω μέρος της έχει το σχήμα του Σταυρού και μας υπενθυμίζει την σωτηρία δια μέσω αυτού. Η άγκυρα ήταν και κρυφό σύμβολο του Σταυρού κατά τους διωγμούς. Υπάρχει και σε συνδυασμό με το ψάρι. Αυτή η εικόνα δηλώνει ότι η ελπίδα μας είναι με τον Ι.Χ.Θ.Υ.Σ. δηλαδή τον Χριστό.

# data[].attributes.body
Είναι πολλές οι αναφορές, που γίνονται στην Καινή Διαθήκη τόσο στο αμπέλι όσο και στο κρασί. Είναι από τα πιο ιερά και τα πιο λειτουργικά για την ζωή της εκκλησίας.  Ο σπόρος του σταριού (σίτος) και το ψωμί (άρτος), το αμπέλι (η άμπελος) και το κρασί (οίνος) θεωρούνται  στοιχεία όχι μόνο της σωματικής αλλά και της ψυχικής υπόστασης του ανθρώπου. Το αμπέλι και τα κλήματα παίρνουν τεράστια συμβολική σημασία μέσα στη θεία τάξη των πραγμάτων που εγκαινίασε ο Χριστός. Ο αμπελουργός συμβολίζει τον Θεό Πατέρα, το αμπέλι συμβολίζει τον Χριστό, τα κλήματα συμβολίζουν τους μαθητές και ο οίνος το αίμα του Χριστού: «Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, καί ὁ πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστι.   5 ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τά κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοί κἀγώ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπόν πολύν, ὅτι χωρίς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν. 6 ἐὰν μή τις μένῃ ἐν ἐμοί, ἐβλήθη ἔξω ὡς τό κλῆμα καί ἐξηράνθη, καί συνάγουσιν αὐτὰ καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσι, καί καίεται.(Ιωανν.15, 1-6). Εδώ τονίζεται ότι οι μαθητές και γενικότερα οι άνθρωποι, δεν μπορούν να έχουν ζωή παρά μόνο αν είναι απόλυτα συνδεδεμένοι με το κλήμα, τον Χριστό. Και ακόμη δεν μπορούν να φέρουν καμιά ουσιαστική καρποφορία   χωρίς αυτήν  την σύνδεση, αλλά  αντίθετα μένουν άκαρποι, ξεραίνονται και πετιούνται στην αιώνια κόλαση και καίγονται.

# data[].attributes.body
Συμβολίζει τον Χριστό τόν ποιμένα των προβάτων τον μεγάλο ποιμένα των λογικών προβάτων τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό ο οποίος πρόσφερε θυσία το αίμα του για να συνάψει αιώνια διαθήκη. Ο Χριστός είπε ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός, ὁ ποιμήν ὁ καλός τήν ψυχήν αὐτοῦ τίθησιν ὑπέρ τῶν προβάτων· ὁ δἑ μισθωτὸς φεύγει, ὅτι μισθωτός ἐστι καί οὐ μέλει αὐτῷ περί τῶν προβάτων. Εγώ είμαι ο καλός ποιμένας. Ο ποιμένας ο καλός και την ζωή του ακόμα θυσιάζει για να προφυλάξει τα πρόβατα από κάθε κίνδυνο, ο μισθωτός βοσκός που δεν είναι δικά του τα πρόβατα βλέπει τον λύκο να έρχεται και παρατάει τα πρόβατα .Ο ποιμένας επίσης συμβολίζει την φιλανθρωπία του Χριστού. Δηλαδή, ποιος εάν έχει εκατό πρόβατα και χάσει ένα δεν αφήνει τα ενενήντα εννέα και πηγαίνει σε αναζήτηση του χαμένου μέχρι να το βρει; Όταν το βρει το βάζει γεμάτος χαρά πάνω στους ώμους του και αφού φτάσει στο σπίτι του προσκαλεί τους φίλους και τους λέει, χαρείτε γιατί βρήκα το χαμένο πρόβατό μου. Η ίδια μεγάλη χαρά υπάρχει στον ουρανό για ένα αμαρτωλό που μετανοεί και είναι η χαρά αυτή μεγαλύτερη παρά για τους ενενήντα εννέα οι οποίοι δεν είχαν ανάγκη από μετάνοια.

# data[].attributes.attachment_link.title
ςερτυθιοπλκξηγ

# data[].attributes.body
Ο μυθικός ήρωας Ορφέας ο οποίος όταν έπαιζε την λύρα του ημέρωνε τα άγρια θηρία συμβολίζει τον Χριστό που θέλγει με την διδασκαλία του και εξημερώνει τα θηρία των παθών μας.Ο Ορφέας υπήρξε ο μυθικός κιθαρωδός και ποιητής από τη Θράκη, ο οποίος κατάφερνε να μαγέψει και να εξημερώσει με τη μουσική του τα άγρια ζώα. Με την ιδιότητά του αυτή χρησιμοποιήθηκε κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες ως σύμβολο του Χριστού, που με το λόγο του γοήτευε τους ανθρώπους και τους μάζευε γύρω του. Ο συμβολισμός του Χριστού Ορφέα εικονίζεται στις τοιχογραφίες των κατακομβών της Ρώμης. Τα γλυπτά συμπλέγματα που παριστάνουν τον Ορφέα δεν γνωρίζουμε αν είχαν όλα χριστιανικό περιεχόμενο, εφόσον δεν γνωρίζουμε τη χρήση τους. Όπως συμβαίνει και με τα αγαλμάτια του Καλού Ποιμένα χρησιμοποιούνταν πιθανόν ως στηρίγματα τραπεζών και ως επιτύμβιες στήλες. Το σύμπλεγμα του Βυζαντινού Μουσείου έχει ερμηνευθεί ως αλληγορική παράσταση του Χριστού, εξαιτίας του αετού, που κάθεται με ανοιγμένα φτερά επάνω στο κεφάλι του Ορφέα και θεωρείται σύμβολο του Χριστού.