# data[].attributes.body
Conflicto que mantivo China e Gran Bretaña, pola introducción do opio en China procedente da India, comercializado pola compañía británica 'Indias Orientales' (East India), constituía un gran beneficio para os británicos para compensar os grandes gastos do té.

# data[].attributes.headline
                                                                                                   COMEZO DA GUERRA E O TRATADO DE NANKING

# data[].attributes.subject
                                                                                                   COMEZO DA GUERRA E O TRATADO DE NANKING

# data[].attributes.body
China continúa o seu plan de impor grandes castigos ó contrabando e confisca 20000 caixas de opio, Jin escribe unha oda ao deus do mar desculpándose por arroxar as augas máis dunha tonelada da substancia infernal e inmediatamente, Inglaterra declara a guerra fundamentando a súa declaración «nun intolerable atentado contra a liberdade de comercio», en 1839 envíase unha flota para atacar a armada china de Hong Kong.

Inglaterra con outros países como aliados, un exemplo sería Francia vence, despois no tratatdo de Nanking o emperador firma as claúsulas:

1. Abertura de libre comercio de 5 portos, o máis importante Cantón.

2. Indemnización de 21 millóns de dólares e a cesión de Hong-Kong (150 anos) e Amoy.

3. O opio continúa baixo prohibición.

Esto favoreceu que outros territorios imperialistas, como Estados Unidos, fixeran firmar a China 'Tratados Desiguais'.

En 1860 viuse obrda a abrir 11 portos.

O sentimento de vergoña e humillación daría lugar a outras rebelións como a Rebelión Taiping (1850) que é considerada a segunda guerra do opio, a Rebelión Boxer (1899)...

# data[].attributes.attachment_link.title
La guerra del opio el parlamento britanico decide atacar china

# data[].attributes.attachment_link.description
Debate en el Parlamento británico y los argumentos del grupo de comerciantes. Muy interesante para entender las concepciones de la época hacía China y como está resuelta cinematográficamente la idea de que el imperialismo está basada en la codicia de los intereses comerciales británicos dominantes en el Parlamento.

# data[].attributes.headline
                                                          A CARTA NA CORTE INGLESA

# data[].attributes.subject
                                                          A CARTA NA CORTE INGLESA

# data[].attributes.body
Según relata Escohotado na 'Historia das drogas', a carta recíbese con asombro xa que Inglaterra consume máis opio que China. A noticia de que esta panacea en Europa, constitúe un inferno en China, conmociona a raiña e na Cámara, aproban unha moción por maioría que asegura que resulta "inoportuno abandonar unha fonte de ingresos tan importante como o monopolio de East India en materia de opio."

# data[].attributes.body
Os consumidores tamén reciben castigos, e o cosumo aumenta a 750 toneladas, polo que o emperador se reúne cos conselleiros (algúns aficionados ó opio) para dar cunha solución, un grupo encabezado polo Ministro do Consello Privado quere legalizada, e outro grupo liderado por Lin Tseth-su propón todo o contrario, o emperador o apoia e o nombra Alto Comisionado Imperial con poderes extraordinarios.
Lin ve que a prohibición do opio ocasionou corrupción na burocracia civil e militar, e decide mandar unha carta a raiña Victoria ao nome do emperador, con argumentos morales sobre os estragos do consumo entre a poboación, e pedíndolle que non leve máis opio a China.

# data[].attributes.headline
                                            Ao ver que non podían impedir o consumo...

# data[].attributes.subject
                                            Ao ver que non podían impedir o consumo...

# data[].attributes.body
O emperador opta por negociar cos ingleses, para que fosen compensados cos ingresos da exportación do té. A monarquía británica négase a firmar os acordos.

# data[].attributes.headline
                                        Pero, que é o opio?

# data[].attributes.subject
                                        Pero, que é o opio?

# data[].attributes.body
É unha droga, que os chinos usaron coabaco so para fins mediciñais ata o sécula XVI, cando os árabes introduciron o uso recreativo tratando doutra forma a adormideira, o seu gran consumo fixo que se desequilibraran as finanzas chinas, entón o emperador chino prohibe a súa importación en 1729.
Introduciríase a partir de entón clandestinamente primeiro por parte de Portugal e logo por Gran Bretaña, cando aumentou moito o seu tráfico.

En 1796 castigan coa pena capital ós contrabandistas e donos de fumadeiros, pero a cantidade ascende a unha tonelada e media

# data[].attributes.body
David Livingstone foi un médico e misioneiro británico que iniciou a exploración do interior de África. Procedente dunha familia pobre, sacou adiante os seus estudos de Mediciña na Universidade de Glasgow e enrolouse na Sociedade Misioneira de Londres movido por sentimentos relixiosos (foi ordenado sacerdote protestante en 1840).
A petición propia, foi destinado ó sur de África en 1841. Desde alí adentrouse cara o norte na actual Botswana, predicando a relixión cristiá e explorando territorios descoñecidos en medio de graves peligros. En 1852-54 atravesou o deserto de Kalahari hasta conectar O Cabo con Luanda, capital da colonia portuguesa de Angola; desde alí, rexeitando as invitacións para que regresara a Inglaterra e, a pesar dos seus problemas de saúde, iniciou unha nova travesía do Atlántico ó Índico, unindo Angola con Mozambique a través do río Zambeze (1854-56).
Durante a súa posterior estancia en Inglaterra foi premiado e recibido pola raíña, converténdose nun heroe popular. Os seus escritos e conferencias espertaron o interese polo misterioso continente africano en todo o mundo, incitando á posterior carreira colonial polo reparto do seu dominio entre as potencias europeas; non obstante, as intencións do propio Livingstone foron sempre pacíficas, impulsando o coñecemento científico do continente, o establecemento de relacións amistosas cós pobos indíxenas e a erradicación da escravitude.
O goberno británico financiou unha segunda viaxe para explorar o Zambeze como vía de penetración cara o interior de África en 1858-64; pero as múltiples cataratas que descubriu frustraron o proxecto. Unha terceira viaxe, financiada pola Real Sociedade Xeográfica en 1865-73,  levoulle a explorar as rexións en torno ós lagos Niasa e Tanganika.
En 1871 circulou en Occidente a noticia de que Livingstone perdérase e dous periódicos enviaron na súa búsqueda a Henry Stanley; este internouse no África oriental e atopou a Livingstone en Ujiji, a orillas do lago Tanganika. Pero non conseguiu convencerlle para que regresara e, tras aprovisionarlle, ambos separáronse en 1872. Mentres Stanley continuaba a súa exploración polo río Congo, Livingstone seguiu o seu camiño e faleceu un año máis tarde de morte natural.

# data[].attributes.headline
                                TERRITORIOS COLONIAIS

# data[].attributes.subject
                                TERRITORIOS COLONIAIS