# data[].attributes.attachment_link.description
Porozumiewajmy się - wydawnictwo powstało z myślą o polskich żyrafach i z misją wprowadzenia na rynek literatury z zakresu Porozumienia bez Przemocy w języku polskim. Porozumiewajmy się jest owocem współpracy firmy szkoleniowej Dialogue Unlimited oraz Fundacji Świadomego Rozwoju.

# data[].attributes.attachment_link.title
Sites in VR - Aplikacje na Androida w Google Play

# data[].attributes.attachment_link.description
Wirtualne zwiedzanie zabytków z 360 ° zdjęć panoramicznych (1600+).

# data[].attributes.attachment_link.description
Amaze your students with smarter worksheets. Wizer.me is a platform where teachers build beautiful, engaging online worksheets!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
przekonanie uczniów o ważności koncentracji,

ukazanie faktu, że zatrzymanie się na chwili obecnej nie obniża naszej efektywności, ale ją podnosi,

zaprezentowanie uczniom ćwiczeń na zwiększenie efektywności mózgu.

maty lub materace,

obrazek do powieszenia na oknie, np. z podobizną pomidora,

kartka z napisem „Spójrz w okno",

laptop, głośniki i rzutnik,

kolorowe karteczki: żółta, niebieska, czerwona, zielona - w takiej ilości, aby równo klasę podzielić na cztery grupy,

karty zadań do stacji (każda stacja musi mieć zestaw czterech takich samych kart, ale rozpisanych/wydrukowanych na czterech kolorach papieru: żółtym, niebieskim, zielonym i czerwonym,

zegar, może być budzik albo stoper, aby łatwo odmierzać czas,

duża paczka orzechów,

Część pierwsza
1. Ta lekcja powinna się odbyć w pomieszczeniu bez krzeseł i stolików. Chyba najlepszym rozwiązaniem byłaby sala gimnastyczna.

2. Sala jest tak przygotowana do zajęć, że w jednej jej części znajdują się maty lub materace dla wszystkich uczniów, a w drugiej stacje (które zostaną opisane w 10. punkcie drugiej części lekcji). Na centralnym oknie w pomieszczeniu nauczyciel przykleja jakiś obrazek, np. podobiznę pomidora.

3. Wychowawca przed zajęciami wiesza na drzwiach wejściowych do sali kartkę z napisem „Spójrz w okno" .

4. Gdy uczniowie wejdą do sali, z pewnością będą zdezorientowani jej wystrojem i to rozproszy ich uwagę. Wtedy nauczyciel poprosi, aby się zatrzymali i zamknęli oczy. Następnie zapyta ich, czy wykonali polecenie. Z pewnością będą tacy, którzy zauważyli napis na drzwiach wejściowych i tacy, którzy nie widzieli. Kolejnym etapem będzie skontrolowanie tego, co zauważyli w tym oknie. Jedni pewnie nic, inni widok za oknem, a jeszcze inni pomidora.

5. Nauczyciel zapyta uczniów czy potrafią już na tym etapie zajęć wywnioskować ich temat.

6. Wychowawca podaje temat lekcji: ZŁAP CHWILĘ I SKONCENTRUJ SIĘ.
Część druga
1. Nauczyciel prosi uczniów, aby usiedli lub położyli się na matach/materacach, zamknęli oczy i skupili się tylko na tym, co słyszą.

2. Wychowawca włącza muzykę (5 minut wystarczy), następnie prosi, aby uczniowie:

nazwali wszystkie dźwięki, jakie słyszeli,

nadali tytuł dla takiego nagrania,

powiedzieli jak często zdarza im się wsłuchiwać w dźwięki otoczenia bez włączania muzyki, telewizji, itd.,

przypomnieli sobie, jak w dzieciństwie przysłuchiwali się odgłosom domu.

Wnioski: Aby złapać chwilę, trzeba się zatrzymać, wyciszyć, wyłączyć, nie myśleć o niczym. Im człowiek jest starszy, tym staje się mniej uważny.

3. Nauczyciel włącza uczniom film prezentujący eksperyment społeczny o patrzeniu komuś bliskiemu głęboko w oczy.

Następnie prosi uczniów, aby dobrali się w pary, usiedli na macie/materacu naprzeciwko siebie i patrzeli sobie w oczy tak długo, jak będą słyszeć muzykę.

4. Wychowawca prosi, aby każda para uczniów skonstruowała jeden wniosek z tego doświadczenia.

Wnioski: Na co dzień bardzo rzadko i bardzo krotko patrzymy sobie w oczy. Aby patrzeć komuś głęboko w oczy, trzeba poświęcić tej osobie czas i całą swoją uwagę. Trzeba się zmierzyć ze wstydem i zakłopotaniem.

Nauczyciel proponuje uczniom, aby zrobili takie doświadczenie ze swoimi rodzicami lub dziadkami. Aby spróbowali przez kilka minut patrzeć głęboko w oczy swojej mamie, tacie, babci, dziadkowi. Oczywiście jeśli są w klasie dzieci z niepełnych rodzin, należy zachować ostrożność, aby nikogo nie urazić.

5. Nauczyciel prosi uczniów, aby podsumowali te trzy doświadczenia, które miały miejsce na dzisiejszej lekcji. Pyta uczniów jakie plusy niosą ze sobą koncentracja i uważność.

Wnioski: Bycie tu i teraz jest trudne, ale daje mnóstwo korzyści. Człowiek czuje, że żyje pełniej, zauważa innych ludzi. Wtedy można każdą chwilę wycisnąć jak cytrynę, a gdy pędzimy tylko przebiegamy przez życie, nie przeżywamy go naprawdę. Łatwiej się skupić na danym zadaniu, umysł działa wydajniej.

6. Nauczyciel wyświetla uczniom rysnotkę i prosi o komentarz.

Gdy już uczniowie wypowiedzą się na ten temat, prowadzący zaznacza, że celem projektu, w którym biorą udział, jest właśnie przekonanie ich o tym, że w każdym z nich śpi olbrzym,. Wystarczy go tylko obudzić.

7. Wychowawca pyta uczniów co trzeba zrobić, aby przygotować się do nauki.

Prawdopodobne odpowiedzi: należy posprzątać swój pokój i swoje biurko, aby nic nas nie rozpraszało, należy wywietrzyć pokój, zjeść lekki ale pożywny posiłek, trzeba podczas nauki pić wodę.

8. Następnie nauczyciel pyta swoich podopiecznych, czy słyszeli kiedyś o efekcie Mozarta i gimnastyce mózgu .

Prawdopodobnie część uczniów co nieco słyszała na ten temat, ale z pewnością będzie trzeba te wiadomości poszerzyć.

Jeśli chodzi o rolę muzyki w procesie uczenia się, proponuję zapoznać się , aby następnie zaprezentować uczniom najważniejsze wnioski. Można też włączyć im film na ten temat (ewentualnie jego fragment).

9. Z kolei w temacie kinezjologii edukacyjnej nie ma co teoretyzować, tylko trzeba przystąpić do działania

Nauczyciel włącza podkład muzyczny Mozart Piano Classical Music Studying

i prezentuje zestaw ćwiczeń Dennisona, które (wraz ze zdjęciami) przedstawiłam . Proszę pominąć leniwe ósemki.

Stacja 2 - do pobrania Stacja 3 - do pobrania
Nauczyciel dzieli uczniów na cztery grupy rozdając im kolorowe karteczki: żółte, niebieskie, czerwone, zielone. Tłumaczy, że przed nimi zadanie na koncentrację, w którym liczy się czas. Każda grupa musi przejść przez wszystkie stacje (cztery). Czas, jaki mogą poświecić na jedną stację wynosi Można puścić muzykę w tle, oczywiście polecam dwie minuty. Gdy usłyszą sygnał, że czas się skończył, oddają wypełnioną kartę zadań nauczycielowi i biegną do kolejnej stacji. Oczywiście wypełniają tylko te karty, które są kolorem ich grupy.Mozarta

Stacja 4 - do pobrania
Odpowiedzi: orkiestra, filharmonia, melodia, dyrygent

Odpowiedzi: a) 9, b) 18, c) 18, d) 10, e) 21, f) 19, g) 26, h) 8

Odpowiedzi: a. drzewa owocowe, b. samice, c. emocje, d. części garderoby, e. opady atmosferyczne, f. głosy żeńskie, g. transport wodny

11. Zwycięska grupa (czyli ta, która wykonała poprawnie najwięcej zadań), otrzymuje nagrodę - dużą paczkę orzechów. Uczniowie pewnie będą zdziwieni dlaczego nie dostali tradycyjnie czegoś słodkiego i tutaj będzie świetna okazja do pogadanki na temat diety dla mózgu, która wspomaga koncentrację.

12. Jak myślicie, co sprawiło, że Wasza efektywność przy wykonywaniu zadania była tak wysoka? Co Wam pomogło?

Wnioski: Koncentracja na jednym zadaniu i wyznaczony czas realizacji jest kluczowy.

13. Nauczyciel wyciąga pomidora i zadaje uczniom pytanie, co on może mieć wspólnego z koncentracją, czy słyszeli o jakiejś technice, która zwiększa efektywność pracy.

Uczniowie dają swoje propozycje, ale nauczyciel ich nie komentuje tylko włącza film, który przedstawia technikę pomodoro.

1. Uczniowie leżą na matach/materacach, słuchają muzyki Disney Piano Classics Album i kreślą w powietrzu leniwe ósemki.

2. Po kilku minutach nauczyciel prosi, aby chętni powiedzieli o dwóch ważnych lekcjach, jakie dla siebie wynieśli z tych zajęć.

Co sądzisz o takich zajęciach? Są możliwe do zrealizowania? Spodobają się Twoim uczniom?

Czekam na Twój komentarz

Ten scenariusz kosztował mnie kilka godzin pracy, więc jeśli okazał się dla Ciebie wartością, proszę, poślij go dalej. Dla Ciebie to chwila, która dla mnie znaczy bardzo wiele

# data[].attributes.attachment_link.title
ZŁAP CHWILĘ I SKONCENTRUJ SIĘ - scenariusz lekcji nr 5

# data[].attributes.attachment_link.description
przekonanie uczniów o ważności koncentracji, ukazanie faktu, że zatrzymanie się na chwili obecnej nie obniża naszej efektywności, ale ją podnosi, zaprezentowanie uczniom ćwiczeń na zwiększenie efektywności mózgu. maty lub materace, obrazek do powieszenia na oknie, np.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Głoskowanie to kolejny etap ćwiczeń rozwijających słuch fonematyczny na materiale słownym bezliterowym. Rozpoczynamy te zabawy już z młodszymi dziećmi, ale zazwyczaj dopiero dzieci sześcio- i siedmioletnie poradzą sobie ze wszystkimi ćwiczeniami.

Od czego zacząć głoskowanie?

Głoskowanie, czyli fachowo mówiąc, analizę słuchową wyrazu rozpoczynamy od ćwiczeń wyróżniających pojedynczą głoskę - w nagłosie, wygłosie i śródgłosie (na początku, na końcu i w środku wyrazu 🙂 ). Nie zapominajmy również o syntezie słuchowej, czyli połączenie jednej głoski z wyrazem (lub odwrotnie), aby na koniec powstał inny wyraz.

Wyróżnianie głoski w nagłosie:

wyróżnianie samogłoski na początku wyrazu występującej w roli sylaby (zaczynamy od pokazania obrazka) np. ogórek. oko, aparat.

wyróżnianie spółgłoski na początku wyrazu w sylabie otwartej złożonej ze spółgłoski i samogłoski np. burak, pomidor, cebula.

wyróżnianie spółgłoski na początku wyrazu w grupach spółgłoskowych np. groch, gruszki, krata.

Głoskowanie - ćwiczenia i zabawy:

Z podanych obrazków wybierz owoce i warzywa, których nazwy zaczynają się np. głoską b.

Podskocz (klaśnij, wstań, tupnij itp.), jeśli usłyszysz wyraz rozpoczynający się np. głoską o.

Nauczyciel umieszcza na dywanie przedmiot np. monetę i mówi: podejdą dzieci, których imiona zaczynają się taką samą głoską jak nazwa przedmiotu.

Zabawa w sklep - kupujemy tylko te przedmioty (ilustracje), których nazwa nie rozpoczyna się głoską m.

Konkurs rysunkowy „Rysujemy pojazdy" - np. narysuj jak najwięcej pojazdów, które zawierają głoskę t (tramwaj, trolejbus, traktor).

Zabawa „Jaworowi ludzie" - zatrzymane dziecko musI podać wyraz na podaną głoskę np. d(dom), g (garnek).

„W co ubierają się panowie?" - podaj nazwy rzeczy, które rozpoczynają się np. głoską k (kamizelka, koszula, krawat, kapelusz).

„Części ciała" - podaj nazwy części ciała zaczynające się głoską u (uszy,usta), głoską r (ręka) itd.

Rzucanie piłki w kole - kto złapie piłkę podaje wyraz zaczynający się podaną głoską np. d(drzewo).

Zabawa „Co mam przywieźć?" - Jedno dziecko (lub nauczyciel) mówi: Jadę do ... (wymienia nazwę miejscowości). Co mam przywieźć? Zapytany uczeń musi tak odpowiedzieć, by nazwa przedmiotu zaczynała się na tę samą głoskę, co nazwa miejscowości np. szczotkę ze Szczecina, rower z Radomia, piłkę z Poznania.

Pokoloruj tylko te obrazki, w których nazwie słyszysz na początku głoskę k.

To dopiero początek zabawy z głoskowaniem. Następna część już wkrótce.

Pamiętajmy jednak, że pierwszym krokiem w analizie i syntezie słuchowej jest wyodrębnianie zdań, wyrazów i sylab. Zobacz ĆWICZENIA >>

Pozdrawiam

Ćwiczenia i zabawy zostały zaczerpnięte m.in. z książki A.Czochry, I.Tarkowskiej „Mój pierwszy elementarz. Przewodnik metodyczny".

# data[].attributes.attachment_link.title
Głoskowanie - ćwiczenia i zabawy rozwijające słuch fonematyczny cz.1 -

# data[].attributes.attachment_link.description
Głoskowanie to kolejny etap ćwiczeń rozwijających słuch fonematyczny na materiale słownym bezliterowym. Rozpoczynamy te zabawy już z młodszymi dziećmi, ale zazwyczaj dopiero dzieci sześcio- i siedmioletnie poradzą sobie ze wszystkimi ćwiczeniami. Głoskowanie, czyli fachowo mówiąc, analizę słuchową wyrazu rozpoczynamy od ćwiczeń wyróżniających pojedynczą głoskę - w nagłosie, wygłosie i śródgłosie (na początku, na końcu i w środku wyrazu 🙂 ).

# data[].attributes.attachment_link.description
Pay less for domain names. Bulk pricing and private domain name registration options. Transfer domain names risk-free.

# data[].attributes.attachment_link.description
45 grup uczniowskich wraz z nauczyczycielami/ nauczycielkami z całej Polski przeprowadziło Szkolną Akcję Trudny Tematu: weź to na warsztat w szkole. Formuła projektu była bardzo otwarta, szkoły same wybrały temat i metodę. Wszystkie relacje znajdziecie w zakładce Relacje ze szkół.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Niedawno piałem z zachwytu nad moim dramowym projektem na Facebooku, jednak jak zwykle ja, tzn. gorąca głowa (co w moim zawodzie często jest wskazane), zanim zacząłem to już w zasadzie skończyłem. Pomyślane było to dobrze, metody, cele dobrane. Uczniowie założyli swoje konta i pierwsze dwa dni to normalnie, poemat symfoniczny. Jak wspomniałem piałem z zachwytu, choć małożonka wielokrotnie mówiła - nie śpiewaj. Ilość postów w grupie była niesamowita, uczniowie bawili się i było to czuć, symulowali postacie, żartowali, drażnili siebie nawzajem, wyszukiwali coraz ciekawsze informacje o swojej postaci. Dzień drugi był jeszcze lepszy, akurat trwały szkolne rekolekcje, a cała droga do świątyni zeszła wszystkim na podobnej dyskusji; kim jesteś? „Kurczę, ja siedzę cały czas w więzieniu, a ja psychiczną rodzinę mam i chyba ze mną też nie wszystko dobrze...". Serce rosło jak uczniowie trzeciej klasy gimnazjum dyskutują na temat historii, przez pryzmat żartu, ciekawości - biografii swojej postaci. Najciekawsze był to, że nikt nie narzekał, że trafiła musi się kobieta, poeta, zdrajca, czy zły car, a dobór był zupełnie losowy. Co ważne sami się poprawiali i uzgadniali własne stanowisko.

Na trzeci dzień czar prysł. Konta mich uczniów zaczęły być blokowane przez administrację portalu Fb, choć nie wszystkie na raz, to docierało do mnie coraz więcej sygnałów. Wtedy ja i moi uczniowie na własną rękę, zaczęliśmy szukać sposobu na rozwiązanie tego kryzysu, zmienialiśmy nazwy, przeglądaliśmy opcje, ja pisałem do administracji portalu. I wszystko na nic. Nie dostałem żadnej odpowiedzi, a informacje w regulaminie mówią, że nie można zakładać kont fikcyjnych, więc skąd jest ich ponad 80 mln (Interia.pl) i dlaczego to właśnie moje zostały zbanowane, nie otrzymałem żadnej odpowiedzi na te i inne pytania, dodam, że grupa była zamknięta. No nic, biję się w piersi, że tego nie przewidziałem, ale wszak człek ułomnym jest. W akcie desperacji już miałem założyć swój portal społecznościowy na jakimś darmowym narzędziu, jednak zbyt liczne ograniczenia.

Troszkę zeszło na tę nierówną walkę, jednak z pomocą przyszedł portal Edmodo.com. Tam zmieściłem nowe wcielenie projektu o nowej nazwie OnLineDrama. Ci, którzy znają to hamerykańskie i bajeranckie narzędzie, teraz się ponudzą, pozostałych może zaciekawię... Pewnie nie wyczerpię tematu w całości, ale nie zamierzam z tego rezygnować, więc jeszcze się pewnie rozwinę.
Po kolei.
Edmodo to taki edukacyjny Facebook, czy podobny - to nieistotne, ważne, że stworzony od początku do końca dla edukacji. Logujemy się tradycyjnie, tylko uszczegóławiamy czy jesteśmy uczniem czy nauczycielem, a zmienia to znacząco możliwości podglądu. Kiedy jesteśmy już zalogowani wypełniamy swój profil, co jest troszkę ograniczone i mało intuicyjne, jednak możemy podobnie jak na Facebooku tworzyć i zapisywać się do grup współpracy z nauczycielami z całego świata (odkąd tam jestem pojawiły się dwa nowe języki, może przyjdzie czas też na nas, póki co: angielski, niemiecki, hiszpański, turecki, grecki, portugalski). Wraz z nimi tworzymy swoisty timeline, składający się z aktywności, ulubionych narzędzi i członkostwa w grupach. Co szczególnie istotne na tym portalu - zarówno nauczyciele jaki i uczniowie zbierają punkty: za aktywność, zaangażowanie się, np. posty w grupach czy określanie ulubionych narzędzi. W samym Edmondo jest ich podana dość pokaźna liczba, a każde możemy zintegrować ze swoim profilem.
Dalej mamy do dyspozycji własną bibliotekę, gdzie dodajemy swoje zbiory, materiały do projektu.
Świetne jest to, że można konto zintegrować dodatkowo z pocztą i dyskiem Gmail, pozwala to na tworzenie dość dużej i profesjonalnej biblioteczki. Oczywiście zakłada się foldery, a w nich udostępnia określone pliki w grupie projektowej, można stworzyć również wspólny folder z uczniami dla danej grupy, gdzie i oni będą mogli umieszczać informacje.
Jednak zupełnym kosmosem jest już zintegrowana w programie gamifikacja, czyli możliwość tworzenia poziomów i przydzielania graficznych odznak każdemu uczniowi. Nauczyciel ustala niezbędne minimum zaliczenia poziomu, oraz przyznaje odznaki pojedynczo lub zbiorowo. Poza tym ma możliwość bardzo łatwego generowania testów/quizów z pytaniami zamkniętymi i otwartymi oraz tworzenia szybkich ankiet.
Jako moderator planuję dyskusję opisuję cele i oczekiwane efekty, mam do dyspozycji kalendarz z wydarzeniami dla grupy, który pozwala zaplanować cały proces z dokładnym jego opisem, oczywiście widoczny dla wszystkich uczniów.
Czego więcej chcieć? A do tego wszystkiego rozbudowany system powiadomień i konto rodzica dla monitorowania postępów pociechy.

Więc jak ja działałam, po kolei:

1. Założyłem konto grupy OnLineDrama, a w prawym bocznym panelu generuje się kod dla każdej grupy

2. Uczniowie tworzą konta na portalu i wpisują kod grupy, co pozwala ich wrzucić w projekt. Były pewne trudności z ogarnięciem tego wszystkiego przez uczniów, głównie naleciałości z Fb i język angielski. Jeden uczniów udźwignął ciężar i przygotował screencasta z obsługi dla pozostałych, potem poszło jak po maśle.

3. Zintegrowałem swoją pocztę Gmail z projektem, stworzyłem folder, gdzie dodałem instrukcje oraz wszelkie materiały, a następnie udostępniłem w grupie

4. Dodałem stworzone wcześniej własne odznaki z punktami i przypisałem je dla projektu

5. Stworzyłem listę tagów według odznak, które przypisuję się do postów, aby uczniowie wiedzieli o jaką odznakę aktualnie się starają. Pozwala to również podzielić posty tematycznie i zorganizować grupę, ma to szczególną wagę dla sprawiedliwego podziału odznak. W projekcie można również tworzyć podgrupy projektowe, nie korzystałem z tego, brakło czasu, następnym razem.

6. Aby dokładnie określić aktywność ucznia nie trzeba przeglądać całej historii, wystarczy wejść na jego profil i mamy wszystkie aktywności z podziałem na posty, wpisy i wszystko inne...

7. Nauczyciel jest moderatorem, otwieram i zamykam dyskusję podrzucam pomysły, poprawiam błędy- chyba ze sami sobie wychwycą, a tak jest najczęściej. Poza tym zagrzewam do rywalizacji i oczywiście oceniam przyznając odznakę. No i najważniejsze, zaplanowałem kalendarz spotkań z opisem oczekiwanych rezultatów i aktywności.

8. Podrzucam quizy i ankiety dla sprawdzenia postępów i ewaluacji projektu.

Taką formę realizowania podstawy programowej (nie lubię tych słów!) uważam za niezwykle przydatną, zwłaszcza w projektach. Przyrost umiejętności począwszy od czytania ze zrozumieniem, a skończywszy na IT jest tak szeroki, że grzechem byłoby tego nie wykorzystać.
OnLineDrama, to coś nowego do rozwijania i zmieniania postrzegania szkoły, mamy coraz mniej empatyczny świat, ewolucja trwa, mówienia do uczniów spróbujcie sobie wyobrazić... to znaczy co? Wyobrazić sobie co ty lemingu widzisz w swojej głowie, przecież to niemożliwe dla nich, symulowanie i udawanie według siebie jest możliwe, jest dla nich osiągalne, to jak rapowanie. Należy to tylko poprowadzić, zmoderować jako pole do dyskusji, wiedzy, umiejętności, wymiany doświadczeń, budowania świadomości kontrolowanego potoku klików w internecie no i zabawy. Wkrótce dalsze losy OnLineDramy...

Odznaki Edmondo:

# data[].attributes.attachment_link.description
Niedawno piałem z zachwytu nad moim dramowym projektem na Facebooku, jednak jak zwykle ja, tzn. gorąca głowa (co w moim zawodzie często jest wskazane), zanim zacząłem to już w zasadzie skończyłem. Pomyślane było to dobrze, metody, cele dobrane. Uczniowie założyli...

# data[].attributes.attachment_link.description
Wielu nauczycieli przeraża temat fake-newsów i sztucznej inteligencji nie dlatego, że nigdy nie spotkali się z tymi zjawiskami, bo, jak wielu sądzi, boomerzy nie rozumieją współczesnego świata. Wbrew obiegowym opiniom współcześni 40-latkowie znają świat mediów masowych od podszewki. W końcu na oczac…

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Budowanie rozwiązań, które zmotywują ludzi do działania, wymaga empatycznego i naukowego podejścia. Dlatego przyglądamy się mechanizmom motywacyjnym i wykorzystujemy je w naszej pracy. Wychodzimy poza punkty, rankingi i nagrody, które działają krótko i płytko. Korzystamy z psychologii motywacji, narzędzi do projektowania frajdy ze świata gier i dużej dozy testów, by stworzyć system o długotrwałym wpływie na ludzi.

# data[].attributes.attachment_link.description
Budowanie rozwiązań, które zmotywują ludzi do działania, wymaga empatycznego i naukowego podejścia. Dlatego przyglądamy się mechanizmom motywacyjnym i wykorzystujemy je w naszej pracy. Wychodzimy poza punkty, rankingi i nagrody, które działają krótko i płytko. Korzystamy z psychologii motywacji, narzędzi do projektowania frajdy ze świata gier i dużej dozy testów, by stworzyć system o długotrwałym wpływie na ludzi.

# data[].attributes.attachment_link.description
epodreczniki.pl - nowoczesna platforma edukacyjna do tworzenia i udostępniania e-podręczników na zasadach pełnej otwartości

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Toegevoegd door Hidrodoe op 24.08.2017
Nascholing of activiteit

Hidrodoe maakt leren leuk! Meer dan 120 doe-opstellingen staan op jou te wachten. Dé ideale uitstap voor je klas. Bezoek de doe-ruimte en leer al spelende alles wat je altijd had willen weten over water. Beleef water ten volle in de 4D-film en ontdek hoe kraantjeswater gezuiverd wordt. Voer zelf een onderzoek op de watervijver en ontdek welke ongewervelde diertjes er in het water leven. Of trek je stapschoenen aan en maak een leerrijke wandeling in het bos. Dit en nog veel meer beleef je met de klas in Hidrodoe. De edutainers van Hidrodoe begeleiden je persoonlijk door je dag.
Enne ... vergeet je lunchpakket niet als je de ganse dag wil blijven!

Meld aan of registreer om dit leermiddel volledig te bekijken

3 redenen om lid te worden van het grootste lerarennetwerk van Vlaanderen

Door en voor leraren

Bijdragen van mensen uit de praktijk. Je hoeft niet te delen om KlasCement te gebruiken.

Vind snel wat je zoekt

Filter snel en gemakkelijk op leeftijd, leergebied of het soort materiaal wat je zoekt.

Gratis en veilig

Gratis dienst van het Departement Onderwijs en Vorming. Geen kleine lettertjes.

Vak en niveau

Mens en maatschappij

Kleuter 5 jaar

Wetenschappen en techniek

Kleuter 5 jaar

Mens en maatschappij

Lager 1ste graad, 2de graad, 3de graad

BuLO

Wetenschappen en techniek

Lager 1ste graad, 2de graad, 3de graad

BuLO

Elektriciteit - Elektronica

A-stroom 1ste graad

B-stroom 1ste graad

ASO 2de graad

BSO 2de graad

KSO 2de graad

TSO 2de graad

BuSO

Koeling en warmte

A-stroom 1ste graad

B-stroom 1ste graad

ASO 2de graad

BSO 2de graad

KSO 2de graad

TSO 2de graad

BuSO

Mechanica - Pneumatica - Hydraulica - Meet- en regeltechn.

A-stroom 1ste graad

B-stroom 1ste graad

ASO 2de graad

BSO 2de graad

KSO 2de graad

TSO 2de graad

BuSO

Techniek (Technologische Opv.)

A-stroom 1ste graad

B-stroom 1ste graad

ASO 2de graad

BSO 2de graad

KSO 2de graad

TSO 2de graad

BuSO

Natuurwetenschappen

A-stroom 1ste graad

B-stroom 1ste graad

ASO 2de graad

BSO 2de graad

KSO 2de graad

TSO 2de graad

BuSO

Chemie

A-stroom 1ste graad

B-stroom 1ste graad

ASO 2de graad

BSO 2de graad

KSO 2de graad

TSO 2de graad

BuSO

Fysica

A-stroom 1ste graad

B-stroom 1ste graad

ASO 2de graad

BSO 2de graad

KSO 2de graad

TSO 2de graad

BuSO

Categorie

Nascholing - Studiedag - Workshop

Trefwoorden

Hidrodoe ⋅ natuurwetenschappen ⋅ spelen ⋅ STEM ⋅ water ⋅ wateronderzoek ⋅ wetenschappen en techniek ⋅ wetenschapspopularisering

# data[].attributes.attachment_link.description
Toegevoegd door Hidrodoe op 24.08.2017 Nascholing of activiteit Hidrodoe maakt leren leuk! Meer dan 120 doe-opstellingen staan op jou te wachten. Dé ideale uitstap voor je klas. Bezoek de doe-ruimte en leer al spelende alles wat je altijd had willen weten over water. Beleef water ten volle in de 4D-film en ontdek hoe kraantjeswater gezuiverd wordt.

# data[].attributes.attachment_link.title
Język polski: matura, gramatyka, literatura, wypracowania

# data[].attributes.attachment_link.description
Język polski: matura, egzamin, sprawdzian - główna strona wortalu Język-polski.pl

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Crisis Evidence Lab | Amnesty International

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
The YouTube Data Viewer is a simple tool to extract hidden data from videos hosted on YouTube. It allows you to extract the following variables, which are most useful for tracking down original content:

1. Exact Upload Time
Useful to determine original video when confronted with several copies of the same video from the same date; and to determine actual upload date in same cases (can be different from public timestamp).

2. All Thumbnails
Useful to find older versions of the same video, by conducting areverse image search

(Please contact us if you are interested in further developing this tool with us).

After clicking on the link below, simply paste the YouTube URL in the relevant field.
Special thanks goes to David Danforth for the development of this tool.

# data[].attributes.attachment_link.description
The YouTube Data Viewer is a simple tool to extract hidden data from videos hosted on YouTube. It allows you to extract the following variables, which are most useful for tracking down original content: Exact Upload Time Useful to determine original video when confronted with several copies of the same video from the same date;...

# data[].attributes.attachment_link.title
Check Video Upload Time Using YouTube Data Viewer

# data[].attributes.attachment_link.description
Need to check the upload time of a video on YouTube? Find out how with YouTube's data viewer. Learn more: www.firstdraftnews.com -- First Draft News: Getting it right from the source. Visit www.firstdraftnews.com for articles, case studies and resources offering best practice advice and guidance for handling eyewitness media.

# data[].attributes.attachment_link.description
Perform a search by image. Choose between the image search engines Google, Bing, Yandex, and TinEye.

# data[].attributes.attachment_link.description
TinEye is an image search and recognition company. We are experts in computer vision, pattern recognition, neural networks, and machine learning.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ludzie uciekali z krzykiem nierzadko tratując się po drodze. Większość podejrzewała, że może mieć to związek z zagrożeniem terrorystycznym, dlatego każdy chciał jak najszybciej wydostać się na powierzchnię. Ludzie mieli prawo podejrzewać, że Londyn jest znowu atakowany, bo wcześniej doszło do wjechania w tłum w okolicach Muzeum Historii Naturalnej.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Rozbitek, szukający ratunku, pisze na kartce wiadomość, zamyka ją w butelce i rzuca w morze. Liczy, że jego przekaz, jego wołanie trafi w końcu w czyjeś ręce a przekaz zostanie odkodowany i zrozumiany. I że przybędzie ktoś na ratunek. Ja butelki maluję i w taki sposób tworzę przekaz. Maluję świat przyrody, który znika. Potem butelki pokazuję na wystawach, rozdaję ludziom lub przeznaczam na aukcje charytatywne. I liczę, że zakodowany przekaz trafi na mądry, podatny grunt. Że ktoś to odczyta... Liczę na ratunek dla Homo sapiens i dla Ziemi.

Pracujemy coraz więcej i wydajniej by kupować i konsumować coraz więcej. W rezultacie jesteśmy przemęczeni i wypaleni zawodowo a Ziemia zasypana jest śmieciami. Arteterapia czyli terapia sztuką pomaga człowiekowi a jeśli połączona jest z recyklingiem i upcyklingiem to pomaga Ziemi. Czyli również nam samym, daje nam przyszłość bez katastrofy ekologicznej. Bo jeśli nie zadziałamy i przyjdzie prognozowana katastrofa, związana z przegrzaniem klimatu, to nie będziemy mieli przyszłości. Zwłaszcza młode pokolenie. My starzy, swoje przeżyliśmy. A ja miałem szczęść żyć w spokojnych i dostatnich czasach.

Aktywnie odpoczywam przy sztuce, w czasie tworzenia, w czasie malowania rzeczy pozornie niepotrzebnych, wyrzuconych. Często maluję z innymi w przestrzeni publicznej, w parku, na uczelni, na ulicy, w czasie pikniku edukacyjnego. Jest to ukryty, społeczny wymiar sztuki. Tworzyć i być artystą amatorem może być każdy - bo można tworzyć dla siebie a nie jako aktywność zawodowa i zarobkowa. Rękodzieło jest niepowtarzalne i unikalne, Wymaga tylko czasu i wysiłku. Tylko i aż tyle. Bo w epoce nieustannego pospiechu czas jest deficytowy. Nawet czas dla siebie, dla Ziemi.

Od wielu lat zbieram stare butelki i słoiki i poprzez malowanie zebranym "śmieciom" nadaję nową wartość. Jest to filozoficzny podtekst nadawania rzeczom zbędnym, także i ludziom wykluczonym, spisanym na straty, zapomnianym, nowej ważności i wartości. Recykling rzeczy i znaczeń to promocja postaw przyjaznych środowisku i ludziom.Taki styl życia nazwałbym ekologizmem, uznaniem wspólnotowości Homo sapiens i wspólnotowości (systemowej złożoności) życia na Ziemi.

Malowanie butelek jest jak nauka - ma służyć ulepszaniu świata. Jest jak chasydzka przypowieść, by za pomocą drobiazgu, jaką jest przywrócona do życia butelka, polny kamień czy stara dachówka, opowiedzieć o rzeczach ważnych i większych - za pomocą części pokazać całość. Wzajemne relacji i uwarunkowania odległych z pozoru rzeczy. Opowiedzieć o efekcie motyla i o współodpowiedzialności. Jest to nieustająca opowiedzieć o wspólnotowych potrzebach człowieka, opowiedzieć o różnorodności biologicznej nas otaczającej, i o tym że w wyniku naszej nadmiernej konsumpcji zagrożona jest wyginięciem. My sami i otaczający nas świat. A jeśli ktoś potrzebuje i takiego sformułowania wprost to proszę bardzo:- szanować i chronić dzieło Boże, świat nas otaczający.

Malowanie odstresowuje i jest formą auto-arteterapii. Wymaga wytrwałości i cierpliwości, wymaga zwolnienia i daje czas oraz warunku do refleksji. Być może buduje uważność (tego słowa nie ma jeszcze w moim słowniku Google, najwyższa pora by się pojawiło). Ja często maluję w przestrzeni publicznej i razem z innymi ludźmi. Wypalenie zawodowe, związane jest z przeciążeniem emocjonalnym i fizycznym, powodowane jest bezpośrednio przez stres, występujący w miejscu pracy i wynikający z szybkiego tempa życia, wyścigu szczurów i budowaniu pozycji społecznej przez coraz większą konsumpcję. Doświadcza tego coraz większa liczba osób. Doświadczam i ja.

Uprawianie sztuki bez oceniania i krytykowania przyczynia się do relaksacji i odprężenia. Z kolei wyciszenie sprzyja kreatywnemu myśleniu, rozwojowi osobowości, wzmaga pozytywne emocje, wiarę we własne siły. I jak już wspomniałem sprzyja refleksji. Podnosi samoocenę a tym samym przeciwdziała wypaleniu zawodowemu. W czasie malowania rzeczy zbędnych i wyrzuconych można zrozumieć potrzebę posiadania czasu dla siebie (głównie na realizację projektów nie związanych z pracą zawodową). W czasie tworzenia już po kilkudziesięciu minutach eliminowane są negatywne emocje (stres, irytacja), towarzyszące na co dzień, pobudzana jest kreatywności, rozwijana jest wyobraźnia i logiczne myślenia. Fizjolodzy wspominają o redukcji hormonów stresu. W pewnym sensie arteterapia jest to inwestycja zawodowa, ważna dla nauczyciela, naukowca. Chyba dla każdego.

Rozbitek na samotnej wyspie, jeśli chce przekazać informację, wkłada list do butelki i rzuca do wody. Może ta butelka z ważnym przekazem do kogoś dotrze? Jest wołaniem o ratunek. W tym przypadku jest to wołanie o ratunek dla Ziemi i dla nas: apel o ograniczenie zużywania surowców, ograniczenie liczby odpadów. Apel o ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i spalania węgla pod najróżniejszą postacią.

Maluję po to, żeby te butelki nie trafiły na śmietnik. By były powtórnie wykorzystane, obdarowuję nimi przyjaciół, znajomych lub czyniących dobro ludzi. Na butelkach widnieją różne gatunki roślin, grzybów i zwierząt, występujących u nas. Jest to też prośba o ratunek dla różnorodności biologicznej, bo te gatunki również są zagrożone. Malowane butelki to opowieść o lokalnej przyrodzie utrwalona na szkle użytkowym.

W styczniu moje butelki pojawią się na wystawie w Bibliotece Wojewódzkiej na Starym Mieście. Jeszcze jedna okazja do opowieści i wołania na puszczy (by te puszcze ocalić). Biblioteki stają się coraz bardziej miejscem spotkać ludzi z ludźmi, nie tylko poprzez książkowy papier ale i poprzez relacje bezpośrednie. Miejsce integracji i spotkań społecznych. Czy trafiające tu butelki z ukrytym przekazem zostaną odszyfrowane i odczytane? Głęboko na to liczę.

Zakochany jestem w prowincji i lokalnej kulturze. Pociąga mnie szeroko folkloryzm. Malowanie i rysowanie zacząłem już w szkole średniej. Od ponad kilkunastu lat maluję butelki. Tematyką prac jest bioróżnorodność czyli przyroda Warmii i Mazur, w szczególności owady i zioła. Jest to próba uchwycenia dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego regionu. Wiedza jest bogactwem i dobrem ogólnym, które jest warunkiem rozwoju cywilizacji i do którego prawo ma każdy. Tak jak do wody i powietrza. Nie można więc zamykać i ograniczać dostępu do wiedzy. Podobnie jest ze sztuką. Nauka i sztuka zachwyca się światem, każda na swój sposób i w odmiennej formie. W otaczającej rzeczywistości przyrodniczej dostrzegam nie tylko zależności przyczynowo-skutkowe, prawidłowości i obiekty badawcze, ale także piękno. Nauka jest ważną częścią kultury. Wyjaśnianie złożonej rzeczywistości wymaga wytrwałości. Malowanie na szkle lub starych dachówkach także. Ludzie dzielą się wiedzą (ale i sztuką, miłością) nie tylko ze względu na korzyści finansowe, lecz coraz częściej po to, żeby uczynić świat miejscem lepszym do życia. Swoisty trend dzielenia się (ang. sharing economy/collaborative consumption - ekonomia dzielenia się) obserwowany jest zarówno w sieci (zwłaszcza w mediach społecznościowych czy dziennikarstwie obywatelskim), jak i w świecie realnym (np. bookcrossing, jadłodzielnie itd.). Dzielenie się jest również podstawowym elementem nauki: jej postęp i rozwój ściśle związany jest z wymianą informacji, spostrzeżeń, wyników badań.

Rozdaję swoje butelki ludziom i instytucjom by przeciwdziałać wykluczeniu i rozmyślać nad nowym urządzeniem cywilizacji, nową odpowiedzią jak żyć. Na co dzień. Sztuka jest polem działania dla intuicji. Nauka jest polem działania racjonalności. Malujący naukowiec to negocjacje tych dwóch światów. W wymiarze osobistym malowanie jest dla mnie relaksem i terapią, jest wyjściem z wąskich ram życia zawodowego. Moje malowane butelki, słoiki, dachówki i kamienie ozdabiają wiele kawiarni i restauracji Olsztyna, regionu oraz powędrowały do wielu zakątków Polski, Europy i świata. Najdalej zawędrowały do Japonii i Nowej Zelandii.

Ty tez możesz malować, też możesz zmieniać świat na lepsze. To nie jest trudne. Maluj stare butelki i wytwarzaj mniej odpadów. A można to osiągnąć na bardzo różne sposoby. Na początek wystarczy pomyśleć i spojrzeć na świat jako zintegrowaną wspólnotową całość.

Więcej na blogu https://gadajacedachowki.blogspot.com/

# data[].attributes.attachment_link.description
Rozbitek, szukający ratunku, pisze na kartce wiadomość, zamyka ją w butelce i rzuca w morze. Liczy, że jego przekaz, jego wołanie trafi w końcu w czyjeś ręce a przekaz zostanie odkodowany i zrozumiany. I że przybędzie ktoś na ratunek. Ja butelki maluję i w taki sposób tworzę przekaz.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jestem mamą. A to zobowiązuje. Początki mojego macierzyństwa nie były łatwe. Nie było łatwo, gdy wertowałam kolejne strony poradników, szukając odpowiedzi na setne pytanie. Nie było łatwo, gdy koleżanki i przyjaciółki radziły jak karmić, w czym kąpać, gdzie położyć do spania. Nie było łatwo, gdy dziecię rosło, rozwijało się i wciąż chciało czegoś innego. Dziś jest łatwiej. Nie banalnie prosto, ale łatwiej. Po prawie dwóch latach błądzenia we mgle rad, zaleceń Niani, Szeptunki, Psychologa z tytułem doktora, wiem czego chcę i dokąd idę. I co ważniejsze - wiem, czego chce moja 4 letnia córka (czasem wiem to także wtedy, gdy ona jeszcze nie wie).
Wiem, bo wróciłam do korzeni. Lubię tak myśleć o Porozumieniu bez Przemocy, o którym Marshall Rosenberg pisze, że „jest to nasz naturalnie współodczuwający stan, jaki osiągamy, gdy przemoc ustąpiła już z naszego serca".
Porozumienie bez Przemocy

Porozumienie bez Przemocy (Nonviolent Communication - NVC), nazywane także „językiem serca", to przypomniany i upowszechniony przez Rosenberga sposób komunikowania się z ludźmi, w którym przyczyniamy się do poprawy jakości życia, swojego i innych. Nie ma w tej metodzie niczego nowego. Rosenberg nie odkrył Ameryki. Odkurzył starą prawdę, że podstawową potrzebą człowieka jest zaspokajanie potrzeb drugiego. Pokazał, jak mówić i słuchać, by słowa miały znaczenie, czyli były nośnikiem tego, co widzimy, słyszymy, co czujemy i czego potrzebujemy. Istotą Porozumienia bez Przemocy jest nastawienie na obserwację, nazywanie uczuć, uzewnętrznianie potrzeb i poszukiwanie najlepszej z możliwych strategii, która zaspokoi potrzebę - naszą lub drugiego człowieka. Taki sposób komunikacji pozwala ujrzeć siebie w nowym świetle, a drugiego dostrzec tak, jakbyśmy go spotkali po raz pierwszy w życiu. W takiej rzeczywistości łatwiej nawiązać bliskie relacje, być w kontakcie z samym sobą i z drugim. Łatwiej prawdziwie usłyszeć swoje dziecko. Ten sposób komunikacji z jednej strony pozwala nam wyrażać się szczerze, bez obawy, że kogoś zranimy, z drugiej - empatycznie odbierać innych.

Jak to działa?

Porozumienie bez Przemocy oferuje nam narzędzie 4 kroków, które zmieniają nasz styl mówienia. Dotąd być może wyrzucaliśmy z siebie słowa jak z automatu, pozwalaliśmy, by niósł je wiatr i odbijał "innym echem". Reagowaliśmy nawykowo, często wiedzieliśmy, co powie dziecko, mąż, przyjaciółka, zanim zdążyli otworzyć usta. Nie raz usłyszeliśmy (ku naszemu zdziwieniu i oburzeniu), że zachowujemy się jak własna matka czy ojciec.

4 kroki pozwalają odpowiedzieć na kluczowe w moim przekonaniu pytanie: „o co mi chodzi?". 4 kroki ułatwiają praktyczne zastosowanie PbP, choć same w sobie nie są PbP.

Krok 1: Obserwacja, czyli widzenie danej sytuacji tak, jak ją widzi kamera wideo. Indyjski filozof Krishnamurti powiedział, że „Najwyższą formą inteligencji jest obserwacja bez wydawania osądu". W PbP chodzi o to, by nauczyć się widzieć rzeczy takimi jakie one są, nie zaś takimi, na jakie wyglądają. Ocena, interpretacja, analiza słów czy działania człowieka nie służą wzbogaceniu życia, wręcz przeciwnie. Jest jeszcze coś. Kiedy łączymy obserwację z oceną, jest bardzo prawdopodobne, ze inni usłyszą w naszej wypowiedzi krytykę.

Krok 2: W kroku drugim mówimy, co czujemy, kiedy widzimy to czy tamto, słyszymy wypowiadane przez drugiego słowa. Proste, prawda? Dla mnie nie było. Z dwóch powodów. Po pierwsze miałam bardzo krótką listę uczuć, wokół których wciąż krążyłam, rzadko docierając do setna. Po drugie - bałam się mówić o uczuciach, by nie dorobić się łatki „nadwrażliwej".

Krok 3: Czas na wyrażenie własnych potrzeb, które ukrywają się za nazwanymi uczuciami; czas odpowiedzieć na pytanie: „czego chcę?"

Krok 4: Wyrażenie prośby, czyli sformułowanie konkretnego działania, możliwego do realizacji w określonym czasie i określonej przestrzeni. Zdefiniowanie prośby służy wzbogaceniu życia, mojego lub twojego, nie zaś zobowiązania drugiego do oddania przysługi. O ile pierwsze trzy kroki są niezbędne do nawiązania pełnego porozumienia, o tyle ten czwarty krok nie zawsze musi się pojawić. Czasem wystarczy wypowiedzieć, nazwać to, co czujemy i czego potrzebujemy, aby poczuć ulgę i zrozumienie.

4 kroki to narzędzie działające w obie strony - ja do ciebie, ty do mnie.

Przykład 1:
(1) Kiedy widzę cały zlew niepozmywanych naczyń, (2) to jest mi przykro, (3) bo potrzebuję pomocy/współpracy w pracach domowych. (4) Czy mógłbyś pozmywać naczynia zanim pójdziesz spać?

Przykład 2:
(1) Kiedy słyszę Twoje „nie", (2) czy to znaczy, że jesteś zła (3) i czy chciałabyś mi w ten sposób powiedzieć, że sama chcesz zdecydować z kim podzielisz się zabawkami?

Przykład 3:
Rysunek, który dzisiaj rano dostałam od Ciebie, (2) bardzo mnie ucieszył, (3) bo fajnie jest wiedzieć, że jestem dla Ciebie ważna.

Przykład 4:
Byłem rozczarowany, (1) kiedy na 3 godziny przed naszym spotkaniem odwołałaś je, (3) bo chciałem z Tobą spędzić ten wieczór. (4) Czy mogłabyś mi teraz powiedzieć dlaczego odwołałaś nasze spotkanie?

Przykład 5:
Nie lubię, (1) kiedy skaczesz po kanapie, (3) bo martwię się, że spadniesz. (4) Poskacz proszę po materacu.

Przykład 6:
(2) Czy jesteś zdenerwowana, (3) bo nie czujesz się bezpiecznie, (1) gdy przekraczam prędkość jadąc po mieście?

Porozumienie bez Przemocy w relacji z dziećmi?

Nawiązanie kontaktu opartego na obserwacji, nie zaś na ocenie, krytyce, moralnym osądzie czy rodzicielskim oczekiwaniu, buduje poczucie wartości, które trudno będzie w dorosłym świecie podważyć.

Poważnie traktowane dzieci chętniej współpracują niż te, których uczucia nie są dostrzegane, a potrzeby brane pod uwagę.

Dzieci pytane o to, czego chcą (dziś się dzieci nie pyta, szczególnie w szkołach; dziś się dzieciom mówi, co powinny chcieć) są otwarte, kreatywne, pogodne.

Trudne uczucia są tylko sygnałem niezaspokojonych potrzeb. Nikt zatem nie jest winien, gdy dziecko krzyczy, tupie, rzuca się na podłogę. Przyjęcie uczuć, wszystkich, daje dziecku poczucie bezpieczeństwa.

Nagrody i kary zostały zastąpione kontaktem, troską, zainteresowaniem, dostrzeganiem, uważnością. Kary i nagrody nie czynią nikogo lepszym, inaczej jest w przypadku „brania dziecka pod uwagę".

PbP zakłada komunikat pozytywny, który jest lepiej słyszany przez dzieci, niż negatywny. Jeśli chcemy, by nas usłyszano, warto mówić o tym, czego chcemy (zamiast o tym, czego nie chcemy).

PbP uczy mówić „nie", wtedy gdy się myśli „nie", a to oznacza, że nikt naszych dzieci nie wykorzysta, nie nadużyje ich „serca". Wyrażając własne „nie" i szanując dziecięce „nie", nie krzywdzę drugiego, bo za „nie" dla dziecka stoi „tak" dla rodzica i odwrotnie. („Nie" wypowiedziane przez dwu- lub trzylatka jest prekursorem jego zdolności samoobrony, chęci określenia, czego się chce w życiu oraz motywacji do osiągnięcia tego. - M.Sunderland)

Brak etykiet (grzeczna - niegrzeczna, dobry - zły, łakomczuch - niejadek, aniołek - beksa) czyni dzieci wolnymi i uczy tolerancji wobec drugiego.

Kontakt „tu i teraz" to najlepsza inwestycja w nasze dzieci.

Dlaczego w relacji z dziećmi może być „łatwiej", czyli o świadomości bezprzemocowego języka

Nie ma uczuć pozytywnych i negatywnych, są jedynie te, które wynikają z zaspokojonych potrzeb, i te które pojawiły się, bo potrzeby nie zostały zaspokojone. Uczucia zawsze związane są z potrzebami.

Wszyscy ludzie mają takie same potrzeby, natomiast różne bywają strategie na ich zaspokojenie. To, co różni dzieci od dorosłych, to nie potrzeby, a umiejętność ich zaspokajania. Małe dzieci nie są w stanie zaspokoić wszystkich swoich potrzeb i dlatego potrzebują nas - dorosłych. Od nas uczą się rozpoznawać swoje uczucia, nazywać je, odkrywać ukryte za nimi potrzeby. Najwięcej szczęścia mają te dzieci, których rodzice opanowali już te umiejętności i teraz mogą cierpliwie, spokojnie i współczująco im towarzyszyć.

Władza Z dzieckiem (alternatywa dla Władzy NAD dzieckiem) oparta jest na szacunku dla potrzeb dziecka, na poważnym traktowaniu go, na akceptowaniu wyrażanych oczekiwań, na przyznaniu dziecku prawa do własnego zdania, do powiedzenia „nie". Władza Z... sprawia, że dziecko chce współpracować. Nie trzeba go do tego przymuszać. Czyni to z autentyczną radością. Dziecko, które nie jest manipulowane karą czy nagrodą słucha dorosłych, bierze ich zdanie pod uwagę.

Dzieci nie testują swoich rodziców, nie manipulują nimi, one zwyczajnie poszukują strategii na zaspokojenie swoich potrzeb. Kiedy przypisujemy dzieciom manipulację, testowanie, to niemal natychmiast stajemy na straży rodzicielskiego autorytetu, odbierając bardzo osobiście wrzaski, płacz, trzaśnięcie drzwiami. To, co w takich momentach mamy do zaoferowania dzieciom, to konsekwencja, często za wszelką cenę. Konsekwencja, która nie pochyla się nad dzieckiem.

Akceptacja naturalnego języka dzieci „chcę/nie chcę, lubię/nie lubię" z jednej strony buduje jego więź z innymi, z drugiej zaś - uczy akceptacji „chcę/nie chcę" innych ludzi.
Porozumienie bez Przemocy daje dziecku stały dostęp do rodzica, który jest warunkiem poczucia bezpieczeństwa.
Foto

Więcej dobrych artykułów? Kliknij lajk

Mama dwóch dziewczynek, trenerka empatycznej komunikacji, pedagog. Organizuje zimowe i letnie obozy rodzinne w duchu Porozumienia bez Przemocy. Wierzy słowom Rosenberga, że "wystarczy, aby jedna osoba znała język PbP, i to już zwiększa zrozumienie i więź w komunikacji". Współorganizatorka Konferencji Empatii.

http://konferencjaempatii.pl/

# data[].attributes.attachment_link.title
Porozumienie bez Przemocy. (Nie) metoda na dobrą relację z dzieckiem

# data[].attributes.attachment_link.description
Jestem mamą. A to zobowiązuje. Początki mojego macierzyństwa nie były łatwe. Nie było łatwo, gdy wertowałam kolejne strony poradników, szukając odpowiedzi na setne pytanie. Nie było łatwo, gdy koleżanki i przyjaciółki radziły jak karmić, w czym kąpać, gdzie położyć do spania. Nie było łatwo, gdy dziecię rosło, rozwijało się i wciąż chciało czegoś innego.

# data[].attributes.attachment_link.description
Tune in to Smule's singing app and explore our AutoRap playlist for inspiring karaoke recordings. Download the app now!

# data[].attributes.attachment_link.title
piZap - free online photo editor - fun photo effects editor

# data[].attributes.attachment_link.description
piZap Photo Editor is fun and easy to learn online photo editor & collage maker. Tons of effects, fonts, stickers, collage layouts, borders, frames, and editing tools.

# data[].attributes.body
ciekawe aktywności

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nie ustaję w poszukiwaniu czegoś nowego na moje zajęcia. Dzięki pomysłom łatwiej zaangażować uczniów, zmotywować do czytania książek, przełamać ich opór.

Tym razem przygotowałam dla uczniów labirynty.

Wykorzystałam do tego aplikację

W labiryntach ukryłam sentencje z "Małego Księcia".

Labirynty rozwijają proces analizy, pamięć wzrokową, a także uczą rozwiązywania problemów. Wpływają na rozwój wyobraźni. Wymagają koncentracji, skupienia, wodzenia okiem, wyciągania wniosków.

Szukam kolejnych pomysłów, jak wykorzystać drogę labiryntu w edukacji.

# data[].attributes.attachment_link.title
W labiryncie w towarzystwie Małego Księcia

# data[].attributes.attachment_link.description
Nie ustaję w poszukiwaniu czegoś nowego na moje zajęcia. Dzięki pomysłom łatwiej zaangażować uczniów, zmotywować do czytania książek, przełamać ich opór. Tym razem przygotowałam dla uczniów labirynty. Wykorzystałam do tego aplikację W labiryntach ukryłam sentencje z "Małego Księcia". Labirynty rozwijają proces analizy, pamięć wzrokową, a także uczą rozwiązywania problemów.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ŚWIATOWY TYDZIEŃ MATEMATYKI

Dołącz do nas i baw się z nami matematyką od 10 do 17 października!

Co to jest Światowy Tydzień Matematyki?

Poznaj matematykę: żywą, zaskakującą, wzruszającą, pełną niespodzianek!

Czy kiedy myślicie o matematematyce, tej najprostszej, szkolnej, o nauce czterech działach, wydaje się Wam że jest to żywa dziedzina, której studiowanie przynosi ciągle dreszcze emocji? Czy uważacie, że jest od dawna martwa, a w szkole uczymy się tego tylko z rozpędu, bo przecież kalkulator jest w każdym smarfronie?

Międzynarodowy Tydzień Matematyki odbywa się w Polsce pod egidą

Fundacji Edukacja dla Przyszłości i dzięki wsparciu Fundacji Aviva.

Hover Box Element

Click edit button to change this text. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

# data[].attributes.attachment_link.title
TYDZIEŃ MATEMATYKI - Kolejna witryna oparta na WordPressie

# data[].attributes.attachment_link.description
Poznaj matematykę: żywą, zaskakującą, wzruszającą, pełną niespodzianek! Czy kiedy myślicie o matematematyce, tej najprostszej, szkolnej, o nauce czterech działach, wydaje się Wam że jest to żywa dziedzina, której studiowanie przynosi ciągle dreszcze emocji? Czy uważacie, że jest od dawna martwa, a w szkole uczymy się tego tylko z rozpędu, bo przecież kalkulator jest w każdym smarfronie?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
autor J. Kowalska
Jestem za nią odpowiedzialna Zanim będzie za późno - czyli „zdrowe" dzieciństwo Rozwój emocjonalny oraz osobowościowy dziecka
Praca z zakresu diagnozy i terapii psychologiczno-pedagogicznej dotyczącej rozwoju emocjonlanego i osobowościowego dziecka, autor J. Kowalska
Scenariusz zajęć korekcyjno
Scenariusz zajęć korekcyjno-kompensacyjnych z uczniem dyslektycznym - trening z Ó wymiennym oraz niewymiennym , autor J. Kowalska

# data[].attributes.attachment_link.description
autor J. Kowalska Jestem za nią odpowiedzialna Zanim będzie za późno - czyli „zdrowe" dzieciństwo Rozwój emocjonalny oraz osobowościowy dziecka Praca z zakresu diagnozy i terapii psychologiczno-pedagogicznej dotyczącej rozwoju emocjonlanego i osobowościowego dziecka, autor J. Kowalska Scenariusz zajęć korekcyjno Scenariusz zajęć korekcyjno-kompensacyjnych z uczniem dyslektycznym - trening z Ó wymiennym oraz niewymiennym , autor J.

# data[].attributes.attachment_link.title
The Exploding Dots Experience - The Global Math Project

# data[].attributes.attachment_link.description
Halløj! Flying Tiger Copenhagen! Prawdziwe skarby w naszych sklepach czekają na odkrycie. Oferujemy zaskakujące produkty na każdą okazję, dla domu, dla dzieci i nie tylko.

# data[].attributes.attachment_link.title
Róża wiatrów - plansza i wklejki - Printoteka.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Róża wiatrów - plansza i wklejki - Materiał zawiera dwie karty, na pierwszej znajduje się 9 wklejek z różą wiatrów z oznaczonymi kierunkami głównymi i pośrednimi, na drugiej karcie znajduje się materiał całostronicowy.

# data[].attributes.attachment_link.description
ClassDojo helps teachers, parents, and students build amazing classroom communities.

# data[].attributes.attachment_link.title
My StoryMaker : Carnegie Library of Pittsburgh

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wirtualna rzeczywistość to wielki krok w świecie rozrywki. HTC Vive, Oculus Rift, PlayStation VR, Google Daydream View czy nawet zestawy do VR dla smartfonów szybko zmieniają rynek gier i zdobywają serca graczy. Oto kompletny przewodnik po VR.

Rzeczywistość wirtualna to kolejny wielki krok w dziedzinie technologii, z zaawansowanymi rozwiązaniami takimi jak HTC Vive, OculusRift i PlayStation VR coraz łatwiej dostępnymi dla każdego klienta. Ale który zestaw do VR jest najlepszy? Co z mobilnym VR? Jak wygląda kwestia dostępności gier i czy doświadczenia płynące z zabawy w VR są już warte uwagi? Ponieważ w kwestii VR opublikowanych zostało wiele artykułów - i ciągle pojawiają się nowe doniesienia - postanowiliśmy zebrać wszystko w jednym miejscu i przygotować kompletny przewodnik po VR.

Czym jest VR?

Jedno z ważniejszych pytań, które jako fani nowych technologii musimy zadać na początku 2017 roku, brzmi: „Czym jest wirtualna rzeczywistość?" (oraz „Dlaczego powinno mnie to w ogóle obchodzić", ale do tego przejdziemy pod koniec artykułu).

Mówiąc najprościej, to „kolejna duża rzecz" (jak powiedział Mark Zuckerberg), która zrewolucjonizuje nie tylko świat gier i szeroko pojętej rozrywki.

Zastosowanie VR może być znacznie większe - już w tej chwili teoretyzuje się o wielu różnych dziedzinach, poczynając od sieci społecznościowych i poznawania innych osób, a na edukacji kończąc. Jednak zanim przejdziemy dalej, postarajmy się odpowiedzieć na pytanie: czym właściwie jest wirtualna rzeczywistość?

Odnieśmy się na początku do fachowej wiedzy. Mówiąc prosto, wirtualna rzeczywistość to nic innego jak interaktywny obraz 3D podłączony do komputera (bądź smartfona), którym użytkownik może manipulować, by stworzyć iluzję przebywania w wirtualnym świecie. Trójwymiarowy obraz w połączeniu z dźwiękiem 3D i technologią śledzenia ruchów głowy (a także czasem całego ciała) sprawiają, że twój mózg jest przekonany, że widziany na ekranie świat jest prawdziwy. A to z kolei może zapewnić dużo bardziej immersyjne i osobiste wrażenia niż granie w zwyczajne gry bądź oglądanie filmów - nawet na najlepszej jakości ekranie.

W zależności od producenta doświadczenia z produktami VR mogą być różne. Niektórzy wytwórcy, np. Oculus, oferują standardowy zestaw, który umożliwia „jedynie" oglądanie wirtualnej rzeczywistości, po której nie można się niestety poruszać bądź wchodzić z nią w interakcje.

Inni producenci, np. HTC, postarali się nieco bardziej i stworzyli systemy, które śledzą ruchy całego ciała. Pozwala to użytkownikom na poruszanie się po ich ulubionych wirtualnych światach czy nawet oddziaływanie na nie, a to wszystko dzięki dobrze dopasowanym ręcznym kontrolerom.

Warto zatem przed zakupem dobrze się zastanowić - co prawda we wszystkich zestawach VR możliwe jest oglądanie trójwymiarowej rzeczywistości, jednak w niektórych z nich poziom zanurzenia się w wirtualnym świecie jest zdecydowanie wyższy.

Który zestaw VR powinieneś kupić?

Najistotniejszą decyzją, przed którą staniesz, będzie, który zestaw VR powinieneś kupić. To, jaki wybierzesz, będzie miało decydujący wpływ na jakość twego wirtualnego doświadczenia, a także na liczbę gier i tzw. doświadczeń, do których uzyskasz dostęp.

W artykule skupimy się na „wielkiej trójce" dostępnej obecnie na rynku: Oculus Rift (przy zamówieniu z zagranicy ok. 3100 zł, na polskim rynku ok. 3600 zł); HTC Vive (przy zamówieniu z zagranicy ok. 4200 zł, na polskim rynku ok. 4500 zł); PlayStation VR (przy zamówieniu z zagranicy ok. 2000 zł, na polskim rynku ok. 1900 zł).

Dwa pierwsze są zaprojektowane do użytku na komputerze, natomiast ostatni, jak sama nazwa sugeruje, jest przeznaczony na PlayStation 4 od Sony (co ma swoje zalety, ale i wady).

Sony ma doświadczenie zarówno w produkcji osprzętu, jak i software'u, co sprawia, że jego produkt zajął na rynku dość niezwykłe miejsce. Firma dysponuje pokaźną ofertą gier z asortymentu PlayStation, a ponadto twierdzi, że nad nowymi projektami do gogli VR pracuje 230 programistów.

A to oznacza, przynajmniej w teorii, że użytkownicy okularów VR od Sony będą mieli dostęp do szerokiej gamy gier i doświadczeń, w tym ponad 50, które już się pojawiły. Poza tym warto wspomnieć o dostępie do gier stworzonych na wyłączność PS, np. „Robinson: The Journey".

Mimo że użytkownicy PlayStation VR będą mieli do swej dyspozycji sporo opcji, zestaw może ustępować pod względem działania swoim kolegom na pecety. Oculus Rift i HTC Vive są przeznaczone na komputery, które przecież mają z reguły więcej mocy niż PlayStation 4 i kosztują zazwyczaj około 4000-5000 zł, podczas gdy PS4 to kwestia 1000-1600 zł (w zależności od wersji).

PlayStation VR oferuje przyzwoitą jakość grafiki, gdy działa na standardowym PS4, a nowe PS4 Pro może pochwalić się nawet jeszcze lepszą. A zatem chociaż to średnia półka, przy nieznacznym podniesieniu kosztów użytkownicy mogą cieszyć się nieco bardziej high-endowymi doznaniami.

Nie twierdzimy jednak, by na zestawy na komputery takie jak HTC Vive czy Oculus Rift brakowało treści. W 2016 roku wyszło wiele wysokobudżetowych gier, które mogą być przeznaczone na VR (nie wspominając o innych będących już wcześniej na rynku, które mogą być również wykorzystane w VR).

Niektóre gry, wśród nich m.in. „Elite: Dangerous", już zostały dostosowane pod VR: gracze mogą rozsiąść się wygodnie w kokpitach swoich statków kosmicznych i oddać się powietrznym walkom w wirtualnej rzeczywistości. Gry omówimy bardziej szczegółowo w dalszej części artykułu.

W zależności od sprzętu komputerowego, jakim dysponujemy, gry mogą prezentować się o wiele lepiej na high-endowym pececie niż na konsoli, jednak tutaj duże znaczenie ma oczywiście także typ gry/doświadczenia, które wybierasz.

Skoro na zestawy na komputery istnieje równie wiele materiałów, pewnie zastanawiasz się, który z nich byłby lepszym wyborem. Oculus Rift czy HTC Vive? Odpowiadając na to pytanie, należy wziąć pod uwagę wiele czynników, w tym przede wszystkim budżet oraz przestrzeń, którymi dysponujesz.

Oculus Rift kosztuje około 3100-3600 zł, a dzięki współpracy z Microsoftem działa intuicyjnie na Windowsie 10, dzięki czemu możemy od razu korzystać z technologii Plug'n'Play - HTC Vive nie daje takiej możliwości. Oculus Rift śledzi ruchy głowy, co pozwala na bezproblemowe oglądanie wirtualnych obrazów, jednak do poruszania się i interakcji niezbędny jest pad Xbox One lub myszka i klawiatura.

W zestawie HTC Vive (około 4200-4500 zł) dostajemy dwa wyposażone w sensory ręczne kontrolery oraz dwie stacje bazowe, których zadaniem jest określanie naszego położenia w świecie rzeczywistym i przesyłanie tych danych do świata wirtualnego.

Mówiąc prościej, użytkownik może faktycznie poruszać się po wirtualnej rzeczywistości, sięgać po różne przedmioty, wchodzić w interakcje, co daje wrażenie przebywania w autentycznym świecie. Oculus również pracuje nad podobnymi sensorycznymi kontrolerami, które pojawią się prawdopodobnie w wersji Oculus Touch.

Jedynym problemem, który rysuje nam się przy okazji sensorycznego kontrolera i systemu ruchowego, jest liczba gier, które je wykorzystują - prawdopodobnie programiści będą potrzebowali chwili, by w pełni wykorzystać ten hardware, zwłaszcza że wielu ciągle optuje jeszcze za tradycyjnymi gamepadowymi kontrolerami.

Bez obaw jednak - na rynku mnóstwo jest już gier i doświadczeń, w których stosuje się bezprzewodowe kontrolery i które oferują równie niesamowite wirtualne doznania.

Jeśli myślisz, że jedynym sposobem na doświadczenie wirtualnej rzeczywistości jest kosztowny zestaw VR, jesteś w błędzie. 2016 to również rok debiutu mobilnego VR. Jest to tańsza opcja, w której korzystamy po prostu z ekranu naszego smartfona.

Jednym z lepszych przykładów jest Google Cardboard - wykonany z kartonu zestaw od Google służy jako swego rodzaju uchwyt do telefonu. Wystarczy uruchomić jedną z aplikacji VR dostępnych w Google Play lub AppStore, umieścić telefon z tekturowym uchwycie i zanurzyć się w wirtualnej rzeczywistości, nie rujnując przy tym swego portfela.

Oczywiście, korzystanie ze smartfona i z komputera nie dostarczy tych samych wrażeń jak zestaw składający się z wartego 5500 zł peceta i 1700 zł konsoli, jednak pomysł jest ten sam - przy mniejszym budżecie otrzymujemy namiastkę tego, czego możemy spodziewać się po drogich zestawach. A jeśli Google Cardboard nie wpisuje się w twój styl, wiele innych firm oferuje mobilne gogle z nieco wyższej półki.

Weźmy na przykład Homido VR. Zestaw został zaprojektowany tak, by zapewnić względny komfort w noszeniu - urządzenie pokryte jest przyjemnym materiałem, który nie powoduje podrażnień na skórze, a dodatkowo blokuje dopływ światła.

Ponadto może pochwalić się 100-stopniowym polem widzenia - a to dzięki specjalnie zaprojektowanym soczewkom, które mają zapewnić bardziej immersyjne doznania w świecie VR. Gogle mają także kontrolery, dzięki którym odległość między soczewkami może być dopasowana do kształtu twarzy.

Posiadacze telefonów Samsung Galaxy S6/S6 Edge/S7/S7 Edge mają do dyspozycji również zestaw Samsung Gear VR.

Mobilny Gear VR różni się nieco od Google Cardboard i Homido VR, ponieważ działa jedynie z urządzeniami Galaxy. W urządzeniu skorzystano z technologii Oculus, dzięki czemu możemy spodziewać się całkiem high-endowych wrażeń za niewielkie pieniądze. Rzecz jasna, nie da się go mimo to porównać do Oculusa Rift, jednak trzeba przyznać, że Samsung Gear VR w grupie mobilnych VR jest urządzeniem premium.

Jednym z najmłodszych członków rodziny VR jest platforma Google Daydream View zaprezentowana naturalnie przez Google. Firma przygotowała nawet zbiór wskazówek dla twórców smartfonów oraz urządzeń VR, z których powinni korzystać przy projektowaniu urządzeń z funkcjami Daydream.

W przeciwieństwie do Cardboard, Daydream można zaliczyć do nieco wyższej klasy - jego cena waha się w granicach 300 z ł (oczywiście, bez smartfona). W tej chwili na Daydream działają tylko telefony Google'a Pixel i Pixel XL, chociaż należy wspomnieć, że firma zapowiada wypuszczenie innych modeli, które będą kompatybilne z Daydreamem.

Wrażenia rzeczywiście są lepsze, a platforma chwali się kilkoma aplikacjami i grami na wyłączność. Opcjonalnie otrzymuje się ponadto kontroler ruchu, który zapewnia większą interakcję w wirtualnym świecie. Jeśli nie zachwyciły cię funkcje Google Cardboard, a nie możesz pozwolić sobie na Oculus Rift, Daydream będzie rozsądnym kompromisem.

Najlepsze gry i doświadczenia VR

Programiści i producenci z całego świata dwoją się i troją, by dostarczyć użytkownikom jak najwięcej materiałów VR zarówno na komputery, jak i na PS4. Już w tej chwili dostępna jest cała masa dostosowanych do VR gier na peceta, a przecież sprzedaż wirtualnych gogli ruszyła zaledwie przed kilkoma miesiącami.

Należy jednak zauważyć, że gry i doświadczenia to dwie różne rzeczy. Gry VR można w pewnym sensie porównać do tradycyjnych gier komputerowych, podczas gdy doświadczenia to coś zupełnie innego. Nazwa jest tu kluczowa - chodzi przede wszystkim o doświadczenie czegoś.

I tak na przykład w „The Blue" zostajesz przetransportowany do wraku statku leżącego na dnie oceanu, a nad głową pływają ci morskie żyjątka, „Everest" z kolei daje ci możliwość wspięcia się na najwyższy szczyt świata.

Warto wspomnieć, że zarówno w Oculus Rift, jak i w HTC Vive już na starcie dostępne są darmowe gry. Na przykład pierwszy z nich oferuje darmową „Lucky's Tale". Propozycja drugiego jest nieco lepsza - znajdziemy tu nie tylko „The Gallery: Call of the Starseed", ale także „Zombie Training Simulator" (oferta gier jest od czasu do czasu zmieniana).

W PlayStatnion VR nie dostajemy żadnych darmowych gier w pełnych wersjach, jednak zamiast tego otrzymamy kilka najlepszych produktów Sony w wersjach demo.

Najlepsze aplikacje do mobilnego VR

Jakie są najlepsze aplikacje na mobilne VR dostępne w tej chwili na iOSa i Androida? Na pewno musimy wspomnieć o Google Cardboard (jest dostępny na oba systemy), jako że jest to świetny punkt wyjścia dla osób, które dopiero poznają wirtualną rzeczywistość.

Aplikacja Google Cardboard oferuje wycieczki z wirtualnym przewodnikiem po całym świecie (szczególnie popularnym celem jest Wersal), a dodatkowo służy jako odtwarzacz filmów VR czy przeglądarka zdjęć VR. I to właściwie byłoby na tyle, jeśli chodzi o zastosowanie aplikacji, jednak na początek powinno starczyć - aplikacja daje ogólny ogląd tego, co potrafi VR, a dodatkowo jest darmowa, a więc nie ma na co narzekać.

Fulldive VR to inna darmowa propozycja, jednak tym razem tylko na Androida. Całkiem wygodna aplikacja, która działa jako przewodnik po materiałach VR dostępnych w sieci. Można w niej wyświetlać 360-stopniowe filmy z YouTube w 3D. Ponadto posiada odtwarzacz wideo VR, przeglądarkę VR, aparat VR oraz 360-stopniową galerię obrazów VR do przeglądania zdjęć. W aplikacji jest jeszcze co prawda kilka bugów, ale programiści pracują nad nią prężnie - ewentualne niedociągnięcia powinny zostać poprawione w najbliższym czasie.

A co z aplikacjami na iOSa? Chociaż dostępnych jest całkiem sporo, zaledwie kilka zasługuje na uwagę. Vrse jest jedną z nich. Wirtualna rzeczywistość z pewnością stanie się niedługo genialnym medium do storytellingu, a Vrse jest już na to gotowy! Firma produkuje materiały VR, które są pokazywane na festiwalach filmowych, a następnie wrzuca je do darmowej apki VRSE, dzięki czemu użytkownicy mogą cieszyć nimi oko nawet w domu. Jednym z najczęściej oglądanych jest „Evolution of Verse", warto jednak zerknąć także na dokument „Clouds Over Sidra", który przedstawia życie 12-letniej Syryjki przebywającej w obozie dla uchodźców.

Nasz przewodnik po wirtualnej rzeczywistości nie byłby kompletny, gdybyśmy nie wspomnieli o jednym z największych rynków, na których VR prawdopodobnie zagości na stałe - branży filmów pornograficznych.

Porno VR jest już co prawda dostępne od pewnego czasu, jednak bardzo trudno było je znaleźć, a dodatkowo słono trzeba było za nie płacić. O tych problemach można już zapomnieć. Pornhub wraz z firmą BaDoink produkującą filmy porno VR udostępnił za darmo 360-stopniowe porno w obrazie wirtualnej rzeczywistości.

Biblioteka filmowa jest dostępna zarówno dla użytkowników komputerów, jak i Androida czy iOSa, przy czym należy podkreślić, że użytkownicy mobilni będą musieli skorzystać ze specjalnej aplikacji z odtwarzaczem do filmów VR. Problemy wynikają z formatu plików, którego żaden z systemów mobilnych obecnie nie obsługuje.

Niektóre dostępne filmy nie są co prawda całkowicie w technice 3D i oferują zaledwie 180-stopniowe pole widzenia (można więc patrzeć tylko w prawo, w lewo i do przodu), jednak Pornhub obiecuje, że już niedługo pojawi się wiele 360-stopniowych materiałów.

Strona VR jest obecnie dostępna live na Pornhub (oczywiście NSFW). W celu uczczenia jej uruchomienia Pornhub rozdaje 10 000 mobilnych zestawów VR à la Google Cardboard dla użytkowników, którzy zapiszą się jako pierwsi. Wystarczy znaleźć film, jaki chce się obejrzeć, pobrać odtwarzacz filmów VR (Pornhub poleca FreeVPRPlayer na iOSa/Androida) i kliknąć w link, by załadować wideo.

Nowi użytkownicy strony narzekają, że w niektórych momentach kąt widoczności jest dość kiepski, przez co aktorka wygląda jakby miała 15 m wysokości (nie wątpimy, że znaleźliby się amatorzy, którym przypadłoby to do gustu!), jednak na darmową usługę nie powinniśmy narzekać. Poza tym trzeba pamiętać, że porno VR jest dopiero w powijakach i może to chwilę potrwać, zanim z produkcji zostaną wyeliminowane wszystkie ewentualne błędy.

# data[].attributes.attachment_link.title
Przewodnik po VR: okulary VR, gry VR, aplikacje i inne | Wirtualna rzeczywistość w pigułce

# data[].attributes.attachment_link.description
Wirtualna rzeczywistość to wielki krok w świecie rozrywki. HTC Vive, Oculus Rift, PlayStation VR, Google Daydream View czy nawet zestawy do VR dla smartfonów szybko zmieniają rynek gier i zdobywają serca graczy. Oto kompletny przewodnik po VR. Rzeczywistość wirtualna to kolejny wielki krok w dziedzinie technologii, z zaawansowanymi rozwiązaniami takimi jak HTC Vive, OculusRift i PlayStation VR coraz łatwiej dostępnymi dla każdego klienta.

# data[].attributes.attachment_link.title
20 Top Virtual Reality Apps that are Changing Education

# data[].attributes.attachment_link.description
The Tech Edvocate is pleased to produce its "Best of the Best" resource lists. These lists provide our readers with rankings for edtech related blogs, twitter accounts, influencers, products, etc. These lists are meant to be fluid, and for that reason, they are regularly updated to provide up to the moment information.* Virtual reality is one of the hottest edtech trends.

# data[].attributes.attachment_link.title
Arts & Culture Expeditions - Google Arts & Culture

# data[].attributes.attachment_link.description
Go on a virtual field trip with Google Arts & Culture

# data[].attributes.attachment_link.title
Leonardo's workshop VR 3D - Android Apps on Google Play

# data[].attributes.attachment_link.description
Interactive 3D Animation designed to turn learning into a playful experience.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Start your VR journey with the official Cardboard app.
Available for Android and iOS.

Experience virtual reality in a simple,
fun, and affordable way.

Google Cardboard app is available on Android and iOS. Download it here:

Join the Fold

Get the Cardboard SDKs to start building immersive experiences of your own.

Start developing

# data[].attributes.attachment_link.description
Turn your smartphone into a virtual reality viewer that's simple, fun, and affordable.

# data[].attributes.attachment_link.description
portal wirtualnej rzeczywistości Oculus Rift

# data[].attributes.attachment_link.description
App for multimedia guides, interactive scavenger hunts and treasure hunts for smartphones and tablets.