# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Hans de Jongh, 27-10-2016 14:43 #77
In het verleden (ca. 14 jaar) is bij onze zoon ADD vastgesteld. Sinds een jaar of drie woont hij zelfstandig. Tussen zijn ouderlijk huis en zijn woonplaats is de afstand ca. 200 km. Om die reden zien wij hem niet vaak meer, maar loopt de communicatie via de sociale media. Een of tweemaal per jaar is er fysiek contact. Onlangs was hij voor een weekje bij ons te logeren, en was er bij voortduring onenigheid, bijna om alles wat ter sprake kwam. Hij wenst zich niet te conformeren aan de huisregels, en neemt daarbij een houding aan van minachting, of ruziet daarover. Ook meent hij de lakens uit te kunnen delen en worden we geconfronteerd met voldongen feiten. Ook met zijn zus ruziet hij, hetgeen leidt tot forse confrontaties. Momenteel is hij werkloos. Wij denken dat hij zich op zijn werk onmogelijk maakt door zijn gedrag, maar krijgen dar niet echt een vinger achter. Hij staat niet open voor onderzoek en weigert om ook daarna mee te werken, er zelfs over praten leidt tot heftige discussies, en ontkenning van zijn problematiek. Intussen weten we niet hoe we hem kunnen helpen, we kunnen niet door de door hem opgebouwde muur heen. Heeft u suggesties?

Marja, 20-01-2016 16:09 #73
Goedemiddag
Op jonge leeftijd heeft mijn jongste dochter de diagnose ODD gekregen, Zij is in behandeling geweest bij De Bascule en RCKJP. Mijn vraag is of bij jullie bekend is wat over het algemeen de rest verschijnselen zijn op volwassen leeftijd.

vriendelijke groet;
Marja

Cherry, 12-10-2015 08:12 #72
Ik ben inderdaad al bij de huisarts geweest. Deze had mij jaren geleden doorgestuurd naar yulius. Daar had ik het idee niet geholpen te worden. Via schoolmaatschappelijk werk ben ik bij kjp drechtsteden terecht gekomen. Het gekke is dat het op school nagenoeg goed gaat. Als hij thuis weer zo verschrikkelijk opstandig is (want het is met periodes erger dan anders) dan merken ze dat alleen aan drukker gedrag. De overblijf is lastiger voor hem, en daar is hij wat opstandiger. Maar het is daar lang niet zo erg als thuis. Ik ben vrijdag weer bij de huisarts geweest, die gaat nog eens mailen naar kjp drechtsteden over wat de bedoeling nu precies is. Ouder cursus heb ik ook al gevolgd. Kan het zijn dat hij op school anders is, ook als het odd zou zijn? Of kan het dan geen odd zijn? Reactie infoteur, 17-10-2015
Hallo Cherry,

Dat hoor je wel vaker, dat kinderen met ODD het op school nog wel aardig goed doen, maar dat het thuis echt niet wil. Sommige kinderen doen zó hun best op school om gewenst gedrag te laten zien, dat ze de hele dag op hun tenen lopen. Eenmaal thuis voelen ze zich veilig genoeg om alle stress en frustraties van de schooldag er uit te gooien. En dan gaat het thuis inderdaad lang niet zo goed als op school. Dat kan een verklaring zijn.

Een andere verklaring is dat er op school een erg duidelijke structuur is, duidelijke regels, ze worden elke seconde bezig gehouden, ze weten precies waar ze aan toe zijn. Thuis zijn er natuurlijk ook regels, maar hoeft een kind minder, de tijd is veel minder volgepland, er wordt minder van ze verwacht. Juist die vrije situaties kunnen problemen geven.

Goed dat je weer naar de huisarts bent geweest en hij gaat uitzoeken wat nu de bedoeling is. Ook goed dat je al een oudercursus hebt gevolgd. Soms kunnen kleine veranderingen al wat helpen thuis.

Met vriendelijke groet, Coby

Cherry, 09-10-2015 06:58 #71
Hallo allemaal,

Zelf heb ik het idee dat mijn zoontje van 10 ook odd heeft. Dit is nog niet vast gesteld, maar ik herken elk symptoom.
Ik ben al onder begeleiding bij verschillende instanties geweest. Dit sinds dat hij een jaar of 3 was. Hij is altijd al flink pittig geweest. Al vanaf dreumes af aan, maar dan denk je nog in eerste instantie aan de bekende peuter puberteit en de bijbehorende driftbuien.
Zonder echte test, werd er gezegd dat ze niet het idee hadden dat het adhd was. In principe denk ik ook niet dat, dat het dat is, maar wel vreemd dat je dat zo makkelijk kan concluderen, na hem 1x gezien te hebben. (dit was toen hij 3-4 jaar was)
We zijn nu 7 jaar verder, en telkens wordt er aan mij gevraagd of ik voor de zoveelste keer een andere aanpak wil proberen. Proberen... Telkens weer... Word er doodmoe van, want ik heb alles geprobeerd. Maar het wordt alleen maar erger. Het neemt alleen andere vormen aan. Ik ben zelf pedagogisch medewerker, dus ik weet best wel wat 'normaal' gedrag is, en wat niet... Ik signaleer al jaren dat er iets met mijn kind is... Maar het wordt maar niet onderzocht, terwijl ik dit wel gevraagd heb... In die 7 jaar tijd hebben maar 2 verschillende personen hem 1x gezien. Zo kan je toch niks vaststellen? Het voelt alsof ik niet serieus genomen word, en mijn zoontje ook niet... Ik vind dit verschrikkelijk, en het gaat me echt opbreken. Het explosieve gedrag is niet normaal... Straffen helpt niet, complimenten helpen niet, begrip tonen helpt niet, negeren is geen optie dat maakt het erger, boos worden helpt niet... Ik weet het niet meer.
Hij kan van 'niks aan de hand' ineens heel boos worden, omdat ik iets van hem verwacht, of aan hem vraag. Je ziet het niet eens aankomen, maar hij ontploft onmiddellijk... Geeft altijd mij de schuld, want ik ben zo vervelend volgens hem, terwijl ik gewoon verwacht dat hij bv zijn tanden poetst. Hij maakt mijn spullen kapot in zijn boosheid, en blijft tijdens conflicten zoveel mogelijk in mijn buurt om de aandacht op negatieve manier te trekken. Naar zijn kamer sturen werkt niet want dit weigert hij juist als ik het vraag.
Heel vermoeiend. Mijn relatie staat inmiddels op springen, ik ben radeloos en voel me machteloos... Waarom doet geen instantie iets? Herkent iemand dit probleem? Of heeft iemand een tip? Reactie infoteur, 10-10-2015
Beste Cherry,

Twee keer door iemand gezien worden is inderdaad niet genoeg. Hoe staat uw huisarts hier tegenover? Hij/zij is de eerste waar u naar toe moet gaan, om een verwijzing naar een instantie te krijgen. U kunt vragen om een andere instantie dan waar u al geweest bent, meestal zijn er meerdere in een regio waar u terecht kan.

Wil de huisarts niet meewerken, dan kunt u terecht bij het maatschappelijk werk in uw gemeente. Ook kunt u op de school van uw kind overleggen. Waarschijnlijk lopen ze daar tegen dezelfde problemen aan. Het kan helpen als zij een brief schrijven aan de huisarts en aangeven welke problemen zij ervaren. Ook hebben ze op scholen vaak wel ideeën over welke mogelijkheden er zijn. Een kind kan bijvoorbeeld ook in de klassituatie geobserveerd worden, dat wordt vanuit school aangevraagd.

Daarnaast kunt u het boek: 'Opstandig, Dwars en Driftig' gaan lezen. Dit gaat over de stoornis ODD. Het tweede boek: 'Minder dwars en driftig' is vooral voor ouders, over hoe men een kind met ODD kan begeleiden en weer rust in huis te krijgen. Beide boeken zijn via Bol.com te koop, maar ook in de grote boekhandels en bibliotheken te vinden.

Of uw kind nu een gedragsstoornis heeft, of een gedragsprobleem, het voelt voor u niet goed en u loopt thuis tegen veel problemen aan. Het is daarom inderdaad verstandig om verder te kijken en uw kind opnieuw te laten onderzoeken. Misschien kunt u een oudercursus volgen. Niet omdat u geen goede ouder zou zijn, juist helemaal niet, u zoekt juist hulp voor de problemen en heeft al veel dingen geprobeerd. Maar een oudercursus kan soms net even wat handvaten geven waardoor er thuis meer inzicht in de problemen komt en meer rust geeft in het opvoeden.

Met vriendelijke groet, Coby

Nicole, 16-09-2015 19:00 #70
Hoi allemaal,

Ik denk dat mijn kind ook lijdt aan ODD, ze heeft echt de kenmerken die hierbij omschreven worden, welke weg kan en moet ik gaan volgen om haar te laten onderzoeken?

Groetjes Nicole Reactie infoteur, 18-09-2015
Hallo Nicole,

U kunt naar de huisarts gaan voor een verwijzing. Vaak zijn er meerdere opties in de regio voor het onderzoek. Grote ziekenhuizen hebben een afdeling kinder- en jeugdpsychiatrie waar men kinderen kan laten onderzoeken op (gedrags)stoornissen. Maar er zijn ook kleinere 'bureaus' in de regio te vinden.
U kunt het beste even overleggen met de huisarts: welke keuzes zijn er, welke plek is de beste keuze, hoe lang zijn de wachtlijsten, kunt u er komen met bijvoorbeeld het openbaar vervoer, etc.

Vriendelijke groet,
Coby

Mia, 14-04-2015 14:12 #69
Wil graag ter aanvullig zeggen dat ik schreef dat mijn opvoeding vooral kindvriendelijk, eerlijk etc is, echter is de opvoeding van mijn man dat ook alleen is hij soms ongeduldiger wat zich uit in frustratie wat ik goed begrijp.
Mijn man is wat harder in de zin van een soms wat ouderwetsere opvoeding zoals dat mijn stiefzoon eerder dingen bespreekt met mij dan met zijn vader mbt onderwerpen als meisjes, zijn overleden moeder of voor voorlichting voorheen bij mij kwam.
Wil ook nog vermelden qua gedrag dat zoon de afgelopen maand ook zwart rijdt met de trein naar de andere kant van het land al dan wel' of niet met I'd. Uiteraard smeert hij hem zonder toestemming, ook onder schooltijd deed hij dit. School wil de leerplicht inschakelen als t zo doorgaat.
Reden dat zoon zover reist is omdat hij daar nu een meisje heeft leren kennen.
Voorheen het afgelopen jaar heeft hij voor het eerst verkering gehad, inmiddels is dit meisje zijn 6e vriendin in korte tijd. Het is een erg knappe jongen dus aandacht genoeg maar zijn vriendinnen of vrienden zien wij nooit thuis wat we graag willen, wel hebben we er een paar ontmoet tijdens een zoekaktie naar hem eerder.

Dank weer Mia

Ibam, 14-04-2015 07:40 #67
Onze zoon is 22, en woont samen met zijn vriendin en haar stiefbroer. Vorig jaar met pasen zijn we met ons vieren weekendje Ameland geweest. Dit jaar vroeg ik of ze zin hadden om met pasen een weekendje met ons mee naar Callantsoog te gaan. Omdat schoondochter zaterdag nog gewoon moest werken heb ik voorgesteld om zondagochtend rond 10:00 uur eerst bij ons te komen ontbijten en daarna te gaan. Mijn zoon zei dat ze wel om 9:00 uur wilden komen en zaterdag avond belde hij op dat ze nog eerder zouden komen. Omdat ik wist dat onze zoon 's nachts moest werken verwachtte ik al dat ze toch niet zo vroeg zouden komen, en inderdaad; zondagochtend ging de telefoon, ze hadden zich verslapen. Mij maakte het niet uit. Ik had de tafel feestelijk gedekt en moest mijn tas nog inpakken. Toen ze kwamen ging m'n zoon op de bank hangen en wilde daar eten. Ik dacht bij mezelf, ik ga daar niet op in. Hij kwam toch aan tafel en toen gingen we ontbijten. Toen begon m'n zoon uitgebreid in zijn neus te peuteren. Zijn vriendin zei er wat van maar hij ging gewoon door. Toen zei ik tegen hem, dat hij ermee zou stoppen en zich anders even zou terugtrekken op het toilet dan hebben wij
er geen last van. Toen zei hij: als je er last van hebt dan kijk je toch de andere kant uit. Ik had toen eigenlijk helemaal geen zin meer om dat weekend weg uit te gaan, maar ben toch maar meegegaan. Verder hebben we toch een gezellig weekend gehad. Ik heb vaak het gevoel bij hem dat hij mij wil boosmaken. Ik heb tegen hem gezegd dat ik last heb van zijn gedrag en dat hij voorlopig welkom is thuis als ik er niet ben. Ik kan niet meer... Ik kan niet meer...

Kirsten, 03-01-2015 14:23 #65
Mensen vragen af of ODD weg kan gaan? Antwoord: Nee je kan ermee om gaan, als je een zware vorm heb ( had ik ook ) moet je uit huis geplaatst worden. Mensen met odd vinden dat heel moeilijk want in een instelling leer je met regels om te gaan. Waar ik nu zit is bij Ipse de bruggen. Ipse word je behandeld (therapie/psygoloog/ weerbaarheidstraining)

Een kind met odd raad ik aan om niet thuis te laten wonen. Het kan een tijdje goed gaan maar het kind houd zich in om niet te ontploffen. Ook raad ik geen medicijnen aan. Kinderen met ODD kunnen ook last van depresie krijgen. Als je medicijnen neemt die boosheid verminderd ga je je meer somber voelen en kan tot een zware depressie lijden.
Ik heb ook geleerd met odd om te gaan en het lukt prima, maar ik zal altijd een uitbarsting hoe dan ook kunnen krijgen. Ik ben 19 jaar en kan er mee omgaan. Maar makkelijk is het niet. Je vecht tegen jezelf.

Mieke, 22-07-2014 21:21 #64
Hallo,

Ik heb een dochtertje van 9 met ADHD, maar volgens mij is er nog meer aan de hand!
Zo is ze zeer vlug kwaad, kan ze weinig verdragen van haar zus, doet dingen en zegt daarna dat het geen waar is (terwijl we het dikwijls zien gebeuren hebben) Gaat vaak in discussie zowel met mij als met haar papa, roept en tiert, weigert vaak speelgoed en zo op te ruimen.
Dit is de ene dag al wat erger dan de ander. Als ze rilatine heeft genomen neemt het sterk af, maar is dubbel zo erg als de rilatine is uitgewerkt!
Is dit nu leeftijdsgebonden of is er nog meer aan de hand dan enkel haar ADHD? Wordt er daarvoor een test afgelegd?

vriendelijke groeten
Mieke

Tanja, 03-01-2014 14:31 #63
Hallo, ik heb een zoon van 20 die erg agressief en mondig is vooral naar mij. Heeft lak aan alle regels en kan moeilijk omgaan met gezag. Ook heeft hij een verleden met politie-justitie. Hij is door een psycholoog en psychiater getest maar ze konden er niet echt de vinger opleggen aan welke 'stoornis' hij nu lijd. Wel had hij overeenkomsten met ODD. Hij kan heel lief en gevoelig zijn en dan ineens omslaan als een blad aan een boom. Verschillende instanties hebben hem (ons) begeleid. Maar sinds een half jaar wilde hij nergens meer aan meewerken. Dus alle hulp is gestopt. Hij heeft een WA-Jong uitkering en moet dus zijn eigen ziektekostenverzekering betalen en zijn eigen telefoon. Sinds kort moet hij mij kostgeld betalen maar dat weigert hij. (ik moet voor hem zorgen, hij niet voor mij) Nu kwam ik er pas geleden achter dat hij grote schulden heeft bij de ziektekostenverzekeraar en er al incassobureaus aan te pas zijn gekomen. Maar ook die weigert hij te betalen. Ik heb hem gezegd dat dit zo niet langer kan en dat hij door zijn gedrag ook mij in de problemen brengt. Dat boeit hem voor geen meter. Als ik hem dan zeg dat hij anders maar het huis uit moet (hoe moeilijk ik dat ook vind want wat komt er dan van hem terecht) dan zegt hij, dat hij juist blij is om hier weg te gaan maar vervolgens slaat hij door en wordt weer heel agressief naar mij. Schelden, schreeuwen, spullen kapot gooien en roepen dat als hij hier uit huis moet hij eerst alle ramen ingooit. Ik weet nu ook niet meer hoe nu verder. Hij is en blijft mijn kind en ik voel me hoe dan ook verantwoordelijk voor hem. Wat komt er van hem terecht als ik hem op straat zet. Maar hoe het nu thuis gaat kan ook niet langer. Mensen om mij heen hebben altijd geroepen dat ik zo sterke vrouw ben omdat ik 3 jongens alleen groot heb gebracht en ik me overal doorheen heb geslagen met de kinderen en vooral met alle problemen rond om de middelste van 20. Maar ik merk dat ik aan het eind van mijn Latijn ben en ik nu ook niet meer weet hoe het verder moet. Mijn sociale leven licht op z'n gat, en van mijn uitkeringsinstantie hoef ik niet te solliciteren/werken omdat mijn zoon zoveel tijd opeist. Ook nu komt hij regelmatig met politie in aanraking. (rijden op scooter zonder rijbewijs) Ook drank begint een probleem te worden. Hier in huis mag pertinent geen alcohol worden gedronken. Mijn ex had een drankprobleem en daar hebben we zoveel ellende door meegemaakt dat alcohol niet is toegestaan hier in huis. Ik drink zelf niet maar hij (met uitgaan) juist heel veel. Ik hoop dat er tips of adviezen zijn die mij verder kunnen helpen want zelf kom ik er niet meer uit. Mvg, Tanja. Reactie infoteur, 04-01-2014
Beste Tanja,

Bedankt voor uw verhaal. Wat een ontzettend moeilijke situatie met uw zoon. Of het ODD is, is moeilijk te zeggen. Maar uw zoon laat wel flinke gedragsproblemen zien. En omdat hij ouder dan 18 is, kunt u hem niet dwingen om hulp te zoeken, dat moet hij zelf willen.
Op straat zetten is erg moeilijk als moeder en ik snap uw twijfels en bezorgdheid.

Ik heb een aantal instanties en ideeën voor u op een rijtje gezet die u en uw zoon eventueel kunnen helpen en begeleiden (ook al begrijp ik dat u al erg veel heeft geprobeerd):
- Bij uw gemeente kunt u een gesprek aanvragen bij het maatschappelijk werk en daar uw verhaal doen. Zij kunnen u eventueel doorverwijzen voor meer hulp. Ook kunnen zij u tips geven hoe u om kunt gaan met de geldproblemen en drankproblemen van uw zoon. Misschien is het mogelijk dat uw zoon daar zelf voor een afspraak heen kan, om te kijken wat de mogelijkheden zijn voor zelfstandig wonen en zijn schulden afbetalen.
- U kunt samen met uw zoon contact opnemen met de ziektekostenverzekeraar en/of incassobureau om een betaalregeling te treffen.
- In hoeverre hebben zijn broers invloed op hem? Kunnen zij hem eventueel helpen met bepaalde dingen? Misschien neemt hij van hen meer aan, qua hulp of advies?
- Kunt u goed met uw huisarts praten en daar tips vragen?
- Bij het UWV kunt u hulp vragen omdat uw zoon een Wajong ontvangt.
- Bij stichting MEE kunt u informeren of zij iets voor u en uw zoon kunnen betekenen.
- Misschien kan u contact opnemen met de hulpverlening waar uw zoon mee is gestopt en vragen wat er nu nog mogelijk is. Zij zullen vaker deze problemen tegenkomen.
- Heeft u een broer/zus/vriendin waarmee u goed over de problemen kunt praten? Kan diegene u misschien helpen met oplossingen bedenken?

Ik vind het bijzonder knap hoe u hier mee omgaat, dat u 3 zonen alleen heeft opgevoed, duidelijk uw grenzen aangeeft en geen drank toestaat in uw huis. Fijn dat uw uitkeringsinstantie uw situatie serieus neemt en u geen sollicitatie- of werkplicht heeft. Maar ik begrijp ook heel erg goed dat op den duur uw energie en mogelijkheden op zijn. Ik hoop dat u wat met mijn tips kunt en wens u heel veel sterkte en succes.

Met vriendelijke groet, Coby

Sonja, 29-10-2013 21:19 #62
Terwijl ik het forum even doorlees rollen de tranen over mijn wangen. Verhalen en symptonen zijn zo herkenbaar. Ik dacht al dat ik gewoon gefaald had in haar opvoeding. Ik heb een dochter van 17, sinds vier maanden wil ze ineens het huis zo snel mogelijk uit; de sfeer in huis is niet goed, zij kan niets goed doen, haar broertje van 15 mag alles. elke dag aan tafel maar een reactie van iemand uitlokken zodat zij van tafel boos kan weglopen en huilend op bed kan liggen "wat doe ik dan verkeerd?" is haar vraag. Ze provoceert, heeft woedeuitbarstingen, zoekt constant ruzie, de regels zijn belachelijk en alleeen voor ons (ouders) hun plezier gemaakt. Zegt zich boos en ongelukkig te voelen. Heeft ook allerlei lichamelijke klachten wat niet duidelijk is, "het kan zijn dat dit het is omdat we het anders niet weten". Kan het zo zijn dat doordat haar bio-vader haar niet meer ophaalde en geen aandacht meer gaf (nw leven en kind belangrijker?) dat dit een triggerpoint was om odd te ontwikkelen? Haar broertje van 15 is totaal anders. De leraar dacht dat ze vroeg aan het puberen was. En ja, buiten de deur netjes, het lieve meisje maar oooh als ze thuis komt. Ze is al eerderbij een psycho in het ziekenhuis geweest, en inderdaad; tja twee uur thuis in het weekend is ook wel erg vroeg voor een 15 jarige. U moet de regels wat versoepelen. Dus niet. Ze is naief, ziet geen gevaar, heeft de instelling dat haar niets overkomt. Nu gaat ze opnieuw naar een eerstelijnspsycholoog, zou deze tot een diagnose odd kunnen komen? Of moet ik toch mijn zorgen en verhaal hoe ze thuis is bij hem neerleggen? Of bij mijn huisarts?
Ik hoor graag wat jullie mij adviseren, ben zo verdrietig dat ze niet gelukkig zegt te zijn.

Natasja, 23-05-2013 14:06 #61
Mijn zoon heeft de diagnose ADHD-ODD. Volgens uw website kan ik in aanmerking komen voor TOG. Maar op de website van TOG staat dat dit een tegemoetkoming is voor mensen met gehandicapte of ernstig zieke kinderen. Word ODD dan gezien als een handicap of ernstige ziekte? Reactie infoteur, 23-05-2013
Op de website van TOG staat precies beschreven aan welke kenmerken een kind moet voldoen om in aanmerking te komen voor een TOG. De richtlijnen zijn de laatste jaren aangescherpt. In het verleden hadden kinderen met ADHD-ODD vaak recht op TOG. Inmiddels moet er een AWBZ indicatie zijn voor minimaal 10 uur per week, wat de meeste kinderen met ADHD-ODD niet hebben.

T. Huisman, 09-03-2012 18:45 #60
Het lijkt wel wat op andere stoornissen. Zoals die van de a.s.p. Anti persoonlijkheidsstoornis en psychopathie. Ook hier vernederen en schelden ze op mensen die hun beklag doen nadat hun nadeel is aangedaan. Op die manier wekt het de indruk dat ouders hun temperament niet meer de baas kunnen. Reactie infoteur, 09-03-2012
Dat klopt. ODD kan verergeren en zich in CD (antisociale gedragsstoornis) ontwikkelen. En CD kan in de volwassen leeftijd zich ontwikkelen in een antisociale persoonlijkheidsstoornis (vroeger psychopatie genoemd). Maar dit hoeft niet. Met de juiste opvoeding en behandeling kan de ODD stabiel worden en/of kunnen de symptomen zover afnemen dat men niet meer van een stoornis spreekt.

Sabine, 27-02-2012 22:21 #59
Ik zelf heb ODD en ADHD, ben nu 20 jaar en ben er van overtuigd dat therapie sowieso niet helpt bij ODD. Het valt op dat ODD'ers elkaar het best begrijpen, voor de rest hebben mensen niet zoveel ervaring met deze stoornis en is het nog heel erg onbekend. Ik heb nu sinds 1 week Melthyfenidaat, denk nu beter na voordat ik wat zeg, en voel een innerlijke rust. Alleen de agressie, en haat is gebleven. Wat ik de ouders vooral aanraad is als je kind boos is geef het een time-out buiten. ze komen toch altijd terug naar het meeste vetrouwde plekje: Thuis! En medicatie kan symptomen verminderen.
Voor alle omstanders is ODD moeilijk, maar om zelf onbegrepen te woorden, laat je minderwaardig voelen. Hoop dat er snel geschikte behandelingen komen.
ODD is echt slopend voor alle mensen die er mee te maken hebben.
En door ADHD en ODD kan het je al helemaal niets schelen en maak je ruzie met mensen van wie je heel veel houdt, Want een ODD'er toont het snelst zijn eigen karakter in een vertrouwde omgeving!
Groetjes Sabine

Annika, 11-08-2011 16:59 #54
Hallo,

Ik ben Annika en ik ben 22 jaar, ik ben gediagnotiseerd met ODD (toen ik 15 was), en heb het nog steeds. Komt ODD ook bij meerdere volwassenen voor? Of is het alleen een kinderdiagnose. Ik ondervind zelf behoorlijk veel problemen bij m'n ODD, maar kan hier niks over vinden. Alleen informatie gericht voor ouders van kinderen met ODD. Overal word gesproken over kinderen. Ik heb ook het boekje van jou Coby. Maar kun je me wat meer vertellen over ODD op latere leeftijd? Ik heb veel moeite met gezag, maar niet zozeer alleen met volwassenen want ik ben zelf volwassen. Ik hoop dat je me kan helpen.

Groetjes Annika

Piet, 24-05-2011 14:08 #50
Bij mijn broertje is ODD geconstateerd, maar de specialisten zeggen dat hiervoor geen medicijnen bestaan, het artikel zegt echter van wel. Hoe zit dit?

Rinus, 15-04-2011 12:44 #49
Wij hebben een zoon van 20 jaar, al op de kleuterschool zorgde hij voor problemen.
Hij is toen door de ggz onderzocht en er werd adhd geconstateerd. Hij is daarvoor doorverwezen naar speciaal onderwijs en therapie. Hij had gedragsstoornissen en angstige hechtingsproblemen (hij is geadopteerd). Na een kleine twee jaar is er gestopt met therapie en is hij weer naar de reguliere basisschool gegaan. De eerste jaren gingen vrij goed en hadden we, buiten het puberen, weinig problemen met hem. In het tweede jaar van het voortgezet onderwijs begonnen de problemen van lieverlee op te spelen. Hij lag regelmatig in conflict met sommige leraren en hield zich niet aan alle regels van de school. Na 4 jaar moest hij de school verlaten omdat hij weinig of niets aan zijn studie deed en daardoor voor de tweede maal bleef zitten. Na omzwervingen bij 4 andere scholen, wat alleen resulteerde in spijbelen en nietsdoen, is hij gestopt met school en is hij gaan werken. Het werken geeft op zich geen problemen en dat gaat goed tot nu toe. In deze periode hebben we de volgende dingen met hem meegemaakt: liegen, geen eigen fouten in willen zien, het is altijd de schuld van een ander, gokverslaving, waardoor hij in de financiële problemen kwam. De gokverslaving heeft hij inmiddels overwonnen. Hij is in aanraking geweest met de politie omdat hij zijn mond niet kan houden en zomaar alles tegen ze zegt, ook beledigend. En nu krijgen we incidenteel drugsgebruik. In zijn ogen mankeert hij niets en weigerd alle proffesionele hulp. We kunnen hem ook niet dwingen want hij is voor de wet volwassen. Volgens onze psycholoog, waar we beide onder behandeling zijn, toont onze zoon de kenmerken van adhd en odd-cd. We willen hem graag helpen, maar staan met onze rug tegen de muur. Weet iemand altsublief raad?

Anita, 09-04-2011 08:27 #48
Hoi Suzan, Ja er zijn idd meer mensen met jonge kinderen die aangeven dat ze dood willen, mijn zoontje zegt dat namelijk ook regelmatig. Het is zelfs een keer zover uit de hand gelopen dat hij op straat is gaan liggen totdat er een auto aan zou komen en hem aan zou rijden heb hem gelukkig net op tijd nog weg kunnen halen, je zit echt met je handen in je haar hij heeft ook ontzettende driftbuien en alle kenmerken van odd, hij heeft wel in een instelling gezeten hiervoor maar ze zeggen adhd en hij kan weer terug naar zijn oude school het loopt steeds verder uit de hand en zelf wordt je er nou ook niet bepaald vrolijker door. Groet Anita

Elif, 22-03-2011 11:16 #47
Hallo iedereen, Ik ben 2e jaars student. Ik studeer op dit moment voor Onderwijsassistent. Ik wil graag hierna HBO pedagogiek gaan doen. Op dit moment ben ik bezig met een verslag "onderzoek" over ODD. Hierover kan ik helaas niet veel terug lezen op het internet. Ik heb veel gehad aan het boek Opstandig Dwars & Driftig. Ik heb nu alleen nog een ouder nodig wie ik eventueel kan interviewen een aantal vragen als u wilt blijft u ook anoniem. Ik kan de vragen doormailen en als u wilt kunt u ze dan beantwoorden en mij weer terug mailen. Ik hoor graag van jullie.

Suzan, 03-03-2011 18:10 #46
Onze zoon van bijna 10 jaar gaat a.s. dinsdag eindelijk 'de molen' in om te kijken wat hem nu precies mankeert. Wijzelf zijn er ondertussen van overtuigd dat hij ODD heeft en misschien ook wel wat van ADHD. Hij laat het gedrag vooral op school zien, maar thuis is het ook regelmatig mis. Hij heeft zo sterk in zijn hoofd dat hij niets kan en dat hij dom is (wat absoluut niet zo is!) en daarom vertikt ie het om op school serieus aan het werk te gaan. Hij stoort constant derest van de klas en wordt daardoor dus ook regelmatig uit de klas gezet (even op de gang of naar een andere groep). Dan komt hij helemaal overstuur thuis en zegt dat hij alleen maar een beetje druk was en dat hij daarom straf krijgt. Het is nu zover dat we hem bijna niet meer naar school krijgen en thuis loopt het ook steeds vaker uit de hand. Hij heeft vreselijke driftbuien, waar hij ook met vanalles gooit, alles om zich heen sloopt en de meest vreselijke uitspraken doet. Hij stompt zichzelf in z'n buik of slaat zichzelf dan ook in z'n gezicht en zegt dan ineens boos te zijn op zichzelf. Als hij in zo'n bui is, geeft hij ook aan dat hij niet meer wil leven. Het is echt heel heftig allemaal, we weten soms niet meer wat we moeten doen. We zijn uiteraard veel in gesprek met school, maar we kunnen pas echt stappen ondernemen als we weten wat er echt met aan de hand is. A.s. dinsdag hebben we dus een afspraak in het ziekenhuis op de gedragspoli en hebben dan ook een gesprek met een kinderpsycholoog, we hopen echt dat we snel meer weten en de juiste begeleiding gaan krijgen. Het boek opstandig, dwars en driftig heb ik al in huis en lees er regelmatig in, het is een fijn boekje en ook heel overzichtelijk.

Mijn vraag is: zijn er meer mensen met jonge kinderen die soms aangeven dood te willen? Reactie infoteur, 04-03-2011
Hallo Suzan,

Het is goed dat jullie zoon onderzocht wordt, want er zijn behoorlijk heftige problemen. Er zijn meer kinderen die zeggen dat ze dood willen. Kinderen met stoornissen hebben het soms erg moeilijk, kunnen daarnaast ook faalangstig zijn en depressieve kenmerken vertonen. Als ouder is het heel moeilijk om te horen dat je kind niet meer wil leven. Daarom is het heel goed dat jullie hem nu laat onderzoeken.
Op de gedragspoli onderzoeken ze uw kind uitbegreid en krijgt hij een passende behandeling en eventueel medicatie. Na de diagnose weet u welke kant u op moet met uw zoon en dat alleen geeft al een beetje rust.

Goed om te horen dat uw iets aan mijn boek Opstandig, Dwars en Drifitg heeft.

Veel sterkte!

Vriendelijke groet, Coby

Saskia, 26-01-2011 15:05 #44
Hallo,

Wij hebben een zoontje van 10 nu en is ook gediagnostiseerd met ODD.
Nu liepen de problemen hier in huis zo hoog op (misbruik van zijn broertje van toen 4) dat wij besloten hebben om hem bij lindehout aan te melden en daar zit hij nu een half jaar intern.
nu is het zo dat er geen voorruitgang in zit en hij over een half jaar daar weg moet want dan kan hij daar niet blijven.

Wij hebben besloten dat we dan willen dat hij dan weer naar een woongroep gaat of naar een gezinshuis.

mijn vraag is heeft iemand daar ervaringen mee.

Hester, 25-01-2011 22:58 #43
Hallo Ellen en alle andere ouders,
Ook wij hebben een zoon die aan alle symptomen van ODD voldeed. Momenteel zitten we in een traject van het ADHD Research Centrum en volgen het Pelsser Eliminitatie dieet. Na 5 weken een dieet gevolgd te hebben van producten waar weinig allergische reakties van bekend zijn, hadden we een ander jongetje in huis, Van treiteren, schelden, schoppen, nooit (maar dan ook echt nooit) luisteren, naar een lieve, goed luisterende, gezellige en af en toe heus nog wel ondeugende jongen! Geweldig en wat een opluchting! Op dit moment zijn we producten aan het toevoegen om te kijken hoe hij daar op reageert. Helaas zijn er veel producten waar hij blijkbaar slecht tegen kan en zitten we weer even in de ellende. Maar als we hier mee stoppen is het na een paar dagen weer over. We zijn er nog lang niet, maar het is dus niet meer iets wat ons hele leven beheerst. Het schijnt dat meer dan 60% van de deelnemers aan dit dieet ook deze goeie resultaten boekt. Daarom schrijf ik dit ook; wij zaten ook tegen de medicatie aan te hikken, gelukkig is het niet zover gekomen. Ik zou iedereen met een kind dat ADHD of ODD heeft aanraden om het te proberen. Het is zoveel waard om je kind van de medicijnen af te houden en het is natuurlijk korte termijn, het lost niets op.

Angelique, 23-12-2010 21:42 #40
Wij hebben een zoon van 4,5 jaar. Enkele weken geleden is er bij hem ADHD-ODD vastgesteld. Wij hebben nu het advies gehad om de PMTO therapie te gaan volgen. Heeft iemand hier ervaring mee?

Natasja, 30-08-2010 10:12 #37
Een poos geleden heb ik op dit forum gezeten, ik begrijp nu(gelukkig)dat ik niet de enige ouder ben met een 'moeilijk'kind!het ergste vind ik dat er altijd mensen zijn die zeggen dat het aan de opvoeding ligt... grr... inmiddels lijkt het met mijn zoontje(bijna 9 en een combi van ADHD/PDD-NOS/ODD)iets beter te gaan.Leroy heeft verschillende medicatie gehad en reageerde alleen maar agressiever, dan heb ik het over Ritalin, Concerta, Rispidal en Stratera... inmiddels heb ik Abilify voor hem en dat lijkt te werken!Leroy heeft deze medicijnen nu ruim 2 weken en de drift is een stuk minder(hij heeft al een week geen straf gehad!)ook lijkt hij nu eindelijk het woord NEE te begrijpen en hij slaapt uit!vanochtend moest ik hem om half 8 wekken... in het begin eng, want hij is normaal gesproken om 6 uur al paraat haha!
dus er is hoop moeders!

Monique Klomp, 29-07-2010 08:09 #36
Ik heb een zoontje van 10 jaar op zijn 6de is hij getest op o.d.d
hij loopt onder controle bij jeugdzorg heeft bodaar al 2 keer gehad maar gaat zo goed dat ze dus niks voor hem doen kunnen
vind de instantie's (lucertus) erg lax heb het gevoel niet echt seriues genomen te worden zijn gedrag word steeds erger gooien slaan schoppen spullen bewust stukmaken grote mond tt dreigementen aan toe
wilt ook graag beslissen en uitmaken hoe hij het wilt regels lapt ie aan zijn laars wat ik ook zeg of doe
wil hem zo graag helpen maar ik begrijp hem niet
daarnaast heb ik nog een zoon (13)met adhd die leid erg onder de situatie
school en de omgeving begrijpen er niks van waar ik het over heb zien zijn gedrag niet dat is alleen maar thuis
heb gevraagd om een nieuwe test om andere stoornissen uit te sluiten daar doen ze erg moeilijk over
wat kan ik verder doen om hem te begrijpen zodat het wat rustiger word in huis?en hij zich beter gaat voelen in zijn vel

vr gr monique

Jelte, 21-06-2010 11:24 #35
Ook ik heb een tiener van nog pas 16 jaar die al vier jaar zo bezig is wat hanneke beschrijft maar niemand geeft thuis wij als ouders krijgen de schuld overal van het ligt aan de opvoeding en aan de vader dan weer aan moeders maar nooit wordt er naar het kind gekeken wat die nou precies heeft ze makeerd niks zo te zien maar haar gedrag gaat gewoon door mebels in huis gaan kapot mag je van de hulp niks van zeggen en ga zo maar door.wij weeten hier niks meer op te verzinnen hoe wij dit probleem moeten op lossen.

Ellen, 08-02-2010 14:13 #32
Ik heb een vraag: mijn dochter van 9 vertoont al jaren tekenen van ODD (Alle tekenen onder A. hierboven), en we zijn al vanaf haar 5e met enige regelmaat bij een psycholoog onder behandeling. Dan gaat het weer een paar maanden beter, dan weer een tijd niet.

Hoe weet je nu of het ODD is, of dat er een onderliggende stemmigsstoornis is? Ik denk zelf dat ze depressief is, en dan tekenen van ODD gaat vertonen, maar kan het ook zijn dat de depressie veroorzaakt wordt door haar gedrag (en onze reactie daarop)? Tot nu toe is altijd gezegd dat ze de diagnose niet zou kunnen krijgen omdat ze op school prima functioneert (sterker nog, men snapt werkelijk NIET waar we het over hebben, de juf viel ecth van haar stoel toen we vertelden wat ze thuis voor gedrag vertoont), en omdat ze duidelijk spijt heeft van haar aggressieve gedrag, en daar dan weer heel verdrietig door wordt. Maar kan een depressie ook leiden tot dit gedrag? Of leidt het gedrag tot depressie?

Natasja, 19-12-2009 15:49 #26
Ik ben een meoder van een zoontje van 8,hij is een heel driftig mannetje.Er is veel onderzocht bij hem en tot nu toe komt er ADHD/PDD-NOS uit.Hij heeft Ritalin voor geschreven gekregen maar daar reageerd hij zo heftig op, dat hij nog aggresiever word!Iemand(werkzaam bij stichting MEE)wees mij op ODD... jeetje, ik schrik hiervan, werkelijk alles komt overeen met mijn zoontje!Het is vreselijk wat wij meemaken en hebben het zelfs al over uit huis plaatsen gehad, mijn man, ik maar vooral onze dochter gaat er onder door.Woorden zoals;ik maak jullie dood of ik haat jullie komen regelmatig voor.Mijn zoon heeft schijt aan regels... hij heeft afgelopen zomer zelfs gerookt en gedronken.Hij bijt, knijpt en maakt z'n kleding stuk die hij niet aan wil!29 januari moet wij weer naar de psycholoog en ik ga dit zeker aan kaarten.

Mijn zoontje heeft na de geboorte zuurstofgebrek gehad en is voor z'n 5e levenjaar 6 keer onder narcose geweest, ik heb altijd het gevoel gehad dat dat er iets mee te maken heeft, dat hij nu zo is.

En weet je wat erg is?Als je visite krijgt en dat je dan al op je tenen gaat lopen om geen ruzie te krijgen!(morgen is mijn man jarig... hoe zal het nu weer gaan met hem?)
Weet je wat ik het ergste vind?Dat er mensen zijn die denken dat het aan de opvoeding ligt omdat hij daar een spontaan/leuk mannetje is! Reactie infoteur, 20-12-2009
Hallo Natasja,

Kinderen met ODD kunnen inderdaad heel heftig reageren op Ritalin, de emoties lijken dan wel 10 keer zo sterk als normaal.

Het is zeker belangrijk de problemen duidelijk aan te geven bij de psycholoog in januari. U kuint van te voren alle problemen en situaties waarin het mis gaat opschrijven. Schrijf ook al uw vragen op, want soms kan men dingen vergeten vanwege de spanning en emoties.

Er zijn forums over ODD; google maar eens op ODD forum, of kinderen met ODD/ADHD/CD forum. Hier vindt u ouders in soortgelijke situaties en kunt u uw verhaal kwijt en krijgt u tips en kunt u ervaringsverhalen van andere ouders lezen.

Juist het onbegrip van anderen is moeilijk om mee om te gaan. Kinderen met een stoornis als ODD of ADHD zijn ontzettend moeilijk op te voeden, vaak is een normale manier van opvoeden niet genoeg en zijn er meer opvoedingsvaardigheden van de ouders nodig, en een hele hoop geduld, hulp en motivatie. Mensen die zulke opmerkingen maken hebben geen idee wat het inhoud om een kind met gedragsstoornissen op te voeden.

Vriendelijke groet, Coby

Acep, 17-10-2009 01:56 #24
Mijn kleindochter heeft ODD en nu ik erover lees, moet ik tot de conclusie komen dat mijn dochter dat ook heeft. Dit is bij haar nooit onderzocht, maar alles valt op z'n plaats nu. Haar vader had ook dezelfde kenmerken. Ik heb het nooit begrepen, maar nu door mijn kleindochter begrijp ik het eindelijk!

Mijn vraag is; hóe kan ik mijn dochter hierop attenderen zonder dat er 'oorlog' uitbreekt? En hoe kan zíj haar dochter helpen? (NB bij de vader van mijn kleindochter is jaren geleden dezelfde diagnose gesteld. Hij heeft medicijnen voorgeschreven gekregen, maar vertikt het om ze te gebruiken).

Stiefzus, 07-10-2009 16:14 #23
Hallo,
Ik heb een stiefbroertje van 15 en het lijkt erop dat hij ODD heeft, hij heeft alle bovenstaande kenmerken. Ik heb er het al met mijn stiefmoeder over gehad, maar die blijft het ontkennen (ze zegt: hij rookt niet, is braaf op school en is altijd thuis, dus hij heeft het niet bla bla). Toen hij 4 was, was hij heel hard gevallen en had volgens mij een hersenschudding opgelopen. Hij kan ook niet in achtbanen, dan krijgt hij hoofdpijn en hij doet nu vmbo b lwoo. Hij is 2 keer blijven zitten in groep 6 en heeft vervolgens groep 8 overgeslagen en ging toen vmbo b lwoo doen. Hij scheldt mijn vader altijd uit, ook in het openbaar naar voorbijlopende mensen en is heel racistisch. Zoekt altijd ruzie, verwacht dat jij altijd naar hem luistert en alles doet voor hem. Als je dat niet doet, wordt hij héél boos, ook al zeg je het nog zo vriendelijk. Dan kan hij je wel 2 weken negeren. Hij heeft ook een keer een gat in de wc deur geslagen toen ik ruzie met hem had en op de wc zat. Hij gedraagt zich wel op school, soms wat opmerkingen naar leraren en rookt niet. Hij zit bijna altijd thuis achter zijn computer zijn favoriete spel te doen en heeft al sinds dat hij klein was een passie voor Pokémon. Pokémon en dat spel zijn zijn leven. Hij krijgt elke week Pokémonkaarten om hem een beetje braaf te houden. Hij gaat bijna nooit naar vrienden, 1 vriend komt hier regelmatig en wijst vaak vriendenuitnodigingen af. Ik ben zijn bazige, egoïstische gedrag zat en wil nu echt weten wat het precies is zodat er wat aan gedaan kan worden, want het gezin lijdt er nogal onder. Hopelijk kunt u me meer informatie en tips geven. Mvg.

Moeder, 03-09-2009 19:55 #22
Hallo ik heb een zoontje van 4 en die heeft alle kenmerken van odd ben al heel lang bezig om een weg tevinden die mij helpt hem te sturen.
kan iemand mij meer informatie geven tevens heeft hij kenmerken van adhd.

een moeder

Een Moeder, 08-06-2009 12:19 #21
Ja zeker hebben wij gesproken met onze zoon, hij ziet het probleem niet en vind het onzin allemaal, moeizaam dus. Vind dat het probleem bij ons ouders, en broertje ligt. Veel therapieen gevolgd, ook meerdere medicatie, nu in de pubertijd word het steeds moeilijker. We zijn nu bezig met onderzoek van evt. de medicatie Straterra, heeft iemand hier ervaring mee? Reactie infoteur, 08-06-2009
Hallo,
Kinderen met ODD zijn al jong op zoek naar een zekere vorm van autonomie (zelf regels willen bepalen), een soort van pubertijd. Als ze dan echt in de puberteit komen, krijg je het als ouder dus dubbel zo moeilijk!

Mijn eigen zoon met ODD kon de capsules niet doorslikken, waardoor ik dus geen idee heb of dit werkt. Hij krijgt wel Dipiperon, wat zijn driftbuien doet afnemen.

Voor ervaringen met Strattera zou u misschien eens op de twee forums over ODD kunnen rondkijken, daar zijn meerdere ouders van kinderen die Strattera gebruiken. Als u op Google 'ODD' en 'forum' intoetst, staan de twee forums meteen bovenaan.

Vriendelijke groet, Coby

A. Noname, 30-11-2008 20:02 #15
Na jarenlang diverse problemen te hebben gehad op school, met ouders en vrienden heb een sterk vermoeden dat ik als kind aan ODD leed. Dit gesterkt door de kenmerken geschetst in de DSM-IV-classificatie. Let wel, er is dus nooit officieel ODD vastgesteld.
Als volwassene heb ik helaas nog steeds dezelfde problemen, alleen gaat het nu om mijn werk en belangrijker nog, mijn vriendin. Ik wil hier graag wat aan doen, maar weet eigenlijk niet echt wat (tips & tricks?). Hoe wordt deze stoornis eigenlijk genoemd na je 18e levensjaar, aangezien ODD alleen als kind kan worden geclassificeerd?
alvast bedankt voor je reactie en groet. Reactie infoteur, 01-12-2008
Hallo Noname,

Als volwassene kunt u ook ODD hebben, het is niet alleen een 'kinderziekte'. Maar vaak wordt het op kinderleeftijd vastgesteld. Na de juiste diagnose en behandeling en hulp kan een kind/tiener er mee om leren gaan, waardoor er in de volwassenheid minder (of geen) problemen zijn. Maar een stoornis als ODD gaat nooit over, je kunt er niet overheen groeien, je leert er mee omgaan. Het is dus heel goed mogelijk dat u ODD heeft.

ODD kan verergeren in CD en in de volwassenheid ontwikkelen in een antisociale persoonlijkheidsstoornis.

U wilt er graag wat aan doen. Ik denk dat de eerste stap is om naar de huisarts te gaan en uw verhaal te doen. U kunt de huisarts vragen om door verwezen te worden naar een psychiater. Die kan gericht onderzoek doen of u daadwerkelijk ODD heeft. Dan kan u er, met hulp, zelf aan werken.

Vriendelijke groet, Coby

Marieke, 01-06-2008 21:05 #12
Hallo,

Mijn zoontje van 11 jaar heeft na 3 lange jaren de diagnose ODD gekregen, graag zou ik willen weten waar/hoe ik met andere ouders in contact kan komen om hierover te praten en om steun aan elkaar te geven.

Vriendelijke groet, Marieke Reactie infoteur, 01-06-2008
Hallo Marieke,
Er is een forum speciaal voor ouders van kinderen met ODD. Daar kun je je verhaal kwijt en vragen stellen.
Je moet je eerst aanmelden en dan kun je inloggen.

Dit is de link naar het forum;

http://www.12forum.nl/forum/error.php?ID=519&err=2

Groeten Coby

Charo, 24-04-2008 09:15 #8
Hallo,

Ik wil graag weten op welke leeftijd eigenlijk al kunt erkennen of een kind dat heeft. Ik heb een nichtje van 14 die al die kenmerken heeft en bij haar hebben ze al geconstateerd dat ze het heeft, ze wacht al maanden op de therapie. Mijn dochtertje van 8 heeft al een aantal van die kenmerken, ze heeft namelijk dezelfde karakter als het nichtje. Kan zij het ook hebben? En wat doe ik daaraan?

Vriendelijke groet,
Charo Reactie infoteur, 24-04-2008
Hallo Charo,

Vanaf ongeveer 4 á 5 jaar kunnen ze al een diagnose stellen. Hoe ouder het kind hoe beter ze de diagnose kunnen stellen.

Als u het vermoeden heeft dat uw kind ODD heeft, of misschien zal ontwikkelen, raad ik u aan om uw kind te laten onderzoeken. Via uw huisarts kan uw kind doorverwezen worden naar een kinderpsychiater.
Als uw kind ODD blijkt te hebben is als eerste raadzaam om er zoveel mogelijk informatie over te lezen en de mensen die met haar omgaan (zoals leerkrachten, opa's en oma's) ook te informeren. Met de kinderpsychiater kan een behandeling en eventuele medicatie worden besproken en opgestart.

Onderaan het artikel staat een link naar een special over ODD en CD. Daar vindt een een tiental artikelen over ODD en CD.

Vriendelijke groeten,
Coby

Kitty, 21-03-2008 16:14 #7
Hallo, De discussie of ODD een aangeboren psychiatrische stoornis is of voornamelijk uit gezins- en omgevingsfactoren voortvloeit is vollop in gang. Ik werk als pedagogisch medewerker op een dagbehandeling jonge kind en dit dilemma komen wij zelf ook vaak tegen. Ik vind dat de ' psychiatrische kant' van ODD in dit artikel duidelijk naar voren komt, maar dat er tekort wordt gedaan aan de rol van omgevingsfactoren. Zelf heb ik al 11-jarig meisje de classificatie situationeel ODD gekregen, waar ik in zekere zin wel overheen gegroeid ben. In mijn geval, en naar mijn mening bij een groot aantal van de kinderen met ODD, was er sprake van forse hechtingsproblemen, als reactie op een traumatische jeugd; van mishandeling, verwaarlozing en misbruik. Ik hoop dat er meer aandacht komt voor deze factoren bij het ontstaan of in standhouden van ODD.

Vriendelijke groet, Kitty

Michaël, 23-02-2008 22:07 #6
Goed en duidelijk artikel. Nu dat er eindelijk naar jaren bij onze zoon (16 jr) ODD is vast gesteld word ik verdrietig. Wij moesten ons niet aanstellen, kwam allemaal wel goed met de tijd. Wij moesten gewoon hem gewoon wat meer aandacht schenken, maar dat krijgt hij al (negatieve) maar zijn broertje die drie jaar jonger is leid ook onder zijn gedrag. Alle symptomen zijn herkenbaar en laatst heeft hij mij geslagen (vader). Hoe kunnen wij hem het beste benaderen. Wat voor medicatie is voor ODD gebruikelijk?

(infoteur), 18-02-2008 21:50 #5
Hai Coby,
Mooi artikel en duidelijke informatie! Het lijkt me pittig zwaar om een zoon te hebben met ODD, zoals hieronder vermeld is. Misschien helpt dit artikel andere ouders om bepaald gedrag te herkennen, zodat ze in ieder geval weten dat er sprake kan zijn van ODD.

Groetjes van Sila

Pupil van Groep Zand, 23-11-2007 22:23 #2
Ik zit ook op Hoenderloo-Groep ook op locatie Kop van Deelen en daar heb ik een vriend met ODD en hij denkt dat ik ook ODD heb bij mij zijn ze wel al jaren aanwezig maar ik geloof zelf niet dat ik het heb... kan ook wegens andere dingen komen het kan dus zijn dat er iets anders speelt waardoor alle sympthomen komen...

groetjes Reactie infoteur, 25-11-2007
Dat zou zeker kunnen! Symptomen van verschillende 'ziekten' kunnen soms erg op elkaar lijken.
Daarom moet er altijd een goed onderzoek komen om daar duidelijkheid over te krijgen. Succes!

G. Teunissen, 29-10-2007 20:47 #1
Mijn vriendin heeft een dochter van begin 16, met alle ODD kenmerken zoals hierboven. Zij is nu 2 maanden in opname op de Hoenderloo groep locatie te Deelen. Wij hebben een paar dagen geleden bericht gekregen dat bij haar ODD misschien aan het ontwikkellen is.

Mijn vraag is hoe kan ODD zich ontwikkelen als de kenmerken zoals beschreven al jaren aanwezig zijn. Reactie infoteur, 30-10-2007
Hallo Teunissen,
Het lijkt mij het verstandigste om deze vraag aan de behandelende arts te stellen. Ik ben geen arts, maar heb wel een zoon met ODD.

Ook kunt u kijken op het forum over ODD, daar zijn allemaal ouders van kinderen met ODD, sommige van hun kinderen zitten ook op de Hoenderloo groep.
Als u op Google 'mijn kind heeft ODD forum' intoets, komt u bij het forum. Daar kunt u zich aanmelden en alle berichten en ervaringen lezen en meeschrijven, als u daar behoefte aan heeft.

groeten Coby

# data[].attributes.attachment_link.title
ODD - oppositioneel opstandige gedragsstoornis

# data[].attributes.attachment_link.description
Hans de Jongh, 27-10-2016 14:43 #77 In het verleden (ca. 14 jaar) is bij onze zoon ADD vastgesteld. Sinds een jaar of drie woont hij zelfstandig. Tussen zijn ouderlijk huis en zijn woonplaats is de afstand ca. 200 km. Om die reden zien wij hem niet vaak meer, maar loopt de communicatie via de sociale media.

# data[].attributes.body
Verschillende behandelingen

# data[].attributes.body
https://www.ntr.nl/player?id=NPS_1081113&ssid=203

# data[].attributes.attachment_link.description
ODD en CD vallen onder de zogenaamde agressieve gedragsstoornissen. Kinderen met ODD (opstandig gedrag) zijn met regelmaat ongehoorzaam, driftig, zoeken ruzie en zijn snel gefrustreerd. Kinderen met CD (normoverschrijdend gedrag), pesten, bedreigen en intimideren en hebben een gebrek aan respect voor anderen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Een gedragsstoornis is een psychiatrisch ziektebeeld bij kinderen. Het is een ontwikkelingsstoornis waarbij kinderen afwijkend, zeer moeilijk gedrag vertonen. Gedragsstoornissen ontstaan vanuit een erfelijke of aangeboren afwijking, in combinatie met risicofactoren in het kind zelf en zijn of haar omgeving. Als de oorzaak in de omgeving ligt, spreekt men van een gedragsprobleem.
Gedragsstoornissen zijn onderverdeeld in:

Oppositional Defiant Disorder (ODD)
Kinderen met ODD zijn moeilijk in de opvoeding, opstandig en ongehoorzaam, maar niet gewelddadig.

Conduct Disorders (CD)
Kinderen met CD vertonen asociaal gedrag, zonder respect voor de rechten en gevoelens van anderen.

Oorzaken van gedragsstoornissen

Bij het ontstaan van een gedragsstoornis is er vaak sprake van een wisselwerking tussen risicofactoren bij het kind en risicofactoren in de omgeving. Een risicofactor in het kind is bijvoorbeeld impulsiviteit; een voorbeeld vanuit de omgeving is mishandeling.

Gelukkig zijn er ook beschermende factoren, zoals een goede ouder/kind relatie, hoge intelligentie, goede vrienden of een school die goede en duidelijke structuur biedt.

Symptomen van gedragsstoornissen

Onderstaand gedrag valt op bij kinderen met een gedragsstoornis - maar hoeven niet allemaal voor te komen.

Voortdurend verzet tegen volwassenen

Liegen, stelen, vechten

Dingen kapot maken

Steeds niet luisteren

Niet aanspreekbaar zijn

Agressief gedrag, waarbij het kind met opzet geweld vertoond.
Bijvoorbeeld:

Verbaal (kleineren, uitschelden)

Relationeel (isoleren, kwaad spreken over anderen)

Fysiek (slaan, vernielen)

Kinderen en jongeren met een gedragsstoornis komen regelmatig in de problemen.

Op sociaal gebied, omdat hun leeftijdsgroep hen vaak buitensluit.

Op cognitief gebied is er uitval op bepaalde gebieden of een leerachterstand over de gehele linie.

Op emotioneel gebied, omdat het moeilijk voor hen is normale relaties aan te gaan en voortdurend een gevoel kunnen hebben van benadeling en uitsluiting.

Hulp bij gedragsstoornissen

Als u een kind met een gedragsstoornis heeft, is het niet vreemd als de opvoeding u bij tijden zwaar valt. De opvoeding vraagt dan enorm veel geduld en energie en drukt een stempel op de gezinssituatie; ook voor broertjes en zusjes is het niet gemakkelijk. Neem gerust contact op met Korrelatie als u wilt praten of raad zoekt. Wij bieden u hulp en advies, toegespitst op uw persoonlijke situatie. U kunt bellen, mailen of chatten.

# data[].attributes.attachment_link.description
Een gedragsstoornis is een psychiatrisch ziektebeeld bij kinderen. Het is een ontwikkelingsstoornis waarbij kinderen afwijkend, zeer moeilijk gedrag vertonen. Gedragsstoornissen ontstaan vanuit een erfelijke of aangeboren afwijking, in combinatie met risicofactoren in het kind zelf en zijn of haar omgeving. Als de oorzaak in de omgeving ligt, spreekt men van een gedragsprobleem.