# data[].attributes.body
dit artikel komt uit het magazine Vlaams-brabant Lente 2019

Het doel is dat de peutertjes aan de start van hun schoolcarrière over een goede basiskennis Nederlands beschikken

# data[].attributes.headline
20 jaar kinderbezoek in de gevangenis van Gent (artikel uit weliswaar nr143 - april - mei 2019)

# data[].attributes.subject
20 jaar kinderbezoek in de gevangenis van Gent (artikel uit weliswaar nr143 - april - mei 2019)

# data[].attributes.body
het artikel bestaat eigenlijk uit 4 pagina's maar ik kon er hier maar 1 plaatsen. Daarom een beknopte samenvatting:  Eind jaren 90 begon de gevangenis van Gent met een wekelijks moment waarop kinderen hun mama of papa in de gevangenis kunnen bezoeken. Dit in een speciaal aangepaste ruimte die zo weinig mogelijk aan de gevangenis doet denken. Al 20 jaar lang kunnen ouders toch hun ouderrol blijven opnemen vanuit de gevangenis en de ontwikkeling van hun kind blijven volgen.
Tijdens het bezoek staat het kind centraal. Er komt dus ook geen andere ouder of familielid mee tijdens het bezoek.

# data[].attributes.headline
Smartphones op school: hotspot of notspot?

# data[].attributes.subject
Smartphones op school: hotspot of notspot?

# data[].attributes.body
Kunnen smartphones op de speelplaats en in de klas? Of moeten ze de locker in? “We kunnen de smartphone niet meer uit ons leven bannen”, zegt Lieven De Marez, (UGent). “Maar je moet je leerlingen er wel mee leren omgaan.”
https://www.klasse.be/179430/smartphone-school-beleid/?fbclid=IwAR0c0duRIjGqn5p4HjsIKN3lvdIrVxVkrht84_4Y6ZicbnHTPmOTlg-Yhv0

# data[].attributes.body
tijdens onze vorming hadden wij het met ons groepje over verbindelijk communiceren. het is een manier om te praten met je kind, het zorgt voor verbinding tussen ouders en kind waarbij wederzijds begrip en respect voor elkaars waarden en normen op de eerste plaats komt.
Ik zou hier graag meer en meer vormingen over zien aangezien dit volgens mij echt iets is wat werkt en waar veel ouders nog uit kunnen leren!

# data[].attributes.headline
Net als in Bolderburen: dit zijn de beste opvoedtips uit Scandinavië

# data[].attributes.subject
Net als in Bolderburen: dit zijn de beste opvoedtips uit Scandinavië

# data[].attributes.body
Scandinavische kinderen behoren tot de gelukkigste kinderen ter wereld. Deense kinderen zijn zelfs het gelukkigst.

Het onderwijs en de levensstijl in Scandinavië... iets waar ik zo hard naar op kijk, iets wat ik zo mooi vind (of toch hoe het steeds wordt voorgesteld).
Ik hoop steeds stiekem dat er meer en meer van hun levensstijl naar hier overgewaaid komt...

We lieten ons de afgelopen jaren graag meeslepen door het Deense Hygge (knus nestelen met een boek op de bank) en het Zweedse Lagom (niet teveel, niet te weinig, maar precies genoeg). Maar wat kunnen we van onze noorderburen leren als het gaat om opvoeden? We delen de meest bijzondere opvoedtips uit Scandinavië.

# data[].attributes.attachment_link.description
Scandinavische kinderen behoren tot de gelukkigste kinderen ter wereld. Maar wat kunnen we van onze noorderburen leren als het gaat om opvoeden? We delen de meest bijzondere opvoedtips uit Scandinavië.

# data[].attributes.headline
moet een veganistisch dieet voor kinderen verboden worden? 

# data[].attributes.subject
moet een veganistisch dieet voor kinderen verboden worden? 

# data[].attributes.body
tegenwoordig zijn er meer en meer ouders die veganistisch koken. mensen doen het uit principe voor het milieu, voor allergieën,... maar is het wel zo goed voor een kind?

Kinderen en vrouwen die zwanger zijn of borstvoeding geven, eten beter niet veganistisch. Dat stelt de Koninklijke Academie voor Geneeskunde in een nieuwe adviestekst. Andere voedingsexperts zien weinig heil in een verbod. ‘Zo duw je mensen die plantaardig willen eten weg.’

# data[].attributes.attachment_link.description
Deze website maakt net zoals de meeste websites gebruik van cookies. Via deze cookies verzamelen wij en derde partijen informatie over uw bezoek en interesses. Op deze manier is het mogelijk om het gebruik van onze site te analyseren, de inhoud van de website te personaliseren, u relevante advertenties te tonen en sociale media functies te integreren.

# data[].attributes.headline
15 tips om je kind (meer) te laten lezen

# data[].attributes.subject
15 tips om je kind (meer) te laten lezen

# data[].attributes.body
verderop in deze padlet verwees ik al naar een artikel over boekstart, hier enkele tips om je kind meer te laten lezen (een belangrijk onderdeel als het op opvoeden aankomt in mijn ogen)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Technisch lezen is de vaardigheid die kinderen moeten beheersen om aan het begrijpend lezen toe te komen. Op scholen wordt in de kleuterklassen al een basis gelegd voor het leren lezen, dat in groep 3 verder gaat. Vanaf groep 4 wordt de focus vooral op het begrijpend lezen gelegd.

We weten allemaal dat het helpt als je kind veel leest. Het traint op die manier de technische vaardigheid zelf, maar zal ook zeker aan begrijpend lezen tegemoetkomen.

Hier volgen 15 tips om je kind meer te laten lezen.

1. Lees zelf ook veel en geef daarmee het goede voorbeeld.

2. Begin jong met voorlezen en zorg dat je kinderen geboeid raken door de letters die zo'n spannend verhaal kunnen vertellen.

3. Laat boeken rondslingeren in huis, zodat er altijd wel iets te lezen is.

4. Neem ook genoegen met het lezen van tijdschriften en stripverhalen. Het gaat immers om de vaardigheid!

5. Begin met dunne boeken en bouw dit verder uit. Een kind direct een dikke pil geven zal eerder averechts werken.

6. Voel mee met je kind en kies een boek dat in zijn/ haar belevingswereld past. Kom niet aanzetten met een boek over de Tweede Wereldoorlog voor een kind dat de pest heeft aan geschiedenis.

7. Maak het van kopen of lenen van een boek een uitje. Zorg dat je kind er zin in heeft een boek te mogen uitzoeken.

8. Lees de eerste delen van de vele kinderboekenseries. Bevalt het? Mooi! Dan zal je kind vanzelf om meer gaan vragen.

9. Laat boeken ook gerust op de tablet of ereader lezen. Het is van deze tijd, maar de vaardigheid is er niet anders door geworden.

10. Bespreek wat je kind leest. Bespreek ook wat je zelf leest en maak je kind nieuwsgierig (wees er wel op alert dat niet alle boeken voor kinderen bedoeld zijn).

11. Zorg voor een vast leesmoment. Als er elke dag gelezen wordt, zal het deel uit gaan maken van de dag.

12. Lees samen met je kind. Om en om een regel, bijvoorbeeld. Maak er een activiteit van waarbij je samen leest en het samen bespreekt.

13. Kijk of er boeken zijn met veel afbeeldingen of veel plaatjes tussendoor. De serie Het Leven van een Loser is een boek dat veel jongens aantrekt omdat het geen bakstenen tekst bevat.

14. Maak lezen aantrekkelijker door een extraatje: een speciaal leeshoekje, langer opblijven, een mooie leeslamp.

15. Laat het lievelingsboek van je kind een speciaal plekje krijgen, zodat het kan pakken wanneer het maar wil. Immers, een lievelingsboek kun je niet vaak genoeg lezen!

Heb jij toch meer tips? Laat ze achter in een reactie!

# data[].attributes.attachment_link.title
15 tips om je kind (meer) te laten lezen

# data[].attributes.attachment_link.description
Technisch lezen is de vaardigheid die kinderen moeten beheersen om aan het begrijpend lezen toe te komen. Op scholen wordt in de kleuterklassen al een basis gelegd voor het leren lezen, dat in groep 3 verder gaat. Vanaf groep 4 wordt de focus vooral op het begrijpend lezen gelegd.

# data[].attributes.body
Een kind moet zich uitleven, vindt de jeugdleider. Maar een gescheurde broek kan niet de bedoeling zijn, zeggen de ouders. Een nieuw spel moet hen dichter bij elkaar brengen.

# data[].attributes.attachment_link.description
Een kind moet zich uitleven, vindt de jeugdleider. Maar een gescheurde broek kan niet de bedoeling zijn, zeggen de ouders. Een nieuw spel moet hen dichter ...

# data[].attributes.headline
Psychologen na moord op Julie: “We mogen angst ons leven niet laten beheersen”

# data[].attributes.subject
Psychologen na moord op Julie: “We mogen angst ons leven niet laten beheersen”

# data[].attributes.body
Ook dit artikel draagt bij aan mijn visie op opvoeden.
Ik merk dat er op sociale media nu veel reactie komt op het alleen over straat laten lopen van je zoon of dochter. Heel wat ouders zijn terecht ongerust wanneer ze hun kind alleen over straat laten gaan maar ik vind toch dat we hier niet te streng in mogen worden. Zo ga je de vrijheid van jongeren afnemen. Het kan altijd en overal gebeuren en we moeten er inderdaad oog voor hebben maar ik vind niet dat we kinderen moeten binnenhouden, zo kunnen we nergens meer heen...

# data[].attributes.attachment_link.description
Deze website maakt net zoals de meeste websites gebruik van cookies. Via deze cookies verzamelen wij en derde partijen informatie over uw bezoek en interesses. Op deze manier is het mogelijk om het gebruik van onze site te analyseren, de inhoud van de website te personaliseren, u relevante advertenties te tonen en sociale media functies te integreren.

# data[].attributes.headline
leerlingen uit het gewoon en bijzonder onderwijs samen tegen stress

# data[].attributes.subject
leerlingen uit het gewoon en bijzonder onderwijs samen tegen stress

# data[].attributes.body
Kinderen van het derde leerjaar van basisschool W’IJzer en die van het bijzonder onderwijs De Kim uit Diksmuide troepten samen om te leren hoe ze met stress moeten omgaan. Ze deden dat op uitnodiging van Joetz, de kinder- en jongerenbeweging van het ziekenfonds Bond Moyson.

Ik vind dit een mooi initiatief omdat de kinderen op school tegenwoordig meer en meer stress krijgen door prestatiedruk, hoge verwachtingen enzovoort. Hoe er mee omgegaan moet worden, komt in mijn ogen nog té weinig aan bod.
Hierin vind ik dat het opvoedplan van het onderwijs zeker nog wat moet veranderen!

# data[].attributes.attachment_link.description
Deze website maakt net zoals de meeste websites gebruik van cookies. Via deze cookies verzamelen wij en derde partijen informatie over uw bezoek en interesses. Op deze manier is het mogelijk om het gebruik van onze site te analyseren, de inhoud van de website te personaliseren, u relevante advertenties te tonen en sociale media functies te integreren.

# data[].attributes.body
Aanstaande zaterdag 18 mei is het zover: de allereerste Boekstart-dag. Meer dan 100 Boekstart-bibliotheken in Vlaanderen en Brussel zetten die dag hun deuren wagenwijd open voor de allerjongste bib-bezoekers. Er worden overal allerlei activiteiten georganiseerd op maat van baby's en peuters. Voorlezen en leesplezier hebben natuurlijk steeds hun plaats.
een heel goed en nuttig initiatief vind ik dat. Ik deed zelf in mijn laatste jaar kleuteronderwijs een project rond voorlezen voor anderstalige kinderen. Toen pas besefte ik echt hoe weinig ouders eigenlijk voorlezen voor hun kinderen. Voorlezen is zo belangrijk en leerrijk voor een kind op veel verschillende vlakken. Kinderen leren bij op vlak van taal maar ook op vlak van houding, de band met de ouders wordt sterker enzovoort.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Voorlezen met een baby of een peuter is meer dan lezen alleen.

Verhalen verzinnen, liedjes zingen en versjes vertellen bij de prenten. Ook dat is voorlezen.

Ontdek samen met je baby hoeveel plezier je aan boeken kan beleven.

Want bovenal is voorlezen een heerlijk knus moment. Maak van boekentijd een moment voor jou en je kind. Kruip dicht bij elkaar, maak het gezellig en rustig. Laat alle aandacht naar jullie en je boek gaan. Voorlezen is niet alleen prettig voor je kindje. Samen lezen is leesplezier voor twee.
Hoe je dat concreet aanpakt per leeftijdsfase van een baby of peuter, ontdek je op onze Boekstart-groeimeter met bijhorende voorleesfilmpjes in verschillende talen!

# data[].attributes.attachment_link.description
Boekstart wil ouders met hun kleine kinderen laten genieten van boeken. In de praktijk willen we ouders van jonge kinderen op verschillende momenten tijdens de voorschoolse leeftijd een boekenpakket en informatie over voorlezen en de bibliotheek cadeau doen. Zo kan Boekstart ouders aanmoedigen om hun kinderen zo vroeg mogelijk boekjes én de bibliotheek te laten ontdekken.

# data[].attributes.body
in opvoeding is het ook belangrijk om goed voor jezelf te zorgen, daar begint het. Wie niet voor zichzelf zorgt, kan ook niet voor een ander zorgen. In dit magazine lees je vaak over zelfzorg.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zo verlies je jezelf niet uit het oog, als kersverse moeder

# data[].attributes.attachment_link.description
Juist nu alles om die kleine lijkt te draaien, is het belangrijk om jezelf niet uit het oog te verliezen. Zeven tips om goed voor jezelf te blijven zorgen.

# data[].attributes.body
Heel vaak vinden ouders het heel genant als hun peuter een driftbui heeft. Dit terwijl het eigenlijk doodnormaal is. Hier worden 6 tips weergegeven voor de omgang met een peuter met driftbuien.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Elke peuter heeft driftbuien. Thuis. Buiten. Niet te vergeten de bekende driftbuien in de supermarkt. Een scenario dat elke ouder herkent en vreest. Driftbuien zijn niet persoonlijk, maar wel vervelend. Hoe begeleid je je kind in deze overweldigende emotie?

1. Doe niets en blijf dichtbij

Niets doen voelt soms wat onnatuurlijk, want het liefst wil je sussen en oplossen. Alles om de uitbarsting van al die heftige emoties maar te laten stoppen. Maar dat lost de boosheid én de oorzaak ervan niet op. Bovendien leert je kind zo niet hoe om te gaan met emoties en kan het de boodschap krijgen dat hij er alleen mag zijn als hij vrolijk en gezellig is. Het is wel belangrijk om bij je kind te blijven. Zo laat je zien dat hij niet alleen is en dat je er bent om hem te steunen. Daarnaast kun je hulp bieden bij het onder woorden brengen van al die gevoelens. En ook niet geheel onbelangrijk: je voorkomt dat je kind zichzelf, een ander of de omgeving schade toebrengt.

Bij acute woede helpt praten niet

2. Blijf rustig

Ik hoor je denken: rustig blijven, hoe dan? Het is niet altijd gemakkelijk, want heftige emoties van je kind kunnen ook bij jou een hoop losmaken. Waarbij schaamte best hoog op het lijstje staat. Maar wanneer jij jezelf ook verliest kun je je kind niet helpen. Dus adem even diep in en uit, pak desnoods een moment voor wat zelfconnectie en probeer te achterhalen wat de oorzaak van de boosheid is. Want er zit onder boosheid eigenlijk altijd een ander gevoel. Aan jou de taak om je kind te helpen en te leren hoe je al die gevoelens kunt ontrafelen.

3. Ga op zoek naar de oorzaak

Wat ligt er precies ten grondslag aan deze woede-uitbarsting? Waarbij het vooral heel belangrijk is om gevoelens te erkennen en te accepteren. Dat kun je doen door te benoemen wat je ziet. Bijvoorbeeld: "Ik zie dat je heel boos bent omdat...". Of iets als: "Volgens mij wil je graag in de speeltuin blijven. Helaas is het tijd om te gaan." Je helpt bij het benoemen van het gevoel, erkent het gevoel en blijft duidelijk. Want het erkennen van een gevoel of behoefte wil niet zeggen dat je al het gedrag accepteert. Hoe boos je kind ook is: er wordt niet geslagen, gegooid met spullen en we doen een ander geen pijn.
Lees ook: How2talk2kids, Luisteren naar kinderen, Temperamentvolle kinderen.
4. Praat niet teveel

Een te lange uitleg of preek helpt niet. Het veroorzaakt alleen maar veel ruis en maakt soms nog bozer. Bij acute woede helpt praten in zijn geheel niet. Dat komt helemaal niet binnen. Een lang verhaal, ook als ze rustig zijn, maakt het lastig om jouw belangrijkste boodschap eruit te filteren. En een bozige preek kan een peuter soms zelfs een schuldgevoel geven of het gevoel dat zijn emoties er niet mogen zijn. Wat nogal ingewikkeld is, want emoties zijn niet iets wat een klein kind helemaal onder controle heeft. Ik bedoel, we hebben onze eigen gevoelens niet eens altijd onder controle.

Wat wel werkt is op een rustige, duidelijke toon zeggen wat je wil of wat wel en niet acceptabel is voor jou. Slaat je kind een ander of gooit het met speelgoed? Voorkom dat het tot een driftbui uitmondt door te benoemen wat je ziet en door behoeftes te achterhalen. Hiermee help je je kind bij het zoeken naar een oplossing. Je kind voelt zo dat het niet alleen is en dat het jouw steun heeft in moeilijke situaties. Zorg er natuurlijk wel voor dat er niet langer geslagen of gegooid kan worden door er letterlijk tussen te gaan zitten of (rustig) je hand of arm ertussen te houden.

5 Geen time-out

Erbij blijven betekent geen time-out. Maar wat wanneer je kind een gi-ga uitbarsting heeft en niet meer bereikbaar lijkt? Ook hier geldt, blijf rustig en blijf erbij. Laat de gevoelens uitrazen. Er komt zoveel op kleine kinderen af, ze zijn volop in ontwikkeling, hebben nog een hoop te leren en maar weinig controle over zichzelf en hun omgeving. Het ontladen van al die emoties lucht op, leert ze zichzelf te uiten en geeft je de gelegenheid ze te helpen hiermee om te gaan en hun gevoelens onder woorden te brengen.

6 Haal ze uit de situatie

Maar wat nou als je in de supermarkt of speeltuin bent? Een scenario dat elke ouder herkent en vreest. Het valt niet mee om rustig te blijven wanneer voor je gevoel de hele wereld toekijkt hoe jouw schat als een Tasmaanse duivel tekeer gaat. Gelukkig voor jou hoeft dat ook niet. Voor jezelf, je kind en de rest van de wereld kan het fijner (en respectvoller) zijn om je kind letterlijk uit de situatie te halen. Pak hem liefdevol doch stevig op en neem hem mee naar een plek waar wel de ruimte is om uit te razen. Even weg van starende en wellicht oordelende blikken zodat je je kunt focussen op je kind. Onderzoek vervolgens rustig waar je kind behoefte aan heeft.

Tip

Knuffelen en troosten werken bij boosheid vaak averechts. Beter is het om erbij te blijven, rustig te blijven en te zorgen dat de situatie veilig is. Is je kind rustig dan kun je er samen over praten als dat nodig is. Soms hoeft dat niet of krijg je het niet duidelijk en is je kind gewoon moe of hongerig. In zo'n geval is het beter om naar huis te gaan. Heb je meerdere kinderen of is het druk, dan kan de auto een fijne plek zijn. Zo kreeg mijn zoon van tweeënhalf ooit een driftbui van epische omvang op een parkeerplaats in Zuid-Frankrijk. Oorzaak? Hij mocht van mij niet over de (super drukke) parkeerplaats rennen. Hij was het he-le-maal niet met me eens, werd kwaad en was niet meer voor rede vatbaar. Dus pakte ik hem zodanig op dat ik buiten bereik bleef van trappelende voeten en maaiende armen en nam hem mee naar de auto. Daar hebben we gewacht tot hij weer rustig werd.

Behalve in het openbaar kun je dit ook thuis toepassen. Bij ons werkte het erg goed om samen naar boven te gaan en op bed te liggen of beneden op de bank. Na wat boze uitroepen en soms wat stompen in het kussen volgde de ontlading. Brullend vertelde hij me dan wat hem zo dwarszat en konden we weer met elkaar verbinden. Want gelukkig zijn die driftbuien nooit persoonlijk. Het is een logisch gevolg van groter worden, hersenen die een enorme groei doormaken en de wereld om je heen leren te begrijpen.

Meer lezen op KiiND

Wanneer je zelf boos bent: 12 tips om met je boosheid om te gaan

Handig om te weten: Waarom kinderen emoties moeten uiten

Opvoedtips van pedagoog Eva Bronsveld: Help, mijn kind doet een ander kind pijn!

Boeken

Adele Faber, How2talk2kids

Thomas Gordon, Luisteren naar kinderen

Eva Bronsveld, Temperamentvolle kinderen

# data[].attributes.attachment_link.title
6 tips bij peuters met driftbuien - Kiind

# data[].attributes.attachment_link.description
Elke peuter heeft driftbuien. Thuis. Buiten. Niet te vergeten de bekende driftbuien in de supermarkt. Een scenario dat elke ouder herkent en vreest. Driftbuien zijn niet persoonlijk, maar wel vervelend. Hoe begeleid je je kind in deze overweldigende emotie? 1. Doe niets en blijf dichtbij Niets doen voelt soms wat onnatuurlijk, want het liefst wil ...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Hacks zijn een hit; tips die het leven veel handiger maken. Wij zullen niet snel zeggen: 'Je Deed Het Je Hele Leven Al Verkeerd', maar we hebben wel tips voor meer relaxed opvoeden!

Ook zonder een babywinkel leeg te kopen (zúlke handige spullen allemaal!) kun je het jezelf gemakkelijker maken, dat grootbrengen van een kind. Soms zijn oplossingen zo eenvoudig dat je ze over het hoofd zag.

Draagdoek is handig

Baby's willen aandacht als jij wilt koken. Dat heeft het universum zo bepaald. En ook als je niet kookt trouwens. De draagdoek biedt uitkomst. Ik droeg mijn baby de eerste maanden bijna non-stop. Zo kon ik de was ophangen (baby op de buik), een boektijdschrift maken (baby slapend op de buik), koken (baby op de rug), wandelen (baby slapend op de rug), zwemmen (baby in de ergonomische draagzak bij mijn partner).

Naar de wc gaan kan ook gewoon. Of een potje Pesten spelen met mijn oudste, een boterham smeren, de vuilnis buiten zetten. Zo handig. En niet bepaald een nieuwe uitvinding. Ik las laatst dat ons brein enorm gegroeid is dankzij de prehistorische draagdoek. Interessant hè?

Loopfiets voor de peuter

In aanvulling op het vorige: ik heb nooit goed met een wagen kunnen wandelen. Dat ligt vooral aan het feit dat ik motorisch uitgedaagd ben: ik bots er overal mee tegenop. Ook dat vind ik een voordeel van een draagdoek. Wil je je peuter actiever betrekken bij een wandeling en is een straffe tocht van 2 uur nog wat te gortig? Geef hem of haar dan een loopfiets en je kunt stevig doorlopen. Bijkomend voordeel is dat kinderen snel leren balanceren op twee wielen. Bespaart je op de vervolgfiets een stel zijwieltjes!

Voorlezen geeft rust

Op woensdagmiddag zijn wij extra moe. Ik zou mijn oudste achter de tv kunnen zetten, maar dat vind ik ongezellig. We ploffen op de bank met thee, fruit en een stapel boeken. Ik lees, zij luistert. Dat houden we best lang vol, we worden er blij van en het levert altijd interessante gespreksstof op.

Eten omdat je het wil

Niemand, of: niet veel mensen, komen tussen mij en mijn eten. Aan tafel heb ik honger. Dus eet iedereen van zijn eigen bordje. Ook de baby. Hij krijgt vuistgrote stukken te eten, naar het idee van Gill Rapley. En hij kan het opeten, of laten liggen, dat is aan hem. Zijn grote zus at de eerste drie jaar weinig zinvols tijdens het avondeten. Ik heb er nooit een probleem van gemaakt. Aan tafel zitten vond ze wel erg gezellig. Nu eet ze álles. Als je je kind door de dag heen voedingsstofrijk voer voorschotelt komt er toch een heleboel meer binnen dan je denkt. Maak bijvoorbeeld een Monkey Platter. En doe af en toe aan groenteverstoppertje.

Lichtbepakt reizen met simpel speelgoed

Ik treinreis met mijn baby het halve land door. Dat is soms flink vermoeiend, maar ook gezellig. Omdat ik niet meer dan een rugzak mee wil nemen, gaat er naast een paar luiers en doekjes maar één speeltje mee. De ballonbal maak je gemakkelijk zelf en kan altijd mee. Hij neemt bijna geen ruimte in en levert veel lol op. Ter afwisseling spelen we met de krant uit de trein. Een pagina oprollen en je hebt een drumstok. Rollen tot prop en het is een bal. En wist je dat je kranten ook heel goed tot snippers kunt verscheuren? Dat heeft mijn baby in de trein ontdekt!

Borstvoeding ('s nachts/'s ochtends/altijd)

Het is een onderdeel van het lichtgewicht reizen met mijn baby: twee borsten. Maar het is ook de meest relaxte manier van wakker worden. Je kind drinkt een slok en je doezelt nog wat na. En dan misschien nog wel een slokje. En als je geluk hebt: nog een. Het is dé oplossing bij alle vormen van ongenoegen van je kind. Grote troost bij verdriet. En het werkt ook nog tegen honger.

Je huis kindvriendelijk maken

Mijn baby kreeg gisteren de koelkast open. Dat is een soort einde der tijden. Het is gedaan met de rust. Een koelkast open kunnen maken betekent dat álles nu open kan: kasten, lades, doosjes, bakjes. En de inhoud eruit, kapot en stuk kan. Stekkerdozen zijn ook interessant. En planten! Nu zou ik de hele dag mijn baby kunnen gaan afleiden, maar ik ben van de Beter-Lui-dan-Moe-leer en maak gewoon het huis leeg. De plant staat al buiten. Stekkerdozen zijn verstopt, álle onderste planken zijn leeg (en functieloos). Nu heeft hij ruimte om keihard kruipend door het huis te zoeven. Ter compensatie staat er wel doos oud papier en een mand met lappen stof om eindeloos mee te spelen.

Kneden als ogenblikkelijke blijmaker

Deeg kneden voor brood of voor speelklei maakt kalm. Ook buiten is wroeten in de aarde fijn. Moddersoep maken is voor iedere leeftijd en komt zonder beperkingen: er mist nooit een ingrediënt!

Achterin zitten bij je kleintje

Bij deze tip is de belangrijkste voorwaarde dat er nog een volwassene bij is, anders is er geen bestuurder. Maar mocht je die luxe hebben, dan kun je in de auto achterin zitten bij je huilende baby. Het klinkt misschien voor de hand liggend, maar ik had er zelf een tweede kind voor nodig om het te bedenken.

Héél vaak naar buiten

Kinderen zijn niet gemaakt voor binnen. Slopen (of spelen) kan veel beter buiten! 's Ochtends naar buiten gaan en uitrazen zorgt ervoor dat je kinderen energiek aan de dag beginnen. En jij ook.

Pyjamadag

Vooruit, dit spreekt de buitenspeeltip een beetje tegen. Soms is een week school of een dag opvang in combinatie met bezoek van oma, Sinterklaas of verjaardagsvisite best wel heel veel. Een dag lekker in bed liggen met z'n allen, of op de bank spelen is dan een genot! Ontbijt op bed (van of voor je kinderen), zet een wel echt leuk filmpje aan en bouw een tent onder de deken. En ach, in je pyjama buitenspelen kan natuurlijk ook als het moet.

Samen slapen

Geef je kleintje - na die veilige negen maanden in de buik - een rustige start door hem of haar bij je te houden. De hele dag én nacht. Kleine kinderen horen bij hun ouders te zijn en kunnen nog niet alleen zijn. Veel babyverdriet is te voorkomen door hem of haar tevreden te houden met veel nabijheid en veel kleine slokjes melk.

Haren niet wassen

De haren wassen van kleine kinderen is vaak een groot drama. Tip: doe het gewoon... niet! Shampoo droogt het haar uit, waardoor je hoofdhuid extra vet gaat aanmaken, waardoor je haar vet wordt, waardoor je je haar moet wassen, et cetera. Spoelen met water is voldoende.

Uitslapen

Nee, natuurlijk heb je dit niet echt in de hand met kleine kinderen. Maar soms kun je je nacht toch een beetje rekken. Zet 's avonds bij je bed een trommel klaar met een heerlijk ontbijt (en vooral rozijnen, daar kun je zo lekker lang mee doen) en iets spannend om te spelen: een r acebaan van schilderstape bijvoorbeeld. Of leg de hierboven genoemde ballonbal klaar!

Meer tips vind je natuurlijk op Kiind.

Knuffel als je je boos voelt

Als mijn dochter boos is of om een andere reden heel hard huilt of schreeuwt, dan heeft ze mij nodig. Als ik boos of verdrietig ben wil ik ook het liefste platgeknuffeld worden. Ik wil voelen dat anderen me steunen, merken dat ik ook best eens boos of onredelijk mag zijn zonder nare gevolgen en ik wil de mensen waar ik van houd dichtbij me hebben. Mijn dochter ook. Op momenten dat de gemoederen hoog oplopen bied ik haar mijn armen aan. Ik voel haar lijf ontspannen en ze kan mijn schouder nathuilen. Als ze (of wij allebei) rustig zijn, kunnen we praten over wat er gebeurde. Zo kun je iets uitpraten in contact met elkaar. Zoals trainer Eva Bronsveld ook zegt: Een beetje meer verbinding graag!

Opvoeden in een groep

Op vakantie merk je hoe relaxt het kan zijn: jullie lezen een boek of doen een spelletje terwijl de kinderen (disclaimer: van vier jaar of ouder) met andere kinderen spelen. Andere ouders voorzien je kinderen ook eens van een appel en jullie verzorgen 's avonds het kampvuur. Kan dit ook doordejaars? We zijn de eerste generatie ooit die alleen opvoedt en dat is best zwaar. Kijk eens naar je netwerk: kun je regelmatiger afspreken met vrienden met kinderen? Kan opa of oma ook eens doordeweeks komen kletsen? Waarom eet je niet eens samen met je buren? Zou je dit wel graag elke dag willen? Kijk eens naar een centraal wonen project. Opvoeden in een groep is veel minder zwaar!

Lees meer over ontspannen opvoeden in hét (eenmalige) boektijdschrift van Kiind: Opvoeders en huttenbouwers!

# data[].attributes.attachment_link.title
Deze opvoedhacks maken het gezinsleven gemoedelijk - Kiind

# data[].attributes.attachment_link.description
Hacks zijn een hit; tips die het leven veel handiger maken. Wij zullen niet snel zeggen: 'Je Deed Het Je Hele Leven Al Verkeerd', maar we hebben wel tips voor meer relaxed opvoeden! Ook zonder een babywinkel leeg te kopen (zúlke handige spullen allemaal!) kun je het jezelf gemakkelijker maken, dat grootbrengen van een kind.

# data[].attributes.body
https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20190320_04270514

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Het Kindboekje kenden we al. Daar komt nu het 'Plaspoort' bovenop. Kind en Gezin lanceert het boekje om ouders te helpen hun kinderen tijdig zindelijk te krijgen én om alle neuzen in dezelfde richting te krijgen: grootouders, crèche en kleuterscholen. "Pas als iedereen consequent samenwerkt, heb je het beste resultaat", zegt woordvoerster Leen Dubois.

Nog geen week geleden schreven we in onze krant dat kleuterscholen met de handen in het haar zitten wegens de vele peutertjes die nog in pampers naar school komen. Net nu komt Kind en Gezin met een grootschalige campagne om ouders beter te ondersteunen bij de zindelijkheidstraining.

Een van de redenen: het feit dat kinderen almaar later zindelijk worden. Vandaag gebeurt dat drie tot achttien maanden later dan 40 jaar geleden. Het Plaspoort moet daar voor een stuk een antwoord op bieden. Daarin staan de verschillende stappen richting zindelijkheid (zie kader) en de signalen die erop wijzen dat je kind rijp is voor het potje. Het is belangrijk om die signalen te leren herkennen om er te kunnen op inspelen, klinkt het.

Plasteam

Het boekje in broekzakformaat lijkt op een echt paspoort en dient als heen-en-weerschriftje tussen alle mensen die met je kind bezig zijn: van oma en opa tot de crèche. Op de eerste pagina kan je zo een 'Plasteam' samenstellen. "Nu wijst iedereen een beetje naar elkaar om de zindelijkheidstraining op zich te nemen", zegt Leen Dubois, woordvoerster van Kind en Gezin. "Pas als iedereen dezelfde aanpak hanteert, krijg je het beste resultaat. Met het boekje kan je iedereen op de hoogte houden van de vorderingen en samen aan de zindelijkheid werken."

Foto: Kind en Gezin

Het Plaspoort maakt deel uit van een grotere campagne van Kind en Gezin. "Tot nu gaven we enkel advies over zindelijkheid tijdens de individuele gesprekken met ouders", zegt Dubois. "In die contacten hebben we gemerkt dat er extra ondersteuning nodig is."

Opvallend: in de communicatie is nu consequent sprake van 18 maanden als beginleeftijd om het potje spelenderwijs aan te bieden. Vroeger viel telkens de leeftijd van 2 jaar. "We geven dat advies al langer in persoonlijke gesprekken met ouders, maar we vinden het nodig om het expliciet te benoemen dat het oké is om je kind dan al aan het potje te laten wennen. Het eigenlijke plassen zal voor de meesten wel maar lukken vanaf 2 jaar. Wel belangrijk: ieder kind heeft een eigen tempo, dus forceer niets."

Misverstanden

Zindelijkheidsexperte en professor Alexandra Vermandel (UAntwerpen/UZA) juicht het Plaspoort toe. Ze zat in een wetenschappelijk panel dat mee de basis legde voor de campagne. "Veel ouders denken dat ze niet te vroeg mogen beginnen, maar er is geen enkel onderzoek aantoont dat het negatieve gevolgen heeft zolang je het potje spelenderwijs en kindvriendelijk aanbiedt", zegt ze. "Ouders beseffen onvoldoende dat een te late zindelijkheid een negatief gevolg heeft in de klas - de kleuterjuf die minder tijd heeft voor pedagogische taken - en mogelijk ook op de gezondheid van hun kind. Er zijn studies die wijzen op constipatieproblemen op latere leeftijd wanneer je kind pas laat zindelijk is."

Iedereen kan het Plaspoort gratis bestellen bij Kind en Gezin of ernaar vragen in de Kinderopvang.

Foto: Kind en Gezin

Vier stappen richting zindelijkheid Stap 1: Praten over pipi en kaka
Vertel vanaf de geboorte aan je baby wat er gebeurt tijdens het verversen. Helpt je kind beseffen dat kaka en pipi doen bij het dagelijkse leven hoort.
Stap 2: Voorbereiden en wennen aan het potje
Rond de leeftijd van 18 maanden mag je al het potje aanbieden, zonder druk. Laat je kind met het potje spelen en meegaan naar het toilet, zodat het ziet hoe je het gebruikt. Je kan ook boekjes voorlezen over zindelijk worden of samen filmpjes kijken. Nodig je kind regelmatig uit om eens op het potje te zitten, bijvoorbeeld voor het in bad gaat.
Stap 3: Het potje regelmatig gebruiken
Vanaf ongeveer 2 jaar, alhoewel sommige kinderen daar al vroeger klaar voor zijn. Bied het potje dagelijks aan op terugkerende momenten: bij het opstaan, na het eten, voor het slapen, als je kind er zelf om vraagt of wanneer je merkt dat je kind moet gaan. 2 à 5 minuten op het potje is voldoende. Laat 1,5 à 2 uur tussen om het potje opnieuw aan te bieden. Een boekje erbij of iets vertellen kan zorgen voor een ontspannen sfeer. Reageert je kind angstig of verzet het zich heftig? Wacht dan af en start opnieuw.
Stap 4: Luier uit
Zodra de luiers overdag regelmatig voor lange tijd droog blijven. Overleg met het 'Plasteam' op welk moment het haalbaar is om samen je kind goed op te volgen. Dump de luier en doe je kind een onderbroekje aan. Laat je kind voldoende drinken, bied op vaste momenten het potje aan en laat de luier ook uit na een ongelukje. Bij een grote gebeurtenis - zoals een verhuis - is een terugval mogelijk. Geen paniek: geef je kind even de tijd om te wennen aan de nieuwe situatie.

# data[].attributes.attachment_link.description
Het Kindboekje kenden we al. Daar komt nu het 'Plaspoort' bovenop. Kind en Gezin lanceert het boekje om ouders te helpen hun kinderen tijdig zindelijk te krijgen én om alle neuzen in dezelfde richting te krijgen: grootouders, crèche en kleuterscholen. "Pas als iedereen consequent samenwerkt, heb je het beste resultaat", zegt woordvoerster Leen Dubois.

# data[].attributes.body
over dit artikel deed ik mijn kleine presentatie wanneer ik een artikel moest voorstellen.
Het gaat erover dat ouders het soms moeilijk vinden om een goed evenwicht te vinden tussen het 'te beklemmend en beschermend opvoeden en het te vrij en te los laten' Ik begrijp erg goed dat dit een moeilijke zoektocht is, naar wat voor je kind het beste is en naar wat je zelf het liefst wil.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wat is een helikopterouder? Hoe zorg ik voor mijn kinderen zonder dat het beklemmend wordt? En hoe laat ik ze voldoende los? Motivatie-en ontwikkelingspsycholoog Maarten Vansteenkiste geeft in bovenstaande video het antwoord op deze vragen.

Hoe behoud ik een goede relatie met mijn rebelse tiener?

Hoe motiveer ik mijn kinderen om te studeren voor 300 toetsen?

# data[].attributes.attachment_link.description
Wat is een helikopterouder? Hoe zorg ik voor mijn kinderen zonder dat het beklemmend wordt? En hoe laat ik ze voldoende los? Motivatie-en ontwikkelingspsycholoog Maarten Vansteenkiste geeft in bovenstaande video het antwoord op deze vragen. Hoe behoud ik een goede relatie met mijn rebelse tiener?

# data[].attributes.body
http://www.standaard.be/cnt/dmf20190228_04216952?fbclid=IwAR2wsNKDHd1pyF7WoAajMWp12Mrwhw9IUuWM3JZlFIt4I0MWI53fJcg-yvw

# data[].attributes.headline
geen plaats in de jeugdzorg? dan maar op internaat

# data[].attributes.subject
geen plaats in de jeugdzorg? dan maar op internaat

# data[].attributes.attachment_link.description
Deze website maakt net zoals de meeste websites gebruik van cookies. Via deze cookies verzamelen wij en derde partijen informatie over uw bezoek en interesses. Op deze manier is het mogelijk om het gebruik van onze site te analyseren, de inhoud van de website te personaliseren, u relevante advertenties te tonen en sociale media functies te integreren.

# data[].attributes.headline
geef kleuters veel inspraak en vertrouwen

# data[].attributes.subject
geef kleuters veel inspraak en vertrouwen

# data[].attributes.body
Dit artikel gaat over een juf die haar kinderen mee laat bepalen hoe en wat ze willen leren. ze geeft hen vrijheid, vertrouwen en gaat met hen in gesprek. 3 mooie punten die ik als leerkracht later ook graag aan mijn kleuters zou willen geven. Kleuters hebben zo een wonderlijke kijk op de wereld. Ik denk dat we door hun kijk onze eigen kijk ook nog serieus kunnen veranderen .
https://www.klasse.be/100506/klasmanagement-kleuters-zelfstandigheid/?fbclid=IwAR22YHg0TuJp6P6LLtwVv9S8cHij9hzf_YhNunf0asfBCNxjU9w-qzUbRyU

# data[].attributes.body
https://www.weliswaar.be/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De puzzel van het gezin

Kinderen opvoeden en ondersteunen bij het opgroeien: ouders vinden het meestal verrijkend en leuk. Toch vraagt het ook heel wat energie. Wie de puzzelstukjes rond wonen, werken, gezondheidszorg, kinderopvang, onderwijs, vrije tijd en financiën vlot in elkaar schuift, houdt meer energie over om positief op te voeden. Laagdrempelige basisvoorzieningen, waar gezinnen thuis zijn en weten dat de professionals geen vraag of onderwerp uit de weg gaan, zijn essentieel om gezinnen te ondersteunen bij het leggen van de puzzel.

Plaatsen waar het aanbod ook zichtbaar is en waar de professional niet op elke vraag een pasklaar antwoord heeft, maar wel echt in dialoog gaat met ouders en de weg kan tonen naar betekenisvolle partners. Plaatsen waar professionals overtuigd zijn dat opvoeden en opgroeien samenhangt met zoveel levensdomeinen. Plaatsen waar de schotten tussen die levensdomeinen weggehaald worden en het wij-samen-gevoel de bovenhand neemt.

De vragen achter de vraag

Vragen van ouders komen in alle soorten en maten. Vaak zit er achter een opvoedingsvraag nog heel wat meer. 'Hoe bezorg ik mijn kind een leuk verjaardagsfeest?' kan kaderen in de zoektocht naar inspiratie voor leuke spelideeën. Maar even goed kan er bezorgdheid achter schuilen over de kostprijs van een feest, over een huis dat kleiner of minder luxueus is dan de maatschappelijke standaard of over het feit dat het kind niet veel vriendjes heeft op school. Kunst is om als professional die achterliggende vragen ook te ontdekken, en een klimaat te scheppen waarin ouders hun verhaal helemaal mogen en durven leggen.

Gelijke kansen creëren we samen

Kinderen zijn de toekomstige generatie volwassenen. We dragen er allemaal samen aan bij om hen te laten opgroeien in de beste omstandigheden. Daarbij moeten we oog hebben voor alle facetten die kansen scheppen of verkleinen.

Zoveel diensten, organisaties, gedreven mensen geven elke dag het beste van zichzelf. Op zoek gaan naar verbinding met elkaar is niet alleen een logische evolutie. Gezinnen hebben ook recht op kwaliteitsvolle en complete ondersteuning. Gelijke kansen creëren voor iedereen start bij laagdrempelige en vindbare toegang voor elk gezin. De brede ondersteuning die al bestaat, komt op die manier naar de gezinnen toe, in plaats van dat de gezinnen zelf op zoek moeten. Het doorbreekt het taboe dat nog bestaat, om ondersteuning te vragen of hulp te zoeken. Zo verlaagt de druk op ouders en groeit het fijnmazig netwerk dat gezinnen ondersteunt.

Nieuwe partners komen in beeld

Een rijke omgeving creëren voor gezinnen gebeurt in samenspraak met heel veel anderen. Ook de minder evidente partners komen op deze manier meer in verbinding met het veld van gezins- en opvoedingsondersteuning. Sportclubs, jeugdbewegingen en het hele jeugdwerk bieden kinderen en jongeren heel wat impulsen die ze in de thuisomgeving niet zo snel vinden. Bedrijven kunnen een rol spelen om hun gezinsvriendelijke maatregelen kenbaar te maken en werknemers te informeren over ondersteuningsmogelijkheden. Bij sommige gezinnen is jeugdhulp of pleegzorg een tijdelijke partner bij het opvoeden.

Gezinnen staan er niet alleen voor

De Week van de Opvoeding is het uitgelezen moment om het aanbod voor gezinnen in de kijker te zetten. Om bestaande samenwerkingen zichtbaar te maken en nieuwe banden te smeden. Om feedback te vragen aan ouders en op zoek te gaan naar 'missing links'. Om initiatieven waar ouders hun schouders onder zetten, mee zuurstof te geven. Zodat ouders niet meer hoeven denken dat ze er alleen voor staan. En zodat professionals elkaar vinden en versterken. Daar heeft elke opvoeder en elk kind recht op.
www.weekvandeopvoeding.be

# data[].attributes.attachment_link.description
De puzzel van het gezin Kinderen opvoeden en ondersteunen bij het opgroeien: ouders vinden het meestal verrijkend en leuk. Toch vraagt het ook heel wat energie. Wie de puzzelstukjes rond wonen, werken, gezondheidszorg, kinderopvang, onderwijs, vrije tijd en financiën vlot in elkaar schuift, houdt meer energie over om positief op te voeden.

# data[].attributes.body
steeds meer scholen zetten in op mindfulness.
Ik vind het mooi dat een school hier aandacht aan besteed omdat het normaal gezien enkel om het studeren draait.  In deze school kunnen studenten kiezen voor een keuzevak 'mindfulness'. Studenten vinden dat het hen echt helpt, dat ze er betere punten door halen doordat ze de rust terugvinden. het draait hier dus eigenlijk ook om het studeren en presteren van studenten maar dan op een andere manier, een manier waarop nog niet veel leerkrachten het bekeken hebben.

# data[].attributes.attachment_link.description
Steeds meer scholen zetten in op mindfulness tegen stress bij de leerlingen. Jeroen Crobeck is leraar natuurwetenschappen en hij geeft sinds dit jaar 2 uur per week mindfulness als keuzevak aan...

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
Post by vrtnws.

# data[].attributes.body
http://www.standaard.be/cnt/dmf20190401_04295133?fbclid=IwAR2r-lY6RH44oFkiZdC-3x8JcAGo3MaaR52wJbd_SsbPvE1OkK234FaK_JI

# data[].attributes.headline
hoe het vlaams onderwijs van zijn voetstuk viel...

# data[].attributes.subject
hoe het vlaams onderwijs van zijn voetstuk viel...

# data[].attributes.body
https://www.demorgen.be/binnenland/hoe-het-vlaams-onderwijs-van-zijn-voetstuk-viel-en-hoe-het-er-weer-bovenop-moet-geraken-bf97531f/?fbclid=IwAR0q8aMl5hyDBI_51JoIDTG2VEt4sEisQ4R_dcQbtgCLtBSWCplHvGQ0alg

# data[].attributes.headline
Faalplezier: kinderen moeten leren omgaan met kritiek om veerkracht op te bouwen

# data[].attributes.subject
Faalplezier: kinderen moeten leren omgaan met kritiek om veerkracht op te bouwen

# data[].attributes.body
We moeten onze kinderen leren falen. Je leert vooruitgang maken als je je fouten omarmt

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Enkele jaren geleden liet souschef Taka van Osteria Francescana ('s werelds beste restaurant van 2018) het laatste gedresseerde bordje citroentaart voor die avond vallen. Het zweet brak hem uit, en hij kon naar eigen zeggen alleen maar bedenken hoezeer hij gefaald had. Maar chef-kok Massimo Botura riep verrast uit: 'Kijk, Taka, hoe prachtig het eruitziet, zo in stukjes!' Enkele dagen later werd de kaart aangepast. En sindsdien is 'Oeps, ik liet de citroentaart vallen' een alom geprezen dessert. Wereldwijd proberen chefs de 'perfecte imperfectie' ervan na te bootsen. 'Die bewuste dag', getuigt Taka, 'leerde ik dat je vooruit geraakt in het leven als je je fouten omarmt én er iets uit leert.'

'Een belangrijke levensles', beaamt kinder- en jeugdpsychiater Lieve Swinnen. 'En die geven we maar beter al van heel jongs af mee, want naar mijn aanvoelen worstelen alsmaar meer jonge kinderen met faalangst.'

'Je kunt het!'

Kinderen die perfectionistisch, gevoelig en snel overstuur zijn, zijn wat kwetsbaarder om faalangst te ontwikkelen. Dat geldt ook voor kinderen die sowieso al extra beproefd worden. Omdat ze gepest worden bijvoorbeeld. Of zich thuis of in de klas niet gewaardeerd voelen. Of met leer- of psychische problemen kampen, enzovoort. 'Maar wat hoe langer hoe meer weegt op al onze kinderen is de toenemende druk in onze maatschappij om te slagen', vertelt Swinnen. 'Nooit waren er meer burn-outs. Volwassenen leggen de lat alsmaar hoger. Voor zichzelf én voor hun kinderen. Met de beste bedoelingen. Opdat hun kinderen het later zouden redden, houden ze zichzelf voor. Kinderen moeten uitblinken en winnen, al van kleins af. En wanneer ze falen, zien ze de teleurgestelde blikken van hun supporters, die hen aanmoedigen met de woorden: "Doe nog wat beter je best. Als je het écht wilt, kun je het wel." Zo ervaart een kind falen als iets uitsluitend negatiefs, en als iets wat het volledig zelf in de hand heeft. Terwijl het soms veeleer een kwestie is van niet kunnen dan van niet hard genoeg willen.'

Voorbeeldfunctie

Faalangst is nooit ver weg in het leven van de kinderen die ermee kampen. Want op school, in de sportclub, thuis..., overal wordt - terecht - van kinderen verwacht dat ze uit- dagingen aangaan. Maar terwijl hun leeftijdsgenootjes dan gezonde kriebels van spanning voelen, ervaren kinderen met faalangst een grote lijdensdruk, die lang kan nazinderen en naar buiten komt in allerlei vormen. 'Zoals in paniekreacties', illustreert Swinnen. 'Maar ook in moeilijk gedrag, woede-uitbarstingen en allerlei lichamelijke klachten, zoals hoofd- en buikpijn.'

Pas als een kind erkenning krijgt voor zijn faalangst, kan het openstaan voor adviezen en een goed gesprek. 'Vertel kinderen op hun maat dat falen bij het leven, en al zeker bij het opgroeien hoort. Vertel hen ook dat ze geen plezier moeten scheppen in het maken van fouten, maar dat ze er evenmin bang voor hoeven te zijn. En dat ze, door uit hun fouten te leren, nóg beter kunnen worden in alles wat ze ondernemen. Maak die boodschap ook concreet aan de hand van je eigen ervaringen. Praat over je eigen gevoelens van onzekerheid en onmacht, uiteraard zonder je angsten door te geven. Vertel wat jou niet lukte, welke problemen je tegenkomt en hoe jij daarmee omgaat.'

Enthousiaste supporter

Faalangst voorkom of verminder je niet door kinderen alleen maar toe te juichen voor alles wat ze kunnen. Integendeel, ze moeten net leren om te gaan met kritiek om veerkracht op te bouwen, want dan gaan ze minder gemakkelijk onderuit als ze falen.

'Maar praat wel altijd op een constructieve manier over hun fouten', benadrukt Swinnen. 'Zonder waardeoordeel. En vooral: zonder te vergelijken met anderen. Als een kind voortdurend hoort dat andere kinderen wel kunnen wat het zelf niet kan, ondermijn je zijn gevoel van zelfwaarde en zelfvertrouwen. Of zoals de Franstalige Belgische filosoof Pascal Chabot het onlangs mooi verwoordde (in De Standaard van 20 augustus 2018): "Een wedstrijd als opvoeding is geen voorbereiding op de toekomst. Integendeel, competitie draagt niet bij tot zelfrealisatie of in relatie tot anderen, het is net de kiem van burn-out."'

Vergelijk dus niet te veel met andere kinderen en ga ook niet elk probleem zelf oplossen voor je oogappel. 'Want een kind ontwikkelt maar zelfvertrouwen als je het, binnen veilige grenzen, zo veel mogelijk zelf tot een goed einde laat brengen', zegt Swinnen. 'Ga dus aan de zijlijn staan, als een enthousiaste supporter, die niet alleen kijkt naar winst of verlies, maar vooral plezier heeft in het spel op zich.'

# data[].attributes.attachment_link.title
Faalplezier: kinderen moeten leren omgaan met kritiek om veerkracht op te bouwen

# data[].attributes.attachment_link.description
Enkele jaren geleden liet souschef Taka van Osteria Francescana ('s werelds beste restaurant van 2018) het laatste gedresseerde bordje citroentaart voor die avond vallen. Het zweet brak hem uit, en hij kon naar eigen zeggen alleen maar bedenken hoezeer hij gefaald had. Maar chef-kok Massimo Botura riep verrast uit: 'Kijk, Taka, hoe prachtig het eruitziet, zo in stukjes!'