# data[].attributes.body
Dit is het einde van mijn blog.

Ik vond het boek heel leuk om zelf te lezen en raad het zeker aan om ook te kopen. Al wilt u ook het boek kopen dan staat in de intro een site waar u het boek als normaal en E-book kan kopen.
Het is een heel meeslepend boek. Het begin is wel wat moeilijk om doorheen te bijten, Maar als je er eenmaal doorheen bent is het zeker de moeite waard.

Er zijn nog veel meer dingen die ik over het boek kan vertellen, Maar het moet natuurlijk ook nog leuk zijn als je het zelf wilt gaan lezen.

Ik zou niet aanraden om zelf specifiek deze rijs te maken... Lijkt me veel te gruwelijk.

Ik heb dit Blog met plezier geschreven en hoop dat u het ook leuk vond.

Hopelijk zie ik je nog op een ander blog.

'Raak niet verstrikt in je eigen labyrint, sla er doorheen en trek er op uit'.

# data[].attributes.body
Thomas en een griever

# data[].attributes.body
Teresa (het meisje)

# data[].attributes.body
Thomas

# data[].attributes.body
Ik heb me laten steken door een griever om m'n geheugen terug te krijgen.
Nu wist ik alles weer. Al mijn vragen waren eindelijk beantwoord. Ook begon ik steeds meer een soort leider te worden.
Ik ben door de griever steek er achter gekomen dat er een code is die in een computer ingetypt moet worden. Die computer staat in het labyrint. Later die avond hadden we zo'n 40 man verzameld om weg te gaan. om bij ge computer te komen moet je door een gat springen bij de klif. Eenmaal de code ingetypt was zeker de helft al gesneuveld. We rende met z'n allen door de deur die zich geopend had. Vervolgens kwamen we bij een soort glijbaan. Aan het end zaten onze 'Scheppers'. Ze waren ons aan het observeren. Er kwam een vrouw aan die begon te praten. Ze liep naar ons toe samen met een jongen in een vest met een capuchon op. Die jongen bleek Gally te zijn. Hij was gestoken door een griever. Hij gooide een mes naar mij. Chuck, die onderhand mijn beste vriend was, sprong voor me. Hij bloedde dood! Ik barstte in tranen uit. Ik werd woedend en begon Gally in elkaar te slaan. Newt en Mino trokken mij bij hem weg. Toen kwam ik weer langzaam op aarde.
Plots kwam er een andere groep mensen die de vrouw en de andere dood schoten. Ze namen ons mee in een busje, waar ik nu nog in zit. Er was een vrouw die zei dat ik hen zou redden van de 'Vuring'. Net is mij uitgelegd dat de vuring een besmettelijke ziekte is die heerst over de aarde en dat iedereen er dood aan gaat. Ze zeiden dat de laarders die slim genoeg waren om uit het Labyrint te komen, een tegen gif zouden kunnen maken.
De mensen vroegen ons om ons bij hun groep aan te sluiten.
Nu mogen wij er over na denken en mogen we ondertussen bij hun verblijven.

Ik heb nog steeds het gevoel dat ik een soort leider ben van de groep, en dat ze naar mij opkijken.

# data[].attributes.body
Ik begon steeds meer te begrijpen en kreeg een zelfverzekerder gevoel.
Vanochtend werd ik vroeg gewekt door Newt. Hij bracht me naar een raam waar door ik het labyrint in kon kijken. Op het moment dat ik door het raam keek kwam er een griever langs. Ze hadden gelijk, zo iets zou je liever niet willen zien. ik schrok me kapot toen ik hem zag. Newt probeert me duidelijk van het idee van een renner te worden af te brengen. Later die dag moest ik meelopen bij een van de functies, Maar plots ging het alarm af. door de Keeper waarbij ik moest meelopen werd mij verteld dat er dan een persoon uit de Box zou komen, maar dat kon helemaal niet. Er kwam namelijk maar één persoon per maand uit de Box. Dat is altijd al zo geweest. Newt en Alby waren behoorlijk van slag van deze onverwachte verandering. Toen het luik open ging, bleek het dat er een meisje in lag. dit was echter nog nooit eerder voorgekomen. Het Meisje leek wel in een soort coma te zitten. Ik liep naar haar toe en zag dat ze een briefje in d'r hand had. Er stond op 'Zij is de laatste ooit'. Hierna werd ze meegenomen door de Med-Jakkers (een soort dokters). Zij zouden haar verzorgen tot ze wakker werd.
Ik wist dat ik haar ooit eerder had gezien?!

# data[].attributes.body
Toen ik aan kwam op de Laar waren er heel veel onbekende woorden; Klunk, Nobie, Sjakkel, Slammer, Geerpok.
van een aantal weet ik al wat het betekent, bijvoorbeeld klunk. Chuck heeft me verteld dat het stront betekend. Dat komt omdat als je poept in de piesput, het een klunkend geluid geeft. Nu weet ik dus wat ze zeiden toen ik uit de Box kwam. 'Hij lijkt met op een stuk klunk in een wit shirt'.
Nobie blijkt nieuweling te betekenen. Of zo iets. Chuck was namelijk voor mij de nobie.
Ik denk dat Sjakkel en Geerpok gewoon iets betekend van klungel of sukkel.
Waarom gebruiken ze eigenlijk van die rare woorden?

# data[].attributes.body
Ik heb vanaf vanochtend al geen idee wat er gaande is en nu nog steeds niet.
ik was zeer verward en wist helemaal niks.
Toen ik wakker werd zat ik in een grote ijzeren box. Ik kan me niks herinneren op mijn naam na. Het is alsof ik een soort boek ben waarvan de hele tijd het twaalfde woord is weggeschraapt, waardoor het lastig te lezen is.
Toen ik omhoog werd gehesen, was de eerste naam die ik hoorde 'Gally', hij heeft vanaf het begin al een hekel aan me. Hij heeft een hele kille uitstraling. Toen ik met hem sprak zei hij dat hij me had gezien tijdens zijn 'verandering'. Ze hadden mij een 'Keeper' gegeven... 'Chuck'. Hij heeft mij vandaag echt in de problemen gebracht door een grap met Gally. De 'Leider' is Alby. Ik mag hem niet zo, Newt lijkt me een stuk aardiger. Hij is een soort van rechterhand van Alby.
In eerste instantie zag ik een moestuin, boerderij, bos, houten gebouw en het plein waar we toen op stonden met naast mij 'De Box'. Deze hele plek word blijkbaar de Laar genoemd.
Net wanneer ik een beetje rustig werd hoorde ik geschreeuw uit het houten gebouw komen. Dat bleek ene Ben te zijn. Hij is genomen door een griever. Ik heb geen idee wat een griever is, maar liever wil ik daar ook niet achter komen ook. Toen ik hoorde van dat hij 'genomen' was liepen de rillingen me over de rug. Ik heb Ben gezien, vanwege mijn eigen koppigheid. Nu zou ik alles doen om dat beeld uit m'n hoofd te krijgen.
Op de een of andere manier heb ik de drang om het labyrint in te gaan.

# data[].attributes.body
Titel: The mazerunner/ De labyrintrenner

Auteur: James Dashner

Eerste druk: 2014

In dit reisblog ga ik een soort dagboek schrijven over het leven van een jongen genaamd Thomas. Ik ga zijn leven vanuit zijn ogen beschrijven. Ook zal ik dingen vertellen over de ongebruikelijke taal en de sfeer

Ik ben zelf ook bezig met het lezen van dit boek en ga jullie bijhouden met dit blog.

Thomas is een jongen en word wakker in een stalen box. "Mijn naam is Thomas, dacht hij. Dat was het enige wat hij zich nog van zijn leven kon herinneren." Zoals in het boek word gezegd.
Wanneer de box word geopend... blijkt hij in een onbekende plek genaamd de Laar te zijn, waar allen jongens leven. In het begin is het heel vaag, maar later in het boek word alles steeds duidelijker.

Jullie kunnen een soort samenvatting van het boek in dagboekvorm en andere verschillende aspecten verwachten.

Ik hoop dat jullie de blog leuk gaan vinden.

Door: Nina van der Helm

# data[].attributes.attachment_link.title
bol.com | De Labyrintrenner 1 - De labyrintrenner, James Dashner | 9789021454658 | Boeken

# data[].attributes.attachment_link.description
De Labyrintrenner 1 - De labyrintrenner (paperback). Nadat zijn geheugen is gewist, wordt Thomas wakker in een grote open ruimte met gigantische muren eromheen. De jongens die er al wonen hebben geen idee wat ze er doen of waar ze vandaan komen.