# data[].attributes.body
Każdy rodzic powinien umożliwić swoim pociechom bezpieczna zabawę z rówieśnikami na ich zasadach.

# data[].attributes.attachment_link.title
Wieża ze zjeżdżalnią i piaskownicą na plac zabaw Jungle Villa Jungle Gym

# data[].attributes.body
Po przeczytaniu książki trochę inaczej spoglądam za swobodną zabawę wśród dzieci, od kilku lat pracuję w przedszkolu z dzieciakami, nigdy nie starałam się ingerować w rodzaj zabawy jaką w danej chwili się bawią, przede wszystkim zależało mi na ich bezpieczeństwie. dzieci powielają swoje zachowania, które posiadają w domu bawią się w rózne zabawy np: ze są w ciązy jak mamusia, bawią się także w policjantów i złodziei i wiele innych, ale często można zauważyć, że dzieci nie potrafią rozwiązywać konfliktów, które następują w zabawie i nie pozwala im się samym opanować tej sytuacji tylko wkracza się do pomocy. Zrozumiałam, że najlepiej jest pozostawić im wolny wybór dzieci sobie poradzą, tak jak my w naszym dzieciństwie.

# data[].attributes.body
Dziś rodzice na każdym kroku widzą niebezpieczeństwa, które czyhają na ich dzieci i zaufanie, które do nich mają nie zawsze im wystarcza. Usprawiedliwiają to, że dziecko nie jest do końca odpowiedzialne za siebie, brakuje mu pewności siebie, jest zbyt infantylne, ale moim zdaniem to ten rodzic nie ma do dziecka zaufania gdyż pragnie chronić je dotąd kiedy tylko będzie mógł, jego rodzicielstwo opiera się na stylu ochronnym, który krzywdzi i zabija w dziecku kreatywność, samodzielność oraz zamyka je na otaczający go świat.

# data[].attributes.body
Kiedyś mówiło się, że brudne dzieci to szczęśliwe dzieci. Nie chodzi o to że mamy się naszym pociechom kazać się nie myć. Jeszcze jak ja byłam mała nie zakazywało się dziecku przed wyjściem z domu na podwórko żeby się nie ubrudziło. Dziecko poszło się bawić z innymi i miały wiele pomysłów. Zabawa pobudza ciekawość dziecka " motywuje dziecko do szukania nowej wiedzy i lepszego rozumienia świata" ( Gray str.146)

# data[].attributes.body
Początek książki był mocnym akcentem, moim pierwszym skojarzeniem było " dziecko z zaburzeniami", ale gdy wczytałam się stało się dla mnie jasne, że te dziecko szuka zrozumienia, jest przytłoczone zajęciami, szkołą, nie radzi sobie z komunikacją choć jest bardzo mądre. Postawa rodziców była wspaniała moim zdaniem gdyż wyczuli wołanie swojego dziecka o pomoc i umożliwili chłopcu naukę na innych zasadach.

# data[].attributes.body
Książka Petera Graya zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Jej treść przypomniała mi trochę moje dzieciństwo i swobodne zabawy z rówieśnikami, które były wielką frajdą. Nie mieliśmy telefonów, a rodzice i tak wiedzieli gdzie nas szukać i nie bali się o nas, mieli do nas wielkie zaufanie, które teraz jest przepełnione wieloma obawami o los dzieci. Moim zdaniem stało się to przez wszechobecność telewizji i reportaży, które mówią by nie pozostawiać dzieci bez opieki, by stale je kontrolować i pilnować.