# data[].attributes.headline
4.5: Umiejętności i warunki potrzebne dla współdziałania nauczycieli

# data[].attributes.subject
4.5: Umiejętności i warunki potrzebne dla współdziałania nauczycieli

# data[].attributes.body
-wyznaczenie celu i określenie ról

-wiedza, nastawienie na współdziałanie, umiejętności w zakresie komunikacji, pracy z innymi ludźmi, radzenia sobie z konfliktem - muszą posiadać motywację

Pozwala na:

-rozwijanie umiejętności przywódczych-ludzie przyjmują różne role w grupie czy zespole

-ponoszenie wspólnej odpowiedzialności

-docenianie każdej osoby w grupie jest równie istotne.

# data[].attributes.headline
 Wideo 4.3: Doświadczenie nauczyciela języka obcego związane ze współdziałaniem nauczycielami

# data[].attributes.subject
 Wideo 4.3: Doświadczenie nauczyciela języka obcego związane ze współdziałaniem nauczycielami

# data[].attributes.body
Twitter, Facebook i LinkedIn to przykłady przestrzeni służących współdziałaniu nauczycieli i wzbogacaniu ich warsztatu pracy o nową wiedzę i doświadczenia. Pozwalają one na wymianę spostrzeżeń, dzielenie się własną wiedzą z innymi, co w znaczący sposób przyczynia się do aktywizacji zawodowej nauczycieli. Coraz więcej nauczycieli widzi potrzebę samorealizacji poprzez udział w różnych międzynarodowych projektach. To z kolei w znacznym stopniu przekłada się na jakość prowadzonych zajęć.

# data[].attributes.headline
3.8 Wzajemna ocena oraz ocena koleżeńska 

# data[].attributes.subject
3.8 Wzajemna ocena oraz ocena koleżeńska 

# data[].attributes.body
Pozwala na większą samodzielność i niezależność uczniów. Nauczyciel przestaje być postrzegany jako jedyna osoba mogąca wyrazić opinię na temat pracy ucznia. Zastosowanie oceny koleżeńskiej jest bardzo ważne, wpływa na zaangażowanie uczniów i poczucie ich odpowiedzialności za wykonane zadanie. Zastosowanie oceny wzajemnej w połączeniu z koleżeńską pozwala na większą wiarygodność.

# data[].attributes.headline
3.7:  4 kategorie wiedzy zaproponowane przez Andersona i Krathwohla (2001): 

# data[].attributes.subject
3.7:  4 kategorie wiedzy zaproponowane przez Andersona i Krathwohla (2001): 

# data[].attributes.body
1 -wiedza oparta na faktach-(wydarzenie i fakty) dotyczy treści programu nauczania i poziom wiedzy.

2 -wiedza pojęciowa- (koncepcje, pomysły) rozumienia wzajemnych relacji pomiędzy poszczególnymi elementami wiedzy. Pozwala nam zrozumieć proces klasyfikowania, struktur hierarchizowania, strukturyzowania, rozpoznawania elementów poprzez obserwację konkretnych cech, rozpoznawania modeli, rozumienia uogólnień, itd

3- wiedza proceduralna- (jak to zrobić) wiedza o możliwościach wykonania czegoś poprzez zastosowanie kryteriów, algorytmów, właściwych technik i metodologii oraz wykorzystywanie różnych umiejętności i zasobów oraz źródeł wiedzy czy łączenia ich w różne, innowacyjne formy . Wiedza proceduralna jest wymagana do realizowania projektów badawczych.

4- wiedza metakognitywna- (wyjasnienie) obejmuje ocenę wiedzy o wiedzy, jej charakterystyki, procesu budowania, poziomu istotności i skutków bądź konsekwencji jej wykorzystania.

# data[].attributes.headline
4.2 Doświadczenia nauczycieli szkół podstawowych związane ze współdziałaniem nauczycieli

# data[].attributes.subject
4.2 Doświadczenia nauczycieli szkół podstawowych związane ze współdziałaniem nauczycieli

# data[].attributes.body
Współdziałanie między nauczycielami pozwala na:

wzbogacanie własnego warsztatu pracy

-opiera się na wzajemnym wspieraniu

- wymianie pomysłów i otwartości na innych

# data[].attributes.body
hgjygy

# data[].attributes.body
-zapewnia wysoce kontekstowe informacje zwrotne zarówno od uczniów, jak i grup, nauczycieli czy opiekunów.

-możemy stosować bardzo proste narzędzia oceny, o ile nasze cele są określone w przejrzysty sposób.

-informacje zwrotne powinny być szybkie, by miały bezpośredni wpływ na proces uczenia się.

# data[].attributes.body
--powinna koncentrować się na indywidualnych osobach oraz na poziomie ich zaangażowania i motywacji do pracy grupowej, a także na ich zdolności osiągania celów osobistych.

-cele grupowe można formułować z użyciem list kontrolnych bądź skal poziomu postępów.

# data[].attributes.body
-zapewnia formalny rejestr postępów ucznia oraz pozwala ustalić poziom jego opanowania danej wiedzy.

# data[].attributes.body
- Czy uczniowie mają pracować w parach czy grupach? Jeśli odpowiedź na to pytanie brzmi nie, ponieważ samodzielna praca jest bardzo ważna, zostanie Wam przyznany kod 1.

Kiedy widzę kod 1, wiem, że zadanie, które przygotowaliście, wymaga od uczniów przede wszystkim samodzielnej pracy.

Czy uczniowie mają pracować w parach czy grupach? Jeśli odpowiedź na nie brzmi TAK, przechodzicie dalej i zadajecie sobie następne pytanie: czy ponoszą wspólną odpowiedzialność?

W porządku, jeśli nie ponoszą wspólnej odpowiedzialności. Możecie tylko chcieć, żeby przekazywali sobie nawzajem informację zwrotną itd. Jeśli odpowiecie NIE, będzie to kod 2.

Jeśli odpowiecie TAK, ponoszą wspólną odpowiedzialność, zadajcie sobie następne pytanie: czy podejmują merytoryczne decyzje? Jeśli nie, odpowiadacie NIE i to jest kod 3.

Jeśli widzę kod 3, wiem, że uczniowie pracują w grupach, ponoszą wspólną odpowiedzialność, ale nie podejmują merytorycznych decyzji. Jeśli podejmują merytoryczne decyzje, zadajcie sobie następne pytanie: czy ich praca jest współzależna?

Jeśli praca nie jest współzależna, to jest to kod 4. Ale jeśli odpowiecie TAK, jest to kod 5, kiedy widzę kod 5 przy zadaniu oznacza to, że uczniowie pracują w parach lub grupach, ponoszą wspólną odpowiedzialność, podejmują decyzje merytoryczne, a ich praca jest współzależna.

Jest to dobry sposób na klasyfikację rodzaju zadań, które przygotowujecie. Nie wszystkie zadania muszą być klasyfikowane według kodu 5.

# data[].attributes.headline
3.6 Tytuł: Uczenie się przez współdziałanie i ocenianie koleżeńskie

# data[].attributes.subject
3.6 Tytuł: Uczenie się przez współdziałanie i ocenianie koleżeńskie

# data[].attributes.body
Wydaje mi się, że uczenie się współdziałania powinno opierać się na budowania u uczniów umiejętności pracy w różnorodnych zespołach. Ważne jest również, aby sami uczniowie mogli dokonywać wyboru z kim chcieliby pracować oraz jaką rolę mogą pełnić. W czasie przeprowadzania projektu z uczniami starałam się formować grupy w różny sposób. Często był to wybór losowy (wykorzystywałam patyczki z imionami uczniów w klasie), czasem z pewnych względów sama dobierałam uczniów do grupy, również sami uczniowie mogli decydować z kim są w grupie. Dało mi to możliwość obserwacji relacji w klasie, poziomu współdziałania w grupach w zależności od jej składu. Jeśli chodzi o ocenę koleżeńską zgadzam się z wypowiedzią z filmu. W przypadku uczniów klas młodszych takie rozwiązanie wydaje się być dużo trudniejsze, natomiast zapewnia większy obiektywizm. Sama zauważyłam, że młodsi uczniowie często sugerują się opinią koleżanek i kolegów, przy ocenianiu pracy uczniów, co wpływa na wiarygodność oceny.

# data[].attributes.body
Zastosowane formy oceny: występu indywidualnego, grupowego i funkcjonalności grupowej pozwoliły mi lepiej zrozumieć ideę oceniania współdziałania uczniów. Sama odbywając praktyki miałam podobny problem jak bohaterka filmu z tym jak oddzielić ocenę indywidualnego wkładu każdego ucznia w wykonany wspólnie projekt. Uważam, że pytania wystosowane do grupy "Co podobało Ci się najbardziej w prezentacji innych grup?", "Czy Twoim zdaniem, prezentacja tej grupy czymś się wyróżniała?", "Które elementy z prezentacji innej grupy można byłoby ewentualnie wykorzystać w Twoich przyszłych prezentacjach?" są bardzo pomocne w rozwijaniu u uczniów umiejętności oceniania pracy rówieśniczej. Możliwość dokonania oceny własnych postępów oraz oceny rówieśniczej znacząco wpływa na zaangażowanie uczniów w wykonywanie zadań. W przypadku organizowanych przeze mnie zajęć każdy uczeń mógł anonimowo ocenić ich przebieg, oddając głos w skali 1-3 na karteczkach do pudełka pod koniec zajęć. Uczniowie reagowali na taką możliwość dużym entuzjazmem i byli ciekawi wyników. Dodatkowo na zakończenie realizacji zajęć uczniowie mogli ocenić własny wkład w projekcie oraz dokonać oceny pracy rówieśniczej.  Stanowiło to cenną wskazówkę dla mnie odnośnie tego jak oceniają oni własną pracę oraz współpracę w grupie z innymi uczniami w klasie. Pewnym zaskoczeniem, analizując ankietę, było również dla mnie to, że uczniowie częściej lepiej oceniali pracę z rówieśnikami niż indywidualną.  Z perspektywy czasu, dokonując refleksji nad wykorzystanymi metodami oceny, biorę w wątpliwość to na ile uczniowie byli świadomi dokonywania przez siebie oceny zajęć, a na ile traktowali to, jako rodzaj zabawy.

# data[].attributes.headline
3.3 Tytuł: Ocena postępów w uczeniu się przez współdziałanie

# data[].attributes.subject
3.3 Tytuł: Ocena postępów w uczeniu się przez współdziałanie

# data[].attributes.body
Nie mam zbyt dużego doświadczenia, jeśli chodzi o ocenianie uczniów. Wydaje mi się jednak, że jest ono jednym z najtrudniejszych elementów pracy nauczyciela. Ocena stawiana w formie stopnia może wpływać zniechęcająco na wielu uczniów i większą konkurencję między nimi. Wpływa ona niekorzystnie zwłaszcza na motywację uczniów słabszych do nauki i zaangażowania w pracę grupową. W szkole podstawowej, w której odbywałam praktyki stosowano system oceniania kształtującego i wydaje mi się, że jest to znacznie lepsza metoda oceniania postępów ucznia, zarówno w wymiarze indywidualnym i zbiorowym. Szczególnie w edukacji wczesnoszkolnej odgrywa ona ogromną rolę. Opiera się na jasnym przekazie dla uczniów oraz wzmacniania proces nauczania i uczenia się. Wydaje mi się także, że znacząco poprawia klimat w klasie oraz relację miedzy uczniami i nauczycielem. Uczy również odpowiedzialności ucznia za własną naukę. Jednakże, jej stosowanie jest efektywniejsze, jeśli klasy są mniejsze. Natomiast jeśli chodzi o ocenianie sumaryczne (podsumowujące) wydaje mi się, że nauczyciele rzadko biorą pod uwagę efekty kształcenia związane ze współdziałaniem. Może to wynikać z faktu, że ta forma pracy jest rzadko stosowana i nie uwzględniana jako kryterium oceny.

# data[].attributes.headline
Moduł II 2.6 Analiza zadania z Modułu I stosując 21 Rubrykę CLD 

# data[].attributes.subject
Moduł II 2.6 Analiza zadania z Modułu I stosując 21 Rubrykę CLD 

# data[].attributes.body
Zadanie wymagające NISKIEGO poziomu współdziałania

Czy uczniowie mają pracować w parach czy grupach? TAK. Z założenia zadanie opierało się na wykonaniu zadań do tekstu przez uczniów wspólnie w grupach.

Czy ponoszą wspólną odpowiedzialność?  Uczniowie NIE ponoszą wspólnej odpowiedzialność za wykonanie zadania. Podział zadań w grupach jest nierównomierny, niektórzy uczniowie wykonują zadanie niezależnie w mniejszych zespołach lub indywidualnie, reszta nie jest zaangażowana w wykonywanie zadania. Wykonane zadanie jest, więc efektem pracy tylko części grupy.

Czy podejmują merytoryczne decyzje? Wszyscy członkowie grupy nie są tak samo odpowiedzialni za merytoryczne decyzje. Praca nie jest współzależna. O kwestiach dotyczących zawartości, procesu i produktu decydują uczniowie, który są zaangażowani w wykonanie zadania.

Zdałam sobie sprawę jak istotne jest planowanie zadań oraz ich analiza pod kątem tego czy jest to faktycznie działanie oparte na współdziałaniu uczniów w procesie pracy grupowej. Rubryka jest bardzo pomocna w zrozumieniu tego czy zadanie, które zaprojektowałam naprawdę jest oparte na współdziałaniu oraz daje możliwość oceny go, pod tym względem. W opisanym działaniu uczniowie pracują raczej indywidualnie niż we współzależności od siebie.

Wykonane zadanie mieści się w kodzie 2.

Zadanie wymagające WYSOKIEGO poziom współdziałania :

Drugie zadanie polegało na tworzeniu przez uczniów w grupach trzyosobowych krótkich opowiadań na wskazany temat z użyciem wyciętych z gazet słów. Omawiane zadanie według mnie opierało się na wysokim poziomie współdziałanie miedzy uczniami.

Czy uczniowie współdziałają ze sobą? TAK. Uczniowie mają możliwość pracy w grupie. Wspólnie planują wykonanie zadania, decydują o tym jak będzie wyglądało stworzone przez nich opowiadanie. W tym celu komunikują się ze sobą, wymieniają pomysłami. Przed rozpoczęciem zadania nauczyciel jasno określa, jakie zadanie mają wykonać uczniowie, natomiast to oni podejmują samodzielnie decyzję tworząc historyjkę.

Jest to wspólna odpowiedzialność? TAK. Praca w mniejszej grupie przy wykonywaniu tego zadania pozwala uczniom podejmować decyzję wspólnie. Zadanie pozwala na dużą samodzielność grup w procesie wykonywania zadania. Uczniowie są zmotywowani do jego wykonania, gdyż zostanie ona następnie przedstawione przed klasą.

Czy podejmują decyzje merytoryczne? TAK. Tworząc historyjkę uczniowie rozwijają różne umiejętności. Zwłaszcza u młodszych uczniów nie jest to łatwe zadanie, gdyż ich poziom rozwojowy jest często bardzo zróżnicowany. Wybrane słowa z gazet wymagają umiejętnego wplecenia w treść opowieści. Uczniowie w tym zadaniu powinni wspierać siebie nawzajem. To istotna cześć procesu tworzenia opowiadania. Uczniowie podejmują merytoryczne decyzje na temat zawartości wykonywanego zadania.

Czy praca jest współzależna? TAK Wszyscy uczniowie współuczestniczą w wykonaniu zadania. Po zakończeniu pisania opowiadania, każda z grup prezentuje reszcie klasy swoją historię. Ich rówieśnicy mogą wyrazić swoją opinię na temat usłyszanych historii.

TAK, podczas wykonywania zadaniu uczniowie pracują grupie, ponoszą wspólną odpowiedzialność, podejmują decyzje merytoryczne, a ich praca jest współzależna.

Analizowane zadanie umieści się w kodzie 5.

Low level of colaboration
Did students work in pairs or groups ? Yes. They have to work in small groups.
Did they share responsibility ? No. Only part of the group actually worked. Rest of the children did not pay attention to the task.

This exercise was on the code 2

High level of colaboration
Did students work in pairs or groups ? Yes. They work in triples.
Did they share responsibility ? Yes. They have to cooperate together to create the story.
Did the childrens make substantive decusions together ? Yes. The group was small so everybody had to participate in task.
Did students work was interdependent? Yes. The result depend on childen cooperation. They make the story together.

This exercise was on the code /5

# data[].attributes.headline
Scenariusz Uczenia się składa się z 7 faz:. 

# data[].attributes.subject
Scenariusz Uczenia się składa się z 7 faz:. 

# data[].attributes.body
1.      W pierwszej fazie „Marz” uczniowie mogą prowadzić burzę mózgów, swobodnie myśleć i dzielić się pomysłami.

2.      W fazie „Eksploruj” uczniowie zbierają informacje na konkretny temat.

3.      W fazie „Mapuj” porządkują swoje przemyślenia i pomysły oraz starają się znaleźć między nimi powiązania.

4.      W fazie „Wykonaj” uczniowie doskonalą lub tworzą produkt, bądź ćwiczą daną aktywność.

5.      Jednym z możliwych działań uczniów w fazie „Pytaj” jest rozmowa z ekspertami lub interesariuszami szkoły.

6.       W fazie „Przerób” uczniowie przeprojektowują i poprawiają swój produkt na podstawie zebranych uwag lub dodatkowych informacji.

7.      W ostatniej fazie „Pokaż” uczniowie publikują i prezentują rezultaty swojej pracy.

# data[].attributes.headline
2.4 21 Rubryka dotycząca współpracy w ramach CLD

# data[].attributes.subject
2.4 21 Rubryka dotycząca współpracy w ramach CLD

# data[].attributes.body
Nigdy wcześniej nie miałam okazji pracować z użyciem podobnej rubryki przy organizacji i oceny przeprowadzonych zajęć. Przeprowadzając projekt z dziećmi w przedszkolu i w szkole starałam się, aby większość zajęć opierała się na współdziałaniu uczniów w mniejszych zespołach i parach. Rubryka jest bardzo pomocna zarówno na etapie projektowania działań jak i ich oceny. W szkole, w której odbywałam praktyki stosuje się system oceniania kształtującego. Ważnym elementem każdych zajęć było określenie celu przygotowanych zajęć jak i późniejsza ocena rezultatów wykonywanego zadania, z którym miałam większy problem.  Rubryka pozwala świadomiej planować przebieg zadania, dobierać liczbę uczniów do wykonywanych ćwiczeń. Daje możliwość zrozumienia rodzaju i jakości współpracy. Wydaje mi się, że w klasach z młodszymi uczniami, osiągnięcie wyższego kodu może być znacznie trudniejsze, gdyż wymaga większych umiejętności od uczniów. Zaletą jest łatwość jej użycia. Daje także możliwość stopniowego rozwijania u uczniów umiejętności współdziałania poprzez projektowanie różnorodnych zadań, co jest szczególnie pomocne dla nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej. Wydaje mi się również, że tabela daje także możliwość oceny własnego udziału przez samych uczniów.

# data[].attributes.headline
2.3 Temat: 4 pytania dotyczące współdziałania

# data[].attributes.subject
2.3 Temat: 4 pytania dotyczące współdziałania

# data[].attributes.body
Przedstawione zagadnienia są bardzo pomocnym narzędziem i stanowią cenną wskazówką jak prawidłowo projektować zadania edukacyjne. Planując zajęcia w grupach i parach podczas praktyk miałam problem z tym jak prawidłowo je rozplanować. Nie miałam tak naprawdę świadomości jak ważne są wymienione elementy przy organizowaniu zadań opierających się na współdziałaniu uczniów.  Wymienione zagadnienia pomogły mi zrozumieć ide projektowania działań edukacyjnych z wykorzystaniem uczenia się przez współdziałanie. Nigdy wcześniej nie myślałam o współdziałaniu w ten sposób.

# data[].attributes.headline
2.3 Wielkie idee: uczenie poprzez współdziałanie w odniesieniu do pracy grupowej 

# data[].attributes.subject
2.3 Wielkie idee: uczenie poprzez współdziałanie w odniesieniu do pracy grupowej 

# data[].attributes.body
1. Czy oni współpracują? - praca w grupach lub parach - jasno określony cele zadania.
2. Czy ponoszą wspólną odpowiedzialność? -wszystkie osoby są tak samo odpowiedzialne i wzajemnie odpowiedzialne za zadania .
3. Czy podejmują decyzje merytoryczne? -kwestie dotyczące zawartości, procesu i produktu.
4. I czy ich praca jest współzależna?

# data[].attributes.headline
2.2 Włączenie uczenia się opartego na współdziałaniu do planu lekcji

# data[].attributes.subject
2.2 Włączenie uczenia się opartego na współdziałaniu do planu lekcji

# data[].attributes.body
Wydaje mi się, że uczenie przez współdziałanie jest umiejętnością, której powinniśmy jako nauczyciele nauczyć. Wymaga to od nauczycieli projektowania różnych zadań opartych na współpracy, aby kształtować tę umiejętność u dzieci. Podczas praktyk miałam okazję pracować z klasami, u których poziom współdziałania był bardzo zróżnicowany. Duży wpływ miało to, w jaki sposób nauczyciel projektował zajęcia edukacyjne. Uczniowie, którzy uczestniczyli w kilku projektach badawczych m. in. opartych na metodzie projektu, znacznie lepiej organizowali swoją pracę. Potrafili komunikować się ze sobą w sposób swobodny, stawiać pytania i starać się wspólnie rozwiązywać napotkane trudności. Wynika to z tego, o czym wspomniano w filmie, że zostaje im postawiony jakiś problem, wyzwanie. Angażując się wspólnie są w stanie je rozwiązać. Wykorzystanie technologii cyfrowej staje się niezbędnym elementem pracy uczniów i staje się nowych polem działań w edukacji.

# data[].attributes.headline
2.2 W jaki sposób włączyć uczenie się oparte na współdziałaniu do planu lekcji?

# data[].attributes.subject
2.2 W jaki sposób włączyć uczenie się oparte na współdziałaniu do planu lekcji?

# data[].attributes.body
-Przygotowywanie zadań, które umożliwiają uczniom  angażowanie się w rozwiązywanie problemów.

-Wymagają konsekwentnego planowania w szkole, co do tego, w jaki sposób rozwijać te umiejętności, jaki rodzaj zadań trzeba przygotować.

# data[].attributes.body
Opis zadania wymagającego WYSOKIEGO poziom współdziałania :
Jednym z zadań, które wykorzystałam podczas odbywania praktyk w szkole podstawowej z uczniami klasy trzeciej było tworzenie krótkich opowiadań. W tym celu podzieliłam uczniów na pięć 3-osobowych grup. Uczniowie otrzymują gazety, w których zaznaczają 6 słów. Na podstawie wybranych słów i wylosowanego tytułu tworzą krótki wierszyk. Po zakończeniu zadania każda z grup prezentuje pozostałym przed klasą ułożoną przez siebie historię. Na zakończenie zadania każda grupa oddaje głos na karteczkach na opowiadanie, które najbardziej im się podobało. W sytuacji, kiedy dzieci miały problem, pomocą służy nauczyciel.

Moja opinia dlaczego zadanie wymaga dużej współpracy dzieci Uważam, że tak przeprowadzone ćwiczenie wymaga od dzieci wysokiego poziomu współdziałania. Główną zaletą jest podzielenie dzieci na mniejsze zespoły. Im mniej dzieci w grupie, tym większe prawdopodobieństwo, że każde z dzieci wyrazi swoje zdanie i będzie się starało uczestniczyć w pracy. 3-osobowe zespoły są doskonałym pomysłem na zmotywowanie dzieci do pracy. Dodatkowo ćwiczenie służy integracji uczniów, uczy współdecydowania oraz rozwija twórcze myślenie. Uczniowie muszą wspólnie zastanowić się i zdecydować, gdzie umieścić poszczególne wyrazy wycięte z gazet w treści opowiadania. Podczas przeprowadzania zajęć tego typu zauważyłam dużą motywację uczniów do wykonania tego zadania. Również wszyscy uczniowie wykazywali duże zainteresowanie słuchając opowiadań przygotowanych przez inne grupy. Dzięki temu zadaniu uczniowie rozwijają nowe umiejętności, uczą się również odpowiedzialności za wykonaną pracę.

Opis zadania wymagającego NISKIEGO poziomu współdziałania :
Ćwiczenie z uczniami klasy trzeciej szkoły podstawowej zostało wykonane podczas wykonywania projektu dotyczącego pt. „Planeta  a  dzieci – Z jakimi wyzwaniami i zagrożeniami spotykają się one na co dzień? Uczniowie zostali podzieleni na trzy grupy (5 osób). Następnie każda grupa otrzymuję jeden artykuł oraz kartę z zadaniami do tekstu, którą uczniowie wspólnie uzupełniają. Po wykonaniu zadania każda z grup prezentuje udzielone odpowiedzi. W trakcie pracy grupowej nauczyciel upewnia się, że dzieci odpowiednio zrozumiały, czego dotyczy artykuł i pytania.

Moja opinia dlaczego zadanie wymaga małej współpracy dzieci Udało mi się zauważyć, że poziom współpracy w grupach wyglądał bardzo różnie. Najczęściej  uczniowie pracowali indywidualnie lub w parach, a więc nie wszyscy uczniowie angażowali się w wykonanie zadania. Tylko kilku uczniów faktycznie udzielała się w pracy grupowej i to oni wykonali większość pracy. Sama forma ćwiczenia nie daje uczniom możliwości wymiany spostrzeżeń.

In my opinion the high level of collaboration can be seen in small working group. For example pairs or triple. Younger children working together on creating story and choosing words to fill the gaps in text. They should decided together, get involved to execution the task. The low level of collaboration could be a result of create to big working groups. Children spend more time talking to each other than actually learning. They think that somebody else do they work for them. When I divided my class for three groups of 5 and 6 children some of them collaborate with others but some just did not pay attention to the task.

# data[].attributes.headline
1.4 Tytuł: Doświadczenie nauczyciela języka obcego w nauczaniu opartym na współdziałaniu

# data[].attributes.subject
1.4 Tytuł: Doświadczenie nauczyciela języka obcego w nauczaniu opartym na współdziałaniu

# data[].attributes.body
Projektowanie pracy w grupie jest dość trudnym zadaniem, zwłaszcza kiedy uczniowie nie pracują często w ten sposób. Na podstawie doświadczeń z praktyk mogę powiedzieć, że największym wyzwaniem było dla mnie zapanowanie nad dyscypliną i określenie sposobu oceniania uczniów w procesie uczenia się grupowego. Zwłaszcza młodsi uczniowie dość szybko się dekoncentrują, dlatego starałam się organizować zajęcia podczas, których różne aktywności przeplatały się ze sobą.  W tracie współpracy uczniów w mniejszych grupach największym wyzwaniem jest ocena wkładu pracy poszczególnych uczniów. Główne pytanie to czy uczniowie wspólnie rozwiązywali jakiś problem i czy nie pojawiały się większe konflikty. Sposobem monitorowania pracy w grupach było stosowanie samooceny i oceny rówieśniczej pod koniec każdej lekcji. Starałam się dokonywać różnego podziału  na grupy w celu oceny jak przebiega współpraca między poszczególnymi uczniami. Ważną rolą jest też bieżąca obserwacja przez nauczyciela, tego co dzieje się w klasie i w poszczególnych zespołach. Bardzo ciekawe pomysły wykorzystania oceny pokazane zostały w filmie. Uważam, że są bardzo przydatne, ponieważ uczą uczniów samodzielnego wyciągania wniosków i samodzielnej oceny pracy.  Narzędzia internetowe są bardzo ciekawym sposobem oceny i warto je wykorzystywać.

# data[].attributes.headline
1.3 Tytuł: Uczenie się oparte na współdziałaniu poprzez naukę metodą projektu (Collaborative learning through project-based learning) 

# data[].attributes.subject
1.3 Tytuł: Uczenie się oparte na współdziałaniu poprzez naukę metodą projektu (Collaborative learning through project-based learning) 

# data[].attributes.body
Ćwiczenia z zastosowaniem „circle time” mogą być bardzo użyteczne, zwłaszcza prowadząc zajęcia metodą projektu. Dużą zaletą jest również to, iż to uczniowie są bezpośrednio zaangażowani w sam proces wymiany informacji i mają możliwość wyrażenia swojej opinii. W swojej praktyce nie miałam okazji zastosować „circle time”. Pewną formą sprawdzenia, co uczniowie uważają na temat swojego współdziałania w grupach podczas wykonywania zadań było wypełnianie ankiety ewaluacyjnej pod koniec projektu, w której uczniowie mieli okazję ocenić swoją rolę, a także przebieg współpracy w klasie. Również starałam się obserwować jak przebiega współdziałanie uczniów podczas pracy w grupach oraz parach oraz uwzględniać to w tworzeniu planu pracy na kolejne dni projektu. Wydaje mi się, że nie zastąpi to jednak bezpośredniej komunikacji i wymiany spostrzeżeń w grupie. Rozmowa w kręgu daje nauczycielowi możliwość bieżącej oceny efektywności prowadzonych działań i ewentualnych zmian. „Circle time” ma również duże znaczenie pod względem wychowawczym i diagnostycznym. Zgadam się z tym, że „technologia jest przydatna w klasie, szczególnie w przypadku stosowania praktyk opartych na współpracy”. Pozwala na lepsze i ciekawsze projektowanie pracy uczniów, daje możliwość korzystania uczniom z różnorodnych narzędzi i wyszukiwania informacji w różnych źródłach. Może stać się również źródłem wymiany własnych doświadczeń z uczestnikami innych projektów (program e-twinning). Wydaje się więc niezbędna w obecnych czasach.
Idea "circle-time w 6 krokach":

http://afterthoughtsblog.net/2014/03/six-steps-to-plan-circle-time.html

# data[].attributes.headline
1.2 Tytuł: Uczenie się oparte na współdziałaniu w elastycznej klasie

# data[].attributes.subject
1.2 Tytuł: Uczenie się oparte na współdziałaniu w elastycznej klasie

# data[].attributes.body
Rozwiązania pokazane w filmie są bardzo funkcjonalne i umożliwiają projektowanie bardzo różnorodnych sytuacji edukacyjnych. Większość sal, w których miałam okazję prowadzić zajęcia podczas praktyk w szkole i przedszkolu miało raczej tradycyjne ustawienie i nie pozwalało na większą modyfikację. Wydaje mi się jednak, że samo rozstawienie ławek w sali może w znacznym stopniu przyczynić się do większej interakcji między uczniami i nauczycielem. A co za tym idzie może stać się miejsce, które w znacznie większym stopniu będzie wspierać naukę. W jednej ze szkół podstawowych, w której odbywałam praktyki, wszystkie ławki były ustawione w kształt podkowy, co pozwalało na znacznie lepszy przepływ informacji. Również nauczycielowi łatwiej było obserwować, co dzieje sie w klasie.  Znacznie większy problem wiedzę w dostępie do nowych technologii, gdyż szkoły mają duże braki z wyposażeniem klas w tego typu sprzęt.

# data[].attributes.headline
1.1 Czym jest uczenie się oparte na współdziałaniu?

# data[].attributes.subject
1.1 Czym jest uczenie się oparte na współdziałaniu?

# data[].attributes.body
Nauka przez współdziałanie oznacza dla mnie osobiste zaangażowanie wszystkich uczniów w grupach w realizację wspólnie określonego celu. Tak rozumiane współdziałanie opiera się na wspólnym planowaniu działań, wzajemnej pomocy i dobrej komunikacji między członkami grupy.  Wkład pracy każdego ucznia jest równie ważny i decyduje o powodzeniu wykonanego zadania. Rola nauczyciela polega na rozbudzaniu ciekawości uczniów, wspieraniu ich wysiłków i pomocy w napotkanych trudnościach.

# data[].attributes.headline
1.1 Moje przemyślenia odnośnie współdziałania

# data[].attributes.subject
1.1 Moje przemyślenia odnośnie współdziałania

# data[].attributes.body
Mówiąc o współdziałaniu w kontekście edukacyjnym, często nie mamy świadomości jak wiele elementów jest ważnych w tworzeniu tego typu sytuacji. Opierając się na doświadczeniu z praktyk zauważam, że często sama organizacja pracy w grupach jest na tyle trudna, że pomija się obserwację tak istotnych elementów jak chociażby to czy uczniowie faktycznie pracują razem i czy podejmują wspólne decyzje. Z tego też względu wydaje mi się, że wielu nauczycieli unika tej formy pracy z uczniami. Odbywając praktyki w dwóch szkołach podstawowych zauważyłam, że w jednej z nich uczniowie są przyzwyczajeni do pracy w grupach i parach, gdyż często podczas zajęć nauczyciel organizuje tego typu działania, natomiast w drugiej szkole tego typu zajęcia odbywają się rzadko. Widać było wyraźnie, że uczniom z drugiej szkoły było dużo trudniej np. komunikować się ze sobą.

# data[].attributes.headline
M 1.1 Współdziałanie w kontekście edukacyjnym 

# data[].attributes.subject
M 1.1 Współdziałanie w kontekście edukacyjnym 

# data[].attributes.body
Jest to proces rozwijania zdolności do uczenia się

Uczenie oparte na współdziałaniu = uczniowie w ramach grupy wspólnie zajmują się rozwiązanie problemu w sposób skoordynowany.

Zakłada:

-współdziałanie w małych grupach

-osiąganie wspólnego celu

Jest to:

-podejście nakierowane na osobę uczącą się ( z teorii społecznego uczenia się oraz socjo-konstruktywistycznego spojrzenia na proces uczenia się)

Rola nauczyciela:

-ułatwia uczenie się, nie przekazuje informacji

-pobudza do myślenia poprzez odwoływanie się do rzeczywistych problemów

-jasno sformułowane zadania oraz odpowiadające im konkretne celów.

Uczenie się oparte na współdziałaniu rozwija:

·         Zaangażowanie uczniów, umiejętności komunikacyjne, pozytywną współzależność i indywidualną odpowiedzialność, wpływa na osiągnięcia i postawy uczniów.

·         Umiejętność samooceny, słuchania, prezentacji, przekonywania i negocjacji, osiągania porozumienia, pracy w zespole, kształtuje kompetencje przywódcze