# data[].attributes.headline
Karam: ผู้เล่าเรื่อง

# data[].attributes.subject
Karam: ผู้เล่าเรื่อง

# data[].attributes.body
ตัวละครหลักในเรื่องนี้มีผมและแม่. ตัวละครของผมนั้นเป็นคนที่เห็นแก่วัตถุนิยมเพราะว่าเขาได้ย้ายไปอยู่ในเมืองแต่ก่อนเมื่อเขาอยู่กับแม่แล้วก็ทำงานได้เงินไม่พอที่จะรักษาเขาจึงย้ายไปทำงานในเมืองซึ่งก็ทำให้เขาเห็นวัตถุนิยมเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต. ตัวละครแม่มีลักษณะเป็นคนดีและคนที่พยายามจะทำทุกอย่างด้วยตัวเองทั้งๆ ที่ขาของเธอได้รับบาดเจ็บเพื่อไม่ให้เป็นภาระครอบครัว. ตัวละครหลักของแม่กับผมนั้นได้ทำให้นิทานสั้นนี้เกิดขึ้นเพราะว่าแม่เป็นคนที่ทำให้ผมนั้นไปหางานทำในเมืองซึ่งก็เปลี่ยนค่านิยมของผมได้ให้เป็นเห็นแก่วัตถุ และ แม่นั้นก็เลยไม่หาย จาก โรคภัยไข้เจ็บ.

# data[].attributes.headline
Mansimar, Kaopoon, and Klai: ผู้เล่าเรื่อง

# data[].attributes.subject
Mansimar, Kaopoon, and Klai: ผู้เล่าเรื่อง

# data[].attributes.body
เรื่องนี้เล่าโดย “ลูกชาย” ในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง ผู้เล่าเรื่องเป็นคนที่เกิดและใช้ชีวิตวัยเด็กในต่างจังหวัด แต่ย้ายมากรุงเทพฯเพื่อมาทำงาน
ตอนต้นผู้เหล้าเรื่องดูเหมือนเป็นคนที่รักแม่มากและอยากรวยเพื่อที่จะใช้เงินรักษาแม่ แต่ตอนเรื่องพัฒนาขึ้นผู้อ่านได้เห็นว่าลูกชายเ มื่อย้ายไปกรุงเทพฯมีลำดับความสำคัญที่แตกต่าง ซิ่งผู้อ่านได้เห็นว่าความตั้งใจที่สำคัญที่สุดของเขาไม่ใช่แค่ดูแลแม่อีกต่อไป แต่เขาเน้นที่เงินและสิ่งของ (วัตถุนิยม) เป็นหลักเพราะสังคมที่เขาอาศัยอยู่