# data[].attributes.headline
Συμμετοχή σε αφιέρωμα

# data[].attributes.subject
Συμμετοχή σε αφιέρωμα

# data[].attributes.body
Δύο μαθήτριες του Λυκείου μας, η Άννα- Μαρία Ανδριανάκη & η Ελένη Κάργατζη, μαθήτριες της Γ΄ τάξης, συμμετέχουν με διηγήματά τους στην αφιερωματική δράση προς τιμήν της Φιλολόγου Βαρβάρας Κοθρά της φιλολογικής ομάδας Ηρακλείου.

Ευχόμαστε καλή επιτυχία στα κορίτσια μας! Είναι πραγματικά πολύ καλοδουλεμένα διηγήματα με ευαισθησία και λογοτεχνικές αρετές. Ελπίζουμε να τα διαβάσουμε και στη συλλογική έκδοση που ετοιμάζεται εις μνήμην του έργου της κυρίας Κοθρά.

# data[].attributes.headline
H φιλολογική κοινότητα

# data[].attributes.body
H φιλολογική κοινότητα Ηρακλείου, έπειτα από πρωτοβουλία της Συμβούλου των Φιλολόγων, Καλοκύρη Βασιλείας, προκηρύσσει διαγωνισμό διηγήματος ανάμεσα στα σχολεία επιστημονικής αρμοδιότητάς της, προς τιμήν της μνήμης της Φιλολόγου Βαρβάρας Κοθρά.

Πρόκειται για αφιερωματική δράση συγγραφής διηγημάτων από μαθητές και μαθήτριες και στη συνέχεια συλλογική έκδοσή τους (ψηφιακή ή/και έντυπη), με έναρξη το σχολ. έτος 2023-24.

Η Συνάδελφος Φιλόλογος, στο Γυμνάσιο Γουβών, Βαρβάρα Κοθρά, ανάμεσα στο πλούσιο εκπαιδευτικό έργο που προσέφερε, ως διδάσκουσα στήριζε την συγγραφή διηγημάτων και παραμυθιών από μαθητές-τριές της και στην συνέχεια φρόντιζε για την έκδοσή τους, στο πλαίσιο των δράσεων του Γυμνασίου Γουβών.

Ειδικότερα, επιμελήθηκε την συλλογή παραμυθιών με τίτλο « Ένα μύθο θα σας πω...» (Γούβες, 2019), που έγραψαν οι μαθητές της στην Α ́ τάξη Γυμνασίου, και στην συνέχεια διηγήματα μαθητριών της Γ ́ Γυμνασίου, οι οποίες είχαν γράψει πριν δύο χρόνια παραμύθια, με τίτλο της συλλογής «Τα όνειρα και άλλα διηγήματα» (Γούβες, 2021).

Συνέχεια στον «καλό αγώνα» της Βαρβάρας, που έφυγε πρόωρα, αλλά «ζει στις καρδιές μας με τον λόγο και τα έργα της», όπως έγραψε Συνάδελφος του σχολείου της.

Με το παραπάνω μήνυμα και τα ζεστά αυτά λόγια μάς προσκαλεί η κυρία Καλοκύρη να λάβουμε μέρος και φυσικά ανταποκρινόμαστε στο κάλεσμα αυτό με αγάπη.

# data[].attributes.headline
Ποιητική έμπνευση στη ...Φιλοσοφία!

# data[].attributes.subject
Ποιητική έμπνευση στη ...Φιλοσοφία!

# data[].attributes.body
Αν η ζωή δεν ήταν μία συνεχής κατηφόρα,

ίσως να ήξερα πού βρίσκομαι τώρα,

ίσως να γυρνούσα πίσω την ώρα

και να μην κυλούσα τώρα.

Αν η ζωή δεν ήταν μία συνεχής κατηφόρα,

αν ο πόνος και η δυστυχία 'μέναν στο τώρα,

αν δεν συνέχιζαν να με τυραννάνε τα λόγια,

τώρα θα ανέβαινα μία ανηφόρα!

# data[].attributes.headline
«Η ποίηση… μια παυσίπονη σταγόνα σ’ έναν ωκεανό λύπης. Δεν είναι λίγο»

# data[].attributes.subject
«Η ποίηση… μια παυσίπονη σταγόνα σ’ έναν ωκεανό λύπης. Δεν είναι λίγο»

# data[].attributes.body
Οι μαθητές/τριες καλούνται να εκφράσουν ποιητικά, μέσω

δημιουργικής γραφής, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους σχετικά με την αξία και τον ρόλο της ποίησης στη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου. Οι συμμετέχοντες/ουσες μαθητές/τριες – προαιρετικά - μπορούν να εμπνευστούν και να αξιοποιήσουν ως αφόρμηση ή εντός της

ποιητικής δημιουργίας τους, σχετικούς στίχους/απόψεις ποιητών που θα τους δοθούν εκ των προτέρων στο πλαίσιο του Διαγωνισμού:

«Πίσω από την καθημερινή κόλαση των λέξεων

Τα ποιήματα ανασαίνουν ζωντανά και το καθαρό

τους νόημα καθρεφτίζει παντού μια φανταστική

ευτυχία, που ποτέ δε θα πυρποληθεί.»

Τάκης Σινόπουλος

Ο μαθητικός διαγωνισμός θα υλοποιηθεί εκτός ωρολογίου προγράμματος την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης (21 Μαρτίου 2024) και είναι αφιερωμένος στην ποιήτρια Κική Δημουλά. Από

την ημερομηνία έκδοσης της Προκήρυξης του διαγωνισμού και ως την ημέρα υλοποίησής του οι μαθητές/τριες έχουν τον χρόνο να επιλέξουν το επιμέρους θεματικό κέντρο και να

προετοιμαστούν.

Τα μαθητικά ποιητικά κείμενα πρέπει να είναι γραμμένα στην ελληνική,

ανέκδοτα και αδημοσίευτα Οι αιτήσεις πρέπει να αποσταλούν, μέσω του σχολείου στο οποίο ανήκουν οι συμμετέχοντες/ουσες, στο mail του

Διαγωνισμού imerapoiisis@yahoo.com, καθώς και να περιλαμβάνουν ψευδώνυμο συμμετοχής κάθε μαθητή/τριας. Στο mail πρέπει να επισυνάπτεται υπεύθυνη δήλωση του γονέα – κηδεμόνα

(δυνατότητα υποβολής Υ.Δ και μέσω gov.gr) ότι συναινεί στη συγκεκριμένη συμμετοχή. Η υποβολή των ζητούμενων στοιχείων θα γίνεται από 05/02/24 έως και 18/03/24. Δηλώσεις συμμετοχής που υποβλήθηκαν με οποιονδήποτε άλλον τρόπο ή εκπρόθεσμα δεν θα ληφθούν

υπόψη.

Κάθε συμμετέχων/ουσα μπορεί να λάβει μέρος με μια μόνο συμμετοχή (ατομική ή

συλλογική) με ένα ποιητικό κείμενο (έως 50 στίχοι), το οποίο θα αναρτήσει την Πέμπτη 21 Μαρτίου 2024 και ώρα 08.00-24.00, στο mail του Διαγωνισμού

(imerapoiisis@yahoo.com). Στην αποστολή του ποιητικού κειμένου πρέπει να χρησιμοποιηθεί

το ψευδώνυμο που έχει δηλωθεί στην αίτηση συμμετοχής. Δεν υπάρχει περιορισμός ως προς

τον αριθμό των συμμετεχόντων/ουσών από το ίδιο σχολείο.

# data[].attributes.headline
Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία

# data[].attributes.subject
Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία

# data[].attributes.body
Μία χριστουγεννιάτικη παγωμένη νύχτα μισοκοιμισμένη στο κρεβάτι μου, βλέποντας παιδικές χριστουγεννιάτικες ταινίες και απολαμβάνοντας τη ζεστή σοκολάτα μου, σκεφτόμουν από πού πηγάζει η ευτυχία... ίσως από ακριβά δώρα, ίσως από τραπέζια γεμάτα φαγητά, ίσως από ντουλάπες γεμάτες με ρούχα. Και οι σκέψεις μου αυτές διακόπηκαν άξαφνα, όταν μια στάλα βροχής έπεσε στο μέτωπό μου. Το κρεβάτι μου εξαφανίστηκε, όπως και οι ταινίες που συνοδεύονταν από τη ζεστή σοκολάτα. Επέστρεψα στην πραγματικότητα!

Σε μια γωνιά ενός μοναχικού δρόμου, έχοντας στην αγκαλιά μου την αγαπημένη μου. Χώθηκε ακόμη πιο βαθιά στην αγκαλιά μου, ψιθυρίζοντάς μου "σε αγαπώ" και τότε κατάλαβα από πού πηγάζει η ευτυχία. Έξω από την ύλη. Σε όσα η αξία τους δεν μετριέται... Μπορεί να μην είχαμε ούτε δώρα να ανταλλάξουμε μεταξύ μας, ούτε φαγητά ούτε ρούχα καινούρια. Αλλά είχαμε αγάπη...άφθονη. Και έτσι θα ήταν άδικο να αποκαλέσω τον εαυτό μου στερημένο, αφού είχα δίπλα μου τον άνθρωπο που μου έδινε ό,τι χρειαζόμουν. Θα ήταν άδικο, γιατί ήμουν πιο ολοκληρωμένος από ποτέ.

Ανώνυμο

# data[].attributes.headline
Μαθητικός Διαγωνισμός 2023: «Ανήκουμε όλοι στην ίδια ομάδα»

# data[].attributes.subject
Μαθητικός Διαγωνισμός 2023: «Ανήκουμε όλοι στην ίδια ομάδα»

# data[].attributes.body
Ο 27ος Μαθητικός Διαγωνισμός της Ύπατης Αρμοστείας καλεί τους μαθητές και τις μαθήτριες, να ενημερωθούν, να συζητήσουν, να ανταλλάξουν απόψεις και να εκφράσουν δημιουργικά το μήνυμα που θέλουν να μεταφέρουν ζωγραφίζοντας σκίτσο, αφίσες ή κόμικ με κεντρικό μήνυμα «Ανήκουμε όλοι στην ίδια ομάδα».

Στο Διαγωνισμό μπορούν να συμμετάσχουν οι μαθητές και μαθήτριες που φοιτούν στα Νηπιαγωγεία, τα Δημοτικά Σχολεία, τα Γυμνάσια, και τα Λύκεια της χώρας συμπεριλαμβανομένων των μαθητών των αντίστοιχων ηλικιακών ομάδων των Δομών Υποδοχής για την Εκπαίδευση Προσφύγων (ΔΥΕΠ) και δομών υποστήριξης και προετοιμασίας.

Υποβολή συμμετοχών ηλεκτρονικά έως 31 Ιανουαρίου 2024.

# data[].attributes.headline
Διαγωνισμός Φιλοσοφίας

# data[].attributes.subject
Διαγωνισμός Φιλοσοφίας

# data[].attributes.body
13ο Πανελλαδικός Μαθητικός Διαγωνισμός Φιλοσοφικού Δοκιμίου υπό το γενικό θέμα: «ΒΙΑ ΚΑΙ ΙΣΧΥΣ»

Ως προθεσμία για τις δηλώσεις συμμετοχής στις οικείες Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ορίζεται η Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 2023.

Ο Διαγωνισμός στοχεύει κυρίως στην καλλιέργεια της φιλοσοφικής θεωρητικής

σκέψης και του φιλοσοφικού λόγου στους μαθητές της λυκειακής εκπαίδευσης και,

μέσω αυτών, γενικότερα στην προαγωγή της φιλοσοφικής σκέψης στην ευρύτερη

κοινωνία. Προωθεί την ανάπτυξη του προβληματισμού πάνω σε μείζονα ζητήματα της επιστήμης και της ζωής, σε συνάρτηση με συναφή μαθήματα του σχολικού προγράμματος, υποδεικνύοντας την ανάγκη λογικού, μεθοδικού και ελεύθερου στοχασμού στους έφηβους νέους πολίτες. Προβάλλει, τόσο εντός της Ελλάδας όσο και σε διεθνές επίπεδο, το συντελούμενο εκπαιδευτικό έργο στον τομέα της φιλοσοφίας στη χώρα μας, συνδέοντας τη σύγχρονη εκπαίδευση με μία από τις πλέον ανεκτίμητες πνευματικές παρακαταθήκες του ελληνικού πολιτισμού.

Φορέας διοργάνωσης: Το Πανεπιστήμιο Πατρών, διά του Τμήματος Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου και με

την υποστήριξη του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών Ελλάδος του Πανεπιστημίου Harvard (ΚEΣ).

Η γνωστοποίηση και διάχυση πληροφόρησης για τον Διαγωνισμό πραγματοποιείται μέσα από τον επίσημο

ιστότοπο του Τμήματος Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Πατρών (https://philosophy.upatras.gr/), όπου αναπτύσσεται ειδική ιστοσελίδα, από την οποία θα ενημερώνονται οι ενδιαφερόμενοι για την πορεία της διαδικασίας και για όποιο άλλο ζήτημα προκύπτει: www.contest.philosophy-upatras.gr

Τα πρότυπα όλων των απαιτούμενων εντύπων για τον Διαγωνισμό αναρτώνται σε επεξεργάσιμη μορφή σε ειδικό πεδίο στην ιστοσελίδα του Διαγωνισμού.

Μόνο το περιεχόμενο των εγγράφων και των ανακοινώσεων που αναρτώνται στην ειδική ιστοσελίδα του Τμήματος είναι επίσημο και δεσμευτικό. Η ειδική ιστοσελίδα του Τμήματος μπορεί να περιλαμβάνει συνδέσμους προς άλλες ιστοσελίδες ή μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ώστε με τρόπο θεμιτό και πρόσφορο να διαχέεται δημόσια η απαραίτητη πληροφόρηση.

# data[].attributes.headline
«Acting for children's rights! Τα δικαιώματα του παιδιού γίνονται θεατρικό έργο» 

# data[].attributes.subject
«Acting for children's rights! Τα δικαιώματα του παιδιού γίνονται θεατρικό έργο» 

# data[].attributes.body
Tο Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού διοργανώνει Πανελλαδικό Εφηβικό Διαγωνισμό συγγραφής θεατρικών έργων είτε πρωτότυπων είτε εμπνευσμένων από άλλα καλλιτεχνικά

έργα, με θέμα τα δικαιώματα των παιδιών, που θεμελιώνονται στη Σύμβαση των

Δικαιωμάτων του Παιδιού. Σκοπός είναι η προώθηση και διάδοση των δικαιωμάτων του παιδιού σε μαθήτριες/μαθητές και ευρύτερο κοινό πανελλαδικά μέσα από την ενθάρρυνση της καλλιτεχνικής έκφρασης των εφήβων στις τέχνες της συγγραφής και του θεάτρου.

Ο διαγωνισμός αφορά μαθητές/τριες Λυκείου (15-18 ετών). Η συμμετοχή θα μπορεί να είναι είτε ατομική, από μεμονωμένο μαθητή/μαθήτρια είτε συλλογική από ομάδα έως και τριών ατόμων. Εντός της προθεσμίας του διαγωνισμού (Φεβρουάριος 2024 – Μάιος 2024), οι συμμετέχοντες/συμμετέχουσες θα πρέπει να υποβάλουν ένα πρωτότυπο ή διασκευασμένο έργο, το οποίο στην συνέχεια θα αξιολογηθεί από την αρμόδια Επιτροπή. Η συμμετοχή πρέπει να σταλεί στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Δικτύου για τα Δικαιώματα του Παιδιού festivaltheatrikouergou@ddp.gr ως την Παρασκευή 31 Μαΐου 2024 με τον τρόπο που ορίζεται στους όρους συμμετοχής.

Τα συνολικά δυο έργα που θα διακριθούν, θα παρουσιαστούν ζωντανά ως παράσταση από τους σπουδαστές και θα βραβευθούν με απονομή αντίστοιχων βραβείων σε θεατρικό Φεστιβάλ που θα διοργανώσει το Δίκτυο (Φεβρουάριος 2025).

Τέλος, όλες και όλοι οι συμμετέχουσες/συμμετέχοντες στον Εφηβικό Διαγωνισμό θα λάβουν αναμνηστική βεβαίωση συμμετοχής.

Δικαίωμα συμμετοχής: Η συμμετοχή στον Διαγωνισμό είναι δωρεάν και προαιρετική. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλα τα παιδιά που κατοικούν στην Ελλάδα εφόσον αποστείλουν το θεατρικό έργο στο festivaltheatrikouergou@ddp.gr και εντός της προθεσμίας του διαγωνισμού.

Το δικαίωμα συμμετοχής είναι ατομικό αλλά και ομαδικό, δηλαδή θα γίνουν δεκτές τόσο ατομικές συμμετοχές όσο και από ομάδες έως και 5 παιδιών. Ο Διοργανωτής διατηρεί το δικαίωμα να ακυρώνει συμμετοχές, εφόσον κρίνει πως οι συμμετέχοντες δεν ενεργούν μέσα

στο πλαίσιο χρηστών συναλλακτικών ηθών. Κανόνες Διαγωνισμού:

 Οι συμμετέχοντες/συμμετέχουσες καλούνται να συγγράψουν ένα πρωτότυπο, θεατρικό έργο εμπνευσμένο από τα δικαιώματα που περιλαμβάνονται στη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

 Το παραχθέν έργο θα πρέπει να είναι μονόπρακτο.

 Τα κείμενα θα υποβάλλονται στην ελληνική γλώσσα.

 Η έκταση του κειμένου του έργου θα πρέπει να είναι μέχρι 20 σελίδες κατ’ ανώτατο όριο.

 Οι χαρακτήρες (πρόσωπα επί σκηνής) του έργου θα πρέπει να είναι μέχρι 4 (τέσσερα) πρόσωπα.

 Οι διαγωνιζόμενοι θα μπορούν να καταθέσουν το έργο τους με συγκεκριμένη μορφή κειμένου (pdf, στοίχιση αριστερά, διάστιχο 2, γραμματοσειρά Times New Roman 12).

 Η αποστολή θα γίνεται μέσω mail στο Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, το

οποίο θα φροντίζει να παραδώσει τα υποψήφια έργα ως ανώνυμα έργα στις

Επιτροπές Αξιολόγησης, προς εξασφάλιση της διαφάνειας του διαγωνισμού.

# data[].attributes.headline
Δημιουργική γραφή στα αρχαία; 

# data[].attributes.subject
Δημιουργική γραφή στα αρχαία; 

# data[].attributes.body
Ξάφνου ένας δυνατός αέρας ανακάτεψε τα μαλλιά τους. Ένας γύρισε προς τα πίσω να κοιτάξει από πού ερχόταν. Πλησίασε πλησίασε…ένα πέρασμα. “Περίεργο” σκέφτηκε, δεν είχε τίποτα πριν εκεί. Ρώτησε με έκπληξη τους υπόλοιπους. Δεν είχε δει, δεν είχε ακούσει κανείς τίποτα. Η περιέργεια δεν τον άφησε. Προχώρησε αργά αργά, ώσπου βυθίστηκε στο σκοτάδι. Δεν ακούστηκε τίποτα. Ακολούθησαν τα βήματά του.

Πού είμαστε; φώναξε δυνατά!

Δεν έχω ιδέα…

“Γιατί, παιδιά μου, η αδικία είναι ανυπόφορη, όταν διαθέτει όπλα, και ο άνθρωπος γεννιέται έχοντας όπλα για την φρόνηση και την αρετή, τα οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει και για αντίθετους σκοπούς. Γι’ αυτό ο χωρίς αρετή άνθρωπος είναι το πιο ανόσιο, το πιο άγριο ον, και το πιο επιρρεπές στις ερωτικές ηδονές και τη λαιμαργία.”

Ε, όχι κι εδώ…πάλι τα ίδια!

Ποιοι είστε εσείς; Πώς είστε έτσι; Έχετε κάποια απορία για αυτά που ακούσατε; Ή μήπως κάτι σας θυμίζουν όλα αυτά; Σαν κάτι να έχετε δει κι ακούσει; Σαν κάτι θα έχετε να μου πείτε, αλήθεια!

# data[].attributes.attachment_caption
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΓΕΛ ΓΟΥΒΩΝ

# data[].attributes.headline
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ

# data[].attributes.subject
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ

# data[].attributes.body
Και φέτος προσπαθούμε να καλύψουμε το κενό της θέσης βιβλιοθηκονόμου με την εθελοντική προσφορά εν ενεργεία και μη εκπαιδευτικών:

Η Βιβλιοθήκη θα λειτουργεί κάθε:

Τρίτη, 4η - 6η ώρα

Τετάρτη, 1η - 2η ώρα & 4η - 6η ώρα

Πέμπτη, 10:30 - 13:30

# data[].attributes.body
“Why do I read?

I just can't help myself.

I read to learn and to grow, to laugh

and to be motivated.

I read to understand things I've never

been exposed to.

I read when I'm crabby, when I've just

said monumentally dumb things to the

people I love.

I read for strength to help me when I

feel broken, discouraged, and afraid.

I read when I'm angry at the whole

world.

I read when everything is going right.

I read to find hope.

I read because I'm made up not just of

skin and bones, of sights, feelings,

and a deep need for chocolate, but I'm

also made up of words.

Words describe my thoughts and what's

hidden in my heart.

Words are alive--when I've found a

story that I love, I read it again and

again, like playing a favorite song

over and over.

Reading isn't passive--I enter the

story with the characters, breathe

their air, feel their frustrations,

scream at them to stop when they're

about to do something stupid, cry with

them, laugh with them.

Reading for me, is spending time with a

friend.

A book is a friend.

You can never have too many.”

By Gary Paulsen, Shelf Life: Stories by the Book

# data[].attributes.headline
Διαγωνισμός Ταινίας

# data[].attributes.subject
Διαγωνισμός Ταινίας

# data[].attributes.body
Οι μαθητές και οι μαθήτριες να υλοποιήσουν ψηφιακές, ηχητικές ή/και οπτικοακουστικές καταγραφές ιστοριών σε προτεινόμενες θεματολογίες, που αναφέρονται στην κοινότητα που ζουν και δρουν, ως σημαντικών στοιχείων κατανόησης των συλλογικοτήτων τους, των πολλαπλών ταυτοτήτων τους, του παρελθόντος αλλά και του παρόντος που τους ενώνει.

Ιστορίες για το σχολείο (ιστορίες για το σχολικό κτήριο, τη σχολική τάξη, τη σχολική αυλή, τους συμμαθητές/-τριες, τα μαθήματα, τα σχολικά βιβλία, τα σχολικά αντικείμενα, τις σχολικές εκδρομές... κάθε ιστορία της σχολικής ζωής...)

Ιστορίες για δώρα (ιστορίες για δώρα που λάβαμε, που δώσαμε, που θα θέλαμε να δώσουμε, που θα θέλαμε να λάβουμε, που δεν προλάβαμε να δώσουμε...)

Ιστορίες για παρέες (ιστορίες για παρέες που θα θυμόμαστε για πάντα, ιστορίες για δράσεις μιας παρέας στη γειτονιά, στο σχολείο, στην κοινότητα, ιστορίες για παρέες που χάθηκαν στον χρόνο...)

Ιστορίες από τη ζωή (ιστορίες που έχουν αποτυπωθεί στον αφηγητή/στην αφηγήτρια από την ζωή του/της... καθημερινότητα, εργασία, μετανάστευση, μετακινήσεις, ψυχαγωγία, ελεύθερος χρόνος, εθελοντισμός...)

Ιστορίες διατροφής (ιστορίες που σχετίζονται με παραδοσιακά προϊόντα -λάδι, κρασί, βότανα-, διατροφικές συνήθειες, ήθη/έθιμα διατροφής...)

Η τάση να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο μέσα από ιστορίες είναι εμφανώς διαδεδομένη σε διαφορετικούς πολιτισμούς και ιστορικές περιόδους, χαρακτηρίζοντας όλους σχεδόν τους τομείς της ανθρώπινης αντίληψης, επικοινωνίας και δημιουργίας.

Καθημερινά εξελίσσονται τόσες ανθρώπινες ιστορίες... οι δικές μας, των φίλων μας, των συγγενών μας, ανθρώπων που δεν γνωρίζουμε. Ιστορίες όμως ακούμε και για το παρελθόν, για όσα πέρασαν και χωρούν στις μνήμες μας.

Η καταγραφή, ανάδειξη και δημοσιοποίηση ιστοριών δίνει φωνή στον καθένα και στην καθεμιά να σώσει τις ιστορίες του/της, να τις κάνει «κοινό κτήμα», να δώσει πρόσθετη αξία σ' αυτές συνεισφέροντας στην ατομική και συλλογική μνήμη. Γιατί οι ιστορίες όλων συμβάλλουν στην κοινή μας ιστορία!

Η καταγραφή ιστοριών μπορεί να γίνει με την αξιοποίηση ποικιλίας οπτικοακουστικών μέσων δίνοντας την δυνατότητα καλλιέργειας δεξιοτήτων παραγωγής ηχητικών, οπτικών και οπτικοακουστικών δημιουργιών.

Βήματα υλοποίησης-Χρονοδιάγραμμα

Νοέμβριος 2023 Δηλώσεις συμμετοχής.

Νοέμβριος 2023-Ιανουάριος 2024

Επιλογή θέματος, έρευνα, επιλογή αφηγητή/αφηγητών, υλοποίηση δραστηριοτήτων εξοικείωσης με οπτικοακουστικά μέσα, σχεδιασμός έργου.

Ιανουάριος - Μάρτιος 2024 Λήψη συνεντεύξεων από τους μαθητές/-τριες, επιμέλεια και ολοκλήρωση ηχητικής ή/και οπτικοακουστικής δημιουργίας.

Μάρτιος-Απρίλιος 2024 Ανάρτηση αρχείων (ολοκληρωμένου έργου) σε ηλεκτρονική πλατφόρμα.

Απρίλιος-Μάιος 2024 Αξιολόγηση των παραδοτέων - Ανακοίνωση των βραβείων.

Δηλώσεις Συμμετοχής

https://forms.gle/npk1bE8cPgYQPcWFA

Ενημερωθείτε για περισσότερα :  chaniafilmfestival.edu@gmail.com

# data[].attributes.headline
Η Συντονιστική Επιτροπ

# data[].attributes.body
Η Συντονιστική Επιτροπή Ηράκλειου της Λέσχης Φίλων της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος

(Ε.Σ.Ε.), με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικής Λογοτεχνίας και Βιβλίου που εορτάζεται στις 2 Απριλίου κάθε χρόνο, προκηρύσσει Εφηβικό Διαγωνισμό Διασκευής Διηγήματος σε

Σενάριο.

Ο Διαγωνισμός, ο οποίος τελεί υπό την αιγίδα της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος, απευθύνεται σε μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου και όλων των τάξεων Λυκείου της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Ηράκλειου και έχει ως ιδιαίτερη θεματική δύο αποσπάσματα από μυθιστορήματα, της Πηνελόπης Δέλτα και του Στρατή Μυριβήλη.

Σκοπός του Διαγωνισμού είναι αφενός να μυήσει τους συμμετέχοντες μαθητές/τριες - μέσω αυτής της βιωματικής προσέγγισης - στο λογοτεχνικό «σύμπαν» δύο σημαντικών Ελλήνων πεζογράφων,

αλλά και αφετέρου να παρακινηθούν και να ανακαλυφθούν, ίσως, ταλέντα στον χώρο του σεναρίου. Ένας επίσης στόχος του Διαγωνισμού είναι η καλλιέργεια θεατών με κριτική σκέψη και

άποψη!

Για τους μαθητές/τριες των Λυκείων το απόσπασμα είναι από το μυθιστόρημα:

«Η ζωή εν τάφω» (1924), του Στρατή Μυριβήλη, "Η Μυστική Παπαρούνα", Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Β΄ Λυκείου.

Τα σενάρια δεν θα υπερβαίνουν τις 10 σελίδες έκαστο, με γραμματοσειρά των 12.

Τα σενάρια θα αποστέλλονται με ψευδώνυμο στο email του Διαγωνισμού

panagopoulounatasa@yahoo.gr και έτσι θα κατατίθενται και στην Επιτροπή Αξιολόγησης.

Όλοι οι συμμετέχοντες μαθητές/τριες στον Διαγωνισμό θα κληθούν - μέσω Υπεύθυνης Δήλωσης - να λάβουν γνώση ενυπογράφως, για τη σχετική νομοθεσία που διέπει τον Διαγωνισμό (ΝΟΜΟΣ

4624/2019 (ΦΕΚ Α137/29.08.2019). Για τους μαθητές/τριες έως 16 ετών, τη συγκεκριμένη Υπεύθυνη Δήλωση οφείλουν να συνυπογράψουν και οι δύο γονείς ή ο νόμιμος κηδεμόνας του

διαγωνιζομένου.

Κάθε ένα από τα σχολεία που θα δηλώσουν συμμετοχή θα μπορεί να στείλει στο email του Διαγωνισμού 6 σενάρια, ένα από κάθε τάξη, μέχρι τις 30/3/2024 προκειμένου να δοθούν προς

κρίση στην Επιτροπή Αξιολόγησης.

Τα ονόματα των νικητών θα ανακοινωθούν στην τελετή απονομής, το Μάιο του 2024, σε ημερομηνία και χώρο που θα ανακοινωθεί εγκαίρως.

Η προκήρυξη του Διαγωνισμού θα αναρτηθεί στα ΝΕΑ της Λέσχης Φίλων της Ε.Σ.Ε.

Βραβεία

Στους νικητές θα αποδοθούν τρία (3) Βραβεία για το Γυμνάσιο και τρία για το Λύκειο.

# data[].attributes.headline
Λογοτεχνικός Διαγωνισμός

# data[].attributes.subject
Λογοτεχνικός Διαγωνισμός

# data[].attributes.body
Ο Δήμος Μαρτυρικής Πόλης Καλαβρύτων προκηρύσσει το διαγωνισμό με την επωνυμία “ΑΘΛΟΝ ΠΟΙΗΣΕΩΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΛΕΝΑ ΣΤΡΕΦΗ ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑ” για το καλύτερο λυρικό ποίημα, εμπνευσμένο από το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων.

Για την Α΄/θμια και Β΄/θμια Εκπαίδευση τα ποιήματα θα επιλέξουν οι διδάσκοντες φιλόλογοι και δάσκαλοι, (αυστηρά) ένα από κάθε Σχολείο και θα τα

υποβάλλουν στο Δήμο Καλαβρύτων, σύμφωνα με τους όρους της Προκήρυξης.

Αρμόδια Επιτροπή θα αξιολογήσει και θα βραβεύσει τα ποιήματα. Η επίδοση των Βραβείων θα γίνει στο Δημαρχείο Καλαβρύτων, σε επίσημη τελετή, στις 13

Δεκεμβρίου 2024, κατά την διάρκεια των εκδηλώσεων του Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος

# data[].attributes.headline
ΡΗΤΟΡΙΚΗ! Μήπως σου αρέσει κι εσένα; 

# data[].attributes.subject
ΡΗΤΟΡΙΚΗ! Μήπως σου αρέσει κι εσένα; 

# data[].attributes.body
Σκεφτείτε να μπορείτε να κατανοείτε τις προθέσεις των άλλων από όσα ισχυρίζονται και λένε.

Σκεφτείτε να μπορείτε να οργανώσετε τις σκέψεις σας.

Σκεφτείτε να έχετε την ικανότητα να ισχυροποιείτε τα επιχειρήματά σας, ώστε να είναι ακαταμάχητα.

Σκεφτείτε να "κρέμονται από τα χείλη" σας!

Σε ποιον δεν θα άρεσε!

Εμπλακείτε με τη Ρητορική Τέχνη! Δεν θα χάσετε...

# data[].attributes.headline
Στο Λύκειό μας φέτος λ

# data[].attributes.body
Στο Λύκειό μας φέτος λειτουργεί Όμιλος Φιλαναγνωσίας!

Αφιερώνεται στη ζωή και το λογοτεχνικό έργο της Άλκης Ζέη. Συναντιόμαστε για να συνομιλήσουμε με τα κείμενά της, τις ιδέες της και σιγά-σιγά να απλώνουμε τη δημιουργική μας διάθεση.

Χώρος μας; Η όμορφη βιβλιοθήκη του Λυκείου μας.

Χρόνος; Απέραντος...όσο εκείνος που απλώνεται στα έργα της Ζέη.

Μέσα στην τρέλα της καθημερινότητάς μας, βρίσκουμε καιρό να ανταμώνουμε και να γλυκαίνουμε τις ψυχές μας με την τρυφερότητα της γραφής της.

Θα μαθαίνετε νέα μας!

Μία Ομιλίτισσα

# data[].attributes.body
Ήθελα και να κάτεχα

οι χρόνοι που περνούνε

ήντα κοντό θα γίνονται

στον Άδη όντε μπούνε.

Λένε πως ο τροχός γυρνά

μα θα ρθει και η σειρά σου

και θα τα βρεις τα λάθη σου

κάποια στιγμή μπροστά σου!

Αλυγιζάκης Δημήτρης

# data[].attributes.headline
Σταλες βροχής 

# data[].attributes.subject
Σταλες βροχής 

# data[].attributes.body
Σήμερα η μέρα είναι βροχερή
Κάθομαι μπροστά από το παράθυρο αντικρυζοντας τις σταλες να σκάνε στο έδαφος
Τι όμορφη εικόνα!
Τα πέταλα των λουλουδιών βρίσκουν την δροσιά που έψαχναν,το χώμα αλλάζει μορφή και εγώ μένω στάσιμη
Φορώ τα ακουστικά μου και παρακολουθώ..
Με μια κουβέρτα και ένα τσάι καθισμένη στο καναπέ συνειδητοποιώ πως η βροχή θα είναι παντα η καλύτερη συντροφιά ακόμα και στις πιο δύσκολες μέρες του χειμώνα!

🦋

# data[].attributes.headline
Απόηχος μιας

# data[].attributes.body
Απόηχος μιας ανάμνησης…

"Τα λόγια είναι ανούσια, τα παίρνει ο άνεμος", λένε.

Μα τι ξέρουν εκείνοι από λέξεις;

Δεν αντίκρισαν τα πολύχρωμα ηλιοβασιλέματα και τα ουράνια τόξα που γέμισε την ψυχή μου το "σ' αγαπώ" σου. Δεν παρατήρησαν με πόση ανακούφιση ακούμπησα την ψυχή μου στα χέρια σου σαν μου πες "είμαι δω". Δεν είδαν τα σπασμένα κομμάτια της καρδιάς μου να ενώνονται ξανά κάθε φορά που ένα "μας" συνόδευε άλλοτε αφόρητες έννοιες: "η ζωή μας", "το μέλλον μας", "οι Δευτέρες μας".

Και τι ξέρουν εκείνοι από ανέμους; Πώς μπορούν να μιλούν για αυτούς, αφού δεν σε γνώρισαν; Ήσουν εκείνο το ανεπαίσθητο, δροσιστικό αεράκι μέσα στον καύσωνα, που ανακατεύει τα μαλλιά και κάνει την ατμόσφαιρα λίγο πιο υποφερτή. Μα το καλοκαίρι πέρασε, κι εσύ χάθηκες μαζί με την ψυχή μου… Δεν πρόλαβες να μου την επιστρέψεις. Έμεινε μόνο ένα "αντίο" και μια "συγγνώμη" να θυμίζουν τις καλοκαιρινές στιγμές. Να σε θυμίζουν.

Χειμώνας πια. Χιόνι, βροχές, καταιγίδες, αστραπές. Ψάχνει ευκαιρίες η φύση να ξεσπάσει μέσα από τον ορυμαγδό της θύελλας. Πάει καιρός από την τελευταία φορά που ο ήλιος παραμέρισε τα σύννεφα και αφέθηκε ελεύθερος να λάμψει. Ίσως το κρύο με τα τερτίπια του κατάφερε να παγώσει και τις δικές του ακτίνες...

Στο βελούδινο κουτάκι της καρδιάς μου έχω φυλάξει το "σ' αγαπώ" σου, να τη ζεσταίνει και να διαλύει τα ερέβη με την άσβηστη φλόγα του.

"Θα σε περιμένω". Αυτή ήταν η τελευταία κουβέντα σου.                        Χωρίς διευκρινήσεις. Για πόσο και πού;

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί νόμιζες πως χρειαζόταν να περιμένεις έναν άνθρωπο που η ψυχή του σε είχε εξαρχής ακολουθήσει.

Εγώ ήμουν που σε περίμενα. Πάντοτε σε περίμενα... Με την υπομονή μιας Πηνελόπης, που καρτερούσε, καρτερά και θα καρτερά  τον παντοτινό της Οδυσσέα. Σε κάθε παρατατικό, ενεστώτα και μέλλοντα. Για πάντα και λίγο ακόμα-

Χίμαιρα

# data[].attributes.attachment_caption
ΙΜαθητές της Κρήτης κλείνουν τα τάμπλετ και ανοίγουν τα βιβλία!

# data[].attributes.headline
Η γνώση είναι δύναμη!

# data[].attributes.subject
Η γνώση είναι δύναμη!

# data[].attributes.body
https://www.cretalive.gr/kriti/mathites-tis-kritis-kleinoyn-ta-tamplet-kai-anoigoyn-ta-biblia

Η Βιβλιοθήκη και η Ομάδα της αποκτούν πιο δυνατή φωνή! Ένα δημοσίευμα είναι αρκετό για να αλλάξει η στάση των πολιτικών και των πολιτών προς τα μορφωτικά αγαθά; Δεν έχουμε ψευδαισθήσεις. Δεν είναι. Είναι όμως μια καλή ευκαιρία να ακουστούμε, να δείξουμε την ύπαρξή μας, ίσως να εμπνεύσουμε και ίσως κάποιες ευαίσθητες ψυχές να νοιαστούν. Γιατί αυτό θα ήταν ικανό να αλλάξει πολλά: το ενδιαφέρον των ανθρώπων, το νοιάξιμο έχει τόση δύναμη ώστε να αλλάζει τον κόσμο.
Στον δικό μας μικρόκοσμο χρειαζόμαστε μικρές, αλλά ουσιαστικές αλλαγές: στελέχωση της βιβλιοθήκης μας από μόνιμο προσωπικό, ενίσχυση του δυναμικού της σε βιβλία και τεχνολογικό εξοπλισμό.

Ευχαριστούμε την κ. Μυλωνά για την «έγνοια» της!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Μετά από μία περίοδο... αγρανάπαυσης, λειτουργεί και πάλι η βιβλιοθήκη του Λυκείου Γουβών, στον Δήμο Χερσονήσου Ηρακλείου.

Τη λειτουργία της ανέλαβε εθελοντικά η συνταξιούχος φιλόλογος, κ. Βασιλική Αλεξάκη, ήδη δημιουργήθηκε ομάδα βιβλιοθήκης από τα παιδιά ενώ υπάρχει πολύ ενδιαφέρον από τον κόσμο να δανειστεί ένα βιβλίο και να ξεφύγει από την ανία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης...

Ο διευθυντής του σχολείου, κ. Γιώργος Φουκαδάκης, αναφέρει πως η βιβλιοθήκη του Λυκείου Γουβών ανήκει στο δίκτυο βιβλιοθηκών στο πλαίσιο του ΕΠΕΑΕΚ και είχε στηθεί με ευρωπαϊκά κονδύλια. Γίνονταν εκδηλώσεις στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων που χρησιμοποιούν και όμορα σχολεία. Αυτή τη στιγμή, φιλοξενεί περισσότερους από 10.000 τίτλους βιβλίων και συνεχώς εμπλουτίζεται. Υπάρχει μία ψηφιακή σύνδεση με σχολείο της Ιταλίας.

Ο κ. Φουκαδάκης αναφέρει πως τα παιδιά είδαν πολύ θετικά την επαναλειτουργία της, την ομάδα της βιβλιοθήκης αποτελούν 20 μαθητές και ήδη οργανώνουν εκδηλώσεις.

η κ. Αλεξάκη

Ας μην ξεχνάμε ότι οι σημερινές συνθήκες ζωής, σε επίπεδο συλλογικής και ατομικής καθημερινότητας, συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην εξόντωση της προσωπικότητας του καθενός, όλο και πιο συχνά έχουμε να κάνουμε με αλλοτριωμένες υπάρξεις, ψυχικά ράκη...
Μια βιβλιοθήκη είναι και παραμένει μια παράλληλη δομή, σε αυτό τον κόσμο όπου η εμπορευματοποίηση λειτουργεί με ρυθμούς, υπερσύγχρονων αλεστικών μηχανών σε πλήρη δράση, όπου αλέθονται ψυχές, σώματα, φυσικό περιβάλλον και αξίες."
Την κάνει χαρούμενη το γεγονός ότι η εκπαιδευτική κοινότητα μέσα στην Πρώην Αμερικάνικη Βάση Γουρνών (μαθητές , καθηγητές, γονείς) αγκάλιασαν την προσπάθεια., και ευελπιστεί και ο Δήμος Χερσονήσου να δείξει άμεσα την έμπρακτη υποστήριξή του

Η εκπαιδευτικός του σχολείου, κ. Μαρίνα Γερολυμάτου, αναφέρει πως η σχολική βιβλιοθήκη του ΓΕΛ Γουβών, κατά το σχολικό έτος 2016-2017, διένυσε το δεύτερο έτος επαναλειτουργίας της συμβάλλοντας στην ενίσχυση του εκπαιδευτικού έργου και στη γενικότερη καλλιέργεια μαθητών και εκπαιδευτικών. "Συγκεκριμένα, ο επαναπροσδιορισμός των στόχων για τη βελτίωση του θεσμού της σχολικής βιβλιοθήκης μας οδήγησε στο να κινηθούμε πάνω σε δύο βασικούς άξονες: αφενός στη λειτουργία του δανειστικού τμήματος και αφετέρου στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας των μαθητών μέσω εκδηλώσεων και δράσεων που υλοποιήθηκαν", τονίζει.

# data[].attributes.attachment_link.title
Μαθητές της Κρήτης κλείνουν τα τάμπλετ και ανοίγουν τα βιβλία!

# data[].attributes.attachment_link.description
Μετά από μία περίοδο... αγρανάπαυσης, λειτουργεί και πάλι η βιβλιοθήκη του Λυκείου Γουβών, στον Δήμο Χερσονήσου Ηρακλείου. Τη λειτουργία της ανέλαβε εθελοντικά η συνταξιούχος φιλόλογος, κ. Βασιλική Αλεξάκη, ήδη δημιουργήθηκε ομάδα βιβλιοθήκης από τα παιδιά ενώ υπάρχει πολύ ενδιαφέρον από τον κόσμο να δανειστεί ένα βιβλίο και να ξεφύγει από την ανία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης...

# data[].attributes.headline
Ουσίες...μία απόπειρα ποιητικής έκφρασης με το Α' 2 Λυκείου (2022-2023) στο μάθημα της ΝΕ Λογοτεχνίας με την κ. Μαυρίδη Μαρία

# data[].attributes.subject
Ουσίες...μία απόπειρα ποιητικής έκφρασης με το Α' 2 Λυκείου (2022-2023) στο μάθημα της ΝΕ Λογοτεχνίας με την κ. Μαυρίδη Μαρία

# data[].attributes.body
Αποφυγή του πόνου και της σκέψης,
Η λύση στην απόγνωση,
Ίσως το τέλος δεν θα αργήσει
Ίσως κάποιο εσωτερικό κενό.

Ο εθισμός που οδηγεί στο θάνατο,
Η κατηφόρα διασκεδαστική,
Αλλά στο τέλος… θάνατος.

Το γλυκό στην πίκρα των ανθρώπων
Ή το αλεξίπτωτο στην πτώση της απελπισίας.

Γιατί η ζωή έγινε γκρι;
Γιατί τα σύννεφα να κλαίνε;

Η νύχτα είναι σκοτεινή…
Μα ένα αστέρι στον ορίζοντα.

Εκεί που το μυαλό πετάει
Για να πνίξει τον πόνο του.
Λείπει αγάπη για το σώμα
Ή η ψυχή έχει χαθεί;

Ένα τρένο χωρίς προορισμό…

# data[].attributes.headline
Πρωτοποριακό πρόγραμμα: Στις βιβλιοθήκες με… συνταγή γιατρού

# data[].attributes.subject
Πρωτοποριακό πρόγραμμα: Στις βιβλιοθήκες με… συνταγή γιατρού

# data[].attributes.body
Στην τελική ευθεία το πρωτοποριακό πρόγραμμα βιβλιοθεραπείας για πάσχοντες από ψυχικές νόσους .

Μεσούντος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου κι ενώ νοσοκόμοι, γιατροί και εθελοντές προσπαθούσαν να απαλύνουν τον πόνο των τραυματιών, η Ελεν Μαίρη Γκέσκελ, μέλος της αγγλικής αριστοκρατίας με φιλανθρωπική δράση στο Λονδίνο, είχε μια ιδέα: πρότεινε στις βρετανικές Αρχές να δημιουργηθεί μια βιβλιοθήκη που θα συνέβαλλε στη θεραπεία των τραυματισμένων στρατιωτών προσφέροντάς τους μια αίσθηση χαλάρωσης που θα τους ωφελούσε σωματικά και ψυχικά.

Η φίλη της lady Battersea πρόσφερε την έπαυλή της για να αποθηκευτούν τα βιβλία και οι «Times» απηύθυναν δημόσιες εκκλήσεις για δωρεές, με το εγχείρημα να σημειώνει τεράστια επιτυχία. Εναν αιώνα μετά, η ιδέα της βιβλιοθεραπείας έρχεται και πάλι στο προσκήνιο μέσα από ένα πρωτοποριακό project που πραγματοποιείται για πρώτη φορά πιλοτικά στην Ελλάδα: Τους επόμενους μήνες επιλεγμένοι ασθενείς θα πηγαίνουν στις βιβλιοθήκες… με συνταγή γιατρού ως τμήμα της θεραπείας τους.

Τέσσερις βιβλιοθήκες της χώρας θα μετατραπούν για ένα έτος σε ασφαλείς χώρους ίασης, καθώς θα υποδέχονται πάσχοντες – από ψυχικές νόσους – οι οποίοι κατόπιν υποδείξεως των γιατρών τους θα συμμετέχουν σε ειδικά προγράμματα θεραπείας μέσω των βιβλίων. Η ιαματική δύναμη των βιβλιοθηκών έχει καταδειχτεί σε επιστημονικές έρευνες που αποκαλύπτουν πως οι ιστορίες είναι ικανές να μας μεταμορφώνουν σε συναισθηματικό, κοινωνικό, συμπεριφορικό και ψυχολογικό επίπεδο – γι’ αυτό και η συνταγογράφηση των πολιτιστικών δράσεων ως θεραπευτικών μέσων είναι μια τάση που ανεβαίνει στο εξωτερικό. Η καινοτόμα πρακτική εντάχθηκε πρόσφατα και στο Ταμείο Ανακάμψης, ώστε σύντομα να συνταγογραφούνται στην Ελλάδα μέσω της ΗΔΙΚΑ εκτός από φάρμακα και πολιτιστικές δραστηριότητες…

Θεραπευτική δράση. «Το πρόγραμμα που σχεδιάζουμε θα περιλαμβάνει πραγματική συνταγογράφηση δραστηριοτήτων» λέει στα «ΝΕΑ» η Λήδα Τσενέ, ιδρύτρια της Athens Comics Librabry, η οποία έχει αναλάβει να τρέξει το πρόγραμμα στην Ελλάδα. «Είμαστε σε συνεργασία με την ΕΨΥΠΕ και με επαγγελματίες ψυχικής υγείας, οι οποίοι θα επιλέξουν τους ασθενείς που θα συμμετάσχουν.

Σε πρώτη φάση θα επιλεγούν μέσω του Refugee Week Greece. Σε αυτή τη φάση επιλέγουμε τις βιβλιοθήκες και συζητούμε τι θα περιλαμβάνει η θεραπευτική δράση, όπως ανάγνωση, εκπαίδευση στην προφορική αφήγηση, δημιουργία συλλογικών ιστοριών, δημιουργία χαρακτήρων, φανταστικών ή πραγματικών, που θα θέλαμε να υπάρχουν στις ζωές μας, ενώ παράλληλα εξετάζουμε και το ποιες περιπτώσεις ασθενών θα μπορούσαν να βοηθηθούν από ένα τέτοιο πρόγραμμα.

Στόχος μας είναι να εκμεταλλευτούμε τη δύναμη της αφήγησης. Οι άνθρωποι ανοίγονται πιο εύκολα όταν τοποθετούν ό,τι τους απασχολεί σε ένα αφηγηματικό πλαίσιο. Μπορούν να μοιραστούν πιο εύκολα μια ιστορία από ό,τι τα σκληρά γεγονότα, ενώ παράλληλα, όταν ακούμε προσεκτικά τις ιστορίες των άλλων, ενεργοποιείται η ενσυναίσθηση» λέει. Μετά την ολοκλήρωσή του το πρόγραμμα, το οποίο επελέγη για να χρηματοδοτηθεί από το European Culture Foundation, θα μοιραστεί ως «πιλότος» σε όλους τους φορείς που ενδιαφέρονται να το «υιοθετήσουν».

Αντίστοιχα προγράμματα λειτουργούν επισήμως στη Μεγάλη Βρετανία, στη Γερμανία, στην Ολλανδία και σε άλλες χώρες του εξωτερικού, όπου η επίσκεψη σε βιβλιοθήκες και η συμμετοχή σε πολιτιστικές δραστηριότητες συνταγογραφούνται από τους θεράποντες ιατρούς.
Αναδημοσίευση από: in.gr

# data[].attributes.headline
Η συντροφιά μιας πεταλούδας 

# data[].attributes.subject
Η συντροφιά μιας πεταλούδας 

# data[].attributes.body
Από μικρή θαύμαζα τις πεταλούδες. Πεταλούδες μικρές και μεγάλες, γεμάτες πολύχρωμα χρώματα, βούλες διασκορπισμένες παντού και φτερά που ανοίγουν διάπλατα για να πετάξουν..
Ανέμενα την άνοιξη μέχρι να τις ξαναδώ..μετρούσα μέρες και μήνες για να τις συναντήσω, ώσπου, όταν πια ήρθε ο καιρός να βγουν από το κουκούλι τους και να πετάξουν ψηλά, μού δημιούργησαν μια αίσθηση απελευθέρωσης που θα ήθελα να έχω και 'γω από την καθημερινότητα...δεν περιορίζονταν μόνο σε ένα λουλούδι. Διασκορπισμένες από εδώ και από εκει έκαναν τον κύκλο τους, ζούσαν την κάθε στιγμή, πετώντας σαν να ήταν η τελευταία τους. Οι πεταλούδες καλούν τους ανθρώπους να κρατούν συντροφιά σε αυτούς που πρέπει να περιμένουν μήνες για να τις δουν. Κανείς δεν τις ακούει. Και όταν πια συνειδητοποιούν πως είναι μόνοι, μια γλυκιά αίσθηση χαράς γεμίζει την καρδιά των πονεμένων ψυχών μέχρι την αντάμωση !
🦋

# data[].attributes.headline
🥸Λειτουργία Βιβλιοθήκης 2022-2023

# data[].attributes.subject
🥸Λειτουργία Βιβλιοθήκης 2022-2023

# data[].attributes.body
Φέτος αλλιώς! Φέτος καλύτερα!
Με την αγάπη και το μεράκι της η κ. Αλεξάκη έχει μεταμορφώσει τον χώρο της Βιβλιοθήκης και του έδωσε ζωή. Περιμένει τη δική μας παρουσία και δημιουργικότητα. Γιατί κάθε χώρος δεν στέκει αδιάφορος, όταν οι ψυχές μας ενεργοποιούνται.

Καθημερινά λοιπόν λειτουργεί 10.00-14.00 για όλη τη μαθητική κοινότητα!

# data[].attributes.headline
Τα ναύλα του ονείρου

# data[].attributes.subject
Τα ναύλα του ονείρου

# data[].attributes.body
Από μικρή μου άρεσαν
τα χάρτινα καραβάκια.
Θυμάμαι έφτιαχνα πολλά,
άλλα άσπρα άλλα ροζ,
κι ύστερα κατέβαινα στην ακρογιαλιά
να τ' αποχαιρετήσω οριστικά
για το ταξίδι τους.

Απογευματάκι πάντα,
λίγο πριν σουρουπώσει.
Μόλις ο ήλιος έγερνε γλυκά στη Δύση,
το πρώτο καραβάκι χανόταν στο πέλαγος χωρίς ελπίδα επιστροφής.
Μα δεν ήταν ο νόστος που μ' ένοιαζε,
όσο το ίδιο το ταξίδι.

Πάντα με μάγευαν τα χρώματα του ουρανού την ώρα του ηλιοβασιλέματος. Ροζ, κόκκινο, πορτοκαλί.
Πόση ομορφιά!
Γι' αυτό και τ'άσπρα καράβια.

Ήλπιζα ότι η αχρωμία τους θα ήταν προσωρινή, μέχρι να αγγίξουν τον ήλιο που δύει και να γευτούν λίγη από την ομορφιά του.
Κι ας μην την αντίκριζα ποτέ.
Μου αρκούσε απλά η ελπίδα ότι θα ολοκληρώσουν το ταξίδι τους κόντρα στα άγρια κύματα, κόντρα στην επικείμενη φθορά τους, κόντρα στη δική μου αφέλεια.

Τις μέρες της βροχής όμως με κατέκλυζε απελπισία για το μέλλον των δημιουργημάτων μου.
Τότε ήταν που ορκίστηκα εχθρός των χειμώνων.
Τι ειρωνεία!

Μία μέρα βροχερή κατακρημνίστηκε και το όνειρο μου,
γλιστρώντας στις σκάλες της καρδιάς.
Γι'αυτό έλειπε το όνομα απ' τη μεριά του αποστολέα. Και με τσάκισε η πτώση απ' την αιώρα της ευτυχίας.

Στο βελούδινο κουτάκι της ψυχής μου φυλάω ακόμα ένα άσπρο χάρτινο καραβάκι με ένα μικρό ροζ,
ζωγραφισμένο λουλούδι να το διακοσμεί.

Θυμάμαι αγαπούσες την άνοιξη, κι ας ήσουν ο χειμώνας στη δική μου ιστορία.
Δεν τη φοβάμαι πλέον τη βροχή.

Έτσι κι αλλιώς έχασα τα ναύλα του ονείρου.

Από τις Τζελιλάι Βαλεντίνα & Τσικλάνη Μαρία
(στα δημιουργικά απόνερα της σκυταλοδρομίας ποίησης, 21/3/2022)

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Χάρτης - Μηνιαίο περιοδικό Λόγου και Τέχνης

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
διαβάστε σήμερα:

ΣΤΗΛΕΣ:

Δημοσθένης Αγραφιώτης , Γιώργος Βέης , Χάρης Βλαβιανός , Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος , Τάκης Γραμμένος , Ανθούλα Δανιήλ , Αγαθή Δημητρούκα , Γιάννης Δούκας , Γιάννης Ευσταθιάδης , Γιώργος Ζεβελάκης , Βίκτωρ Ιβάνοβιτς , Δημήτρης Καλοκύρης, Δημήτρης Κοσμόπουλος , Βασίλης Λαμπρόπουλος , Βαγγέλης Λιβιεράτος , Ιωάννα Λιούτσια , Άρης Μαλανδράκης , Γιώργος Μουλουδάκης , Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης , Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Σάκης Παπαδημητρίου , Γιάννης Πάσχος , Σάββας Πατσαλίδης , Νίκος Πρατσίνης , Σάκης Σερέφας , Λάμπρος Σκουζάκης , Γιάννης Σμοΐλης , Ανδρέας Τσάκας , Μίλτος Φραγκόπουλος , Χριστόφορος Χαραλαμπάκης , Γιώργος Χουλιάρας , Δήμητρα Ι. Χριστοδούλου

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΕΥΧΟΥΣ:

Κατερίνα Αγυιώτη, Μαρίνα Αθανασίου-Τάκη , Νένα Βενετσάνου , Ελένη Βλάχου, Αθηνά Βογιατζόγλου , Τάκης Γεράρδης , Βασίλης Γεργατσούλης , Κατερίνα Γιαμπουρά , Άννα Γρίβα, Δημήτρης Δασκαλόπουλος , Γιώργος Δήμος , Κλεονίκη Δρούγκα , Σοφία Ελευθερίου , Παναγιώτης Ελ Γκεντί , Χοσέ Ντανιέλ Εσπέχο , Νίκος Ζήβας , Παναγιώτα Ζώη , Γιώργος Θάνος, Αριάδνη Καλοκύρη , Λευτέρης Καλοσπύρος, Βασίλης Ν. Καμβύσης , Ισμαήλ Κανταρέ , Τασούλα Καραγεωργίου , Δημήτρης Καράμπελας , Αναστασία Κάτσικα , Ευφροσύνη Κρητικού, Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος , Δημήτρης Μαραγκόπουλος , Τζουάν Μαργαρίτ , Ευγενία Μαυροσκότη , Αρεταίος Μπεζάνης, Χόρχε Λουίς Μπόρχες , Ρεμί Νγκαμίζε , Όλγα Ντέλλα , Λουκάς Παπαδημητρίου , Κατερίνα Παπαντωνίου , Βασιλική Πατέλη , Ρον Πάτζετ , Άγγελος Πεφάνης , Μαρία Σαββάκη , Αγγελική Σιδηρά , Έλσι Σουρενά, Φώτης Α. Σταθόπουλος , Αλέξης Σταμάτης , Καίτη Στεφανάκη, Γεωργία Τάτση , Φωτεινή Τέντη , Θανάσης Τοτόμης, Διονύσης Τσακνής , Ισμήνη Μαρία Τσοχαλή , Ρία Φελεκίδου , Δημήτρης Φιλιππίδης , Μάιρα Φουρνάρη, Χριστίνα Φραγκεσκάκη , Αριστοτέλης Χαϊτίδης , Σωτήρης Χαλικιάς , Μαΐτα Χατζηιωαννίδου, Έλενα Χουζούρη, Νίκος Χριστοδούλου , Κυριακή Χριστοφορίδη, Δημήτρης Ψαλλίδας

προβολές

ΣΕΛΙΔΕΣ/ΜΑΡΙΑΝΙΝΑ ΚΡΙΕΖΗ

Ένα αφιέρωμα με χειρόγραφα, σχέδια, φωτογραφίες, ηχητικό υλικό, μαρτυρίες και μελέτες για την ποιήτρια/στιχουργό Μαριανίνα Κριεζή (1947-2022), με επιμέλεια Γιάννη Ευσταθιάδη, Δημήτρη Καλοκύρη και Γιώργου Μ. Μονεμβασίτη. Αναμνήσεις από τη ζωή και τη στιχουργική δράση της καταθέτουν οι συγγραφείςΔημοσθένης Αγραφιώτης και Γιάννης Ευσταθιάδης· οι μουσικοί Νένα Βενετσάνου, Δημήτρης Μαραγκόπουλος, Γιώργος Μουλουδάκης και Διονύσης Τσακνής. Ο Γιώργος Ζεβελάκης ανέσυρε από το αρχείο του τη φωνή της σε μια ζωοφιλική ραδιοφωνική της εκπομπή και δύο παλαιότερες συνεντεύξεις της.
ΗΚατερίνα Γιαμπουρά εκτός απο την αναλυτική μελέτη της για τη "Λιλιπούπολη" δημοσιεύει και μια συνέντευξη ("Η μαγιονέζα που κάποτε πέτυχε") που της έδωσε σχετικά με την εκπομπή, το 2014. Ο συνθέτηςΝίκος Χριστοδούλου παρουσιάζει και σχολιάζει λεπτομερώς την ανέκδοτη αλληλογραφία της Μαριανίνας Κριεζή με τον Γιώργο Σεφέρη (από το Αρχείο Σεφέρη στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών). Επίσης, στη στήλη"Ηχηρά παρόμοια", ο Γιάννης Ευσταθιάδης διαβάζει μια επιλογή από τα δύο (άγνωστα) νεανικά ποιητικά της βιβλία με συνοδεία μουσικής του Ερίκ Σατί (Alexandre Tharaud, πιάνο).

διαβάστε σήμερα:

ΣΤΗΛΕΣ:

Δημοσθένης Αγραφιώτης , Γιώργος Βέης , Χάρης Βλαβιανός , Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος , Τάκης Γραμμένος , Ανθούλα Δανιήλ , Αγαθή Δημητρούκα , Γιάννης Δούκας , Γιάννης Ευσταθιάδης , Γιώργος Ζεβελάκης , Βίκτωρ Ιβάνοβιτς , Δημήτρης Καλοκύρης, Δημήτρης Κοσμόπουλος , Βασίλης Λαμπρόπουλος , Βαγγέλης Λιβιεράτος , Ιωάννα Λιούτσια , Άρης Μαλανδράκης , Γιώργος Μουλουδάκης , Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης , Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Σάκης Παπαδημητρίου , Γιάννης Πάσχος , Σάββας Πατσαλίδης , Νίκος Πρατσίνης , Σάκης Σερέφας , Λάμπρος Σκουζάκης , Γιάννης Σμοΐλης , Ανδρέας Τσάκας , Μίλτος Φραγκόπουλος , Χριστόφορος Χαραλαμπάκης , Γιώργος Χουλιάρας , Δήμητρα Ι. Χριστοδούλου

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΕΥΧΟΥΣ:

Κατερίνα Αγυιώτη, Μαρίνα Αθανασίου-Τάκη , Νένα Βενετσάνου , Ελένη Βλάχου, Αθηνά Βογιατζόγλου , Τάκης Γεράρδης , Βασίλης Γεργατσούλης , Κατερίνα Γιαμπουρά , Άννα Γρίβα, Δημήτρης Δασκαλόπουλος , Γιώργος Δήμος , Κλεονίκη Δρούγκα , Σοφία Ελευθερίου , Παναγιώτης Ελ Γκεντί , Χοσέ Ντανιέλ Εσπέχο , Νίκος Ζήβας , Παναγιώτα Ζώη , Γιώργος Θάνος, Αριάδνη Καλοκύρη , Λευτέρης Καλοσπύρος, Βασίλης Ν. Καμβύσης , Ισμαήλ Κανταρέ , Τασούλα Καραγεωργίου , Δημήτρης Καράμπελας , Αναστασία Κάτσικα , Ευφροσύνη Κρητικού, Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος , Δημήτρης Μαραγκόπουλος , Τζουάν Μαργαρίτ , Ευγενία Μαυροσκότη , Αρεταίος Μπεζάνης, Χόρχε Λουίς Μπόρχες , Ρεμί Νγκαμίζε , Όλγα Ντέλλα , Λουκάς Παπαδημητρίου , Κατερίνα Παπαντωνίου , Βασιλική Πατέλη , Ρον Πάτζετ , Άγγελος Πεφάνης , Μαρία Σαββάκη , Αγγελική Σιδηρά , Έλσι Σουρενά, Φώτης Α. Σταθόπουλος , Αλέξης Σταμάτης , Καίτη Στεφανάκη, Γεωργία Τάτση , Φωτεινή Τέντη , Θανάσης Τοτόμης, Διονύσης Τσακνής , Ισμήνη Μαρία Τσοχαλή , Ρία Φελεκίδου , Δημήτρης Φιλιππίδης , Μάιρα Φουρνάρη, Χριστίνα Φραγκεσκάκη , Αριστοτέλης Χαϊτίδης , Σωτήρης Χαλικιάς , Μαΐτα Χατζηιωαννίδου, Έλενα Χουζούρη, Νίκος Χριστοδούλου , Κυριακή Χριστοφορίδη, Δημήτρης Ψαλλίδας

προβολές

ΣΕΛΙΔΕΣ/ΜΑΡΙΑΝΙΝΑ ΚΡΙΕΖΗ

Ένα αφιέρωμα με χειρόγραφα, σχέδια, φωτογραφίες, ηχητικό υλικό, μαρτυρίες και μελέτες για την ποιήτρια/στιχουργό Μαριανίνα Κριεζή (1947-2022), με επιμέλεια Γιάννη Ευσταθιάδη, Δημήτρη Καλοκύρη και Γιώργου Μ. Μονεμβασίτη. Αναμνήσεις από τη ζωή και τη στιχουργική δράση της καταθέτουν οι συγγραφείςΔημοσθένης Αγραφιώτης και Γιάννης Ευσταθιάδης· οι μουσικοί Νένα Βενετσάνου, Δημήτρης Μαραγκόπουλος, Γιώργος Μουλουδάκης και Διονύσης Τσακνής. Ο Γιώργος Ζεβελάκης ανέσυρε από το αρχείο του τη φωνή της σε μια ζωοφιλική ραδιοφωνική της εκπομπή και δύο παλαιότερες συνεντεύξεις της.
ΗΚατερίνα Γιαμπουρά εκτός απο την αναλυτική μελέτη της για τη "Λιλιπούπολη" δημοσιεύει και μια συνέντευξη ("Η μαγιονέζα που κάποτε πέτυχε") που της έδωσε σχετικά με την εκπομπή, το 2014. Ο συνθέτηςΝίκος Χριστοδούλου παρουσιάζει και σχολιάζει λεπτομερώς την ανέκδοτη αλληλογραφία της Μαριανίνας Κριεζή με τον Γιώργο Σεφέρη (από το Αρχείο Σεφέρη στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών). Επίσης, στη στήλη"Ηχηρά παρόμοια", ο Γιάννης Ευσταθιάδης διαβάζει μια επιλογή από τα δύο (άγνωστα) νεανικά ποιητικά της βιβλία με συνοδεία μουσικής του Ερίκ Σατί (Alexandre Tharaud, πιάνο).

αυτόν το μήνα οι εκδότες προτείνουν:

ΕΥΓΕΝΙΚΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΧΑΡΤΗ:

# data[].attributes.attachment_link.title
Χάρτης - Μηνιαίο περιοδικό Λόγου και Τέχνης

# data[].attributes.attachment_link.description
διαβάστε σήμερα: ΣΤΗΛΕΣ: Δημοσθένης Αγραφιώτης , Γιώργος Βέης , Χάρης Βλαβιανός , Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος , Τάκης Γραμμένος , Ανθούλα Δανιήλ , Αγαθή Δημητρούκα , Γιάννης Δούκας , Γιάννης Ευσταθιάδης , Γιώργος Ζεβελάκης , Βίκτωρ Ιβάνοβιτς , Δημήτρης Καλοκύρης, Δημήτρης Κοσμόπουλος , Βασίλης Λαμπρόπουλος , Βαγγέλης Λιβιεράτος , Ιωάννα Λιούτσια , Άρης Μαλανδράκης , Γιώργος Μουλουδάκης , Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης , Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Σάκης Παπαδημητρίου , Γιάννης Πάσχος , Σάββας Πατσαλίδης , Νίκος Πρατσίνης , Σάκης Σερέφας , Λάμπρος Σκουζάκης , Γιάννης Σμοΐλης , Ανδρέας Τσάκας , Μίλτος Φραγκόπουλος , Χριστόφορος Χαραλαμπάκης , Γιώργος Χουλιάρας , Δήμητρα Ι.

# data[].attributes.headline
Αναγνώσματα που δεν πρέπει να χάσεις!

# data[].attributes.subject
Αναγνώσματα που δεν πρέπει να χάσεις!

# data[].attributes.body
Τα Χριστούγεννα του 2021 μάς άφησαν πίσω. Οι διακοπές όμως συνεχίζονται για καθηγητές και μαθητές (ευτυχώς!). Με το βλέμμα στραμμένο προς τη νέα χρονιά, την οποία προσμένουμε, μού ήρθαν στο μυαλό αγαπημένα βιβλία.

Μια μικρή λίστα λοιπόν και από εμένα, μετά από τις τόσο ενδιαφέρουσες βιβλιοπροτάσεις της Ομάδας της Βιβλιοθήκης:

- «Μικρή Ιστορία του κόσμου» Γιατί; Για να μάθεις ιστορία, χωρίς να προσπαθήσεις καν!

- «Οι Άθλιοι» Σε αυτό τώρα η μυθοπλασία συνταντά κορυφαίες ιστορικές στιγμές, αλλά το κυριότερο; Η αγάπη φανερώνει το μεγαλείο της!

- «Sapiens» Για να δείτε το ανθρώπινο γένος πολύπλευρα, μια ματιά που θα σας κάνει να αναθεωρήσετε πολλές από τις «δεδομένες» απόψεις σας. Ευφυέστατος ο Χαράρι!

- «Η τριλογία του Βερολίνου» για όποιον αγαπά τα αστυνομικά πολύ. Δεν το αφήνεις από τα χέρια σου!

- «Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά» η κοινή αγάπη για τα αξιολάτρευτα αυτά ζώα μπορεί να κινήσει κι άλλους να το αγγίξουν. Από εκεί και πέρα… η ιστορία θα τους ταξιδέψει. Και είναι αληθινή!

Αυτά τα λίγα αγαπημένα από την προσωπική μου βιβλιοθήκη. Αν διαλέξετε κάποιο από αυτά, θα ήθελα και τις δικές σας εντυπώσεις.

Μεγάλη Άρκτος

# data[].attributes.headline
Μία πράξη από καρδιάς...

# data[].attributes.subject
Μία πράξη από καρδιάς...

# data[].attributes.body
Λένε πως τη ζωή σου την ορίζεις μόνο εσύ. Μπορεί όμως αυτή η αρχή να ισχύει πάντοτε και παντού, χωρίς εξαιρέσεις; Μία νοητική επίσκεψη στους θαλάμους της παιδοαιματολογικής κλινικής του ΠΑΓΝΗ ή στα δωμάτια ενός ορφανοτροφείου αρκεί για να δώσει κανείς απάντηση στο παραπάνω ερώτημα. Εκείνα τα παιδιά δυστυχώς αναγκάστηκαν από πολύ μικρή ηλικία να γνωρίσουν τις δυσκολίες της ζωής. Και όσο όλοι οι υπόλοιποι καμαρώνουμε το στολισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο μας απολαμβάνοντας τη ζεστασιά του σπιτιού μας, αυτές τις άγιες μέρες κάποιοι θα τις περάσουν διαφορετικά…

Αυτά, λοιπόν, απασχολούσαν από καιρό την ομάδα της βιβλιοθήκης, η οποία τελικά κατέληξε στη διαπίστωση πως πολλές φορές οι ίδιες οι συνθήκες διαμορφώνουν τη ζωή ενός ανθρώπου και αν κάτι δεν πάει καλά είναι όμορφο να ξέρεις πως κάπου εκεί έξω κάποιοι σε σκέφτονται και σου στέλνουν κουράγιο. Ακόμη κι αν δεν σε ξέρουν καν…

Την τελευταία μέρα του σχολείου πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων, Πέμπτη 23/12/2021, η ιδέα μας επιτέλους πραγματοποιήθηκε! Το εργαστήριο της Βιολογίας έγινε το δικό μας μικρό εργαστήρι, ο χώρος που η δημιουργικότητα και η ευαισθησία αποδείχθηκε πως μπορούν τέλεια να συνδυαστούν για ένα μαγευτικό αποτέλεσμα. Πολύχρωμοι μαρκαδόροι, γκλίτερ και χρυσόσκονη έδωσαν υλική υπόσταση στην επιθυμία μας, δημιουργώντας χριστουγεννιάτικες κάρτες για τα συγκεκριμένα παιδιά και το προσωπικό των ιδρυμάτων που τα φιλοξενούν, ενώ δεκάδες λόγια παρηγοριάς βγαλμένα απ’ την καρδιά μας τις εμπλούτισαν, για να ζεστάνουν όσο μπορούν τις ψυχούλες τους.

Με τον δικό μας τρόπο, λοιπόν, αναδείξαμε το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων, που δεν είναι άλλο από την αγάπη, η οποία εκφράζεται μέσα από την προσφορά. Ελπίζουμε οι καρτούλες μας να πραγματοποιήσουν τον σκοπό τους, γεμίζοντας τα άτομα αυτά με αισιοδοξία, κουράγιο κι ελπίδα. Γιατί όσο λιγοστό κι αν είναι το φως, είναι πάντα καλύτερο απ’ το σκοτάδι…

Μαρία Τσικλάνη

# data[].attributes.headline
Ένα σύγχρονο διήγημα με ευαισθησία

# data[].attributes.subject
Ένα σύγχρονο διήγημα με ευαισθησία

# data[].attributes.body
"Ο Θεόφιλος πάλι, που όλη του τη ζωή την πέρασε με καθημερινές προσβολές και ταπεινώσεις δεν πολυνοιαζόταν για όλες αυτές τις βαναυσότητες. Δεν του αντιμιλούσε ποτέ, κατέβαζε το κεφάλι και υπάκουε τυφλά στα προστάγματά του. Την ησυχία του την έβρισκε μακριά απ’ το σπίτι, στους αγρούς, παρέα με το αγαπημένο του άλογο. Επί είκοσι πέντε χρόνια, απ’ όταν ήρθε σε τούτο τον τόπο, τον περισσότερο χρόνο τον πέρασε παρέα μ’ αυτό το ζωντανό. Πουλαράκι τότε, κοντά του βρήκε τη ζεστασιά που έλειπε απ’ τη νέα του οικογένεια, έναν τρυφερό και πιστό σύντροφο που μαζί του περνούσε όλη τη μέρα. Το τάιζε καλά, το χάιδευε, το ξύστριζε κάθε πρωί, του εξομολογούνταν τα βάσανά του. Κι αυτό, σαν να καταλάβαινε, έσκυβε το κεφάλι του και τον έγλειφε… Αυτή η αγάπη του Θεόφιλου για το άλογό του δεν διέφυγε από την προσοχή του πεθερού του και συχνά του πέταγε μπηχτές για τον ανδρισμό του, υπονοώντας πως για το ότι δεν έκαναν παιδιά φταίει αυτός, που με την γυναίκα του κοιμούνται σαν αδέλφια και πως για παιδί του λογαριάζει το άλογο…"

Περιηγηθείτε στην ιστοσελίδα "frear.gr"

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο Θεόφιλος Σιούλος, κατά κόσμον "Αιχμάλωτος", κάθεται μόνος, δίπλα στη σόμπα, σ' ένα απ' τα μεσαία τραπέζια του καφενείου "Η ΑΣΚΟΥΡΙΣ". Πίνει τσίπουρο ξεροσφύρι και κοιτάζει την τηλεόραση. Δεν έχει σήμα, στην οθόνη "χιονίζει", όπως κι έξω στο δρόμο - ένα ψιλό χιονάκι που άρχισε να πέφτει απ' το σούρουπο, μα όσο περνά η ώρα αγριεύει. Πότε πότε μια μορφή πάει να σχηματιστεί στην οθόνη, κάποια φωνή κάπως ξεκαθαρίζει, αλλά πάλι χάνεται. Στο γωνιακό τραπέζι ο αγροφύλακας, μεθυσμένος, μιλάει μοναχός του χειρονομώντας. Φοράει τη χειμερινή στολή με την τσόχινη χλαίνη κι ανάμεσα στα πόδια του κρατάει όρθιο το δίκαννο, ενώ στη ράχη της διπλανής καρέκλας έχει κρεμάσει τη ζώνη με τα φυσίγγια. Ο Αντρέας, ο καφετζής, καθισμένος πίσω απ' το τεζιάκι, προσκυνάει απ' τη νύστα. Έσφαζε γουρούνια απ' το πρωί στον Παλιό Παντελεήμονα και τώρα, αποκαμωμένος, δεν μπορεί να κρατηθεί όρθιος, περιμένει πότε θα φύγουν οι δυο μοναδικοί πελάτες για να πάει στο σπίτι του να ξεκουραστεί.

Κοιτάζει επίμονα την οθόνη ο Θεόφιλος και μέσα στη θολούρα του -έχει πιει ήδη τρία καραφάκια- μπερδεύει τα χιόνια που βλέπει στην τηλεόραση με τον χιονιά που τώρα πια μαίνεται άγρια, ελεεινά, βυθίζοντας τον τόπο σε απέραντη σιωπή. Αυτή την ώρα, σιγά σιγά, απαλά, το χιόνι θα σκεπάζει και το άλογό του, που το απόγευμα βαρύθυμος πήγε στο δάσος και το έδεσε σ' ένα δέντρο να το φάνε οι λύκοι.

Σακατεμένος από την πολυομυελίτιδα σε βρεφική ηλικία ο Θεόφιλος, μπόρεσε να σταθεί στα πόδια του, αλλά το βάδισμά του ήταν περίεργο: σε κάθε βήμα λύγιζε τα γόνατα κάνοντας συγχρόνως με το δεξί χέρι μια κίνηση προς τα πίσω, σαν να χόρευε και πήγαινε να κάνει κάποιο τσαλίμι. Ακόμη κι όταν ενηλικιώθηκε, τα παιδιά συνέχιζαν να τον κοροϊδεύουν. Κρυμμένα στις γωνιές των σπιτιών, μόλις τον έβλεπαν να περνάει στο δρόμο "Άλα, Θεόφιλε..." του φώναζαν. Στρατιωτικό δεν υπηρέτησε. Παρότι άξιος και εργατικός, καμιά γυναίκα δεν τον θέλησε για άντρα της. Του προξένεψαν σε τούτο το ρημαδοχώρι μια μοναχοκόρη, ένα άκακο χαϊβανάκι, που ζούσε με τον χήρο πατέρα της, και δέχτηκε να την παντρευτεί, μόνο και μόνο να φύγει από τον δικό του τόπο, να γλιτώσει απ' την καταφρόνια, τη ντροπή και την ταπείνωση που ζούσε καθημερινά από τους χλευασμούς, τις λοιδορίες και την απονιά των συγχωριανών του. Στο σπιτικό που μπήκε διαφέντευε ένας παραδόπιστος δυνάστης, ο πεθερός του. Λίγο καιρό μετά το γάμο άρχισε να του φέρεται εξευτελιστικά και τον υποχρέωνε να δουλεύει σαν είλωτας, απ' τη νύχτα ως τη νύχτα... Γι' αυτό και οι συγχωριανοί εδώ, αναφερόμενοι στο πρόσωπό του, τον αποκαλούσαν "ο Αιχμάλωτος", θέλοντας πιο πολύ να εκφράσουν την απέχθειά τους και να στηλιτεύσουν την τυραννική συμπεριφορά του πεθερού του κι όχι τον ίδιο, που στη μικρή τους κοινωνία οι περισσότεροι τον δέχτηκαν με καλοσύνη και τον έβλεπαν με συμπάθεια.

Ο Θεόφιλος πάλι, που όλη του τη ζωή την πέρασε με καθημερινές προσβολές και ταπεινώσεις δεν πολυνοιαζόταν για όλες αυτές τις βαναυσότητες. Δεν του αντιμιλούσε ποτέ, κατέβαζε το κεφάλι και υπάκουε τυφλά στα προστάγματά του. Την ησυχία του την έβρισκε μακριά απ' το σπίτι, στους αγρούς, παρέα με το αγαπημένο του άλογο. Επί είκοσι πέντε χρόνια, απ' όταν ήρθε σε τούτο τον τόπο, τον περισσότερο χρόνο τον πέρασε παρέα μ' αυτό το ζωντανό. Πουλαράκι τότε, κοντά του βρήκε τη ζεστασιά που έλειπε απ' τη νέα του οικογένεια, έναν τρυφερό και πιστό σύντροφο που μαζί του περνούσε όλη τη μέρα. Το τάιζε καλά, το χάιδευε, το ξύστριζε κάθε πρωί, του εξομολογούνταν τα βάσανά του. Κι αυτό, σαν να καταλάβαινε, έσκυβε το κεφάλι του και τον έγλειφε... Αυτή η αγάπη του Θεόφιλου για το άλογό του δεν διέφυγε από την προσοχή του πεθερού του και συχνά του πέταγε μπηχτές για τον ανδρισμό του, υπονοώντας πως για το ότι δεν έκαναν παιδιά φταίει αυτός, που με την γυναίκα του κοιμούνται σαν αδέλφια και πως για παιδί του λογαριάζει το άλογο...

Πέρασαν τα χρόνια, το άλογο γέρασε και ήρθε η ώρα που δεν μπορούσε πια να δουλέψει. Από το περασμένο καλοκαίρι ο Θεόφιλος σταμάτησε να το παίρνει και στα κτήματα. Έτρωγε ελάχιστα, περπατούσε με δυσκολία και έχασε το φως του. Με πόνο το έβλεπε μέρα τη μέρα να καταρρέει, να λιμοκτονεί, να μετριούνται τα πλευρά κι οι λαγόνες του να εξέχουν παράξενα, σαν αποφύσεις προϊστορικού ζώου... Πάνε τρεις μήνες τώρα που στη στενοχώρια του προστέθηκε η καθημερινή γκρίνια του άπονου πεθερού του που, απ' το κρεβάτι που είναι καθηλωμένος τα τελευταία δυο χρόνια με εγκεφαλικό, άρχισε καθημερινά να τον προστάζει να ξεφορτωθεί το άλογο, αφού δεν μπορεί πια να δουλέψει, να μην πηγαίνει χαράμι το τριφύλλι που τρώει... Τώρα, που ακόμα μπορεί λίγο και περπατάει, να το πάει στο δάσος, να το δέσει, να το φάνε τη νύχτα οι λύκοι.

Όταν τον πρωτάκουσε ο Θεόφιλος, συνταράχτηκε. Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ήταν δυνατόν να σκέφτηκε και να λέει κάτι τέτοιο. Έκανε τρεις μέρες να πάει στο δωμάτιό του να τον καλημερίσει. Περνώντας ο καιρός οι οχλήσεις έγιναν καθημερινές, με επιτακτικό τρόπο και σιγά σιγά άρχισαν οι απειλές, πως θα τον διώξει από το σπίτι, ότι θα αποκληρώσει και την κόρη του που είναι άχρηστη σαν κι αυτόν... Ο Θεόφιλος δεν μιλούσε, πήγαινε στη δουλειά και το βράδυ που επέστρεφε άρχιζαν πάλι οι φασαρίες, οι βρισιές, οι προσβολές και οι απειλές. Η γυναίκα του κλεινόταν στην κουζίνα κι έκλαιγε. Ώσπου έφτασε Δεκέμβριος και την προπαραμονή των Χριστουγέννων, το πρωί, τον φώναξε στο δωμάτιό του και με ύφος ψυχρό και αποφασιστικό, μισοκλείνοντας το ένα μάτι, του ανακοίνωσε: "Είναι η τελευταία φορά που σ' το λέω. Αν δεν το πας σήμερα στο δάσος, το βράδυ μη γυρίσεις σπίτι, την πόρτα θα τη βρεις κλειδωμένη". Καθώς έβγαινε απ' το δωμάτιο, του πέταξε ακόμη: "Να το πας ξεσαμάρωτο και το καπίστρι να το κρατήσεις. Δέσε το με κανένα παλιοσχοινί".

Βαρύς, σκεπτικός, πήγε στην κουζίνα. Η γυναίκα του έκλαιγε σαν μωρό. Τον αγκάλιασε, τον κοίταξε βαθιά στα μάτια και με αναφιλητά τον παρακάλεσε: "Κάνε το να ησυχάσουμε, δεν αντέχω άλλο..." Το σπαρακτικό κλάμα αυτού του άδολου αρνιού ήταν που τον λύγισε τον Θεόφιλο. Μετά από τόσα χρόνια γάμου ήταν η πρώτη φορά που τον αγκάλιαζε. Ήταν σαν να έσπασε ξαφνικά κάτι μέσα του και η καρδιά του πλημμύρισε από λύπηση, στοργή και συμπόνια γι' αυτό το άμοιρο πλάσμα.

Βγήκε από το σπίτι και πήγε κατευθείαν στο στάβλο. Το βρήκε καθισμένο πάνω στα άχυρα που του είχε στρώσει το προηγούμενο βράδυ. Το κεφάλι γερμένο μπροστά, ακουμπούσε με το σαγόνι στο πάτωμα. Τα μάτια του κλειστά και το τριφύλλι στο παχνί άθικτο. Κάθισε δίπλα του και του χάιδεψε τη χαίτη. Εκείνο άνοιξε λίγο τα μάτια, τα ξαναέκλεισε κι έβγαλε έναν μικρό αναστεναγμό. Έμεινε πολλή ώρα κοντά του. Κοιτούσε τα πλευρά του καθώς βαρυανάσαινε και σκεφτόταν πώς κατάντησε έτσι αυτό το σώμα που κάποτε γυάλιζε η τρίχα του απ' τη ζωντάνια, που έσερνε το αλέτρι και το υνί σήκωνε μαξιλάρες το οργωμένο χώμα.

Σηκώθηκε, ακούμπησε στον παραστάτη της πόρτας και κοίταξε γύρω. Ο καιρός βαρύς, κλεισμένος από παντού, έτοιμος για χιόνι. Πότε πότε ο αέρας έφερνε μακρινά αλυχτίσματα και μουγκανητά απ' τα γελάδια που η αγέλη τους βοσκούσε στο δάσος. Ξανακάθισε δίπλα του. Θυμήθηκε πως κάπως έτσι ήταν όταν ξενυχτούσαν την μάνα του. Την είχαν βάλει πάνω σε μια πόρτα, κάθονταν γύρω της οι γριές και την μοιρολογούσαν...

Το απομεσήμερο, αφού παιδεύτηκε πολύ με τα διλήμματα και τις αμφιταλαντεύσεις του, με βαρειά καρδιά, πήρε την απόφαση και το σήκωσε. Του έβγαλε το καπίστρι και πέρασε στο λαιμό του ένα κομμάτι τριμμένο σχοινί. Με κόπο το έβγαλε απ' το στάβλο κι άρχισε να το σέρνει αργά έξω απ' το χωριό, στο δρόμο προς Πατωμένη. Η διαδρομή σωστός γολγοθάς. Κάθε τόσο το ζωντανό σκόνταφτε, σταματούσε και γονάτιζε τρέμοντας σύγκορμο. Κάποτε έφτασαν στην Πατωμένη. Πίσω απ' το ξωκλήσι της Παναγίας των Καναλιών άρχιζε πυκνό δάσος. Προχώρησαν λίγο μέσα στα δέντρα κι εκεί ο Θεόφιλος έδεσε το παλιοσχοινί σ' ένα έλατο. Όση ώρα περπατούσαν στο δρόμο προσπαθούσε να κρατηθεί μην ξεσπάσει σε κλάματα. Τώρα όμως δεν άντεξε άλλο, το αγκάλιασε και το αποχαιρέτισε κλαίγοντας με λυγμούς. Καθώς απομακρυνόταν, σταμάτησε και κοίταξε πίσω. Το είδε που, παρότι δεν μπορούσε να διακρίνει, είχε γυρίσει το λαιμό προς το μέρος του και στεκόταν έτσι κοκαλωμένο. Δεν άντεχε να το βλέπει άλλο κι έφυγε όσο πιο γρήγορα μπορούσε.

Σουρούπωνε όταν έφτασε στα πρώτα σπίτια κι άρχισε να χιονίζει. Δεν πέρασε καθόλου απ' το σπίτι του, τράβηξε γραμμή στο καφενείο του Αντρέα. Μοναδικός πελάτης ο αγροφύλακας, καθισμένος στο γωνιακό τραπέζι, μεθυσμένος όπως πάντα. Κάθισε στη μέση, δίπλα στη σόμπα και παράγγειλε τσίπουρο. Παραξενεμένος ο καφετζής απ' την παραγγελία του Θεόφιλου - σπάνια πήγαινε στο καφενείο και δεν έπινε ποτέ, μόλις του πήγε το καραφάκι "Ντέρτια, Θεόφιλε;" ρώτησε. "Ντέρτια", είπε κοφτά ο Θεόφιλος, μη δίνοντάς του περιθώριο για παραπάνω κουβέντες. Παράγγειλε και δεύτερο και τρίτο. Θολωμένος, καθόταν πολλή ώρα ασάλευτος στην καρέκλα του και κοιτούσε τα "χιόνια" στην τηλεόραση. Κάποια στιγμή που ο Αντρέας βγήκε στην πίσω αυλή να φέρει ξύλα για τη σόμπα, ο Θεόφιλος σηκώθηκε απότομα, άφησε κάποια χρήματα στο τραπέζι και, πριν βγει απ' το καφενείο, πλησίασε τον αγροφύλακα, που είχε γείρει πάνω στο τραπέζι και κοιμόταν, και με τρόπο τού πήρε το δίκαννο και τη ζώνη με τα φυσίγγια.

Δριμύς χιονιάς μαινόταν έξω και το είχε στρώσει για τα καλά. Απομακρύνθηκε απ' το καφενείο γρήγορα και πήρε το δρόμο πίσω πάλι προς Πατωμένη. Το χιόνι μαλακό ακόμη, περπατιόταν εύκολα. Φτάνοντας στην άκρη του χωριού, κοντοστάθηκε κάτω απ' τον τελευταίο στύλο του ηλεκτρικού, έδεσε στη μέση τη ζώνη με τα φυσίγγια και πέρασε χιαστί στον ώμο τον αορτήρα του δίκαννου. Μετά πήρε από κάτω χιόνι, το έτριψε στο πρόσωπο και στο λαιμό να συνέλθει κι έβγαλε απ' τη μέσα τσέπη του επανωφοριού τον φακό που πάντα κουβαλούσε πάνω του. Πριν ξαναπάρει βιαστικά το δρόμο, κοίταξε ψηλά στη λάμπα: λοξά, στριφογυριστά, χορευτικά, με μανία έπεφταν τα μπαλατίνια.
Ευτυχώς το μονοπάτι διακρινόταν ακόμη σχετικά καλά. Αυτό που σκεφτόταν σ' όλη τη διαδρομή και αγωνιούσε ήταν τι θα αντίκρυζε όταν θα έφτανε. Παρακαλούσε μέσα του να μην έχουν προλάβει να το βρούνε οι λύκοι.

Έφτασε στην Πατωμένη, προσπέρασε το ξωκλήσι και, πριν μπει μέσα στο δάσος, γέμισε το δίκαννο. Προσεκτικά, σταματώντας κάθε τόσο και φέγγοντας τριγύρω, προχώρησε κάτω απ' τη σκοτεινιά των δέντρων. Πλησίαζε στο σημείο που είχε δέσει το άλογο. Σταμάτησε κι αφουγκράστηκε. Υπόκωφα, πνιχτά αλυχτίσματα και σκουξίματα έρχονταν κάθε τόσο κατά κύματα. Δειλά, προχώρησε κι άλλο με το όπλο προτεταμένο. Καθώς έριξε το φως, είδε αμυδρά το άλογο και τρία ζευγάρια μάτια που γυάλιζαν στο σκοτάδι, να είναι καρφωμένα πάνω του. Τον κοιτούσαν επίμονα και τους άκουγε που γρύλιζαν. Πάτησε τη σκανδάλη κι έριξε δυο φορές στον αέρα. Είδε τον διακαμό τους, την φευγαλέα σκιά τους, καθώς έφυγαν τρομαγμένοι. Ξαναγέμισε το όπλο και πλησίασε το άλογο. Στεκόταν ακόμα όρθιο μέσα σ' ένα κόκκινο αλώνι. Το στήθος του, τα καπούλια, τα λαγαρά του, ξεσχισμένα απ' τις δαγκωματιές των λύκων. Έτρεμε και βογγούσε. Αγκάλιασε το λαιμό του και το έσφιξε πάνω του. Έλυσε το σχοινί και με πολύ κόπο μπόρεσε να το ξεκουνήσει. Πάλαιψε καμιά ώρα για να μπορέσει να το σύρει ως το ξωκλήσι. Το τράβηξε μέσα, μπροστά στο Άγιο Βήμα, έκλεισε πίσω την πόρτα κι άναψε τα καντήλια κι ό,τι μισολιωμένα κεριά βρήκε στα μανουάλια. Ακούστηκε ένας γδούπος, καθώς το ζωντανό σωριάστηκε στο πάτωμα, πάνω στις πλάκες. Πλησίασε, έβγαλε το επανωφόρι και το έριξε πάνω του. Μετά ξάπλωσε δίπλα του αγκαλιάζοντάς το. Κοντανάσαινε και το έπνιγε η αγκούσα. Περνώντας η ώρα, μαζί με τα κεριά που ένα ένα άρχισαν να σβήνουν έσβησε κι αυτό. Έμεινε ξαπλωμένος πλάι του μέχρι το ξημέρωμα ακούγοντας τον αέρα που λυσσομανούσε και τα μακρινά ουρλιαχτά των λύκων. Ξεπαγιασμένος, έτρεμε απ' το κρύο, αλλά το επανωφόρι δεν ήθελε να το πάρει από πάνω του.

Όταν κάπως φώτισε, σηκώθηκε, ζώστηκε το δίκαννο και βγήκε έξω στον καιρό. Το χιόνι συνεχίζοντας να πέφτει το ίδιο πυκνό, είχε φτάσει πάνω απ' το γόνατο. Πήρε το δρόμο της επιστροφής. Η πορεία μαρτυρική. Βούλιαζε μέσα στο χιόνι, έπεφτε, σηκωνόταν, κάποιες φορές νόμιζε πως δεν θα αντέξει, θα σβήσει και θα θαφτεί εκεί. Ήταν όμως τόσος ο θυμός και το πείσμα του, που προς το μεσημέρι, ξεθεωμένος, κατόρθωσε κι έφτασε στο σπίτι. Η πόρτα ήταν ανοιχτή. Η γυναίκα του εκείνη την ώρα ήταν στην αποθήκη, στην άλλη άκρη της αυλής. Μόλις τον είδε, έτρεξε προς το μέρος του. Ο Θεόφιλος πρόλαβε και μπήκε πρώτος στο σπίτι. Λαχανιασμένος, κάτασπρος απ' το χιόνι που είχε κολλήσει πάνω του, με μικρές κρουσταλλίδες να κρέμονται στα μαλλιά και στα γένεια του, σκέτο στοιχειό, πήγε κατευθείαν στο δωμάτιο του πεθερού του και στάθηκε στο άνοιγμα της πόρτας. Η γυναίκα, πριν προλάβει να περάσει το κατώφλι, άκουσε την τουφεκιά.

# data[].attributes.attachment_link.title
Αιχμάλωτος - του Στάθη Κοψαχείλη

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο Θεόφιλος Σιούλος, κατά κόσμον "Αιχμάλωτος", κάθεται μόνος, δίπλα στη σόμπα, σ' ένα απ' τα μεσαία τραπέζια του καφενείου "Η ΑΣΚΟΥΡΙΣ". Πίνει τσίπουρο ξεροσφύρι και κοιτάζει την τηλεόραση. Δεν έχει σήμα, στην οθόνη "χιονίζει", όπως κι έξω στο δρόμο - ένα ψιλό χιονάκι που άρχισε να πέφτει απ' το σούρουπο, μα όσο περνά η ώρα αγριεύει.

# data[].attributes.headline
ΤΑΙΝΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ με Χριστουγεννιάτικη διάθεση...

# data[].attributes.subject
ΤΑΙΝΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ με Χριστουγεννιάτικη διάθεση...

# data[].attributes.body
ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΚΛEΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΛΟΙΠΟΝ. LET’S CELEBRATE!!!!! ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ, ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΘΕΣΗ Η ΖΕΣΤΗ ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΟ MOOD.
NUMBER 1 HOME ALONE 1+2

ΤΟΠ ΤΑΙΝΙΕΣ ΜΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΕ ΒΑΡΙΕΣΑΙ ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ  ΣΤΟ STAR ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ. ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΡΑΓΕ ΑΝ ΜΑΣ ΞΕΧΝΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΣΠΙΤΙ Η ΑΝ ΤΑΞΙΔΕΥΑΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ? ΑΝ ΜΑΝΤΕΨΑ ΣΩΣΤΑ, ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΕΒΙΝ ΝΑ ΤΑ ΠΕΡΝΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ.

NUMBER 2  ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΑΡΘΟΥΡ

ΑΝ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΠΩΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΔΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΕΣΤΩ ΚΑΙ 1 ΦΟΡΑ ΔΕ ΘΑ ΣΕ ΠΙΣΤΕΨΩ. ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΣΤΟ MEGA ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΠΟΛΟ ΟΠΟΥ Ο ΑΙ ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙ ΤΑ ΔΩΡΑ ΑΛΛΑ Ο ΑΡΘΟΥΡ Ο ΣΚΑΝΔΑΛΙΑΡΗΣ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑ ΣΧΕΔΙΑ…. ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΑΝΥΠΟΜΟΝΟΥΣΑ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΖΕΥΩ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΤΟΥ ΑΡΘΟΥΡ(ΠΑΡΑΔΕΞΟΥ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΚΛΟΣ)

NUMBER 3  ΤΟ ΠΟΛΙΚΟ ΕΞΠΡΕΣ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΠΟΛΙΚΟ ΕΞΠΡΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!! ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΠΟΣΟ ΤΕΛΕΙΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΒΓΑΙΝΑΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΠΙΤΖΑΜΕΣ ΕΞΩ, ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΑΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΕΝΑ ΤΡΕΝΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΙΝΑΜΕ ΖΕΣΤΗ ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΟΛΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ, ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΕΓΝΟΙΕΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΑ (ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΠΟΥ ΣΥΜΠΑΘΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΝΤΕ).

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗ

# data[].attributes.headline
Εκφράζοντας την καλλιτεχνική μας φύση

# data[].attributes.subject
Εκφράζοντας την καλλιτεχνική μας φύση

# data[].attributes.body
Τελευταία, τα παιδιά - μέλη της ομάδας Βιβλιοθήκης (παιδιά από το τμήμα μου, από τα άλλα τμήματα της Β΄ αλλά και της Α΄ τάξης) αισθανόμασταν μια καλλιτεχνική νευρικότητα να μην μας αφήνει σε ησυχία. Εκτός αυτού, οι αίθουσες μπορεί να είναι διακοσμημένες με τις πολύχρωμες ζωγραφιές των προηγούμενων τάξεων αλλά ήταν σαν κάτι να τους έλειπε και με τα Χριστούγεννα να πλησιάζουν, έπρεπε να δράσουμε άμεσα.
Έτσι, την Πέμπτη 9 Δεκέμβρη, πήραμε την πρωτοβουλία, ως το παρεάκι της Βιβλιοθήκης, να φτιάξουμε
χριστουγεννιάτικες αφίσες τις οποίες αργότερα θα κολλούσαμε στους τοίχους ώστε να κάνουμε τις αίθουσες ακόμα πιο ζωντανές, με χρώματα.
Σε συνεργασία, λοιπόν, με τις καθηγήτριες, Γερολυμάτου και Μαυρίδη, συντονιστήκαμε και συγκεντρωθήκαμε στην βιβλιοθήκη για να υλοποιήσουμε τις ιδέες μας. Αφού μαζευτήκαμε όλοι, χωριστήκαμε σε ομάδες και η κάθε ομάδα αφιέρωσε όλη την όρεξη και το ταλέντο στο δικό της χαρτόνι.
Φυσικά, η διαδικασία αυτή έγινε με απόλυτη τάξη, πειθαρχία και ησυχία...Ή τουλάχιστον έτσι είπαμε ότι
έγινε. Αλλά μεταξύ μας -και μην το πείτε αλλού-, το «Χριστούγεννα» της Βανδή ήταν στην διαπασών, όλοι γελούσαμε, ζωγραφίζαμε, μιλούσαμε και συνεργαζόμασταν με παιδιά από άλλες ομάδες, ενώ οι κανόνες περί "ησυχίας στην βιβλιοθήκη" και ειδικά ο περίφημος κανόνας "δεν επιτρέπεται το φαγητό εντός της βιβλιοθήκης" είχαν
ξεχαστεί προ πολλού. (Δεν ήταν τέλειο το κέικ;😉.)
Μετά από πολλά αστεία, γέλια, δημιουργική σκέψη και αφότου η χρυσόσκονη, το βαμβάκι και οι τέμπερες είχαν καλύψει όλα τα πιθανά και απίθανα μέρη, όπου θα μπορούσαν να βρεθούν, οι αφίσες είχαν ολοκληρωθεί.
Στην συνέχεια, δεν ξεχάσαμε να καθαρίσουμε και αμέσως μετά σπεύσαμε να κρεμάσουμε στους τοίχους κάθε τάξης τις χριστουγεννιάτικες καλλιτεχνίες μας. Και κάπως έτσι οι καλλιτεχνικές μας ανησυχίες ικανοποιήθηκαν, καθώς και οι αίθουσες στολίστηκαν με τα χρώματα των Χριστουγέννων.
Πλέον όλοι μας καμαρώνουμε για τα μικρά μας "αριστουργήματα" που δημιουργήσαμε συνεργατικά.

Τραβαγιάκη Ελπίδα

# data[].attributes.attachment_link.title
ΔΡΑΣΗ 1 ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ