# data[].attributes.headline
Vroeger mensen die homoseksueel waren op brandstapel in België

# data[].attributes.subject
Vroeger mensen die homoseksueel waren op brandstapel in België

# data[].attributes.headline
Homoseksualiteit hoort bij het rijtje van de ''gruweldaden'' in de Koran

# data[].attributes.subject
Homoseksualiteit hoort bij het rijtje van de ''gruweldaden'' in de Koran

# data[].attributes.headline
Verschillende EU-lidstaten botsen met Hongarije over anti-homowet

# data[].attributes.subject
Verschillende EU-lidstaten botsen met Hongarije over anti-homowet

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"De Hongaarse overheid beschouwt de LGBTI-beweging als een interne vijand die aan haar tradities en waarden raakt. Met deze anti-homopropagandawet willen ze een einde maken aan die beweging en de strijd voor gelijkheid voor LGBTI-personen", zegt Rémy Bonny. Bonny is directeur van Forbidden Colours en staat al jaren op de barricades voor LGBTI-rechten. "Hongarije haalt de mosterd voor de wet in Rusland. Ze verbiedt dat er over LGBTI wordt gepraat op plaatsen waar kinderen zouden kunnen zijn."
Bonny legt uit wat dat in praktijk betekent:
"De kritiek wuiven ze weg als onzin", aldus Europa-kenner Rob Heirbaut. "Volgens Orban (de Hongaarse premier, nvdr) is dit een nationale kwestie, en geeft hij met de wet ouders het alleenrecht om hun kinderen al dan niet te 'confronteren' met zaken als homoseksualiteit of geslachtsverandering. De beschuldigingen van andere lidstaten en de media noemt hij 'fake news'."
Pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet, vindt Bonny:
Bonny woonde de voorbije jaren onder meer in Boedapest en Warschau, en ondervond aan den lijve hoe Oost-Europese landen zich steeds meer tegen de LGBTI-beweging keerden: "Een van de eerste wapenfeiten toen Orban in 2011 aan de macht kwam, was het verbieden van het homohuwelijk. Daarna bleef het een aantal jaar relatief stil, tot hij aan het begin van de lockdown de wettelijke geslachtsverandering en homoadoptie afschafte. Sindsdien lijkt hij een versnelling hoger te schakelen in zijn strijd tegen de LGBTI-gemeenschap."
Daarvoor kijkt Orban volgens Bonny naar andere Oost-Europese landen zoals Polen:
Twee jaar geleden klopte Bonny met de publicatie van een onderzoek aan bij Belgische, Nederlandse en Franse politici: "Dat onderzoek toonde toen al aan dat er nauwe contacten waren tussen Rusland en Hongarije rond anti-LGBTI-wetgeving. Ik trok aan de alarmbel, maar er was geen aandacht. Nu is er verontwaardiging dat zo'n wet daadwerkelijk is ingevoerd."

Europa moet zich volgens Bonny sterker organiseren. "Dit is geen ver-van-ons-bedshow. Deze ultraconservatieve oorlog heeft ook invloed op West-Europa. Eerst gaan ze achter LGBTI-personen aan, maar we weten heel goed vanuit Polen dat de volgende zondebok de vrouwen zijn, en bij uitbreiding de volledige democratie."

Welke mogelijke sancties de EU kan opleggen, vertelt Rob Heirbaut live vanuit Luxemburg:
"Heel veel van mijn vrienden zijn gedegouteerd", vertelt Bonny. "Boedapest is een hele toffe - en je zou denken progressieve stad - maar je zit daar met een ultraconservatieve regering die er alles aan doet om van mijn vrienden tweederangsburgers te maken. Zij zijn allemaal aan het uitkijken naar jobs in West-Europa om te verhuizen uit Hongarije. Ze zien het niet meer zitten. Activisten weten niet meer wat te doen, deze wet verbiedt het werk van mijn collega's daar."
Wat is LGBTQ+? Ontdek het in deze video: De volledige VRT NWS Live met politicoloog en LGBTI-activist Rémy Bonny kan je hier herbekijken:

# data[].attributes.attachment_link.title
BEKIJK - Verschillende EU-lidstaten botsen met Hongarije over anti-homowet: dit staat op het spel

# data[].attributes.attachment_link.description
"De Hongaarse overheid beschouwt de LGBTI-beweging als een interne vijand die aan haar tradities en waarden raakt. Met deze anti-homopropagandawet willen ze een einde maken aan die beweging en de strijd voor gelijkheid voor LGBTI-personen", zegt Rémy Bonny. Bonny is directeur van Forbidden Colours en staat al jaren op de barricades voor LGBTI-rechten.

# data[].attributes.body
Het is veel gezonder om je jezelf te zijn, welke seksuele geaardheid je ook hebt.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jezelf kunnen zijn begint bij jezelf kennen

Wanneer je jezelf kan zijn bij anderen maar ook op je eentje, kan dat voor een gelukzalig gevoel zorgen. Je hoeft dan geen rolletje te spelen. Je kan gewoon zijn wie je bent.

Dit brengt ons meteen bij een belangrijk punt van dit bouwblok: om jezelf te kunnen zijn, moet je jezelf natuurlijk kennen. Je moeten weten wie je bent. Je moet dan ook enkele belangrijke vragen stellen: Hoe kijk ik naar mezelf? Hoe kijk ik naar de wereld, Wat is mijn plek hierin? Toegegeven: dat zijn niet de meest makkelijke vragen en je moet er niet snel-snel beantwoorden. Het stellen van deze vragen en erover nadenken ( reflecteren) brengt je stap voor stap meer begrip, inzicht en zelfaanvaarding.

Jezelf kennen is een eerste element. Jezelf kennen is dus cruciaal om jezelf te aanvaarden en tevreden te zijn over jezelf. Maar al even belangrijk daarbij zijn de dingen die je doet. Want we worden gelukkig als we die dingen doen die we ook echt belangrijk vinden. Of omgekeerd: als we die dingen die we belangrijk vinden effectief doen.

Weten is dus helaas zelden genoeg. Je moet deze kennis ook omzetten in actie. En dat is niet zo simpel ... Want we komen vaak voor uitdagingen te staan, de wereld rondom ons is best ingewikkeld en de zaken veranderen erg snel. Maar door weten en doen op elkaar af te stemmen, zal je uiteindelijk het best een antwoord kunnen vinden op de vragen: ' Waar sta jij voor? Wat geeft je leven zin en betekenis?'.

Kortom: jezelf kunnen zijn betekent je plek vinden in die wereld, het gevoel hebben dat je (sommige) zaken onder controle hebt, dat je zelf keuzes en beslissingen kan maken.

# data[].attributes.attachment_link.description
Wanneer je jezelf kan zijn bij anderen maar ook op je eentje, kan dat voor een gelukzalig gevoel zorgen. Je hoeft dan geen rolletje te spelen. Je kan gewoon zijn wie je bent. Dit brengt ons meteen bij een belangrijk punt van dit bouwblok: om jezelf te kunnen zijn, moet je jezelf natuurlijk kennen.

# data[].attributes.attachment_caption
Homorechten wereldwijd: hoe staat het er eigenlijk voor?

# data[].attributes.body
Homoseksuele mensen hebben ook rechten, ik vind dat ze gelijke rechten moeten hebben als mensen die niet homoseksueel zijn. Een andere seksuele geaardheid hebben is niet slecht.

# data[].attributes.attachment_link.title
Homorechten wereldwijd: hoe staat het er eigenlijk voor?

# data[].attributes.attachment_link.description
In veel landen worden homo’s lastiggevallen, bedreigd en gevangen gezet, maar het is niet alleen maar ellende. Het gaat eigenlijk steeds beter met de rechten voor LHBT’ers, zeggen belangenorganisaties. Lesbiennes, homo’s, biseksuelen en transgenders krijgen in steeds meer landen gelijke rechten.

# data[].attributes.attachment_caption
Aanvaarding van homoseksualiteit gaat er wereldwijd op vooruit

# data[].attributes.headline
Aanvaarding homoseksualiteit gaat er wereldwijd op vooruit

# data[].attributes.subject
Aanvaarding homoseksualiteit gaat er wereldwijd op vooruit

# data[].attributes.body
Steeds meer mensen/landen aanvaarden homoseksualiteit en dat vind ik heel goed.

# data[].attributes.attachment_link.title
Aanvaarding van homoseksualiteit gaat er wereldwijd op vooruit

# data[].attributes.attachment_link.description
Volgens de onderzoekers is openheid tegenover LGBT-kwesties ook sterk verbonden met de mate van economische ontwikkeling van een regio. Landen als Zweden hebben bijvoorbeeld een veel positievere kijk op homoseksualiteit dan landen waar het gemiddelde inkomen laag is, zoals bijvoorbeeld Nigeria.

# data[].attributes.body
Als een land relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht strafbaar stellen zal de overheid van dit land zich ook niet inzetten om deze mensen te bereiken met voorlichting en behandeling.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Lokale overheden spelen namelijk een grote rol bij de bestrijding van aids. Zij kunnen ervoor zorgen dat er op grote schaal hiv-tests en medicijnen beschikbaar zijn. Maar zodra in een land wetten van kracht zijn die relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht strafbaar stellen zal de overheid van dit land zich ook niet inzetten om deze mensen te bereiken met voorlichting en behandeling.

Moeilijk om hulp te krijgen

Lokale organisaties die wél opkomen voor de rechten van homomannen, lopen in sommige landen het risico om vervolgd te worden. Ook individuele hulpverleners lopen dit risico.
Naast het risico op vervolging speelt er bij de hulpverleners nog een ander probleem. In landen met een anti-homobeleid is er onder de bevolking vaak veel onwetendheid over homoseksualiteit en worden homo's om die reden bevooroordeeld en gediscrimineerd. Ook hulpverleners hebben deze vooroordelen. Ze zijn vaak niet goed op de hoogte van de behoeftes van mannen die seks hebben met mannen. Homo's met hiv die zich in een kliniek melden worden hierdoor vaak niet goed geholpen. Zoals Adashe uit Zimbabwe.

Geen goede voorlichting

Voorlichting is erg belangrijk om de verspreiding van hiv tegen te gaan. Communicatie over hiv is in landen met een anti-homobeleid echter vaak alleen gericht op hetero's. Bijvoorbeeld omdat voorlichting gericht op mannen gezien wordt als propaganda voor homoseksualiteit. Mannen die seks hebben met mannen worden hierdoor niet gewezen op de risico's die ze lopen.

Geheim

Tot slot leidt anti-homo wetgeving ertoe dat mannen die seks hebben met mannen niet in de openbaarheid treden. Met alle negatieve gevolgen voor hun gezondheid van dien. Als mannen het risico lopen om gestraft te worden voor hun seksuele voorkeur dan is het verstandig om die geheim te houden. Het risico dat zij geen hulp zoeken bij een mogelijke hiv-infectie is hierdoor groot.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dit is waarom wetten tegen homoseksualiteit de aidsbestrijding bedreigen

# data[].attributes.attachment_link.description
Lokale overheden spelen namelijk een grote rol bij de bestrijding van aids. Zij kunnen ervoor zorgen dat er op grote schaal hiv-tests en medicijnen beschikbaar zijn. Maar zodra in een land wetten van kracht zijn die relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht strafbaar stellen zal de overheid van dit land zich ook niet inzetten om deze mensen te bereiken met voorlichting en behandeling.

# data[].attributes.body
Mensen zijn vrij om hun geloof te kiezen en in sommige landen zijn er religies waar ze mensen met een andere seksuele geaardheid niet accepteren. Moeten we die mensen dan verbieden om te geloven in hun religie?

# data[].attributes.attachment_link.title
LHBTI & religie, gaat dat samen? ‘Ik was niet meer welkom in de kerk’

# data[].attributes.attachment_link.description
Afgelopen weekend liepen gelovige LHBTI’ers voor het eerst een ‘Pride Pelgrimage’ om te vieren dat er steeds meer ruimte is voor diversiteit binnen kerken. Toch is er wat inclusiviteit betreft nog een hoop werk aan de winkel in religieuze kringen, want acceptatie is lang niet altijd vanzelfsprekend.…

# data[].attributes.body
Iedereen heeft recht op vrijheid.

# data[].attributes.body
Je seksuele geaardheid beïnvloed je werkprestaties niet.

# data[].attributes.body
Als je seksuele geaardheid relevant is voor de job mag het wel gevraagd worden.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wat je als werkgever wel en niet mag vragen tijdens een sollicitatiegesprek wordt in België bepaald door twee wetgevingen.

Persoonlijke levenssfeer

Om te beginnen is er CAO 38. Patrick Humblet, professor sociaal recht aan de Universiteit Gent, licht toe: "CAO 38 zegt dat je de persoonlijke levenssfeer van de kandidaat moet respecteren. Je mag enkel privévragen stellen als die verband houden met de aangeboden functie. De vraag is natuurlijk: wat houdt verband met de functie en wat niet? Dit is soms een kwestie van interpretatie."

Niet discrimineren

Daarnaast is er de Antidiscriminatiewet die bepaalt dat je geen vragen mag stellen die aanleiding kunnen geven tot discriminatie op basis van persoonskenmerken, zoals afkomst, geloof, sociale afkomst, seksuele oriëntatie...

Bram Sebrechts van Gelijkekansencentrum Unia: "Vaak zijn privévragen niet slecht bedoeld. Je stelt zo'n vraag omdat je de sollicitant beter wil leren kennen en het ijs wil breken. Toch merken we dat er ook werkgevers zijn die dingen uit het privéleven tegen de sollicitant gebruiken in hun beslissing om hem aan te nemen. We openden al verschillende dossiers van sollicitanten die na een gesprek een ernstig vermoeden hadden dat hun religie of origine een rol speelde bij hun afwijzing. Zo kregen we een man over de vloer die vragen kreeg als: "Doe je mee aan de Ramadan?" of "Bid je vijf keer per dag?" en naast de job greep."

Het advies van Unia: "Stel geen persoonlijke vragen die niet niets te maken hebben met de vacature, behalve als de kandidaat er zelf over begint. Focus je op kennis, ervaring, leervermogen, de job en de arbeidsvoorwaarden, maar niet op het privéleven en de identiteit van de kandidaat, ook als bedoel je er niks verkeerd mee."

Sollicitatievragen die je beter niet stelt:

- Ben je gehuwd?
Humblet: "Deze vraag stel je beter niet, want ze kan aanleiding geven tot discriminatie. Ik herinner me bijvoorbeeld een schoenwinkel waar de rekruteerder vroeg of de kandidaat samenwoonde of getrouwd was. Diegene die samenwoonden, werden niet aangeworven.

- Wat is je seksuele geaardheid?
Humblet: "Ook niet toegelaten vanwege de Antidiscriminatiewet. Tenzij dit relevant is voor de job. Bijvoorbeeld als je als holebi-organisatie iemand aanwerft die slachtoffers van homobashing begeleidt. Dan zou het een plus kunnen zijn als de kandidaat zelf holebi is.

- Heb je een huis gekocht of huur je?
Humblet: "Ik vermoed dat deze vraag niet mag want ze kan aanleiding geven tot discriminatie. Je zou kunnen beslissen om kandidaten die huren niet aan te nemen omdat die minder standvastig zouden kunnen zijn."

- Wil je kinderen? Neem je de pil? Ben je zwanger?
Humblet: "Dit zijn vragen die leiden tot discriminatie en die je dus niet mag stellen. Is de job gevaarlijk voor het ongeboren kind van de sollicitante? Dan nog mag je deze vraag volgens mij niet stellen. Je kan dit als werkgever even goed vragen nadat je haar aangeworven hebt."

- Hoeveel verdien je momenteel?
Humblet: "Dit is een twijfelgeval. Het is een privévraag, maar ze kan je wel helpen om een idee te krijgen over de loonwens van de kandidaat. Ik zou je aanraden om die vraag niet te stellen en in plaats daarvan te vragen "Hoeveel wil je graag verdienen?"

- Wat is het beroep van je vader en van je moeder?
Humblet: "Dit mag niet, want het kan aanleiding geven tot discriminatie. Tenzij in sommige jobs die een security check vereisen, zoals bijvoorbeeld bij de Amerikaanse ambassade."

- Welke godsdienst heb je?
Humblet: "Uit den boze, want je kan deze vraag gebruiken om te discrimineren. Tenzij het geloof van de kandidaat relevant is voor de job. Bijvoorbeeld voor iemand die bij de Moslimexecutive aan de slag wil of voor een godsdienstleraar."

- Ben je lid van een vakbond?
Humblet: "Mag niet vanwege de antidiscriminatiewetgeving. Tenzij misschien als je als vakbond zelf een werknemer wil rekruteren."

- Heb je een blanco strafblad?
Humblet: "Niet toegelaten, tenzij dit relevant is voor de job. Bijvoorbeeld als je als bankinstelling iemand wil aanwerven die een vertrouwenspositie krijgt."

- Hoe gezond ben je? Neem je antidepressiva?
Humblet: "Strikt verboden. Als rekruteerder mag je nooit naar de gezondheidstoestand peilen van een sollicitant. Ook niet als die relevant is voor de job. Is de gezondheidstoestand relevant, bijvoorbeeld in het geval van een piloot, dan is het aan de arbeidsgeneesheer om een onderzoek in te stellen. Hij gaat dan bijvoorbeeld na of de piloot geen evenwichtsstoornissen heeft. Op basis van dit onderzoek kan de arbeidsgeneesheer je verbieden om de kandidaat aan te werven. De resultaten van het onderzoek mag hij wel niet doorgeven. Die vallen onder het beroepsgeheim."

# data[].attributes.attachment_link.description
Wat je als werkgever wel en niet mag vragen tijdens een sollicitatiegesprek wordt in België bepaald door twee wetgevingen. Om te beginnen is er CAO 38. Patrick Humblet, professor sociaal recht aan de Universiteit Gent, licht toe: "CAO 38 zegt dat je de persoonlijke levenssfeer van de kandidaat moet respecteren.

# data[].attributes.body
Iedereen moet gelijk behandeld worden ongeacht de seksuele geaardheid van die persoon.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Artikel 1 van onze Grondwet bepaalt dat allen die zich Nederland bevinden, in gelijke gevallen gelijk worden behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dat ook is verboden. In Nederland kennen we de zogenaamde gelijke behandelingswetgeving. Deze wetgeving is gebaseerd op artikel 1 van de Grondwet alsook op internationale regelgeving op het gebied van gelijke behandeling.

De sollicitatiefase: gelijke behandeling

Het verbod onderscheid te maken kan in het arbeidsrecht op verschillende manieren een rol spelen. Zelfs al voorafgaand aan het tot stand komen van een arbeidsovereenkomst, bij de sollicitatiefase. In deze fase is het van belang de gelijke behandeling swetgeving in gedachten te houden. Voor een nieuwe vacature binnen een bedrijf zoekt de werkgever logischerwijs naar de meest geschikte kandidaat. De werkgever dient kandidaten voor de vacante functie gelijk te behandelen. Doorgaans weet men wel dat niet relevante kenmerken geen rol mogen spelen bij het selecteren van de beste kandidaat. Daarbij kan men denken aan nationaliteit, geloof, geslacht of leeftijd .

Het stellen van eisen aan bijvoorbeeld leeftijd, geslacht, uiterlijk of het spreken van de taal kan bepaalde werknemers bij voorbaat uitsluiten. Dat kan leiden tot discriminatie of wel het maken van een verboden onderscheid. In een tweetal uitspraken kwam onlangs de vraag aan de orde of de werkgever een verboden onderscheid had gemaakt.

Discriminatie op grond van geslacht

Het College van de Rechten van de Mens ziet toe op de gelijke behandelingswetgeving. Het College oordeelde onlangs dat een bierbrouwer een vrouw discrimineerde op grond van haar geslacht. De vrouw werd afgewezen voor de functie van barmedewerker. De betreffende vrouw solliciteerde naar de functie van barmedewerker bij een café van Kompaan Bier. Ze ontving een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek. Een dag van tevoren annuleerde Kompaan Bier het gesprek, omdat al een mannelijke barmedewerker was aangenomen. De vrouw was van mening dat Kompaan Bier haar discrimineerde. Tegen haar was gezegd dat de voorkeur uitging naar een man voor deze functie. Kompaan Bier beweerde dat de vrouw was afgewezen omdat ze geen horeca-opleiding had gedaan. En als al is gezegd dat het bedrijf een voorkeur heeft voor een man in verband met een betere verdeling van mannen en vrouwen achter de bar, speelde dit geen rol bij de afwijzing.

Oordeel College Rechten van de Mens over gelijke behandeling

Het College oordeelde dat Kompaan Bier een verboden onderscheid naar geslacht had gemaakt. Het stond vast dat Kompaan Bier tijdens het afwijzingsgesprek heeft gezegd dat een betere verdeling van mannen en vrouwen achter de bar een fijne situatie zou zijn. Dit is later herhaald in e-mail aan de sollicitante. Bovendien stond vast dat Kompaan Bier een mannelijke kandidaat had aangenomen. Daarom is het vermoeden ontstaan dat het geslacht mede een rol heeft gespeeld bij de afwijzing.

Kompaan Bier kon vervolgens niet aantonen dat zij niet heeft gediscrimineerd. Kompaan Bier voerde als hoofdreden aan dat de aangenomen kandidaat wel beschikte wel over een horeca-opleiding. De vrouw niet.

Het College overwoog dat dit een belangrijke reden kan zijn voor afwijzing van de vrouw. Dit betekent nog niet dat het geslacht geen rol heeft gespeeld. Kompaan Bier had immers meerdere keren heeft aangegeven dat zij graag een evenwichtiger samenstelling van barmedewerkers wilde. Daarnaast was door Kompaan Bier niet aangetoond dat het beschikken over een horeca-opleiding een functie-eis was. Verder is het ontbreken van een horeca-opleiding als reden voor de afwijzing pas gegeven, nadat de vrouw klaagde over discriminatie.

Het verweer van Kompaan Bier dat de vrouw wel is geselecteerd en is uitgenodigd voor een gesprek bewijst volgens het College ook niet dat Kompaan Bier geen voorkeur had voor een man. De vrouw was al afgewezen voordat het gesprek zou plaatsvinden.

Uit het feit dat Kompaan Bier met de vrouw had besproken dat zij haar cv in het bestand wilde houden voor een eventuele volgende vacature en dat zij interesse hadden in haar diensten voor bijvoorbeeld festivals, maakte het College op dat Kompaan Bier de vrouw, ondanks het feit dat zij niet beschikte over een horeca-opleiding, wel geschikt acht voor de functie barmedewerker.

Leeftijdsdiscriminatie

Ook vermeende leeftijdsdiscriminatie is in de sollicitatiefase wel eens onderwerp van discussie. Zo plaatste Essent N.V. in februari 2017 een vacature voor Senior Auditor Sales. Een kandidaat die op 2 maart 2017 naar de functie solliciteerde ontving op 7 maart 2017 per e-mail een afwijzing. De reden: de voorkeur van Essent uitging naar iemand met een big 4-achtergrond (accountancykantoren) en die vijf tot tien jaar ervaring zou hebben. Nog dezelfde dag dient de kandidaat een klacht in bij het College van de Rechten van de Mens. De klacht houdt in dat de handelwijze van Essent jegens de kandidaat een (indirect) verboden onderscheid op grond van leeftijd heeft gemaakt.

Oordeel College van de Rechten van de Mens

Op 2 augustus 2017 oordeelt het College van de Rechten van de Mens dat Essent een verboden onderscheid op grond van leeftijd maakte. Het College oordeelde dat de voorkeur van Essent voor een kandidaat met vijf tot tien jaar werkervaring mede een rol heeft gespeeld bij het besluit om de kandidaat af te wijzen. Met deze voorkeur sluit Essent met name oudere kandidaten uit. Zij zullen over het algemeen meer werkervaring hebben dan jongere kandidaten.

Omdat Essent geen maatregelen neemt naar aanleiding van dit oordeel en ook geen actie onderneemt richting de sollicitant, wendt deze zich tot de kantonrechter. De kandidaat vordert een verklaring voor recht dat Essent met het (aanvullende) vereiste van vijf tot tien jaar werkervaring voor de functie van Senior Auditor een verboden onderscheid heeft gemaakt en dat Essent daarmee onrechtmatig heeft gehandeld. Tevens verzoekt de kandidaat om schadevergoeding. Nadat de kantonrechter de vorderingen afwijst, komt de zaak bij het Hof terecht.

Wat vindt het Gerechtshof?

Het Gerechtshof oordeelt dat de kandidaat voldoende heeft aangevoerd om een vermoeden van onderscheid aan te nemen. Uit de e-mail van 7 maart 2017 kan namelijk worden opgemaakt dat de voorkeur voor een kandidaat met vijf tot tien jaren werkervaring (mede) een rol kan hebben gespeeld bij de afwijzing van de man. Het Gerechtshof neemt een vermoeden van onderscheid aan. Het is vervolgens op grond van art. 12 lid 1 van de Wet Gelijke Behandeling op grond van leeftijd bij de arbeid (WGBL) aan Essent om te bewijzen dat niet in strijd met de wet is gehandeld.

Het Gerechtshof komt tot uiteindelijk de conclusie dat met voldoende mate van zekerheid is komen vast te staan dat het feit dat de man meer dan tien jaar ervaring heeft, geen rol van enige betekenis heeft gespeeld bij de beslissing hem niet uit te nodigen voor een sollicitatiegesprek of hem de functie niet aan te bieden. Daarbij heeft het Hof overwogen dat Essent al in eerste aanleg heeft aangevoerd dat de vijf kandidaten die wel voor een vervolggesprek in de sollicitatieprocedure voor de functie van Senior Auditor zijn uitgenodigd, allen meer dan tien jaar werkervaring hadden en dat één van hen uiteindelijk is aangenomen voor deze functie.

Daarnaast oordeelde het Hof dat zijn profiel niet voldeed aan de gestelde functie-eisen voor de vacature. Bovendien miste de kandidaat op meerdere vlakken de benodigde ervaring. Ook overweegt het Hof dat het aan de werkgever is om te bepalen welke wensen en voorkeuren zij heeft voor de invulling van de functie. Het is aan Essent om op die basis en voorkeuren sollicitanten wel of niet uit te nodigen voor een gesprek.

Het Gerechtshof wijst uiteindelijk de vorderingen af.

Tot slot: gelijke behandeling

Mocht een werknemer van mening zijn dat een werkgever een verboden onderscheid maakt, dan is het goed om te weten dat in een aantal wettelijke bepalingen dat ziet op gelijke behandeling de bewijslast kan worden omgedraaid. Normaliter geldt de regel: wie stelt moet bewijzen. Als de werknemer voldoende feiten stelt die het onderscheid kunnen doen vermoeden, moet de werkgever aantonen dat niet is gehandeld in strijd met het verbod op onderscheid. Deze regelgeving is ook van toepassing in de sollicitatiefase. In de hiervoor besproken zaken, hebben we gezien dat het de bierbrouwer niet lukte aan te tonen dat niet in strijd met het verbod is gehandeld. In de tweede zaak lukte het de werkgever wel.

Mocht u vragen hebben over gelijke behandelingswetgeving of bent u van mening dat verboden onderscheid is gemaakt, dan kunt u uiteraard contact opnemen met onze arbeidsrecht specialisten.

# data[].attributes.attachment_link.title
Gelijke behandeling in de sollicitatiefase

# data[].attributes.attachment_link.description
Artikel 1 van onze Grondwet bepaalt dat allen die zich Nederland bevinden, in gelijke gevallen gelijk worden behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dat ook is verboden. In Nederland kennen we de zogenaamde gelijke behandelingswetgeving.

# data[].attributes.headline
Mag er bij een job-interview worden gekeken naar de seksuele voorkeur van de geïnterviewde?

# data[].attributes.subject
Mag er bij een job-interview worden gekeken naar de seksuele voorkeur van de geïnterviewde?

# data[].attributes.headline
Is het oké dat men homoseksualiteit in bepaalde landen verbied?

# data[].attributes.subject
Is het oké dat men homoseksualiteit in bepaalde landen verbied?