# data[].attributes.headline
Χριστουγεννιάτικο έθιμο από την Κρήτη 

# data[].attributes.subject
Χριστουγεννιάτικο έθιμο από την Κρήτη 

# data[].attributes.body
Οι Κρήτες, κάθε χρόνο, συνηθίζουν να φτιάχνουν στα σπίτια τους το "Χριστόψωμο", που είναι φτιαγμένο σε μορφή κουλούρας και στο κέντρο βάζουν ένα καρύδι με το τσόφλι. Το ψωμί αυτό, φέρνει ευλογία και τύχη στην οικογένεια.

# data[].attributes.headline
ΑΓΡΙΝΙΟ ΠΟΤΑΜΟΥΛΑ ΤΡΙΧΩΝΙΔΟΣ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ

# data[].attributes.subject
ΑΓΡΙΝΙΟ ΠΟΤΑΜΟΥΛΑ ΤΡΙΧΩΝΙΔΟΣ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ

# data[].attributes.body
Τηρώντας το έθιμο πού σχεδόν ξεπερνά έναν αιώνα όπως συνηθίζεται στα χωριά μας,η πρώτη καμπάνα χτύπησε χαρμόσυνα  στις 4:00 το πρωί προφανώς για να αναπαριστά την νυχτερινή «έλευση – γέννηση του Κυρίου». Η νυχτερινή λειτουργία των Χριστουγέννων, αναμένονταν με μεγάλη λαχτάρα, έπειτα από 40ήμερη νηστεία....
Όπως θυμούνται και οι παλαιότεροι και μας διηγούνται,την νύχτα των Χριστουγέννων αποβραδίς ετοιμάζονταν οι Ποταμιώτες  για τη νυχτερινή λειτουργία: Τα καινούργια κοστούμια, τα χοντρά παλτά, οι κάπες, τα παπούτσια, οι γραβάτες και οι τραγιάσκες περίμεναν καθαρά στις ξύλινες κρεμάστρες  και όταν χτυπούσε η πρώτη καμπάνα στις 4:00 το πρωί, πετάγονταν όλοι, μικροί μεγάλοι από τα στρωσίδια τους για να ντυθούν και να τραβήξουν για την εκκλησία του Αϊ Γιώργη. Το χριστουγεννιάτικο ,χειμωνιάτικο βράδυ ήταν θεοσκότεινο τα μονοπάτια και οι δρόμοι του χωριού μας,πλημμύριζαν από κόσμο με αναμμένα λυχνάρια και πυρσούς,  πού κουνούσαν ρυθμικά δεξιά και αριστερά,έτσι ώστε να μπορούν να βλέπουν όσοι ακολουθούσαν, καθώς κατευθυνόταν  προς  τον ιερό ναό του χωριού μας!!!!!
Γυρίζοντας στο φτωχικό τούς, μικροί μεγάλοι.. τους περίμενε μια πλούσια γκάμα εδεσμάτων , όπως το έθιμο ορίζει.
Κοτόσουπα, πατσιάς, τσιγαρίδες,Σουφλιμάς, μπριζόλες και άφθονο κρασί... Όλοι μαζί αντάμα μια οικογένεια,ζούσε και ένοιωθε τότε πολύ περισσότερο την πνευματική έννοια των Χριστουγέννων,ντυμένοι στα γιορτινά στην καρδιά και στην ψυχή τους!!!! Χρόνια Πολλά σε όλους εύχομαι

# data[].attributes.headline
χριστουγεννιάτικο καράβι

# data[].attributes.subject
χριστουγεννιάτικο καράβι

# data[].attributes.body
Το στολισμένο καραβάκι είναι ένα ελληνικό έθιμο. Κατά τη διάρκεια των χριστουγεννιάτικων γιορτών, στολιζόταν στα σπίτια και στις πλατείες, πριν από την αντικατάστασή του από το χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Σύμφωνα με την παράδοση, το καράβι στολιζόταν επειδή οι Έλληνες είχαν ανέκαθεν δεσμούς με τη θάλασσα, ήδη από τα αρχαία χρόνια. Ακόμη, πολλοί ενήλικες και παιδιά εργάζονταν στα πλοία για να φέρουν χρήματα και ψωμί στις οικογένειές τους, ακόμη και τις αργίες. Το καραβάκι συμβόλιζε, όχι μόνο την προσμονή των παιδιών για αντάμωση με τους συγγενείς τους, αλλά και τη δική τους αγάπη για τη θάλασσα. Παράλληλα, μικρά καραβάκια είχαν τον ρόλο και ενός τιμητικού καλωσορίσματος για τους Έλληνες θαλασσοπόρους που επέστρεφαν στα σπίτια και στις οικογένειές τους, καθώς και τάματος για να είναι ασφαλείς στα άγρια κύματα. Συχνά τα παιδιά που πήγαιναν να πουν τα κάλαντα κρατούσαν μια μινιατούρα- στολισμένο καράβι. Στολισμένο με χρωματιστά χαρτιά και σχοινιά, γέμιζε από γλυκά και χριστόψωμα από τους γείτονες. Αν και το έθιμο αυτό έχει ατονίσει, κρατάει ακόμα στα νησιά, από όπου και προέρχεται.

Το 1833 στολίστηκε το πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο στην Ελλάδα, από τον βασιλιά Όθωνα, στα ανάκτορα του Ναυπλίου. Μέχρι το 1950, το χριστουγεννιάτικο δέντρο είχε επικρατήσει στα ελληνικά σπίτια.

Παρ' όλα αυτά, την 6η του Δεκέμβρη στολίζονται καράβια προς τιμή του Αγίου Νικολάου, προστάτη των ναυτικών, ο οποίος ούτως ή άλλως είναι ο πρόδρομος του Σάντα Κλάους.

Από τη Βικιπαίδεια,

# data[].attributes.headline
Αλεξανδρινό ή Αστέρι της Βηθλεέμ

# data[].attributes.subject
Αλεξανδρινό ή Αστέρι της Βηθλεέμ

# data[].attributes.body
Το έθιμο προέρχεται από τη νότια Αμερική. Πριν 200 περίπου χρόνια το έφερε στην Ευρώπη ο πρώτος πρέσβης της Αμερικής στο Μεξικό Joel Poinsett κατά τη περίοδο των Χριστουγέννων. Σιγά σιγά θεωρήθηκε ως το κλασσικό φυτό των Χριστουγέννων.

Από τη Βικιπαίδεια

# data[].attributes.headline
Αστεράκια φωτεινά. Αργυρώ Σαραντη 

# data[].attributes.subject
Αστεράκια φωτεινά. Αργυρώ Σαραντη 

# data[].attributes.attachment_caption
Τα παιδιά ενθουσιασμένα από το έθιμο του χριστουγεννιάτικου καραβιού στόλισαν τα δικά τους βαρκάκια με την ευχή  ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

# data[].attributes.headline
τα παιδιά στολίζουν χριστουγεννιάτικα καράβια

# data[].attributes.subject
τα παιδιά στολίζουν χριστουγεννιάτικα καράβια

# data[].attributes.headline
Το χριστουγεννιάτικο δέντρο μας

# data[].attributes.subject
Το χριστουγεννιάτικο δέντρο μας

# data[].attributes.headline
Εθιμα από τις αλησμονητες πατρίδες 

# data[].attributes.subject
Εθιμα από τις αλησμονητες πατρίδες 

# data[].attributes.body
Όλγα

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
e-neaionia.gr - Η Νέα Ιωνία και τα Γειτονικά Προάστια - Προσφυγικά κάλαντα & έθιμα από τις αλησμόνητες πατρίδες

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τα προσφυγικά κάλαντα σήμερα δεν ακούγονται πια. Όμως αρκετά από τα τωρινά έθιμα για την έλευση του Νέου Χρόνου έλκουν την καταγωγή τους από τα χώματα της Ιωνίας γης και τις χαμένες πατρίδες του Ελληνισμού.

Το Αϊβαλί, τα Αλάτσατα, το Αίδίνι∙ τα Βουρλά, η Έφεσος, ο Τσεσμές, η Μενεμένη και τα Μουδανιά, η Πέργαμος, η Σινώπη, η Σαμψούντα, η Τραπεζούντα και η Σμύρνη πέρασαν τις παραδόσεις τους στις αποσκευές των προσφύγων και ταξίδεψαν μαζί τους στην Ελλάδα για να συνεχιστούν εδώ ίσαμε τις μέρες μας.
Στο "διαμάντι της Ανατολής", την Σμύρνη, από την παραμονή το βράδυ τα παιδιά τραγουδούσαν τα κάλαντα...
Αρχιμηνιά και αρχιχρονιά
ψιλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή καλός μας χρόνος
εκκλησιά με τ΄αγιο θρόνος...

Σ΄αυτό το σπίτι που 'ρθαμε
πέτρα να μην ραγίσει
Κι ο νοικοκύρης του σπιτιού
χίλια χρόνια να ζήσει...

Έθιμα της Πρωτοχρονιάς

Στη Σμύρνη, την παραμονή της πρωτοχρονιάς συνήθιζαν να στολίζουν ένα τραπέζι με ξηρούς καρπούς και γλυκίσματα για να κεράσουν τον Αγιο Βασίλη, όταν θα επισκεπτόταν το σπίτι. Η νοικοκυρά ράντιζε το σπίτι με ξηρούς καρπούς κι έλεγε "Κάλαντα και καλού σκαίρα και πάντα και του χρόνου".

Το πρωί όλη η οικογένεια πήγαινε στη λειτουργία. Ο πατέρας έπαιρνε ένα ρόδι στην τσέπη του ν' αγιαστεί. Μόλις επέστρεφαν σπίτι, έσπαζε το ρόδι πίσω από την πόρτα λέγοντας¨"Καλημέρα, έτη πολλά".

Το ρόδι έπρεπε να είναι γερό και τα σπυριά του τραγανά, γιατί αν ήταν σάπιο κάτι κακό θα τύχαινε. Στη Σμύρνη χτυπάγανε με δύναμη το ρόδι να σκορπίσει.

Εκαναν ποδαρικό πατώντας ένα σίδερο, λέγοντας: σίδερο πάνω, σίδερο κάτω, σίδερο οι άνθρωποι που είναι μέσα,σίδερο η μέση μου, σίδερο η κεφαλή μου. Ο νοικοκύρης έκανε το σταυρό του, σταύρωνε με το μαχαίρι τρείς φορές την και έκοβε τόσα κομμάτια όσα ΄και τα μέλη της οικογένειας. Το πρώτο κομμάτι ήταν του Χριστού, μετά της Παναγίας, του Αη Βασίλη, του σπιτιού και του φτωχού.

Χαρακτηριστικό στοιχείο ήταν το φλουρί της βασιλόπιτας με το οποίο δοκίμαζαν την τύχη τους. Σε όποιον έπεφτε το φλουρί, αυτός θα ήταν ο τυχερός κι ευνοούμενος της νέας χρονιάς. Κομμάτια της βασιλόπιτας άφηναν, μαζί με ξηρούς καρπούς και γλυκά στις δημόσιες βρύσες της πόλης, για τους περαστικούς και τους φτωχούς.

Για το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι, ετοίμαζαν συνήθως κόκκορα κοκκινιστό στην κατσαρόλα, κεμπάπ με ρύζι και γενικά φαγητά με ρύζι , για να είναι γεμάτος ευτυχία ο νέος χρόνος...

Στις Κυδωνίες (Αϊβαλί) η νοικοκυρά σχημάτιζε με ένα πιρούνι πάνω στην πίτα ένα σταυρό "τσιμπιστό", για την γλωσσοφαγιά, ενώ με ένα κλειδί έκαναν διάφορα πλουμιά για να "κλειδώνεται" το στόμα των εχθρών. Όποιος κέρδιζε το φλουρί δεν το έπαιρνε. Το εξαγόραζε η νοικοκυρά, γιατί ήταν γρουσουζιά να φύγει από το σπίτι.

Στην Κρήνη (Τσεσμές), μετά το κόψιμο και το μοίρασμα της πίτας, άφηναν όλα τα κομμάτια της πάνω στο τραπέζι μαζί με γλυκά και νερό, για να κατέβει τη νύχτα ο Αϊ-Βασίλης να φάει και να ξεδιψάσει. Επίσης, έσφαζαν στο κατώφλι της πόρτας μια κόττα ή ένα διάνο "για το καλό".

Στη Χίο της Βιθυνίας, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς ο νοικοκύρης κάρφωνε ένα κλαδάκι ελιάς πάνω στη βασιλόπιτα, που ακουμπούσαν όρθια στον τοίχο και λειτουργούσε ως ειδώλιο του Αϊ-Βασίλη. Πάνω στο κλαδάκι όλα τα μέλη κρεμούσαν τα χρυσά τους (βραχιόλια, αλυσίδες, σκουλαρίκια, δακτυλίδια κ.ά.) και τα άφηναν εκεί όλη τη νύχτα, για να τους φέρει ο Αϊ-Βασίλης ευτυχία.

Τα προσφυγικά Κάλαντα της Πρωτοχρονιάς

Οι πρόσφυγες που ήρθαν στην Ελλάδα, μέσα από τα " προσφυγικά κάλαντα " εκφράζουν τον κατατρεγμό τους τόσο στον πρώτο διωγμό, του 1914, όσο και στον οριστικό ξεριζωμό τους το 1922, όταν σβήνει οριστικά και κάθε ελπίδα τους για την "Μεγάλη Ιδέα"

Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά δεν έχομε παρηγοριά

κι αρχή καλός μας χρόνος εξορίστηκεν ο κόσμος.

κι εκεί που ήρτε ο Χριστός ήρτε κεμαλικός στρατός

μες στην Μικρά Ασία και μας κάναν εξορία.

Και που να στήσομε φωλιά, ωσάν τα έρημα πουλιά.

Όλοι μας κυνηγούνε, και δε θένε να μας δούνε.

Στην Πόλη στην Αγιά Σοφιά, θα στήσουμε καμπάνες

να βγουν τα μισοφέγγαρα, να στηριχτούν λαμπάδες

να βγουν οι Τούρκοι απ' τα τζαμιά, να φύγουν κι οι χοτζάδες

να 'ρθουν τα ελληνόπαιδα, με τους Πατριαρχάδες.

Τότες θα 'χομε ελπίδα πως θα πάμε στην πατρίδα.
Ακούστε τα κάλαντα από την φωνή της Ειρήνης Μπογιατζή από την Π. Φώκαια της Μικράς Ασίας σε μια σπάνια καταγραφή της Μέλπως Μερλιέ από το 1930:

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
αλησμόνητες πατρίδες

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
έθιμα πρωτοχρονιάς

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
κάλαντα πρωτοχρονιάς

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
προσφυγικά κάλαντα

# data[].attributes.attachment_link.title
Προσφυγικά κάλαντα & έθιμα από τις αλησμόνητες πατρίδες | e-neaionia.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Τα προσφυγικά κάλαντα σήμερα δεν ακούγονται πια. Όμως αρκετά από τα τωρινά έθιμα για την έλευση του Νέου Χρόνου έλκουν την καταγωγή τους από τα χώματα της Ι ...

# data[].attributes.body
Χρόνια πολλά!!!

Το στόλισμα του καραβιού , που τηρείται ακόμη κ σήμερα...

# data[].attributes.body
ΚΑΛΑΝΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ

ΝΑΞΟ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Άκης Αξαόπουλος

# data[].attributes.attachment_link.title
Να τα πούμε; (παραδοσιακά κάλαντα της Νάξου) - naxostimes.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Τα κάλαντα, που όλοι μας κυρίως σε μικρή ηλικία, έχουμε τραγουδήσει, είναι δημοτικά τραγούδια που σχετίζονται με τα ευετηρικά έθιμα…

# data[].attributes.headline
Τηγανίδες και καλικάντζαροι στη Μάνη! (Νίκος)

# data[].attributes.subject
Τηγανίδες και καλικάντζαροι στη Μάνη! (Νίκος)

# data[].attributes.body
Η παράδοση της Μάνης είναι εμπλουτισμένη με πολλές ιστορίες και στιχουργήματα, που αναφέρονται σε μυθικά και υπερφυσικά πλάσματα. Πολλές από αυτές αναφέρονται στους καλικάντζαρους, οι οποίοι είναι γνωστοί με διάφορα ονόματα στη Μάνη όπως Καλικάτζαροι, Λυκοκάτζαροι, Τσιλικρωτά, Παρωρίτες(Αρορίτες).

Οι Καλικάντζαροι μπαίνουν στα σπίτια από τις καμινάδες, γιατί τους προσελκύει η μυρωδιά του λαδιού από τις τηγανίδες (μανιάτικα λαλάγγια), που φτιάχνουν στη Μάνη παραμονή Χριστουγέννων και ανήμερα των Φώτων.

Οι τηγανίδες φτιάχνονται από ζύμη, που πλάθεται σαν χοντρό μακαρόνι πάχους περίπου του μικρού δακτύλου και μήκους μισού μέτρου, τυλίγεται με κέντρο τη μια άκρη και κατόπιν τις τηγανίζεται». Η πρώτη έχει το σχήμα σταυρού. Η νοικοκυρά ρίχνοντάς την μέσα στο καυτό λάδι κάνει το σταυρό της και εύχεται: «να σταυρωθούν τα κακά και του χρόνου». Οι άλλες τηγανίδες έχουν ποικίλα σχήματα.

Στη Μάνη ακούγονται και στην εποχή μας κάποια λαϊκά στιχουργήματα για τους Καλικάντζαρους:

Αρορίτες είμαστε,

αραρά γυρεύουμε

τηγανίδες θέλομε

τα παιδιά τα παίρνουμε

ή το (γ)κούρο ή τη (γ)κότα

ή θα σπάσαμε τη (μ)πόρτα.

Φοβούνται τον αγιασμό, γιατί, όποιος βραχεί με αγιασμένο νερό, αφανίζεται. Όταν βλέπουν τον παπά που αγιάζει, τρέχουν φωνάζοντας:

Φεύγετε να φεύγουμε

τι έφτασε ο σκυλόπαπας

με την αγιαστούρα του

ΣΥΝΤΑΓΗ

Υλικά:

1 κιλό αλεύρι

1 ποτηράκι ελαιόλαδο

10 γρ. αλάτι

Ξύσμα ενός πορτοκαλιού

80-100γρ. προζύμι ή 20 γρ. μαγιά

Εκτέλεση:

Βάζουμε το αλεύρι σε μια λεκάνη, το περιχύνουμε με το ελαιόλαδο και το τρίβουμε για 5 λεπτά με τα χέρια μας μέχρι να υγρανθεί όλο.

Προς το τέλος προσθέτουμε το ξύσμα και το αλάτι.

Ανοίγουμε μια λακουβίτσα στη μέση του αλευριού, βάζουμε το προζύμι σε μια λεκανίτσα, προσθέτουμε λίγο χλιαρό νερό και το λιώνουμε μέχρι να πάρει τη μορφή πυκνόρρευστου χυλού.

Προσθέτουμε σιγά-σιγά όσο χλιαρό νερό πάρει και ζυμώνουμε καλά μέχρι να πετύχουμε μια μέτριας σκληρότητας ζύμη.

Αφήνουμε τη ζύμη σκεπασμένη μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο και έπειτα την κόβουμε κομμάτια βάρους 50 γρ. πλάθουμε σε μακρόστενα κορδόνια μήκους 50 εκ. και τα τυλίγουμε ελαφρά γύρω από την παλάμη μας ή τους δίνουμε διάφορα άλλα παραδοσιακά σχήματα και τα τηγανίζουμε σε άφθονο καυτό ελαιόλαδο.

Τρώγονται κυρίως με τυρί.

# data[].attributes.attachment_caption
Καλές Γιορτές! Χρόνια Πολλά!

# data[].attributes.headline
 Ταξίδι στα Χριστουγεννιάτικα έθιμα της Μεσσηνίας... "Το σπάσιμο του ροδιού"

# data[].attributes.subject
 Ταξίδι στα Χριστουγεννιάτικα έθιμα της Μεσσηνίας... "Το σπάσιμο του ροδιού"

# data[].attributes.attachment_link.title
ΜΑΥΡΙΔΗ ΖΕΤΑ - ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΡΟΔΙΟΥ

# data[].attributes.headline
Γράμμα στον Άγιο Βασίλη από τα παιδιά του Ν2 για όλα τα παιδιά του κόσμου...

# data[].attributes.subject
Γράμμα στον Άγιο Βασίλη από τα παιδιά του Ν2 για όλα τα παιδιά του κόσμου...

# data[].attributes.attachment_caption
Με αγάπη απο τον Νικόλα Παπαδάκη (Ν2) και τα Περιβόλια Ρεθύμνου!

# data[].attributes.headline
Χριστουγεννιάτικα παραδοσιακά γλυκίσματα της Κρήτης!

# data[].attributes.subject
Χριστουγεννιάτικα παραδοσιακά γλυκίσματα της Κρήτης!

# data[].attributes.body
Τα παραδοσιακά γλυκά των γιορτών είναι τα ξεροτήγανα, τα μελομακάρονα οι κουραμπιέδες, τα σαρίκια, οι λουκουμάδες, οι γλυκοκουλούρες, οι σαμουσάδες στο Σέλινο, τα κατιμέρια και οι μυζηθρόπιτες στη Σητεία, τα κουλουράκια στην Ιεράπετρα, τα ανεβατά λουκούμια, τα κουμπανάκια στο Λασίθι και βέβαια την Πρωτοχρονιά, η Βασιλόπιτα. Η ζάχαρη μάλιστα στους κουραμπιέδες συμβολίζει τα χιονισμένα βουνά της Κρήτης!

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!!

# data[].attributes.headline
Χριστούγεννα στα Σφακιά 

# data[].attributes.subject
Χριστούγεννα στα Σφακιά 

# data[].attributes.body
Στα Σφακιά το χριστουγεννιάτικο τραπέζι περιλαμβάνει χοιρινό στο φούρνο και φυσικά σφακιανες μυζηθροπιτες με μέλι! (για τις οποίες σας παραθέτω την συνταγή) Για τα ξεροτηγανα δεν θα πω, γιατί τα είπε υπέροχα ο Νικόλας, αλλά και για την άλλη αγαπημένη μου πατρίδα, την Μάνη, με κάλυψε και με το παραπάνω η ανάρτηση του Νίκου. Μπράβο σε όλα τα παιδιά και τους γονείς, ευχαριστούμε!

Σοφία Μπολιώτη

# data[].attributes.body
Καλές γιορτές