# data[].attributes.body
Victor is een jongen die opgroeit in een wereld, waar honger en geweld dagelijkse realiteit zijn, tijdens de WOI, maar dit was niet zo zeer het geval voor hem. Zijn ouders hadden het beter dan meesete mensen. Hij loopt weg van huis om zijn hond te gaan bezoeken in Boom en door omstandigheden doet wat hij moet doen om te overleven, zelfs als dat betekent dat hij moet stelen van zijn broer of honden slachten en eten. Dit maakt hem interessant omdat hij geen typische held is: Hij doet dingen die moreel twijfelachtig zijn. Zijn rauwe en eerlijke kijk op de wereld maakt hem realistisch en hij groeit doorheen het verhaal: van een kwetsbare jongen tot iemand die alles doet om te overleven.

# data[].attributes.body
Het verhaal speelt zich af in Mechelen en Boom tijdens de WOI, maar het idyllische beeld van groene velden en rustige dorpen bestaat hier niet meer. Alles is kapot, overal heerst honger en mensen leven in angst. De setting is belangrijk want het weerspiegelt hoe zwaar en ruw het leven voor de mensen zijn, het benadrukt dat er geen veilige plek meer is, nergens, de sfeer voelt grijs en koud, net zoals de emoties in het boek en de koude, modderige omgeving draagt bij aan de sfeer van het verhaal.

# data[].attributes.headline
Spanning - De ontmoeting met de soldaten

# data[].attributes.subject
Spanning - De ontmoeting met de soldaten

# data[].attributes.body
Eén van de spannendste momenten in het boek is wanneer Victor oog in oog staat met gewonde soldaten. Hij moet snel beslissen: helpen en misschien zelf gevaar lopen, of doorgaan en zichzelf redden? Dit is zo’n scène waarbij je bijna je adem inhoudt, omdat je voelt dat het fout kan aflopen. Deze scène is zo beklemmend omdat het de realiteit van oorlog blootlegt: er is geen duidelijke goed of kwaad, alleen overleven.

Ik koos het lied "Mad world" door Gary Jule. De tekst van "Mad World" gaat over hoe absurd en wreed de wereld kan zijn, net zoals Victor en de mensen tijdens WOI dat ervaren, de melancholische melodie past bij de donkere sfeer van het boek en het geeft dat gevoel van machteloosheid dat je ook bij Victor voelt.

# data[].attributes.body
Dit boek was allesbehalve een luchtig verhaal. Het was ruw, heftig en bij momenten echt misselijkmakend. Vooral de scènes waarin de honger en het overleven tot het uiterste worden gedreven, laten je als lezer ongemakkelijk voelen. Ik voelde op verschillende momenten afschuw omdat ze zowel honden als katten aten, achteraf gezien deden ze wat ze konden om te overleven. Het raakte me om te zien hoe jonge mensen geen jeugd hebben, geen toekomst, meeste van hun moesten mee gaan strijden in de oorlog en de andere probeerden alleen de dag waarin ze zijn te overleven.

# data[].attributes.attachment_link.title
Gray Modern Aesthetic Daily Quotes Instagram Post

# data[].attributes.body
De manier waarop de gruwelen van oorlog en overleven beschreven worden, is choquerend. Het boek romantiseert niets en toont de harde realiteit. Het liet me pas echt voelen hoe extreem de gevolgen kunnen zijn. De beschrijvingen van honger, het eten van honden en het verraad tussen mensen en zo voort. Dit schilderij van Otto Dix toont net zoals het boek de rauwe realiteit van oorlog, zonder te romantiseren.

# data[].attributes.body
De stijl van Marita de Sterck direct en beeldend. Ze gebruikt dialectwoorden en korte zinnen om de brutaliteit van het verhaal te versterken. Dit maakt het boek levensecht. Er wordt alles in detail gezegd, wat ervoor zorgt dat de lezer zich volledig in de situatie kan inleven.

# data[].attributes.body
Een loopgraafhelm is een stalen helm die soldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog droegen ter bescherming tegen gevaren.

# data[].attributes.body
Een voedselbon uit WOI omdat er voeldsel te kort was.

# data[].attributes.body
In het eerste fragment lezen we over Wannes, die worstelt met het verlies van zijn zoon. Hij gelooft pas in zijn dood als hij een tastbaar bewijs heeft. Zijn vrienden proberen hem te troosten, maar hij kan de gedachte niet verdragen dat er niets van zijn zoon is overgebleven.

Victor worstelt met het verlies van Nest. Hij dacht dat hij de dood van zijn broer niet zou kunnen verwerken, maar nu ervaart hij het rauwe verdriet echt. Hij voelt zich schuldig omdat hij zelf niet meevocht aan het front.

Victor bezoekt Nests kamer en herinnert zich hoe zijn broer met foto's en kaarten de oorlog probeerde te begrijpen. daarna is er een felle discussie tussen Arthur en Victor over de zinloosheid van de oorlog. Arthur herinnert aan Nests waarschuwingen voor de gruwelen, terwijl Victor zich bedrogen voelt door de propaganda die oorlog als noodzakelijk voorstelde.

Ik heb dit fragment gekozen omdat het een weergave is van de emoties die WOI bij soldaten en gewone burgers opriep. Het toont de zinloosheid van oorlog (personages vragen zich af of hun dierbaren voor niets stierven), rouw en verwerking (Victor en Wannes worstelen met verlies) en confrontatie met de waarheid (Arthur en Victor beseffen hoe ze misleid zijn over de oorlog)

(Pagina's 206-2015)

# data[].attributes.body
Een oude ijzeren kolenkachel werd gebruikt om de huizen warm te houden