# data[].attributes.body
Experience how technology came to the service of man. Inventions such as the steam engine, electricity and the internal combustion engine changed life. Technology became part of everyday life in the form of electric lights, indoor toilets and washing machines. The kitchen was equipped with running water, fridge and freezer. In agriculture, "Brunte" came to be replaced by "Grållen". All this happened just a few decades ago. Small things with great significance for the individual person when they occurred, the everyday that today belongs to the forgotten.

# data[].attributes.body
Welcome to Jamtli, a magical museum for children and adults alike where history, art and culture meet. Pay this historical hotspot a visit and you’ll find Nationalmuseum Jamtli, an arena for art and design, accompanied by an open-air museum and indoor exhibitions. That’s three for the price of one.

Jamtli is the regional museum of Jämtland and Härjedalen and can be found in Sweden’s Östersund. It has (and still is) played an important role in preserving the region’s fascinating history, through interactive and engaging displays and events. Perhaps that’s the reason why Jamtli has cemented itself as one of the most popular tourist attractions in the area.

# data[].attributes.location_name
Núcleo Museulógico «A Póvoa e o Rio», Parque Urbano, Bairro dos Pescadores, Póvoa de Santa Iria

# data[].attributes.headline
Núcleo Museulógico «A Póvoa e o Rio», Bairro dos Pescadores, Póvoa de Santa Iria

# data[].attributes.subject
Núcleo Museulógico «A Póvoa e o Rio», Bairro dos Pescadores, Póvoa de Santa Iria

# data[].attributes.body
The Póvoa e o Rio Museum Center was inaugurated on July 20, 2013, as part of the requalification plan for the riverfront in the south zone of the municipality of Vila Franca de Xira.

The location of the center is now favored in this new configuration by the surroundings of a wide green strip, for recreation and leisure, in the circulation line of the pedestrian promenade with the river in alignment, daily attracting a very appreciable number of people from Povoenses, Vilafranquenses and visitors from outside the area. county.

Created as a space of memory and reinforcement of identities that for several generations were established among local inhabitants along the Tagus River, we can today, after a few years of its conception, understand it a little beyond these initial assumptions, generalizing its field of action as a place to represent the history, culture and heritage of Póvoa de Santa Iria as a whole.

# data[].attributes.location_name
Museu do Neo-Realismo, Rua Alves Redol, Vila Franca de Xira

# data[].attributes.headline
Museu do Neo-Realismo, Vila Franca de Xira

# data[].attributes.subject
Museu do Neo-Realismo, Vila Franca de Xira

# data[].attributes.body
The Neo-Realism Museum in its current facilities was inaugurated on October 20, 2007. Designed by Architect Alcino Soutinho, the new building fulfilled one of the major priorities of the cultural policy of the Municipality of Vila Franca de Xira, creating the conditions for the implementation of a more ambitious and nationwide museum project.

The initiative to create a Museum dedicated to neorealism was born in Vila Franca de Xira in the eighties of the 20th century, from the will of a group of intellectuals linked to the neorealist movement, implemented through the creation of the Installation Committee of the Museum of Neo-Realism and of the Association Promoting the Museum of Neo-Realism (APMNR).

In 1993, another step was taken with the opening of the Museum's Documentation Center to the public. The Museum's project evolved around the archival and bibliographical area, however, it soon enriched and diversified its heritage, developing a vast set of museum collections, with emphasis on literary and editorial collections, documentary archives (printed and audiovisual), iconographic collections , works of art, private libraries and a library specializing in neorealist themes.

Operating for more than 15 years in temporary facilities, the Museum, in a partnership between APMNR and Vila Franca de Xira City Council, developed an important activity that constituted a fundamental heritage that shaped the current museum project.

The Museum's function is to incorporate, preserve and publicize the work of neorealist artists and writers, preserving the memory of the neorealist movement, one of the most important in Portuguese history and art of the 20th century.

# data[].attributes.location_name
Museu Municipal de Vila Franca de Xira, Rua Serpa Pinto, Vila Franca de Xira

# data[].attributes.headline
Museu Municipal de Vila Franca de Xira, Vila Franca de Xira

# data[].attributes.subject
Museu Municipal de Vila Franca de Xira, Vila Franca de Xira

# data[].attributes.body
The Municipal Museum of Vila Franca de Xira was created in 1951 in Vila Franca de Xira, on the initiative of Vidal Baptista, a lawyer and collector from Vila Franca de Xira. It was initially called Library-Museum, as it shared space with the library that was established there four years earlier.

The museum's first exhibition took place on July 7, 1951, during the Festa do Colete Encarnado and its theme was O Campino.

Until the death of its founder, on August 3, 1971, the museum enjoyed an intense period of activity.

The following decade saw a decrease in the actions carried out by the museum and at the same time there was a lack of facilities, which led to its temporary closure in 1981.

In 1985, the Municipal Museum reopened to the public.

# data[].attributes.location_name
Carrer de Ferrer i Busquets, 91-85, 25230 Mollerussa, Lleida, Espanya

# data[].attributes.body
Museu de Vestits de Paper. Mollerussa has held a Paper Dress Contest for 46 years. The museum is the result of this competition. It is the result of all its participants, because it is thanks to them that today there are more than eighty costumes on display on this Museum.

# data[].attributes.location_name
Diseminado Afores, 266, 25141 Torregrossa, Lleida, Espanya

# data[].attributes.headline
Diseminado Afores, 266, 25141 Torregrossa, Lleida, Espanya

# data[].attributes.subject
Diseminado Afores, 266, 25141 Torregrossa, Lleida, Espanya

# data[].attributes.body
The Torregrossa feed factory of the Cooperativa d'Ivars has one of the largest murals in all of Catalonia. The work of multidisciplinary artists specialized in urban art Jofre Oliveras and Nil Safont. It is a piece that shows two men and a woman working on mowing a field. The graffiti is inspired by the Segar i Batre festivities in La Fuliola, as well as the agrarian tradition of the Pla d'Urgell region.

# data[].attributes.body
In the gallery of Art Center Tehdassaari, a collection of oil paintings by domestic masters, graphics and works by international artists is on display.

# data[].attributes.body
Pinsiö next to Nokia is home to a wooden mountain that is a living piece of environmental art. At the same time, it is a project to repair environmental damage so that the end result is in harmony with nature. It was designed by Agnes Denes in 1982, and after years of preparations, it was inaugurated as a work of art at a ceremony held in 1996, where President Martti Ahtisaari planted the last tree. The implementation of Puuvuori also meets the landscaping obligation according to the Land Materials Act, which the owners have to do after the gravel collection is finished.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Puuvuori on vuonna 1982 alkunsa saanut ympäristötaidehanke, joka vahvistaa ihmiskunnan sitoumusta maapallon ekologisen, yhteiskunnallisen ja kulttuurisen hyvinvoinnin turvaamiseksi.

Pinsiössä sijaitseva Puuvuori on muodoltaan soikea, 420 metriä pitkä, 270 metriä leveä ja 28 metriä korkea ympäristötaideteos. Teokseen on istutettu 10 000 puuta matemaattisen kaavan mukaan, joka on kultaisen leikkauksen ja ananaskuvion yhdistelmä. Teoksen jokainen puu on omistettu jollekin henkilölle. Teoksen suunnittelija on kansainvälistä tunnustusta saanut taiteilija Agnes Denes. Vihkiäistilaisuus pidettiin 14.6.1996.

Puuvuori on ympäristötaideteos, mutta samalla hanke, jolla ympäristöä korjataan sopusoinnussa luonnon kanssa. Teoksen päätarkoitus oli maisemoida harju soranoton jäljiltä, mutta se suojaa myös osaltaan puhtaan pohjaveden muodostumista. Puuvuoresta muodostetaan suojelualue vuosisatojen ajaksi.

# data[].attributes.attachment_link.description
Puuvuori Puuvuori on vuonna 1982 alkunsa saanut ympäristötaidehanke, joka vahvistaa ihmiskunnan sitoumusta maapallon ekologisen, yhteiskunnallisen ja kulttuurisen hyvinvoinnin turvaamiseksi. Pinsiössä sijaitseva Puuvuori on muodoltaan soikea, 420 metriä pitkä, 270 metriä leveä ja 28 metriä korkea ympäristötaideteos. Teokseen on istutettu 10 000 puuta matemaattisen kaavan mukaan, joka on kultaisen leikkauksen ja ananaskuvion yhdistelmä.

# data[].attributes.body
https://www.virtualnokia.com/taidetalo/taidelainaamo

# data[].attributes.body
Nancy Holt (1938-2014) is an internationally known developer of monumental and landscape art from the United States, whose works are in public collections around the world. Ylte ja alta was completed in 1998. The work is simultaneously a high-level work of art, an outdoor and camping area, and an area suitable for organizing various events.

https://nokiankaupunki.maps.arcgis.com/apps/MapTour/index.html?appid=c8b58c12edd24f4b96a5777a8b3a7c94

# data[].attributes.attachment_link.title
Maataideteos Yltä ja alta - Up and Under - Visit Nokia

# data[].attributes.attachment_link.description
Tekemistä lapsiperheille. Maataideteos Yltä ja alta sijaitsee Pinsiön kylässä Nokian kaupungin omistamalla maa-alueella Hämeenkyrössä.

# data[].attributes.location_name
Ossi Somman veistospuisto, Siuronvaltatie, Nokia

# data[].attributes.headline
Ossi Somman veistospuisto, Siuronvaltatie, Nokia

# data[].attributes.subject
Ossi Somman veistospuisto, Siuronvaltatie, Nokia

# data[].attributes.body
In 1967, Ossi began working on the sculpture ”Fur Traders,” commissioned by the Nokia municipality, in Siuro village, Nokia. The work was done at the Penttilä school, where regular classes had ended. Ossi had two classrooms at his disposal and commuted from Espoo three days a week to fulfil the commission. The sculpture was completed in 1969. Then, Ossi stored several of his other works at Penttilä.

Unfortunately, a fire (caused by a short circuit or dust explosion) destroyed the entire building, including the workspace and all the artworks. Only one building, housing the school kitchen, classroom, and teacher’s residence, survived the fire. However, the miniature model of ”Fur Traders” stayed intact in the fire. The preserved space of the school was available for Ossi to create a new version of the sculpture, which was completed in 1971 and erected at Pirkkalaistori in Nokia.

Ossi purchased the surviving school building and, together with his wife Sinikka, renovated it into a home and studio. They moved from Espoo to Siuro in 1975.

Ossi was selected as a sculpture teacher at Kankaanpää art school, commuting three days a week from Siuro to teach. This allowed him ample time for his own artistic work.

Gradually, the number of artworks increased, and Ossi began placing them in the former schoolyard next to his studio. He also planned larger compositions there, such as ”Tuolimetsä” (Chair Forest) and ”Tuonelan virta” (River of the Underworld). Over the years, the yard transformed into a sculpture park featuring dozens of sculptures.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ossi Somma - Elämä ja taide | Signify Dark by WEN Themes

# data[].attributes.location_name
Nokian kirjasto- ja kulttuuritalo Virta, Härkitie, Nokia, Finland

# data[].attributes.headline
Nokian kirjasto- ja kulttuuritalo Virta, Härkitie, Nokia, Finland

# data[].attributes.subject
Nokian kirjasto- ja kulttuuritalo Virta, Härkitie, Nokia, Finland

# data[].attributes.body
The art gallery inside Nokia library "Virta" exhibits domestic and especially local art. On display there are familiar and lesser-known names, sculptures, medal art rarely seen in exhibitions, graphics, and paintings that explore nature and people. The collection also includes an art library.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Skip to content

Martti ja Sirkka-Liisa Helinin taidekokoelmaa esittelevässä pysyvässä näyttelyssä sukelletaan kotimaiseen ja erityisesti pirkanmaalaiseen taiteeseen.

Taidetila Romu on saanut nimensä kokoelman lahjoittajalta Martti "Romu" Heliniltä. Kirjasto- ja kulttuuritalo Virrassa sijaitseva pysyvä näyttely esittelee filosofian maisteri, tietokirjailija Martti Helinin ja hänen puolisonsa Sirkka-Liisa Helinin Nokian kaupungille vuonna 1999 lahjoittamaa noin 2000 esineen taidekokoelmaa.

Harlekiini ja häränkallo -näyttelyssä sukelletaan kotimaiseen ja erityisesti pirkanmaalaiseen taiteeseen. Esillä on kotimaisia tuttuja ja tuntemattomampia nimiä, persoonallista ja kantaaottavaa pirkanmaalaista veistotaidetta, harvemmin näyttelyissä nähtyä mitalitaidetta, grafiikkaa, kotimaista taideteollista tuotantoa sekä luontoa ja ihmistä tutkivaa maalaustaidetta.

Helinien lahjoittamaan kokoelmaan kuuluu myös taidekirjasto, jonka teokset ovat yleisön luettavina näyttelyn yhteydessä.
Poikkeukset aukioloaikoihin:
Torstaina 22.6.2023 9-15

Juhannusaattona 23.6. suljettu

© 2020 NOKIAN KAUPUNKI

# data[].attributes.attachment_link.description
Näyttelyt Nokialla - Taidetila Romu. Kirjasto- ja kulttuuritalo Virran näyttely esittelee Martti ja Sirkka-Liisa Helinin taidekokoelmaa.

# data[].attributes.location_name
Θέατρο ΜΑΞΙΜ, Τύρναβος

# data[].attributes.headline
Θέατρο ΜΑΞΙΜ, Τύρναβος - Tyrnavos Municipal Theater

# data[].attributes.subject
Θέατρο ΜΑΞΙΜ, Τύρναβος - Tyrnavos Municipal Theater

# data[].attributes.body
Tyrnavos Municipal Theater (former Maxim cinema). It has a capacity of four hundred (400) people and hosts a variety of cultural events

# data[].attributes.location_name
ΔΕΛΗΧΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ - ΚΑΠΗ - ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ & ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΔΑΜΑΣΙΟΥ, Δαμάσι

# data[].attributes.headline
ΔΕΛΗΧΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ - ΚΑΠΗ - ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ & ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΔΑΜΑΣΙΟΥ, Δαμάσι __ Delicheio Foundation:

# data[].attributes.subject
ΔΕΛΗΧΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ - ΚΑΠΗ - ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ & ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΔΑΜΑΣΙΟΥ, Δαμάσι __ Delicheio Foundation:

# data[].attributes.body
Delicheio Foundation: In the traditional building, donated by Antonis Delicheos, the KAPI, Kindergarten, Library and Hall of Assemblies and Meetings operate.

# data[].attributes.location_name
Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας - Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα, Γεωργίου Παπανδρέου, Λάρισα

# data[].attributes.headline
Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας - Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα, Γεωργίου Παπανδρέου, Λάρισα __Municipal Gallery of Larissa - Museum G.I. Katsigra

# data[].attributes.subject
Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας - Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα, Γεωργίου Παπανδρέου, Λάρισα __Municipal Gallery of Larissa - Museum G.I. Katsigra

# data[].attributes.body
The Municipal Gallery of Larissa - Museum G.I. Katsigra is a cultural organization for the promotion and promotion of the visual arts of pan-Hellenic scope. It was founded in 1983, after the donation of the Collection of the late doctor and collector Georgiou I. Katsigra to the Municipality of Larissa in 1981.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας- Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ΜΟΝΙΜΗ ΕΚΘΕΣΗ Γ.Ι. ΚΑΤΣΙΓΡΑ

Η Συλλογή Γ.Ι. Κατσίγρα δημιουργήθηκε στο διάστημα 1950-1965 από τον γιατρό Γεώργιο Κατσίγρα (1914 - 1998) και περιλαμβάνει 780 έργα - ζωγραφικά, χαρακτικά και σχέδια - από τον 19ο μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα

Πολιτική προστασίας δεδομένων και όροι χρήσης

Χρησιμοποιούμε cookies προκειμένου να παρέχουμε μια μοναδική εμπειρία περιήγησης στο website μας. Θα πρέπει επίσης να συμφωνήσετε με τους όρους χρήσης του ιστότοπου. Αποδοχή Απόρριψη Ρυθμίσεις Cookies Διαβάστε Περισσότερα

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχική Σελίδα - Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας- Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα

# data[].attributes.attachment_link.description
ΜΟΝΙΜΗ ΕΚΘΕΣΗ Γ.Ι. ΚΑΤΣΙΓΡΑ Η Συλλογή Γ.Ι. Κατσίγρα δημιουργήθηκε στο διάστημα 1950-1965 από τον γιατρό Γεώργιο Κατσίγρα (1914 - 1998) και περιλαμβάνει 780 έργα - ζωγραφικά, χαρακτικά και σχέδια - από τον 19ο μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα Πολιτική προστασίας δεδομένων και όροι χρήσης Χρησιμοποιούμε cookies προκειμένου να παρέχουμε μια μοναδική εμπειρία περιήγησης στο website μας.

# data[].attributes.location_name
Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας - Diachronic Museum of Larissa, Λάρισα

# data[].attributes.headline
Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας - Diachronic Museum of Larissa, Λάρισα

# data[].attributes.subject
Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας - Diachronic Museum of Larissa, Λάρισα

# data[].attributes.body
The Timeless Museum of Larissa is built on the "Mezourlo" hill on the southern outskirts of the city, on the peripheral road of Larissa, on an area of ​​54 acres that was gradually granted by the Municipality of Larissa to the Ministry of Culture. The Museum was inaugurated on November 28, 2015 and is now open to the public.

# data[].attributes.attachment_link.title
Αρχική - Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας - Diachronic Museum of Larissa

# data[].attributes.attachment_link.description
Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας, Diachronic Museum of Larissa

# data[].attributes.location_name
Λαογραφικό Ιστορικό Μουσείο Λάρισας, Λάρισα

# data[].attributes.headline
Λαογραφικό Ιστορικό Μουσείο Λάρισας, Λάρισα

# data[].attributes.subject
Λαογραφικό Ιστορικό Μουσείο Λάρισας, Λάρισα

# data[].attributes.body
The Folklore Historical Museum of Larissa (LIML) highlights and preserves the culture of Larissa and Thessaly with modern research and education processes. Life's work of George and Lena Gourgiotis, this museum is recognized by the Ministry of Culture as one of the most important in the modern culture of Greece.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το Λαογραφικό Ιστορικό Μουσείο Λάρισας (Λ.Ι.Μ.Λ.) επί σαράντα τέσσερα χρόνια διασώζει, ερευνά, προβάλλει τον νεότερο παραδοσιακό και αστικό πολιτισμό της Λάρισας και της Θεσσαλίας με απτές, σύγχρονες δυναμικές επιστήμης, έρευνας και εκπαίδευσης. Μουσείο, αναγνωρισμένο από το Υπουργείο Πολιτισμού ως ένα από τα τρία μεγαλύτερα του νεότερου πολιτισμού της χώρας, αποτελεί έργο ζωής του Γιώργου και της Λένας Γουργιώτη.
Διαβάστε περισσότερα...

# data[].attributes.attachment_link.title
Λαογραφικό Ιστορικό Μουσείο Λάρισας - liml.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Το Λαογραφικό Ιστορικό Μουσείο Λάρισας ιδρύεται το 1974 ως "Λαογραφική Εταιρεία" από μια ομάδα Λαρισαίων με πρωτεργάτες το ζεύγος Γιώργου και Λένας Γουργιώτη

# data[].attributes.location_name
Μουσείο Κούκλας, Γεωργιάδου, Λάρισα

# data[].attributes.headline
Μουσείο Κούκλας, Γεωργιάδου, Λάρισα - Doll Museum in Greece

# data[].attributes.subject
Μουσείο Κούκλας, Γεωργιάδου, Λάρισα - Doll Museum in Greece

# data[].attributes.body
Fairy tales come true in the first and only Doll Museum in Greece, which was set up in a room granted by the municipality of Larissa in the old complex of Papa's Mill.

# data[].attributes.attachment_link.title
Δημοτικός Κουκλοθίασος ΤΙΡΙΤΟΜΠΑ

# data[].attributes.attachment_link.description
Δημοτικός Κουκλοθίασος ΤΙΡΙΤΟΜΠΑ, Λάρισα. Αρέσει σε 4.677 · 34 μιλούν γι' αυτή τη Σελίδα. Δημοτικός Κουκλοθίασος ΤΙΡΙΤΟΜΠΑ Κώστας Χατζηανδρέου - Σοφία Φουτζοπούλου Κουκλοτηλέφωνο: 2410251657

# data[].attributes.location_name
Μουσείο Σιτηρών και Αλεύρων, Γεωργιάδου, Λάρισα

# data[].attributes.headline
Μουσείο Σιτηρών και Αλεύρων, Γεωργιάδου, Λάρισα - Mill Museum in Larissa

# data[].attributes.subject
Μουσείο Σιτηρών και Αλεύρων, Γεωργιάδου, Λάρισα - Mill Museum in Larissa

# data[].attributes.body
The Mill Museum in Larissa, Greece, offers a unique educational and cultural experience. Housed in a former industrial complex that operated as a mill for 90 years. The collection includes grain harvesting and processing machinery, offering an educational experience in the industrial processing of wheat. Through the exhibits, the visitor learns the stages of wheat processing and explores the rich tradition of the region.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Δήμος Λαρισαίων

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το Μουσείο Σιτηρών και Αλεύρων στεγάζεται στον Μύλο του Παππά, έναν παλαιό αλευρόμυλο στη Λάρισα, σπάνιο δείγμα βιομηχανικού συγκροτήματος στην πόλη. Μέσα από τις ενότητες της μόνιμης έκθεσης, παρουσιάζονται οι φάσεις της τεχνολογικής εξέλιξης του Μύλου και τα στάδια της βιομηχανικής επεξεργασίας των σιτηρών από τη στιγμή που έφταναν σε σακιά μέχρι τη στιγμή που έφευγαν ως άλευρα για το εμπόριο.

Ψηφιακά και διαδραστικά εκθέματα και πλούσιο εποπτικό υλικό εξηγούν τη λειτουργία των βασικών μηχανημάτων και αναδεικνούν την τεχνολογία πίσω από αυτά.

Ειδική αίθουσα του Μουσείου είναι αφιερωμένη στον Λαρισαίο φωτογράφο Τάκη Τλούπα με φωτογραφίες που αφορούν στην προμηχανική καλλιέργεια και τους ανθρώπους του θεσσαλικού κάμπου.

Ο αλευρόμυλος Παππά ήταν ένας από τους σημαντικότερους στη θεσσαλική αλευροβιομηχανία. Στόχος του Μουσείου είναι η ανάδειξη της ιστορικής πορείας του Μύλου και της βιομηχανικής κληρονομιάς της πόλης

Το Μουσείο σχεδιάζει και εφαρμόζει εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά, ενήλικες και οικογένειες, καθώς και για σχολικές ομάδες. Οργανώνει επίσης ποικίλες επιστημονικές και πολιτιστικές δράσεις, προάγοντας και ενισχύοντας τη διαρκή επικοινωνία της τοπικής κοινωνίας με το Μουσείο.

Ο Μύλος του Παππά ιδρύθηκε το 1893. Ο Κωνσταντίνος Παππάς με τους συνεταίρους του, Κ Σκαλιώρα και Χρ. Δημητριάδη, θέτουν σε εφαρμογή ένα μεγαλόπνοο σχέδιο: την κατασκευή ενός ατμόμυλου, πλάι στις όχθες του Πηνειού, στην καρδιά του θεσσαλικού κάμπου. Από το 1900 η ιδιοκτησία του ατμόμυλου περιέρχεται αποκλειστικά στα χέρια της οικογένειας Παππά.

Στην πρώτη φάση λειτουργίας του, ο Μύλος λειτουργεί ως ατμόμυλος με ατμολέβητα που ήταν εγκατεστημένος στο πίσω μέρος του κτιρίου. Το 1918 ο ατμόμυλος κάηκε. H επιχείρηση ανασυστήνεται και εκσυγχρονίζεται. Από το 1927 ο Μύλος επαναλειτουργεί με νέα τεχνολογία κίνησης. Πλέον η άλεση γίνεται με κυλινδρομηχανές που παράγουν καθαρό λευκό αλεύρι και αυξάνουν σημαντικά την απόδοση του Μύλου. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μύλος επιτάσσεται και υφίσταται λεηλασία. Μετά το τέλος του πολέμου, ο Μύλος ανασυγκροτείται και σταδιακά ηλεκτροδοτείται. Η ηλεκτροδότηση συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγής σε συνδυασμό με την ολοήμερη λειτουργία του εργοστασίου και την αύξηση του προσωπικού. Η γραμμή παραγωγής εκσυγχρονίζεται διαρκώς με σύγχρονο εξοπλισμό και εγκαταστάσεις. Το 1983 οι ιδιοκτήτες του Μύλου αποφασίζουν το κλείσιμο της επιχείρησης.

Το 1988 το συγκρότημα του Μύλου αγοράζεται από τον Δήμο Λαρισαίων με σκοπό τη μετατροπή του σε κέντρο πολιτισμού. Λίγο αργότερα το κεντρικό κτίριο ανακηρύσσεται διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Το 2002 μία πυρκαγιά προκάλεσε ζημιές στο κεντρικό κτίριο, ενώ κατέστρεψε μεγάλο μέρος των εγκαταστάσεων και των μηχανημάτων. Ακολούθησε ένα πολυετές έργο αποκατάστασης και συντήρησης του κτιρίου και του εξοπλισμού.

Μόνιμη έκθεση Βιομηχανική επεξεργασία σίτου - "Από το σιτάρι στο αλεύρι" 1η ενότητα - Καθαρισμός καρπού
Η ενότητα αυτή παρουσιάζει τα μηχανήματα που χρησιμοποιούνταν στο Τμήμα Καθαριστηρίου, όπου γινόταν η διαλογή από τις ξένες ύλες, όπως πέτρες, χώμα, άχυρα, ζιζάνια, χαλασμένους σπόρους, ενίοτε και μεταλλικά υπολείμματα.

Μετά τη μεταφορά του σιταριού από τα χωράφια και την παραλαβή του στο Μύλο, το σιτάρι καθαρίζεται από τα περιττά στοιχεία και ο καρπός διαχωρίζεται με βάση το μέγεθος. Οι κυψέλες, οι αποθήκες (αμπάρια) του σιταριού βρίσκονται ψηλά στο κτίριο. Στη βάση τους βρίσκεται η καθαριστική μηχανή, η οποία απομακρύνει τις πέτρες. Στο μαγνήτη καθαρίζεται το σιτάρι από μεταλλικά στοιχεία, στην κοσκίνα κοσκινίζεται και στο τριέρι οι καρποί διαχωρίζονται κατά μέγεθος, απομακρύνοντας τους σπόρους των ζιζανίων. Το διαλεγμένο σιτάρι πλένεται στο πλυντήριο για να απομακρυνθούν οι λάσπες, τα χώματα και οι χαλασμένοι σπόροι και να αποκτήσει την κατάλληλη υγρασία, ώστε να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο, εκείνο της άλεσης.

2η ενότητα Άλεση σιτηρών και αλευροποίηση
Στο Τμήμα 'Αλεσης εκτίθενται τα μηχανήματα που χρησιμοποιούνται για τη σύνθλιψη των σπόρων του σιταριού και την παραγωγή αλεύρων, σιμιγδαλιού και λοιπών παραπροιόντων.

Αφού ζυγιστεί το σιτάρι, οδηγείται στην κυλινδρομηχανή, η οποία ανάλογα με τη ρύθμισή της παράγει σιμιγδάλι, αλεύρι ψιλό ή χοντρό για ψωμί, ζαχαροπλαστική και άλλες χρήσεις. Το προιόν περνά από τους τριφτήρες που "αφρατεύουν" το άλεσμα. Στα οριζόντια πολλαπλά κόσκινα το άλεσμα χωρίζεται βάσει μεγέθους σε σιμιγδάλι και σε χονδρό και σε ψιλό αλεύρι. Ειδικά μηχανήματα, οι σεμιγδαλίστρες ξεχωρίζουν το σιμιγδάλι.

3η ενότητα Ομογενοποίηση αλεύρων
Στο Τμήμα Ομογενοποίησης ο επισκέπτης, μέσα από τα εκθέματα, ενημερώνεται για την επαναλαμβανόμενη διαδικασία της ομογενοποίησης στη μηχανή ανάμειξης, αλλά και το σάκιασμα των αλεύρων.

Μετά την άλεση,το άλεσμα αποθήκευεται στις ξύλινες κυψέλες (αμπάρια) του Μύλου. Στο κάτω μέρος, των πολυώροφων κυψελών βρίσκεται μια μηχανή ανάμειξης. Οι μυλεργάτες αναμειγνύουν ποσότητες από κάθε ποιότητα αλεύρου για να παράξουν το επιθυμητό προιόν και να πετύχουν μια σταθερή ποιότητα αλεύρων.Η ομογενοποίηση είναι μια επαναλαμβανόμενη διαδικασία: με τη βοήθεια αναβατορίων τα μίγματα αλεύρων ανεβαίνουν ξανά και ξανά προς το πάνω μέρος των κυψελών. Κατά την κάθοδο, εμπλουτίζονται με νέα άλευρα και ομογενοποιούνται στη μηχανή ανάμειξης.

Τα άλευρα συσκευάζονται σε σακιά και βγαίνουν από το εργοστάσιο, κυλώντας πάνω σε ειδικές γλίστρες, ευθύγραμμες ή περιστροφικές. Κάποια σακιά παραμένουν στις αποθήκες του μύλου, ενώ άλλα διοχετεύονται στα κάρα και αργότερα στα φορτηγά, που μεταφέρουν το αλεύρι στην αγορά.

Φωτογραφική έκθεση Τάκη Τλούπα
" Ο κύκλος του σιταριού, ο κύκλος της ζωής"

Στο πλαίσιο της μόνιμης έκθεσης του Μουσείου, εντάσσεται και η φωτογραφική έκθεση Τ. Τλούπα με ασπρόμαυρες φωτογραφίες που αφορούν στην προμηχανική και πρωτομηχανική καλλιέργεια και παραγωγή του σιταριού στον θεσσαλικό κάμπο, κατά το β΄μισό του 20ού αιώνα.

Ο Τάκης Τλούπας (1920-2003), δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά ως φωτογράφος, μετά το τέλος του Β' Π.Π. Με μία βέσπα και αργότερο με ένα αυτοκίνητο Ντεσεβό, ταξίδεψε πολύ, ενώ όργωσε τη Θεσσαλία για να τη φωτογραφήσει. Κατέγραψε με το φωτογραφικό του φακό, τοπία και στιγμιότυπα σε όλο τον ελληνικό χώρο.

Παράλληλα υπήρξε δεινός πεζοπόρος και συλλέκτης προιστορικών αντικειμένων, τα οποία παραχωρήθηκαν στην Εφορεία Αρχαιοτήτων. Το 1994 βραβεύτηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού για την προσφορά του στην πολιτιστική ζωή του τόπου.

Ημέρες και Ώρες Λειτουργίας:
Τρίτη - Κυριακή, 10:00 - 14:00

Τετάρτη - Παρασκευή, 18:00 - 21:00
Πληροφορίες:
τηλ: 2410530083

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
δήμος λαρισαίων

# data[].attributes.attachment_link.title
Δήμος Λαρισαίων - Μουσείο Σιτηρών και Αλεύρων

# data[].attributes.attachment_link.description
Το Μουσείο Σιτηρών και Αλεύρων στεγάζεται στον Μύλο του Παππά, έναν παλαιό αλευρόμυλο στη Λάρισα, σπάνιο δείγμα βιομηχανικού συγκροτήματος στην πόλη....

# data[].attributes.location_name
ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΜΠΕΛΟΥ - ΟΙΝΟΥ - ΟΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, Αριστοτέλους, Τύρναβος

# data[].attributes.headline
ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΜΠΕΛΟΥ - ΟΙΝΟΥ - ΟΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, Αριστοτέλους, Τύρναβος - Karassos Mansion

# data[].attributes.subject
ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΜΠΕΛΟΥ - ΟΙΝΟΥ - ΟΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, Αριστοτέλους, Τύρναβος - Karassos Mansion

# data[].attributes.body
The Karassos Mansion is a bequest of the heirs of the Karassos family to the Municipality of Tyrnavos, with the aim of functioning as a Folklore Museum. Today the building has been fully restored and is available to the public with rich material and functions as a Vine - Wine - Human House museum.

# data[].attributes.attachment_link.title
Περιήγηση στο Μουσείου Αμπέλου - Οίνου στον Τύρναβο - TirnavosPress

# data[].attributes.attachment_link.description
Το Αρχοντικό Καράσσου κληροδοτήθηκε από τους κληρονόμους της οικογένειας Καράσσου προς το Δήμο Τυρνάβου, υπό τον όρο να λειτουργήσει ως Ιστορικό -

# data[].attributes.location_name
Θεσσαλικό Θέατρο θέατρο Κώστας Τσιάνος, Γεωργιάδου, Λάρισα

# data[].attributes.headline
Θεσσαλικό Θέατρο θέατρο Κώστας Τσιάνος, Γεωργιάδου, Λάρισα - Thessalian Theater of Mylos

# data[].attributes.subject
Θεσσαλικό Θέατρο θέατρο Κώστας Τσιάνος, Γεωργιάδου, Λάρισα - Thessalian Theater of Mylos

# data[].attributes.body
Thessalian Theater of Mylos

A warm and welcoming theater located behind "Pappa's Mill". A meeting place where history becomes one with art.

The Mill Theater is quite small in size, but it has managed to create an important legacy. Its surrounding area is located in one of the most historic parts of the region and this is an element that makes it stand out. It is one of the seats of the Thessalian Theater and has hosted some of the most important performances.

Capacity: 166 people

Start of operation: 1992

Months of operation: September- May

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Θεσσαλικό Θέατρο

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Την άνοιξη του 1975 η Άννα Βαγενά μαζί με τον Κώστα Τσιάνο και τον Γιώργο Ζιάκα, όλοι τους Λαρισαίοι που χρόνια δούλευαν στην Αθήνα με το όραμα της επιστροφής και της αποκέντρωσης, άρχισαν τις πρώτες συζητήσεις.

Έτσι το Νοέμβριο του ΄75 το καταστατικό της Θεσσαλικής Πνευματικής Πορείας κατατίθεται στο Πρωτοδικείο. Το πρώτο Περιφερειακό Θέατρο στην Ελλάδα είναι πια γεγονός. 152 ιδρυτικά μέλη, ανάμεσά τους είναι: ο Μάνος Χατζηδάκις, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος και πολλοί Λαρισαίοι, που με την παρουσία τους εκφράζανε τη βούληση και την προσπάθεια μιας πόλης και μιας περιοχής. Χωρίς καμία επιχορήγηση του κράτους ή του Δήμου, για οκτώ χρόνια όργωσε κυριολεκτικά τον Θεσσαλικό κάμπο και σκαρφάλωσε στα πιο απομακρυσμένα ορεινά χωριά.

1983: Το Υπουργείο Πολιτισμού θα βασιστεί στην πείρα του Θεσσαλικού Θεάτρου και θα μελετήσει το ρεπερτόριο, την οργάνωση και και τις δομές του για να δημιουργήσει τα πρώτα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα.

Από εκείνη τη χρονιά και μετά μια δεύτερη περίοδος αρχίζει. Επιχορηγούμενο, πλέον, από το Δήμο Λάρισας και το Υπουργείο Πολιτισμού κατόρθωσε να ανεβάσει μεγάλα θεατρικά έργα και πρώτο απ' όλα τα Δημοτικά Θέατρα να λειτουργεί 2 σκηνές στη Λάρισα και ακατάπαυστα να περιοδεύει χειμώνα και καλοκαίρι.

Η χρονιά αυτή αποτέλεσε ορόσημο για το θέατρο, αφού απέκτησε μια νέα μορφή, μετατράπηκε σε ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ, απέκτησε την οικονομική υποστήριξη του Δήμου και του Κράτους και άρχισε να παρουσιάζει στο ώριμο πια θεσσαλικό κοινό, έργα σημαντικών εκπροσώπων της παγκόσμιας δραματουργίας.

Καλοκαίρι του '88: Η παράσταση της Ηλέκτρας του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου θα οδηγήσει για πρώτη φορά το Θεσσαλικό Θέατρο στην Επίδαυρο.

1991-2006

Έχοντας συμπληρώσει πια 15 χρόνια λειτουργίας ως ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λάρισας, το Θεσσαλικό Θέατρο έχει εδραιώσει τη φήμη του σε όλη την Ελλάδα, έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του κοινού και έχει αναδειχθεί στο μακροβιότερο και πιο επιτυχημένο περιφερειακό θέατρο της χώρας

Στη συνέχεια η περίοδος μεταξύ 92-93 αποδείχθηκε σταθμός για την πορεία του θεάτρου. Μέσα σε αυτό το διάστημα το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λάρισας αποκτά επιτέλους τη δική του ιδιόκτητη στέγη, το ζεστό θέατρο του Μύλου. Η αίθουσα του εγκαινιάστηκε με το έργο Πόθοι κάτω από τις λεύκες και έδωσε την ευκαιρία στους θεατές να απολαύσουν στο έπακρο την ατμοσφαιρικότητα του νέου χώρου.
1993: Είναι το μόνο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. που αντιπροσώπευσε τη χώρα μας σε πολιτιστική Πρωτεύουσα στην Αμβέρσα με την Ηλέκτρα του Ευριπίδη και έκτοτε άρχισε να αριθμεί συμμετοχές σε πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού.
Ιανουάριος του '98: Ο Κώστας Τσιάνος αποχωρεί από το τιμόνι του Θεσσαλικού Θεάτρου, μετά από 17 ολόκληρα χρόνια και τη θέση του νέου καλλιτεχνικού διευθυντή αναλαμβάνει τον Μάιο του 1999 ο Γιώργος Ζιάκας.

Νοέμβριος 2003: Tην καλλιτεχνική διεύθυνση θα αναλάβει η Πρόεδρος του Θεσσαλικού Θεάτρου Ηρώ Μουκίου, αφήνοντας κι αυτή με τη σειρά της την προσωπική της σφραγίδα στην εξέλιξη του.

Μέσα στο κλίμα των αλλαγών εγκαινιάστηκε μια νέα περίοδος με χαρακτηριστικό στοιχείο το νέο ρεπερτόριο που στόχο είχε να αγκαλιάσει ακόμη περισσότερο το κοινό. Μετά από τριάντα χρόνια λειτουργίας το Θεσσαλικό Θέατρο απέδειξε πως διέθετε ένα όραμα συνέχειας και μια αντίληψη για την τέχνη του θεάτρου. Κατάφερε να αναδειχθεί στον πιο σίγουρο και σταθερό θεατρικό οργανισμό που σημάδεψε ανεξίτηλα το νέο ελληνικό θέατρο.

Σεπτέμβριος 2006: Μια άλλη εποχή ξεκινάει με καλλιτεχνικό διευθυντή τον Γιάννη Διαμαντόπουλο.

...Η νέα αυτή περίοδος η οποία ξεκινάει χρονικά από τις αρχές του 2007, ολοκληρώνεται μέσα στα επόμενα δύο περίπου χρόνια και αριθμεί 4 αξιόλογες Θεατρικές παραγωγές που κατά σειρά είναι: ΑΥΤΑ ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ του Εντουάρντο Ντε Φιλίππο, Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΕΡΝΑ ΑΠΟ ΜΕΣΑ του Ι.Καμπανέλλη, ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ του Αισχύλου, & η κωμωδία των Ρέππα - Παπαθανασίου: ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ ΜΕ ΡΟΥΜΙ.
2008 -2009
Τις επόμενες 2 Χρονιές την Καλλιτεχνική Διεύθυνση του Θεάτρου αναλαμβάνει ο συντοπίτης μας Ηθοποιός και Σκηνοθέτης Άκυς Μητσιούλης, στην Καλλιτεχνική Θητεία του οποίου ανέβηκε και η πολύ σπουδαία παράσταση με την τραγωδία του Αισχύλου ΠΕΡΣΕΣ σε μια πολύ ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία του Σταύρου Τσακίρη.
2009 - 2016
Τον Απρίλιο του 2009 και μετά από πρωτοβουλία του ίδιου του Δημάρχου όσο και της Προέδρου του Δ.Σ του Θεάτρου, αποφασίζεται από το Δ.Σ του ΘΕΣΣΑΛΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ η επάνοδος στην θέση και πάλι στη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή, του Κώστα Τσιάνου, ύστερα από απουσία 11 ετών (1998 - 2009).

Η θητεία του στην Καλλιτεχνική Διεύθυνση του Θεσσαλικού Θεάτρου διαρκεί αρκετά χρόνια - 8 συνολικά, μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2016.

Σ΄αυτό το αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα το Θεσσαλικό Θέατρο ανεβάζει έναν αρκετά μεγάλο αριθμό Θεατρικών παραγωγών, με ενναλακτικό ρεπερτόριο, 16 στο σύνολό τους με 2 από αυτά να παίζονται σε επανάληψη για δύο συνεχείς σεζόν, Χειμερινή & Θερινή ανεβάζοντάς τον αριθμό τους σε 18.

Χαρακτηριστικό επίσης γεγονός, σ΄αυτή τη χρονική περίοδο είναι πως επιλέγονται και ανεβαίνουν έργα τα οποία είχαν παιχτεί στο παρελθόν, με μεγάλη επιτυχία όπως τα έργα: ΧΟΗΦΟΡΕΣ, Η ΔΙΑΘΗΚΗ, & Ο ΓΑΜΟΣ σε 3η Επανάληψη.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως ιδιαίτερη στιγμή αποτελεί το εναρκτήριο έργο της Θητείας του, με τις ΧΟΗΦΟΡΕΣ του Αισχύλου και πάλι με την Λυδία Κονιόρδου στον ρόλο της Ηλέκτρας, με 20μελή Θίασο και με ζωντανή μουσική από 5μελή ορχήστρα παραδοσιακών οργάνων με την επιμέλεια του Γιώργου Δεληγιάννη.

Ένα άλλο επίσης χαρακτηριστικό της Θητείας του Κώστα Τσιάνου είναι η επαναλειτουργεία της "Παιδικής Σκηνής" τον Φεβρουάριο του 2016, ύστερα από 8 περίπου χρόνια παύσης. Κάνει επανέναρξη ανεβάζοντας το γνωστό κλασσικό κείμενο του Ζαχαρία Παπαντωνίου: ΤΑ ΨΗΛΑ ΒΟΥΝΑ " σε διασκευή για παιδιά και σκηνοθεσία του ίδιου.
2016 - 2017
Το Θεσσαλικό Θέατρο μετά και την λήξη της δεύτερης θητείας του Κώστα Τσιάνου, στη συνέχεια και συγκεκριμένα από τον Μάρτιο του 2016 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2017, λειτουργεί χωρίς Καλλιτεχνικό Διευθυντή, με την συνδρομή και εποπτεία τόσο των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, όσο και με την σύσταση μιας άτυπης προσωρινής τριμελούς Καλλιτεχνικής επιτροπής.
2018 - 2023
Η Κυριακή Σπανού καθιερώνει την Πειραματική Σκηνή για πρώτη φορά στο Θεσσαλικό θέατρο το οποίο λειτουργεί ως ένα θέατρο ρεπερτορίου με τέσσερις σκηνές: την Παιδική Σκηνή κάθε φθινόπωρο, την Κεντρική Σκηνή το χειμώνα, την Πειραματική Σκηνή την άνοιξη και την Καλοκαιρινή Σκηνή το καλοκαίρι. Συγχρόνως καλεί επιτυχημένες παραστάσεις από άλλε περιοχές της χώρας. Αν και μεσολάβησαν τα χρόνια της πανδημίας, η δραστηριότητα του Θεάτρου ήταν μεγάλη.

Η Κεντρική Σκηνή έχει ανεβάσει τα έργα Το Χώμα βάφτηκε Κόκκινο σε διασκευή Κυριακής Σπανού (2018), του Άντον Τσέχωφ (2019 συμπαραγωγή με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων), Η Στέλλα με τα Κόκκινα γάντια του Ιάκωβου Καμπανέλλη (2019), Ο Καλός Άνθρωπος του Σετσουάν του Μπέρτολτ Μπρεχτ (2021) και τον Επιθεωρητή του Νικολάι Γκόγκολ (2022). Η Πειραματική Σκηνή έχει ανεβάσει τα έργα του Φρεντερίκ Σοντάγκ (2018), του Λαρς Φον Τρίερ (2019), τα Παντρολογήματα του Νικολάι Γκόγκολ (2020), F*ck Strindberg (από τους Δανειστές) του Αύγουστου Στρίντμπεργκ (2022). Η Παιδική Σκηνή έχει παρουσιάσει σε πανελλήνια πρεμιέρα τον του Ζοέλ Πομερά (2018) και ειδικά γραμμένα για το Θεσσαλικό Θέατρο από τον Ανδρέα Φλουράκη την 2019) και την (2022), συνοδευόμενα πάντα από θεατροπαιδαγωγικό υλικό. Η Καλοκαιρινή Σκηνή έχει ανεβάσει τα έργα Από το Γάμο στο Διαζύγιο του Ζωρζ Φευντό (2018) σε επανάληψη το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο (2019), Τα Αγάλματα Περιμένουν του Ανδρέα Φλουράκη, δύο περιπατητικές παραστάσεις με τραγούδια από Επιθεωρήσεις του Θ.Θ. και τα τραγούδια του Tom Waits από το Βόυτσεκ του Μπύχνερ, Το Κοιμητήριο βασισμένο σε ποίημα του Δ. Σολωμού, την Ορθοπεταλιά του Θανάση Χαλκιά (2020), την επιθεώρηση Ό,τι θυμάμαι χαίρομαι του Κώστα Τσιάνου (2021) και το του Μπύχνερ (2022).

Μια ειδική κατηγορία είναι το Θεσσαλικό on the Road που ανέβασε τον του Μ. Χουρμούζη (2019) και περιόδευσε σε χωριά του Νομού Λάρισας. Επίσης η Μικρή Καλοκαιρινή Σκηνή ( για Αρχαιολογικούς Χώρους) παρουσίασε το έργο του Μάκη Λαχανά (2022).

Για την παράσταση Τα Γεγονότα του Ντέηβιντ Γκρεγκ συνεργάστηκαν επτά ΔΗΠΕΘΕ, και την Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, προσπαθώντας να ενθαρρύνουν συνέργειες μεταξύ τους. Καθιέρωσε τα Δευτερότριτα στο Θεσσαλικό για Θεσσαλούς καλλιτέχνες. Διοργάνωσε την υποδοχή της Αμάλ στη Λάρισα.

Τη χειμερινή περίοδο 2020-21 που τα θέατρα ήταν εντελώς κλειστά λόγω της πανδημίας το Θ.Θ. στην εκπομπή Radio Plays Δημοτικού Ραδιοφώνου Λάρισας ανέβασε 14 θεατρικά ραδιοφωνικά έργα του Νεοελληνικού Ρεπερτορίου και είχε την εκπομπή Πάμε Θεσσαλικό στο Δημοτικό Ραδιόφωνο με θέματα από το παρελθόν και το παρόν του Θ.Θ.

Ξεκίνησε η λειτουργία του Θεατρικού Εργαστηρίου για Ενηλίκους (2019) που ανέβασε ως παράσταση εφαρμογής τον της Έλλης Παπαδημητρίου.

Σε αυτά τα πέντε χρόνια σκηνοθέτησαν για το Θεσσαλικό Θέατρο, εκτός απ΄ την Κυριακή Σπανού, δώδεκα σκηνοθέτες, εξ αυτών τρεις πρωτοεμφανιζόμενοι καθώς και πέντε γυναίκες.

Το Θεσσαλικό Θέατρο ταξίδεψε με το έργο Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο στο Butrinti της Αλβανίας (καλοκαίρι 2019) και στο 4 ο Φεστιβάλ Πειραματικού Θεάτρου του Ανόι (2019), όπου και βραβεύτηκε με το βραβείο σκηνοθεσίας και τέσσερα βραβεία υποκριτικής. Με την παράσταση Τα Αγάλματα Περιμένουν πήρε μέρος στο Βαλκανικό Φεστιβάλ Θεάτρου της Προύσας (2021) και στο Διεθνές Φεστιβάλ Πειραματικού Θεάτρου της Σαγκάης (on-line) to 2022. Τα Αγάλματα περιμένουν παρουσιάστηκαν στο Ηρώδειο το 2021.

Το 2020 το Θεσσαλικό Θέατρο για πρώτη φορά υπέγραψε τριετές μνημόνιο με το ΥΠΠΟΑ και συμμετέχει στο Διεθνές Δίκτυο Αρχαίου Δράματος, στο οποίο συμμετέχει το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

Το 2023 που συμπληρώνονται τα 40 χρόνια του Θέατρου ως ΔΗΠΕΘΕ επιχορηγούμενου θεάτρου ξεκινά και η ψηφιοποίηση του σπουδαίου αρχείου του.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ιστορία - Θεσσαλικό Θέατρο

# data[].attributes.attachment_link.description
Ιστορία Το Θεσσαλικό Θέατρο ιδρύθηκε το 1975, με σκοπό να φέρει σε επαφή τον κάτοικο της Περιφέρειας και των απομακρυσμένων χωριών με τη θεατρική τέχνη.

# data[].attributes.location_name
Δημοτικός Κουκλοθίασος Τιριτόμπα, Γεωργιάδου, Λάρισα

# data[].attributes.headline
Δημοτικός Κουκλοθίασος Τιριτόμπα, Γεωργιάδου, Λάρισα -Tiritoba Municipal Puppet Group

# data[].attributes.subject
Δημοτικός Κουκλοθίασος Τιριτόμπα, Γεωργιάδου, Λάρισα -Tiritoba Municipal Puppet Group

# data[].attributes.body
The Tiritoba Municipal Puppet Group organizes performances all year round at Mylos tou Pappa, with schools attending the performances in groups. In the summer, he tours all the districts of the city, presenting shows for children. He has participated in various puppet theater festivals worldwide. Today, it is an important part of children's entertainment and promotes artistic and creative expression. The puppet theater strives to highlight its cultural voice, expanding the limits of imagination and revealing the magic of art.

# data[].attributes.attachment_link.title
Δημοτικός Κουκλοθίασος ΤΙΡΙΤΟΜΠΑ

# data[].attributes.attachment_link.description
Δημοτικός Κουκλοθίασος ΤΙΡΙΤΟΜΠΑ, Λάρισα. Αρέσει σε 4.677 · 34 μιλούν γι′ αυτή τη Σελίδα. Δημοτικός Κουκλοθίασος ΤΙΡΙΤΟΜΠΑ
Κώστας Χατζηανδρέου – Σοφία Φουτζοπούλου Κουκλοτηλέφωνο: 2410251657