# data[].attributes.body
Landrekskenningin var sett fram af þýska jarðfræðingnum Alfred Wegener árið 1912. Hún gengur út á að meginlönd jarðar hafi einu sinni verið samankomin í eitt stórt meginland sem kallað er Pangea en síðan rekið í sundur og tekið á sig núverandi mynd. Hann benti á að strandlínur Suður-Ameríku og Afríku pössuðu saman eins og púsluspil og að sömu steingervingar og berglög fyndust á báðum stöðum. Á sínum tíma var kenningin umdeild þar sem Wegener gat ekki útskýrt hvaða afl knýr meginlöndin áfram en síðar leiddi uppgötvun flekakenningarinnar í ljós að hreyfingar jarðskorpuflekanna skýra landrek og staðfesta þannig hugmyndir hans.

# data[].attributes.body
Botnskriðskenningin útskýrir hvernig hafsbotninn myndast og færist til. Við miðhafshryggi, þar sem tvær jarðskorpuflekar gliðna í sundur, kemur kvika úr möttlinum upp, storknar og myndar nýjan hafsbotn. Þessi nýi hafsbotn ýtir eldri berglögum frá hryggnum, þannig að hafsbotninn skríður í burtu frá miðjunni. Þetta kallast botnskrið. Með tímanum kólnar hafsbotninn, þyngist og sekkur aftur ofan í möttulinn við svokallaðar niðursökkunarsvæði. Sönnunargögn fyrir kenningunni eru samhverfar segulræmur í bergi sitt hvoru megin við miðhafshryggi og mælingar á aldri hafsbotnsins, sem sýna að hann er yngstur við hryggina og eldri út frá þeim. Botnskriðskenningin styður við plötukenninguna og útskýrir hvernig jarðskorpan endurnýjast og hreyfist.

# data[].attributes.body
Kenningin um flekarek segir að jarðskorpan sé brotin upp í stóra fleka sem hreyfast hægt á heitu berglagi undir yfirborðinu. Þessir flekar geta færst í sundur, rekist saman eða skriðið framhjá hvor öðrum. Þegar þeir rekast saman geta myndast fjöll og jarðskjálftar, og þegar þeir fara í sundur kemur kvika upp og myndar nýjan hafsbotn eða eldfjöll. Þegar flekar fara framhjá hvor öðrum valda þeir oft jarðskjálftum. Kenningin útskýrir hvernig jörðin breytist með tímanum og af hverju eldgos, jarðskjálftar og fjöll myndast á ákveðnum stöðum. Hún er mikilvæg til að skilja hvernig jörðin virkar.

# data[].attributes.body
Alfred Wegener fæddist árið 1880 og dó árið 1930 og var þýskur veðurfræðingur og jarðfræðingur sem setti fram landrekskenninguna árið 1912. Hann hélt því fram að meginlöndin hefðu einu sinni verið eitt stórt meginland Pangea en síðan rekið í sundur. Hugmyndir hans voru gagnrýndar á sínum tíma en síðar staðfestar með flekakenningunni.

# data[].attributes.body
Harry Hess var bandarískur jarðfræðingur sem kom með mikilvæga hugmynd um hvernig hafsbotninn færist. Hann hélt því fram að nýr hafsbotn myndaðist við miðhafshryggi þar sem kvika kemur upp úr jörðinni og storknar. Hann kallaði þetta botnskrið og sagði að hafsbotninn færi smám saman frá hryggnum og sekkur svo niður í möttulinn annars staðar. Hugmyndir hans urðu grunnur að plötukenningunni, sem útskýrir hreyfingu jarðskorpunnar.

# data[].attributes.body
Abraham Ortelius fæddist árið 1527 og dó árið 1598 og var flæmskur kortagerðarmaður sem gaf út fyrsta nútíma atlasinn Theatrum Orbis Terrarum árið 1570. Hann var einn af fyrstu mönnum til að benda á líkindi milli strandlína heimsálfa og setti þannig fram hugmynd sem minnti á landrek löngu áður en kenningin var sönnuð.

# data[].attributes.body
Marie Tharp fæddist árið 1920 og dó árið 2006 hún var bandarísk jarðeðlisfræðingur og kortagerðarkona sem teiknaði fyrst kort af hafsbotninum í heild. Hún sýndi fram á tilvist miðhafshryggja og djúpála og lagði þar með grunn að skilningi á flekarekstri. Verk hennar varð lykilröksemd fyrir flekakenningunni og breytti sýn manna á jarðfræðilega uppbyggingu jarðar.

# data[].attributes.body
Frederick Vine og Drummond Matthews voru breskir jarðeðlisfræðingar sem á sjöunda áratugnum sýndu fram á hvernig segulræmur í bergi á hafsbotni sönnuðu flekarek. Þeir uppgötvuðu að berg á báðum hliðum miðhafshryggja geymdi samsvarandi mynstur af umskiptum í segulsviði jarðar sem staðfesti að nýr hafsbotn myndast á hryggjunum og færist út til beggja átta. Rannsóknir þeirra urðu lykilstoð í viðurkenningu flekakenningarinnar.

# data[].attributes.body
John Tuzo Wilson var kanadískur jarðfræðingur sem átti stóran þátt í að þróa kenninguna um flekarek. Hann sýndi fram á að flekar geta ekki bara rekist saman eða færst í sundur, heldur líka hreyfst til hliðar, sem útskýrir jarðskjálfta á flekamótum. Hann kom líka með hugmyndina um heita reiti, þar sem kvika kemur upp á ákveðnum stöðum undir jarðskorpunni og myndar eldfjallaeyjur eins og Hawaii. Hugmyndir hans hjálpuðu mikið við að gera plötukenninguna að heildstæðri skýringu á hreyfingum jarðskorpunnar.

# data[].attributes.body
Dan McKenzie er breskur jarðfræðingur sem hjálpaði til við að þróa plötukenninguna. Hann sýndi fram á að jarðskorpan er skipt í fleka sem hreyfast á yfirborði jarðar. Hann reiknaði út hvernig þessir flekar færast og hvernig hreyfingar þeirra valda eldgosum, jarðskjálftum og myndun fjalla. Vinnan hans var mjög mikilvæg fyrir nútíma skilning á jarðskorpuhreyfingum.