# data[].attributes.headline
วิวัฒนาการสมัยสุโขทัย

# data[].attributes.subject
วิวัฒนาการสมัยสุโขทัย

# data[].attributes.body
ดนตรีไทย มีลักษณะเป็นการขับลำนำ และร้องเล่นกันอย่างพื้นเมือง เกี่ยวกับ เครื่องดนตรีไทย ในสมัยนี้ ปรากฎหลักฐานกล่าวถึงไว้ในหนังสือ ไตรภูมิพระร่วง ซึ่งเป็นหนังสือวรรณคดี ที่แต่งในสมัยนี้ ได้แก่ แตร, สังข์, มโหระทึก, ฆ้อง, กลอง, ฉิ่ง, แฉ่ง (ฉาบ), บัณเฑาะว์ พิณ, ซอพุงตอ (สันนิษฐานว่าคือ ซอสามสาย) ปี่ไฉน, ระฆัง, และ กังสดาล เป็นต้น ลักษณะการผสม วงดนตรี ก็ปรากฎหลักฐานทั้งในศิลาจารึก และหนังสือไตรภูมิพระร่วง กล่าวถึง "เสียงพาทย์ เสียงพิณ"

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
Boats and boating--Equipment and supplies

# data[].attributes.headline
วิวัฒนาการสมัยกรุงศรีอยุธยา

# data[].attributes.subject
วิวัฒนาการสมัยกรุงศรีอยุธยา

# data[].attributes.body
เริ่มจากรัชกาลที่ 1 เพิ่มกลองทัดเข้าวงปี่พาทย์อีก 1 ลูก รวมเป็น 2 ลูก ตัวผู้เสียงสูง ตัวเมียเสียงต่ำ รัชกาลที่ 2 ทรงพระปรีชาสามารถการดนตรี ทรงซอสามสาย คู่พระหัตถ์คือซอสายฟ้าฟาด และทรงพระราชนิพนธ์เพลงไทย บุหลันลอยเลื่อน รัชสมัยนี้เกิดกลองสองหน้าพัฒนามาจากเปิงมางของมอญ พอในรัชกาลที่ 3 พัฒนาเป็นวงปี่พาทย์เครื่องคู่ มีการประดิษฐ์ระนาดทุ้มคู่กับระนาดเอก และฆ้องวงเล็กให้คู่กับฆ้องวงใหญ่
รัชกาลที่ 4 เกิดวงปี่พาทย์เครื่องใหญ่พร้อมการประดิษฐ์ระนาดเอกเหล็ก และระนาดทุ้มเหล็ก รัชกาลที่ 5 สมเด็จฯ กรมพระยานริศรานุวัติวงศ์ทรงคิดค้นวงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ประกอบการแสดงละครดึกดำบรรพ์ ในรัชกาลที่ 6 นำวงดนตรีของมอญเข้าผสมเรียกวงปี่พาทย์มอญโดยหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) มีการนำอังกะลุงเข้ามาเผยแพร่เป็นครั้งแรก และนำเครื่องดนตรีต่างชาติ เช่น ขิม ออร์แกนของฝรั่งมาผสมเป็นวงเครื่องสายผสม แล้วจึงเป็นดนตรีไทยที่เราได้เห็นจนถึงปัจจุบันนี้ ทั้งความแตกต่างระหว่างวงต่างๆ ผู้ประพันธ์ท่านต่างๆ

# data[].attributes.headline
วิวัฒนาการสมัยธนบุรี

# data[].attributes.subject
วิวัฒนาการสมัยธนบุรี

# data[].attributes.body
มีวงดนตรี 3 ประเภท เช่นเดียวกับสมัยอยุธยา คือ วงปี่พาทย์ วงมโหรี และวงเครื่องสาย แต่มีเครื่องดนตรีของชาติต่างๆ เข้ามาในประเทศไทยหลายชนิด ดังปรากฏในหมายกำหนดการของพระมหากษัตริย์ในสมัยนั้นว่า “ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พิณพาทย์ไทย พิณพาทย์รามัญ มโหรีไทย ฝรั่ง มโหรีญวน เขมร ผลัดเปลี่ยนกันสมโภช 2 เดือนกับ 12 วัน” ในงานสมโภชพระแก้วมรกตเป็นต้น

เนื่องจากในสมัยนี้เป็นช่วงระยะเวลาอันสั้นเพียงแค่ 15 ปี และประกอบกับเป็นสมัยแห่งการก่อร่างสร้างเมือง และการป้องกันประเทศเสียโดยมาก วงดนตรีไทยในสมัยนี้จึงไม่ปรากฏหลักฐานไว้ว่า ได้มีการพัฒนาเปลี่ยนแปลงขึ้น สันนิษฐานว่า ยังคงเป็นลักษณะและรูปแบบของ ดนตรีไทย ในสมัยกรุงศรีอยุธยานั่นเอง

# data[].attributes.headline
วิวัฒนาการสมัยรัตนโกสินทร์

# data[].attributes.subject
วิวัฒนาการสมัยรัตนโกสินทร์

# data[].attributes.body
ในสมัยรัชกาลที่ ๑ วงดนตรีไทยมีการเปลี่ยนแปลง เพิ่มกลองทัด ๑ ลูกในวงปี่พาทย์ - วงปี่พาทย์เครื่องคู่เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๓ - ระนาดเอกเหล็กและระนาดทุ้มเหล็ก เกิดขึ้นสมัยรัชกาลที่ ๔ - วงปี่พาทย์ไม้นวม การจัดวงใช้หลักการจัดเหมือนวงปี่พาทย์ทุกอย่างแต่เปลี่ยนไม้ที่ใช้ดีที่เดิมมีเสียงแข็ง กร้าว เปลี่ยนเป็นไม้นวม ทำให้นุ่ม นวล น่าฟัง ใช้ขลุ่ยแทนปี่ใน ใช้กลองแขกแทนกลองทัดและตะโพน เพิ่มซออู้ ๑ คัน - ในปลายสมัยรัชกาลที่ ๗ ถึงรัชกาลที่ ๔ “รัฐนิยม” คือ มีการห้ามบรรเลง ดนตรีไทย เพราะเห็นว่า ไม่ สอดคล้องกับการพัฒนาประเทศ ให้ทัดเทียมกับอารยประเทศ ใครจะจัดให้มีการบรรเลง ดนตรีไทย ต้องขอ อนุญาตจากทางราชการก่อน อีกทั้ง นักดนตรีไทยก็จะต้องมีบัตรนักดนตรีที่ทางราชการออกให้ - เครื่องดนตรีในวงแตรสังข์ มี กลองชนะ แตรฝรั่ง มโหระทึก - ซอคู่พระหัตถ์ของรัชกาลที่ ๒ คือ ซอสามสาย ชื่อว่า ซอสายฟ้าฟาด - เพลงเถา เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๔ - เพลงแขกมอญบางขุนพรหม เถา ลาวดวงเดือน สองชั้น เขมรไทรโยค สามชั้น คือบทเพลงที่เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๕

# data[].attributes.body
พระประดิษฐ์ไพเราะ

# data[].attributes.headline
พระยาประสานด

# data[].attributes.body
พระยาประสานดุริยศัพท์ (แปลก ประสานศัพท์)

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญ

# data[].attributes.attachment_link.title
เพลง-กัณฑ์จุลพน ๒ เพลงรัวสามลา

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญ

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญ

# data[].attributes.attachment_link.title
ลาวเสี่ยงเทียน