# data[].attributes.body
Zbiór opowieści Lovecrafta jest idealny na zimne, jesienne wieczory gdy za oknem tylko pada. Aura opowiadań łączy się z listopadowym wieczorem i kubkiem gorącej herbaty jak puzzle. Wydanie zawiera w sobie piętnaście opowieści, które pomimo deficytu dialogów i momentami dość archaicznego języka wciągają czytelnika tak samo mocno jak współczesne kryminały. Lovecraft, pomimo tworzenia ponad wiek temu wciąż zaskakuje w dwa tysiące dwudziestym trzecim. Jego postacie to zazwyczaj erudyci, wysoko wykształceni i ciekawi świata. Bohaterowie są stworzeni z krwi i kości, mają swoje dylematy i rozterki. Nie są wydmuszkami w ładnej oprawce; poza wysokim ilorazem inteligencji widzimy ich psychikę jak przez szkło. W opowiadaniach nie straszą ich mordercy wyskakujący zza rogu lub straszydła krzyczące w niebogłosy; poznają za to przerażającą prawdę o współczesnym świecie odsłaniającą się jak talię kart. Jego twórczość gra na kontrastach jak na fortepianie, tak jak klawiatura łączy czarne i białe klawisze, autor łączy ciekawość czytelnika i subtelną grozę. W tomiku znajdują się jego najpopularniejsze dzieła, takie jak ,,Święto’’ z opisanymi obchodami święta Yule, ,,Nawiedziciel Mroku’’ gdzie główną rolę gra opuszczony, popadający w ruinę kościół czy ,,Zgroza w Dunwich’’ o tajemniczej wiosce zapomnianej przez większość ludzi. Każde opowiadanie zachęca do dalszego czytania.

# data[].attributes.body
Ścinający krew w żyłach mistrzowski horror w stylu klasyki gatunku
Lato 1960 roku. Old Central School to potężny, mroczny gmach w miasteczku Elm Haven w Illinois. Dla bohaterów ta szkoła właśnie przechodzi do historii. Ostatni dzień nauki jest również ostatnim dla tajemniczego, skrywającego wiele tajnych przejść budynku, o którym przez lata krążyły legendy. Teraz budynek ma zostać zamknięty, a w niedługim czasie również wyburzony.
Kiedy w Elm Haven zaczynają ginąć dzieci, nikt nie przypuszcza, że w miasteczku zagnieździły się demoniczne siły. Garstka dzieciaków odkrywa tajemnicę związaną z Old Central oraz z pewnym dzwonem, którego złowieszcze dźwięki rozlegają się po nocach w całym miasteczku. Od tej chwili zło zdaje się deptać im po piętach., a dzieci nie mają wiele czasu – opracowują plan działania i stają do nierównej walki z siłami, o których istnieniu nie zdawały sobie dotąd sprawy.
Książka, która zainspirowała twórców serialu Stranger Things. Audiobook czyta Jacek Dragun.

# data[].attributes.attachment_caption
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach realizacji Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa 2.0 na lata 2021-2025.

# data[].attributes.body
Czy klasyka musi zawsze być nudna? Czy opis od wydawcy z tyłu okładki książki opublikowanej po raz pierwszy dziesiątki lat temu zawsze kłamie, zapewniając czytelnika o napięciu podczas czytania i szybkiej akcji? Edgar Allan Poe, XIX wieczny autor nie pozostawia czytelników na rozdrożu. Jego zbiór opowiadań jest wręcz przesiąknięty grozą i napięciem. Autorowi nie brakuje wyobraźni. Jego opowiadania zaczynają się niewinnie - pierwsze zdania następujących po sobie historii zaczynają się prosto, od poszukiwania skarbów, historii szlachcica często jeżdżącego na swoim ukochanym koniu, sceny z życia małżeństwa przeżywającego kryzys. Lecz Poe w mistrzowski sposób przybliża nam psychologię swoich postaci. Nie wydają się tylko kukiełkami w rękach władcy, lecz kłębkami emocji podejmującymi własne decyzje, niedającymi się ścigać przez fatum. Edgar Allan Poe bez zbędnego rozlewu krwi i wnętrzności wprowadza nas w mroczny, groźny nastrój, od którego nie sposób się oderwać. Ciekawa jest też sama historia życia prywatnego autora. Czyżby przedwczesna i bardzo młoda śmierć jego żony podsunęła mu pomysł na napisanie jednego z opowiadań zawartych w zbiorze…?

Maja Książek kl.3a

# data[].attributes.body
Z każdym dniem coraz więcej liści zmienia swój kolor na piękne odcienie czerwieni i pomarańczu, a wieczory stają się coraz mroźniejsze. Wielkimi krokami zbliża się trzydziesty pierwszy października, a wraz z nim święto duchów, grozy i horroru. Upiorna atmosfera powoli udziela się każdemu, w tym także i mnie. Postanowiłam zatem sięgnąć po horroro-komedię „Moja przyjaciółka opętana” autorstwa Grady Hendrixa. Tytuł ten, niedawno zekranizowany, kusi nas egzorcyzmami i obietnicą dobrej zabawy w otoczce lat osiemdziesiątych. Książka opowiada o losach dwóch najlepszych przyjaciółek, Abby i Gretchen - znających się od czwartej klasy szkoły podstawowej. Pewnego wieczoru, podczas beztroskiego wypadu nad jezioro, Gretchen ginie w leśnej gęstwinie. Kilka godzin później zostaje odnaleziona, jednak nie jest już tą samą dziewczyną co wcześniej. Kiedyś grzeczna i miła, teraz niezadbana i wulgarna, sieje chaos i niezgodę gdziekolwiek się pojawi. Abby postanawia odkryć co stało się z jej przyjaciółką i ją uratować - choćby za cenę własnego życia. Książka ta jest opowieścią łączącą w sobie klimat „Carrie” oraz „Egzorcysty”,  z perfekcyjnym połączeniem horroru i dobrego humoru. Przez całą lekturę wyłapywałam mnóstwo odniesień do różnych wydarzeń z lat osiemdziesiątych, co z pewnością przemówi do miłośników tamtego okresu. Jeśli jesteś fanem „Heathers”, „Mean Girls” lub „Jennifer’s Body” w tej książce na pewno również się zakochasz. Relacja Abby i Gretchen jest tym czego szukam w każdej książce - nie jest idealna, dzięki czemu nie wydaje się płytka i podczas czytania jesteśmy w stanie zżyć się z postaciami i rozumiemy ich motywy.  Celem tej książki nie jest jednak przerażenie czytelnika - walka Abby z demonem w środku Gretchen wzbudziła we mnie wiele emocji, lecz przerażenie nie było jedną z nich. Jeśli szukasz dobrej książki z lekkim dreszczykiem emocji na jesienne wieczory, ta pozycja jest dla ciebie.

Aleksandra Żyzna kl.3a

# data[].attributes.body
Wampiry są nam wszystkim znane od zawsze. Czy jest ktoś, kto nie słyszał o nieumarłym żywiącym się ludzką krwią? Czy jest ktoś, kto nie wie o ochronnych właściwościach kwiatów czosnku? Czy jest ktoś kto nie oglądał lub czytał ,,Zmierzchu’’? Mogłoby się wydawać, że motyw wampira jest już tak powszechnie znany, że powrót do klasyki i pierwszych powieści o tych istotach będzie nudny i niepotrzebny. Jest właśnie na odwrót- pomimo tego, że ,,Dracula’’ Brama Stokera został wydany w XIX wiecznej Irlandii, dzisiaj czyta się go równie dobrze jak wtedy. Co prawda - książka nie jest szczególnie przerażająca. Ma jednak w sobie pewien mroczny urok, mglisty czar, który przenosi czytelnika wprost do dusznej, zakurzonej kapliczki w lochach zamku hrabiego. Książka ma strukturę powieści epistolarnej- fabuła jest prowadzona nie przez jednego narratora, lecz poznajemy ją z dzienników, zapisków, listów i wycinków z gazet. Czytelnik daje się porwać do zamku pewnego starca w Rumunii, gdzie poznajemy młodego i prosperującego księgowego Johnatana. Chwilę później widzimy wszystko z perspektywy jego przyjaciół oraz narzeczonej. Książkę tę warto poznać chociażby ze względu na jej wpływ na późniejszą literaturę. W końcu to dzięki Stokerowi powieść gotycka stała się tak popularna. ,,Drakula’’ to nie tylko powieść pełna grozy i specyficznego klimatu, lecz także szlachetnych i wyniosłych gestów, mdlejących dam oraz naiwnych zachowań bohaterów. Po ,,Drakulę’’ warto sięgnąć w długie jesienne wieczory, żeby poznać oryginalną historię najsłynniejszego wampira świata.

Maja Książek kl.3a

# data[].attributes.body
,,Abominacja’’ jest najbardziej znanym dziełem Dana Simmonsa. Opowiada o grupie młodych himalaistów, pragnących zdobyć szczyt Mount Everest. Szukają pomocy finansowej u wdowy, której syn zginął kilka miesięcy wcześniej na szlaku. Do eskapady dołącza również kuzynka zmarłego. Tuż po wyruszeniu jednak okazuje się, że ktoś - lub coś - idzie za nimi krok w krok, groteskowo tanecznym krokiem. Simmons snuje grozę psychologiczną, wbijając czytelnika w fotel przyprawiającą o gęsią skórkę atmosferą. Jego proza jest momentami wolna, lecz zdecydowanie wciągająca i warta uwagi. Sama opowieść ma w sobie o wiele więcej, niż zakłada się na początku; znajdziemy tam zarówno wątki historyczne, psychologiczne jak i podróżnicze. Dzięki autorowi można poczuć zimno Mount Everestu na własnej skórze, bez wychodzenia z domu. ,,Abominacja’’ jest również żywym zapisem tworzenia się nieszablonowej przyjaźni, pomiędzy ludźmi kompletnie różnymi od siebie. Pisarz posługuje się wielkim kunsztem literackim, przez co nie mogłam odłożyć książki z rąk.

M.K.

# data[].attributes.body
Każdy zna tę postać. Nielubiana, nieładna, zdecydowanie niepopularna, stanowiąca obiekt żartów rówieśników. Właśnie taka jest Carrie White, bohaterka powieści ,,Carrie’’ Stephena Kinga. Debiut książkowy współczesnego mistrza horroru i autora między innymi ,,Lśnienia’’ czy ,,Zielonej Mili’’ na początku może niezbyt zachęcać opisem. W końcu każdy słyszał ten typ historii. Lecz czy na pewno? ,,Carrie’’ wciągnęła mnie od pierwszego rozdziału, a sposób jej opowiedzenia sprawił, że było mi przykro, jaki los spotyka nastolatkę. Już od początku wiemy, że fabuła nie przewiduje szczęśliwego zakończenia- i nie tylko dlatego, że jest to książka Kinga. Powieść ma w sobie fragmenty zapisków policyjnych, dzienników i gazet. Przenosi nas w klimaty małego miasteczka w Stanach, w którym panuje kompletna znieczulica na drugiego człowieka. Tak naprawdę, główna bohaterka jest otoczona złem- zaczynając od rówieśników ze szkoły, kończąc na matce- fanatyczce religijnej, serwującej córce traumę na śniadanie. Sama fabuła rozwija się szybko i błyskotliwie. ,,Carrie’’ na pewno spodoba się fanom Kinga. Chociaż nie jest to typowy horror jak ,,To’’, gdzie mamy jedną złą postać, lub jak ,,Lśnienie’’, gdzie wręcz wchodzimy do czaszki głównego bohatera, warto po niego sięgnąć. Chociażby, żeby zobaczyć jak King stawiał swoje pierwsze kroki w pisaniu.

Maja Książek 3a