# data[].attributes.headline
Ή σονάτα του σεληνόφωτος

# data[].attributes.subject
Ή σονάτα του σεληνόφωτος

# data[].attributes.attachment_link.title
Ρίτσος - Η σονάτα του σεληνόφωτος

# data[].attributes.headline
Το φεγγαροπαιδο 

# data[].attributes.subject
Το φεγγαροπαιδο 

# data[].attributes.body
Αν δεν μπορείς να πετάξεις, τότε τρέξε
ΣΉΜΕΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΙΏΣΟΥΜΕ
Αν δεν μπορείς να τρέξεις, τότε περπατά
ΣΉΜΕΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΙΏΣΟΥΜΕ
Αν δεν μπορείς να περπατήσεις, τότε πάνε αργά

# data[].attributes.headline
Αλήθεια -των αδυνάτω

# data[].attributes.body
Αλήθεια -των αδυνάτων αδύνατο

ποτές δεν εκατάφερα να καταλάβω /

αυτά τα όντα που δεν βλέπουνε

το τερατώδες κοινό γνώρισμα τ’ ανθρώπου /

το εφήμερο της παράλογης ζωής του

κι ανακαλύπτουνε διαφορές

γιομάτοι μίσος διαφορές

σε χρώμα δέρματος /φυλή / θρησκεία
Α.Εμπειρίκος

# data[].attributes.body
Θέλω να φύγω πια από δω, θέλω να φύγω πέρα,

σε κάποιο τόπο αγνώριστο και νέο,

θέλω να γίνω μια χρυσή σκόνη μες στον αιθέρα,

απλό στοιχείο, ελεύθερο, γενναίο.

Σαν όνειρο να φαίνονται απαλό και να μιλούνε

έως την ψυχή τα πράγματα του κόσμου,

ωραία να 'ναι τα πρόσωπα και να χαμογελούνε,

ωραίος ακόμη ο ίδιος ο εαυτός μου.

Σκοτάδι τόσο εκεί μπορεί να μην υπάρχει, θεέ μου,

στη νύχτα, στην απόγνωση των τόπων,

στο φοβερό στερέωμα, στην ωρυγή του ανέμου,

στα βλέμματα, στα λόγια των ανθρώπων.

Να μην υπάρχει τίποτε, τίποτε πια, μα λίγη

χαρά και ικανοποίησις να μένει,

κι όλοι να λένε τάχα πως έχουν για πάντα φύγει,

όλοι πως είναι τάχα πεθαμένοι.

Καρυωτάκης

# data[].attributes.headline
Τα μάτια της

# data[].attributes.subject
Τα μάτια της

# data[].attributes.body
Τα καφετί τα μάτια σου
τη θάλασσα θυμίζουν
την ομορφιά της έχουνε
και χαρά παντού σκορπίζουν

Στου φεγγαριού τον φωτισμό
σαν άστρα λαμπιριζουν
και στου ήλιου το πρωινό
σαν πέταλα ανθίζουν

# data[].attributes.headline
Learning to slow down and to enjoy life .The journey is the reward.

# data[].attributes.subject
Learning to slow down and to enjoy life .The journey is the reward.

# data[].attributes.body
John Lasseter

# data[].attributes.headline
Παιδικό αντιρατσιστικό ποίημα-ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ

# data[].attributes.subject
Παιδικό αντιρατσιστικό ποίημα-ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ

# data[].attributes.body
Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος
Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος
Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος
Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος
Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος
Κι όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι μαύρος
Κι εσύ λευκέ άνθρωπε
Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ
Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός
Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος
Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε
Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος
Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος
Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι
Και αποκαλείς εμένα έγχρωμο...

21 Μαρτίου εκτός από ημέρα ποίησης είναι και ημέρα κατά του ρατσισμού.

# data[].attributes.headline
Επειδή άλλη μάνα

# data[].attributes.body
Επειδή άλλη μάνα με γέννησε

και σ’ άλλη γλώσσα άκουσες εσύ

τα όμορφα παιδικά σου παραμύθια…

μη με φωνάζεις «ξένο»

το ψωμί σου δε διαφέρει απ’ το δικό μου

το χέρι σου είναι όμοιο με το δικό μου,

σαν τη φωτιά καίει

και η δική μου φωτιά.

Γιατί λοιπόν με φωνάζεις «ξένο»;

Επειδή σ’ άλλους δρόμους βρέθηκα

και σ άλλο λαό γεννήθηκα

και άλλες θάλασσες γνώρισα

και απ’ αλλού σάλπαρα;

Αλλά το ίδιο άγχος κρύβουμε κι οι δυο

η ίδια εξάντληση

στην πλάτη μας βαραίνει,

αυτή που συντρίβει το κάθε θνητό

μέσ’ απ’ του χρόνου τα σκοτάδια

από τότε που σύνορα δεν είχαν τεθεί

κι ανάμεσά μας ακόμη δεν είχαν φθάσει

όσοι διχάζουν

και σκοτώνουν το φτωχό,αυτοί που κλέβουνκαι μοιράζουν ψέματα,
αυτοί που εμπορεύονται κι εμάς
και θάβουν αδίστακτα τα όνειρά μας
όσοι εφεύραν αυτή τη λέξη
τη σκληρή: «ξένος».
λέξη παγωμένη και γεμάτη θλίψη
που θυμίζει αλησμοσύνη κι εξορία.
Αν θέλεις το καλό μου να είσαι καλός
σταμάτα τώρα να με φωνάζεις «ξένο»
αν θέλεις, κοίταξέ με στα μάτια,
πιο πέρα απ’ το μίσος
ας φθάσει η ματιά σου,
ας ξεπεράσει φόβο, εγωισμό.
Για δες, άνθρωπος είμαι κι εγώ
Όχι, δεν είμαι «ξένος»!

# data[].attributes.headline
Θερμοπύλες                         Τιμή σ' εκείνους όπου στην ζωή τωνώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·δίκαιοι κ' ίσοι σ' όλες των τες πράξεις,αλλά με λύπη κιόλας κ' ευσπλαχνία·γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι ότανείναι πτωχοί, πάλ' εις μικρόν γενναίοι,πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.Και περισσότερη τιμή τους πρέπειόταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,κ' οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.Κωνσταντίνος Π. Καβάφης               

# data[].attributes.subject
Θερμοπύλες                         Τιμή σ' εκείνους όπου στην ζωή τωνώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·δίκαιοι κ' ίσοι σ' όλες των τες πράξεις,αλλά με λύπη κιόλας κ' ευσπλαχνία·γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι ότανείναι πτωχοί, πάλ' εις μικρόν γενναίοι,πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.Και περισσότερη τιμή τους πρέπειόταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,κ' οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.Κωνσταντίνος Π. Καβάφης               

# data[].attributes.body
Learning to slow down and to enjoy life .The journey is the reward.
John Lasseter

# data[].attributes.headline
Βάθος-Οδυσσέας Ελύτης 
Βάθος -Οδυσσέας Ελύτης 

# data[].attributes.subject
Βάθος-Οδυσσέας Ελύτης 
Βάθος -Οδυσσέας Ελύτης 

# data[].attributes.body
Ακόμη θυμόμαστε την αγνότητα που την είχαμε βρει τόσο αινιγματική,πλυμένη σε μιαν αυγή που αγαπούσαμε,γιατί δεν ξέραμε
πως μέσα μας, ακόμη πιο βαθιά,ετοιμάζαμε άλλα όνειρα  πιο μεγάλα που θα 'πρεπε να σφίξουν στην αγκαλιά τους
ακόμη περισσότερο χώμα, περισσότερο αίμα, περισσότερο νερό, περισσότερη φωτιά , περισσοτέρων Έρωτα!

# data[].attributes.headline
"Περιμένοντας τους βαρβάρους"

# data[].attributes.subject
"Περιμένοντας τους βαρβάρους"

# data[].attributes.body
- Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.
- Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
10 | Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.
- Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορόνα;
15 |  Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί.
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.
20 |  - Γιατί οι δυο μας ύπατοι κι οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια·
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
25 | μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλιγμένα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.

- Γιατί κι οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;
30 |  Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαριούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.

- Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχίακι η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κι οι πλατέες,
35 | κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κι οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γενούμε χωρίς βαρβάρους.
| Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσι

# data[].attributes.headline
Επειδή σ’αγαπώ καί σ’αγαπώ, Οδυσσέας Ελύτης

# data[].attributes.subject
Επειδή σ’αγαπώ καί σ’αγαπώ, Οδυσσέας Ελύτης

# data[].attributes.body
Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μένα

Επειδή σ’αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω
Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος

Από παντού, γιά τό μικρό τό πόδι σού μές στ’αχανή σεντόνια
Νά μαδάω γιασεμιά –κι έχω τή δύναμη
Αποκοιμισμένη, νά φυσώ νά σέ πηγαίνω
Μές από φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές Υπνωτισμένα δέντρα μέ αράχνες πού ασημίζουμε
Ακουστά σ’έχουν τά κύματα
Πώς χαιδεύεις, πώς φιλάς
Πώς λές ψιθυριστά τό “τί” καί τό “έ”
Τριγύρω στό λαιμό στόν όρμο
Πάντα εμείς τό φώς κι η σκιά
Πάντα εσύ τ’αστεράκι καί πάντα εγώ τό σκοτεινό πλεούμενο
Πάντα εσύ τό λιμάνι κι εγώ τό φανάρι τό δεξιά
Τό βρεγμένο μουράγιο καί η λάμψη επάνω στά κουπιά
Ψηλά στό σπίτι μέ τίς κληματίδες
Τά δετά τριαντάφυλλα, καί τό νερό πού κρυώνει
Πάντα εσύ τό πέτρινο άγαλμα
καί πάντα εγώ η σκιά πού μεγαλώνει
Τό γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας πού τό ανοίγει εγώ
Επειδή σ’αγαπώ καί σ’αγαπώ

# data[].attributes.attachment_link.title
Οδυσσέας Ελύτης - Το Μονόγραμμα [Adagio]

# data[].attributes.headline
" Μόνο γιατί μ' αγάπησες" ~ Μαρία Πολυδούρη 

# data[].attributes.subject
" Μόνο γιατί μ' αγάπησες" ~ Μαρία Πολυδούρη 

# data[].attributes.body
Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες
στα περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.
Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι’ αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
κ’ έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ελευθερία Αρβανιτάκη - Δεν Tραγουδώ Παρά Γιατί Μ' Αγάπησες - Official Audio Release

# data[].attributes.headline
«Στη φίλη μου», Μαρί

# data[].attributes.body
«Στη φίλη μου», Μαρία Πολυδούρη.

Όλα τα άνθη τ’ αγαπώ
μεθώ στο άρωμά των
το βλέμμα να βυθίζεται
ποθώ στα χρώματά των.
Υπάρχει όμως έν λεπτόν
πολύ ευώδες άνθος
που δεν μαραίνεται ποτέ
και τ’ αγαπώ με πάθος.
Αυτό δε θάλλει στους αγρούς
στους κήπους δεν υπάρχει
και τα αβρά του πέταλα
ο ήλιος δεν θάλπει.
Έδαφος έχει δι’ αυτό η τρυφερά καρδία
με θέρμη απαράμιλλον και λέγεται Φιλία!

# data[].attributes.body
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι να 'ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι να 'ναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστηση, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοϊδωμένους·
να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κι έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Σον Κόνερι απαγγέλει την Ιθάκη του Καβάφη

# data[].attributes.headline
Τεμπελιά Γεώργιος Σουρῆς

# data[].attributes.subject
Τεμπελιά Γεώργιος Σουρῆς

# data[].attributes.body
Δὲν ἔχω κέφι γιὰ δουλειά,
πάλι μὲ δέρνει τεμπελιὰ
καὶ κάθομαι στὸ στρῶμα...
Βρίσκω τὸ σῶμα μου βαρὺ
καὶ ὀλ᾿ ἡ γῆ δὲ μὲ χωρεῖ
κι ὁ οὐρανὸς ἀκόμα.

Κακὰ νομίζω τὰ καλὰ
καὶ βλέπω μία στὰ χαμηλὰ
καὶ μία κοιτῶ ἐπάνω...
Σ᾿ αὐτὸ τὸν κόσμο τὸν χαζὸ
ἂς ἠμποροῦσα νὰ μὴ ζῶ
μὰ ...δίχως νὰ πεθάνω.

# data[].attributes.headline
Σαν των Φαιάκων το καράβι

# data[].attributes.subject
Σαν των Φαιάκων το καράβι

# data[].attributes.body
Ταξίδια εμπρός μου ξάνοιξαν τον κόσμον όλο. Και τι 'μαι; Χόρτο ριζωμένο σ' ένα σβώλο απάνω, που ξεφεύγει κι απ΄ τα κλαδευτήρια.

Κωστής Παλαμάς

# data[].attributes.attachment_link.title
Των Φαιάκων το Καράβι

# data[].attributes.body
Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
άλλα είναι εκείνα που αγαπώ
γι’ αλλού γι’ αλλού ξεκίνησα.

Στ’ αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ’ ομολογώ.
Σαν να ‘μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα.

Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά,
πάντα πάντα θα `ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
To παραπονο....Ελευθερια Αρβανιτακη

# data[].attributes.headline
Γράφω όποιο ποίημα μου αρέσει για την παγκόσμια ημέρα ποίησης (εάν δεν θέλω να βρω ολόκληρο ποίημα, μπορώ απλώς να αντιγράψω 2-3 στίχους που μου αρέσουν, ή να γράψω εγώ ποίημα)

# data[].attributes.subject
Γράφω όποιο ποίημα μου αρέσει για την παγκόσμια ημέρα ποίησης (εάν δεν θέλω να βρω ολόκληρο ποίημα, μπορώ απλώς να αντιγράψω 2-3 στίχους που μου αρέσουν, ή να γράψω εγώ ποίημα)

# data[].attributes.body
ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ + ΚΑΤΩ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΨΕΤΕ

# data[].attributes.headline
Με ρωτάει ο καιρός        από πού θέλω να περάσει πού ακριβώς τονίζομαι  στο γέρνω ή στο γερνώ. Αστειότητες.              Κανένα τέλος δεν γνωρίζει ορθογραφία. 

# data[].attributes.subject
Με ρωτάει ο καιρός        από πού θέλω να περάσει πού ακριβώς τονίζομαι  στο γέρνω ή στο γερνώ. Αστειότητες.              Κανένα τέλος δεν γνωρίζει ορθογραφία. 

# data[].attributes.body
Κική Δημουλά