# data[].attributes.headline
ԻՐԻԿՈՒՆ﻿Արևը շատ էր հոգնել, ման էր եկել ամբողջ օրը.              «Հերիք է, ասավ,              Գնամ պառկեմ ու քնեմ»։Տերևը ուրախ սըվսըվում էր, որ կանգ առավ.«Էս ի՞նչ է, ասավ,              Արևն էլ չի երևում.              Ես էլ պառկեմ ու քնեմ»։Թռչնակը երգում էր ծառի վրա, հանկարծ լռեց.              «Էս ի՞նչ է, ասավ,Ո՛չ տերև է սըվսըվում,              Ո՛չ արևն է երևում.              Ես էլ գնամ ու քնեմ»։Նապաստակը ոստոստում էր թփերի տակ, որ ականջը սրեց.              «Էս ի՞նչ է, ասավ,Ո՛չ թռչնակ է ծըլվըլում,              Ո՛չ տերև է սըվսըվում,              Ո՛չ արևն է երևում.              Ես էլ գնամ ու քնեմ»։Որսկանը անտառում որս էր որոնում, կանգնեց.«Էս ի՞նչ է, ասավ,              Ո՛չ նապաստակ է վազ տալի,              Ո՛չ թռչնակ է ծըլվըլում,              Ո՛չ տերև է սըվսըվում,              Ո՛չ արևն է երևում․Ես էլ գնամ ու քնեմ»։Լուսինը ծագեց, ցած նայեց, տեսավ.              «Ի՜նչ լավ է, ասավ,              Ո՛չ որսորդ է ման գալի,              Ո՛չ նապաստակ վազ տալի,Ո՛չ թռչնակ է ծըլվըլում,              Ո՛չ տերև է սըվսըվում,              Ո՛չ արևն է երևում.              Մենակ ես եմ որ անքուն              Քեֆ եմ անում երկնքում»։

# data[].attributes.subject
ԻՐԻԿՈՒՆ﻿Արևը շատ էր հոգնել, ման էր եկել ամբողջ օրը.              «Հերիք է, ասավ,              Գնամ պառկեմ ու քնեմ»։Տերևը ուրախ սըվսըվում էր, որ կանգ առավ.«Էս ի՞նչ է, ասավ,              Արևն էլ չի երևում.              Ես էլ պառկեմ ու քնեմ»։Թռչնակը երգում էր ծառի վրա, հանկարծ լռեց.              «Էս ի՞նչ է, ասավ,Ո՛չ տերև է սըվսըվում,              Ո՛չ արևն է երևում.              Ես էլ գնամ ու քնեմ»։Նապաստակը ոստոստում էր թփերի տակ, որ ականջը սրեց.              «Էս ի՞նչ է, ասավ,Ո՛չ թռչնակ է ծըլվըլում,              Ո՛չ տերև է սըվսըվում,              Ո՛չ արևն է երևում.              Ես էլ գնամ ու քնեմ»։Որսկանը անտառում որս էր որոնում, կանգնեց.«Էս ի՞նչ է, ասավ,              Ո՛չ նապաստակ է վազ տալի,              Ո՛չ թռչնակ է ծըլվըլում,              Ո՛չ տերև է սըվսըվում,              Ո՛չ արևն է երևում․Ես էլ գնամ ու քնեմ»։Լուսինը ծագեց, ցած նայեց, տեսավ.              «Ի՜նչ լավ է, ասավ,              Ո՛չ որսորդ է ման գալի,              Ո՛չ նապաստակ վազ տալի,Ո՛չ թռչնակ է ծըլվըլում,              Ո՛չ տերև է սըվսըվում,              Ո՛չ արևն է երևում.              Մենակ ես եմ որ անքուն              Քեֆ եմ անում երկնքում»։

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
հովհաննես թումանյան

# data[].attributes.attachment_link.title
Հովհաննես Թումանյան "Բարեկենդանը", սիրված հեքիաթներ

# data[].attributes.attachment_link.description
ԲԱՐԵԿԵՆԴԱՆԸ Ժամանակով մի մարդ ու մի կնիկ են լինում։ Էս մարդ ու կնիկը իրար հավանելիս չեն լինում։ Մարդը կնկանն է ասում հիմար, կնիկը մարդուն, ու միշտ կռվելիս են լինում։ Մի օր էլ մարդը մի քանի փութ եղ ու բրինձ է առնում, տալիս մշակի շալակը, տանում տուն։ Կինը բարկանում է.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
հովհաննես թումանյան

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
սոս սարգսյան

# data[].attributes.attachment_link.title
Hovhannes Tumanyan - ''Yeghjerun'' . Հովհաննես Թումանյան - "Եղջերուն" - Կարդում է Սոս Սարգսյանը

# data[].attributes.attachment_link.description
http://armaudiobooks.blogspot.com/ Kompositor yev gortziqavorogh Vahan Nahapetyanin ays dzaynagrutyun@ tariner araj metz sirov tramadrel e tatroni yev kinoyi hay anvani derasan Sos Sargsyan@ ! Կոմպոզիտոր և գործիքավորող Վահան Նահապետյանին այս ձայնագրությունը տարիներ առաջ մեծ սիրով տրամադրել է թատրոնի և կինոյի հայ անվանի դերասան Սոս Սարգսյանը !

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Հայկական Ֆիլմեր

# data[].attributes.attachment_link.title
ՏԵՐՆ ՈՒ ԾԱՌԱՆ 1962թ.

# data[].attributes.attachment_link.description
Uploaded by Հայկական Ֆիլմեր on 2015-12-21.

# data[].attributes.headline
﻿ԾԻՏԸԼինում է, չի լինում՝ մի ծիտ։Մի անգամ էս ծտի ոտը փուշ է մտնում։ Դես է թռչում, դեն է թռչում, տեսնում է՝ մի պառավ փետի է ման գալի, թոնիր վառի, հաց թխի։ Ասում է․— Նանի՛ ջան, նանի՛, ոտիս փուշը հանի, թոնիրդ վառի, ես էլ գնամ քուջուջ անեմ, գլուխս պահեմ։Պառավը փուշը հանում է, թոնիրը վառում։Ծիտը գնում է, ետ գալի, թե՝ փուշը ետ տուր ինձ։Պառավն ասում է․— Փուշը թոնիրն եմ գցել։Ծիտը կանգնում է, թե՝— Իմ փուշը տուր, թե չէ՝ դես թռչեմ, դեն թռչեմ, լոշիկդ առնեմ, դուրս թռչեմ։Պառավը մի լոշ է տալի։ Ծիտը լոշն առնում է թռչում։Գնում է տեսնում՝ մի հովիվ անհաց կաթն է ուտում։ Ասում է․— Հովիվ ախպեր, կաթն ինչո՞ւ ես անհաց ուտում։ Ա՛յ լոշը, ա՛ռ, կաթնի մեջ բրդի՛, կե՛ր․ ես էլ գնամ քուջուջ անեմ, գլուխս պահեմ։Գնում է, ետ գալի, թե՝ լոշս տուր։Հովիվն ասում է․— Կերա։— Չէ՛,— ասում է,— իմ լոշը տուր, թե չէ դես թռչեմ, դեն թռչեմ, գառնիկդ առնեմ, դուրս թռչեմ։Հովիվը ճարահատած մի գառն է տալի։ Առնում է թռչում։ Գնում է տեսնում՝ մի տեղ հարսանիք են անում, մսացու չունեն, որ մորթեն։ ﻿ Ասում է.— Ի՞նչ եք մոլորել։ Ա՛յ, իմ գառն առեք, մորթեցեք, քեֆ արեք․․․ Ես էլ գնամ քուջուջ անեմ, գլուխս պահեմ։Գնում է, ետ գալի թե՝ իմ գառը տվեք։Ասում են․— Մորթել ենք, կերել, ո՞րտեղից տանք։Սա կանգնում է թե՝ չէ, իմ գառը տալիս եք՝ տվեք, թե չէ՝ դես թռչեմ, դեն թռչեմ, հարսին առնեմ, դուրս թռչեմ։Ու հարսին առնում է, թռչում։Գնում է, գնում, գնում է, տեսնում՝ մի աշուղ մի ճամփով գնում է։Ասում է․— Աշուղ ախպեր, առ էս հարսին, պահի՛ քեզ մոտ։ Ես էլ գնամ քուջուջ անեմ, գլուխս պահեմ։Գնում է, ետ գալի, աշուղի առաջը կտրում թե՝ իմ հարսը ինձ տուր։Աշուղն ասում է․— Հարսը գնաց իրենց տուն։Սա թե՝ չէ՛, իմ հարսը տուր, թե չէ՝ դես թռչեմ, դեն թռչեմ, սազիկդ առնեմ, դուրս թռչեմ։Աշուղը սազը տալիս է իրեն։Սազն առնում է, ուսը գցում, թռչում, մի տեղ նստում է, սկսում է ածել ու ճտվտալով երգել․Ծընգլը, մընգլը,Փուշիկ տվի, լոշիկ առա,Լոշիկ տվի, գառնիկ առա,Գառնիկ տվի, հարսիկ առա,Հարսիկ տվի, սազիկ առա,Սազիկ առա, աշուղ դառա,Ծընգլը, մընգլը,Ծի՜վ, ծի՜վ։Մին էլ հանկարծ սազը վեր ընկավ ջարդվեց, ծիտը թռավ գնա՜ց, հեքիաթն էլ վերջացա՜վ։

# data[].attributes.subject
﻿ԾԻՏԸԼինում է, չի լինում՝ մի ծիտ։Մի անգամ էս ծտի ոտը փուշ է մտնում։ Դես է թռչում, դեն է թռչում, տեսնում է՝ մի պառավ փետի է ման գալի, թոնիր վառի, հաց թխի։ Ասում է․— Նանի՛ ջան, նանի՛, ոտիս փուշը հանի, թոնիրդ վառի, ես էլ գնամ քուջուջ անեմ, գլուխս պահեմ։Պառավը փուշը հանում է, թոնիրը վառում։Ծիտը գնում է, ետ գալի, թե՝ փուշը ետ տուր ինձ։Պառավն ասում է․— Փուշը թոնիրն եմ գցել։Ծիտը կանգնում է, թե՝— Իմ փուշը տուր, թե չէ՝ դես թռչեմ, դեն թռչեմ, լոշիկդ առնեմ, դուրս թռչեմ։Պառավը մի լոշ է տալի։ Ծիտը լոշն առնում է թռչում։Գնում է տեսնում՝ մի հովիվ անհաց կաթն է ուտում։ Ասում է․— Հովիվ ախպեր, կաթն ինչո՞ւ ես անհաց ուտում։ Ա՛յ լոշը, ա՛ռ, կաթնի մեջ բրդի՛, կե՛ր․ ես էլ գնամ քուջուջ անեմ, գլուխս պահեմ։Գնում է, ետ գալի, թե՝ լոշս տուր։Հովիվն ասում է․— Կերա։— Չէ՛,— ասում է,— իմ լոշը տուր, թե չէ դես թռչեմ, դեն թռչեմ, գառնիկդ առնեմ, դուրս թռչեմ։Հովիվը ճարահատած մի գառն է տալի։ Առնում է թռչում։ Գնում է տեսնում՝ մի տեղ հարսանիք են անում, մսացու չունեն, որ մորթեն։ ﻿ Ասում է.— Ի՞նչ եք մոլորել։ Ա՛յ, իմ գառն առեք, մորթեցեք, քեֆ արեք․․․ Ես էլ գնամ քուջուջ անեմ, գլուխս պահեմ։Գնում է, ետ գալի թե՝ իմ գառը տվեք։Ասում են․— Մորթել ենք, կերել, ո՞րտեղից տանք։Սա կանգնում է թե՝ չէ, իմ գառը տալիս եք՝ տվեք, թե չէ՝ դես թռչեմ, դեն թռչեմ, հարսին առնեմ, դուրս թռչեմ։Ու հարսին առնում է, թռչում։Գնում է, գնում, գնում է, տեսնում՝ մի աշուղ մի ճամփով գնում է։Ասում է․— Աշուղ ախպեր, առ էս հարսին, պահի՛ քեզ մոտ։ Ես էլ գնամ քուջուջ անեմ, գլուխս պահեմ։Գնում է, ետ գալի, աշուղի առաջը կտրում թե՝ իմ հարսը ինձ տուր։Աշուղն ասում է․— Հարսը գնաց իրենց տուն։Սա թե՝ չէ՛, իմ հարսը տուր, թե չէ՝ դես թռչեմ, դեն թռչեմ, սազիկդ առնեմ, դուրս թռչեմ։Աշուղը սազը տալիս է իրեն։Սազն առնում է, ուսը գցում, թռչում, մի տեղ նստում է, սկսում է ածել ու ճտվտալով երգել․Ծընգլը, մընգլը,Փուշիկ տվի, լոշիկ առա,Լոշիկ տվի, գառնիկ առա,Գառնիկ տվի, հարսիկ առա,Հարսիկ տվի, սազիկ առա,Սազիկ առա, աշուղ դառա,Ծընգլը, մընգլը,Ծի՜վ, ծի՜վ։Մին էլ հանկարծ սազը վեր ընկավ ջարդվեց, ծիտը թռավ գնա՜ց, հեքիաթն էլ վերջացա՜վ։

# data[].attributes.headline
Հիմի բացե՜լ են հանդեսԵրգիչները իմ անտեսՋա՜ն, հայրենի՛ ծղրիդներ,Ո՞վ է արդյոք լսում ձեզ։

# data[].attributes.subject
Հիմի բացե՜լ են հանդեսԵրգիչները իմ անտեսՋա՜ն, հայրենի՛ ծղրիդներ,Ո՞վ է արդյոք լսում ձեզ։

# data[].attributes.attachment_link.title
հովհաննես թումանյան նկարները - Google Search

# data[].attributes.headline
Հին աշխահքը ամեն օր

# data[].attributes.subject
Հին աշխահքը ամեն օր

# data[].attributes.body
Հազար մարդ է մտնում նոր,
Հազար տարվան փորձն ու գործ
Սկսվում է ամեն օր։

# data[].attributes.headline
-Ա՜յ փոքրիկներ, ա՜յ սիրուններ,-

# data[].attributes.subject
-Ա՜յ փոքրիկներ, ա՜յ սիրուններ,-

# data[].attributes.body
Ասավ քամին տեևներին,-
Աշուն եկավ, մոտ է ձմեռ,
Ի՞նչ եք դողում ծառի ծերին
Ոսկի, դեղին, վառ ծիրանի
Գույներ հագեք խայտաբղետ
Ու ճյուղերից ձեր մայրենի
Եկե՛ք ինձ հետ, փախե՛ք ինձ հետ...

# data[].attributes.headline
Ու՞ր կորան...

# data[].attributes.subject
Ու՞ր կորան...

# data[].attributes.body
Մոտիկներս ու՞ր կորա՜ն,
Ինչքան լացի, ձեն ածի՝
Ձեն չտվին, լու՜ռ կորան։

# data[].attributes.headline
Քանի ձեռքից եմ վառվե

# data[].attributes.body
Քանի ձեռքից եմ վառվել,
Վառվել ու հուր եմ դարձել,
Հուր եմ դարձել,լույս տվել,
Լույս տալով եմ սպառվել: