# data[].attributes.body
Industrial landscape in Aliveri

# data[].attributes.body
https://issuu.com/gouska/docs/________________

# data[].attributes.body
Aliveri, the first light

# data[].attributes.body
Memaliaj, Gjirokastra
A small industrial town was established here in 1946 to support the mining activity in the area.

# data[].attributes.attachment_link.description
Memaliaj is a town and a municipality in Gjirokastër County, southern Albania. It was formed at the 2015 local government reform by the merger of the former municipalities Buz, Krahës, Luftinjë, Memaliaj, Memaliaj Fshat and Qesarat, that became municipal units. The seat of the municipality is the town Memaliaj.

# data[].attributes.body
Memaliaj, Gjirokastra

# data[].attributes.attachment_link.title
Lulëzimi dhe rënia e minierës së Memaliaj, qyteti i minatorëve i harruar nga koha

# data[].attributes.attachment_link.description
Find local businesses, view maps and get driving directions in Google Maps.

# data[].attributes.body
Zonguldak, Turkey
Turkish Hard Coal Agency -the only institution engaged in coal extraction- has made great contributions in the economic sense, in the western Black Sea region or even the entire Black Sea region. That institution Turkish Hard Coal Agency, particularly in terms of the development of the province of Zonguldak has been a decisive influence.
The extraction of coal in the institution goes through in a challenging process. The businesses, factories, the location of lavuars, wells of Turkish Hard Coal Agency have appointed both urban development areas as well as the direction of migration. Depending on Turkish Hard Coal Agency, many industries have been established in this region but the region's economy is mainly dominated by iron and steel sector. Turkish Hard Coal Agency has made some significant impacts in the other activities of the workers in the institution. The agriculture, livestock, forestry, industrial and commercial activities remain under the influence of Turkish Hard Coal Agency and these activities are being shaped by the production of Turkish Hard Coal Agency. There is also seen the largest share of public investments in mining.

# data[].attributes.body
J.H.

# data[].attributes.headline
IISS Mauro Perrone   Puglia Antonio Pesce

# data[].attributes.subject
IISS Mauro Perrone   Puglia Antonio Pesce

# data[].attributes.body
Various policies with the aim of developing innovation processes together in the industrial and international field, over 40 international industrial sectors in the aerospace, automotive, chemical and ICT sectors. The regional research system has more than 5,000 companies and has specialized scientific expertise in interdisciplinary fields: Biology, ICT and nanotechnology, which have contributed to the creation and consolidation of three technological districts: biotechnology, high technology and mechatronics. The region also has a more qualified human capital and counts with more than 103,000 university students and nearly 15,000 new graduates a year. Port of Bari The geographical position, which has become important, is a real protagonist of Eastern and Mediterranean economies, the discreet infrastructure and the solidity of cultural relations and trade with the Mediterranean basin make Apulia a region with high economic potential. As far as the port and airport nodes are concerned, the seafarers are excellent thanks to the presence of three important ports: Bari, Brindisi and Taranto, seen as the third in Italy in terms of size and volume of goods traffic, while Bari is the first passenger port of the 'Adriatic. Bari Karol Wojtyla International Airport of Bari and Brindisi Salento International Airport

# data[].attributes.headline
Apulia, with Bari regional city ♥ ●By Federica Tagliente 4G●

# data[].attributes.subject
Apulia, with Bari regional city ♥ ●By Federica Tagliente 4G●

# data[].attributes.body
Puglia is the most industrialized region of Southern Italy. Most of the industrial settlements are located in the triangle Bari - Brindisi - Taranto, where industries for the production of steel and for oil refining arise, in addition to the textile and plastic industry. There are also cellars, canneries, tobacco and oil. In the Province of Barletta-Andria-Trani there is a strong concentration of textile and shoe industries as in that of Lecce. In the province of Foggia particularly developed is the food industry. The region is very low in minerals, only small amounts of bauxite and methane gas are extracted.

# data[].attributes.body
Melitopol entered the top 10 ranking of the cities of the future 2018-2019 according to the famous magazine “FDI Intelligence”. To create the rating, the specialists of the publications collected data on 489 cities and regions, which were divided into 5 categories: economic potential, work environment, economic efficiency, infrastructure, and business assistance. Our cities fell into the category “Strategy of foreign direct investment” of the subcategory “Economic efficiency”. Melitopol is located on the 6th line of the rating.

# data[].attributes.body
The first settlements on the site of Melitopol (Kiz-Yar and Novoaleksandrovka) emerged in the years 1785-1814. In 1842, the village of Novoaleksandrovka was renamed the city of Melitopol and became the center of Melitopol district. At the end of the 19th century, Melitopol grew significantly due to the grain trade, and in the 20th century became an important industrial center of the region.

In the first decade of independence, the Ukrainian economy experienced a deep crisis, which fully affected the economy of Melitopol. The enterprises of the city were not ready to compete in the global market, especially in the context of a general decline in consumption caused by the crisis. The situation was aggravated by weaknesses in the management system and hyperinflation that occurred in the first half of the 1990s. Enterprises reduced production, and sometimes stopped completely. Produced massive reductions in staff.

# data[].attributes.body
In 1842, Novoaleksandrovskaya suburb was renamed Melitopol and assigned the status of a city to it. This was the impetus for its rapid development. Already literally twenty years later, in numerous shops and stores one could buy almost everything.
Later in the city there was a railway and telegraph. From Melitopol it was possible to send a telegram to any corner of Ukraine and Russia, as well as abroad. Trains plied to various cities of the country, as well as beyond its borders.

Future of the city
Currently, the city is not developing so rapidly, but still does not stand still. With the support of the United States Agency for International Development and the United States Peace Corps, a city development strategy has been developed. It can be divided into three main points:

1) improving the demographic situation;
2) the creation of new jobs and wage increases;
3) improvement of living conditions of citizens.
It is important that Melitopol continue its development today and become a prosperous city with comfortable living conditions.

# data[].attributes.headline
Travel to the villages that the lignite extinguished from the map 

# data[].attributes.subject
Travel to the villages that the lignite extinguished from the map 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Πηγαίνω προς τους παλιούς οικισμούς που έχουν σβήσει από τον χάρτη και πλέον είναι εκτάσεις του ορυχείου στο Νότιο Πεδίο. Για να περάσω όμως χρειάζομαι την άδεια της ΔΕΗ. Στο φυλάκιο βρίσκεται ο Κώστας, ένα νέο παιδί που εργάζεται στη ΔΕΗ με οκτάμηνη σύμβαση. "Έχεις ησυχία εδώ", του λέω και η απάντησή του ήταν άμεση: "Μακάρι να μπορούσα να φύγω αύριο το πρωί". Περνώντας τελικά το φυλάκιο, έρχεται ένα τζιπ για να με παραλάβει και να με πάει στον Κλείτο και την Χαραυγή. "Μόνος σου δεν μπορείς να πας, θα χαθείς και θα σε ψάχνουν" μου λέει ο Κώστας στην είσοδο. Η περιήγηση ήταν εντυπωσιακή. Δύσβατοι δρόμοι γεμάτοι τέφρα, ταινιόδρομοι που λειτουργούσαν στο φουλ και νταλίκες που περνούσαν δίπλα μας με υπερβολική ταχύτητα. Κανείς από τους υπαλλήλους της ΔΕΗ δεν μασάει τα λόγια του. Τα χρόνια της κρίσης οι υπάλληλοι μειώθηκαν σημαντικά. Πλέον γίνονται προσλήψεις με οκτάμηνες συμβάσεις και μισθούς των 500 ευρώ. "Πώς να ζήσεις;" αναρωτιούνται οι περισσότεροι. Τα θανατηφόρα ατυχήματα είναι αρκετά, ενώ πολλές υποθέσεις αποσιωπώνται. Ρομά που εισβάλλουν κρυφά στους χώρους για να κλέψουν χαλκό ή σίδερα αγγίζουν καλώδια υψηλής τάσης, πεθαίνουν και οι υπόλοιποι απλώς μαζεύουν τα πτώματα και φεύγουν. Αναμφίβολα, οι συνθήκες για τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ είναι δύσκολες. Δουλεύουν στον βαρύ χειμώνα σε θερμοκρασία -20 βαθμούς Κελσίου και στη ζεστή, ασφυκτική ατμόσφαιρα του καλοκαιριού. Πάντως, η ΔΕΗ έχει κάνει προσπάθειες να μειωθούν οι ρύποι, π.χ. με την κατασκευή της τελευταίας μονάδας ΑΗΣ V, που μειώνει κατά 95% τις ρυπογόνες ουσίες. Από την άλλη πλευρά, βέβαια, υπάρχουν και αυτοί που διαφωνούν και εκφράζουν επιφυλάξεις για την επόμενη μέρα. Ο καθηγητής του ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας και πρόεδρος της Οικολογικής Κίνησης Κοζάνης, Λάζαρος Τσικριτζής, υποστηρίζει: "Δυστυχώς, είμαστε ένας λαός που μεταθέτουμε τις ευθύνες στις επόμενες γενιές. Ο λιγνίτης είναι ένα βρόμικο και ρυπογόνο καύσιμο, με αποτέλεσμα να έχουν καταστραφεί οι φυσικοί πόροι. Η Βεγορίτιδα έχει χάσει το 90% των νερών της και πλέον λαμβάνονται πολλά κυβικά νερού από τον Αλιάκμονα. Επίσης, πολλοί λένε ότι είναι φθηνό καύσιμο, αλλά αν συνυπολογίσουμε το εξωτερικό κόστος, τελικά είναι ακριβό. Τα πλεονεκτήματα προ πολλού έχουν πάψει να ισχύουν και πρέπει να στραφούμε σε άλλες πηγές ενέργειας, όπως ο αέρας και ο ήλιος. Ζούμε εξήντα χρόνια αγκαλιά με τον λιγνίτη κι έχει έρθει η στιγμή να κάνουμε μια αποτίμηση χωρίς ακρότητες, εγκαταλείποντας τον μονόδρομο αυτό για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Πράγματι, για μεγάλη περίοδο ήταν μια σημαντική αναγκαιότητα ο λιγνίτης. Η Ελλάδα έβγαινε κατεστραμμένη από έναν Εμφύλιο και περνούσε στη φάση του εξηλεκτρισμού. Από κει και πέρα, κολλήσαμε σε αυτόν, χωρίς να υπολογίζουμε ότι ως χώρα έχουμε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε. Από τη δεκαετία του 1990 έχουν χτυπήσει τα καμπανάκια για τη ρύπανση του περιβάλλοντος, αλλά όλοι στην περιοχή έκλειναν τ' αυτιά τους. Υπάρχει η ορατή και η αόρατη ρύπανση. Είναι όνειδος το ότι τόσα χρόνια δεν έχει γίνει μια επιδημιολογική μελέτη που να εξετάζει τη σημερινή κατάσταση σε σχέση με τις αιτίες που τη δημιούργησαν. Όσες ξεκίνησαν, για ανεξήγητους λόγους σταμάτησαν Για πολλά έτη ο λιγνίτης μάς έδινε φθηνό ρεύμα που στοίχισε ακριβά στις επόμενες γενιές. Έχουμε κάμψη της παραγωγής και το πιο σημαντικό είναι ότι ο λιγνίτης έχει μόνο τριάντα χρόνια ζωής. Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για το τι θα γίνει τη μετά τον λιγνίτη εποχή. Μια ζωή με το "θα δούμε" και το "δεν βαριέσαι, βλέπουμε". Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Κοζάνη. Υπήρχε μια συνεχής αλληλοτροφοδότηση πελατειακών σχέσεων. Ζητούσαν ανταποδοτικά έργα από τη ΔΕΗ και όταν ανακοινώνονταν νέες μονάδες, όλοι χειροκροτούσαν αρχικά, αλλά κλαίγανε μετά λόγω των επιπτώσεων. Υπήρχαν χωριά που ήθελαν να χαρακτηριστούν "πληττόμενα" για να πάρουν τις αποζημιώσεις οι κάτοικοι και αρκετοί να διοριστούν στην Επιχείρηση κι έτσι δεν μιλούσαν. Η υπόγεια υδροφορία έχει καταστραφεί. Ας αντιληφθούμε πλέον ότι δουλειά δεν είναι μόνο η ΔΕΗ και ανάπτυξη δεν είναι μόνο ο λιγνίτης".

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
καρκινοπαθείς

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
χωριά του λιγνίτη

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
καρκίνος λιγνίτης

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
Οδοιπορικό στα χωριά που ο λιγνίτης έσβησε απ' το χάρτη

# data[].attributes.attachment_link.description
Πηγαίνω προς τους παλιούς οικισμούς που έχουν σβήσει από τον χάρτη και πλέον είναι εκτάσεις του ορυχείου στο Νότιο Πεδίο. Για να περάσω όμως χρειάζομαι την άδεια της ΔΕΗ. Στο φυλάκιο βρίσκεται ο Κώστας, ένα νέο παιδί που εργάζεται στη ΔΕΗ με οκτάμηνη σύμβαση.