# data[].attributes.body
Osmanlı tarihinde Meşrutiyet ilk olarak 1876 yılında, II. Abdülhamid tahta çıktığında ilan edilmiş olsa da, bu deneme oldukça kısa sürmüştü. Osmanlı tarihinde bu siyasi yapının gerçekten işlediği ve önemli olduğu süreç II. Meşrutiyet yıllarıydı.
İttihad ve Terakki Cemiyeti, 1908 yılında yapılan seçimleri kazandığında, henüz Osmanlı Devleti’nin her bölgesinde gerçek anlamda örgütlenmiş bir siyasi parti değildi. Ancak Meşrutiyet’in ilanını sağlayan Cemiyet olarak, seçimleri kazanması muhtemel olan tek parti de onlardı. Bu nedenle, Osmanlı Devleti genelinde bölgesel anlamda etkili, tanınmış, güçlü kişiler, seçimlere İttihad ve Terakki partisi adı altında katılmıştı.

# data[].attributes.body
31 Mart Vakası, II. Meşrutiyet'in ilanından sonra İstanbul'da yönetime karşı yapılmış büyük bir ayaklanmadır. Rumî Takvim'e göre 31 Mart 1325'te başladığı için bu adla anılmıştır. On üç gün süren ayaklanma, II. Meşrutiyet döneminin en önemli olaylarından biri olarak kabul edilir.

# data[].attributes.body
24 Temmuz 1923’te Lozan Antlaşması imzalanmış, yeni Türk Devleti’nin bağımsızlığı kabul edilmişti. İkinci dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin toplanmasından 2 ay sonra 13 Ekim 1923’de Ankara Türkiye Devleti’nin Hükümet Merkezi oldu.

Artık, mevcut rejimin isminin de bütün açıklığı ile konulması, yeni devletin başkanının seçilmesi gerekiyordu. O güne kadar Devlet Başkanlığı görevi, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı olarak Atatürk tarafından yürütülmüştü. Diğer taraftan bazı yabancı ülkeler de Lozan Antlaşması’nı onay için Türkiye’deki yeni devlet rejiminin daha açık şekilde belirlenmesini istiyorlardı. Bu sıralarda, 27 Ekim 1923’te İcra Vekilleri Heyeti’nin istifası ve Meclis’in güvenini kazanacak bir kabine listesinin oluşturulamaması da bu soruna ivedi bir çözüm gerektirdi. İşte, iç ve dış şartların doğurduğu bu gelişmeler sonucu 29 Ekim 1923 akşamı cumhuriyet ilân edildi. Bu suretle yeni devletin yönetim biçimi bütün açıklığı ile ismini almış oluyordu.

Cumhuriyetin ilânı ile "Egemenlik kayıtsız, şartsız milletindir" kuralı, artık devlet yönetiminde, en belirgin şekliyle yerini alıyor; demokrasiye giden yol daha aydınlık olarak çiziliyordu.

Atatürk, cumhuriyeti ilân ederken demokrasinin bütün kurallarının zamanı geldikçe uygulanması görüşünde idi. Türk milletinin, siyasal haklarını dilediği gibi kullanması, memlekette çoğulcu demokrasinin işlerlik kazanması, onun baş amacı idi. Nitekim çok partili döneme geçme ile ilgili Atatürk döneminde yapılan iki büyük deneme, bu hususu göstermektedir; ancak çağdaşlaşmayı amaçlayan büyük devrimlerin yapıldığı bu dönemde, muhalefet partileri iyi niyetlerine rağmen kendilerine katılan gerici çevrelerin, cumhuriyet rejimini devirmek isteyen fırsatçıların da gizli faaliyet odakları haline geldi. Bu suretle şartların henüz müsait olmadığı bir dönemde, çok partili rejim, ister istemez bir süre daha ileriye bırakıldı.

Bu bakımdan Atatürk dönemini ve bu döneme egemen olan tek parti rejimini, Türkiye’yi çoğulcu demokrasiye ulaştırma yolunda gelecek için engelleri ortadan kaldırmayı amaçlayan, bu nedenle halkın siyasal ve sosyal eğitime önem veren bir zaman aralığı olarak yorumlamak gerekir.

# data[].attributes.body
Yeni Osmanlılar, 1865 yılında ortaya çıkan, Osmanlı milliyetçiliğini savunan, Montesquieu ve Rousseau gibi Fransız Devrimi'nin kavramcılarını benimsemiş, Osmanlı'nın ilk anayasasını ve parlamenter sistemini geliştirmiş devlet adamlarıdır. Yeni Osmanlı Cemiyeti ise devlet adamlarının oluşturduğu cemiyettir.

# data[].attributes.body
Osmanlı Devletinde II. Abdülhamit dönemi, 31 Ağustos 1876’da başlar ve Abdülhamit’in 33 senelik saltanatının ardından tahttan indirildiği 27 Nisan 1909‘da biter. Meşruiyet rejimine geçmekte direnen Sultan Abdülaziz’i tahttan indiren Osmanlı bürokrasisi, V. Murat’ı tahta geçirmişti. Ancak V. Murat tahta geçmesinden kısa bir süre sonra psikolojik sorunlar yaşamaya başladığından kısa bir süre sonra tahttan indirildi. Bunun üzerin meşrutiyete geçiş sözü veren kardeşi II. Abdülhamit tahta çıkarıldı. Sözünü tutan II. Abdülhamit, ilk Osmanlı anayasası olan Kanun-i Esasi’yi, 23 Aralık 1876’da ilan etti ve böylece ilk Osmanlı meclisi açılmış oldu. Ancak meclisin ömrü çok uzun sürmeyecek, 93 Harbi’ni ileri süren Abdülhamit, savaş koşullarını ileri sürerek, 14 Şubat 1878’de meclisi kapatacaktır.
Bu tarihten itibaren Osmanlı Devleti, meşruti monarşiden mutlak monarşiye geri dönmüş ve bu dönem 1908’e kadar sürmüştür.

# data[].attributes.body
Tercüman-ı Ahval

Osmanlı Devleti’nde Batılılaşma hareketlerinin iyice hızlandığı 1860 yılında, İbrahim Şinasi ve Agah Efendi ortaklığında, Tercüman-ı Ahval  isimli bir gazete yayımlanmaya başladı. Bu gazeteden sonra, Osmanlı Devleti’nde yayımlanan gazetelerin yapısı ve toplumsal rolü ciddi şekilde değişti. Özellikle başkent İstanbul’a bakıldığında, gazeteler imparatorluğun son altmış yılında Osmanlı toplumunun ve kültürünün en önemli boyutlarından bir tanesi haline geldi.

# data[].attributes.body
Vaka-i Hayriye subay sınıfının ortaya çıkmasına sebep olan batılılaşma sürecinin başlangıcı olarak gösterilebilecek bir olaydır. Vaka-i Hayriye ile birlikte Tanzimat, 19. yüzyılda yeni bir toplumsal sınıfı şekillendiren en önemli olaylardan bir tanesidir. Tanzimat Fermanı ile Osmanlı Devleti batılılaşmaya, Batı’nın hayat tarzını, siyasetini, devlet yapılanmasını açık bir şekilde örnek almaya başlamıştır. Bu süreçle birlikte ortaya çıkan yeni, Batılılaşmış bir insan grubu, Osmanlı tarihinin geri kalanında kritik bir rol oynamıştır.

# data[].attributes.body
Tanzimat Fermanı sık sık Osmanlı Devleti’ndeki Batılılaşma sürecinin başlangıcı olarak gösterilse de, imparatorluktaki değişim hareketleri daha önceden başlamıştı.

# data[].attributes.body
II. Mahmud devrinin en önemli icraatından olan Yeniçeri Ocağı’nın kaldırılması (17 Haziran 1826) Osmanlı tarihinin önde gelen duraklarından birini teşkil eder ve kaynaklarda genelde “hayırlı olay” tanımlamasıyla anılır.

Tanzimat Fermanı, Osmanlı Devleti’nin 19. yüzyılı üzerinde çok büyük bir etkiye sahip oldu. 1839 yılının 3 Kasım gününde, Gülhane Parkı’nda ilan edilen bu ferman, Osmanlı Devleti’nde Batı’yı örnek alarak bir modernleşme ve değişim çabasına yol açtı. İlerleyen yıllarda bu süreci değiştiren ve buna farklı boyutlar ekleyen gelişmeler yaşansa da, aslında Tanzimat etrafında gelişen bu süreç, hiçbir zaman gerçek anlamda sona ermedi. Tanzimat Fermanı sık sık Osmanlı Devleti’ndeki Batılılaşma sürecinin başlangıcı olarak gösterilse de, imparatorluktaki değişim hareketleri elbette 1839 yılında başlamamıştı. 17. yüzyıldan sonra Avrupa’ya karşı üstünlüğünü kaybeden Osmanlı Devleti, askeri ve ekonomik olarak sıkıntılar yaşadı

# data[].attributes.body
Galeri yürüşümüzden sonra 12 Şubat Cumartesi açılacak K12 görevine göre notlarımızı buraya eklemenizi rica ediyorum.