# data[].attributes.body
19.yy’ın son çeyreğinde ortaya çıkmıştır.

Nesneleri olduğu gibi anlatmak mümkün değildir. Nesneler değişerek anlatılabilir.

Anlatımda sözlerin sözlük anlamından bıkan sembolistler yaşatmaya çalışırlar.

Şiirde anlam açıklığından kaçındılar.

Şiir anlaşılmak için değil hissedilmek içindir.

Şiirde alaca karanlık üzüntü ve ay ışığı, gün doğumu, gün batımı gibi belli belirsiz varlıklar görüntüleri yansıtırlar.

Şiirde musiki her şeyden önce musiki ilkesini savundular.

Sanat için sanat anlayışına bağlılardır.

Dil herkesin anlayacağı seviyede değil oldukça ağırdır

Temsilcileri: Baudelaire, P. Verlaine, A. Rimbaud

Türk edebiyatında ise; Ahmet Haşim, A. Hamdi Tanpınar, Cahit Sıtkı Tarancı, biraz da Cenap Sahabettin

# data[].attributes.body
...

Şakaklarıma kar mı yağdı ne?
Benim mi Allahım bu çizgili yüz?
Ya gözler altındaki mor halkalar?
Neden böyle düşman görünüyorsunuz;
Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?
...
Cahit Sıtkı Tarancı

# data[].attributes.body
Romantik şiir anlayışı ile Fransa da ortaya çıkmıştır.

Doğal güzelliğe ve dış görünüşe büyük önem verir.

Sanat sanat içindir ilkesini savunmuştur.

Nesneleri dış görünüşünü aktarmışlardır.

Kelimeler seçilerek kullanılır. Kelimelerin sıralayışı ve ahenk önemlidir.

Kafiye ve Redife önem verilir.

Romantizm’de bırakılan eski Yunan ve Latin kültürüne dönüşmüştür

Temsilcileri: Th. Gauthier, Theodore Debanvaille, Francois Coppee

Türk edebiyatında ise; Tevfik Fikret, Cenap Sahabettin, Yahya Kemal

# data[].attributes.body
19.yy’ın ikinci yarısında Fransa’da romantizme tepki olarak doğmuştur.

Konu gerçekten alınır. Olay ve kişiler yaşanan ve yaşayan kişilerin benzerleridir

Kişilerin ruhi davranışlarını etkileyen onların kişiliklerini çizen çevre ve ortamın tanıtılmasına önem verilir.

Betimlemeler yazarın gözüyle yapılmaz kahramanın gözüyle yapılır.

His ve hayale kapılmadan toplum gerçeklerini olduğu gibi yansıtır.

Sanat için sanat görüşünü savunurlar.

Hikâye ve Romanda uygulanır.

Temsilcileri: Honero De Balzac, Stendhal, Gustave Flubert, Tolstoy, Dostoyevski, Ernest Hemingvay, Steinbeck

Türk edebiyatında ise; Recaizade Mahmut, Nabizade Nazım ,Yakup Kadri , R. Halit Karay

# data[].attributes.body
Fransa’da 1830 yıllarında Klasizme tepki olarak doğmuştur.

Klasik edebiyatın kural ve şekilleri bırakılır.

Konular eski Yunan ve Latin edebiyatı yerine Hıristiyanlıktan tarihten ve günlük yaşamından alınır.

Akıl yerine duygulara ve hayallere önem verirler.

Sanatçılar kendi eserlerinin kişiliklerini gizlemezler.

Sanat toplum içindir görüşünü benimsemişlerdir.

Tabiat önemlidir. Gözlem ve tasvire önem verilir.

Konular işlenirken iyi, kötü, doğru, yanlış gibi karşıtlıklardan yararlanırlar.

Üç birlik kuralı terk edilir.

Temsilcileri: J. J. Rousseau, Voltaire, Victor Hugo, Goethe, Schiller, Chateaubriand, George Sand

Türk edebiyatında ise Namık Kemal A.Hamit Tarhan, A.Mithat Efendi.

# data[].attributes.body
Makber
Eyvâh! .. Ne yer, ne yâr kaldı,
Gönlüm dolu âh ü zâr kaldı.
Şimdi buradaydı gitti elden,
Gitti ebede gelip ezelden.

Ben gittim o hâksâr kaldı,
Bir kûşede târumâr kaldı.
Bâkî o, enîs–i dilden eyvâh!
Beyrût’ta bir mezâr kaldı.
...
A.Hamit Tarhan

# data[].attributes.body
17.yy ortalarında Fransa’da ortaya çıkan edebiyat akımıdır.

Akla ve sağduyuya değer verirler.

İnsandaki tabiata, insanların iç dünyasına saygı göstermek esastır,

Konularını eski Yunan ve Latin edebiyatından alırlar.

Kahramanları seçkin kişilerdir. Sıradan insanlara eserlerinde yer vermezler.

Önemli olan konu değil konunun işleniş biçimidir

Dil, üslup kusursuz bir şekilde işlenmiştir. Dil açık, yalın ve soyludur.

Sanat için sanat görüşünü savunurlar.

Sanatçı eserde kendini gizler.

Tiyatroda üç birlik kuralına uyulur.(olay, zaman, mekân)

Bu akımın en önemli temsilcileri: Moliere ,Corneille, Racine, La Fontaine,    La Bruyere, Daniel Defoe

Türk edebiyatında ise Şinasi ve Ahmet Vefik Paşa ‘dır.

# data[].attributes.body
Determinizm anlayışını romana getiren bu akım 19. asrın ikinci yarısında Fransa’da ortaya çıkmıştır.

Determinizme göre tabiat olaylarında aynı sebepler aynı sonucu doğurur. Natüralistler, Determinizmi topluma ve insan uyguladılar.

Toplum büyük bir laboratuar, insan deney konusu, sanatçı da bilgin sayıldı.

İnsan kişiliğini anlatabilmek için soya çekim yasalarından ve toplum biliminden yararlandılar.

Romanlarda kahramanların portreleri ince ayrıntılarına kadar verilir.

Yazar eserde kişiliğini gizler.

Gözlem ve tasvir önemlidir.

Eserlerinde hayatı bütün yönüyle anlatırlar.

Bedenden ayrı bir ruh yoktur.

Dil her seviyedeki insanın anlayabileceği bir düzeyde tutulmuştur

Sanat toplum içindir anlayışı doğrultusunda eserler verilmiştir.

Temsilcileri: Emile Zola, Goncoutr Kardeşler, Guy De Maupassent, Alphonse Daudet

Türk edebiyatında ise; H. Rahmi Gürpınar, Nabizade Nazım, Beşir Fuat

# data[].attributes.body
...
Sokaklarda seylabeler ağlaşır
Ufuk yaklaşır, yaklaşır, yaklaşır;

Bulutlar karardıkça zerrata bir
Ağır, muhtazır dalgalanmak gelir;
...
TEVFİK FİKRET