# data[].attributes.body
Bratanek Pileckiego twierdzi, że podczas rozprawy odczytano list Józefa Cyrankiewicza w którym ówczesny premier napisał: „Gdyby oskarżony zechciał powoływać się na mnie, na moją znajomość z Oświęcimia, nie może to absolutnie w żadnym wypadku zmniejszyć jego winy i nie może spowodować złagodzenia wyroku. Oskarżony Witold Pilecki jest wrogiem Polski Ludowej, jest bardzo szkodliwą jednostką, dlatego powinien ponieść najwyższy wymiar kary”. Jednakże żadni inni świadkowie (w tym obrońcy skazanych) nie potwierdzili tego faktu, a w aktach sądowych nie ma takiego listu, ani zaś żadna inna relacja tego nie potwierdza.

# data[].attributes.body
Prośby o ułaskawienie Pileckiego skierowali do prezydenta Bolesława Bieruta prócz obrońcy, przyjaciele oświęcimscy i żona rotmistrza Pileckiego]. Bolesław Bierut nie skorzystał z prawa łaski.

# data[].attributes.body
W 1940 roku, na rozkaz otrzymany od przełożonych, Witold Pilecki sprowokował swoje aresztowanie przez Gestapo i trafił do obozu w Auschwitz. W obozie przebywał do 1943 roku. Zagrożony dekonspiracją podjął udaną próbę ucieczki. W obozie przebywał do 1943 roku.

# data[].attributes.body
Brał udział w powstaniu warszawskim, dowodził jednym z oddziałów zgrupowania Chrobry II

# data[].attributes.body
Po upadku powstania trafił do niemieckiej niewoli, przebywał w Lamsdorfie (Łambinowicach) i Murnau

# data[].attributes.body
W grudniu 1945 roku wysłano go do Polski, by organizował podziemne struktury antykomunistyczne.

# data[].attributes.body
Został aresztowany 8 maja 1947 roku. Poddano go torturom i postawiono przed sądem między innymi pod zarzutem przygotowywania zamachu na życie wysokich funkcjonariuszy bezpieki. Został skazany na karę śmierci i stracony 25 maja 1948 roku.

# data[].attributes.body
Po zakończeniu II wojny światowej Witold Pilecki otrzymał przydział do 2 Korpusu Polskiego

# data[].attributes.body
ur. 13 maja 1901 w Ołońcu, zm. 25 maja 1948 w Warszawie