# data[].attributes.body
Kim jest? (Pochodzenie, klasa społeczna, rodzina itp.)

# data[].attributes.body
Kim jest? (Pochodzenie, status społeczny itp.)

# data[].attributes.body
Razem z mężem mieszkała w kamienicy należącej do Łęckich, potem do Wokulskiego. Baronowa pochodziła z mieszczańskiej, majętnej rodziny, mimo to nosiła się bardzo ascetycznie.

# data[].attributes.body
Nie należy w rodzinie arystokratycznej do godnych zaufania.

„Krzeszowska, która utopiłaby nas w łyżce wody..."

# data[].attributes.body
Krzeszowska jest „trochę narwana" - według Mraczewskiego.

# data[].attributes.body
Histeryczka.
Awanturuje się, konfliktowa osoba.

# data[].attributes.body
Krzeszowska cynicznie ocenia mężczyzn

„Znam ja was. Obsypujecie pieszczotami kobietę, dopóki wam nie zaufa, a potem trwonicie jej majątek i żądacie rozwodu..."

# data[].attributes.body
Wariatka i wrogo nastawiona do innych

„A co o nich plecie ta wariatka, niech pan nie słucha. Ona nienawidzi Stawskiej, nie wiem nawet za co. Chyba za to, że jest piękna i ma córeczkę jak cherubinek... "

# data[].attributes.body
Bezwzględna wobec innych, chciwa

„To jest o tyle cicho, że już nie słyszeliśmy nic o pani baronowej, tylko jej lokatorowie wpadali do nas z pretensjami. Najpierw przybiegł szewc, ten z trzeciego piętra w tylnej oficynie, płacząc, że nowa właścicielka podwyższyła mu komorne o trzydzieści rubli na rok".

# data[].attributes.body
Małżeństwo państwa Krzeszowskich od momentu śmierci jedynej córki, istnieje tylko na papierze. Mąż jej bowiem cały majątek roztrwonił obstawiając konie na wyścigach. W zasadzie nie wiemy, jaka była pani Krzeszowska przed śmiercią córeczki oraz na początku związku z baronem.

# data[].attributes.body
Starsza, dojrzała kobieta.

# data[].attributes.body
Baronowa nie potrafi poradzić sobie ze śmiercią jedynego dziecka.

# data[].attributes.body
Pochodzi z  rodziny mieszczańskiej. Dzięki majątkowi weszła do arystokracji, Krzeszowski ożenił się z nią dla pieniędzy.

# data[].attributes.body
Przeciwności losu sprawiają, że staje się kobietą oschłą, nieszczera, zajmującą się plotkami i intrygami.

# data[].attributes.body
Wiedzie życie nieszczęśliwe i pełne złości.

# data[].attributes.body
Jest bardzo zazdrosna o męża, stara się walczyć z rywalkami, nawet tymi wymyślonymi. Podejrzewa o romans z Krzeszowskim panią Stawską i chce jej zepsuć opinię.

# data[].attributes.body
Nie cofa się przed oszustwami i pomówieniami (sprawa oskarżenia Stawskiej o kradzież lalki).

# data[].attributes.body
Przebiegłość, obłudę i skąpstwo, a także pragnienie znajdowania się w centrum uwagi.

# data[].attributes.body
Stawska została posądzona o kradzież lalki, sprawiano jej wiele razy przykrość a ona to cierpliwie znosiła. Wokulski i Rzecki pomogli Helenie w posądzeniach o kradzież.

# data[].attributes.body
Maria, nazywana też Marianną, była dziewiętnastoletnią prostytutką.

# data[].attributes.body
Zwracała uwagę otoczenia wulgarnym makijażem (zbyt mocno pokryte różem policzki) oraz wyzywającym strojem (aksamitny kaftanik i jaskrawy kapelusz). Zanim zajęła się prostytucją, pracowała w szwalni, ale głodowe zarobki nie starczały na utrzymanie się i opłacenie mieszkania. W domu publicznym znów wpadła w długi, miała spór z „gospodynią”.

# data[].attributes.body
Maria była prostytutką i  nie przeszkadzało to jej.

# data[].attributes.body
Język Marianny jest prosty i wulgarny
„To stara będzie się wściekać... To jej narobię... Cha... Cha!... Ale... może pan tylko naciąga?”

# data[].attributes.body
Na złą drogę Mariannę sprowadził Kazimierz Starski.

# data[].attributes.body
Maria była wyzywająco ubrana a jej widok powodował odrazę wśród innym ludzi.

# data[].attributes.body
Maria była religijna
„na ziemi wciąż klęczała młoda dziewczyna w aksamitnym kaftaniku i jaskrawym kapeluszu. Gdy zwróciła oczy na oświetlony grób, jej także błysnęło coś na wyróżowanych policzkach. Jeszcze raz ucałowała nogi Chrystusowi, ciężko podniosła się i wyszła.”

# data[].attributes.body
W głębi duszy Marianna to pokorna kobieta.

# data[].attributes.body
Maria za nieposłuszeństwo była katowana.
„zapłacą jak wtedy w karnawale, com później tydzień leżała.”

# data[].attributes.body
Wdzięczna Wokulskiemu. Maria została zresocjalizowana u Magdalenek, weszła na dobrą drogę, była chętna do nauki.

# data[].attributes.body
Marianna stała się pracowita, chciała być niezależna, dostrzegała innych ludzi którzy potrzebują także pomocy
„fundusze, na mnie grzeszną ich nie wydaje. Bo ja teraz sama sobie poradzę, bylem miała o co ręce zaczepić, a ludzi, co potrzebują gorzej niż ja, nieszczęśliwa, zhańbiona, w Warszawie nie brak...!”

# data[].attributes.body
Marianna wstydziła się swojej przeszłości i tym kim była.

# data[].attributes.body
Marianna była pokorna. Akceptuje swoje położenie, jest bezinteresowna.

# data[].attributes.body
Maria była troskliwa i opiekuńcza wobec Węgiełka.

„Tymczasem na początku świętego postu zesłał Pan Bóg miłosierny na mnie takiego bolaka, żem musiał leżeć w domu, i jeszcze doktór mnie pokrajał. Aż tu panna i Marianna jak nie zacznie do mnie chodzić, łóżko prześciełać, pokrajanie mi opatrywać... Mówił doktór, żeby nie jej opatrunki, tobym z tydzień dłużej leżał".

# data[].attributes.body
Wyszła za niego za mąż i była mu wierna.

# data[].attributes.body
Marianna to dobra żona
„Gospodyni staranna, dobrze gotuje, pięknie szyje i w domu cichutka jak pajęczyna.”