# data[].attributes.body
Aurreko urtean unibertsitatean behaketa landu genuen praktiketara joan aurretik. Behaketa prozesu bat dela uste dut, horren barruan ikusi, begiratu, analizatu... behar dugu eskolaren inguruan gertatzen den guztia.

Behaketa ez da lan erraza irakasle-ikertzaile batentzat, momenturo adi egon behar gara, bai klasea ematen denean, bai ikasgaiez aldatzean, bai patioan, ikasle eta irakasleen arteko harremana gauzatzean, ikasle-ikasleen artekoa baita... hau guztia gutxi balitz, eskolatik kanpo gertatzen dena ere behatu behar du irakasleak, horrela, egoeraren arabera bere ikasleen portaerak ulertuko ditu.

Gelan bertan, espazioa eta dekorazioa behatuko nuke; gela espazio egokia duen edo ez ikasle kopuruarentzako, dekorazioa ikasleek egindakoa den edo ez, irakasgaietan ematen denaren arabera aldatzen den ala ez, hiztegiak eta bestelako baliabideak eskuragarri duten gelan edo ez... Horrez gain, ikasleek eta irakasleek erabiltzen dituzten materialak (liburuak, arbela digitala edo tradizionala...) behatzea interesgarri eta erabilgarri ikusten dut nire etorkizunerako. Ikastetxean komunak, pasiloak, patioak, irakasleen gela, ordenagailu edo teknologia gela, gelen banaketa... ikustea eta analizatzea ere baliagarri ikusten dut. Esan beharra daukat ikasleen erreakzioak dekorazioa aldatzean edo beste gela batera joatean behatzea interesgarria izango litzateke, bertan ikusten da ikasleen motibazioa. Edonon eta edonoiz behatuko nuke ikasleen eta irakasleen arteko harremanak baita ikasle-ikasle harremanak ere, modu honetan jakingo nuke ea haurrek ezberdintzen duten egoera, lekua eta pertsona era batean edo bestean komunikatzeko.

Labur esanda, alde batetik hezkuntzari dagozkiona ikusi eta ikertu behar dugu; ikasgaiak, materiala, ikasgela, parte-hartzea, elkarlanak... Beste aldetik, behatu behar da hezkuntzatik kanpo sumatzen dena; gelako dekorazioa, harremanak, espazioa, ikastetxearen instalazioak... Gure begiek, ikusmena eta oharmena harrapatzen duten guztia behatu eta ikertu behar dugu.

Iratxe Gistau.

# data[].attributes.body
Zer behatu beharko luke irakasle-ikertzaile batek? irakaslea ikertzailea den heinean, gelako testuinguruan kokatu beharko litzateke lehenengo eta behin. Hau da, zer nolako gela daukan, zer nolako elkarlana egon daitekeen ikastetxearen eta auzoko edo herriko elkarte edo mugimenduekin, zeintzuk diren eskuragarri dituen materialak eta baliabideak, horiekin zer egin nahi duen, zer egin dezakeen, eta azkenik, haurrei eskaini nahi dien testuingurua nolakoa izatea nahi duen erabaki behar du.

Behin, testuingurua argi eukinda, bere gelako haur taldea ezagutzen hasi beharko litzateke, beraien  gaitasun anitzak, interesak, indarguneak, ahulguneak, beraien artean sortzen diren harreman motak, egoera disruptiboen jatorria, haur bakoitzaren jokabidea testuinguru  edo egoera ezberdinetan, ...

Guzti hau argi eukinda (haur bakoitza bere indibidualtasunean eta talde-harremanetan ezagutzen duenean) behaketa haratago joan daiteke. Momentu honetan, irakaslea bere klaseen programazioa eta testuingurua aldatzen hasiko da, haurren beharrei egokituz, esperientzia aberasgarriak eskainiz, inklusiorako pausoak emanez.

Guzti hau ez da bakarrik gelan gertatzen dena begiratuz lortzen. Norberaren lan egiteko sisteman aldaketak egiteko prest egoteak hausnarketa sakon bat dakar berarekin. Hau da, irakasleak ikusten dituen gertaerak, portaerak, erreakzioak,... eguneroko batean apuntatu beharko lituzke, hauei buruzko hausnarketa ere bertan idatziz. Datuak, pentsamenduak, ideiak, hausnarketak, etab idatziz edukitzerakoan, aldaketetarako tresna bihur litezke.

Irakasle-ikertzaile batek ez die inolako beldurrik aldaketei, eta horretarako bere begien aurrean daukana behatzeko ohitura dauka, hortatik ondorioak ateraz eta bide berriak bilatzeko lan eginez.

Jone Marina Iraculis

# data[].attributes.body
Behaketa, gure lanaren kasuan, gelan edo ikastetxe batean gertatzen dena arretarekin begiratzea da, arreta hori, gelaren edo ikastetxearen aspektu ezberdin askotan jarri dezakegu. Argi daukat gure lana ondo burutzeko ezinbestekoa dela, haurraren beharrei erantzun egokia ematen jakiteko, bere interesa edo motibazioa pizten jakiteko, ikastetxearen barruan egon daitezkeen arazo edo gatazkak konpontzen jakiteko, famili eta eskola kanpoko giroarekin tratatzen jakiteko,...
Aspektu ezberdin guzti hauek arretan begiratzen baditugu, dakigunarekin alderatu eta, hortik konklusio, iritzi ezagutza edo ikuspuntu ezberdin edo berriak ateratzea da.
Esan dudan bezala gure lana ondo betetzeko irakasle batek behar duen baliabide bat da, baina, nire ustez gizaki behatzaileak gara, haurrak garenetik hiltzen garenerarte alajaina, azken finean, behaketa ezberdinen bidez ikasten ditugu gauzak gure bizitzan zehar.

Alba Ruiz

# data[].attributes.body
Behaketa norberaren pertzepzioan, interpretazioan eta aurrezagutzetan oinarritzen den ekintza bat da. Non helburua ez den norberak edo besteak egiten duten hori ebaluatzea, baizik eta behaketan antzemandako hutsune eta ahulgunetatik abiatuz aldaketa positibo bat txertatzea, hobekuntza-prozesu bati hasiera ematea. Behaketak konstruktiboa izan beharra baitauka.

Hau honela izanik, behaketak arrakasta izateko, beharrezkoa izango da aurretik behatu beharrekoa definitzea. Hau da, behaketa sistematikoa izatea. Non aurrez behatzaileak behatu nahi duen hura zehaztua izango duen, eskolaren kasuan irakasle-ikasleen edota eskola eta komunitatearen arteko erlazioa behatu daitekeelarik.

Behaketa zerbait zuzena da, aurrez aurrekoa. Beraz, informazioa  modu zuzenean jasotzen da eta gertaerak, jokabideak eta egoerak ematen ari  diren momentuan erregistratzen dira. Hargatik, zentzumen guztien erabilera eskatzen da. Izan ere, behaketa prozesuak irauten duen denboran ematen diren gertaeren/jokaeren/jarreren deskribapen sakona egitea beharrezkoa baita. Garrantzitsua izango delarik, prozesua ahalik eta naturalera izatea. Hots, intrusiboa ez izatea, behaketak “fidela” izan beharra baitauka.

Itziar Azcarraga-urizar Ugarte

# data[].attributes.body
Hitz erraza baina era beran bere baitan asko sartzen duena. Begiratzea, hausnartzea, ulertzea, interpretatzea...
Zer ikusi behar da? Gelako egoera ezberdinak eta ekintzak burutzeko garaian, haur bakoitzaren jarrera eta ekintza bera.
Irakasle edo helduen papera zehatza izan behar dela ere ulertu behar dugu eta hau aurrera eramateko orduan, haurraren bide lagun izan behar dugula ulertuz ekin behar zaio lanari. Beti, haurrak protaginizta direla jakinez eta gu bigarren plano batean jarriaz.
Ze funtsio beteko ditu egingo dugun lanak eta nola interpretatu behar dugun ikusitakoa ere oso argia izan behar da. Ez da inoz etiketak jartzeko erabili behar ez eta ingurukoak kritikatzeko.
Azken finean, egiten dugun lan honek, aurrera begirako mugarriak erraziko bait dizkigu eta haurrari laguntzeko herraminta bezala erabili.
Urteekin dagokienez ere, behaketak interbentzioa orduko herraminta dela ulertuta, adin bakoitzari lotua joan behar da.

Endika Zarrabeitia Salterain

# data[].attributes.body
Nire ustez behaketa obserbatzea da, errealitatean gertatzen dena ikustea eta hausnartzea. Horren ondoren, bere kausak eta egon daitezkeen soluzioak begiratu ditzakegu, baina obserbatzea zerbaiti begiratzeko akzioa da.

Hezkuntza arloan behaketaren garrantzia oso handia da, hezkuntza beti eboluzian dagoelako eta beraz oso garrantzitsua da behatzea nola aktuatzen duten ikasleek ariketa batzuen edo beste batzuen aurrean, eta zein jarrera hartzen duten.

Behaketa egiteko helburu jakin bat izan behar dugu ardatz moduan, obserbazio hau bideratuko duena, eta baita ere aurreiritziak eliminatzea, gure iritzia ez nahasteko errealitatearekin.

Aitana Etxeberria

# data[].attributes.body
Orain arte dakidanarekin esango nuke behatzea dela errealitatearen edo espazio jakin batean gertatzen denaren obserbazio aktiboa edo kritikoa egitea. Ez bakarrik gertatzen ari denari begiratzea, baizik eta gertatzen ari denaren kausez jabetzea eta kausa horiek dagokien testuinguru teorikoan kokatzeko gai izatea: ikusten ari garena ikasi dugunarekin erlazionatzeko gai izatea, alegia.

Behaketarako ezinbestekoa iruditzen zait aurreiritziak gainditzea eta tolerantzia edo aniztasunarekiko errespetutik abiatzea, gure barne muga edo eskema mentalek behaketa distortsionatu ez dezaten. Hori horrela izanik, behaketa oso tresna interesgarria iruditzen zait ez bakarrik ikasleak hobeto ulertzeko, baita norbere buruak errealitatea interpretatzeko duen era hobeto ezagutzeko ere.

Maddi Iñarra.

# data[].attributes.body
Ez nintzen behatzea zer zen pentsatzen jarri erizaintza ikasketak egin nituen arte. Ikasgelan behin eta berriz errepikatzen ziguten gure erronka nagusiena behatzen ikastea zela eta gure lanaren funtsa bertan oinarrituko zela, uneoro pertsona behatzea zela gure eginkizuna, pertsona eta pertsona inguratzen zuen edozer eta edonor. Eta hala zen, behaketa izan da erizain gisa pertsona bat bere osotasunean ulertzeko balio izan didan tresna. Erizaintzak erakutsi dit behaketa ez dela begiratzea soilik, azaleko informazioarekin geratu ordez piska bat haratago begiratzea baizik, hau da, zentzumen guztien bitartez, ikusiz, entzunez, usainduz, ukituz… ahalik eta informazio gehien jasotzea, elkarren arteko loturak egitea eta bertatik ondorioak ateratzen saiatzea. Behaketa on batek pertsona bat sakonago ezagutzera eraman gaitzake, pertsona nola sentitzen den edo bere jarrera eta jokabideak ulertzera.

Behaketa zentzu horretan hartuz gero irakasle batentzat ere guztiz beharrezkoa da behaketa ikasgelan praktikan jartzea. Irakasleak ikasle bakoitzaren garapen osoa eta egokia nahi badu, haur bakoitza behatzea eta bakoitzaren gaitasunak edo beharrak atzematea ezinbestekoa iruditzen zait horrela bakoitzaren ezagutzen, gaitasunen edo erritmoaren arabera laguntza eskaini ahal izateko.

Irakasleak dituen helburuen arabera behaketak bide bat edo beste hartuko du baina helburu garrantzitsuenetako bat ikasleen ongizatea eta garapen egokia ziurtatzea izan daitekeela kontuan harturik, haurrak bakarka behatzeaz gain, aldi berean ikasgelaren behaketa orokor bat egitea ere guztiz beharrezkoa iruditzen zait, ikasle taldearena, gelarena, ikastetxearena… Eta horrez gain, norberaren behaketa ere bai. Irakasleak bere burua behatzea eta bere egoera zein den aztertzea ezinbestekoa iruditzen zait, autoezagutza lana egitea eta bere sentimendu eta emozioak ezagutzea, ikasleei zer transmititzen dien eta zer transmititu nahi dien lantzea.

Leire Ganzarain

# data[].attributes.body
Behaketaren hainbat definizio aurki ditzakegu hiztegi ezberdinetan geldialdi bat eginez. Denak balizkoak eta erabilgarriak irakasle izango garenontzat.  Baina zer eta zertarako behatu dira ordea niri gehien interesatzen zaizkidan galderak. Atzetik aurrera hasiko naiz bi galdera hauek erantzuten.

Zertarako behatu? Irakasle batek irakatsi eta ikasteko grina etengabe bat izan behar duela iruditzen zait. Horretarako irakasle- ikertzaile rolak berebiziko garrantzia du, eta ikertzaile batek oinarrian izan beharko luke behaketa. Beraz gure ikasleak bere osotasunean  behatzeari utzi ezkero irakaskuntza estandarizatu eta mekanizatu hutsean zentratzeko arriskuan izango gara.

Melanie Uttech'-ek  “¿Qué es la investigación-acción y qué es un maestro investigador?”artikuluan idatzirikoan dioen bezala:

“El maestro-investigador no es alguien que lo sabe todo y que imparte su sabiduría a sus estudiantes. Tradicionalmente, el maestro era la persona que debía saberlo todo y enseñarlo, mientras que los niños eran los únicos que aprendían. En el aula de un maestro-investigador, el maestro sigue aprendiendo constantemente. Como dicen las autoras del libro Transformando la práctica docente, «Ser maestro es también ser aprendiz. El aula es igualmente para nosotros un espacio en el que podemos aprender» (Fierro y otras, 2003: 43). Tradicionalmente, la maestra contestaba preguntas para enseñar, pero hoy en día la maestra-investigadora hace muchas preguntas para entender lo que  está pasando con sus estudiantes.”

Zer behatu? Galdera honi erantzun egokia ematea zaila dela iruditzen zait gaur egun dudan jakintza maila kontutan izanda baina saiatuko naiz hala ere. Haurra izan beharko litzateke behatu behar den guztiaren helburua. Honek ez du esan nahi haurra izango denik behatu beharreko bakarra ezta gutxiago ere, baina bai lanaren onura jasoko duena. Gure burua ikertzetik hasita ikaslea zipriztintzen duen oro behaketa aktibo eta kualitatibo batez egitea dela egokiena iruditzen zait. Haurraren unibertsoa ezagutuz gero errazago izango baitzaigu bere munduan sartu eta  hau ulertzea .

Ibai Uriarte

# data[].attributes.body
Pasaden ikasturteako practicumean behaketa egiten eskatzen zen. Egia da inork ez zidala azaldu zer egin behar nuen.
Nik ulertu eta egin nuena: klase barruan eta ikastetxean zer gertatzen zenari adi egon. ikusi, entzun eta notak hartu nituen. Nota horiek aztertu eta marko teorikoarekin konparaketa bat saiatu nintzen egiten.
Beraz behaketa egitea niretzako: Ikusi, entzun eta ikasitakoarekin konparaketa bat egitea da.

Cristina Rojas

# data[].attributes.body
Behaketa irakasle batek izan dezakeen tresna eraginkorrenetako bat dela esango nuke. Behaketaren bidez behar dugun iformazioa lor dezakegu. Aurrez, zer, noiz, nola eta non behatuko dugun zehaztea behar beharrezkoa izango da, behaketa eraginkorra izan dadin. Baita behaketa zein helbururekin burutuko dugun zehaztea ere, horrela, behaketan egin ondoren, datuak aztertu eta beharrezkotzat jotzen badugu erabakiak hartuko ditugu, aldaketak egingo ditugu,  helburua betetzera iritsi arte.
Ikasgelan gauza asko behatu ditzazkegu, besteak beste, haurren interesak, haurren portaera, haurren garapen motorra, gelako espazioen funtzionaltasuna, etab.
Gogoan izan behar da ez dela egokia behaketa edozein momentutan egitea, arreta handia eskatzen baitu, eta denbora eskaini behar zaio, berau eraginkorra eta baliagarria izan dadin.

Lide Lertxundi

# data[].attributes.headline
Behaketari buruzko nire aurre ezagutzak 

# data[].attributes.subject
Behaketari buruzko nire aurre ezagutzak 

# data[].attributes.body
Egia esan inoiz ez diot arreta asko jarri behaketa hitzari. Behaketari buruz nuen definizioa hurrengoa zen: pertsona, ekintza edo objektuei egindako obserbazioa eta hauetatik ateratako ezagutzak. Baina hori al da benetan behaketa hitzaren esanahi osoa? Zergatik iruditzen zait orain irakasle moduan, hain garrantzitsua ondo behatzen jakitea?

Lan honen bitartez, behaketa hitzaren esanahi zuzena zein den ikasi ahal izan dut eta Karl Popperrek eginiko definizioaren arabera `Behaketa beti da bereizlea. Beharrezko ditu aukeratutako objektu bat, eginkizun zehatzbat, interesbat, ikuspuntubat, arazobat. Eta horiek deskribatzeko lengoaia deskribatzailea erabili behar da, baita horri dagozkion hitzak ere.´

Horrez gain, behaketa errealitatera hurbiltzeko eta errealitatea ulertzeko modua dela uste dut. Zerbait zagutzeko eta horren inguruan ikasteko baliabidea. Sistematikoa izan behar du (begiratze hutsarekin ez da nahikoa).
Ezaugarri guzti hauek kontuan izanda, irakasleok behatzaile moduan dugun errespontsabilitateaz konturatu naiz. Garrantsitsua da beti ikasleen behar desberdinak identifikatzea eta hauek identifikatzeko moduak martxan jartzea.

Behatzailearen jarrera kontuan izan beharreko beste faktore garrantzitsua da. Behatzaileak pentsamendu positiboa eduki behar du eta beti hobetzeko moduak zeintzuk izan daitezken ikertu. Berz, behatzaileak ikertzaile jarrera ere izan behar du.

Bukatzeko, behatzeak helburu bat edukitzea oinarrizkoa iruditzen zait. Askotan helbururik gabe egin izan ohi dira behaketak baina modu honetan ez da ezer baliozkoa lortzen. Ikasleen arteko harremanak, eskolako materilen erabilera edota gurasoekin erlazioak gehiago behatu beharko lirateke. Baina besteei behatzeaz gain, auto-behaketa egitea klaseetan oso intersgarria eta aberatsa iruditzen zait.

Paula Etxeberria

# data[].attributes.body
Behaketa, zer da behaketa? Honi buruz pentsatzen hasten naizenean, burura etortzen zaidan lehendabiziko gauza ikasle izan nintzeneko oroitzapen bat da.
Egun hura ez zen beste guztiak bezelakoa izan. Egun hartan pertsona ezezagun bat agertu zen ikasgelan eta gure betiko irakasleak zera esan zigun: "Gaurtik aurrera lagun berri bat izango dugu klasean, bere lana gure egunerokotasuneko jarrerak eta nondik norakoak behatzea izango da". Nik ez nion jaramon askorik jarri esandakoari eta besterik gabe denen artean ikasgelan sartu berria zen laguna agurtu genuen.
Normaltasun osoz, beste egun guztietan bezala irakasleak klaseko dinamika berdina jarraitu zuen, baina niretzako ez zen berdina izan. Pertsona berri horren presentzia arraroa egiten zitzaidan eta bere gainean jarria nuen arreta. Klaseko atzealdean ikusten nuen etengabe begira eta begira, eta noizean behin bere kuaderno txikia ateratzen zuen zenbait apunte hartzen zituelarik. Ez nuen ulertzen zergatik egiten zuen hori, beharbada gure jarrerak eta eginak ebaluatzen zituen eta ondo portatu behar nintzen inungo arazorik ez eukitzeko.
Normaltasun osoz jorratutako eguna ez zitzaidan normaltasun osokoa iruditu niri.
Dena dela, piskanaka piskanaka gure irakasle berria ezagutu nuen eta hordutikan denbora gutxira bere presentziaz ez nintzen ezta konturatu ere egiten.

Niretzako behaketa lanaren ondorio negatibo bat ikasgelako normaltasunari eta eguneroko dinamikari kalte egitea izan daiteke. Horrela gertatzen baldin bada, behaketaren xede guztia galduko genuke.

Behaketa kontextu bateko errealidadea zein den ikusteko eta ulertzeko harreta osoa jartzen duen begirada bezela irudikatzen dut. Ikasgela barnean ematen diren jarreretaz, zailtasunetaz, erraztasunetaz, gatazketaz, adostasunetaz...konturatzeko abilezia lana eta horietaz guztietaz ikasteko jarrera.
Horretarako ezinbestekoa iruditzen zait, behatzailearen jarrera konstruktiboa izatea eta ez epaitzailea; hau da, errealidadea den moduan interpretatzea eta ez bakoitzaren ikuspegi edo printzipioetatik pentsatzea. Era berean, ikasgelan gauzatzen diren aspektu negatiboekin bakarrik ez gelditzea, baizik eta ondo ateratzen direnak eta funtzionatzen dutenak oso kontuan hartzea.
Aurrekoarekin batera, lan hau aurrera eramateko modurik egokiena ikasgelako egunerokotasuneko dinamikan ahalik eta hobekien integratzea iruditzen zait, klaseko errealidadean beste guztiekin batera bat egitea eta inungo jarrera aldaketari sakonik ez gauzatzea.
Behatzaileak laguntzeko eta ikasteko gogoa izan beharko luke. Laguntza, ideia berri eta produktiboak azaleratuz eta ikasketa, etengabeko formakuntza esperimentala bezela.

Ikasgela barruan behatu daitezkenak asko dira: ikaskideen arteko harremanak, irakasle-ikasle komunikazioa, atentzio mailak, kontzentrazio mailak, interesak, axolagabekeriak, irakasleak erabiltzen dituen teknikak (hobeto eta gaizkiago funtzionatzen dutenak), zailtasun eta erraztasun kolektibo naiz partikularrak, talde-lanak, lan indibidualak, gatazkak, konponketak, sentimenduak...
Laburbilduz, ikasgela barneko errealidadea bere osotasunean.

Alexander Iriondo.

# data[].attributes.headline
Ikasle bezala, behaketari buruzko nire aurre ezagutzak

# data[].attributes.subject
Ikasle bezala, behaketari buruzko nire aurre ezagutzak

# data[].attributes.body
Behaketa, haurraren errealitatera eta gelako egoera errealetara hurbiltzen lagunduko digun baliabidea dela esango nuke.

Behaketaren helburua zein den argi izan behar dugu, hau da, zer eta zertarako behatzen dugun ahalik eta informazio zehatzena jasotzeko.

Irakasle bezala, haurraren garapen psikiko eta osasuntsua bermatzea dugu helburu eta hori lortzeko , lagungarria izango zaigu behaketari esker jasotako informazioa eta ondorengo esku-hartzea.

Behaketaren bitartez, haur bakoitzari bere gaitasunak garatzen lagundu, edota dituen zailtasunak garaiz antzeman eta kudeatzen lagundu diezaiokegu. Horretarako, eguneroko behaketa ezinbestekoa izango da.

Haurra ongizatean egon dadin, testuingurua ere kontutan hartu behar dugu. Behaketa beraz, ez da soilik haurrarengan bakarrik mugatuko. Adibidez, irakasle-ikasle-familia arteko harremana nolakoa den, berdinkideen arteko harremanak, espazio eta denbora antolaketa, edota ikasleekin gelan lantzeko materiala behatzeak bere garrantzia du.

Behaketak beraz, sistematikoa izan behar du. Irakasleari hausnartzen, helburuak finkatzen eta nolako esku-hartzea izan behar duen lagunduko diona.

NORA ARISTEGIETA

# data[].attributes.body
Behaketa, errealitatea ikusi eta sentitzeko gizakien duen teknika da, eguneroko jardunaren jarraiketaneurtzeko balio diguna.  Behaketak inguru jakin batean egiten dira, hainbat egoera aztertuaz, ondorioak ateratzeko. Behaketaren helburua hipotesiak formulatu edo baieztatu ahal izateko datuak jasotzea da, ebidentziak.

Behaketa honela definitu du Casanovak (1997, Briz-ek aipatua, op.cit.):

"La observación consiste en el examen atento que un sujeto realiza sobre otro o sobre determinados objetos y hechos, para llegar al conocimiento profundo de los mismos mediante la observación de una serie de datos generalmente inalcanzables por otros medios".

Zer, nola, nork, noiz, zertarako --> garbi eduki behar dugun zerbait behaketa hasi aurretik.  HELBURU BAT izan behar du behaketak, asmo baterako eta datuen bilketa egituratua izan behar du. Horretarako, egunerokoa, dokumentuen jasoketa, audio, argazki zein bideoak erabili ditzakegu, gerora aztertu ahal izateko.
Halere, batzuek hala uste badute ere,  BEHATZEA ez da EBALUATZEA, nahiz eta ebaluaketarako tresna baliogarria izan daitekeen aurretik aipatu dudan bezala. hainbat abantaila ditu behatzeak esaterako,  egoera baten inguruko informazio osatua ematen digu edota  ez du ikasleen eguneroko jarduna gelditzen.

Iker Laparra Guillen

# data[].attributes.body
Behaketa hitza entzutean gure begiez baliatuz zerbait ikusten egotea datorkigu burura, inongo esku hartzerik izan gabe. Era oso zuzen batean hau izanngo zen definizioa, baina gure behaketa helburu pedagojiko batekin lotuta dagoela izan beharra dugu kontuan, hau da, haurra behatzeaz gain bera inguratzen duen ingurune naturalean sortzen dena deskribatzeko gai izan beharra gara.

Behaketak ongi antolaturik dagoen plangintza bat jarraitu beharra dauka. Horregatik, ongi definitu behar da, non, noiz, zer eta nola behatuko den, ondoren identifikaturiko arazoe soluzioa bat planteatu ahal izateklo.

Behaketa egiteko garaian lehen kontuan hartzen zen atal akademikoa alde batera edota bigarren planoan uzten saiatuko gara, eta honen partez behaketa pertsonalago batera joko dugu. Honetarako, umeak dituen harremanak aztertuko ditugu, bere nortasun erreala identifikatzen saiatuko gara, familiak berarengan duen eraginaz jabetzen saiatuko gara, gaitasun akademikoa ere kontuan hartu beharko dugu, era labur batean azalduta, ikasleak eskolara joateko duen motibazioa zein gradutan dagoen identifikatzen saiatuko gara, ondoren motibazio gradu hori izatearen zergatia nondik datorren jakin ahal izateko.

Xabier Zabala

# data[].attributes.body
Psikologia-ikasketak burutzen ari nintzela ikasi nuen behaketa egitearen esanahia. Behaketa alor askotan erabiltzen den teknika da, eta behaketa-mota asko existitzen dira, baina helburu nagusia orokorra dela esan dezaket, hau da: informazioa jasotzea. Teknika hori aplikatzen da, behaketaren arrazoi diren jokabideak aurrez sortutako teoriekin edo hipotesiekin bat datozen ikertzeko eta berriak sortzeko. Beraz, jokabideen inguruko ikerketa dela esango nuke nik.

Aspalditik burutzen da behaketa eskoletan, baina helburua aldatu egin da; lehen, haurraren ikaskuntza ebaluatzea zuen helburu behaketak, gaur egun, aldiz, haratago doa, helburuak askoz ere anitzagoak eta “pertsonalagoak” dira. Hezkuntzan, behaketa ikerketa teknika gisa erabiltzen da, horrek espezifikoa, sistematikoa eta objektiboa izan behar du. Aurreiritziak alde batera utzi eta banakoaren jokabideak ulertzen saiatu behar dugu hezitzaileok. Ikasitakoa errealitatean gertatzen den ikusi, teoriak sakondu, eta horiekin kritikoak izan behar dugu, geure iritzia eta ondorio propioak atera ahal izateko, eta hobekuntzak proposatzeko.

Behaketa bidez aztertuko nukeena da: ikasleen jokabide eta jarrerak, banaka zein taldean; ikasleen arteko harremanak; gatazka-egoerak; materialaren zaintza; banakoaren beharrak, gaitasunak...

Eztizen Elorza

# data[].attributes.headline
Norbere aurrezagutzetatik: Zer da behaketa

# data[].attributes.subject
Norbere aurrezagutzetatik: Zer da behaketa

# data[].attributes.body
Niretzat prozesu baten segida da behaketa. Egoera batek arreta deitzen dizunean, hura ulertzeko edota horren aurrean hobekuntza bat bilatzeko egin beharreko prozesua dela deritzot. Segida horretan, ez dugu soilik begiratuz lan egiten, haurrekin/gurasoekin/lankideekin harremanetan jartzen eta lagungarria izan daitekeen informazioa bilatzen ere osatzen dugu behaketa.

Ikasgelek eta ikastetxeek behaketarako espazio eta egoera ugari eskaintzen dizkigute. Izan ere, hezkuntzari erlazionatutako gaiez gain (metodologia, irakaslearen/ikaslearen rola, harremanak, formazioa, haurren garapena...), gizarteari dagozkion gaiak ere behatu daitezke bertan (hizkuntzaren erabilera, kultura, aniztasuna,...).

Behaketa egiten denean eta haur baten egoeraz hitz egin aurretik, oso garrantzitsua da haurraren etxeko egoera zein den ezagutzea, familiak erlijioarekiko duen harremana ezagutzea edota bere familiaren ohiturak ezagutzea  haur horren egoera ahalik eta hobeen ulertu ahal izateko.

ANDREA ARAGON ACEDO

# data[].attributes.body
Jaiotzetik dugun gaitasun bat dela esango nuke behaketa, etengabeko erabilera egiten dugu eta gaitasun honetan sakontzeak gu hobetu egiten gaitu baina ingurukoak hobekiago egotea ere eragin dezake.
Irakasle moduan, ondo definitu beharreko baliabidea da, zer behatu nahi dugun eta zein helbururekin garbi izatea beharrezkoa da. Hipotesi batzuk izango ditugu abiapuntutzat eta behaketaren bidez hipotesi horiek baieztatu edo aldatuko ditugu.
Behatzea inguruan duguna begiratu eta gure ezagutzekin loturak egitea dela esango nuke. Tresna hau behar bezala erabili edo aprobetxatzea ez da, ordea, hain erraza. Behaketa sakon bat egitea beharrezkoa da bertan dagoen guztiaz ohartzeko. Irakasle moduan ikasleak behatu behar ditugu, baina ezin gara begirada hutsean gelditu; egoera, gertaera, ekintza horren barnean edo atzean dagoena ere ikertu behar du irakasleak eta ikasleaz ordura arte dakienarekin lotu.
Hortaz, behaketa ikasi eta hobetu daitekeen baliabide bat dela esango nuke.
Ikasle izan nintzen ikastetxea eta gela gogora ekarriz, gauza asko behatu zitezkeela iruditzen zait. Besteak beste, hauek zehaztuko nituzke:
- Ikasleen arteko harremanak
- Ikasleek gai batekiko zuten interesa eta honen zergatia
- Ikasleen nortasuna eta behar afektiboak
- Ikasle bakoitzaren gaitasunak
- Familiarekiko atxikimendua
- Espazioen erabilera eta antolaketa
- Irakasleen arteko elkarlana eta motibazioa
Guzti hau behaturik ikastetxearen eta ikasleen inguruko ezagutza sakonago bat lortuko lukeela irakasleak uste dut.

Mikel Agirrezabala Ezkurdia

# data[].attributes.body
Irakasle baten lanean eguneroko behaketak garrantzitsuak dira horixe! Baina, zer behatu beharko luke irakasle batek? Badakigu, ikaslearen ongizatea eta garapen egokia direla garrantzitsuenak beraz, dudarik ez, hori nola lortu da koxka.

Lehenik eta behin baina behaketaren esanahia jakingo beharko genuke. Casanova (1997). Behaketa subjektu batek beste batengan edo objektu eta gertaera zehatz batzuengan egiten duen azterketa arretatsuan datza, hauen ezagutza sakona lortu ahal izateko, beste bide batzuetatik lortu ezin diren datuen behaketaren bidez. Horrela, helburua hipotesiak formulatu edo baieztatzeko datuak jasotzea eta gertaera bere ingurune naturalean sortzen den eran deskribatzea da.

Nire ustez oso inportantea da espazio fisikoaren behaketa. Bertan, haurra seguru baldin badago, bere garapena egokia izango da. Haurrak berezko esploratzeko gaitasuna du eta hori sustatzeko ezinbestekoa da espazio fisikoan seguru sentitzea.Horregatik, oinarrizkoa da inguru horren behaketa.

Aurrekoaz gain, beste arlo desberdin asko ere garrantzitsuak dira. Adibidez: haur hezkuntzako metodologia orokorra, irakaslearen esku-hartzea, sentikortasuna, espazio eta denboraren antolaketa, estrategia, metodologia, ebaluazioa, gurasoen harremanak etab. Alderdi hauek behatu aztertu eta ondorioak ateratzea litzake zuzena. Era honetan, behaketaren bidez aldatu hobetu eta indartu beharreko puntuak zeintzuk diren jakiteko eta zer egin erabakitzeko.

Baina badago beste behatu beharreko aspektu bat; irakaslearen auto behaketa. Hau da, irakasleak bere burua ezagutu beharko du. Ikasle bakoitza ezberdina da eta berezitasun bakoitzaren aurrean bere aurreiritziak alde batera utzi beharko ditu. Haur bakoitzaren beharrak identifikatu, aztertu eta ahalik eta ondoen asetu ahal izateko. Horrek, eraldaketa pertsonala eta beste hainbat arlo pertsonal garatu, landu eta hankaz gora jartzea suposatu lezake irakaslearentzat. Irakaslearen lanean behaketa eguneroko kontua da baina ahaztu gabe behatu beharreko aspektuak haurra eta ikastetxeaz gain; gizartea, kultura, hizkuntza, gurasoak, norbera, beste irakasle batzuk, etab. ere badirela. Eta hau guztiaren behaketa oinarrizkoak direla hezkuntzan eta haurraren garapenean.

Mikel Fernández Virumbrales

# data[].attributes.body
Garrantzitsua da gelan egiten den behaketa. Gehienetan, ordea, behaketa edo so-egite hori kanpora zuzentzen dugu, hezitzaileak berak egiten, pentsatzen, sentitzen... duena kanpo geratzen delarik. Gure sentipenek eta pentsamenduek gure hitzak eta jarrerak bideratzen dituzte, baina, sarri, hezitzaileok ez dugu hori kontuan hartzen.

Behaketan hasterako kontuan izan beharreko oinarrietako bat da, hain zuzen, horretan erreparatzea. Alegia, pertsona guztien arteko harremanetan gertatzen denez, haurrek sentimenduak eta pentsamenduak eragiten dizkigute irakasleoi. Sentimendu eta pentsamenduok, epaitu baino, ulertzen saiatu behar gara.

Bigarren oinarria zaintzen eta hezten ditugun haurrekiko dugun arduran dago, behar duten segurtasuna, arreta, afektua … denei  eskaintzean. Auto-behaketaz, barruko emozioak sumatu eta hauek geure jardueran duten eragina antzemango dugu. Hau kontuan, kontziente izanik, gure joerak bideratu ahalko ditugu. Geure hezitzaile-prestakuntza eta jarduera hobetzeko egingo dugun ariketa da. Profesional onak izateko, geure lehenespenak, gustuak, erakarpenak, ikusezinak eta aurreiritziak gainditu behar ditugu, eta haur guztiei behar bezalako arreta eta atentzioa eman. Nahiz teknikak eta teoriak menderatu, norberaren behaketan arreta jartzen ez badugu, ez gara haur guztiengana helduko.

Honetan sakontzeko, prozedura bat gara genezake gelan:

Lehenengo astean erregistro bat egingo genuke, haur bakoitzak sortzen dizkizun emozioak eta pentsamenduak idatziz; horretaz jabetu eta idatziz jaso.

Bigarren astean haurrekin egoteko daukagun joera aztertuko genuke: norekin igarotzen dugun denbora gehiago, norekin gutxiago, ze jarrera dugun haur batekiko edo bestearekiko, ze hitz eta ze keinu darabiltzagun …

Hirugarren astean, ordura arte izandako pentsamendu batzuk beste pentsamendu batzuekin ordezkatzen saia gintezke.

Laugarren astean gure jarduerak zuzentzen saiatuko ginateke, guztiei dagokien tratua emate aldera.

Iruditzen zait aurkikuntza politak egin genitzakeela norberaren behaketatik abiatuta. Ziuraski konturatuko gara hasieran gure lehentasun eta zaletasunek markatzen dutela haur bakoitzarekiko dugun jarrera; baina, errurik sentitu gabe, hobetzeko aukera ikusi behar dugu. Eta sumatzen badugu haur ‘ikusezinak’ badirela, egindako lanaren ondorioz, berriro ikusgai, eta batzuetan ikusgarri bihurraraziko ditugu.

Auto-behaketa behar-beharrezkoa da, horrek ahalbidetzen baitigu haur guztiengana ailegatzea, sarritan ezkutukoak edo inkontzienteak diren emozioen gainetik. Auto-behaketak norbere kontzientziaren aurrean jartzen ditu sentimenduok, eta, haietaz jabetuta, beste modu batean jarduteko aukera ematen digu. Ariketa hau oinarrizkoa delakoan nago gure garapena eta gaitasun profesionala hobetzeko. Soilik kanpora begiratzen badugu, zati handi bat, barrukoa, behaketatik kanpo geratuko da, eta gure behaketa ez da osoa izango.

Bibliografia: IDOYAGA, J.I.  Norberaren behaketa,  Hik Hasi, 2009-10-01

AIORA ZULAIKA SOROA

# data[].attributes.body
Behaketa prozesua hezkuntzaren arloan ikerketa pedagogikorako erabiltzen den teknika dela esango nuke, espezifikoa eta izaera sistematikoa duena. Aurretiko plangintza batetik abiatuta edo arazo edo interes bati buruzko informazioa biltzeko asmoarekin egiten da. Beraz, behaketa jokaera egiteko hainbat faktore izan beharko ditugu kontuan: non, noiz, zer, nola, helburua, egoera desberdinetan.... eta hortik aurrera plantemendu edo egoera horri erantzuna emateko pausuak aztertu. Azken helburua irakaskuntza prozesuaren kalitatea hobetzeko helburuarekin egiten da. Eguneroko prozesu bat dela uste dut, nahiz eta askotan behaketa prozesua egiten ari dugula ez konturatzea.
Irakasle bezala orain arte erabili ditudan tresnak behaketa prozesua egiteko erregistro fitxak izan dira, hau da, egunero edo astero aztertu ditudan egoerak koaderno batean apuntatu eta hauek hobetzeko zer egin daiteke idatzi, beste iritzi batzuk eskatu eta kontuan hartu... Horrela pausuz pausu aurrera egin ahal izateko.

Jonatan Alvarez

# data[].attributes.attachment_link.title
1. Zure aurrezagutzak abiapuntu_ Leire Zubiria Murguzur

# data[].attributes.headline
Behaketa egiteak hainbat eskakizun dauzka

# data[].attributes.subject
Behaketa egiteak hainbat eskakizun dauzka

# data[].attributes.body
Ainhize Ugarte Galdeano

# data[].attributes.body
Behaketa egunero egin beharreko ekintzarik garrantzitsuenetakoa dela esango nuke. Behaketari esker, kontzientziazio maila askoz sakonagoa da, eta aldaketak egon daitezen, kontzientziazioa ezinbestekoa da. Era berean, behaketari esker kontzientziazio maila askoz handiagoa da.

Behaketa tresna ezberdinak egon daitezke baina Mózesek (2016) dioen moduan, la observación siempre ha sido un importante instrumento práctico y hecho por un profesional experimentado puede ofrecer datos válidos. Behaketari esker datu oso baliagarriak lortu daitezke eta horiei esker aldaketak eragin daitezke.

Gelan zer behartu behar den aztertzen badugu, hiru norabide ezberdin zehaztuko nituzke.
1-Haurra: haurrei dagokienez hauek jokabideetan, mugimendutean, desio eta nahietan jarriko nuke fokua.
2- Espazioa: espazioari dagokionez, gelaren antolamendua behatuko nuke, material bakoitzaren espazioa eta lekua eta honek duen funtzinalitate eta praktikotasuna.
3- Norbera: norberari dagokionez, norberak bere burua behatzera eraman behar duela esango nuke, bere indargunak eta ahuleziak identifikatuz eta hauek erabiltzeko estrategiak garatu behar ditu.

Honekin guztiarekin batera, behaketa egunero garatzen joan daiteeken alderdia dela baieztatuko nuke. Mózesek ( 2016) esaten duen moduan, la observación es una capacidad que se puede desarrollar hasta el infinito. Hortaz, ekin diezaiogun behaketa lanari eta has gaitezen urratsez urrats hau garatzen.

BIBLIOGRAFIA: Mózes, E. ( 2016) La observación en la pedagogía Pikler. 27-35.orr.

Ainara Arrieta

# data[].attributes.body
Behaketa ikustetik haratago

Hezkuntzan erabiltzen dugun tresnarik garrantzitsuena behaketa da. Behaketa ez da ikustea soilik, Behaketa entzumenarekin eta ukimenarekin ere egiten baita.

Ikasgelan gaudenean behaketan egon behar dugu, haurraren garapenaren bidea jarraitzeko. Garrantzitsua iruditzen zait taldean irakasle bat baino gehiago badago, denen artean bakoitzaren behaketaz hitz egitea eta hausnartzea. Lau edo sei begik, bi begik baino gehiago ikusten baitute. Beti gogoan izan behar dugu, nor, zer, nola, noiz ,non, norekin eta zertarako behatzen hari garen ondorio bat ateratzeko, haurrari eta bere garapenari jarraipen on bat egiteko. Non eta noiz lagundu jakiteko eta gure lanean egunetik egunera hobeagoak izateko. Irakasleak beti bait daukagu zerbait ikasteko.

Ondorioa ahal den objetiboena izan dadin komenigarria da ere irakaslea momentu horretan nola dagoen edo ze jarrera mota hartu duen behatzea. Irakasleak pertsonak gara eta gure emozio eta sentipenak ditugu. Gure istorioa daukagu eta behatu eta hausnartzeko garaian, naiz eta ahal den objetiboena izan, hau nabaritu egiten da.

Interesgarria da ere ahal den kasuetan gure lankidearen jarrera behatzea. Asko ikasten da. Komenigarria da ere elkarrekin hitz egitea egoera hauei buruz. Zergatik jarrera hori? Zergatik ikasle batekin era horretara eta beste horrekin beste erara…

Kontutan hartu beharrekoa da ere, ikasle bakoitzak bere sistema familiarra duela, baita ingurua ere. Behatzen ari garenean hauek denak kontuan hartu behar dira. Horregatik da garrantzitsua familiekin komunikatuta eta elkarlanean aritzea.

Batzuetan zerbait zehatza behatu nahi denean, material eta espazioa ere zehatzak eskaini ahal zaizkio ikasleari baita denbora ere.

Esandako gauza guzti hauek elkartuko bagenitu behaketa izango litzateke. Hau egiteko modu bat baino gehiago dago eta gero eta esperientzia gehiago izan, behaketa ere desberdina dela esango nuke. Behaketa on baten ondoren, haur bat garapenean non dagoen, ikusi sentitu eta entzun dezakegu. Datuak bilatu, haurrak ezagut ditzagun eta beraien beharrak, baliabideak eta mugak igartzea beraien ekintzei zentzua emateko eta horren arabera gureak antolatzeko.

Maider Lazkano Saizar.