# data[].attributes.body
“Being there” as a basic principle of ethnography figure is also important in the frame of looking inside from inside rather than looking from outside which has been loaded on the artist. As a result, it has been seen that different disciplines have been used by artists purposely or without any purpose by knowing different methodologies of different disciplines in arts researches and productions. The artist who tries to understand his period, looking for answers for the problems has been in struggle for looking around himself more closely. Ethnography is only one of these ways.

# data[].attributes.body
Mahmut Paşa Bedesteni’nin Fatih dönemi baş vezirlerinden Mahmut Paşa tarafından 1464-1471 yılları arasında yapıldığı tahmin edilmektedir. Kurşunlu Han’ın ise Fatih dönemi baş vezirlerinden Mehmet Paşa’nın İstanbul’un Üsküdar ilçesindeki imaretine vakıf olarak yaptırılmıştır.1881 yılındaki yangından sonra terk edilen her iki yapı daha sonra Atatürk’ün isteği ile Anadolu’dan toplanan eserleri sergilemek amacıyla uzun yıllar süren yenileme çalışmaları sonucunda müzeye dönüştürülmüştür.

# data[].attributes.body
ANTEP OYUNCAK MÜZESİ
Gaziantep  Oyun ve Oyuncak Müzesi 1700’lü yıllardan günümüze oyuncak tarihinin en gözde örneklerinin sergilendiği tarihi bir Antep evine ve Gaziantep’in en eski mahallelerinden biri olan Bey Mahallesi’ne konumlandırılmıştır. Bu masalsı ev, Gaziantep Büyükşehir Belediyesi tarafından kamulaştırılıp, Türkiye’nin 4'üncü Oyun ve Oyuncak Müzesi olarak kapılarını oyuncak tutkunlarının ziyaretine açmıştır. Gaziantep Büyükşehir Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Daire Başkanlığı Müzeler ve Kütüphaneler Şube Müdürlüğü’ne bağlı Gaziantep Oyun ve Oyuncak Müzesi’nde Sunay Akın’ın küratörlüğünde 1700-1990 yıllarına ait el ve fabrika yapımı altı yüze yakın oyuncak takım olarak teşhir edilmektedir. Tek avlulu olan bu masalsı ev dokuz ayrı temalı galerilerden ve iki katlı mağaradan oluşmaktadır. Türkiye’de mağara galerisinin bulunduğu ve  "Dünya Çocukları”nın tanıtıldığı tek Oyun ve Oyuncak Müzesi olma özelliğine sahiptir.

# data[].attributes.headline
Muhsin Uğurel                                                                                                                                      

# data[].attributes.subject
Muhsin Uğurel                                                                                                                                      

# data[].attributes.body
Ayasofya Müzesi

İstanbul Tarihi ve Ayasofya:

Ayasofya’nın tarihine bakabilmemiz için önce İstanbul tarihine, dolayısıyla Roma İmparatorluğu’na ve Roma İmparatorluğu’nun Hristiyanlaşma sürecine göz atmamız gerekiyor:

Roma İmparatorluğu’nun başkenti bilindiği üzere Roma’dadır. İsa Mesih’in çarmıha gerilip Romalılar tarafından öldürülmesi ve dirilmesi (MS.33) sonrasında, İsa Mesih’in öğrencileri özellikle Roma İmparatorluğu’nun şehirlerinde İsa Mesih’in müjdesini yaymaya başlarlar.

Roma İmparatorluğu’nun siyasi ve kültürel yapısına uymamasından dolayı, Hristiyanlık yasak bir din olarak kabul edilir. Hristiyanlar bu yasaktan dolayı 300 yıl boyunca farklı imparatorların elinde zulme uğrarlar. Bu zulmün doruk noktası M.S 284 – 305 tarihleri arasında İmparator olan Diocletian zamanında olur. Bugünkü İzmit bölgesinde yer alan Nicomedia adlı şehirde, yazlık sarayından Roma İmparatorluğunu yöneten Diocletian öldükten sonra taht kavgası başlar. Dört komutan kendi aralarında savaşa girişirler. Bu taht kavgasından Konstantin galip çıkar ve Roma İmparatorluğu’nun tahtına geçer. Konstantin, kendisini imparator yapacak son galibiyetinin öncesinde, bir rüyada, göklerde, “XP” işaretini görür. Bu işaret Antik Yunanca’da ”Χριστός” (Mesih) kelimesinden gelmektedir. Bu, onun Hristiyanlığa yakınlaşmasını sağlar ve Konstantin ile birlikte Hristiyanlar yaklaşık 300 yıl süren zulümden kurtulur.

Konstantin daha sonra İmparatorluğun başkentini Roma yerine Byzantium ilan eder. Byzantium bugün Sultanahmet ya da Tarihi Yarımada denilen bölgedir. Bu bölgenin seçilmesi stratejik olarak önemlidir. Bir yarımada olması dolayısıyla daha güçlü bir şekilde savunulabilir ve Doğu ile Batı arasında merkezi bir konuma sahiptir.

Konstantin M.S 330 yılında Roma İmparatorluğu’nun başkentini bu bölgeye taşır ve ismini Nova Roma, yani, Yeni Roma koyar. Konstantin’in ölümünden sonra insanlar şehre, Konstantin’in şehri anlamına gelen, Konstantinopolis ismini verirler

# data[].attributes.attachment_link.description
Dara Antik KentiMardin'in 30 kilometre güneydoğusunda bulunan Oğuz Köyü'nde yer almaktadır. Tarihte Yukarı Mezopotamya'nın en önemli yerleşim yerlerinden birisi olan Dara, İmparatorAnastasius'un (491-518)

# data[].attributes.body
Sinan Alp Kaya
Hatay’da yaşam G.Ö. 43.000 ile M.Ö.17.000 yılları arasında Üçağızlı Mağarası’nda başlar. Hatay Arkeoloji Müzesi yeni sergi alanına Samandağ İlçesi, Meydan Köyünde bulunan Üçağızlı mağarası canlandırılması ile girilmektedir.

Neolitik dönemden Demir Çağının sonuna kadar yerleşilmiş olan höyük kültürleri sergilenmektedir. Amik ovasında yer alan Tell Kurdu, Tell Tayinat ve Tell Aççana höyük mimarilerinden esinlenerek o dönemin yapıları müze içerisine inşaa edilmiş ve bu yapılarından çıkan buluntular mekan içerisinde teşhir edilmiştir. Amik ovasındaki höyüklerden bulunan küçük buluntuların sergilendiği vitrinlerde Tell Cüdeyde, Çatalhöyük, Tabal el Akrad buluntuları ile Amik ovası dışında kalan ve kazısı yapılan höyüklerden Samandağ’da yer alan Al Mina ve Sabuniyeden çıkan küçük eserler de yer almaktadır. Salonun sonunda Dörtyol‘da bulunan Kinet Höyük mimarisi, bulunan eserleriyle birlikte görsel beğeniye sunulmuştur.

Büyük İskender’in Hatay’a gelmesi ve sonraki süreçte komutanlarının kurduğu devletlerin eserleri ile sergi devam etmektedir. Bu alanda  Sasani, Helenistik ve Selevkos dönemine ait küçük eserler bulunmaktadır. Tykhe Hellenistik dönemden itibaren Antiokheia’nın talih tanrıçasıdır. Roma Döneminde de varlığını sürdüren Tykhe Antiokheia’ya özgü sembollerle tanınmaktadır. Sergide Antiokheia Tykhe’sinin tasvir edildiği heykeller ve sikkeler yer almaktadır. Mitoloji Bölümünde Helenistik ve Roma Döneminde inanılan tanrı-tanrıça ve kahramanların heykelleri sergilenmektedir.Mozaik koleksiyonu açısından dünya birincisi olan Hatay Müzesinde M.S.2-5. yüzyıllar arasına ait mozaikler mimari mekan canlandırmalarıyla birlikte sergilenmektedir."Lahitler Salonu"'nda antik çağda ölü gömme gelenekleri ve kültleri ile ilgili olan lahitler, urneler, ostotekler ve mezar stelleri yer almaktadır. Salon, ünlü "Antakya Lahdi " ile sona ermektedir.Müze Ortaçağ ve İslami Eserler Bölümüyle tamamlanmaktadır.  Açılan bölümlerde, 10 adet alan canlandırması, 86 adet heykel, 6 adet sütun ve sütun başlığı, 1340 metrekare mozaik, yazıtlar, steller, mil taşları, lahitler, 6 adet maket ve 58 adet vitrin içerisinde, binlerce metal, seramik ve cam eser sergilenmektedir. Proje tamamlandığında 120 adet heykel, yaklaşık 3500 metrekare mozaik, 942 adet sikke, 90 adet vitrin içerisinde binlerce eser, mozaikli alan canlandırmaları, heykel sergi alanları, kurtuluş caddesi gibi sergilemeler ile dünyadaki en büyük mozaik koleksiyonunun sergilendiği müze haline gelecektir.

Bu bilgilerin hepsi "T.C.Hatay Valiliği" adlı siteden alınmıştır.

# data[].attributes.body
ANTEP MUTFAK SANATLARI MÜZESİ

Gaziantep binlerce yıllık geçmişinde bir çok medeniyetin egemenliğinde kalmış, çok kültürlü bir şehirdir. Bu durum Gaziantep mutfağının zenginleşmesinde en önemli etkendir. Nineden toruna bir miras titizliği ile öğretilen yemeklerin ve tatlıların yapımında kullanılan malzemelerin seçimindeki titizlik, hazırlama ve pişirmede gösterilen beceri, yemeklerin yapımında kullanılan baharatlar, salçalar, soslar ve karışımlar, Gaziantep yemekleri ve tatlılarının şöhrete kavuşmasına ve aranılan damak tadı olmasına neden olmuştur. Antep mutfağında her yemeğin ayrı bir hikayesi vardır. Her bir yemeği ayrı bir incelik ve özen isteyen, hazırlanması titiz çalışma gerektiren Gaziantep mutfağı, emekle, yardımlaşmayla yaşamaya devam etmektedir.

Mahalle aralarında kadınların bir araya gelip yardımlaşarak kışa hazırlık için oyduğu dolmalıklar, evlerin damlarını süsleyen rengârenk kırmızı, yeşil kuruluklar, tamamen organik ev salçaları için beraber oyulan, çekilen biberler, kavanoz kavanoz kurulan turşular, imece usulü ile yapılan işin yorgunluğunu atmak için yine hep beraber yenilen lahmacunlar bu mutfağın muhabbetle, paylaşma ve yardımlaşmayla yaşadığının göstergesidir. Böyle geniş bir çerçevede baktığımızda Gaziantep; kültür ve yemek arasındaki ilişkiyi inceleyen, yemeğin tarladan sofraya gelişine kadar tüm süreçlerini ele alan gastronomi alanının tam karşılığıdır.

Gaziantep, 2016 yılında UNESCO Yaratıcı Şehirler Ağı'na "Gastronomi" alanında dahil olarak hak ettiği ünvana kavuşmuştur. Yüzlerce çeşit tencere yemeği, kebapları, tescilli baklavası ve belleklerde iz bıraken tüm lezzetleri ile dünyada şehir ismi ile anılan tek mutfak olmayı başarmıştır.

# data[].attributes.body
Gaziantep Mozaik Müzesi                                                                                                                                      Gaziantep Zeugma Mozaik Müzesi sanat tahrihçeleri ,arkeologlar aynı zamanda tarih ve kültür meraklılarının göz bebeği bir müzedir. Türkiye'yi ziyaret etmek için tek başına sebep oluşturabilecek bir zenginliğe sahiptir .Gerek bina büyüklüğü gerekse sergilenen mozaiklerin kapladığı alan bakımından dünyanın en büyük mozaik müzesi olarak bilinmektedir. Ayrıca mozaiklerin üstün bir sanat zevkini yansıtması , Geç Antik Dönem kiliselerine , Erken Süryani ve Hristiyan İkonografisine ait örnekleri barındırması müzeyi daha da çekici hale getirmektedir.

# data[].attributes.body
30.000 tarihi eseri bünyesinde barındıran Kahramanmaraş Arkeoloji Müzesi, Suriye, İç Anadolu ve Mezopotamya’nın çevresini sergilemektedir.

# data[].attributes.body
Topkapı Sarayı (Osmanlı Türkçesi: طوپقپو سرايى), İstanbul Sarayburnu'nda, Osmanlı İmparatorluğu'nun 600 yıllık tarihinin 400 yılı boyunca, devletin idare merkezi olarak kullanılan ve Osmanlı padişahlarının yaşadığı saraydır.[1] Bir zamanlar içinde 4.000'e yakın insan yaşamıştır.[2]

Topkapı Sarayı Fatih Sultan Mehmed tarafından 1478’de yaptırılmış, Abdülmecit’in Dolmabahçe Sarayı’nı yaptırmasına kadar yaklaşık 380 sene boyunca devletin idare merkezi ve Osmanlı padişahlarının resmi ikâmetgâhı olmuştur. Kuruluş yıllarında yaklaşık 700.000 m.² lik bir alanda yer alan sarayın bugünkü alanı 80.000 m² dir.[3]

Topkapı Sarayı, saray halkının Dolmabahçe Sarayı, Yıldız Sarayı ve diğer saraylarda yaşamaya başlaması ile birlikte boşaltılmıştır. Padişahlar tarafından terk edildikten sonra da içinde birçok görevlinin yaşadığı Topkapı Sarayı hiçbir zaman önemini kaybetmemiştir. Saray zaman zaman onarılmıştır. Ramazan ayı içerisinde padişah ve ailesi tarafından ziyaret edilen Kutsal Emanetler Dairesi’nin her yıl bakımının yapılmasına ayrı bir önem verilmiştir.[3]

Fatih Sultan Mehmed 1465 yılında Topkapı Sarayı'nın inşaatını başlatmıştır.

Topkapı Sarayı’nın ilk defa, adeta bir müze gibi ziyarete açılması Abdülmecit dönemine rastlamıştır. O dönemin İngiliz elçisine Topkapı Sarayı Hazinesi’ndeki eşyalar gösterilmiştir. Bundan sonra Topkapı Sarayı Hazinesi’ndeki eski eserleri yabancılara göstermek gelenek haline gelir ve Abdülaziz zamanında, ampir üslupta camekanlı vitrinler yaptırılır, hazinedeki eski eserler bu vitrinler içinde yabancılara gösterilmeye başlanır. II. Abdülhamid tahttan indirildiği sıralarda Topkapı Sarayı Hazine-i Hümâyûn’un pazar ve salı günleri olmak üzere halkın ziyaretine açılması düşünülmüşse de bu gerçekleşememiştir.

Mustafa Kemal Atatürk’ün emriyle 3 Nisan 1924 tarihinde halkın ziyaretine açılmak üzere İstanbul Âsâr-ı Atika Müzeleri Müdürlüğü’ne bağlanan Topkapı Sarayı önce Hazine Kethüdalığı, sonra Hazine Müdüriyeti adıyla hizmet vermeye başlamıştır. Bugün ise Topkapı Sarayı Müzesi Müdürlüğü adıyla hizmet vermeye devam etmektedir.

1924 yılında bazı ufak onarımlar yapıldıktan ve ziyaretçilerin gezebilmeleri için gereken idari önlemler de alındıktan sonra Topkapı Sarayı 9 Ekim 1924 tarihinde müze olarak ziyarete açılmıştır. O tarihte ziyarete açılan bölümler Kubbealtı, Arz Odası, Mecidiye Köşkü, Hekimbaşı Odası, Mustafa Paşa Köşkü ve Bağdat Köşkü’dür.[3]

Günümüzde büyük turist kitlelerini kendine çeken saray 1985 yılında UNESCO Dünya Mirasları Listesi'ne giren İstanbul Tarihî Yarımada içerisindeki tarihi eserlerin en başında gelmektedir.[4] Günümüzde müze olarak hizmet vermektedir.[5]

# data[].attributes.body
Kız Kalesi Mersin-Silifke yolu üzerinde, Mersin’e 50 km uzaklıkta bulunan ve yol boyunca 5-6 km devam eden antik Korykos şehrinin karşısında, denizin ortasındaki bir adanın üzerine kurulmuş kale. Önceden buraya Elcusa denirdi. Kral Arhelaus’un yaptırdığı saray, kalenin içindedir.

Bu kale, Korykos şehrine denizden gelebilecek tehlikelere karşı inşa edildi. Sekiz kule ile tahkim edilen kalenin en kuvvetli noktaları, kuzey ve güney uçlarındaki kulelerdedir. Kalenin bir cephesi 250 m uzunluğundadır.

Kale, Ermenilerin eline geçmişse de, sonra uzun yıllar Kıbrıs Krallarının elinde kalmıştır. Karamanoğlu İbrahim Bey tarafından 1448’de zaptedilen kale, yeniden imar edilerek sağlamlaştırıldı. Bilahare Osmanlılara geçti.

# data[].attributes.body
Ayasofya’nın tarihine bakabilmemiz için önce İstanbul tarihine, dolayısıyla Roma İmparatorluğu’na ve Roma İmparatorluğu’nun Hristiyanlaşma sürecine göz atmamız gerekiyor:

Roma İmparatorluğu’nun başkenti bilindiği üzere Roma’dadır. İsa Mesih’in çarmıha gerilip Romalılar tarafından öldürülmesi ve dirilmesi (MS.33) sonrasında, İsa Mesih’in öğrencileri özellikle Roma İmparatorluğu’nun şehirlerinde İsa Mesih’in müjdesini yaymaya başlarlar.

Roma İmparatorluğu’nun siyasi ve kültürel yapısına uymamasından dolayı, Hristiyanlık yasak bir din olarak kabul edilir. Hristiyanlar bu yasaktan dolayı 300 yıl boyunca farklı imparatorların elinde zulme uğrarlar. Bu zulmün doruk noktası M.S 284 – 305 tarihleri arasında İmparator olan Diocletian zamanında olur. Bugünkü İzmit bölgesinde yer alan Nicomedia adlı şehirde, yazlık sarayından Roma İmparatorluğunu yöneten Diocletian öldükten sonra taht kavgası başlar. Dört komutan kendi aralarında savaşa girişirler. Bu taht kavgasından Konstantin galip çıkar ve Roma İmparatorluğu’nun tahtına geçer. Konstantin, kendisini imparator yapacak son galibiyetinin öncesinde, bir rüyada, göklerde, “XP” işaretini görür. Bu işaret Antik Yunanca’da ”Χριστός” (Mesih) kelimesinden gelmektedir. Bu, onun Hristiyanlığa yakınlaşmasını sağlar ve Konstantin ile birlikte Hristiyanlar yaklaşık 300 yıl süren zulümden kurtulur.

Konstantin daha sonra İmparatorluğun başkentini Roma yerine Byzantium ilan eder. Byzantium bugün Sultanahmet ya da Tarihi Yarımada denilen bölgedir. Bu bölgenin seçilmesi stratejik olarak önemlidir. Bir yarımada olması dolayısıyla daha güçlü bir şekilde savunulabilir ve Doğu ile Batı arasında merkezi bir konuma sahiptir.

Konstantin M.S 330 yılında Roma İmparatorluğu’nun başkentini bu bölgeye taşır ve ismini Nova Roma, yani, Yeni Roma koyar. Konstantin’in ölümünden sonra insanlar şehre, Konstantin’in şehri anlamına gelen, Konstantinopolis ismini verirler.

# data[].attributes.body
Ayasofya’nın tarihine bakabilmemiz için önce İstanbul tarihine, dolayısıyla Roma İmparatorluğu’na ve Roma İmparatorluğu’nun Hristiyanlaşma sürecine göz atmamız gerekiyor:

Roma İmparatorluğu’nun başkenti bilindiği üzere Roma’dadır. İsa Mesih’in çarmıha gerilip Romalılar tarafından öldürülmesi ve dirilmesi (MS.33) sonrasında, İsa Mesih’in öğrencileri özellikle Roma İmparatorluğu’nun şehirlerinde İsa Mesih’in müjdesini yaymaya başlarlar.

Roma İmparatorluğu’nun siyasi ve kültürel yapısına uymamasından dolayı, Hristiyanlık yasak bir din olarak kabul edilir. Hristiyanlar bu yasaktan dolayı 300 yıl boyunca farklı imparatorların elinde zulme uğrarlar. Bu zulmün doruk noktası M.S 284 – 305 tarihleri arasında İmparator olan Diocletian zamanında olur. Bugünkü İzmit bölgesinde yer alan Nicomedia adlı şehirde, yazlık sarayından Roma İmparatorluğunu yöneten Diocletian öldükten sonra taht kavgası başlar. Dört komutan kendi aralarında savaşa girişirler. Bu taht kavgasından Konstantin galip çıkar ve Roma İmparatorluğu’nun tahtına geçer. Konstantin, kendisini imparator yapacak son galibiyetinin öncesinde, bir rüyada, göklerde, “XP” işaretini görür. Bu işaret Antik Yunanca’da ”Χριστός” (Mesih) kelimesinden gelmektedir. Bu, onun Hristiyanlığa yakınlaşmasını sağlar ve Konstantin ile birlikte Hristiyanlar yaklaşık 300 yıl süren zulümden kurtulur.

Konstantin daha sonra İmparatorluğun başkentini Roma yerine Byzantium ilan eder. Byzantium bugün Sultanahmet ya da Tarihi Yarımada denilen bölgedir. Bu bölgenin seçilmesi stratejik olarak önemlidir. Bir yarımada olması dolayısıyla daha güçlü bir şekilde savunulabilir ve Doğu ile Batı arasında merkezi bir konuma sahiptir.

Konstantin M.S 330 yılında Roma İmparatorluğu’nun başkentini bu bölgeye taşır ve ismini Nova Roma, yani, Yeni Roma koyar. Konstantin’in ölümünden sonra insanlar şehre, Konstantin’in şehri anlamına gelen, Konstantinopolis ismini verirler.

# data[].attributes.body
KARİYE MÜZESİ

İstanbul, Bizans anıtlarının en çok bulunduğu şehirdir, ancak birkaç mozaik ve  kilisede olduğu gibi bırakılmıştır. Theodosius II‘nin anıtsal kara duvarlarının ve şimdi bir müzenin gölgesinde yer alan Kariye Müzesi, ünlü Aya Sofya camiye oldukça yakındır. Ancak Bizans sanatına eşit derecede büyüleyici bilgiler sunan ziyaretçi sayısının bir kısmını burayı ziyaret eder. Kilise birkaç yıl içinde yenileme çalışmaları için kapatılmıştır; nelerin açık olduğunu öğrenmek için web sitesine bakabilirsiniz.

Şehrin bu kısmına ulaşmanın en iyi yolu, Karaköy’den Ayvansaray’a Haliç  vapurunu yakalamak ve Dervişzade Sokak boyunca tepeye çıkmak, sağa Eğrikapı Mumhane Caddesi’ne dönüp hemen hemen Şişhane Caddesi’ne gitmek. Buradan, Konstantin Porphyrogenitus Sarayı‘nı geçerek Theodosius II’nin kara duvarlarının kalıntılarını takip edebilirsiniz. Hoca Çakır Caddesi’nden, duvarın surlarına çıkan dik merdivenlere ulaşmadan hemen önce Vaiz Sokak’a gittikten sonra keskin bir şekilde sola dönerek Kariye Sokak’a dönün ve müzeye göreceksiniz.

Bina ilk olarak Surların Dışında Kutsal Kurtarıcı Kilisesi olarak biliniyordu (Chora tam anlamıyla ‘ülke’ anlamına geliyor). İlk inşa edildiğinde Büyük Konstantin tarafından inşa edilen orijinal şehir duvarlarının dışında yer almıştır.

Bugün gördüğünüz orijinal kilise değildir. Kariye Kilesesi 11., 12. ve 14. yüzyıllarda en az beş kez yeniden inşa edildi. Neredeyse tüm iç dekorasyon – ünlü mozaikler ve daha az ünlü ama aynı derecede çarpıcı freskler –  1320’den kalma ve İmparator altında Bizans hazinesinden bir şair ve harf olan Theodore Metochites tarafından finanse edildi. Andronikos II (1282-1328). Müzenin iç  kapısının üstünde bulunan en harika mozaiklerinden biri, Theodore’un kiliseyi Mesih’e teklif ettiğini tasvir ediyor.

Bugün Chora beş ana mimari birimden oluşuyor: Nef, kuzeye eklenen iki katlı yapı (ek), iç ve dış narteksler ve güneydeki mezarlar (parecclesion) için şapel. 2013 yılında ikinci büyük restorasyon başladı. Bu devam eden süreç aşamalı olarak gerçekleşmektedir ve müzenin bazı bölümlerinin kapatılmasını içermektedir; binanın kuzey tarafındaki nef, iki katlı ekler ve iç narteksin çoğu tamamlanmış ve araştırma sırasında dış narteks ve parecclesion çalışmaları devam etmiştir.

# data[].attributes.body
ANTEP OYUN VE OYUNCAK MÜZESİ

# data[].attributes.body
İSTANBUL ARKEOLOJİ MÜZELERİ’NİN GEÇMİŞTEN GELEN HİKÂYESİ
İstanbul Arkeoloji Müzeleri, tarihi binaları ve içerisinde bulunan 1 milyonu aşkın tarihi eseri sayesinde hem Türkiye’deki hem de dünyadaki önemini korumaya devam ediyor. Her yıl dünyanın her yerinden hem yerli hem de yabancı turist akınına uğrayan müzeler, İstanbul sınırları içerisinde yer alıyor. T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığına bağlı olan Arkeoloji Müzeleri’ne ulaşmak için Sultanahmet’e gitmeli ve Gülhane Parkı’ndan Topkapı Sarayı’na çıkan Osman Hamdi Bey Yokuşu’nu takip etmelisiniz. İstanbul Arkeoloji Müzeleri olarak çoğul bir ifade kullanılmasının en önemli nedeni ise; Eski Şark Eserleri Müzesi, Çinili Köşk Müzesi ve Arkeoloji Müzesi olmak üzere üç ayrı müzenin bulunmasıdır.
Arkeoloji Müzesi
Arkeoloji Müzesi1887-1888 yılları arasında müzeci, ressam ve arkeolog olan Osman Hamdi Bey’in isteği üzerine dönemin ünlü mimarı Alexandre Vallaury tarafından inşa edilen Arkeoloji Müzesi, içerisinde binlerce önemli eseri bulunduruyor. Dönemin en önemli ve başarılı keşfi olarak kabul edilen Sidon Kral Nekropolü Kazısı’ndan getirilen önemli eserler için bir müzeye ihtiyaç duyulmuştur. Müze yapılmasının en büyük amacı ise; bu eserler arasında İskender Lahdi ve Tabnit Lahdi gibi şaheserlerin yer alıyor olmasıdır. Müze, inşa tarihinin başlamasından yaklaşık dört yıl sonra ziyaretçilere açılmıştır. Müzenin açılış tarihi olan 13 Haziran 1891, günümüzde hala müzeciler günü olarak anılmaktadır.Arkeoloji Müzesi’ne, 1903 yılında sol kanadı, 1907 yılında ise sağ kanadı eklenmiştir. Bu sayede bugünkü ana müze binası tamamlanmıştır. Fakat daha sonraları müze binasının güneydoğu kısmında yeni sergi salonlarına ihtiyaç duyularak 1969 ve 1983 yılları arasında çeşitli eklemeler yapılmış ve buna ek bina ismi verilmiştir. Türkiye’nin ilk müzesi olma unvanına sahip olan İstanbul Arkeoloji Müzeleri, ayrıca dünya üzerinde dönemi itibari ile müze olma amacı ile inşa edilen 8-10 yapı arasında bulunuyor. Bu nedenle dünyada da oldukça önemli bir yere sahiptir. Aynı zamanda birbirinden farklı pek çok etnik grubun çeşitli kültür öğelerini yansıtan eserleri ile dünya üzerindeki yerini ve önemini koruyan Arkeoloji Müzeleri, yaşayan tarih olarak adlandırılıyor. 1993 yılında yılın müzesi olarak seçilen İstanbul Arkeoloji Müzeleri, Avrupa Konseyi Müze Ödülü’nü almaya hak kazanmıştır. Eski Şark Eserleri MüzesiEski Şark Eserleri Müzesi1883 yılında Sanayi-i Nefise Mektebi Alisi (Güzel Sanatlar Akademisi) adı altında Osman Hamdi Bey’in isteği üzerine yapılan Eski Şark Eserleri Müzesi, uzun bir süre okul olarak kullanılmıştır. Daha sonra Akademi’nin Cağaloğlu’na taşınması nedeni ile Halil Edhem Bey’in emri üzerine bu okul, 1917-1919 yılları arasında müze haline dönüştürülmüştür. Müzeye dönüştürülmesinin nedeni ise Yakın Doğu ülkelerinin önemli görülen eski kültür belgelerini halka sergilemektir. Müzede; Mezopotamya, Arabistan, Anadolu ve Mısır’a ait pek çok eser sergilenmektedir. Müzede sergilenen Mısır ve Arabistan eserleri İslam öncesi döneme ait olurken, Mezopotamya ve Anadolu eserleri ile Yunan öncesi dönemlere aittir.Yapılış tarihinden itibaren günümüze kadar, müzede pek çok sergileme ve onarım işlemi gerçekleştirilmiş olup, modern sergileme yöntemleri kullanılmaya çalışılmıştır. Eserler, tarihsel bir sınıflama içerisine alınmış ve kültürler, farklı tarihi gelişim sırasına göre yeniden düzenlenerek sunulmuştur. Yeni sergileme yöntemi 8 Eylül 2000 tarihinden itibaren ziyaretçiler ile buluşmuştur.
Çinili Köşk Müzesi
Çinili Köşk Müzesi1472 yılında Sarayburnu ve Topkapı surlarının içerisine yapıldığı bilinen Çinili Köşk hakkında çok fazla bilgi bulunmuyor. Selçuklu etkisi ile yapılmış olan yapı, Osmanlı sivil mimarisinin İstanbul’da yer alan tek örneğidir. Çinili Köşk, 1880 yılı itibari ile İmparatorluk Müzesi adı altında müzeye çevrilmiştir. Köşkün müzeye çevrilmesinin nedeni ise arkeolojik ve İslam eserlerinin sergilenmesi için özel bir alana ihtiyaç duyulmasıdır. 1939 yılında bina, Topkapı Sarayı Müzesi’ne devredilmiş ve içerisinde bulunan eserler farklı müzelere dağıtılmıştır. Böylece Çinili Köşk Müzesi, müze olarak işlevini yitirmiştir.1953 yılında İstanbul’un 500. fetih yılı olması sebebiyle restore edilen yapı, Fatih Müzesi olarak yeniden ziyaretçilere açılmıştır. Daha sonraları ise müze olarak görevine devam eden yapı, Türk İslam ve Osmanlı çini eserlerini sergilemek için kullanılmıştır. 1981 yılı itibari ile Çinili Köşk Müzesi, İstanbul Arkeoloji Müzeleri’ne bağlanmış ve bu müzede Selçuklu – Osmanlı dönemlerine ait çini ve seramik eserler sergilenmeye başlanmıştır. Farklı tarihlerde çeşitli restorasyon işlemleri gören yapı, tamamlanarak 2005 yılında ziyaretçilere açılmıştır.İSTANBUL ARKEOLOJİ MÜZELERİ’NİN GEÇMİŞTEN GELEN HİKÂYESİ

İstanbul Arkeoloji Müzeleri, tarihi binaları ve içerisinde bulunan 1 milyonu aşkın tarihi eseri sayesinde hem Türkiye’deki hem de dünyadaki önemini korumaya devam ediyor. Her yıl dünyanın her yerinden hem yerli hem de yabancı turist akınına uğrayan müzeler, İstanbul sınırları içerisinde yer alıyor. T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığına bağlı olan Arkeoloji Müzeleri’ne ulaşmak için Sultanahmet’e gitmeli ve Gülhane Parkı’ndan Topkapı Sarayı’na çıkan Osman Hamdi Bey Yokuşu’nu takip etmelisiniz. İstanbul Arkeoloji Müzeleri olarak çoğul bir ifade kullanılmasının en önemli nedeni ise; Eski Şark Eserleri Müzesi, Çinili Köşk Müzesi ve Arkeoloji Müzesi olmak üzere üç ayrı müzenin bulunmasıdır.

# data[].attributes.body
Alya ÖZKURT

# data[].attributes.body
Yapan:A.Egemen Şendilmen
Türk Kurtuluş Savaşı'nın ve Türk İnkılaplarının büyük önderi Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün, Türk vatanının bağımsızlığını kazanması için giriştiği savaş ve Türk milletini çağdaş uygarlık seviyesine ulaştırmak amacıyla gerçekleştirdiği inkılaplarla geçen yaşamı 57 yıl sürmüş ve Büyük Önder 10 Kasım 1938'de ebediyete intikal etmiştir.

Mustafa Kemal Atatürk, Türkiye'yi bütün kurumları ile çağdaş uygarlığın bir üyesi yapan, insanlık tarihine mal olmuş büyük bir önderdir. O'nun yüceliğini her yönüyle temsil edecek, ilke ve inkılapları ile çağdaşlaşmaya yönelik düşüncelerini yansıtacak bir anıtmezar yapma fikri, Atatürk'ü kaybetmenin derin hüznü içindeki Türk milletinin ortak isteği olarak belirmiş ve yapımına karar verilmiştir.

# data[].attributes.body
Çağdaş müzecilik faaliyetlerinin yürütülmesine imkân veren fiziki şartların sağlandığı Mersin Arkeoloji Müzesi’nde eserlerin sergileneceği salonların yanı sıra geçici sergi salonları, çocuklar için arkeopark uygulama alanları, kütüphane, hediyelik eşya satış yeri, kafeterya gibi sosyal alanlar da yer almaktadır.
Müzede toplam 1435 adet eser sergilenmektedir. Ziyaretçiler, giriş katında bulunan zaman tünelinde tarihe bir yolculuk yapma, kronolojik sergi salonunda uygarlıkların her alanda nasıl geliştiği ve neler yapabildiklerini izleme, ölü kültü alanında farklı kültürlerde ölü gömme geleneklerini öğrenme, etnografik salonda insanların geçmişten günümüze kullandığı etnografik eserlerin yanında Yumuktepe Höyüğü yakınında bulunan Huğ Evi’nin replikasını görme fırsatı bulmaktadır.
Birinci katta sergilenen sikkeler ile aynı salonda 9 bin yıldır kesintisiz yerleşim gören Yumuktepe Höyüğü’nün canlandırması ve kazıdan çıkan eserleri uygarlıklar hakkında bilgi vermektedir. Ziyaretçiler, Mezitli İlçesi'nde bulunan ve M.Ö. 3'üncü bin yıldan M.S. 6'ncı yüzyılın sonlarına kadar iskân gören Soli-Pompeipolis Antik Kenti ve Erdemli İlçesi'ndeki M.Ö. 4'ncü yüzyıldan günümüze kadar yerleşim gören ve Antik Dönem’de zeytinyağı ticareti ile ünlenen Elaiussa-Sebaste Antik Kenti’nin arkeolojik zenginliğine tanık olmaktadır.
İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü’nden yapılan açıklamaya göre, ilk olarak 1978’de eski Halkevi binasının küçük bir bölümünde kurulan müze, 1991’e kadar depo müze olarak faaliyet gösterdi. Sonrasında restore edilen müze, Kültür Merkezi’nin doğusundaki 650 metrekarelik teşhir alanında hizmet verdi. Müzenin daha çağdaş görünüme kazandırılması için yeni binanın yapımı, Yenişehir’deki arazide 2014’te başladı.
Toplamda 7.465 metrekare alan üzerine kurulan ve yapımı 3 yıl süren Mersin Arkeoloji Müzesi’nde, eserlerin sergileneceği salonların yanı sıra geçici sergi salonları, çocuklar için arkeopark uygulama alanları, kütüphane, hediyelik eşya satış yeri ve kafeterya gibi sosyal alanlar da bulunacak. Müzede, Mersin ve çevresinde yer alan Yumuktepe, Soli-Pompeipolis, Ayaş Elaiussa-Sebaste kazılarında bulunan eserler, modern sergileme metotlarıyla izlenebilecek. Ayrıca canlandırmalar ve eserlerin interaktif sunumlarıyla insanlar tarihte bir yolculuk yapabilecek.
Müzeye gelen ziyaretçiler, giriş katındaki zaman tünelinde tarihe bir yolculuğa çıkacak, kronolojik sergi salonunda uygarlıkların her alanda nasıl gelişip neler yapabildiklerini izleyebilecek, ölü kültü alanında kültürlerde ölü gömme geleneklerini, etnografik salonda insanların günlük yaşamda kullandığı eşyaların yanında Yumuktepe Höyüğü’nün yakınında bulunan Huğ Evi’nin replikasını görebilecek.
Mezitli ilçesinde bulunan ve milattan önce 3.000 yılından milattan sonra 6. yüzyılın sonlarına kadar iskan gören Soli-Pompeipolis Antik Kenti ile Erdemli ilçesindeki milattan önce 4. yüzyıldan bugüne kadar yerleşim bulunan ve antik dönemde zeytinyağı ticaretiyle ünlenen Elaiussa-Sebaste Antik Kenti’nin arkeolojik zenginli izlenebilecek.

Müze binası Yenişehir merkez ilçede Adnan Menderes Bulvarı üzerinde 36°46′53″K 34°36′05″D koordinatlarındadır. Kuzeyinde Muğdat Camii, batısında ise Mersin Deniz Müzesi yer alır.[1] Bahçesiyle birlikte 7 dönemden daha geniştir. İki katlı bir binadır. Teşhir salonları ve yönetim birimlerinin yanı sıra, bir kütüphanesi, bir küçük bir konferans salonu, turistik eşyaların satıldığı bir satış reyonu ile çocuk oyun odası vardır.

Müze, Yenişehir ilçesi Muğdat Camisinin güneyinde sahile yakın bir konumdadır.  1978 yılında Eski Halkevi binasının küçük bir bölümünde kurulan müze, aynı binanın restore edilerek Kültür Merkezi haline dönüştürülmesinden sonra ziyarete  1991 yılında, daha sonra yenilenerek 2001 yılında açılmıştır. Yeni Arkeoloji Müzesi Kültür ve Turizm Bakanımız Prof.Dr. Nabi AVCI tarafından 18.06.2017  Tarihinde vatandaşlarımızın hizmetine açılmıştır. Yeni Hizmet Binası Zemin kat dahil iki katlı olup, Ana giriş kapısından içeri girildiğinde Danışma, Güvenlik ve Hediyelik eşya satış ofisi ve ziyaretçilerimizin çocuklarının hoşça vakit geçireceği çocuk oyun ve etkinlik alanı bulunmaktadır..  alt kat ana giriş kısmının ortasında ,camekan altında arkeolojik kültür kalıntılarının bir canlandırması mevcut.  kazı alanını geçtikten sonra  sağdan giriş yapılarak zaman koridorundan  geçilerek ilk çağdan günümüze kadar olan süreç görseller ve tarihi eserlerle teşhir edilmiştir.  Zaman tünelinin bitiminde  kilikya bölgesinin tarihi ve coğrafi konumunu anlatan tanıtım bilgi levhaları ve fosillerin bulunduğu vitrin ve Neolitik dönemde bir gün doğumunun bir canlandırması  mevcuttur.  Arkeolojinin , Tarihin ve Kültürel mirasımızın  Teknolojik gelişimle beraber  anlatıldığı ve tanıtıldığı yeni müze binası tüm ihtişamıyla ziyaretçilerini bekliyor. Neolitik evin bitiminde aynı koridordan devam ederek  Neolitik, kalkolitik ve tunç çağına ait eserler sergilenmektedir.  Ayrıca interaktiflerle antik dönemde zeytinyağının yapım aşamaları ve   antik dönemde büyük bir liman ve ticaret kenti olan mersinde yoğun bir şekilde bulunan Amphora saklama kaplarının denizin altında  interaktif olarak canlandırması teşhir edilmiştir. alt kat sergi  salonunun sonunda üst kat çıkış alanının bulunduğu bölümde Etnografik eserler ve mersinin yöresel göçebe kültürünün anlatıldığı eserler ve interaktif görseller mevcuttur. üst katta  mersinin tarihinde önemli yer tutan  ve M.Ö. 7000 yıllarına tarihlenen Yumuktepe höyüğü  eserleri, Soli antik kentinden çıkarılan eserler ile Ayaş Elausse Sebaste kazısından gelen eserlerimiz sergilenmektedir.  Yeni müze binamızda  1435 adet Arkeolojik, Etnografik ve Sikke teşhir edilmekte olup,  Müzemiz teşhir ve depolarda envanteri yapılmış,   6095 adet Arkeolojik eser, 24469 adet sikke, 889 adet Etnografik eser ve 428 mühür ile toplamda 31883 adet eserimiz mevcuttur.

# data[].attributes.body
KURTULUŞ SAVAŞI MÜZESİ (1.TBMM)
I. TBMM Binası, 1920-1924 yılları arasında TBMM faaliyetlerinin gerçekleştirildiği bina. Ankara'nın Altındağ ilçesinin Ulus Meydanı'nda bulunan I. Türkiye Büyük Millet Meclisi binasının inşaasına, 1915 yılında başlanmıştır.[1] İlkin İttihat ve Terakki Cemiyeti kulüp binası olarak tasarlanmış binanın planı evkaf mimarı Salim Bey tarafından yapılmış, inşasına ise kolordunun askeri mimarı Hasip Bey nezaret etmiştir.

Türk mimari stilinde olan iki katlı binanın en belirgin özelliği duvarlarında Ankara taşı (Andezit) kullanılmış olmasıdır.

Meclisin, 23 Nisan 1920'de bu binada toplanması kararlaştırıldığında henüz bitirilmemiş olan bina, milli bir heyecanın eseri olarak milletin katkısıyla tamamlanmıştır.

23 Nisan 1920 ile 15 Ekim 1924 tarihleri arasında I. Türkiye Büyük Millet Meclisi olarak kullanılan bina daha sonra Cumhuriyet Halk Fırkası Genel Merkezi ve Hukuk Mektebi olarak işlevini sürdürmüş, 1952 yılında Maarif Vekâletine devredilmiş, 1957 yılında ise müzeye dönüştürülmek üzere çalışmalara başlanmıştır. Bina 23 Nisan 1961'de "Türkiye Büyük Millet Meclisi Müzesi" adıyla halkın ziyaretine açılmıştır.[2]

Atatürk'ün doğumunun 100. yılını kutlama programı çerçevesinde, 1981 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı Eski Eserler ve Müzeler Genel Müdürlüğü tarafından restorasyon Ve teşhir-tanzim çalışmaları sonucu 1981 yılında "Kurtuluş Savaşı Müzesi" adıyla yeniden ziyarete açılmıştır.[1]

I. Türkiye Büyük Millet Meclisi binası olarak kullanılan cumhuriyetin ilk yönetim merkezi hem hükûmetin, hem de devletin yönetildiği bir yerdir. Dönemindeki meclis hükûmeti anlayışının da bir sonucu olan bu biçim aynı zamanda savaş şartlarının ağır koşullarından da kaynaklanmaktadır. Kurtuluş Savaşı Müzesi içerisinde günümüzde Bakanlar Kurulu odası gibi hükûmet çalışma odaları hâlen muhafaza edilmektedir.

Kurtuluş Savaşı Müzesi geniş bir koleksiyon sahibidir. Yalnızca doğal olarak yapının eski halinden aldığı eserler de sergilenmekteyken aynı zamanda kongrelerin hatıratı da yapı içerisinde teşhir edilmektedir. Diğer yandan Lozan Antlaşması ve Sevr Antlaşması ait belgeler, çeşitli devlet büyüğü hediyeleri ve dönemin ruhunu anlatan yazışma ve haberleşme araçları yapı içerisinde sergilenmektedir.

Kurtuluş Savaşı Müzesi çerisinde yer alan eserlerden doğal olarak yapıya miras kalan eserler dönemin Meclis Başkanlığı makamına ait eserler, Riyaset makamı da denilen Başbakanlık makamı eserleri, bakanlara ait çeşitli eserler yer almaktadır. Bunlarla birlikte de alt katta fotoğrafhane ve çeşitli sanat eserleri sergilenmektedir. Üstte ise kongre dönemlerinin şahane ürünleri, anlaşmalara ait tutanaklar, dönemin ilginç telgrafları ve bizzat Mustafa Kemal imzalı yazışmalar bulunmaktadır. Diğer yandan Kurtuluş Savaşı Müzesi içerisinde yer alan Büyük Taarruz hatıraları da ziyaretçilerin ilgisini çekmektedir.

# data[].attributes.body
MERSİN DENİZ MÜZESİ
Mersin Deniz Müzesi, Türk deniz harp tarihinin geçmişini gözler önüne seren 500'den fazla obje ve araştırmacılara hizmet veren 800 kitaplı kütüphanesi ile ziyarete açıktır. 450 metrekarelik ana sergi salonunda deniz harp tarihi konusunda kronolojik bilgi verilmekte; sergi salonunda dönemlere ilişkin gemi modelleri, sancak, arma, askeri kıyafetler, kesici, delici ve ateşli silahlar ile yağlı boya tablolar sergilenmektedir.

Interaktif Salon'da Efsane Mahmudiye, Kahraman Hamidiye, Preveze ve Barbaros Hayrettin Paşa,tarihin akışını değiştiren Nusret Mayın Gemisi, Milli mücadele döneminin kahramanı Gazi Alemdar ve Yavuz Muharebe Kruvazörü hakkında dijital ortamda bilgiler sunulmaktadır.

Açık sergi alanında ise Türk Deniz Kuvvetleri'nde kullanılmış yüzer unsurlarımıza ait top, asroc lancer, radar, torpido, mayın, su bombası gibi objeler ile denizaltı modeli ve Refah Gemisi'nin tahliye botu sergilenmektedir.

Müze B Blok'ta bulunan ve geçici sergi salonu olarak kullanılan alanda belirli periyodlarla sergiler açılmaktadır. Müzede bölgedeki kültür ve sanat etkinliklerine katkıda bulunmak amacıyla resim ve gemi modeli atölyeleri de oluşturulmuştur.

# data[].attributes.body
İzmir - Efes Antik KentiAntik dünyanın en önemli uygarlık, kültür, bilim ve sanat merkezi Efes Antik Kenti, İzmir‘in Selçuk ilçesi sınırlarında yer alıyor. Kuruluşu MÖ 8,600 yıl öncesine uzanan Efes, Antik Çağda Doğu ile Batı’nın buluştuğu bir noktada bir liman kenti olarak kurulmuş.

Politik ve ticari gelişmelerle birlikte Roma Devleti’nin Asya eyaletinin başkentine dönüşmüş. Dünyanın 7 harikasından biri olan Artemis Tapınağı’nın Efes’te yer almış olması kenti daha çok ziyaretçi çekmesini sağlamış. Her biri görkemli mimari şaheser olan Celcus Kütüphanesi, Yamaç Evler, Antik Tiyatro, Kral Yolu ve çok sayıda arkeolojik eseri Efes’te en çekici yapılar.

# data[].attributes.body
AYASOFYA MÜZESI
İstanbul’un Bizans Döneminden günümüze gelmeyi başaran en önemli anıtı şüphesiz dünyanın sekizinci harikası olarak gösterilen ve Bizans’ın en görkemli eseri olan Ayasofya’dır. Konstantin ile birlikte Bizans İstanbuluna en önemli katkıları sağlayanİmparator Justirianus’un eseri olan Ayasofya, boyutuyla ve görkemiyle yüzyıllarca dünyanın en abidevi yapısı olarak kalmıştır. İstanbul’un geçirdiği yangın, deprem gibi birçok felakete de göğüs gererek günümüze değin ulaşmayı başarmıştır.

# data[].attributes.body
Açıklama

https://www.kulturportali.gov.tr/repoKulturPortali/large/26032013/40fe7990-bf9b-4d72-9187-a32179809c42.jpg?format=jpg&quality=50

Adana Müzesi Cumhuriyetin ilanından hemen sonra 1924 yılında kurulmuş olup, Türkiye’nin en eski on müzesinden biri olma unvanını taşımaktadır. İlk olarak çevredeki sütun başlıkları ve lahitlerin Polis Dairesinde toplanmasıyla kurulan müze, Halil Kamil Bey'in müdür olarak atanması ve başarılı çalışmaları sonunda, 1928'de Taşköprü'nün başında şimdi yıkılmış olan Cafer Paşa Camii'nin Medresesi'nde ziyarete açılmıştır. 1950 yılında, Kuruköprü'de yer alan ve bir dönem Etnoğrafya Müzesi olarak kullanılan Kuruköprü Anıt Müzesi’ne taşınmıştır.

05 Ocak 1972 tarihinde ziyarete açılan ve uzun yıllar hizmet veren müze binasının kültür varlıklarının korunması, saklanması ve teşhirin de yetersiz kalmaya başlaması nedeniyle yeni müze binasına ihtiyaç duyulmuştur. Yeni müze alanı ile ilgili yapılan çalışmalar sonucu Adana İli Seyhan İlçesi Döşeme Mahallesi’nde yer alan, kentin ilk fabrikalarından biri olan “Milli Mensucat Fabrikası”nın restore edilerek Adana Yeni Müze Kompleksi olarak değerlendirilmesi uygun bulunmuştur. 2013 yılında Bakanlığımızın yatırım programları dahilinde yapımına başlanan Adana Yeni Müze Kompleksi I. Etap çalışmaları kapsamında, Arkeoloji Müzesi’nin teşhir ve tanzim çalışmaları tamamlanmış olup, 18 Mayıs 2017 tarihinde ziyarete açılmıştır.

Yapımı tamamlanarak ziyarete açılan Adana Arkeoloji Müzesinde, prehistorik dönemden bugüne insanın yaşam serüveninin, dönemlere ait bilgi metinleri, görseller, diaromalar ve canlandırmalar yardımıyla anlatıldığı sekiz salon bulunmaktadır. Salonlarda Prehistorik dönem eserleri, Hitit, Asur, Arkaik, Hellenistik, Roma, Doğu Roma, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerine ait heykeller, lahitler, steller, sunaklar ve büstler gibi taş eserler, cam, pişmiş toprak ve bronzdan yapılmış çeşitli kaplar, pişmiş toprak ve bronz kandil ve figürinler, silindir-damga mühürler, cam, bronz ve altın takılar ile diğer arkeolojik buluntular yer almaktadır. Teşhir edilen eserler içerisinde özellikle Hitit Fırtına Tanrısı Tarhunda’ya ait taş heykel, Anadolu Hiyeroglif Yazıtlı Stel, Babil Steli, Adana İli Karataş İlçesi’nde denizden çıkarılan bronz Erkek Heykeli ile Roma dönemine ait mermer “Antropoid Lahit” ve “Akhilleus Lahti” dikkat çekmektedir.

İlimiz, Seyhan İlçesi, Döşeme Mahallesi ve eski istasyon civarında 1906 yılında Aristidi Kozma Simyonoğlu tarafından kurulan ve Adana’nın en eski sanayi kurumlarından biri olan “Milli Mensucat Fabrikası” Bakanlığımız 2013 yatırım programları kapsamında Müze Kompleksine dönüştürme çalışmalarına başlanmış olup tamamlandığında Türkiye’nin ve Orta Doğu’nun en büyük müze kompleksi olma unvanına sahip olacaktır.

1907 yılında Aristidi Kozma tarafından “Simyanoğlu Fabrikası” adıyla açılan fabrika, 1924 yılında el değiştirerek “Milli Fabrika” adını almıştır. Atatürk’ün Adana’daki sahipsiz fabrikaları yeniden canlandırılması talimatları üzerine 1927 yılında dönemin iş adamları Mustafa Özgür, Nuri Has, Seyit Tekin fabrikayı hazineden satın almış ve adını “Milli Mensucat” olarak değiştirmişlerdir. Bu dönemde fabrikada üretilen “Aslan” marka vater ve ekstra iplikler ülke genelinde büyük talep görmüştür. 1944 yılında Hacı Ömer Sabancı’da fabrikanın ortaklarından biri olmuştur. 1978 yılında biriken borçları nedeniyle tekrar hazineye geçen ve üretimine ara verilen fabrika 1983 yılında tekrar açılmış ve adı “Milsan Mensucat” olarak değiştirilmiştir.

Milli Mensucat Fabrikası döneminde Türkiye’de kamu kuruluşları dışında çalışanlarına geniş imkanlar tanıyan ilk kuruluşlardan biridir. Çalışanlarına günde bir öğün sıcak yemeğin verildiği, aile ve bekarların kalmasına yönelik lojmanların oluşturulduğu bir kuruluş olmasıyla birlikte, fabrika dahilinde bir revir ve fabrika yanında elli yataklı bir hastaneyle işçilerin her türlü hastalıklarına bakılır ve parasız tedavileri cerrahi müdahalelerde dahil yapılırdı.

Adana sanayisi için bir okul niteliği taşıyan fabrika aynı zamanda Türk Edebiyatı için de esin kaynağı olmuştur. 2013 yılında bir dizi etkinlikle 100. yaşını kutlanılan yazar Orhan KEMAL’in önemli edebi eserlerinden biri olan “Bekçi Murtaza” kitabı fabrikadan esinlenerek kaleme alınmıştır. Hayatının bir döneminde Milli Mensucat Fabrikası’nda memurluk yapan Kemal’in ünlü romanındaki baş karakter “Murtaza” fabrikada gece bekçisidir.

Milli Mensucat Fabrikası, Adana Müze Kompleksi çalışmaları tamamlandığında Türkiye ve Ortadoğu’nun en büyük müzesi olması hedeflenmektedir. Arkeoloji, Mozaik, Etnografya, Tarım, Sanayi ve Kent Müzelerinden oluşacak komplekste aynı zamanda sergi ve konferans salonlarıyla birlikte açık hava sineması, kafeterya ve restoranların yer alma

# data[].attributes.body
Ayasofya Müzesi
Bugünkü Ayasofya aynı yerde öncekilerinden farklı bir mimari anlayışla yapılan üçüncü yapı. İmparator Justinianus tarafından Tralles’li(Aydın) Anthemios ve Miletos’lu (Balat) Isidoros'a yaptırıldı. Yapımına 532 yılında başlandı ve beş yıl gibi bir sürede bitirilerek, 537'de büyük bir törenle ibadete açıldı. İstanbul'un Fatih Sultan Mehmed tarafından fethiyle camii olarak yeniden düzenlendi. Varlığını Osmanlı mimari unsuru eklemeleriyle sürdürdü ve 1935'te de müzeye dönüştü. İmparator Kapısı, Güzel Kapı ve Mermer Kapı’ larıyla tanınan Ayasofya'da bir kısmı antik şehirlerden getirilen toplam 104 sütun bulunuyor. İmparatorların taç giydikleri "Omphalion” bölümü de, bu sütunlar gibi mermer işçiliğiyle öne çıkıyor.

# data[].attributes.body
Erdemli'nin önemli turizm merkezi olan Kızkalesi, Erdemli'ye 23, Mersin'e 60 km mesafededir. Tarihi adı Korykos'tur. 1992 yılına kadar köy iken aynı yıl içerisinde kasaba statüsüne alınmış ve belediyelik olmuştur.

# data[].attributes.body
Dolmabahçe Sarayı, otuz birinci Osmanlı padişahı Sultan Abdülmecid tarafından yaptırılmış. Osmanlı'nın modernleşme hedefine uygun olarak Batı anlayışı ile tasarlanan Dolmabahçe Sarayı, 7 Haziran 1856 tarihinde kullanıma açılmış. İnşasına 13 Haziran 1843 yılında başlanan bu görkemli sarayın yapımı 13 yıl sürmüş.

# data[].attributes.body
Antalya -Manavgat yolundan ayrılan asfalt bir yolla Aspendos’ a ulaşılır. İlçemizin 8 Km. doğusunda, Köprüçayı’ nın dağlık bölgesinden düzlüğe ulaştığı yerde M.Ö. 10. Asırda AKALAR tarafından kurulmuş ve antik devrin mamur zengin kentlerinden biridir. Buradaki Tiyatro M.S.2. asırda ROMALI’ lar tarafından inşaa edilmiştir. Kent biri büyük, biri küçük iki tepe üzerine kurulmuştur. Coğrafyacı Strabon ve Pamponrus Mela, Kentin AGRUSLU’ larca kurulduğunu yazarlar.

Bölgeye İ.Ö. 1200’ den sonra Grek göçleri olmuştur, oysa ASPENDOS adının kaynağı Gremlerden önceki yerli Anadolu dilidir. Önemli bir ticaret yolu üzerinde olduğu ve Köprüçay ırmağı ile limana bağlandığı için Aspendos, Her çağda ele geçirilmek istenen kentler arasında yer almıştır.

Aspendos’ un en önemli yapısı tiyatrosudur. Antik tiyatrolar arasında en iyi şekilde korunarak gelmiş bir açık hava tiyatrosudur. Bu tiyatro Anadolu’daki Roma Tiyatrolarının günümüze sahnesi ile ulaşabilen en eski ve sağlam bir örneğidir. Mimarı Aspendos’lu THEODORUS’ un oğlu ZENON’ dur. ANTONİUS PİU zamanında (138-164) yapılmıştır. Tiyatro, kentin yerli tanrıları ile imparator ailesine sunulmuştur. Yılda binlerce yerli ve yabancı turist tarafından ziyaret edilmektedir.

# data[].attributes.body
Batuhan Sefa Yavuz
Ayasofya Müzesi
Bugünkü Ayasofya aynı yerde öncekilerinden farklı bir mimari anlayışla yapılan üçüncü yapı. İmparator Justinianus tarafından Tralles’li(Aydın) Anthemios ve Miletos’lu (Balat) Isidoros'a yaptırıldı. Yapımına 532 yılında başlandı ve beş yıl gibi bir sürede bitirilerek, 537'de büyük bir törenle ibadete açıldı. İstanbul'un Fatih Sultan Mehmed tarafından fethiyle camii olarak yeniden düzenlendi. Varlığını Osmanlı mimari unsuru eklemeleriyle sürdürdü ve 1935'te de müzeye dönüştü. İmparator Kapısı, Güzel Kapı ve Mermer Kapı’ larıyla tanınan Ayasofya'da bir kısmı antik şehirlerden getirilen toplam 104 sütun bulunuyor. İmparatorların taç giydikleri "Omphalion” bölümü de, bu sütunlar gibi mermer işçiliğiyle öne çıkıyor.

# data[].attributes.body
Mersin Arkeoloji müzesi   Çağdaş müzecilik faaliyetlerinin yürütülmesine imkân veren fiziki şartların sağlandığı Mersin Arkeoloji Müzesi’nde eserlerin sergileneceği salonların yanı sıra geçici sergi salonları, çocuklar için arkeopark uygulama alanları, kütüphane, hediyelik eşya satış yeri, kafeterya gibi sosyal alanlar da yer almaktadır.

Müzede toplam 1435 adet eser sergilenmektedir. Ziyaretçiler, giriş katında bulunan zaman tünelinde tarihe bir yolculuk yapma, kronolojik sergi salonunda uygarlıkların her alanda nasıl geliştiği ve neler yapabildiklerini izleme, ölü kültü alanında farklı kültürlerde ölü gömme geleneklerini öğrenme, etnografik salonda insanların geçmişten günümüze kullandığı etnografik eserlerin yanında Yumuktepe Höyüğü yakınında bulunan Huğ Evi’nin replikasını görme fırsatı bulmaktadır.

# data[].attributes.body
Batuhan Sefa Yavuz
Ayasofya Müzesi
Bugünkü Ayasofya aynı yerde öncekilerinden farklı bir mimari anlayışla yapılan üçüncü yapı. İmparator Justinianus tarafından Tralles’li(Aydın) Anthemios ve Miletos’lu (Balat) Isidoros'a yaptırıldı. Yapımına 532 yılında başlandı ve beş yıl gibi bir sürede bitirilerek, 537'de büyük bir törenle ibadete açıldı. İstanbul'un Fatih Sultan Mehmed tarafından fethiyle camii olarak yeniden düzenlendi. Varlığını Osmanlı mimari unsuru eklemeleriyle sürdürdü ve 1935'te de müzeye dönüştü. İmparator Kapısı, Güzel Kapı ve Mermer Kapı’ larıyla tanınan Ayasofya'da bir kısmı antik şehirlerden getirilen toplam 104 sütun bulunuyor. İmparatorların taç giydikleri "Omphalion” bölümü de, bu sütunlar gibi mermer işçiliğiyle öne çıkıyor.

# data[].attributes.body
KLEOPATRA KAPISI

Mersin-Tarsus'ta şehrin tarihi izlerini taşıyan Kleopatra Kapısı'nın ne zaman ve kim tarafından yapıldığı hakkında kesin bir bilgi bulunmamaktadır.

Bazı kaynaklar Romalı Kral Marcus Antonius tarafından Mısır Kraliçesi ve aynı zamanda büyük aşkı Kleopatra için yaptırıldığı yazmaktadır. O dönemlerde deniz kapısı olarak kullanılırmış. Fakat deniz yüzyıllar içerisinde çekilince, Tarsus ilçesinin tam ortasında kalmış Kleopatra Kapısı.

Bazı kaynaklara göre ise bu heybetli kapı, Bizans döneminin sonlarına doğru yapıldığı bilgisi vardır. Eğer bu bilgi doğruysa, ne Kleopatra ne de Marcus Antonius bu kapıdan geçmemiştir maalesef. Yine de eski dönemlerden günümüze birçok insanın geçip gittiği, kiminin hikayesini bile bilmediği bu kapı, Tarsus gezinize yakışacak bir mekan olacak.

# data[].attributes.body
İSHAK PAŞA SARAYI

İshak Paşa Sarayı ya da İshak Paşa Külliyesi, Ağrı Dağı'nın yakınında, Doğubeyazıt'ın 5 kilometre uzağında bulunan bey kalesidir. 116 odalı sarayda türbe, cami, surlar, iç ve dış avlular, divan ve harem salonları, koğuşlar bulunur.
Kürt yazar ve bilim adamı Ahmed-i Hani bu sarayda katiplik yapmıştır.Ayrıca İshak Paşa Sarayı dünyada ilk kalorifer sisteminin kullanıldığı yapıdır.

# data[].attributes.body
Açıklama

TARİHİN AKIŞINI DEĞİŞTİREN TAPINAK: ŞANLIURFA GÖBEKLİTEPE ÖRENYERİ

TARİHİN SIFIR NOKTASI

Yerleşim yeri olarak kullanılmadığı bilinen ve tapınmaya hizmet eden Göbeklitepe, şaşırtıcı anıtsal mimarisiyle 2018 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne girdi. Türkiye'de de’’ 2019 Göbeklitepe Yılı” ilan edildi. Henüz küçük bir bölümü çıkarılan Göbeklitepe, yaklaşık 12 bin yıllık geçmişiyle insanlık tarihini değiştirdi. Dünyanın bilinen en eski ve en büyük tapınma (kült) merkezi sayılan Göbeklitepe ile dinsel inanışın yerleşik yaşama geçişteki etkisi kanıtlandı.

Harran Ovası'na hakim bu tarih öncesi yerleşimin sınırlı bir bölümü kazılsa da, sıra dışı bulguları Neolitik Çağ'la ilgili pek çok bilgiyi altüst etti. Şanlıurfa'nın Örencik Köyü yakınlarındaki Göbeklitepe kazılarını 1995'te Alman arkeolog Prof. Dr. Klaus Schmidt başlattı ve 2014'deki ölümüne dek 20 yıl sürdürdü. Göbeklitepe; avcı-toplayıcı yaşamı, tarım ve hayvancılığa geçişi, tapmak mimarisi ve sanatın doğuşunu anlamamıza önemli katkılar sağladı. Varlığını M.Ö. 8 bin dolaylarına kadar sürdürdükten sonra terk edildi. Başka ya da benzer amaçlarla kullanılmadı.

DÜNYANIN EN ESKİ İNANÇ MERKEZİ

Göbeklitepe'deki en ilgilnç buluntular, boyu 6 metreyi, ağırlığı 40 tonu bulabilen 'T' formlu anıtsal dikilitaşlardır (Steller). Bu gizemli dikilitaşların 10-12 tanesi dairesel planda dizilerek araları taş duvarlar ile örülmüştür. Ortadaki bir çift karşılıklı büyük dikilitaş ile çevresindeki dikilitaşlar yuvarlak ya da oval kapalı mekânlar oluşturur. Kazılar neticesinde bu mekanların altı tanesi ortaya çıkarılmış olsa da jeomanyetik ölçümlerle bu mekanların 20'yi bulduğu biliniyor.

Dikilitaşların çoğunda insan, hayvan ya da soyut semboller var. Taşa işlenen bu en eski rölyeflerin yanı sıra üç boyutlu hayvan kabartmalarına da rastlanıyor. Gövdesinde el, kol ve parmak motifleri bulunan dikilitaşlarsa stilize insan heykelleri olarak yorumlanıyor. Karşılama bölümünden kazı alanına servislerle bir dakikada ulaşılıyor. Girişteki animasyon ve bilgilendirmeler kaçırılmayacak türden. A,B,C ve D olarak bölümlendirilen kazı alanı, yürüyüş gezi güzergahı ile çevrilmiş ve üstü kapatılmıştır.

# data[].attributes.attachment_link.title
SANAL MÜZE - T.C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI

# data[].attributes.body
Aspendos veya Belkıs Antalya ili Serik ilçesinde bulunan Belkıs köyünde yer alan antik tiyatrosuyla meşhur bir antik kenttir.

Aspendos, Serik ilçesinin 8 kilometre doğusunda, Köprüçayı'nın dağlık bölgesinden düzlüğe ulaştığı yerde M.Ö. 10. yüzyılda Akalar tarafından kurulmuş ve antik devrin mamur zengin kentlerinden biridir. Buradaki tiyatro M.S. 2. yüzyılda Romalı'lar tarafından inşa edilmiştir. Kent biri büyük, biri küçük iki tepe üzerine kurulmuştur.

Coğrafyacı Strabon ve Pamponrus Mela, Kentin Agruslularca kurulduğunu yazarlar. Bölgeye MÖ 1200'den sonra Yunan göçleri olmuştur oysa Aspendos adının kaynağı Rumlardan önceki yerli Anadolu dilidir. Önemli bir ticaret yolu üzerinde olduğu ve Köprüçay Irmağı ile limana bağlandığı için Aspendos, her çağda ele geçirilmek istenen kentler arasında yer almıştır.

Aspendos'un en önemli yapısı tiyatrosudur. Antik tiyatrolar arasında en iyi şekilde korunarak gelmiş bir açık hava tiyatrosudur. Bu tiyatro Anadolu'daki Roma Tiyatrolarının günümüze sahnesi ile ulaşabilen en eski ve sağlam bir örneğidir. Mimarı Aspendos'lu Theodorus'un oğlu Zenon'dur. Antonius Piu zamanında yapımına başlanmış Marcus Aurelius zamanında tamamlanmıştır (138-164). Tiyatro, kentin yerli tanrıları ile imparator ailesine sunulmuştur.

Her yıl binlerce yerli, yabancı turist Aspendos'u gezmektedir. Antik tiyatro ayrıca konserler, etkinlikler için kullanılmaktadır.

Bir de Aspendos Antik Tiyatrosu'nun küçük bir öyküsü var. Aspendos kralının bir zamanlar herkesin evlenmek istediği çok güzel bir kızı vardır. Kral kızını kime vereceğini bilemediği için halka, "Kim halkımız, kentimiz için en yararlı şeyi yaparsa kızımı ona vereceğim" diye duyurur. Bunun üzerine iki ikiz kardeş iki büyük yapı yaparlar. Biri kente çok uzaklardan, karmaşık yolları birçok zorluğu geçerek, su getiren su kemerleri; öteki ortasında yere metal para atıldığında üst sıralardan bile sesinin duyulduğu dünyanın akustik olarak en iyi tiyatrosudur. Kral su kemerlerini gördükten sonra kızını su kemerlerini yapana vermek ister. Bunun üzerine tiyatronun mimarı Zenon krala bir oyun oynar. Kral tiyatronun üst sıralarında gezerken bir fısıltı duyar: "Kral kızını bana vermeli." Akustiğe hayran kalan kral kızını büyük bir kılıçla ikiye ayırır ve kardeşlere verir.

# data[].attributes.body
IHLARA VADİSİ

Aksaray'a 40 km uzaklıktadır.
Ihlara Vadisi, Hasandağı volkanından püskürtülen lavların akarsu aşındırması sonucunda oluşan kanyon vadidir. Melendiz Çayı, milyonlarca yıllık bir sürecin sonunda, 14 kilometre uzunluğunda ve yüksekliği yer yer 110 metreye ulaşan kanyon görünümlü bu vadiyi meydana getirmiştir. Bu çatlaklardan yol bulan kanyonun bugünkü halini almasını sağlayan Melendiz Çayı'na ilk çağlarda Kapadokya Irmağı anlamına gelen "Potamus Kapadukus" denilmekteydi.
14 km uzunluğundaki vadi Ihlara'dan başlar, Selime'de son bulur[1]. Melendiz Çayı kanyon içinde menderesler çizerek akar. Ihlara ve Selime arasında 26'dan fazla menderes çizen akarsunun kuş uçumu boyu 8 km iken gerçekte 13 km'ye ulaşmaktadır. Vadinin yüksekliği yer yer 100 –150 m'dir. Vadi boyunca kayalara oyulmuş sayısız barınaklar, mezarlar ve kiliseler bulunmaktadır. Ihlara Vadisi'nde kiliselerdeki süslemeler 6. yüzyılda başlayarak 13. yüzyılın sonuna kadar devam etmiştir.
Bazı barınaklar ve kiliseler yeraltı şehirlerinde olduğu gibi birbirine tünellerle bağlantılıdır.

KİLİSELER
Vadi boyunca yer alan kiliseler iki gruba ayrılabilir:
Ihlara'ya yakın olan kiliselerin duvar resimleri Kapadokya sanatından uzak, doğu etkisi taşırlar.
Belisırma yakınında yer alanlar, Bizans tipi duvar resimleri ile süslüdür.
Ihlara Bölgesi'nde Bizans Dönemi'ne ait bilinen kitabelerin sayısı oldukça azdır.
Belisırma köyüne 500 m uzaklıktaki Aziz George (Kırkdamaltı) Kilisesinde Selçuklu Sultanı II. Mesud (1282 -1305) ve Bizans imparatoru II. Andronikos'un adlarını içeren 13. yüzyıla ait fresk üzerine yazılmış bir kitabe bulunmaktadır.
Bu kitabe bölgeyi ellerinde bulunduran Selçukluların hoşgörülü yönetiminin varlığını kanıtlamaktadır. Kiliselerden tarihi tespit edilenler:
Direkli Kilise (976-1025)
Pürenli Seki Kilisesi 10.yüzyıl başı ile 12.yüzyıl arasına aittir.
Saint Georges (1283-1295) yıllarına aittir.
Karanlık Kale Kilisesi 10.-11.yüzyıllara tarihleniyor.

10. yüzyıl ortasında Bizans Toroslar ve Klikya bölgelerini geri almasıyla Ihlara bölgesinde yeni Kiliseler yapımıştır.
Bahaeddin Samanlığı Kilisesi
Sümbüllü Kilise
Direkli Kilise

11. yüzyıl başlarındaki Bizans sanatına örnek teşkil edenler:
Ala Kilise
Çanlı Kilise (Akhisar)
KARAGEDİK KİLİSESİ

Eski kiliseler sonradan bazı Bizans tipi resimler de ilave edilmiştir.
Bu davranış, 11. yüzyılda Selçuk Türklerinin bölgeye gelmesiyle son bulur.
Fakat bölgedeki dini hayat devam eder. Bölgenen kilise hayatı 1924'teki nüfus mübadelesiyle son bulur.
Ihlara Vadisi'ndeki iyi korunmuş kiliseler[değiştir | kaynağı değiştir]
Ağaçaltı Kilisesi
Pürenliseki Kilisesi
Kokar Kilise
Yılanlı Kilise
Aziz George (Kırkdamaltı) Kilisesi
Sümbüllü Kilise
Ihlara Vadisi

Dini yaşam[değiştir | kaynağı değiştir]
Ihlara vadisi jeomorfolojik özelliklerinden dolayı keşiş ve rahipler için uygun bir inziva ve ibadet yeri olmuştur.
Aksaray, Hıristiyanlığın daha ilk yıllarında önemli bir din merkezi olmuştur.
Kayseri'li Basilus ve Nazianzos'lu Gregorius gibi mezhep kurucuları 4. yy. da burada yetişmişlerdir.
Mısır ve Suriye sisteminden ayrı bir manastır hayatının kurallarını bunlar tespit etmişlerdir.
Böylece Yunan ve Slav sistemi doğmuştur.
Mısır ve Suriyeli rahiplerin dünya ile olan ilişkilerini kesmelerine rağmen Basilus ve Gregorius’un rahipleri dünya ile olan ilişkilerini kesmiyorlardı. Bu yeni anlayışın yeri Belisırma idi.
Gregorius, teslis inancına yeni bir izah getirerek İsa'nın tanrılığı tartışmasında İznik toplantısı görüşlerine kuvvet kazandıran fikirler ileri sürdü. Böylece Hristiyanlık tarihinde öncü bir aziz oldu. Gregorius’un yetiştiği kayalık bölge (Belisırma, Ihlara, Güzelyurt (Gelveri)) Manastır ruhuna uygun, kayalara oyulan kiliseler topluluğu haline geldi.
Arap akınlarına karşı, Hasandağı'ndaki müdafaa kaleleri karşı koyunca bu kiliseler faal ibadet merkezi durumlarını devam ettirdiler.

# data[].attributes.body
Pamukkale, güneybatı Türkiye'deki Denizli ilinde doğal bir mevkidir. Kent Kaplıcaları ve akan sulardan kalan karbonat mineralleri teraslarını, travertenleri kapsamaktadır. Türkiye'nin Ege bölgesinde, ılıman bir iklimi olan Menderes Nehri vadisinde bulunur. Turistlerin tercih yerlerdendir.

Eski Hierapolis kenti, toplam 2700 metre uzunluğunda, 600 metre genişliğinde ve 160 metre yüksekliğindeki beyaz "kalenin" üzerine inşa edilmişti. Pamukkale, Denizli'nin 20 km uzaktaki merkezindeki vadinin karşı tarafındaki tepelerden görülebilir. 5–10 km yakınında Laodikya antik kenti bulunur. 5 km ilerisinde ise uluslararası bir termal merkez olan Karahayıt köyü vardır. Pamukkale UNESCO tarafından belirlenen Dünya Miras Listesi'nde yer almaktadır. Travertenler görsel zenginliğin yanı sıra kalp rahatsızlıkları, romatizma, sindirim, solunum, dolaşım ve deri rahatsızlıklarına iyi gelmektedir

# data[].attributes.body
7. Altın Köşk
Ankara'nın Bilkent semtinde, yapıldığı 1966 yılından beri önünden her geçeni merakla kendisine baktıran Merik Konağı'nın (7. Altın Köşk) dışı kadar içi de oldukça şatafatlı.Pırıl pırıl parlayan yaldızlarından dolayı 'Altın Köşk' olarak da bilinen yapı, AmeriBozkurt yaptırdığı yıllarda bu gizemli görünümlü bina için şu yorumu yapmıştı: “Bu evin parasal değeri zenginlik gösterisi değildir. Bu evin zenginlik gösterisi, atalarımızın yarattığı o mimarlık, süsleme sanatının uygulanmasıdır. Ama şunu söyleyeyim, bu evin içindeki eşyalar binanın kendisinden daha pahalı”.
Altın Köşk'ün tamamen ahşap olan dış cephesi Amerika’dan getirtilen ve 500 yılda yetişen "kızıl ağaç" (red wood) denilen nadide bir ağaç türünden yapılma.

Ayrıca Altın Köşk, Osmanlı'daki saraylardan ve köşklerden parçaların birebir kopyalayıp uygulandığı bir eser.
İçindeki odalar ve salonların her biri ziyaretçilerini o yılların atmosferine sokuyor. Köşk, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından müze statüsü verilerek 25 Kasım 2008 tarihinden bu yana “Anadolu Mimarlık ve Mobilya Kültürel Miras Müzesi ve Araştırma Merkezi“ olarak hizmet veriyor.

Bu şatafatlı yapıda, düğün, nişan vs. organizasyonları da yapılıyor, düğün fotoğrafları için de sıklıkla tercih ediliyor.

# data[].attributes.body
Kale tarih içinde çeşitli dönemler yaşamıştır. MÖ 2. yüzyıl başında Romalıların Galatya'yı işgalinden sonra kent büyüyerek kale dışına taştı. Roma İmparatoru Caracalla MÖ 217'de kalenin surlarını onarttı. MÖ 222 - 260 arasında İmparator Alexander Severus, Perslere yenilince kale kısmen tahrip edildi. 7. yüzyılın 2. yarısından sonra Romalılar kaleyi onarmaya başladı. Bizans döneminde İmparator II. Justinianos MS 668'de dış kaleyi yaptırmıştır,[2] İmparator III. Leon 740'ta kale duvarlarını onarırken iç kale surlarını yükseltmiştir. Bunun ardından İmparator I. Nikiforos 805'te, İmparator I. Basileios 869'da bu kaleyi onarmıştır. Kale 1073 yılında Selçukluların eline geçmiştir.[2] 1101 yılında Haçlılarca ele geçirilen kale 1227 yılında tekrar Selçukluların hakimiyetine girmiştir. I. Alâeddin Keykubad kaleyi yeniden onartmış, 1249'da ise II. İzzeddin Keykavus kaleye yeni ilaveler yapmıştır. Osmanlı döneminde 1832'de Kavalalı İbrahim Paşa tarafından onarımdan geçirilmiş, kalenin dış duvarları genişletilmiştir.

Kalenin yerden yüksekliği 110 m'dir. Tepenin yüksek bölümünü kaplayan iç kale ve çevresini kuşatan dış kaleden oluşur. Dış kalenin 20'ye yakın kulesi vardır. Dış kale eski Ankara şehrini çevirir. İç kale yaklaşık 43.000 m''lik bir yer kaplar. 14–16 m yüksekliğindeki duvarların üstünde çoğu 5 köşeli 42 kule vardır.[3] Dış surları kuzey-güney doğrultusunda yaklaşık 350 m, batı-doğu doğrultusunda ise 180 m. boyunca uzanır. İç kalenin güney ve batı duvarları bir dik açı oluşturur. Doğu duvarı tepenin girinti çıkıntılarını izler. Kuzey yamaç ise farklı tekniklerle yapılmış duvarlarla korunur. Koruma düzeninin en ilgi çekici yanı; doğu,batı ve güney duvarları boyunca 15–20 m'de bir yer alan 42 tane beşgen burçtur. Dış kale ile iç kale, doğuda Doğukalesi'nde batıda hatip çayına bakan yamaçta birleşir. İç kale'nin güneydoğu köşesinde ise kalenin en yüksek yeri olan Akkale yer alır. Dört katlı olan iç kale Ankara taşından ve toplama taşlarla yapılmıştır. İç kalenin iki büyük kapısı vardır. Biri dış kapı, diğeri ise hisar kapısı adını taşır. Kapı üzerinde bir de İlhanlılar'a ait kitabe bulunur. Kuzeybatı kısmında Selçukluların yaptırdığını gösteren bir yazı bulunmaktadır. Duvarların alt bölümü mermer ve bazalttan yapılmıştır, üst kesimlerine doğru bloklar arasında tuğla bölümlerin büyük ölçüde zarar görmesine karşın, iç kale bozulmadan günümüze kadar gelmiştir. 8 ve 9. yüzyılda kent istilalara uğrayınca, kaleyi hızla onarmak için, o sıralarda yıkıntı halinde olan Roma anıtlarının mermer blokları, sütun başlıkları, su yollarının mermer olukları kullanılmıştır. Kale yapısında rastlanan heykel, lahit, sütun başlıkları kalenin yapımı ve onarımında etrafta bulunan malzemelerden yararlanıldığını göstermektedir.

# data[].attributes.body
Astım Mağarası
Narlıkuyu Kasabası, Hasanaliler Mahallesinde Cennet-Cehennem Çöküklerinin kuzey-batısındadır. İçine helezonik demir bir merdivenle inilen mağaranın oluşumu 3. jeolojik döneme kadar uzanır. Birbirine bağlantılı, toplam uzunluğu 200 metreyi bulan galeriler silis minerallerinin birikmesiyle oluşmuş çok ilginç şekilli dev sarkıt ve dikitlerle süslüdür. Mağara nem oranı yazın % 85, kışın % 95' e kadar ulaşmaktadır.

# data[].attributes.body
Topkapı Sarayı dünyada günümüze gelebilmiş sarayların en eskisi ve genişi Topkapı Sarayıdır. İstanbul'da Sarayburnu sırtlarında yaklaşık 400 yıl Osmanlı Devletinin idare merkezi olan saray. Sultan Ahmed ile Haliç ve Boğaz sahilini kaplıyordu. Asıl alanı 700.000 m2 kadardı. İnşasına Fatih Sultan Mehmed (1451-1481) zamanında 1465 yılında başlandı. Osmanlı teşrifatında ilk adı "Saray-ı Cedîd-i Âmire" olup, “Yeni saray” demekti.

Topkapı Sarayı Saray

Topkapı Sarayı dünyada günümüze gelebilmiş sarayların en eskisi ve genişi Topkapı Sarayıdır. İstanbul'da Sarayburnu sırtlarında yaklaşık 400 yıl Osmanlı Devletinin idare merkezi olan saray. Sultan Ahmed ile Haliç ve Boğaz sahilini kaplıyordu. Asıl alanı 700.000 m2 kadardı. İnşasına Fatih Sultan Mehmed (1451-1481) zamanında 1465 yılında başlandı. Osmanlı teşrifatında ilk adı “Saray-ı Cedid-i Âmire” olup, “Yeni saray” demekti. Fatih, sarayın tek binadan değil, birçok köşk ve dairelerden meydana gelmesini istiyordu. Saray inşaatına bu istek üzerine başlandı. Osmanlılar devrinde devamlı ilave ve tadilat yapılıp, genişletilerek, ihtiyaca cevap verilecek hale getirildi. Sultan İkinci Mahmud zamanında, 1825 yılında ahşap olarak “Topkapı Sarayı” adıyla yeni bir saray yapıldı. Bütün yeni saraya“Topkapı Sarayı” denildi. Yangınlar ve demiryolu inşaatı sebebiyle pek çok köşk ve daire tahrip olup, yıkıldı. Atatürk'ün emri ile 3 Nisan 1924'den beri müze olarak kullanılmaktadır. Konumu

# data[].attributes.body
İsmail Mert ONAYLI

Cennet çöküğünün içine her biri oldukça geniş 452 basamaklı taş bir merdivenle iniliyor. Epey bir merdiven inildikten sonra kiliseye varılıyor. Kilisenin giriş kapısı üzerindeki dört satırlık kitabede, bu kilisenin V. yüzyılda Aziz Paulus adında bir kişi tarafından Meryem Ana’ya ithafen yaptırılmış olduğu yazıyor.

# data[].attributes.body
GÖKGÖL MAĞARASI
Gökgöl Mağarası 3350 metrelik uzunluğu ile Türkiye’nin en uzun 10., Zonguldak’ın en uzun 2. Mağarasıdır. Karbonifer döneme tarihlendirilen mağara yaklaşık 350 Milyon yaşındadır. 875 metrelik yürüyüş yoluna sahip olan mağaranın içerisinde yağışlı dönemlerde debisi artan bir yeraltı deresi bulunur. Yeraltı deresi doğal bir sifon ile Erçek Deresi’ne dökülür. Gökgöl Mağarası'nın içi damlataş birikimi yönünden son derece zengindir. Mağara içerisinde her tür damlataş oluşumları (sarkıt, dikit, sütun, bayrak damlataşı ve makarna sarkıtlar) bulunur. Mağaranın girişten büyük çöküntü salonuna kadar olan bölümleri Fosil giriş, Astım Salonu, Harikalar Salonu ve Mucizeler Salonu gibi adlarla nitelendirilmiştir.
Zonguldak – Ankara karayolunun 5. km’sinde bulunmaktadır.

# data[].attributes.body
Palace of Culture and Science, PKiN (until 1956 Józef Stalin Palace of Culture and Science) - the tallest building in Poland (in terms of overall height), located in the center of Warsaw on Defilad Square 1. The owner of the building is the capital city of Warsaw. The palace is the seat of the Council of the Capital City of Warsaw, which meets in the Warsaw Hall. It is managed by the municipal company Zarząd Palac Kultury i Nauki Sp. z o.o. Since 2007, the building has been in the register of monuments.

The palace was a "gift of the Soviet people to the Polish nation." It was built in 1952–1955 according to the design of the Soviet architect Lev Rudniwa, who was inspired by Moscow skyscrapers (known outside of Russia as the Seven Sisters), modeled on American art deco skyscrapers. Architecturally, it is a mixture of socialist realism and Polish historicism. Together with the antenna bracket, which is an integral part of the spire, it has a height of 237 meters .

# data[].attributes.headline
Among the Polish jewels in the crown, the Old Town in Krakow leads the way, inscribed on the UNESCO list in 1978 as one of the first 12 objects in the world. The inscribed area includes the Old Town within the former walls, the Wawel Hill and the Kazimierz and Stradom districts.A monument of the Polish nation's culture, a tiny piece of contemporary Krakow, where the finest works of culture and art from the entire thousand years of history of this place are collected. We have 331 historic tenement houses and 2 million movable works of art in Kraków's Old Town. First of all, Krakow is Wawel - the former seat of Polish kings. Fragments of the city walls from the 14th century are well preserved, the Jewish district of Kazimierz, with historic synagogues and a cemetery, as well as the annual Szalom na Szeroka festival. UNESCO also appreciated the Jagiellonian University from 1364, founded by King Casimir the Great as the second in Europe and the most famous Gothic cathedral in Poland, that is St. Mary's Church with the altar of Wit Stwosz and the graves of Polish rulers. Krakow is also the Historical Museum of the City of Krakow with the most modern branch in Europe in the basement of the market, the Cloth Hall, Błonia, Florianska Street with the house of Jan Matejko, the Barbican and artists, Planty and the Kościuszko Mound, as well as the world famous Krakow florists and the tastiest obarzanki.

# data[].attributes.subject
Among the Polish jewels in the crown, the Old Town in Krakow leads the way, inscribed on the UNESCO list in 1978 as one of the first 12 objects in the world. The inscribed area includes the Old Town within the former walls, the Wawel Hill and the Kazimierz and Stradom districts.A monument of the Polish nation's culture, a tiny piece of contemporary Krakow, where the finest works of culture and art from the entire thousand years of history of this place are collected. We have 331 historic tenement houses and 2 million movable works of art in Kraków's Old Town. First of all, Krakow is Wawel - the former seat of Polish kings. Fragments of the city walls from the 14th century are well preserved, the Jewish district of Kazimierz, with historic synagogues and a cemetery, as well as the annual Szalom na Szeroka festival. UNESCO also appreciated the Jagiellonian University from 1364, founded by King Casimir the Great as the second in Europe and the most famous Gothic cathedral in Poland, that is St. Mary's Church with the altar of Wit Stwosz and the graves of Polish rulers. Krakow is also the Historical Museum of the City of Krakow with the most modern branch in Europe in the basement of the market, the Cloth Hall, Błonia, Florianska Street with the house of Jan Matejko, the Barbican and artists, Planty and the Kościuszko Mound, as well as the world famous Krakow florists and the tastiest obarzanki.