# data[].attributes.body
top 10 gedichten

# data[].attributes.headline
 opdracht 2.1 versie 1 gedicht "you never walk alone"

# data[].attributes.subject
 opdracht 2.1 versie 1 gedicht "you never walk alone"

# data[].attributes.body
Willem ll onze stads trots met wilde fans langs de kant.

Opsemints dat was vroeger zo, voordat corona kwam.

Nu is het net zo leeg als mijn hedendaagse fietsmand

Het gebeurde allemaal plots en het gebeurde in heel het land

Het stadion leeg, zoals de regels tussen een inleiding en een middenstuk.

Het is zo leeg in heel ons stadje zelfs het centrum is niet eens druk.

Geen rij bij een winkel of bar inzicht.

Sterker nog vrijwel alle winkels zijn dicht.

Geen een auto geparkeerd op de heuvelstraat.

Zo is het al helaas sinds de maand maart.

Geen gelach vanwege een nieuwe speel auto die werd gekocht voor een kind,

Omdat vrijwel alle winkels zijn dicht, inclusief de Bart Smit.

Geen tiener meer die op de fiets s ’morgens naar Theresia gaat

,omdat de scholen dicht zijn maar voor online les staan ze al paraat

Vrienden praten nu ook alleen maar via het internet.

Maar dat is als nog heel veel pret.

Alles is misschien nu gesloten.

Voetbal kijke je nu nog maar alleen thuis.

Niet meer langs het veld maar  voor de buis.

Maar net zoals bij willem ll moeten we voor positieve uitslagen blijven hopen.

Samen mogen straks weer naarbuiten.

# data[].attributes.headline
opdracht 2.2 versie 2 gedicht "We zijn voor niets en niemand bang"

# data[].attributes.subject
opdracht 2.2 versie 2 gedicht "We zijn voor niets en niemand bang"

# data[].attributes.body
Willem ll onze stads trots met wilde fans langs de kant.

Opsemints dat was vroeger zo, voordat corona kwam.

Nu is het net zo leeg als mijn hedendaagse fietsmand

Het gebeurde allemaal plots en het gebeurde in heel het land

Het stadion leeg, zoals de regels tussen een inleiding en een middenstuk.

Het is zo leeg in heel ons stadje zelfs het centrum is niet eens druk.

Geen rij bij een winkel of bar inzicht.

Sterker nog vrijwel alle winkels zijn dicht.

Geen een auto geparkeerd op de heuvelstraat.

Zo is het al helaas sinds de maand maart.

Geen gelach vanwege een nieuwe speel auto die werd gekocht voor een kind,

Omdat vrijwel alle winkels zijn dicht, inclusief de Bart Smit.

Geen tiener meer die op de fiets s ’morgens naar Theresia gaat

, omdat de scholen dicht zijn maar voor online les staan ze al paraat

Vrienden praten nu ook alleen maar via het internet.

Maar dat is alsnog heel veel pret.

Alles is misschien nu gesloten.

Voetbal kijke je nu nog maar alleen thuis.

Niet meer langs het veld maar voor de buis.

Maar net zoals bij willem ll moeten we voor positieve uitslagen blijven hopen.

Samen mogen straks weer naarbuiten.

En dan kunnen we weer samen juichen.

Maar we moeten niet eerst gaan rennen voordat we lopen.

Maar later staan we straks weer hand in hand.

Bij kingside willem ll toe tejuichen langs de kant.

# data[].attributes.body
Feedback op gedicht Eldar

# data[].attributes.body
Visuele poëzie

# data[].attributes.body
straat poëzie

# data[].attributes.body
stiftgedicht ``liefdesverdriet``

# data[].attributes.body
ik heb geluisterd naar Eldar Dautovic. De voordracht was over het algemeen wel redelijk, alleen je zag wel dat het de eerste keer was dat die het gedicht las. Dat kon ik zien aan : het kleine aantal gebaren die werden gemaakt door meneer Dautovic, dat meneer Dautovic zich soms versprak en door het afwisselende ritme. Wat meneer Dautovic deed was een goeie toonhoogte gebruiken, zo kalm en glad dat de voordracht nog interressant was om naar te luisteren. Het is de 1ste keer dat meneer Dautovic dit las en met dat in gedachten te houden was het nog best wel redelijk. Voor die redenen geef ik de voordracht een 6/10.

# data[].attributes.body
Als ik de voordrachten van mevrouw Gons en meneer Dautovic vergelijk, is er een wereld van verschil. Mevrouw Gons ziet eruit alsof ze 10x zo veel zlefvertrouwen had als eldar. Ik kan dat zien aan: het aan tal gebaren, hoe vlotjes ze de tekst op leest, waneer de klemtonen worden gebruikt en het ritme verschil. Bij al die onderdelen moet ik zeggen dat mevrouw Gons met verre weg de betere voordrager was. Alleen ik heb nog een onderdeel niet opgenoemd en dat is toon. En dat is, omdat ik vond dat de toon van meneer Dautovic beter was dan de toon die mevrouw Gons gebruikte bij het voordragen van het gedicht. Ik weet niet of het licht aan toon hoogten of omdat ik al gewend ben aan de stem van meneer Dautovic. maar de toon waarop hij het gedicht voordroeg was in mijn mening beter dan die van mevrouw Gons.

# data[].attributes.body
Ik vind het één fantastisch verhaal. Het is vrijwel perfect, maar er is een ding wat niet echt klopt.

“Stegen met leven” het is wel slimme woordenspelling (aangezien de zin van tevoren), maar het klopt helaas niet als een Nederlandse zin denk ik. Ik zou het veranderen naar iets van “een reden om te leven” misschien simpel, maar het is een goeie zin die ook past bij de toon van het verhaal. Nu dat weg is kan ik eindelijk zeggen hoe geweldig ik dit verhaal vond, dit was zo ongelofelijk dicht bij perfectie. Het verhaal heeft een hele sombere toon wat soms misschien een beetje een dradig kan zijn, maar door de kortere lengte van de tekst voelt het niet zo. Qua lengte vond ik het hier perfect. Ik vind dat beeldspraak ook hier heel goed wordt toegepast. Je ziet alles eigenlijk door de ogen van de schrijver zoals: de kraaien de lege stegen of zelfs de doden vogels. Je voelt de emoties die de schrijver voelt en het is echt heel meeslepend. De word keuze en taalgebruik hier is perfect ook komt er veel woordspeling in de tekst voor. Wat ik ook heel speciaal vindt aan dit verhaal is het einde, het lijkt wel makkelijk om over het hoofd te zien maar de regel tussen “daarom” en “daarom ben ik leeg” betekent zo veel. Het voelt net alsof de schrijver door te veel emotionele pijn gaat om de tekst af te maken. Ik vind dit echt briljant dat dit wordt kt en ook de executie is perfect. Het geeft de tekst nog net dat beetje meer als het gaat qua karakter en emotie. Ik blijf misschien hierover door te praten maar het einde is echt zo ongelofelijk prachtig en slim bedacht dat het zoveel tekst in feedback ook prachtig.

Als ik dit zou moeten beoordelen dan ga ik het één 9,5/10. Het enigste wat verbeterd moet worden is de zin “stegen met leven” (en zelfs daar ben ik niet 100% zeker over), voor de rest is het werkelijk perfect.

# data[].attributes.body
Mijn chaotische brainstorm.

# data[].attributes.headline
Opdracht 8.2 lyrische tekst versie 1 "2e kans"

# data[].attributes.subject
Opdracht 8.2 lyrische tekst versie 1 "2e kans"

# data[].attributes.body
Er is zoveel wat ik wil doen, maar mijn lichaam pruttelt tegen.
``Kom, nog even laat me dit afwerken`` maar weer moet ik inperken. Grenzen respecteren, het blijft een moeilijk gegeven. Vandaag zal het niet meer lukken en moet ik mijn tranen onderdrukken. Maar morgen is de zon er hopelijk weer en dan probeer ik het nog een keer.

# data[].attributes.headline
Opdracht 8.3 Feedback van Eldar dautovic op mijn lyrische tekst 

# data[].attributes.subject
Opdracht 8.3 Feedback van Eldar dautovic op mijn lyrische tekst 

# data[].attributes.headline
opdracht 8.4 feedback op mijn lyrische tekst van Chinh Nyugen Dang

# data[].attributes.subject
opdracht 8.4 feedback op mijn lyrische tekst van Chinh Nyugen Dang

# data[].attributes.headline
opdracht 8.5 lyrische tekst versie 2 "teleurstelling"

# data[].attributes.subject
opdracht 8.5 lyrische tekst versie 2 "teleurstelling"

# data[].attributes.body
Er is zoveel wat ik wil doen, maar mijn lichaam pruttelt tegen.``Kom nog even, laat me dit afwerken.`` Maar weer moet ik inperken. Grenzen respecteren, het blijft een moeilijk gegeven. Vandaag zal het niet meer lukken en moet ik mijn tranen onderdrukken. Maar morgen is de zon er hopelijk weer en dan probeer ik het nog een keer.

# data[].attributes.headline
Opdracht 10 voordracht van "teleurstelling"

# data[].attributes.subject
Opdracht 10 voordracht van "teleurstelling"