# data[].attributes.headline
Ik zal jullie niet vermoeien met jaartallen, informatie dump en eeuwige opsomming. Dit is het verhaal van de gewesten zoals het is, een moeras van egoisme en koppigheid.

# data[].attributes.subject
Ik zal jullie niet vermoeien met jaartallen, informatie dump en eeuwige opsomming. Dit is het verhaal van de gewesten zoals het is, een moeras van egoisme en koppigheid.

# data[].attributes.body
Willem van Oranje die Karel de 5e ondersteunend naar zijn troon helpt om af te treden. Waren zij vrienden? Hadden ze samen avonturen beleefd en pittig bier gedronken. Was Willem bevriend met zijn zoon Phillips voordat hij openlijk tegen hem ten strijde trok? Maken de antwoorden op deze vragen Willem een held of een verrader, in mijn ogen niks meer dan een vuile aristocraat omdat hij pas in actie komt nadat zijn bezittingen worden geconfisqueerd door Alva zijn leger. Is rijkdom dan altijd het hoogste belang? Over belang gesproken aan wie dachten de Geldersen toen ze de strooptochten door Holland voerde?

Toch wil ik Spanje bedanken voor het sturen van een monster. Want monsters versla je niet alleen, na duizenden doden en een bloedraad konden mijn gewesten eindelijk eens voorbij hun eigenbelangen kijken. Geen solidariteit of gezamenlijk beleid maar een militair verband, dat is wat men pleit.

Terwijl het moeras der gewesten door de wind overwint zijn het uiteindelijk de Turken die de autonomie van de gewesten goed bezint.

Zo is het niet de strijdlust der Nederlanden nog de heroïsche Willem of Maurits die de opstand in stand houden. Eerder het egoïsme van eigenbelang en de koppigheid van de adel. Het verzet door duizenden levens bekostigd is nooit gewonnen door onze grootheid, neen eerder door een Spaanse fundamentalist die zijn ogen naar de hemel had en niet naar zijn schatkist.