# data[].attributes.headline
Ποδηλάτισσα, Οδυσσέας Ελύτης

# data[].attributes.subject
Ποδηλάτισσα, Οδυσσέας Ελύτης

# data[].attributes.attachment_link.title
"Η ποδηλάτισσα" Οδυσσέας Ελύτης

# data[].attributes.headline
ΟΔΟΣ ΜΑΡΙΑΣ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΥ

# data[].attributes.subject
ΟΔΟΣ ΜΑΡΙΑΣ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΥ

# data[].attributes.body
Η συνοικία οφείλει το όνομα της στον εκ Σμύρνης κτηματία και έμπορο Ιωάννη Χατζή-Κυριακό ο οποίος μαζί με τη σύζυγό του Μαρία (Μαριγώ) Χατζηκυριακού ίδρυσαν το 1889 το Χατζηκυριάκειον Ορφανοτροφείο Θηλέων, το οποίο λειτουργεί μέχρι και σήμερα υπό την επωνυμία “Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας” επί του βορειότερου λόφου της περιοχής.

# data[].attributes.headline
ΟΔΟΣ ΣΑΛΑΜΙΝΟΜΑΧΩΝ

# data[].attributes.subject
ΟΔΟΣ ΣΑΛΑΜΙΝΟΜΑΧΩΝ

# data[].attributes.body
ΟΔΟΣ ΣΑΛΑΜΙΝΟΜΑΧΩΝ

Η οδός Σαλαμινομάχων τιμά με την ονομασία της τους Έλληνες πολεμιστές οι οποίοι έλαβαν μέρος στην ιστορική νικηφόρα ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.Χ. Η αναφορά στους μαχητές της ναυμαχίας της Σαλαμίνας υπήρξε έντονη και συνεχής από τα αρχαιοελληνικά κιόλας χρόνια ενώ εκτός από σχετικά αγάλματα και αφιερωματικές πλάκες, στην αρχαία Ελλάδα κυκλοφόρησαν και νομίσματα με την απεικόνιση των Σαλαμινομάχων. Ένα τέτοιο αρχαιοελληνικό νόμισμα με μια ανάλογη παράσταση βρέθηκε στο οικόπεδο του παλαιού εν Πειραιεί εργοστασίου του Σπυρίδωνος Μεταξά στην οδό Αριστείδου 7, με αποτέλεσμα να αποτελέσει το έμβλημα της μετέπειτα παγκοσμίου φήμης κονιακοποιίας.

Στον Πειραιά, η οδός Σαλαμινομάχων ξεκινά από τη λεωφόρο Σαχτούρη, πλησίον της πλατείας Δεξαμενής (Πηγάδας) και διατρέχει αρχικά την παλαιά υδραίικη συνοικία της πόλης, ουσιαστικά παράλληλα με τη λεωφόρο Ιωάννη Χατζηκυριακού αλλά και με την επίσης κεντρική λεωφόρο Γεωργίου Θεοτόκη. Η οδός Σαλαμινομάχων καταλήγει στη συνοικία του Χατζηκυριακείου και "τερματίζει" μετά τη συμβολή αυτής με την οδό Μαρίας Χατζηκυριακού, στην οδό Παπατέστα, στη μάντρα της Ναυτικής Σχολής Δοκίμων.

Η ονομασία βέβαια του συγκεκριμένου δρόμου ως οδός Σαλαμινομάχων είναι μεταγενέστερη καθώς μέχρι και τα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όπως προκύπτει από μελέτη σχετικών ιστορικών / συλλεκτικών χαρτών που βρίσκονται στη διάθεση του παρόντος ιστολογίου, η σημερινή οδός Σαλαμινομάχων αποτελούσε τμήμα της μεγάλης οδού Καραϊσκου η οποία ξεκινούσε από τη συνοικία της Γούβας του Βάβουλακαι αφού διέτρεχε μέγα τμήμα του κέντρου της πόλης, της συνοικίας της Τερψιθέας και της συνοικίας του Βρυώνη κατέληγε στην υδραίϊκη συνοικία του Πειραιά. Σύμφωνα με το τον Πλήρη Οδηγό του Πειραιώς του 1906-1907, η οδός Καραϊσκου "άρχεται εκ της Λάκας Βάβουλα διέρχεται έμπροσθεν του Αγίου Κωνσταντίνου και καταλήγει εις την υδραίϊκην συνοικίαν". Ομοίως και στο Μέγα Οδηγό της πόλης του 1928-1929, η οδός Καραϊσκου ορίζεται ως εκκινούσα από τη συνοικία της Λάκκας του Βάβουλα δίχως να υπάρχει αναφορά στην οδό Σαλαμινομάχων.

# data[].attributes.headline
ΟΔΟΣ ΜΑΡΙΑΣ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΥ

# data[].attributes.subject
ΟΔΟΣ ΜΑΡΙΑΣ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΥ

# data[].attributes.body
Το Χατζηκυριάκειο ή αλλιώς η Συνοικία του Χατζηκυριάκου έλαβε το όνομα της από τον ευργέτη Ιωάννη Χατζηκυριάκο ή Χατζή-Κύριακο,ο οποίος υπήρξε ο εμπνευστής ,δημιουργός και χρηματοδότης του Χαρτζηκυριάκειο Ορφανοτροφείου Θηλέων,ενός φιλανθρωπικού ιδρύματος το οποίο πρώτο-λειτούργησε στον Πειραιά των αρχών του 20ου αιώνα.Γύρω από το προαναφερόμενο κοινώφιλες ίδρυμα ,στους άγονους λόφους της ακατοίκητης Πειραϊκής Χερσονήσου,αναπτύχθηκε με το πέρασμα των χρόνων η ομώνυμη Συνοικία του Χατζηκυριάκειου,κυρίως από προσφυγικούς πληθυσμούς αλλά και ανθρώπους που εργάζονταν στα Καρβουνάκια,στα ναυπηγεία και τους ταρσανάδες της ακτής Ξαβιέριου όπως επίσης και στο λιμάνι του Πειραιά.

# data[].attributes.headline
Ιακώβου Ράλλη

# data[].attributes.subject
Ιακώβου Ράλλη

# data[].attributes.body
Τον Σεπτέμβριο του 1855 αναγγέλλεται η χρηματοδότηση για την ανέγερση «Παρθενικού Σχολείου» επί δημαρχίας Λουκά Ράλλη. Το Δημοτικό Συμβούλιο του Πειραιά κάνει δεκτή τη δωρεά των 20.000 δρχ. του άγνωστου Δωρητή και δέχεται τους όρους του, οι οποίοι είναι:

1.Το σχολείο να μείνει για πάντα «Σχολείο Θηλέων»

2. Να αναρτηθεί μαρμάρινη προτομή του ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΥ ΚΟΡΑΗ μέσα στο σχολείο.

3. Πάνω από την είσοδο του σχολείου να τοποθετηθεί μαρμάρινη πλάκα με την εξής επιγραφή: «Παρθενικό Σχολείον Ιδρυθέν δαπάνη (κενό) Δημαρχούντος Λουκά Ράλλη. 1855»

4. Σε περίπτωση παραβιάσεως των όρων της δωρεάς, αυτή ανακαλείται και περιέρχεται στους κληρονόμους του.

Για την ανέγερση του σχολείου επιλέγεται ο χώρος μεταξύ των σημερινών οδών Ηρώων Πολυτεχνείου, Βασιλέως Γεωργίου και Ιακώβου Δραγάτση ( έναντι Δημοτικού Θεάτρου).

Το 1856 αρχίζει η ανέγερση του σχολείου, η οποία δεν ολοκληρώνεται επειδή δεν επαρκούν τα χρήματα του άγνωστου δωρητή. Η ταυτότητά του φανερώνεται. Είναι ο Ιάκωβος Ράλλης, συγγενής του δημάρχου Λουκά Ράλλη, ο οποίος βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη. Ο Ιάκωβος Ράλλης χορηγεί νέα δωρεά 10.000 δρχ. για την ολοκλήρωση του έργου. Το Δημοτικό Συμβούλιο αποδέχεται την δωρεά του.

Το 1857 ολοκληρώνεται η κατασκευή του σχολείου και αρχίζει η λειτουργία του.

Το 1919 στεγάζεται και λειτουργεί στο ίδιο κτίριο η Δημοσυντήρητος Ράλλειος Παιδαγωγική Ακαδημία.

Το 1939 το σχολείο μετονομάζεται σε «Ράλλειο Γυμνάσιο Θηλέων» και σε «Ράλλειος Παιδαγωγική Ακαδημία». Ο Δήμος απαλλάσσεται από τη συντήρησή τους.

Το 1968, επί δημαρχίας Αρ. Σκυλίτση ο Δήμος αμφισβητεί την κυριότητα των κτιριακών εγκαταστάσεων του σχολείου.

Τον Δεκέμβριο του 1971 πραγματοποιείται σύσκεψη υπό την προεδρία του Στ. Παττακού. Αποφασίζεται η μεταστέγαση του σχολείου επί της οδού Κολοκοτρώνη ( στην περιοχή Τερψιθέα). Τον ίδιο χρόνο εκδίδεται Νομοθετικό Διάταγμα που καταργεί την Ράλλειο Παιδαγωγική Ακαδημία και ορίζει ότι τα περιουσιακά της στοιχεία περιέρχονται αυτοδίκαια στο Ράλλειο Γυμνάσιο Θηλέων.

Eπειδή το κτίριο της οδού Κολοκοτρώνη 120 δεν θεωρήθηκε κατάλληλο στις 22/11/72 το Ράλλειο Γυμνάσιο στεγάζεται προσωρινά στην Ιωνίδειο. Στις 31/3/73 επαναστεγάζεται στην οδό Κολοκοτρώνη. Από το 1973 έως σήμερα εξακολουθεί ο αγώνας για να στεγαστεί η Ράλλειος στο αρχικό της κτίριο, στην πλατεία Κοραή χωρίς όμως αποτελέσματα.

Στο μεταξύ το κτίριο της οδού Κολοκοτρώνη παρουσίαζε συνέχεια προβλήματα και μετά από πολλούς αγώνες του Συλλόγου Γονέων, των διευθυντών του Γυμνασίου και του Λυκείου καθώς και των μαθητριών το σχολείο μεταστεγάστηκε στον Πύργο της οδού Ακτή Ποσειδώνος 2-4 το 1996.

Την 1η Μαρτίου 2005 το Ράλλειο Γυμνάσιο στεγάστηκε στο κτίριο που στεγάζονταν παλαιότερα τα εκπαιδευτήρια «Μπαχλιτζανάκι» επί της οδού Καραΐσκου 147.

Στο μεταξύ από τον Ιούλιο του 2009 ξεκίνησαν τα έργα κατασκευής του νέου κτηρίου που προοριζόταν να στεγάσει το Γυμνάσιο και το Λύκειο στην έκταση που προσδιορίζεται από τις οδούς Λαμπράκη, Πειραιώς, Επονιτών, Φώκαιας και Σαρανταπόρου. Στις 5 Μαΐου 2014 και ύστερα από πολλές καθυστερήσεις  καθώς χρειάστηκε να αλλάξει ο ανάδοχος του έργου, έγινε η τελετή θεμελίωσης από τον τότε Υπουργό Παιδείας κ. Κ. Αρβανιτόπουλο.

Στις  4 Μαρτίου 2016 – 45 χρόνια μετά την εκδίωξη του σχολείου από το ιστορικό  κτήριο του στην Πλατεία Κοραή  –  έγινε η παραλαβή του νέου σχολικού συγκροτήματος που θα στεγάζει το Ράλλειο Γυμνάσιο και το Ράλλειο Λύκειο Θηλέων Πειραιά.

Από την 21η Μαρτίου 2016 το Ράλλειο Γυμνάσιο λειτουργεί στο νέο του κτήριο με είσοδο από την οδό Επονιτών.
Γι αυτό πήρε και το όνομα του η οδός ΙΑΚ.Ράλλη

# data[].attributes.headline
Οδός ΘΟΥΚΙΔΙΔΟΥ 

# data[].attributes.subject
Οδός ΘΟΥΚΙΔΙΔΟΥ 

# data[].attributes.body
Η οδός που μένω λέγεται ΘΟΥΚΙΔΙΔΟΥ και έχει πάρει το όνομα της από τον Θουκιδίδη.
Ο Θουκιδίδης ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός, ο οποίος έγραψε την ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου.
Γεννήθηκε στον Άλιμο το 460 π.Χ.
Πατέρας του ήταν ο ´Ολορος.
Το 424 π.Χ. εκλέχθηκε στρατηγός.
Το 411 π.Χ. σταμάτησε απότομα την αφήγηση του Πελοποννησιακού πολέμου.
Άλλοι λένε πως δολοφονήθηκε το 404 π.Χ. κι άλλοι πως πέθανε το 398 π.Χ. στην Αθήνα.

# data[].attributes.headline
ΟΔΟΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ

# data[].attributes.subject
ΟΔΟΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ

# data[].attributes.body
Ζω στην πανέμορφη πόλη του Πειραιά. Το σπίτι μου βρίσκεται στην οδό Σοφοκλέους. Η οδός έχει πάρει το όνομά της από τον Σοφοκλή, που ήταν αρχαίος Έλληνας τραγωδός ,τραγικός ποιητής, θεατρικός συγγραφέας της κλασικής εποχής.

Γεννήθηκε στον Ίππιο ΚολωνότηςΑθήνας το 496 π.Χ. Έλαβε επιμελημένη αγωγή και παιδεία. Κατέλαβε διάφορα υψηλά αξιώματα στην πολιτική, στις θρησκευτικές λατρείες και στις τέχνες.

Ο Σοφοκλής συνέγραψε 123 τραγωδίες είναι όμως γνωστές κατ' όνομα οι 114, από τις οποίες έχουν διασωθεί μόνο 7 ολοκληρωμένες, ανάμεσά τους η Αντιγόνη(το 442) και η Ηλέκτρα(το 413). Άλλα έργα του που έχουν διασωθεί είναι Τραχίναια, Οιδίπους Τύραννος, Αίας, Φιλοκτήτης, Οιδίπους επί Κολωνώ.

Πέθανε το 406 π.Χ. στηνΑτήνη σε ηλικία 90 ετών.

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια φράση, του σπουδαίου προγόνου μας, μέσα από το έργο του Αντιγόνη

ΔΕ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΙΣΩ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ Ν' ΑΓΑΠΩ

# data[].attributes.headline
Τρίτη, Αυγούστου 10,

# data[].attributes.body
Τρίτη, Αυγούστου 10, 2021

Η ΛΕΩΦΟΡΟΣ - ΚΑΡΜΑΝΙΟΛΑ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΥ
Η λεωφόρος Ιωάννου Χατζηκυριάκου, φέρουσα το ονοματεπώνυμο του μεγάλου ευεργέτη και εκ των ιδρυτών του ομωνύμου ιστορικού Ορφανοτροφείου Θηλέων, αποτελεί ουσιαστικά προέκταση της κεντρικής λεωφόρου Ηρώων Πολυτεχνείου, ενώνοντας τη συνοικία του Βρυώνη με την συνοικία του Χατζηκυριακείου, φθάνοντας μέχρι τις εγκαταστάσεις της Σχολής Ναυτικής Δοκίμων.

Στις αρχές του έτους 2014, στην πόλη του Πειραιώς εφαρμόστηκαν - σε δυο φάσεις - διάφορα μέτρα που αφορούσαν μονοδρομήσεις κάποιων βασικών οδικών αρτηριών, τη δημιουργία νέων λεωφορειολωρίδων καθώς και την τροποποίηση υφιστάμενων γραμμών στα μέσα μεταφοράς, στα πλαίσια των έργων για την επέκταση του Μετρό και του Τραμ.

Κατ'αυτόν τον τρόπο λοιπόν, η λεωφόρος Ιωάννου Χατζηκυριάκου η οποία ήταν έως τότε διπλής κατεύθυνσης, μονοδρομήθηκε με φορά από την οδό Σαχτούρη προς την οδό Κλεισόβης, ενώ δημιουργήθηκε λεωφορειολωρίδα αντίθετης ροής (contra flow) από την οδό Κλεισόβης προς την οδό Σαχτούρη.

Έκτοτε, η λεωφόρος Ι. Χατζηκυριάκου, η οποία μονοδρομήθηκε εμφανέστατα και εκ του αποτελέσματος δίχως την παραμικρή μελέτη, έχει μετατραπεί σε μια λεωφόρο - καρμανιόλα, άκρως επικίνδυνη για πεζούς και διερχόμενους οδηγούς, στην οποία καταγράφονται καθημερινά εκατοντάδες παραβιάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (από παράνομη στάθμευση μέχρι υπερβολική ταχύτητα και ελιγμούς).

Στο παρόν αφιέρωμα επιχειρείται ένα ενδεικτικό "φωτογραφικό πέρασμα" από την προαναφερθείσα λεωφόρο με την ανάδειξη των αντίστοιχων προβληματικών σημείων και παθογενειών της για τα οποία όλοι οι υπεύθυνοι και αρμόδιοι φορείς εθελοτυφλούν προκλητικά:

Από την αρχή της υπό εξέτασιν διαδρομής παρατηρούμε πως οι γραμμές (σήμανση) επί του οδοστρώματος έχουν ήδη ξεθωριάσει ενώ σε αρκετά σημεία ενώ στη μέση της λεωφόρου έχει "αναδυθεί" η παλαιότερη σήμανση διπλής κατεύθυνσης του δρόμου - ψιλά γράμματα αυτά για τους ιθύνοντες!

Όπισθεν των κάδων απορριμμάτων που διακρίνονται στα αριστερά της επόμενης φωτογραφίας και οι οποίοι συχνά βρίσκονται εντός της λεωφορειολωρίδας αντίθετης ροής αναγκάζοντας του οδηγούς των λεωφορείων που ούτως ή άλλως κατέρχονται με μεγάλη ταχύτητα να κάνουν επικίνδυνους ελιγμούς, παρατηρούμε ένα εκκλησάκι - ενθύμιον θανατηφόρου ατυχήματος που έλαβε χώρα στο συγκεκριμένο σημείο του δρόμου.

Στην επόμενη φωτογραφία, "ξεθωριασμένη" διάβαση πεζών την οποία ούτως ή άλλως σπανίως σέβονται οι οδηγοί οι οποίοι αναπτύσσουν μεγάλες ταχύτητες στο συγκεκριμένο κατηφορικό σημείο της λεωφόρου Χατζηκυριακού και στα δεξιά το κτίριο στο ισόγειο του οποίου λειτουργεί Super Market Σκλαβενίτης, έναντι του οποίου παρατηρείται καθημερινά ασύδοτη παράνομη στάθμευση (μέχρι και τριπλοπαρκάρισμα) από φορτηγά τροφοδοσίας και οχήματα πελατών δημιουργώντας άκρως επικίνδυνες συνθήκες για διερχόμενους οδηγούς, πεζούς, οδηγούς που "βγαίνουν" από τα γύρω στενά κ.ο.κ. Είπαμε φιλέλληνας και φιλάνθρωπος ο Σκλαβενίτης, το συγκεκριμένο κατάστημα δίχως χώρο στάθμευσης δεν θα έπαιρνε άδεια λειτουργίας σε κανένα ευνομούμενο μέρος της υφηλίου πλην χωρών που ομοιάζουν στην νεοελληνική μπανανία.

Το φαινόμενο της παράνομης στάθμευσης παρατηρείται καθ' όλο το μήκος της υπό εξέτασιν λεωφόρου. Δεξιά, έκθεση αυτοκινήτων σταθμεύει ΙΧ αυτοκίνητα προς πώληση παράνομα (κάθετα προς το πεζοδρόμιο) καταλαμβάνοντας λωρίδα η οποία κανονικά προορίζεται για κυκλοφορία οχημάτων, αριστερά συνεργείο σταθμεύει παράνομα δίκυκλα πάνω στο πεζοδρόμιο υποχρεώνοντας συχνά πεζούς να κατέλθουν στο λεωφορειόδρομο αλλά ευτυχώς επί της λεωφόρου Χατζηκυριάκου λειτουργούν στρατηγικά τοποθετημένα δυο Γραφεία Τελετών ("πεθαμενατζίδικα" που λέγανε οι παλαιότεροι) ώστε να υπάρξει άμεση αντιμετώπιση τυχόν θανατηφόρων συμβάντων.

Εξωτικός Πειραιάς με φοινικόδεντρα και το κατερχόμενο λεωφορείο του ΟΑΣΑ στην contra flow λεωφορειολωρίδα την οποία χρησιμοποιούν καθημερινά, παρανόμως, πλήθος ΙΧ αυτοκινήτων και δικύκλων.

Να υπενθυμίσουμε στο σημείο αυτό πως οι λεωφορειολωρίδες αντίθετης ροής σχεδιάστηκαν για αποκλειστική χρήση από τα λεωφορεία του ΟΑΣΑ, 24 ώρες την ημέρα, με αποτέλεσμα η κίνηση κάθε άλλου οχήματος σε αυτές να κρίνεται παράνομη. Βέβαια, η παντελής έλλειψη αστυνόμευσης από την ανύπαρκτη Τροχαία Πειραιώς καθώς και η απουσία συστημάτων καταγραφής των παραβάσεων (κάμερες) καθιστούν την εν λόγω λεωφορειολωρίδα έρμαιο των διαθέσεων του κάθε παραβάτη.

Συνεχίζοντας το φωτογραφικό πέρασμα στη λεωφόρο Ι. Χατζηκυριακού κατευθυνόμενοι προς τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων με την καταγραφή των γνωστών επαναλαμβανόμενων παθογενειών: "ξεθωριασμένη" σήμανση στο οδόστρωμα, ανύπαρκτες διαβάσεις πεζών, παράνομα σταθμευμένα οχήματα στο δεξί άκρο του δρόμου (συχνά και διπλοπαρκάρισμα), παράνομη στάθμευση επί των πεζοδρομίων, πεζοί που περπατούν στο οδόστρωμα και όχι στο πεζοδρόμιο, κάδοι απορριμμάτων στη λεωφορειολωρίδα και όχι σε ειδικά διαμορφωμένες εσοχές στο πεζοδρόμιο κ.ο.κ.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός πως λόγω της ιδιαίτερης κλίσης του δρόμου, ΙΧ αυτοκίνητα αναπτύσσουν συχνά ταχύτητας που φθάνουν ή/και ξεπερνούν τα 100 χλμ./ώρα, ιδίως από τη θέση Γούβα (όπου ομώνυμη στάση λεωφορείου πλησίον Βρυώνη) και μέχρι πλησίον των παλαιών Λουτρών, κοντά στη συμβολή με την οδό Κλεισόβης. Εννοείται δε πως καθ' όλο το μήκος της υπό εξέτασιν λεωφόρου δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη αναχαίτισης ταχύτητας των οχημάτων (λ.χ. σαμαράκια) σε κανένα σημείο του δρόμου. Αλλά βέβαια όπως προείπαμε, τα Γραφεία Τελετών να' ναι καλά - στην επόμενη φωτογραφία αριστερά διακρίνουμε τη δεύτερη τέτοιου είδους επιχείρηση που λειτουργεί επί της λεωφόρου Ι. Χατζηκυριακού.

Αντί επιλόγου, ας μνημονεύσουμε και ας ευχαριστήσουμε για άλλη μια φορά τους πρωτεργάτες των μονοδρομήσεων και του ερχομού του άχρηστου και επικίνδυνου - μη λειτουργικού μέχρι τούτη τη στιγμή που δημοσιεύεται το παρόν άρθρο / καλοκαίρι 2021 - Τραμ: τον αλήστου μνήμης τέως Δήμαρχο Πειραιώς Παναγιώτη Φασούλα επί ημερών του οποίου υπογράφτηκε η σύμβαση για το Τραμ (σσ. ο οποίος αφού κληροδότησε τον Πειραιά με τους άχρηστους ρομποτικούς κάδους "απειλεί" τώρα να "σώσει" και την καλαθόσφαιρα ως υποψήφιος Πρόεδρος της σχετικής Ομοσπονδίας), τον διάδοχό του επίσης τέως Δήμαρχο Πειραιώς φαφλατά Βασίλειο Μιχαλολιάκο ο οποίος μετά τις πομπώδεις δηλώσεις τύπου "το τραμ θα περάσει πάνω από το πτώμα μου", τελικά έκανε την κότα και επένδυσε στο κατάστημα της κόρης του και στην καριέρα του γαμπρού του ως βουλευτή Πειραιά, τον δημοτικό σύμβουλο και βουλευτή Πειραιά Θεόδωρο Δρίτσα ο οποίος εκτός από πρωτεργάτης του "ξεπουλήματος" του λιμανιού στην Cosco επί ημερών Α. Τσίπρα υπήρξε και πρωτεργάτης του ερχομού του Τραμ, τον τέως Νομάρχη Πειραιώς Γιάννη Μίχα, τους καθηγητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Γιάννη Πολύζο και Νίκο Μπελαβίλα (έτερος υποψήφιος "σωτήρας της πόλεως", λαλίστατος στα social media, ευτυχώς μονοψήφιος και αποτυχημένος ως προς το εκλογικό αποτέλεσμα) καθώς και τους εκπροσώπους των εμπορικών / επαγγελματικώς σωματείων της πόλεως (Ζησιμάτος, Κορκίδης κ.ο.κ).

# data[].attributes.headline
Η ανάγκη της επιβίωσ

# data[].attributes.body
Η ανάγκη της επιβίωσης "έσπρωξε" τους Καρπαθιώτες και τις Καρπαθιώτισσες μακριά από το νησί τους προς αναζήτηση μιας καλλίτερης τύχης. Το μεταναστευτικό ρεύμα από τα νησιά των Δωδεκανήσων και ιδίως από την Κάρπαθο προς τον Πειραιά διατηρήθηκε αμείωτο κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 20ου αιώνα.Η ονομασία της οδού Καρπάθου, η οποία άρχεται από το Χατζηκυριάκειο Ορφανοτροφείο και τερματίζει στις ακτές της Πειραϊκής (ακτή Θεμιστοκλέους),Η μακροχρόνια παρουσία των Καρπαθίων στην πόλη του Πειραιά πιστοποιείται από την παρουσία του Συλλόγου των Απανταχού Καρπαθίων, ο οποίος ιδρύθηκε στον Πειραιά το 1895.

# data[].attributes.headline
Οδός Γεωργίου Θεοτόκη

# data[].attributes.subject
Οδός Γεωργίου Θεοτόκη

# data[].attributes.body
Η οδός μου λέγεται Γεωργίου Θεοτόκη. Θα σας μιλήσω για την μεγάλη πολιτική προσωπικότητα του Γεώργιου Θεοτόκη. Ο Γεώργιος Ν. Α. Θεοτόκης (Κέρκυρα, 10/22 Φεβρουαρίου 1844 – Αθήνα, 12 Ιανουαρίου[1] 1916/ 25 Ιανουαρίου 1916) ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος ανήκε στην ιστορική κερκυραϊκή οικογένεια των Θεοτόκη, του κλάδου των Νταβιάτζο (Daviazzo) ή Πολιτικών, και διετέλεσε τέσσερις φορές πρωθυπουργός της χώρας στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Η ενασχόλησή του με την ενεργό πολιτική ξεκίνησε το 1872. Τα επιτεύγματα των κυβερνήσεων του ήταν πολλά και σημαντικά. Ανάμεσα σ' αυτά περιλαμβάνονται η αναδιοργάνωση του Στρατού και του Ναυτικού με τη δημιουργία νέου οργανισμού του στρατού, και τη βελτίωση του εξοπλισμού (αυτός καθιέρωσε το 1908 και τις πρώτες φαιοπράσινες/χακί στολές), η ενίσχυση του Μακεδονικού Αγώνα, ο οποίος ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε επί κυβερνήσεων Θεοτόκη, καθώς και η ψύχραιμη εξωτερική πολιτική που εφάρμοσε λίγο πριν από τους Βαλκανικούς Πολέμους. Ιδιαιτέρως σημαντική επίσης ήταν και η συμπλήρωση της Αρχής της δεδηλωμένης. Όταν ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ αποδέχθηκε την παραίτηση του Δημητρίου Ράλλη, διέρρευσε ότι ο βασιλιάς επιδοκίμαζε τις πράξεις του. Ο Θεοτόκης αρνήθηκε να αναλάβει την πρωθυπουργία αν δεν διαψευσθεί η είδηση, η οποία πράγματι διαψεύσθηκε. Επί κυβερνήσεων Θεοτόκη ψηφίστηκαν επίσης νόμοι για τη βελτίωση της δημόσιας διοίκησης, προωθήθηκε η οριστική λύση του προβλήματος της ύδρευσης της Αθήνας και του Πειραιά, ιδρύθηκαν εμπορικές και γεωργικές σχολές, καθώς και η Σταφιδική Τράπεζα.

# data[].attributes.headline
ΟΔΟΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ

# data[].attributes.subject
ΟΔΟΣ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ

# data[].attributes.body
Η οδός Σοφοκλέους στον Πειραιά πήρε το όνομα της απο τον Σοφοκλή.Ο Σοφοκλής (496 π.Χ.- 406 π.Χ.)  ήταν αρχαίος Έλληνας τραγωδός της κλασικής εποχής από την Αθήνα. Μαζί με τον Αισχύλο και τον Ευριπίδη, αποτελούν τους μόνους τραγικούς ποιητές των οποίων έχουν σωθεί ολοκληρωμένα έργα. Ο Σοφοκλής συνέγραψε 123 τραγωδίες, είναι όμως γνωστές κατ' όνομα οι 114, από τις οποίες έχουν διασωθεί μόνο 7 ολοκληρωμένες, ανάμεσά τους η Αντιγόνη (περί το 442) και Ηλέκτρα (περί το 413). Άλλα έργα του που έχουν διασωθεί είναι Τραχίνιαι, Οιδίπους Τύραννος, Αίας, Φιλοκτήτης, Οιδίπους επί Κολωνώ.
Αυτή είναι η οδός μου κι την αγαπώ!!!