# data[].attributes.attachment_caption
"Για ποιον κόσμο μιλάς;" , Παναγιώτης Παπαευσταθίου,Α' Γυμνασίου-ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.-Λ ΤΡΙΠΟΛΗΣ 

# data[].attributes.headline
ΞΕΝΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

# data[].attributes.subject
ΞΕΝΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

# data[].attributes.body
Αναρωτιέμαι πως κρατάει αυτή η ψυχή

Νομίζω είναι φτιαγμένη από λεπτό γυαλί

Γιατί ξέρω ότι σπάει άμα δεν αμυνθεί

Αν σπάσει από μαχαίρι είναι πιο κοφτερή

Το μυαλό έγινε πέτρα και δεν χαλαρώνει

Άμα χαλαρώνει θυμάμαι να μετανιώνει

Ακόμα και την ώρα που κοιμάται ιδρώνει

Αν παλεύω είμαι σαν γυμνός μέσα στο χιόνι

Αρχίζει να εμφανίζεται άλλος εαυτός

Είναι η πρώτη του φορά δεν μου είναι γνωστός

Κάποτε με θυμάμαι όπου ήμουν πιο σκληρός

Κοίτα με τώρα που είμαι πολύ πιο χαλαρός

Είναι λογικό αφότου έμεινες παρέα

Μου δίνεις ηρεμία κάθε μία ημέρα

Για εμάς τους δύο θα το πάω ως το τέρμα

Είσαι το χάπι μου για τον πόνο και την τρέλα

Κατσαρός Δημήτριος

3ο Γενικό λύκειο Τρίπολης

# data[].attributes.headline
Σούρσου Βασιλική, Γυμν

# data[].attributes.body
Σούρσου Βασιλική, Γυμνάσιο Αγίου Ανδρέα

# data[].attributes.headline
Ντάβος Νίκος, 1ο Γυμν. Τρίπολης

# data[].attributes.subject
Ντάβος Νίκος, 1ο Γυμν. Τρίπολης

# data[].attributes.headline
ΑΙΕΝ ΥΨΙΚΡΑΤΕΙΝ 

# data[].attributes.subject
ΑΙΕΝ ΥΨΙΚΡΑΤΕΙΝ 

# data[].attributes.body
Καγιούλης Δημήτρης

ΓΕ.Λ. Βυτίνας

# data[].attributes.headline
Κακώνη Αλεξία, 1ο Γυμν. Τρίπολης

# data[].attributes.subject
Κακώνη Αλεξία, 1ο Γυμν. Τρίπολης

# data[].attributes.attachment_link.title
ΟΝΕΙΡΟΠΑΓΙΔΑ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΝΑ ΖΗΣΩ

# data[].attributes.headline
Μυρτώ-Ελένη Μαυρουδή

# data[].attributes.subject
Μυρτώ-Ελένη Μαυρουδή

# data[].attributes.body
2ο Πρότυπο Γυμνάσιο Τρίπολης

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΟΙΗΜΑ - Μυρτώ-Ελένη Μαυρουδή

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΑΝΟΥΣΙ ΚΛΕΒΙΣΑ, ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ ΡΑΦΑΕΛΑ, ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ- ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΝΕΦΕΛΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΑΝΟΥΣΙ ΚΛΕΒΙΣΑ, ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ ΡΑΦΑΕΛΑ, ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ- Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΡΑΛΛΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ-ΟΝΕΙΡΟ Ή ΕΦΙΑΛΤΗΣ;

# data[].attributes.attachment_link.title
ΡΑΛΛΗ ΜΑΡΙΑ -ΜΙΑ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

# data[].attributes.headline
Σιάλαρης Κωνσταντίνος- 1ο Γυμνάσιο Τρίπολης          Ο κόσμος που ονειρεύομαι να ζω

# data[].attributes.subject
Σιάλαρης Κωνσταντίνος- 1ο Γυμνάσιο Τρίπολης          Ο κόσμος που ονειρεύομαι να ζω

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Κόσμος Που Ονειρεύομαι Να Ζω

# data[].attributes.attachment_link.title
ΠΑΛΑΒΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ, ΠΑΛΑΒΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ, ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, ΤΖΑΝΕΤΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ -ΕΝΑΣ ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑ ΝΙΚΟΛΙΑ-ΟΤΑΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΛΑΖΑΡΗ ΜΑΡΙΑ-Η ΚΑΡΦΙΤΣΑ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΜΠΟΥΓΙΟΥΚΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ-ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΙΟΥΛΙΑΝΟΒΑ ΑΛΕΪΝΑ-ΖΩ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ-Η ζωή κάπου αλλού

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο μαγικός καθρέφτης-διήγημα Κάτια

# data[].attributes.headline
Ο κόσμος που ονειρεύομαι να ζήσω 

# data[].attributes.subject
Ο κόσμος που ονειρεύομαι να ζήσω 

# data[].attributes.body
Κάποτε, σε έναν κόσμο όπου τα όνειρα είχαν δύναμη, υπήρχε η Γη του Αύριο, μια χώρα που άλλαζε ανάλογα με τις ελπίδες και τις σκέψεις των κατοίκων της. Αν οι άνθρωποι ήταν γεμάτοι αγάπη, τα δέντρα άνθιζαν με πολύχρωμα φώτα, οι λίμνες τραγουδούσαν, κι ο ουρανός έλαμπε με χιλιάδες αστέρια, ακόμα και την μέρα. Αν όμως οι άνθρωποι γέμιζαν αμφιβολία και φόβο, η Γη σκοτείνιαζε, τα λουλούδια μαραινόταν και ο άνεμος έπαυε να ψιθυρίζει ιστορίες.

Μια μέρα, μια βαριά ομίχλη άρχισε να σκεπάζει τη Γη του Αύριο. Τα λουλούδια έχασαν τα χρώματα τους, τα ποτάμια έγιναν απλά, και οι άνθρωποι άρχισαν να ξεχνούν τα όνειρα τους.

«Τι συμβαίνει;» Αναρωτήθηκε ο μικρός Λουκάς, ένας γενναίος ταξιδευτής που πάντα πίστευε στην μαγεία αυτού του κόσμου. Αποφάσισε να βρει την αιτία και ξεκίνησε ενα ταξίδι. Στον δρόμο του, συνάντησε την Νύρα, ενα κορίτσι με φτερά από αστέρια, και τον Άρνο, έναν γίγαντα με καρδιά από κρύσταλλο που μπορούσε να ακούσει τις σκέψεις των ανθρώπων.

«Η Γη του Αύριο αλλάζει με τις σκέψεις μας», είπε ο Άρνος. «Κάποιος γεμίζει τον κόσμο με φόβο.»

Η αναζητηση τους, τους οδήγησε στο κάστρο της Λήθης, όπου βασίλευε ο Σκιόμυθος, ενα πλάσμα φτιαγμένο από χαμένα όνειρα.

«Γιατί σκεπάζεις τον κόσμο μας με σκοτάδι;» Ρώτησε η Νύρα.

«Γιατί οι άνθρωποι ξέχασαν να πιστεύουν στις δυνατότητες τους» απάντησε ο Σκιόμυθος. «Κάποτε ήμουν και εγώ ενα όνειρο, αλλα με έχασαν κι έγινα σκιά. Τώρα, θα κανω όλους να ξεχάσουν!»

Ο Λουκάς στάθηκε μπροστα του και είπε:

«Δεν θα το αφήσουμε να συμβεί. Θυμόμαστε ακόμα!» Τότε ο Λουκάς, η Νύρα και ο Άρνος έκλεισαν τα μάτια και σκέφτηκαν όλα όσα αγαπούσαν: τη χαρά, την ελπίδα, την φιλια, την αγάπη. Οι σκέψεις τους έγιναν φως και αγκάλιασαν τον Σκιόμυθο.

Και τότε, εκείνος άλλαξε. Από σκιά, μεταμορφώθηκε σε ενα χρυσαφένιο αστέρι και πέταξε στον ουρανό, φωτίζοντας ξανα τη Γη του Αύριο.

Οι άνθρωποι ξανα θυμήθηκαν τα όνειρα τους, τα χρώματα γύρισαν, τα ποτάμια τραγούδησαν ξανα, και ο ουρανός γέμισε με αστέρια, ακόμα και την μέρα.

Ο κόσμος είχε σωθεί, γιατί πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα θυμάται πως τα όνειρα μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.

Τελος!

Κλουκίνα Βασιλική, Παναγάκου Νικολέττα

Γυμνάσιο Τεγεας

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΝΑ ΖΗΣΩ

# data[].attributes.headline
Όνειρο του Αύριο

# data[].attributes.body
Όνειρο του Αύριο

Ονειρεύομαι μέρες λουσμένες στο φως,

όπου η αγάπη ανθίζει σαν ρόδο κρυφό.

Δρόμους στρωμένους με γέλιο γλυκό,

μια αγκαλιά που δεν ξέρει κενό.

Βλέπω τα χέρια μου να χτίζουν ζωή,

κάθε μου βήμα να έχει ψυχή.

Χωρίς φόβο, χωρίς δισταγμό,

μονάχα ελπίδα κι ένα σκοπό.

Ένα σπίτι ζεστό, μια καρδιά δυνατή,

φίλους που μένουν, χαρές μυστικές.

Έναν κόσμο πιο όμορφο, πιο φωτεινό,

όπου το όνειρο γίνεται αληθινό.

Κατερίνα Κατσίγιαννη

ΓΕΛ Βυτίνας

# data[].attributes.headline
Ο κόσμος των ονείρων μου 

# data[].attributes.subject
Ο κόσμος των ονείρων μου 

# data[].attributes.body
Ονειρεύομαι να ζήσω σε …

Έναν κόσμο που θα σε ταξιδεύει σε τόπους μαγικούς

θα σε ωθεί να κυνηγάς τον ορίζοντα μέχρι νέους αστερισμούς.

Έναν κόσμο που θα τρέφεται από τις ρίζες του

αλλά θα δίνει φτερά σε όλους γύρω του.

Έναν κόσμο ειρήνης για ένα είδος φιλικό

που θα δίνει στοργή και συμπόνια σαν χάδι παιδικό.

Έναν κόσμο που η αγάπη δεν θα κρίνεται

θα φουντώνει μονάχα μέρα με τη μέρα αλλά δεν θα κρύβεται.

Έναν κόσμο που οι μητέρες θα κρατούν τα μωρά

θα τα νανουρίζουν χωρίς να φοβούνται τα φριχτά ουρλιαχτά.

Έναν κόσμο που τα παιδιά θα παίζουν σε θάλασσα και στεριά

χωρίς να νοιάζονται για χρώμα, φύλο και ομορφιά.

Έναν κόσμο που οι γυναίκες θα περπατούν μόνες τους το βράδυ έχοντας για φύλακα μόνο το φωτεινό φεγγάρι.

Το ταξίδι αυτό ξεκινάει με εσένα και εμένα

δημιουργώντας τον κόσμο που βλέπω στα όνειρά μου κάθε μέρα.

Ας κρατήσουμε το όραμα μέχρι να γίνει αληθινό

ας χαρίσουμε στους ανθρώπους ένα κόσμο μαγικό…

Βασιλική Ευαγγελοπούλου

ΓΕ.Λ. Βυτίνας

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο Κόσμος που ονειρεύομαι να ζήσω.

# data[].attributes.headline
~ ΑΙΕΝ ΥΨΙΚΡΑΤΕΙΝ ~

# data[].attributes.subject
~ ΑΙΕΝ ΥΨΙΚΡΑΤΕΙΝ ~

# data[].attributes.body
•Γενικό Λύκειο Βυτίνας

Καγιούλης Δημήτρης

# data[].attributes.headline
Ο κόσμος που ονειρεύομαι να ζήσω 

# data[].attributes.subject
Ο κόσμος που ονειρεύομαι να ζήσω 

# data[].attributes.body
Μια φορά κ έναν καιρό, σε έναν μακρινό γαλαξία, υπήρχε ένας πλανήτης διαφορετικός απο όλους τους άλλους. Ονομαζόταν Ευτοπία, ένας κόσμος όπου οι άνθρωποι, τα ζώα και η φύση ζούσαν σε τέλεια αρμονία. Ο ουρανός είχε αποχρώσεις ροζ και χρυσό το ηλιοβασίλεμα, τα δέντρα μιλούσαν με ψιθύρους στο αεράκι και τα ποτάμια έλαμπαν σαν υγρός κρύσταλλος.

Στην Ευτοπία ζούσε ενα μικρό αγόρι, ο Νέωνας, που είχε μια ξεχωριστή ικανότητα: μπορούσε να ακούει τις σκέψεις όλων των πλασμάτων, ακόμα και των αστεριών. Ο Νέωνας ονειρευόταν να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο και να ανακαλύψει τα μυστικά της Ευτοπίας αλλά κάτι τον προβλημάτιζε…

Ενα παράξενο σύννεφο είχε εμφανιστεί στον ουρανό, πιο σκοτεινό από οτιδήποτε είχε ξαναδει. Από μέσα του ξεπήδησε μια σκιά, ο Άνομος, ενα πλάσμα που τρεφόταν από τον φόβο και την δυστυχία. Ο Άνομος μισούσε την αρμονία της Ευτοπίας και άρχισε να σκορπά αμφιβολία στις καρδιές των ανθρώπων:

«Γιατί να μοιράζεστε τα πάντα; Δεν θα ήταν καλύτερα να κρατάτε τα καλύτερα για τον εαυτό σας; ... Η ευγένεια είναι αδυναμία! Οποίος νοιάζεται για τους άλλους, θα τον εκμεταλλευτούν!»

Οι άνθρωποι άρχισαν να τον ακούν. Σιγά-σιγά μικρές διχόνοιες ξέσπασαν και η Ευτοπία άρχισε να αλλάζει. Τα δέντρα δεν μιλούσαν πια, τα ποτάμια έχασαν τη λάμψη τους, και τα αστέρια σιωπούσαν.

Ο Νέωνας ήξερε ότι έπρεπε να κάνει κάτι. Πήγε στον Γέρο-Σοφό, ενα πανάρχαιο δέντρο που φύτρωνε στην καρδιά του πλανήτη.

«Πως μπορώ να διώξω το σκοτάδι;», ρώτησε.

«Το σκοτάδι δεν μπορεί να νικηθεί με μάχη», απάντησε ο Γέρος-Σοφός. «Μόνο το φως μέσα σου μπορεί να το διαλύσει. Πρέπει να θυμησεις στους ανθρώπους τι σημάνει αγάπη, εμπιστοσύνη και ενότητα».

Ο Νέωνας σκέφτηκε και τότε του ήρθε μια ιδέα. Άρχισε να διηγείται ιστορίες σε όλους: Ιστορίες για τότε που μοιραζόταν τα πάντα, για τότε που η καλοσύνη εκανε τον κόσμο να ανθίζει. Σιγά-σιγά, οι άνθρωποι θυμήθηκαν. Έκαναν ξανα πράξεις γενναιοδωρίας, φρόντισαν ο ένας τον άλλον και τότε… το σκοτεινό σύννεφο άρχισε να διαλύεται.

Ο Άνομος, χωρίς τον φόβο για να τραφεί, άρχισε να εξασθενεί. Προσπάθησε να ψιθυρίσει ψέματα, αλλά κανεις δεν τον άκουγε πια. Τελικά εξαφανίστηκε εντελώς και η Ευτοπία έγινε πιο όμορφη από ποτε.

Από τότε ο Νέωνας ταξίδεψε σε όλη την Ευτοπία, για να διασφαλίσει ότι κανένα σκοτάδι δεν θα επιστρέψει. Και αν ποτέ κάποιος ξεχνούσε, εκείνος ήταν πάντα εκεί, για να του θυμίσει πως ο κόσμος που ονειρευόμαστε να ζήσουμε χτίζεται με αγάπη, αλληλεγγύη και πίστη στο καλό.

Και έτσι, η Ευτοπία έζησε για πάντα φωτεινή...

Κλουκίνα Βασιλική, Παναγάκου Νικολέττα

Γυμνάσιο Τεγεας

# data[].attributes.headline
Αλέξανδρος Μαντας - Γυμνάσιο Τεγέας

# data[].attributes.subject
Αλέξανδρος Μαντας - Γυμνάσιο Τεγέας

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο κόσμος που ονειρεύομαι να ζήσω