# data[].attributes.body
Alþingi endurvakið – ráðgjafarþingið

# data[].attributes.body
Júlíbyltingin sem tók sér stað í Frakklandi hafði mikil áhrif á Evrópu, þar á meðal Danmörk. Og Ísland senti fulltrúa í Danska stéttaþingið sem var mjög stórt skref í áttina að fullveldi Íslands frá Danmörku.

# data[].attributes.body
Sumir vildu til þess að Íslendingar fengju eigið þing og að það yrði haldið á Þingvöllum og skipulag þess svipað að Alþingi hinu forna. Ekki varð af því að Þingvellir yrðu vettvangur þinghalds á nýjan leik heldur var ákveðið að ráðgjafarþingið yrði í Reykjavík, fjölmennasta þéttbýlisstað landsins.

# data[].attributes.body
8. mars 1843. Hið nýja þing til starfa í Reykjavík 1. júlí 1845 að undangengnum fyrstu alþingiskosningunum sem fóru fram árið 1844. Ráðgjafarþingið var haldið annað hvert ár.

# data[].attributes.body
stofnun ráðgjafarþing á Íslandi fylgdu reglum um þingkosningar, kjörgengi, kosningarrétt og kjördæmaskiptingu. og hefur haldið mikilvægu hlutverki og gerir enn. Sýslur landsins, 19 og Reykjavíkurkaupstaður mynduðu kjördæmin og einn þingmaður kjörinn í hverju þeirra ásamt varamanni. Ekki allir þingmenn voru valin. Konungurinn hafði heimild til að skipa sex embættismenn á Alþingi Þingmenn á ráðgjafarþinginu voru því alls 26.

# data[].attributes.headline
Þjóðfundurinn 1851 – stefnumarkandi og táknrænn

# data[].attributes.subject
Þjóðfundurinn 1851 – stefnumarkandi og táknrænn

# data[].attributes.body
Þjóðfundurinn hófst 5. júlí 1851 í hátíðarsal Latínuskólans. Frumvarp um stjórnskipun Íslands, samið í danska stjórnkerfinu, var meginefni þjóðfundarins. Í því var gert ráð fyrir að danska stjórnarskráin frá 1849 tæki gildi á Íslandi og Ísland fengi fulltrúa á danska þinginu.

Meiri hluti þjóðfundar fulltrúanna hafnaði danska frumvarpinu og nefnd sem fundurinn skipaði samdi nýtt frumvarp sem gerði ráð fyrir langtum meiri íslenskri sjálfsstjórn.

# data[].attributes.body
Tilraunir voru gerðar af hálfu danska stjórnkerfisins til að fá Alþingi til að fallast á frumvarp til stjórnlaga árið 1867 þar sem meðal annars var gert ráð fyrir löggjafarvaldi Alþingis í íslenskum sérmálum. Þingið gerði all miklar breytingar á frumvarpinu og samþykkti það síðan. Danska stjórnkerfið gat hins vegar ekki fallist á breytingar Alþingis og urðu því engin umskipti í sókn Íslendinga eftir sjálfstæði að sinni.

Undir lok ársins 1870 samþykkti danska þingið lagafrumvarp dómsmálaráðherra um stöðu Íslands í danska ríkinu og fengu lögin því heitið stöðulög í daglegu tali Íslendinga. Hin nýju lög tóku gildi þann 1. apríl 1871.