# data[].attributes.headline
ก่อนตอบอย่าลืมม

# data[].attributes.subject
ก่อนตอบอย่าลืมม

# data[].attributes.body
1. ชื่อ-นามสกุล

2. บอกเหตุผลว่าทำไมจึงชื่อว่าเห็นแก่ลูก

3. แนบภาพของตนเอง

# data[].attributes.headline
ด.ช.วชิราวุฒิ สุขยืน

# data[].attributes.subject
ด.ช.วชิราวุฒิ สุขยืน

# data[].attributes.body
เพราะ นายลํ้าเห็นว่าลูกตนเองเป็นคนดีมีนํ้าใจจิตใจดีงามแล้วเห็นว่าลูกตนเองนั้นนับถือพ่อเป็นอย่างมากพร้อมทั้งบอกนายลํ้าว่าพ่อตนเองเป้นคนดีจิตใจดีงามเป็นคนเสียสละนายลํ้าเลยคิดใจอ่อนเพราะลูกตนเองดีเกินไปและไม่อยากให้ลูกของตนเองนั้นรู้ว่านายลํ้าเป็นพ่อของเค้าเลยคิดว่าจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่

# data[].attributes.headline
ด.ญ. พรแก้ว ทุยตระกูล

# data[].attributes.subject
ด.ญ. พรแก้ว ทุยตระกูล

# data[].attributes.body
แม่ลออเป็นผู้ดีมีชาติตระกูล พ่อที่แท้จริงจึงกลับมาพึ่งใบบุญลูกหวังสบายให้ลูกเลี้ยง

และได้ชื่อ เห็นแก่ลูก

# data[].attributes.headline
นางสาวจินตพร หางาม

# data[].attributes.subject
นางสาวจินตพร หางาม

# data[].attributes.body
เนื้อเรื่องทำให้เห็นมุมมองของพ่อทั้ง

สองฝ่ายตัวของนายล้ำเป็นพ่อแท้ๆผู้ให้กำเนิด

แต่กลับไม่อยู่ดูแลแม่ลออเลยแม้แต่น้อย ด้วยความเห็นแก่ตัวพอรู้ข่าวว่าแม่ลออจะแต่งงานก็หวังจะมาเกาะลูกกิน พยายามทุกวิถีทางเพื่อจะได้พบหน้าแม่ลออ แต่พอได้พบหน้าได้รู้ซึ้งถึงความดีของแม่ลออ นายล้ำจึงฉุกคิดได้และรู้สึกผิดจึงยอมจากไป โดนไม่เอาเงินสักบาท

ในด้านของพระยาภักดีผู้เป็นพ่อเลี้ยง ที่คอยเลี้ยงดูแม่ลออมาตั้งแต่เด็กพระยาภักดีรักแม่ลออเหมือนลูกแท้

วาดฝันให้แม่ลออเป็นคนดี แต่เมื่อนายล้ำมาพระยาภักดีก็พยายามทำ ทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้นายล้ำได้พบหน้าลูกเพราะไม่อยากให้แม่ลออเป็นขี้ปากของชาวบ้าน พระยาภักดีเห็นแก่ลูกโดยการสร้างโลกใบที่สองให้แม่ลออ โดยวาดฝันภาพพ่อแท้ของแม่ลออเป็นคนดีที่เสียไปนานแล้ว

# data[].attributes.headline
ด.ญ. อภัรศร อุ้นจิต

# data[].attributes.subject
ด.ญ. อภัรศร อุ้นจิต

# data[].attributes.body
เพราะว่าเห็นแก่ลูกแล้วที่นี้พอได้ยินว่าลูกจะแต่งงานก็มาบอกว่าฉันอยากเจอแม่ลออแล้วที่นายล้ำก็บอกว่าไม่ได้หรอกแม่ลออไม่อยากเจอเจ้า

# data[].attributes.headline
ดฺช สงกรานต์ ทรัพย์เมฆ

# data[].attributes.subject
ดฺช สงกรานต์ ทรัพย์เมฆ

# data[].attributes.body
เรื่องย่อ
พระยาภักดีนฤนาถกับนายล้ำเคยเป็นเพื่อนสนิทนายล้ำ นายล้ำมีบุตรสาวชื่อ ลออ เมื่ออายุได้ ๒ ขวบ นายล้ำถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลา ๑๐ ปี ฐานทุจริต พระยาภักดีจึงอุปการะแม่ลออเป็นบุตรบุญธรรม
๑๕ ปีต่อมา นายล้ำมาที่บ้านพระยาภักดีในสภาพสิ้นเนื้อประดาตัวหวังพึ่งพาแม่ลออที่กำลังจะแต่งงาน แต่พระยาภักดีไม่ยินยอมให้นายล้ำแสดงตนว่าเป็นบิดาของแม่ลออ เพราะเกรงว่าบุตรสาวจะอับอายและถูกสังคมรังเกียจ จึงเสนอเงินให้แก่นายล้ำ ๑๐๐ ชั่ง เห็นแก่ลูก เป็นบทละครพูดพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงใช้พระนามแฝงว่า “พระขรรค์เพชร” เป็นบทละครพูดขนาดสั้นเพียงหนึ่งองก์ สันนิษฐานว่าเป็นบทละครพูดภาษาไทยเรื่องแรกที่ทรงพระราชนิพนธ์ด้วยพระองค์เอง

เนื้อเรื่อง เห็นแก่ลูก มีการผูกเรื่องอย่างรัดกุม ชวนติดตาม แทรกข้อคิดอยู่ในบทสนทนา การดำเนินเรื่องมีจุดที่น่าประทับใจและเข้าสู่ตอนจบอย่างแนบเนียน และบทละครเห็นแก่ลูกได้รับการแปลบทละครเป็นภาษาต่าง ๆ ได้แก่ เกาหลี จีน ญี่ปุ่น นอร์เวย์ ฝรั่งเศส รัสเซีย สเปน อาหรับ มาเลย์ สิงหล อังกฤษ อินโดนีเซีย และฮินดีแต่นายล้ำไม่ยอมจนทั้งคู่เกือบต้องใช้กำลัง ครั้นแม่ลออกลับมาบ้านก็ได้สนทนากับนายล้ำ นายล้ำจึงได้รับรู้ความรู้สึกของแม่ลออที่มีต่อตนในฐานะผู้ให้กำเนิดและไม่อาจลบภาพบิดาที่แสนดีในมโนภาพของแม่ลออได้ นายล้ำยอมจากไปโดยไม่บอกความจริงแก่แม่ลออ

# data[].attributes.attachment_caption
นายล้ำมาพบพระยาภักดีนฤนาถที่บ้าน แต่พระยาภักดียังไม่กลับนายล้ำจึงนั่งรออยู่หน้าบ้าน อ้ายคำ คนรับใช้ของพระยาภักดี ไม่ไว้ใจ จึงนั่งเฝ้าอยู่ด้วย เมื่อพระยาภักดีกลับมาพบนายล้ำ ทั้งคู่เข้าไปคุยกันในห้องหนังสือ นายล้ำบอกว่าตนต้องการมาอยู่กับแม่ลออ ลูกสาวแท้ๆที่เขาทอดทิ้งไปนาน แต่พระยาภักดีไม่ยอม เพราะไม่อยากให้แม่ลออถูกนินทาว่าเป็นลูกคนขี้คุก ทั้งคู่ทะเลาะกัน พระยาภักดีเกือบเอาแส้ม้าฟาดนายล้ำ แต่แม่ลออกลับมาพบทั้งคู่กิ่น เธอเล่าให้นายล้ำฟังถึงพ่อแท้ๆที่เธอไม่เคยรู้จัก แต่เธอเชื่ออย่างบริสุทธิ์ใจว่าเขาเป็นคนดี ทำห้นายล้ำเปลี่ยนความคิด เขาตัดสินใจเดินออกจากชีวิตของแม่ลออไป เพื่อเธอจะได้เก็บภาพพ่อที่แสนดีของเธอตลอดไป ก่อนจากไป เขาได้ทิ้งแหวนของเขาไว้เป็นของรับหมั้นให้แม่ลออในวันแต่งงาน

# data[].attributes.headline
พสุธา ศิลป์เจริญ

# data[].attributes.subject
พสุธา ศิลป์เจริญ

# data[].attributes.headline
ด.ญ กัญมาศ เทียนเเจ่ม

# data[].attributes.subject
ด.ญ กัญมาศ เทียนเเจ่ม

# data[].attributes.body
เพราะ เป็นพ่อเเละความเสียสละของพ่อที่มีต่อลูก

# data[].attributes.headline
ด.ญ นภัสวรรณ มุ่งมาตร์

# data[].attributes.subject
ด.ญ นภัสวรรณ มุ่งมาตร์

# data[].attributes.body
เพราะ เป็นพ่อและมีความเสียสละของพ่อที่มีต่อลูก

# data[].attributes.headline
จารุพัฒน์ สิริ

# data[].attributes.subject
จารุพัฒน์ สิริ

# data[].attributes.body
สำนึกความเป็นพ่อและความเสียดายของพ่อต่อลูก

# data[].attributes.headline
ธนภรณ์ ปานวัฒน์

# data[].attributes.subject
ธนภรณ์ ปานวัฒน์

# data[].attributes.body
เหตุผล: เริ่มแรกที่นายล้ำถามถึงลูกสาวที่พระยาภักดีได้นำไปเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมนายล้ำซึ่งเป็นพ่อแท้ๆของแม่ลออจึงอยากพบหน้าลูกแต่พระยาภักดีไม่อยากให้นายล้ำพบหน้าแม่ลออเพราะกลัวว่าจะทำให้แม่ลออดูเป็นคนไม่ดีไปด้วยพอนายล้ำรู้ถึงเรื่องที่แม่ลออจะแต่งงานจึงอยากพบหน้าลูกเลยเซ้าซี้พระยาภักดีเพราะอยากเกาะลูกกินจากนั้นแม่ลออจึงเดินออกมาแล้วถามพระยาภักดีว่านี่ใครหรือคะพระยาภักดีจึงตอบว่านี่คือคุณอาของลูกนะแม่ลออพอได้เห็นหน้าของนายล้ำจึงยกมือไหว้แล้วพูดถึงเรื่องการแต่งงานจึงชวนนายล้ำมาร่วมงานด้วยแต่นายล้ำปฏิเสธแม่ลออจึงขอให้พระยาภักดีช่วยพูดกับนายล้ำให้มาร่วมงานแต่งของแม่ลออจากนั้นนายล้ำก็ได้กลับพิษณุโลกเพื่อไปทำงาน

# data[].attributes.headline
ด.ญ.อรปวีณา สุขแจ่ม

# data[].attributes.subject
ด.ญ.อรปวีณา สุขแจ่ม

# data[].attributes.body
เพราะนายลํ้าได้รับรู้ถึงความรู้สึกของแม่ลออที่มีต่อตนในฐานะที่เป็นผู้ให้กำเนิดที่ทั้งรักและภาคภูมิใจในตัวบิดาแท้ๆแม้จะไม่เคยพบกันมาก่อน

# data[].attributes.headline
ด.ช วิชชากร บุญขจร

# data[].attributes.subject
ด.ช วิชชากร บุญขจร

# data[].attributes.body
เนื้อเรื่อง นายล้ำติดคุก พอออกมจึงไม่มีเงินติดตัว จึงมาคุยกับพระยาภักดี ว่า ตัวนายล้ำนั้น

จะมาหวังเกาะลูกกินคือแม่ละออ แต่พระยาภักดีนั้นไม่ยอมให้อยู่ด้วย เพราะตัวพระยาภักดีนั้นได้บอกว่าพ่อของแม่ละออ หรือนายล้ำนั้น

ได้ตายไปแล้ว แต่นาล้ำก็ไม่ยอมจะอยู่กับลูกให้ได้ แต่พอคุยไปคุยมานายล้ำก็ยอมออกไป

# data[].attributes.headline
ด.ช ธนวัต ไม้หอม

# data[].attributes.subject
ด.ช ธนวัต ไม้หอม

# data[].attributes.body
เพราะพ่อจะเกาะลูกกิน

# data[].attributes.headline
ด.ญ.มณีวรรณ  ตาดี

# data[].attributes.subject
ด.ญ.มณีวรรณ  ตาดี

# data[].attributes.body
เพราะพ่อของแม่ลออหวังจะเกาะเงินของแม่ลออเพราะแม่ลออค่อนข้างมีฐานะและพ่อพอลำบากเลยนึกถึงลูกขึ้นม

# data[].attributes.headline
ภูมิรพี วงศ์สุวรรณ์

# data[].attributes.subject
ภูมิรพี วงศ์สุวรรณ์

# data[].attributes.body
พ่อจะไม่อยู่กับลูกเพราะว่าเห็ลูกได้ผัวรวย

# data[].attributes.headline
ด.ช ณัฐพล คำเกษ

# data[].attributes.subject
ด.ช ณัฐพล คำเกษ

# data[].attributes.body
เรื่องย่อ

พระยาภักดีนฤนาถกับนายล้ำเคยเป็นเพื่อนสนิทนายล้ำ นายล้ำมีบุตรสาวชื่อ ลออ เมื่ออายุได้ ๒ ขวบ นายล้ำถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลา ๑๐ ปี ฐานทุจริต พระยาภักดีจึงอุปการะแม่ลออเป็นบุตรบุญธรรม

๑๕ ปีต่อมา นายล้ำมาที่บ้านพระยาภักดีในสภาพสิ้นเนื้อประดาตัวหวังพึ่งพาแม่ลออที่กำลังจะแต่งงาน แต่พระยาภักดีไม่ยินยอมให้นายล้ำแสดงตนว่าเป็นบิดาของแม่ลออ เพราะเกรงว่าบุตรสาวจะอับอายและถูกสังคมรังเกียจ จึงเสนอเงินให้แก่นายล้ำ ๑๐๐ ชั่ง แต่นายล้ำไม่ยอมจนทั้งคู่เกือบต้องใช้กำลัง ครั้นแม่ลออกลับมาบ้านก็ได้สนทนากับนายล้ำ นายล้ำจึงได้รับรู้ความรู้สึกของแม่ลออที่มีต่อตนในฐานะผู้ให้กำเนิดและไม่อาจลบภาพบิดาที่แสนดีในมโนภาพของแม่ลออได้ นายล้ำยอมจากไปโดยไม่บอกความจริงแก่แม่ลออ

# data[].attributes.headline
ด.ญ.วรินทร พันกลิ่น

# data[].attributes.subject
ด.ญ.วรินทร พันกลิ่น

# data[].attributes.body
นายล้ำเห็นแม่ลออเป็นผู้ดี มีตระกูล ไม่เหมาะสมกับตนที่เป็นคนขี้คุก เลยเห็นแก่ลูกของตน ว่าเป็นอาขแงแม่ลออ

# data[].attributes.headline
ด.ญ.จิตรา พวงศรี

# data[].attributes.subject
ด.ญ.จิตรา พวงศรี

# data[].attributes.body
เพราะนายล้ำได้รับรู้ถึงความรู้สึกของแม่ลออที่มีต่อตนในฐานะผู้ให้กำเนิดที่ทั้งรักและภูมิใจในตัวบิดาแท้ๆแม้จะไม่เคยพบกันมาก่อน

# data[].attributes.headline
ด.ช บรมวุฒิ อักษรเสือ<

# data[].attributes.body
ด.ช บรมวุฒิ อักษรเสือ

เห็นแก่ลูก เป็นบทละครพูดพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงใช้พระนามแฝงว่า “พระขรรค์เพชร” เป็นบทละครพูดขนาดสั้นเพียงหนึ่งองก์ สันนิษฐานว่าเป็นบทละครพูดภาษาไทยเรื่องแรกที่ทรงพระราชนิพนธ์ด้วยพระองค์เอง

เนื้อเรื่อง เห็นแก่ลูก มีการผูกเรื่องอย่างรัดกุม ชวนติดตาม แทรกข้อคิดอยู่ในบทสนทนา การดำเนินเรื่องมีจุดที่น่าประทับใจและเข้าสู่ตอนจบอย่างแนบเนียน และบทละครเห็นแก่ลูกได้รับการแปลบทละครเป็นภาษาต่าง ๆ ได้แก่ เกาหลี จีน ญี่ปุ่น นอร์เวย์ ฝรั่งเศส รัสเซีย สเปน อาหรับ มาเลย์ สิงหล อังกฤษ อินโดนีเซีย และฮินดี

# data[].attributes.headline
ด.ญ. กัญญาณัฐ ศาลาศักดิ์

# data[].attributes.subject
ด.ญ. กัญญาณัฐ ศาลาศักดิ์

# data[].attributes.body
เพราะนายลํ้าอยากเห็นหน้าแม่ละออแต่พระยาภักดีไม่ยอมให้ไปพบเพราะเห็นแก่ชื่อเสียงของแม่ละอ

# data[].attributes.body
พระยาภักดีนฤนาถกับนายล้ำเคยเป็นเพื่อนสนิทนายล้ำ นายล้ำมีบุตรสาวชื่อ ลออ เมื่ออายุได้ ๒ ขวบ นายล้ำถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลา ๑๐ ปี ฐานทุจริต พระยาภักดีจึงอุปการะแม่ลออเป็นบุตรบุญธรรม ๑๕ ปีต่อมา นายล้ำมาที่บ้านพระยาภักดีในสภาพสิ้นเนื้อประดาตัวหวังพึ่งพาแม่ลออที่กำลังจะแต่งงาน แต่พระยาภักดีไม่ยินยอมให้นายล้ำแสดงตนว่าเป็นบิดาของแม่ลออ เพราะเกรงว่าบุตรสาวจะอับอายและถูกสังคมรังเกียจ จึงเสนอเงินให้แก่นายล้ำ ๑๐๐ ชั่ง แต่นายล้ำไม่ยอมจนทั้งคู่เกือบต้องใช้กำลัง ครั้นแม่ลออกลับมาบ้านก็ได้สนทนากับนายล้ำ นายล้ำจึงได้รับรู้ความรู้สึกของแม่ลออที่มีต่อตนในฐานะผู้ให้กำเนิดและไม่อาจลบภาพบิดาที่แสนดีในมโนภาพของแม่ลออได้ นายล้ำยอมจากไปโดยไม่บอกความจริงแก่แม่ลออ

# data[].attributes.body
เกาะลูกกิน สำนึกความเป็นพ่อ และเสียสละของพ่อที่มีต่อลูก

# data[].attributes.headline
มณีวรรณ ตาดี

# data[].attributes.subject
มณีวรรณ ตาดี

# data[].attributes.body
เพราะพ่อแม่ของแม่ลออหวังจะเกาะเงินของแม่ลออเพราะแม่ลออค่อนข้างมีฐานะและพ่อพอ ลำ ลำบากเลยนึกถึงลูกขึ้นมา

# data[].attributes.headline
สุชานาถ นิ่มเจริญ

# data[].attributes.subject
สุชานาถ นิ่มเจริญ

# data[].attributes.body
บทละครพูดเรื่องเห็นแก่ลูกเป็นผลงานพระราชนิพนธ์ที่แสดงถึงความรักอันบริสุทธิ์ระหว่างพ่อและลูกทำให้บทละครพูดเรื่องเห็นแก่ลูกเป็นผลงานพระราชนิพนธ์ที่แสดงถึงความรักอันบริสุทธิ์ระหว่างพ่อและลูกทำให้รู้ว่าไม่มีใครรักใดบริสุทธิ์เท่าความรักตามธรรมชาติที่พ่อมอบให้แก่ลูก