# data[].attributes.headline
นายศุภกร หงษ์สีทอง

# data[].attributes.body
นายศุภกร หงษ์สีทอง

รหัสนิสิต 68011713117

คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์

สาขาสิ่งแวดล้อมศึกษาและเกษตรศึกษา

# data[].attributes.headline
การทำลายระบบภูมิคุ้มกั

# data[].attributes.body
การทำลายระบบภูมิคุ้มกัน ทำให้ผู้ป่วยเกิดโรคติดเชื้อและมะเร็งต่างๆได้ง่าย ทำให้เกิดภาวะเอดส์ (AIDS)

# data[].attributes.attachment_link.title
ปัจจัยเสี่ยงHIV

# data[].attributes.headline
การสัมผัสสารคัดหลั่งจา

# data[].attributes.body
การสัมผัสสารคัดหลั่งจากผู้ติดเชื้อ ผ่านช่องทางเพศสัมพันธ์โดยไม่ป้องกัน การใช้เข็มฉีดยาร่วมกัน การรับเลือดที่ปนเปื้อน และการถ่ายทอดจากแม่สู่ลูก

สาเหตุการติดเชื้อ HIV

การมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ป้องกันเช่น การมีเพศสัมพันธ์ทางช่องคลอด ทวารหนัก หรือทางปาก โดยไม่สวมถุงยางอนามัย.

การใช้เข็มฉีดยาร่วมกันพบได้บ่อยในกลุ่มผู้ที่ใช้สารเสพติดชนิดฉีดเข้าเส้นเลือด หรือใช้อุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ไม่ได้ฆ่าเชื้ออย่างถูกต้อง.

การรับเลือดบริจาคที่ปนเปื้อนเชื้อซึ่งโอกาสน้อยในปัจจุบัน เนื่องจากมีการคัดกรองเลือดที่เข้มงวดแล้ว.

การติดต่อจากแม่สู่ลูกในระหว่างตั้งครรภ์ ระหว่างคลอด หรือการให้นมบุตร หากแม่ไม่ได้รับการดูแล.

การสัมผัสเลือดหรือสารคัดหลั่งจากบาดแผลหากมีแผลเปิดและสัมผัสเลือดของผู้ติดเชื้อโดยตรง หรือการใช้ของมีคมร่วมกัน เช่น มีดโกน กรรไกรตัดเล็บ.

ผลกระทบจากการติดเชื้อ HIV

ภูมิคุ้มกันบกพร่องเชื้อ HIV จะทำลายเซลล์เม็ดเลือดขาว (CD4) ซึ่งเป็นเซลล์ที่ทำหน้าที่ต่อสู้กับเชื้อโรคในร่างกาย ทำให้ร่างกายอ่อนแอลง.

อาการระยะเฉียบพลันในช่วงแรก อาจมีอาการคล้ายไข้ อ่อนเพลีย มีไข้สูง ผื่นขึ้น ท้องเสีย หรือต่อมน้ำเหลืองบวม.

อาการระยะแฝงเป็นระยะที่ผู้ติดเชื้ออาจไม่มีอาการผิดปกติใดๆ แต่อาจมีเชื้ออยู่ในร่างกายได้นานหลายปี.

ระยะเอดส์ (AIDS)ภูมิคุ้มกันต่ำลงมาก ทำให้เกิดโรคแทรกซ้อน หรือโรคฉวยโอกาสต่างๆ เช่น วัณโรค ปอดอักเสบจากเชื้อรา หรืออาการอ่อนเพลีย น้ำหนักลด.

ผลกระทบต่อระบบประสาทอาจมีอาการสับสน หลงลืม หรือซึมเศร้าได้ เนื่องจากเชื้อและโรคแทรกซ้อนส่งผลต่อระบบประสาท

# data[].attributes.headline
การรักษาด้วยยาต้านไวรั

# data[].attributes.body
การรักษาด้วยยาต้านไวรัส (Antiretroviral Therapy)ซึ่งช่วยยีบยั้งการเพิ่มจำนวนของไวรัส ทำให้ผู้ติดเชื้อมีสุขภาพแข็งแรงและมีคุณภาพชีวิตที่ดีได้เช่นคนปกติ นอกจากนี้ยังมีการป้องกันก่อนและหลังการสัมผัสเชื้อ เช่น PrEP และ PEP รวมถึงการดูแลตัวเอง การปรับเปลี่ยนพฤติกรรม และการเข้าถึงบริการทางการแพทย์อย่างสม่ำเสมอ