# data[].attributes.body
ผู้นำด้านศาสนจักร คือผู้ที่มีอำนาจมากในยุคกลาง จุดศูนย์กลางของการพัฒนาทุกด้านจะขึ้นอยู่กับผู้นำศาสนา ดนตรีก็เช่นเดียวกัน วัดหรือโบสถ์จะเป็นจุดศูนย์รวมของการพัฒนา ดนตรีคือส่วนสำคัญของศาสนาคริสต์ เพลงในยุคนี้แต่งขึ้นเพื่อใช้สำหรับการสวด

# data[].attributes.body
เพลงสวด หรือ ชานท์(Chant) คือเพลงที่นำเอาคำสอนจากพระคัมภีร์โบราณมาร้องเป็นทำนอง เพื่อให้เกิดความซาบซึ้ง ความศรัทธาต่อศาสนามากขึ้น ไม่ใช่เพื่อความบันเทิง

ชานท์ (Chant) เป็นเพลงร้อง ไม่มีการประสานเสียง เป็นเพลงแนวเสียงเดียว ที่เรียกว่า โมโนโฟนี (Monophony)

# data[].attributes.headline
ตัวอย่างเพลงสวด ในยุ

# data[].attributes.body
ตัวอย่างเพลงสวด ในยุคกลาง🌟

# data[].attributes.headline
วงดนตรีในสมัยยุคกลาง🌙

# data[].attributes.subject
วงดนตรีในสมัยยุคกลาง🌙

# data[].attributes.body
ในตอนปลายยุคกลาง ดนตรีที่แสดงนอกพิธีกรรมศาสนาเริ่มได้รับความนิยมมากขึ้น มีกลุ่มนักดนตรีหลายกลุ่มได้คิดสร้างผลงานทางดนตรีเพื่อความบันเทิงขึ้นมารับใช้สังคม จะแสดงดนตรีประกอบการขับลำนำ  ประกอบการเล่านิทาน เล่าเรื่องการต่อสู้ของอัศวินต่างๆ เต้นระบำ ขับร้องเพลงสรรเสริญเกี่ยวกับศาสนา ขับร้องเพลงเกี่ยวกับความรัก บางครั้งก็มีการแสดงมายากลด้วย ได้ตระเวนแสดงไปในที่ต่างๆทั่วภาคพื้นยุโรป  มีการเก็บเงินผู้เข้าชมด้วย เป็นการประกอบอาชีพทางดนตรี  กลุ่มวณิพกพเนจรหรือศิลปินเร่ร่อนเหล่านี้มีชื่อเรียกแตกต่างกันออกไปตามภูมิภาค ดังนี้

✨1. จองเกลอ (Jongleur) คือ กลุ่มศิลปินที่แสดงอยู่ทั่วไปในยุโรป

✨2. มินสเทรล (Minstrel) คือ กลุ่มศิลปินที่แสดงอยู่ในประเทศอังกฤษ.

✨3. ทรูแวร์ (Trouveres) คือ กลุ่มศิลปินที่แสดงอยู่ในราชสำนักทางตอน เหนือของประเทศฝรั่งเศส .

✨4. ทรูบาดัวร์ (Troubadour) คือ กลุ่มศิลปินที่แสดงอยู่ในราชสำนักทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.body
Perotin
Leonin
Guiot de Dijon
Guillaume de Machaut
Francesco Landini

# data[].attributes.headline
ยุคเรเนสซองส์ (Renai

# data[].attributes.body
ยุคเรเนสซองส์ (Renaissance ) เป็นยุคที่ต่อจากยุคกลาง หลังจากที่บ้านเมืองในทวีปยุโรปตกอยู่ในความทรุดโทรม ขาดการทะนุบำรุงรักษามาเป็นระยะเวลานาน   ในยุคเรเนสซองส์ชาวยุโรปเริ่มให้ความสนใจหันกลับมาฟื้นฟูพัฒนาบ้านเมืองใหม่  เพื่อให้มีความรุ่งเรืองเหมือนในยุคกรีกและโรมัน  ได้มีการนำเอาศิลปะวิทยาที่ดีในอดีตกลับมาใช้พัฒนาใหม่  จนทำให้มีการเรียกชื่อยุคเรเนสซองส์อีกชื่อหนึ่งว่า “ยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยา” ซึ่งมีความหมายว่า การเกิดใหม่ (Rebirth)  ศูนย์กลางยุคเรเนซองส์คืออิตาลี

ผู้คนในยุคเรเนสซองส์  เชื่อในเรื่องเหตุผลมากขึ้น แสวงหาข้อเท็จจริง เลิกเชื่อผู้นำศาสนาจักรอย่างงมงาย แสวงหาความสุข ความสวย ความงาม ความโอ่อ่า ยอมรับความจริงของชีวิตกับธรรมชาติ   สนใจเรื่องกายวิภาค  มิติสัมพันธ์ การจัดองค์ประกอบ สิ่งต่างๆเหล่านี้ได้สะท้อนออกมาทางงานสถาปัตยกรรม  สิ่งก่อสร้าง  ผลงานทางศิลปะ  ผลงานทางดนตรี  วรรณกรรม และการค้นพบทางวิทยาศาสตร์  ผู้มีฐานะทางสังคม พ่อค้า ขุนนาง เริ่มให้ความสนใจกับผลงานทางศิลปะดนตรีมากขึ้น

# data[].attributes.headline
ลักษณะดนตรี🎵🎶

# data[].attributes.subject
ลักษณะดนตรี🎵🎶

# data[].attributes.body
ศาสนจักรยังคงมีบทบาทด้านการอุปถัมภ์งานศิลปะดนตรีเหมือนเดิม นอกจากนั้นยังมีชนชั้นกลาง ขุนนาง พ่อค้าที่มีฐานะ ได้เข้ามามีส่วนอุปถัมภ์งานศิลปะดนตรีเพิ่มขึ้นด้วย
ดนตรีศาสนา (Sacred Music)  ยังมีความสำคัญเหมือนในยุคกลาง  ทฤษฎีการประสานเสียงแบบต่างๆได้รับการพัฒนามาจากเพลงศาสนา  รูปพรรณของบทเพลงในยุคนี้จะมีอยู่ 2 ลักษณะ คือ

# data[].attributes.headline
1) อิมมิเททีฟโพลีโฟน

# data[].attributes.body
1) อิมมิเททีฟโพลีโฟนี (Imitative Polyphony) คือเพลงหลายแนวเสียง และจะบรรเลงไล่ล้อกัน ทุกแนวเสียงมีความสำคัญเท่าๆกัน

# data[].attributes.body
2) โฮโมโฟนี (Homophony) คือเพลงหลายแนวเสียง แต่จะมีเพียงแนวเสียงเดียวที่เด่นเป็นทำนองเพลง แนวเสียงอื่นๆเป็นเพียงส่วนประกอบ

# data[].attributes.headline
เพลงร้อง (Vocal Music) ในศาสนาคริสต์ที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
เพลงร้อง (Vocal Music) ในศาสนาคริสต์ที่สำคัญ

# data[].attributes.body
มี  2 ชนิด คือ

1. แมส(Mass) คือเพลงขับร้องหลายแนวเสียงในนิกายโรมันคาธอลิก ต่อมาเพิ่มดนตรีบรรเลงประกอบในศตวรรษที่ 17

2. โมเต็ท (Motet) คือเพลงขับร้องที่ไม่มีดนตรีประกอบ ใช้ทำนองจากเพลงชานท์ มาเป็นแนวเสียงต่ำ แล้วเพิ่มแนวเสียงอื่นๆตามต้องการ  ซึ่งมีจังหวะของทำนองรวดเร็วกว่าแนวเสียงต่ำ  คำร้องใช้ภาษาละติน

# data[].attributes.headline
ดนตรีคฤหัสถ์

# data[].attributes.subject
ดนตรีคฤหัสถ์

# data[].attributes.body
ดนตรีคฤหัสถ์ (Secular Music) หรือ ดนตรีฆราวาส หรือ ดนตรีชาวบ้าน เป็นดนตรีที่ไม่เกี่ยวข้องกับศาสนาก็ได้รับการพัฒนาให้มีความทัดเทียมกับดนตรีศาสนาในยุคเรเนสซองส์ เรียกเพลงชนิดนี้ว่า แมดริกัล (Madrigal) มักจะเป็นเพลงที่สนุกสนาน ใช้ภาษาประจำชาติของตนเอง เนื้อร้องจะเกี่ยวข้องกับความรัก หรือกล่าวยกย่องบุคคลสำคัญ

# data[].attributes.body
เพลงบรรเลง (Instrumental Music) เริ่มมีบทบาทมากขึ้นในยุคเรเนสซองส์ เครื่องดนตรีที่นิยมนำมาใช้ผสมวงคือ ลูท (lute) ออร์แกนเคลื่อนย้ายได้ (Portative Organ) ฮาร์พซิคอร์ด(harpsichord) เวอร์จินัล (virginal) ขลุ่ยรีคอร์ดเดอร์ (recorder) ซอวิโอล (Viol)ปี่ชอม (Shawm) ครัมฮอร์น (Crumhorn) เซอร์เพนต์(Serpent) ซัลเทอรี่ (psaltery)ปี่ถุง (bagpipe) แตรซัคบัต (suckbut) เครื่องประกอบจังหวะต่างๆ

# data[].attributes.headline
ตัวอย่างเพลงบรรเลงใน

# data[].attributes.body
ตัวอย่างเพลงบรรเลงในยุคนี้

# data[].attributes.headline
ยุคเรเนสซองส์ เริ่มน

# data[].attributes.body
ยุคเรเนสซองส์ เริ่มนำเครื่องดนตรีที่มีระดับเสียงต่ำ (Bass Instrument) มาใช้ผสมวงด้วย เครื่องดนตรีหนึ่งชนิดจะสร้างให้มีหลายขนาด เพื่อต้องการความแตกต่างของระดับเสียงสูง กลาง ต่ำ มาผสมวงดนตรีบรรเลงเพื่อประกอบการเต้นรำได้รับความนิยมมาก ได้รับการพัฒนาเป็นมาตรฐาน

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.body
Guillaume Dufay
Josquin Desprez
Giovanni Pierluigi da Palestrina
Orlande de Lassus
William Byrd
Giovanni Gabrieli
Thomas Weelkes
John Dunstable
Johannes Ockeghem

# data[].attributes.body
ดนตรียุคบาโรกเป็นลักษณะดนตรียุโรปคลาสสิก ราว ค.ศ. 1600-1750 เกิดขึ้นหลังดนตรียุคเรเนสซองส์ และเกิดก่อนดนตรียุคคลาสสิก  ในภาพรวมดนตรีในยุคบาโรกมีลักษณะดังนี้

1. มีการนำองค์ประกอบทางด้านดนตรีที่ซับซ้อนมาใช้ในบทเพลงมากขึ้น

2. เกิดการเปลี่ยนแปลงเรื่องระบบเสียง มีการนำระบบบันไดเสียงเมเจอร์ และไมเนอร์ มาใช้แทนโมด(mode)

3. ระบบการบันทึกโน้ตสมบูรณ์แบบเหมือนยุคปัจจุบัน มีการใช้บรรทัด 5 เส้น กุญแจเสียงชนิดต่างๆ เครื่องหมายแปลงเสียง เครื่องหมายตั้งบันไดเสียง เครื่องหมายกำหนดจังหวะ การกำหนดอัตราความเร็ว การกำหนดความดังเบาของบทเพลง

4. รูปพรรณของบทเพลงที่มีหลายทำนอง(polyphony) มีความสลับซับซ้อนมากขึ้น เช่นเพลงฟิวก์  นิยมนำวิธีการสอดทำนอง(counterpoint)มาใช้ในบทเพลงแบบหลายทำนอง เริ่มมีการใช้การประสานสียงแบบโฮโมโฟนี (Homophony) คือ การเน้นความสำคัญของทำนองหลักโดยมีเสียงอื่นเล่นเสียงประสานคลอประกอบ มีการด้นสด (Improvisation) ของนักดนตรี โดยนักดนตรีจะแต่งเติมบทเพลง

5. พัฒนาการเล่นเครื่องดนตรีแบบใหม่  เริ่มมีการใช้เครื่องดนตรีหรือเสียงร้องเล่นประชันกัน เช่น เสียงร้องประชันกับเครื่องดนตรี หรือการเดี่ยวประชันเครื่องดนตรีบ้าง เพลงมีทั้งเพลงขับร้อง และเพลงบรรเลงด้วยเครื่องดนตรี

# data[].attributes.headline
ในยุคบาโรก เริ่มมีกา

# data[].attributes.body
ในยุคบาโรก เริ่มมีการใช้เครื่องดนตรีหรือเสียงร้องเล่นประชันกัน เช่น เสียงร้องประชันกับเครื่องดนตรี หรือการเดี่ยวประชันเครื่องดนตรีบ้าง ซึ่งเรียกกันว่า Stile Concertante มีการใช้บาสโซคอนตินิวโอ (Basso Continuo) คือการที่เสียงเบส (เสียงต่ำ) เคลื่อนที่ตลอดเวลา โดยใช้สัญลักษณ์เป็นตัวเลขบอกถึงการเคลื่องที่ไปของเบส รวมถึงเสียงแนวอื่น ๆ ด้วย ทำให้เกิดคอร์ดขึ้นมา เครื่องดนตรีที่ใช้เล่นบาสโซคอนตินิวโออาจเป็นคีย์บอร์ด เช่น ออร์แกน ฮาร์ปซิคอร์ด หรือเป็นกลุ่มของเครื่องดนตรี เช่น วิโอลา เชลโล และบาสซูน

# data[].attributes.headline
ตัวอย่างการบ

# data[].attributes.body
ตัวอย่างการบรรเลงเพลงที่มีแนวเสียงต่ำเคลื่อนที่ตลอดเวลา เรียกว่า Basso Continuo  เกิดขึ้นในสมัยบาโรก

# data[].attributes.attachment_link.description
Illustration of how the basso continuo, a defining feature of Baroque music, creates a bottom line on top of which a solo instrument like a violin expresses the melody.

# data[].attributes.headline
เครื่องดนตรีในยุคนี้

# data[].attributes.subject
เครื่องดนตรีในยุคนี้

# data[].attributes.body
เครื่องดนตรีของดนตรีแนวนี้ คือการใช้เครื่องสายตระกูลวิโอลค่อย ๆ ลดความนิยมในการใช้ลง คงหลงเหลืออยู่เพียงการพัฒนาที่กลายมาเป็นดับเบิลเบสในปัจจุบัน เครื่องสายที่เข้ามาแทนที่คือ ตระกูลไวโอลิน ซึ่งประกอบด้วย ไวโอลิน วิโอล่า และเชลโล่ ออร์แกนได้รับการพัฒนาให้ดีขึ้น และเริ่มมีการพัฒนาเปียโน เครื่องดนตรีเครื่องเป่าที่ใช้ในยุคนี้ คือ โอโบ บาสซูน และฟลูต เครื่องดนตรีที่ใช้ในการผสมวงของวงออร์เคสตรายังไม่มีการกำหนดเป็นที่แน่นอน

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.body
1. บุกสเตฮูเด (Dietrigh Buxtehude, ประมาณ 1637-1707)

2. โยฮันน์ พาเคลเบล (Johann Pachelbel 1653-1706)

3. อเลสซานโด สการ์แลตตี (Alessando Scarlatti 1660-1725)

4. อันโตนีโอ วีวัลดี (Antonio Vivaldi 1678-1714)

5. โยฮันน์ เซบาสเตียน บาค (Johann Sebastian Bach 1685-1750)

6. จอร์จ เฟรดริก ฮันเดล (Georg Friedrich Händel 1685-1759)

7. ฌอง-แบ๊ปติสต์ ลุลลี่ (Jean Baptist Lully)

8. ฌอง ฟิลลิป ราโม (Jean Phillippe Rameau)

9. เกออร์ก ฟิลลิป เทเลมันน์ (Georg Phillip Telemann)

10. เฮ็นรี่ เพอร์เซ็ล (Henry Purcell)

# data[].attributes.headline
ลักษณะวงดนตรี

# data[].attributes.subject
ลักษณะวงดนตรี

# data[].attributes.body
การแสดงดนตรีคลาสสิกจะใช้เครื่องดนตรี 4 กลุ่ม กลุ่มแรก คือ เครื่องสาย (String) แบ่งออกเป็น ไวโอลิน วิโอลา เชลโล และดับเบิลเบส กลุ่มที่สอง คือ เครื่องลมไม้ (Woodwind) เช่น ฟลูต คลาริเน็ต โอโบ บาสซูน ปิคโคโลกลุ่มที่สาม คือ เครื่องลมทองเหลือง (Brass) เช่น ทรัมเป็ต ทรอมโบน ทูบา เฟรนช์ฮอร์น กลุ่มที่สี่ คือ เครื่องกระทบ (Percussion) เช่น กลองทิมปานี ฉาบ กลองใหญ่ (Bass Drum) กิ๋ง (Triangle) เมื่อเล่นรวมกันเป็นวงเรียกว่าวงดุริยางค์หรือ ออร์เคสตรา (Orchestra) ซึ่งมีผู้อำนวยเพลง (conductor) เป็นผู้ควบคุมวง

# data[].attributes.body
ในยุคคลาสสิกเลิกนิยมการสอดประสานของทำนอง (Counterpoint) แต่หันมานิยมการใส่เสียงประสานแบบโฮโมโฟนี (Homophony) คือการเน้นทำนองหลักเพียงแนวเดียว โดยมีแนวเสียงอื่นประสานให้ทำนองไพเราะมากขึ้น มีแนวประสานเป็นคอร์ด หรืออาร์เพจจิโอ (arpeggio) หลายแนวที่มีจังหวะคล้ายกัน โดยเลิกใช้แนวเบสต่อเนื่อง (basso continuo) และความสำคัญของการด้นสด (Improvisation) เริ่มหมดไปในยุคนี้ เพราะดนตรีส่วนมากมีการเขียนเสียงประสานครบถ้วน คีตกวีจะระบุวิธีการบรรเลงอย่างชัดเจน

เกิดบทเพลงลักษณะใหม่ๆ ขึ้นในยุคนี้ คือ ซิมโฟนี คอนแชร์โต และโซนาตา ลักษณะการผสมวงมีกำหนดแน่นอนว่าเป็นวงเล็กหรือวงใหญ่ คือเป็นวงแชมเบอร์มิวสิก หรือวงออร์เคสตรา เพลงบรรเลงนิยมประพันธ์กันมากขึ้น เพลงร้องยังคงมีการประพันธ์อยู่เช่นเดิม โอเปร่า เป็นที่นิยมชมกันมาก ผู้ประพันธ์หลายคนจึงประพันธ์แต่โอเปร่าเป็นส่วนใหญ่ ลักษณะของโอเปร่าในยุคนี้จะเน้นเรื่องศิลปะการแสดงมากขึ้น มิใช่เน้นเพียงการร้องเท่านั้น

เครื่องดนตรีในยุคนี้ได้รับการพัฒนามากขึ้น ในวงออร์เคสตรามีการใช้เครื่องดนตรีครบทุกประเภท การใช้เครื่องดนตรีในยุคคลาสสิกจะพบว่าใช้เปียโนเป็นส่วนมาก ไม่ค่อยมีการใช้ฮาร์ปซิคอร์ดอีก ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 มีการใช้เครื่องคลาริเน็ต ฟลูต และบาสซูน

# data[].attributes.headline
บทเพลงที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
บทเพลงที่สำคัญ

# data[].attributes.body
Orfeo and Eurydice - กลุ๊ค

Symphony No.104 - ไฮเดิน

The Creation (Oratorio) - ไฮเดิน

String Quartet in G Major, Op.64 No.4 - ไฮเดิน

Symphony No.41 in C Major "Jupiter" K.551 - โมซาร์ท

Piano Concerto in C Major, K.467 - โมซาร์ท

String Quartet in G Major, K.387 - โมซาร์ท

The Marriage of Figaro (Opera) - โมซาร์ท

Don Giovanni (Opera) - โมซาร์ท

Thr Magic Flute (Opera) - โมซาร์ท

Requiem Mass, K.626 - โมซาร์ท

Piano Sonata in C Major, Op.2 No.3 - เบโธเฟน

Symphony No.1,2 - เบโธเฟน

Sonata in D Major, K.119 - สกาลัตตี

Concerto for Harpsichord or Piano and Strings in E-flat Major, Op.7 No.5 - บาค

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.body
คริสตอฟ วิลลิบัลด์ กลุ๊ค (Christoph Willibald Gluck)

ฟรานซ์ โจเซฟ ไฮเดิน (Franz Joseph Haydn)

โวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท (Wolfgang Amadeus Mozart)

ลุดวิจ ฟาน เบทโฮเฟิน (Ludwig van Beethoven)

# data[].attributes.attachment_caption
Mozart - Symphony No. 41 in C, K. 551 [complete] (Jupiter)

# data[].attributes.attachment_link.title
Mozart - Symphony No. 41 in C, K. 551 [complete] (Jupiter)

# data[].attributes.body
1. คีตกวีสมัยนี้มีความคิดเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น สามารถแสดงออกถึงความรู้สึกนึกคิด
อย่างมีอิสระ ไม่จำเป็นต้องสร้างความงามตามแบบแผนวิธีการ และไม่ต้องอยู่ภายใต้อิทธิพลของผู้ใดทั้งนี้เพราะเขาไม่ได้อยู่ ในความอุปภัมภ์ของโบสถ์ เจ้านาย และขุนนางเช่นคีตกวีสมัยคลาสสิกอีกต่อไป
2. ใช้อารมณ์ และจินตนาการเป็นปัจจัยสำคัญในการสร้างสรรค์ผลงาน
3. ลักษณะที่เปลี่ยนไปอยู่ภายใต้อิทธิพลของ “ลัทธิชาตินิยม” (Nationalism)
4. ลักษณะที่ยังคงอยู่ภายใต้อิทธิพลของ “ลัทธินิยมเยอรมัน” (Germanism)
5. ลักษณะภายในองค์ประกอบของดนตรีโดยตรง
5.1 ทำนอง ลีลาและบรรยากาศของทำนองเน้นความรู้สึก และอารมณ์ของบุคคลมากขึ้นมีแนวเหมือนแนวสำหรับขับร้องมากขึ้น และความยาวของวลี (Phrase) ก็เปลี่ยนแปลงไปโดยไม่จำกัด
5.2 การประสานเสียง โครงสร้างของคอร์ดและลำดับการใช้คอร์ด มีเสรีภาพมากขึ้นการใช้คอร์ด 7 คอร์ด 9 อย่างมีอิสระ และการย้ายบันไดเสียงแบบโครมาติค (Chromatic Modulation) มีบทบาทที่สำคัญ
5.3 ความสำคัญของเสียงหลัก (Tonality) หรือในคีย์ยังคงมีอยู่ แต่เริ่มคลุมเครือหรือเลือนลางไปบ้าง เนื่องจากบางครั้งมีการเปลี่ยนบันไดเสียงออกไปใช้บันไดเสียงที่ เป็นญาติห่างไกลบ้าง หรือ Chromatic Modulation
5.4 พื้นผิว ในสมัยนี้โฮโมโฟนียังคงมีความสำคัญมากกว่าเคาน์เตอร์พอยท์
5.5 ความดังเบาของเสียง (Dynamics) ในสมัยนี้ได้รับการเน้นให้ชัดเจนทั้งความ
ดัง และความเบาจนเป็นจุดเด่นจุดหนึ่ง

# data[].attributes.headline
ในยุคนี้ดนตรีบรรเลงแ

# data[].attributes.body
ในยุคนี้ดนตรีบรรเลงและบทเพลงสำหรับเปียโน เป็นที่นิยมประพันธ์กันมากขึ้น ลักษณะของวงออร์เคสตราจะมีขนาดใหญ่ขึ้นตามแต่ผู้ประพันธ์เพลงจะกำหนด เพลงคฤหัสถ์หรือเพลงสำหรับชาวบ้านเป็นที่นิยมประพันธ์กัน แต่เพลงโบสถ์ก็ยังคงมีการประพันธ์อยู่เช่นกัน ในลักษณะของเพลงแมส ที่ใช้เพื่อประกอบศาสนพิธี และเพลงเรเควียม ที่ใช้ในพิธีศพ สำหรับบทเพลงอุปรากร และเพลงร้องก็มีพัฒนาการควบคู่ไป เนื้อร้องมีตั้งแต่การล้อการเมือง ความรัก ไปจนถึงเรื่องโศกนาฏกรรม

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.body
1. ซีเบลิอุส (Jean Sibelius ค.ศ. 1865 - 1957)

2. ลิสซต์ (Franz Liszt ค.ศ. 1811 - 1886)

3. เม็นเดลโซห์น (Felix Mendelssohn ค.ศ. 1809 - 1847)

4. โชแปง (Frederic Chopin ค.ศ. 1810 - 1849)

5. ชูมานน์ (Robert Schumann ค.ศ. 1810 - 1856)

6. วากเนอร์ (Richard Wagner ค.ศ. 1813 - 1883)

7. บรามส์ (Johannes Brahms ค.ศ. 1833 - 1897)

8. ไชคอฟสกี (Peter Ilyich Tchaikovsky ค.ศ. 1846 - 1893)

# data[].attributes.headline
บทประพันธ์ที่สำคัญในสมัยโรแมนติก

# data[].attributes.subject
บทประพันธ์ที่สำคัญในสมัยโรแมนติก

# data[].attributes.body
1.ประเภทซิมโฟนี (Symphony)

Symphony No. 3 (Eroica) - เบทโฮเฟิน

Symphony No. 6 (Pastoral) - เบทโฮเฟิน

Symphony No. 9 (Choral) - เบทโฮเฟิน

Symphony No. 8, in B minor (Unfinished) - ชูเบิร์ท

Symphony No. 4 (Italian) - เม็นเดิลส์โซน

Symphony No. 3 (Rhenish) - ชูมัน

Symphony No. 1-4 - บรามส์

Symphony No. 6 (Pathetique) - ไชคอฟสกี

Symphony No. 9 (From the New World) - ดโวชาก

2.ประเภทคอนแชร์โต (Concerto)

Piano Concerto No.5 (Emperor) - เบทโฮเฟิน

Piano Concerto in B-flat minor - ไชคอฟสกี

Piano Concerto in A minor Op.16 - กริกก์

Piano Concerto No. 1 in E minor - ชอแป็ง

Piano Concerto No.2 - รัคมานีนอฟ

Violin Concerto in D, Op.61 - เบทโฮเฟิน

Violin Concerto in E minor, Op.64 - เม็นเดิลส์โซน

Violin Concerto in D major, Op.77 - บรามส์

Violin Concerto in D major, Op.35 - ไชคอฟสกี

3.ประเภทอุปรากร (Opera)

3.1 Serious Opera

Carmen - บีแซ
Aida - แวร์ดี

La Traviata - แวร์ดี

Madama Butterfly - ปุชชีนี (Puccini)

Tristan and Isolde - วากเนอร์

William Tell - รอสซีนี

3.2 Comic Opera

The Barber of Seville - รอสซีนี

The Barthered Bride - รอสซีนี

The Doctor Despite Himself - กูโน

4.ประเภทดนตรีบรรยายเรื่องราว (Program Music) แบ่งย่อยได้ 4 ชนิดคือ

4.1 Concert Overture

Habrides Overture - เม็นเดิลส์โซน
Overture1812 - ไชคอฟสกี

Romeo and Juliet - ไชคอฟสกี

4.2 Incidental Music

A Midsummer Night's Dream - เม็นเดิลส์โซน

The Planets - โฮลสต์

Peer Gynt - กรีก

Scheherazade - ริมสกี-คอร์สคอฟ

The Carnival of the Animals - แซ็ง-ซ็องส์

4.3 Program Symphony

Dante - ลิสท์

Faust - ลิสท์

Harold in Italy - แบร์ลีโยซ
Romeo and Juliet - แบร์ลีโยซ

Symphony Fantastique - แบร์ลีโยซ

4.4 Tone Poem (Symphonic Poem)

Don Juan - ชเตราส์

Don Quixote - ชเตราส์

Finlandia - ซิเบเลียส

The Moldau - สเมนตานา

5.ประเภทบัลเลต์ (Ballet)

Borelo - ราแวล

Cinderella Ballet - โปรโคฟีเอฟ

Romeo and Juliette - โปรโคฟีเอฟ

The Sleeping Beauty - ไชคอฟสกี
Swanlake - ไชคอฟสกี

6.ประเภทดนตรีแชมเบอร์ (Chamber Music)

Piano Quintet in A Major, Op.114 - ชูเบิร์ท

String Quintet in C D.956 (2 violins, viola, 2 cellos) - ชูเบิร์ท

String Sextet in Bb Op.18 (Spring) - บรามส์

7.ประเภทโซนาตา (Sonata)

Piano Sonata in C minor (Pathetique) - เบทโฮเฟิน

Piano Sonata in Bb minor - ชอแป็ง

Violin Sonata Op.47 (Kreutzer) - ชอแป็ง

8.ประเภทอื่น ๆ

8.1 บทเพลงร้องและเพลงสำหรับเปียโน

Erikonig - ชูเบิร์ท

Nocturne in Eb Major Op.9 No.2 - ชอแป็ง

Études Op.10 - ชอแป็ง

Ballade No. 1 in G minor, Op. 23 - ชอแป็ง

8.2 บทเพลงแมส

Missa Solemnis - เบทโฮเฟิน

Requiem - แบร์ลีโยซ

Requiem - แวร์ดี

German Requiem - บรามส์

# data[].attributes.body
ความเปลี่ยนแปลงในทางดนตรีของคีตกวีในศตวรรษนี้ก็คือ คีตกวีมีความคิดที่จะทดลองสิ่งใหม่ ๆ แสวงหาทฤษฎีใหม่ ๆ ขึ้นมาเพื่อรองรับความคิดสร้างสรรค์กับสิ่งใหม่ ๆ ให้กับตัวเอง

ดนตรีในศตวรรษที่ 20 นี้ กล่าวได้ว่าเป็นลักษณะของดนตรีที่มีหลายรูปแบบนอกจากนี้ยังมีกา รใช้บันไดเสียงมากกว่า 1 บันไดเสียงในขณะเดียวกันที่เรียกว่า “โพลีโทนาลิตี้” (Polytonality) ในขณะที่การใช้บันไดเสียงแบบ 12 เสียง ที่เรียกว่า “อโทนาลิตี้” (Atonality) เพลงจำพวกนี้ยังคงใช้เครื่องดนตรีที่มีมาแต่เดิมเป็นหลักในการบ รรเลง

# data[].attributes.body
ดนตรีในศตวรรษที่ 20 นี้ไม่อาจที่จะคาดคะเนได้มากนัก เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วตามความเจริญก้าวหน้าทาง ด้านเทคโนโลยีการเลื่อนไหลทางวัฒนธรรม คนในโลกเริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้น (Globalization) โดยใช้เครือข่ายคอมพิวเตอร์ หรืออินเตอร์เน็ต (Internet) ในส่วนขององค์ประกอบทางดนตรีในศตวรรษนี้มีความซับซ้อนมากขึ้นมา ตรฐานของรูปแบบที่ใช้ในการประพันธ์และการทำเสียงประสานโดยยึดแบ บแผนมาจากสมัยคลาสสิก ได้มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงและสร้างทฤษฎีขึ้นมาใหม่เพื่อรองรับ
ดนตรีอีกลักษณะคือ บทเพลงที่ประพันธ์ขึ้นมาเพื่อบรรเลงด้วยเครื่องดนตรีอีเลคโทรนิค ซึ่งเสียงเกิดขึ้นจากคลื่นความถี่จากเครื่องอิเลคโทรนิค (Electronic) ส่งผลให้บทเพลงมีสีสันของเสียงแตกต่างออกไปจากเสียงเครื่องดนตรีประเภทธรรมชาติ (Acoustic) ที่มีอยู่ อย่างไรก็ตาม การจัดโครงสร้างของดนตรียังคงเน้นที่องค์ประกอบหลัก 4 ประการเหมือนเดิม กล่าวคือระดับเสียงความดังค่อยของเสียง ความสั้นยาวของโน้ต และสีสันของเสียง

# data[].attributes.attachment_caption
Beethoven Symphony No 3 Eroica Mvt .1 Bundit Ungrangsee  ( Second Version )

# data[].attributes.headline
ตัวอย่างคลิป บทประพั

# data[].attributes.body
ตัวอย่างคลิป บทประพันธ์ในยุคโรแมนติก

# data[].attributes.attachment_link.title
Beethoven Symphony No 3 Eroica Mvt .1 Bundit Ungrangsee  ( Second Version )

# data[].attributes.headline
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
คีตกวีที่สำคัญ

# data[].attributes.body
อาร์โนลด์ โชนเบิร์ก (Arnold Schoenberg,1874-1951) ...

เบลา บาร์ตอค (Bela Bartok, 1881-1945) ...

อีกอร์ สตราวินสกี (Igor Stravinky,1882-1971) ...

อัลบาน เบิร์ก (Aban Berg, 1885 - 1935) ...

เซอร์ไก โปรโกเฟียฟ (Sergei Prokofiev, 1891-1953)