# data[].attributes.body
1. Dobra wiara. 2. Powszechność
3. Przejrzystość.
4. Responsywność. 5. Koordynacja.
6. Przewidywalność. 7. Poszanowanie interesu ogólnego.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Siedem Zasad Konsultacji

1. Dobra wiara,
2. Powszechność
3. Przejrzystość,
4. Responsywność,
5. Koordynacja,
6. Przewidywalność,
7. Poszanowanie interesu ogólnego.

Siedem Zasad Konsultacji to część Kodeksu Konsultacji opracowanego przez ekspertów społecznych i przedstawicieli administracji podczas warsztatu Kongresu Wolności w Internecie, który prostym językiem opisuje najważniejsze reguły konsultacji i praktyczne wskazówki do ich stosowania.

Siedem Zasad Konsultacji zostało zarekomendowanych w programie „Lepsze regulacje 2015" jako dokument zalecany do stosowania w Ministerstwach do czasu wypracowania w administracji jednolitych Wytycznych do Oceny Skutków Regulacji (OSR) i Zasad Konsultacji przeprowadzanych podczas przygotowywania dokumentów rządowych (wtedy Siedem Zasad zostanie zintegrowane z jednolitym dokumentem).

Nad poprawą jakości konsultacji pracujemy jeszcze od czasów Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji. W lutym 2013 roku ówczesny minister Michał Boni podpisał wewnętrzne zarządzenie, które przełożyło główne zasady Kodeksu konsultacji na formalnie obowiązujące. Chcieliśmy, aby projekty przygotowywane przez Ministerstwo były szeroko konsultowane społecznie na jak najwcześniejszym etapie prac.

Zgodnie z Kodeksem: „Celem konsultacji jest poprawa jakości decyzji i legislacji. Wysłuchanie racji różnych stron pozwala wcześnie wychwycić błędy i stworzyć bardziej wyważone rozwiązania. Decyzje mogą wtedy uwzględniać zróżnicowane potrzeby obywateli, grup, środowisk i instytucji społeczeństwa obywatelskiego. Konsultacje służą artykulacji i wymianie poglądów, a nie prowadzeniu sporów."

By konsultacje służyły tym celom, powinny odbywać się według opisanych wyżej siedmiu zasad.

Jakie więc mają być konsultacje w MC?

1. Otwarte konsultacje on-line jako standard - odchodzimy od konsultowania dokumentów tylko z wybranymi interesariuszami. Dokumenty powinny być dostępne w internecie dla każdego zainteresowanego, tak, by każdy mógł zabrać głos.

Sama dostępność w internecie nie zapewnia jednak, że o konsultacjach dowiedzą się podmioty szczególnie danym aktem prawnym zainteresowane, dlatego komórka merytoryczna odpowiedzialna za dokument przygotowuje listę interesariuszy, do których jest kierowany dokument do konsultacji.

Dodatkowo, szczególnie w przypadku aktów prawnych o dużym znaczeniu dla obywateli, zaleca się korzystanie z dostępnych portali służących prowadzaniu konsultacji oraz podejmowanie aktywnych działań, by informować i zachęcać do udziału w konsultacjach.

2. Minimalne terminy - co do zasady czas zbierania opinii obywateli to co najmniej 21 dni - tak, by obywatele mieli czas, by zaznajomić się z konsultowanymi dokumentami. W sytuacjach, gdzie dłuższy termin wydaje się wskazany ze względu na wagę dokumentu, zaleca się stosowanie terminów dłuższych niż 21 dni.

Mając jednak na uwadze przypadki wyjątkowo pilne, a także techniczne lub rutynowe akty prawne, które nie mają wpływu na obywatela, przewidziano również wyjątkowy, skrócony tryb konsultacji, podczas którego dokument jest konsultowany nie mniej niż 7 dni. Może on być też konieczny do stosowania w szczególnych przypadkach, kiedy zachowanie pełnego trybu konsultacji nie jest możliwe ze względu na narzucone ustawowo terminy konsultowania dokumentów rządowych.

W absolutnie wyjątkowych, uzasadnionych przypadkach można decyzją członka kierownictwa odstąpić od konsultacji - Minister jest wtedy zobowiązany dokument opublikować i uzasadnić decyzję. Także wtedy zapewnione jest minimum przejrzystości, gdyż dokument jest opublikowany, a brak przeprowadzonych konsultacji uzasadniony.

3. Jasna, dwustronna komunikacja oraz zrozumiały język - Celem zarządzenia jest też nadanie większej wagi jasnej i zrozumiałej komunikacji z obywatelami. Język urzędowy jest często fachowy, skomplikowany i niezrozumiały dla obywateli. Dlatego zarządzenie wprowadza zasadę tworzenia streszczenia napisanego w zrozumiałym języku i wskazującego na główne problemy, a także zobowiązuje do jasnej, merytorycznej odpowiedzi na uwagi, co nie wyklucza, by odpowiedź ta była zbiorcza.

4. Projekty konsultujemy już na etapie założeń do nowej ustawy - czyli zanim powstanie projekt ustawy z konkretnymi rozwiązaniami prawnymi. Konsultacje projektu założeń służą zebraniu uwag i stanowisk od możliwie najszerszej grupy osób. Wysłuchanie racji różnych stron pozwala lepiej dyskutować o kierunkach zmian i już na tym etapie wychwycić błędy w projekcie i stworzyć bardziej wyważone rozwiązania.
Na podstawie uwag zebranych podczas konsultacji założeń powstaje bardziej szczegółowy projekt nowej ustawy, który jest ponownie konsultowany społecznie. Dopiero wtedy może trafić na Radę Ministrów, a następnie do parlamentu.

Wdrożeniem siedmiu zasad są zainteresowane są także inne ministerstwa, więc mamy nadzieję, że ich stosowanie stanie się wkrótce powszechną praktyką w administracji publicznej. Mamy nadzieję, że zachęci to wszystkich obywateli i grupy do dzielenia się swoją wiedzą przy tworzeniu nowych projektów legislacyjnych.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak prowadzimy konsultacje? - Cyfryzacja KPRM - Portal Gov.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Konsultacje społeczne służą tworzeniu lepszego prawa. Dlatego muszą być prowadzone według zasad akceptowanych przez uczestniczących w nich obywateli i przedstawicieli administracji rządowej. Dlatego w MC wprowadziliśmy zasady konsultacji, które pomogą nam korzystać z wiedzy i zaangażowania obywateli w pracach nad naszymi projektami.

# data[].attributes.body
Dokument zamieszczony na stronach w dn. 18.01.2021

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Umowa Partnerstwa (UP) określa strategię wykorzystania funduszy europejskich w ramach polityk unijnych: polityki spójności i wspólnej polityki rybołówstwa w Polsce w latach 2021-2027.

Zgodnie z propozycją przedstawioną w projektach dokumentów na kolejną perspektywę finansową polityka spójności na lata 2021-27 ma obejmować następujące fundusze: Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR), Fundusz Spójności (FS), Europejski Fundusz Społeczny+ (EFS+) oraz Fundusz Sprawiedliwej Transformacji (FST). Wspólna polityka rybołówstwa obejmie Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR). Fundusze te wzajemnie się uzupełniają.

EFRR służy wzmacnianiu spójności gospodarczej i społecznej Unii Europejskiej. Ma on łagodzić dysproporcje w rozwoju europejskich regionów i zmniejszać braki w zakresie rozwoju regionów znajdujących się w najmniej korzystnej sytuacji.

Fundusz Spójności służy redukowaniu dysproporcji gospodarczych i społecznych oraz promowaniu zrównoważonego rozwoju. W jego ramach realizowane są strategiczne projekty w obszarach ochrony środowiska i transportu, w tym transeuropejskich sieci transportowych (TEN-T).

EFS+ ma być głównym narzędziem UE służącym zwiększaniu spójności społecznej i gospodarczej, odpowiadaniu na wyzwania rynku pracy i wyzwania społeczne oraz stymulowaniu zrównoważonego rozwoju gospodarczego poprzez inwestowanie w kapitał ludzki. EFS+ będzie obejmować obecnie rozproszone instrumenty: EFS, Inicjatywę na rzecz osób młodych (YEI), Europejski Fundusz Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD) oraz Europejski Program na rzecz Zatrudnienia i Innowacji Społecznych (EaSI).

Proponowane fundusze polityki spójności będzie uzupełniał FST. Jest on częścią Europejskiego Zielonego Ładu (European Green Deal) i elementem (I filarem) Mechanizmu Sprawiedliwej Transformacji. Celem FST jest łagodzenie skutków społecznych i ekonomicznych transformacji energetycznej.

EFMR to fundusz na rzecz unijnej polityki morskiej i rybołówstwa. Celem funduszu jest szeroko rozumiane wsparcie społeczności nadmorskich, w tym m.in. wspieranie rybaków w przechodzeniu na zrównoważone rybołówstwo czy finansowanie projektów przyczyniających się do tworzenia nowych miejsc pracy oraz podnoszenia jakości życia społeczności nadmorskich w Europie.

Projekty rozporządzeń dla polityki spójności na lata 2021-27 wraz ze stanowiskami Rządy RP do nich znajdą Państwo w zakładce "Projekty rozporządzeń".

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
dotacje dla małych i średnich przedsiębiorstw

# data[].attributes.attachment_link.description
Umowa Partnerstwa (UP) określa strategię wykorzystania funduszy europejskich w ramach polityk unijnych: polityki spójności i wspólnej polityki rybołówstwa w Polsce w latach 2021-2027. Zgodnie z propozycją przedstawioną w projektach dokumentów na kolejną perspektywę finansową polityka spójności na lata 2021-27 ma obejmować następujące fundusze: Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR), Fundusz Spójności (FS), Europejski Fundusz Społeczny+ (EFS+) oraz Fundusz Sprawiedliwej Transformacji (FST).

# data[].attributes.body
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 240/2014
z dnia 7 stycznia 2014 r.
w sprawie europejskiego kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa w ramach europejskich
funduszy strukturalnych i inwestycyjnych

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Komisja Europejska - European Commission

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Działania

Europejski Zielony Ład zawiera plan działań umożliwiających

bardziej efektywne wykorzystanie zasobów dzięki przejściu na czystą gospodarkę o obiegu zamkniętym

przeciwdziałanie utracie różnorodności biologicznej i zmniejszenie poziomu zanieczyszczeń.

Omówiono w nim konieczne inwestycje i dostępne narzędzia finansowe. Wyjaśniono, w jaki sposób zapewnić transformację, która będzie sprawiedliwa i sprzyjająca włączeniu społecznemu.

Do 2050 r. UE chce stać się kontynentem neutralnym dla klimatu. Zaproponowaliśmy europejskie prawo o klimacie, aby przekształcić to zobowiązanie polityczne w zobowiązanie prawne.

Osiągnięcie tego celu będzie wymagało działań we wszystkich sektorach naszej gospodarki, takich jak:

inwestycje w technologie przyjazne dla środowiska

wspieranie innowacji przemysłowych

wprowadzanie czystszych, tańszych i zdrowszych form transportu prywatnego i publicznego

obniżenie emisyjności sektora energii

zapewnienie większej efektywności energetycznej budynków

współpraca z partnerami międzynarodowymi w celu poprawy światowych norm środowiskowych.

UE zapewni również wsparcie finansowe i pomoc techniczną dla tych, którzy najbardziej odczuwają skutki przejścia na gospodarkę ekologiczną. Służyć temu będzie mechanizm sprawiedliwej transformacji. Dzięki niemu najbardziej dotknięte regiony mają otrzymać 100 mld euro w latach 2021-2027.
Fakty i liczby
Obszary polityki

# data[].attributes.attachment_link.description
Europejski Zielony Ład zawiera plan działań umożliwiających bardziej efektywne wykorzystanie zasobów dzięki przejściu na czystą gospodarkę o obiegu zamkniętym przeciwdziałanie utracie różnorodności biologicznej i zmniejszenie poziomu zanieczyszczeń. Omówiono w nim konieczne inwestycje i dostępne narzędzia finansowe. Wyjaśniono, w jaki sposób zapewnić transformację, która będzie sprawiedliwa i sprzyjająca włączeniu społecznemu.

# data[].attributes.headline
Europejski Zielony Ład // Komisja Europejska

# data[].attributes.subject
Europejski Zielony Ład // Komisja Europejska

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Komisja Europejska - European Commission

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Działania

Europejski Zielony Ład zawiera plan działań umożliwiających

bardziej efektywne wykorzystanie zasobów dzięki przejściu na czystą gospodarkę o obiegu zamkniętym

przeciwdziałanie utracie różnorodności biologicznej i zmniejszenie poziomu zanieczyszczeń.

Omówiono w nim konieczne inwestycje i dostępne narzędzia finansowe. Wyjaśniono, w jaki sposób zapewnić transformację, która będzie sprawiedliwa i sprzyjająca włączeniu społecznemu.

Do 2050 r. UE chce stać się kontynentem neutralnym dla klimatu. Zaproponowaliśmy europejskie prawo o klimacie, aby przekształcić to zobowiązanie polityczne w zobowiązanie prawne.

Osiągnięcie tego celu będzie wymagało działań we wszystkich sektorach naszej gospodarki, takich jak:

inwestycje w technologie przyjazne dla środowiska

wspieranie innowacji przemysłowych

wprowadzanie czystszych, tańszych i zdrowszych form transportu prywatnego i publicznego

obniżenie emisyjności sektora energii

zapewnienie większej efektywności energetycznej budynków

współpraca z partnerami międzynarodowymi w celu poprawy światowych norm środowiskowych.

UE zapewni również wsparcie finansowe i pomoc techniczną dla tych, którzy najbardziej odczuwają skutki przejścia na gospodarkę ekologiczną. Służyć temu będzie mechanizm sprawiedliwej transformacji. Dzięki niemu najbardziej dotknięte regiony mają otrzymać 100 mld euro w latach 2021-2027.
Fakty i liczby
Obszary polityki

# data[].attributes.attachment_link.description
Europejski Zielony Ład zawiera plan działań umożliwiających bardziej efektywne wykorzystanie zasobów dzięki przejściu na czystą gospodarkę o obiegu zamkniętym przeciwdziałanie utracie różnorodności biologicznej i zmniejszenie poziomu zanieczyszczeń. Omówiono w nim konieczne inwestycje i dostępne narzędzia finansowe. Wyjaśniono, w jaki sposób zapewnić transformację, która będzie sprawiedliwa i sprzyjająca włączeniu społecznemu.

# data[].attributes.body
zasady partnerstwa we wdrażaniu Funduszy Europejskich w Polsce wraz ze strategią realizacji w okresie programowania 2014-2020

# data[].attributes.body
Wysłuchania publiczne projektu Umowy Partnerstwa (7 kwietnia 2021) i projektów programów krajowych

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wysłuchania publiczne - nowa perspektywa

# data[].attributes.attachment_link.title
Wysłuchania publiczne - nowa perspektywa

# data[].attributes.attachment_link.description
Strona dot. wysłuchań publicznych projektu Umowy Partnerstwa na lata 2021-2027 oraz programów krajowych. Realizacja OFOP - Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych.

# data[].attributes.body
Konferencja otwierająca konsultacje #FERS odbędzie się on-line 2 czerwca 2021 roku:

# data[].attributes.body
oprac. Izabela Zygmunt

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Europejski Zielony Ład to nowa strategia rozwoju gospodarczego Unii Europejskiej. Jej celem jest głęboka proekologiczna przebudowa gospodarki Unii Europejskiej, która z trzeciego największego źródła emisji gazów cieplarnianych na świecie ma w ciągu trzech dekad stać się pierwszym obszarem neutralnym klimatycznie. Oto najważniejsze rzeczy, które trzeba wiedzieć o Zielonym Ładzie, w pięciu krótkich punktach.

1. Dlaczego właśnie teraz?

Ekosystem Ziemi znalazł się z powodu działalności człowieka w podwójnym kryzysie. Zmiany klimatu i przybierające na sile procesy zanikania gatunków i degradacji środowiska naturalnego zaczynają być egzystencjalnym zagrożeniem dla ludzkości.

Dzięki pracy badaczek i badaczy z Międzyrządowego Panelu ds. Zmian Klimatu (IPCC) w 2018 r. dowiedzieliśmy się, że w miarę bezpieczny poziom globalnego ocieplenia wynosi 1,5 st. C. Wiemy też, że utrzymanie wzrostu temperatur w tych granicach będzie wymagało zmniejszenia globalnych emisji gazów cieplarnianych w ciągu najbliższej dekady o niemal połowę w stosunku do poziomu z 2010 r. oraz osiągnięcia neutralności klimatycznej (czyli zerowych emisji netto) najpóźniej do połowy wieku. Zatrzymanie kryzysu klimatycznego, nim przerodzi się w klimatyczny kataklizm, wymaga zatem pełnej dekarbonizacji światowej gospodarki w ciągu zaledwie trzech dekad.

Z kolei raport o stanie bioróżnorodności i ekosystemów, opracowany przez Międzyrządową Platformę Naukowo-Polityczną ds. Bioróżnorodności i Usług Ekosystemowych (IPBES) w 2019 r., dał nam obraz skali zniszczeń biosfery. Wykazał on, iż degradacja ziemskiego ekosystemu spowodowana przez ingerencję człowieka w naturę doprowadziła milion gatunków na skraj wyginięcia i zaczyna być niebezpieczna dla samych ludzi - przede wszystkim ze względu na swój wpływ na bezpieczeństwo żywnościowe i dostęp do czystej wody. Odwrócenie tego trendu wymaga głębokiej, transformacyjnej zmiany obecnych modeli gospodarczych.

Wobec tych faktów głęboka zmiana gospodarcza i poszukiwanie nowego modelu, w którym rozwój nie wiązałby się z destrukcją klimatu i środowiska podtrzymującego nasze własne życie, stały się absolutną koniecznością. Europejski Zielony Ład jest próbą stworzenia takiego modelu.

2. Neutralność klimatyczna - główny cel Zielonego Ładu

Najważniejszym celem Zielonego Ładu jest przebudowa gospodarki, która pozwoli najpóźniej do 2050 r. zredukować emisje gazów cieplarnianych w Europie do poziomu zero netto (pewna ilość gazów cieplarnianych może nadal trafiać do atmosfery, ale muszą one być równoważone pochłanianiem przez ekosystemy lub urządzenia techniczne). Cel neutralności klimatycznej zyskał poparcie Parlamentu i Rady Europejskiej i ma zostać zapisany jako prawnie wiążący w Europejskim Prawie o Klimacie, czyli nowym rozporządzeniu będącym obecnie w toku prac legislacyjnych.

Równie ważna jak sam cel jest realistyczna ścieżka dojścia do niego, czyli przede wszystkim cele klimatyczne UE na 2030 rok. Obecnie unijne prawo zobowiązuje państwa Unii do wspólnego ograniczenia emisji gazów cieplarnianych o 40 proc. w stosunku do roku 1990, zwiększenia udziału odnawialnej energii do 32 proc. i zmniejszenia zapotrzebowania na energię o 32,5 proc. w stosunku do prognoz. Pierwszym krokiem w kierunku neutralności klimatycznej w ramach Zielonego Ładu ma być zwiększenie unijnego zobowiązania do redukcji emisji, z obecnych 40 proc. do 50 lub 55 proc. Decyzja o tym ma zapaść jesienią i pociągnie za sobą konieczność zwiększenia pozostałych celów dotyczących udziału OZE i ograniczenia tempa wzrostu zapotrzebowania na energię, a także wprowadzenia ostrzejszych regulacji dotyczących emisji z sektorów przemysłu, transportu i rolnictwa oraz radykalnego ograniczenia zużycia energii w budynkach, czemu ma służyć flagowa inicjatywa Ładu, czyli tzw. fala renowacji.

3. Bardziej zielone rolnictwo

W maju 2020 Unia przyjęła nową strategię rolną zatytułowaną „Od pola do stołu". Jej celem jest zagwarantowanie bezpieczeństwa żywnościowego i jednocześnie zmniejszenie negatywnego wpływu rolnictwa na środowisko. Chodzi o emisje gazów cieplarnianych, których ok. 10 proc. przypada na samo rolnictwo, a także o zużycie pestycydów, antybiotyków i nawozów sztucznych, które zanieczyszczają środowisko, niszczą populacje zapylaczy i zwiększają ryzyko pojawienia się antybiotykoodpornych patogenów.

W ramach strategii UE planuje do 2030 r. zwiększyć skalę rolnictwa ekologicznego do 25 proc. wszystkich upraw, zmniejszyć ilość wszystkich używanych pestycydów chemicznych, również niebezpiecznych, o połowę, zmniejszyć ilość nawozów sztucznych o 20 proc. i środków przeciwdrobnoustrojowych w leczeniu zwierząt o 50 proc. Strategia przewiduje poprawienie warunków życia zwierząt hodowlanych i powstrzymanie niszczenia ekosystemów i gatunków przez działalność rolną (poprzez zanieczyszczenia i emisje z ferm przemysłowych, osuszanie mokradeł pod działalność rolniczą czy wielkie monokultury).

Strategia przewiduje też plan stworzenia mechanizmów wynagradzania rolników za działania skutkujące zwiększeniem pochłaniania dwutlenku węgla z atmosfery przez tereny rolne, takie jak odtwarzanie osuszonych mokradeł czy nasadzenia drzew. Przewidziane jest także wsparcie rozwoju odnawialnych źródeł energii na terenach wiejskich oraz promowanie produkcji biogazu rolniczego i bio-nawozów zgodnie z założeniami gospodarki obiegu zamkniętego, a także lokalnej produkcji pasz.

W nowym budżecie UE 40 proc. środków na rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich ma zostać przeznaczone na działania chroniące klimat i środowisko.

4. Co z dziką przyrodą i środowiskiem?

Poza kryzysem klimatycznym zagraża nam także kryzys bioróżnorodności: dramatycznie szybkie kurczenie się populacji dzikich zwierząt i niszczenie naturalnych ekosystemów, w tym naturalnych lasów i mokradeł, które odgrywają kluczową rolę w łagodzeniu zmian klimatu i adaptacji do nich.

Celem Zielonego Ładu jest powstrzymanie tych procesów w Europie i na świecie. W maju 2020 r. Komisja opublikowała nową Strategię na rzecz Bioróżnorodności, w której opisane są kierunki działań, jakie UE podejmie, aby zrealizować te zamierzenia. Strategia przede wszystkim przewiduje poszerzenie istniejącej sieci obszarów Natura2000 i ochronę łączących je korytarzy ekologicznych. Do 2030 roku 30 proc. obszarów lądowych i 30 proc. obszarów morskich w UE ma zostać objętych ochroną. Pod ochroną ścisłą ma znaleźć się 10 proc. najcenniejszych obszarów na lądzie i morzu, w tym wszystkie lasy pierwotne i starodrzewy, a także ważne z punktu widzenia klimatu mokradła i torfowiska.

Strategia przewiduje nie tylko ochronę wciąż istniejących zasobów przyrody, ale także odtwarzanie zdegradowanych ekosystemów, między innymi renaturyzację co najmniej 25 tys. km rzek, zalesienia i odtwarzanie terenów podmokłych.

Jej realizacja będzie opierać się przede wszystkim na dwóch instrumentach: nowym systemie wspólnotowego zarządzania bioróżnorodnością, opartym na jasnych wskaźnikach i wyraźnie określonych obowiązkach państw członkowskich, oraz na skuteczniejszym egzekwowaniu unijnych przepisów ochrony przyrody. W wymiarze finansowym UE chce na ochronę bioróżnorodności wydawać z różnych źródeł 20 mld euro rocznie.

Przyjęcie Strategii na rzecz bioróżnorodności to początek drogi. Jej zapisy muszą teraz zostać przekute w nowe akty prawne. Ponadto do końca przyszłego roku ma zostać przedstawiona nowa Strategia leśna UE, która m.in. ureguluje kwestie wykorzystania biomasy na cele energetyczne i określi szczegóły planu posadzenia w Europie 3 miliardów drzew. W przygotowaniu jest także nowa unijna strategia dotycząca chemikaliów oraz nowy Plan działania na rzecz eliminacji zanieczyszczeń wody, powietrza i gleby.

5. Kosztowna ekstrawagancja czy droga do zielonego dobrobytu?

Osiągnięcie celów Zielonego Ładu będzie wymagało zainwestowania dużych pieniędzy. Coraz więcej analiz wskazuje jednak, że zielone inwestycje generują więcej miejsc pracy, tworzą trwalsze fundamenty przyszłego dobrobytu i niosą ze sobą więcej korzyści społecznych (np. w obszarze zdrowia publicznego) niż podążanie starą, wysokoemisyjną ścieżką. Stąd wśród ekspertów i liderów europejskich panuje niemal powszechna zgoda co do tego, że realizacji celów Zielonego Ładu nie należy rozpatrywać w kategoriach kosztu, tylko opłacalnej inwestycji w przyszłość. W kontekście kryzysu gospodarczego wywołanego pandemią koronawirusa gospodarki państw UE tak czy inaczej potrzebują dużego zastrzyku nowych inwestycji, a europejscy politycy nie mają wątpliwości, że powinny one służyć zielonej transformacji unijnej gospodarki (oraz transformacji cyfrowej).

Stąd bezprecedensowo wysoki nowy unijny budżet na kolejną siedmiolatkę, obejmujący, obok tradycyjnych funduszy w wysokości 1074 mld euro, także nowy Fundusz Odbudowy wart kolejne 750 mld euro. Prace nad budżetem zbliżają się do finału i o ile możliwe są jeszcze drobne korekty, główne zręby nowej architektury finansów UE się nie zmienią. Na ochronę klimatu Unia ma wydać 30 proc. środków z nowego budżetu. Środki spoza puli na klimat również muszą być wydawane w sposób spójny z celami Porozumienia Paryskiego i unijnymi celami klimatycznymi na 2030 rok, a do wszystkich unijnych wydatków będzie miała zastosowanie zasada nieszkodzenia, tzn. nie będzie możliwe finansowanie działań szkodliwych dla środowiska i klimatu. 17,5 mld euro w nowym budżecie zarezerwowano na łagodzenie skutków społecznych dekarbonizacji w regionach obecnie zależnych od wydobycia i spalania paliw kopalnych.

Bezprecedensowo duży budżet to nie jedyne źródło pieniędzy na zieloną transformację. Europejski Bank Inwestycyjny, który rocznie udziela pożyczek na kwotę ponad 50 mld euro, już w zeszłym roku postanowił stać się klimatycznym bankiem Europy i skupi swoje działania na finansowaniu zielonej transformacji - w tym celu Bank m.in. wykluczył możliwość finansowania jakichkolwiek inwestycji w paliwa kopalne. Ponadto Unia Europejska tworzy regulacje zachęcające prywatny kapitał do inwestowania w działania chroniące klimat. Łącznie Unia zamierza skierować na realizację celów Zielonego Ładu co najmniej bilion (tysiąc miliardów) euro z różnych publicznych i prywatnych źródeł.

**********************

Czy Europejski Zielony Ład ma słabe punkty?

1. Przede wszystkim trzeba pamiętać, że Zielony Ład to projekt na trzy dekady, który ma zarysowane ogólne cele i założenia, ale konkretne sposoby ich realizacji będą dopiero wypracowywane. Ostateczny sukces tej strategii będzie zależał po pierwsze od jakości i poziomu ambicji strategii i uregulowań dla poszczególnych sektorów gospodarki oraz dyscypliny i determinacji państw członkowskich w ich wdrażaniu - bo o ile to instytucje unijne określają cele i kierunki, o tyle podjęcie konkretnych działań w celu ich wdrożenia jest już rolą rządów poszczególnych państw Unii i w dużej mierze zależy od ich woli politycznej i determinacji.

2. Zielony Ład jest nową unijną strategią wzrostu gospodarczego. Zakłada wprawdzie poprawę efektywności energetycznej (czyli osiąganie tych samych rezultatów gospodarczych mniejszym nakładem energii). Przewiduje również pewne działania mające zachęcać ludzi do bardziej przyjaznych klimatowi i środowisku wyborów konsumenckich, np. ograniczenia spożycia mięsa czy korzystania z transportu publicznego. Zakłada również stopniowe wdrażanie gospodarki obiegu zamkniętego, w której wzrost nie będzie uzależniony od zużycia zasobów naturalnych w tempie, przy którym nie są one w stanie się odtwarzać. Cały czas pozostaje jednak w ekonomicznym paradygmacie ciągłego wzrostu. Tym samym nie odnosi się do ostrzeżeń formułowanych przez teoretyków post-wzrostu, którzy wyliczają, że redukcja emisji gazów cieplarnianych w tempie niezbędnym do zatrzymania globalnego ocieplenia na poziomie 1,5 st. C nie jest możliwa bez znacznego zmniejszenia rozmiaru gospodarki i ograniczenia konsumpcji.

Europejski Zielony Ład, którego nazwa nawiązuje do amerykańskiego New Dealu z lat 30tych XX w., skupia się przede wszystkim na transformacji technologicznej i gospodarczej, ale nie oferuje wiele, jeśli chodzi o kwestie społeczne. Owszem, jednym z celów zielonej transformacji jest zapobieżenie recesji wywołanej pandemią i stworzenie nowych, trwałych miejsc pracy. W Zielonym Ładzie niewiele uwagi poświęcono jednak innym niż zatrudnienie problemom społecznym, nie jest on też traktowany jako propozycja szerszej, nowej umowy społecznej. Wątki społeczne pojawiają się najmocniej w obszarze sprawiedliwej transformacji regionów górniczych, gdzie główny nacisk jest położony na stworzenie nowych źródeł utrzymania dla pracowników znikających branż, ale bardzo ważny jest także dialog społeczny, inkluzywne planowanie procesu zmian, partycypacja i oddolne budowanie nowej przyszłości. W innych obszarach Zielonego Ładu podejście jest bardziej technokratyczne. Być może pewną zmianę przyniesie Pakt Klimatyczny - kolejna inicjatywa w ramach Ładu, której szczegóły mają zostać przedstawione pod koniec roku. Pakt ma ułatwiać obywatelkom i obywatelom podejmowanie nowatorskich działań na rzecz klimatu oraz wspierać współpracę i wymianę doświadczeń wśród zaangażowanych osób, organizacji społecznych, samorządów, przedsiębiorstw i instytucji edukacyjnych. W tej chwili trudno ocenić, na ile okaże się skuteczny w realnym angażowaniu ludzi w działania na rzecz klimatu i budowaniu społecznego poparcia dla ambitnej polityki klimatycznej.

Jeśli nie zaznaczono inaczej, materiał nie może być powielany bez zgody redakcji.

# data[].attributes.attachment_link.title
Europejski Zielony Ład w pięciu punktach

# data[].attributes.attachment_link.description
Europejski Zielony Ład to nowa strategia rozwoju gospodarczego Unii Europejskiej. Jej celem jest głęboka proekologiczna przebudowa gospodarki Unii Europejskiej, która z trzeciego największego źródła emisji gazów cieplarnianych na świecie ma w ciągu trzech dekad stać się pierwszym obszarem neutralnym klimatycznie. Oto najważniejsze rzeczy, które trzeba wiedzieć o Zielonym Ładzie, w pięciu krótkich punktach.

# data[].attributes.headline
Europejski Zielony Ład // Kultura Liberalna

# data[].attributes.subject
Europejski Zielony Ład // Kultura Liberalna

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Szanowni Państwo!

To był rzut na taśmę. Pod groźbą strajków górnicze związki zawodowe oraz rząd Mateusza Morawieckiego doraźnie doszli do porozumienia. Podziemny protest w kopalniach Polskiej Grupy Górniczej został zakończony.

Pytanie, jak długo porozumienie przetrwa, pozostaje jednak otwarte.

Pracownicy sektora wydobywczego mogą liczyć na szereg rekompensat i udogodnień w związku z transformacją energetyczną. Ostatnia kopalnia węgla w Polsce ma zostać zamknięta dopiero w 2049 roku.

Decyzja, która została ogłoszona jako sukces rządu, budzi ogromne wątpliwości. Przede wszystkim porozumienie rządu z górnikami ma wejść w życie po uzyskaniu zgody Komisji Europejskiej na dopłaty z budżetu państwa. Czy taka zgoda zostanie uzyskana i w jakim trybie, w ogóle nie wiadomo. Rząd rozpoczął politykę cięć budżetowych [ o czym pisaliśmy], skąd zatem weźmie środki na tak ambitne porozumienie, to także stoi pod znakiem zapytania.

Związkowcy jeszcze kilka dni temu mówili, że czują się oszukani przez rząd Zjednoczonej Prawicy. Być może niebawem stwierdzą, że wprowadzono ich w błąd po raz kolejny. I tak zwany pistolet strajkowy wróci szybciej, niż się tego spodziewamy.

Z drugiej strony, już teraz naukowcy podkreślają, że obecny kierunek polskiej polityki ekologicznej nie jest wystarczający. Kraj tak duży jak Polska powinien wyznaczyć sobie ambitniejsze, zielone cele, aby zapobiec pesymistycznym scenariuszom rozwoju kryzysu klimatycznego. Europejską odpowiedzią na te apele ma być zaostrzenie kryteriów europejskiej polityki klimatycznej, które zawierają się w programie Europejskiego Zielonego Ładu. Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen zaproponowała zwiększenie celu redukcji emisji do 2030 roku z 40 do co najmniej 55 procent w odniesieniu do poziomu z 1990 roku. Czy Polska jest na to gotowa?
O tym, jak ma wyglądać neutralna klimatycznie Europa, rozmawiamy z profesorem Jerzym Buzkiem, byłym premierem i przewodniczącym Parlamentu Europejskiego, a obecnie jednym z europosłów odpowiedzialnych za koncepcje zielonego ładu w UE.
W rozmowie z Jakubem Bodzionym Buzek wskazuje, że projekt jest największym i najbardziej kompleksowym planem w historii Unii Europejskiej. Zaznacza, że „PiS i koalicjanci często kreują zupełnie fikcyjne zagrożenia - jak w postaci uchodźców czy LGBT, ignorując te realne. Dobrze widać to nie tylko na przykładzie polityki klimatycznej, ale również koronawirusa". Były premier podkreśla jednak, że „zwrot w obozie władzy jest realny. Działania Orlenu, czyli zapowiadane osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 roku, czy Polskiej Grupy Energetycznej, która do tego czasu zamierza produkować wyłącznie zieloną energię, już wyprzedzają deklaracje polityków. To jest najlepszy dowód na to, że osoby, które kierują spółkami energetycznymi i biorą realną odpowiedzialność za przyszłość branży, traktują konieczność stopniowego odchodzenia od węgla poważnie".

W numerze rozmawiamy również z Sebastianem Oberthürem z ośrodka analitycznego Instytut Studiów Europejskich, który opowiada zarówno o niemieckiej drodze do neutralności klimatycznej, jak i wyzwaniach, które stoją przed Polską i całą Europą.
Oberthür w rozmowie z Tomaszem Sawczukiem zaznacza, że „zazwyczaj robiliśmy za mało, za późno, przynajmniej w kategoriach naukowych. Teraz robimy krok we właściwym kierunku, w zgodzie z wiedzą naukową". O tym, jaka może być liberalna odpowiedź na kryzys klimatyczny, pisze Kacper Szulecki z naszej redakcji. W obecnej sytuacji trzeba „wskazać, jakie mogą być konkretne reakcje na kryzysy, stawiające wolność jako kluczową wartość".
Szulecki zwraca uwagę, że wkrótce powstaną tak zwane „kluby klimatyczne", które będą zrzeszać państwa, które stawiają sobie najpoważniejsze wyzwania w zakresie klimatu. „Wiele wskazuje na to, że dzięki ambitnemu projektowi Europejskiego Zielonego Ładu i nowego Prawa Klimatycznego, pierwszym takim klubem stanie się niedługo Unia Europejska. Dalszy rozwój inspirowanego przez Europę klubu będzie jednak wymagał stałego poparcia i demokratycznej legitymacji, a to oznacza, że sukces projektu będzie zależał od codziennych politycznych zmagań, także w Polsce".

Skala wyzwań, które stoją przed Polską, jest ogromna. Zwłaszcza że skutki kryzysu klimatycznego będziemy odczuwać znacznie częściej.

Dlatego zarówno rząd, jak i opozycja powinny mieć kompleksowe i spójne rozwiązanie tego problemu. Jednak do tego droga daleka. Obecnego porozumienia rządu z górnikami nie można uznać za działanie wystarczające.

W tej chwili rząd Zjednoczonej Prawicy powinien rozpocząć działania pedagogiczne pod adresem własnych wyborców, przekonywać ich do zielonego ładu w Polsce.

Sądząc po treści prorządowych tygodników, gdzie co i rusz pisze się o zagranicznych spiskach ekologicznych czy lewackich ekościemach, droga będzie daleka i kręta.

Publikacje te skłaniają do zastanowienia, czy program Europejskiego Zielonego Ładu jest w ogóle kompatybilny z oczekiwaniami elektoratu PiS-u.

Zapraszamy do lektury!
Redakcja Dwa teksty wchodzące w skład bieżącego wydania zostały przygotowane w ramach projektu dziennikarskiego dofinansowanego z dotacji Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej w ramach linii projektowej „Deutsch-Polnische Bürgerenergie fürs Klima" finansowanej ze środków Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Federalnej Niemiec.
...czy możemy prosić Cię o chwilę uwagi? Rzetelne dziennikarstwo wykonywane z pasją potrzebuje dziś wsparcia.
Dzięki pomocy Darczyńców możemy:

pracować nad tygodnikiem i codziennymi komentarzami, nie rezygnując z ich jakości,

wypełniać misję naszej Fundacji i wprowadzać do debaty publicznej nowe sposoby rozumienia świata,

planować naszą pracę w perspektywie kilkudziesięciu miesięcy.

Dlatego prosimy Cię serdecznie:
PRZECZYTAJ INNE Z TEGO NUMERU

PRZECZYTAJ INNE Z TEGO NUMERU

PRZECZYTAJ INNE Z DZIAŁU

# data[].attributes.attachment_link.title
WSTĘPNIAK: Europejski Zielony Ład. Ból głowy dla PiS-u?

# data[].attributes.attachment_link.description
Szanowni Państwo! To był rzut na taśmę. Pod groźbą strajków górnicze związki zawodowe oraz rząd Mateusza Morawieckiego doraźnie doszli do porozumienia. Podziemny protest w kopalniach Polskiej Grupy Górniczej został zakończony. Pytanie, jak długo porozumienie przetrwa, pozostaje jednak otwarte. Pracownicy sektora wydobywczego mogą liczyć na szereg rekompensat i udogodnień w związku z transformacją energetyczną.

# data[].attributes.headline
Założenia do Umowy Partnerstwa 2021-2027

# data[].attributes.subject
Założenia do Umowy Partnerstwa 2021-2027

# data[].attributes.headline
Projekty rozporządzeń UE dot. polityki spójności na l. 2021-2027 

# data[].attributes.subject
Projekty rozporządzeń UE dot. polityki spójności na l. 2021-2027 

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Projekty rozporządzeń dla polityki spójności na lata 2021-27

Pakiet projektów rozporządzeń dot. polityki spójności na okres perspektywy finansowej 2021-2027 został opublikowany przez Komisję Europejską 29 maja 2018 r.

Są to następujące projekty aktów prawnych:

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu i Migracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz COM(2018) 375;

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności, COM(2018) 372;

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+), COM(2018) 382;

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących celu „Europejska współpraca terytorialna" (Interreg) wspieranego w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz instrumentów finansowania zewnętrznego COM(2018) 374;

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie mechanizmu eliminowania barier prawnych i administracyjnych w kontekście transgranicznym COM(2018) 373.

14 stycznia 2020 roku Komisja Europejska opublikowała projekt utworzenia nowego instrumentu - Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji (FST) - COM (2020) 22. Projekt tego rozporządzenia został dołączony do pakietu legislacyjnego polityki spójności. Tego samego dnia Komisja Europejska przedstawiła zmiany do projektu rozporządzenia ogólnego COM (2020) 23, uwzględniające powiązania wynikające z ustanowienia nowego Funduszu.

Projekty rozporządzeń dla polityki spójności na lata 2021-27 opublikowane przez Komisję Europejską:

A. W języku angielskim:

B. W języku polskim (tłumaczenie robocze - wspomagająco na potrzeby negocjacji):

Informacje poglądowe nt. poszczególnych projektów rozporządzeń

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu i Migracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz COM(2018)375 to tzw. rozporządzenie ramowe/ogólne/o przepisach wspólnych, określające główne zasady wdrażania funduszy polityki spójności oraz kilku innych funduszy w ramach tzw. zarządzania dzielonego. Jest to zatem najważniejszy element całego pakietu legislacyjnego dotyczącego polityki spójności.

Projekt rozporządzenia ramowego swoim zakresem obejmuje fundusze polityki spójności (EFS+, EFRR, FS), Europejski Fundusz Morski i Rybacki oraz 3 fundusze związane z bezpieczeństwem, migracją i zarządzaniem granicami (Fundusz Azylu i Migracji, Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrument na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz). Projekt rozporządzenia nie obejmuje Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Obszarów Wiejskich (EFRROW), mimo, iż do tej pory EFRROW był regulowany rozporządzeniem ramowym. Tłumaczone jest to zmianami we wspólnej polityce rolnej (WPR) na lata 2020+ i większą integracją dwóch filarów tej polityki.

Zmiany do tzw. rozporządzenia ogólnego Parlamentu Europejskiego i Rady COM (2020) 23 dotyczą przepisów, które muszą zostać zmienione ze względu na realizację i wdrażanie FST, w tym przede wszystkim: wymogów w zakresie umowy partnerstwa i programów operacyjnych, transferów środków oraz koncentracji tematycznej.

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności, COM(2018) 372 określa: cele szczegółowe i zakres interwencji obu funduszy, tak aby wsparcie inwestycyjne było zgodne z celami Unii w zakresie tej polityki spójności i zrównoważonego rozwoju, wymogi dotyczące koncentracji tematycznej oraz inwestycji w zakresie rozwoju terytorialnego.

Rozporządzenie obejmuje wyłączenia dotyczące zakresu interwencji, zasady koncentracji tematycznej oraz instrumenty wymiaru terytorialnego, w tym zrównoważony rozwój obszarów miejskich.

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+), COM(2018) 382 obejmuje dotychczas rozproszone EFS, Inicjatywę na rzecz osób młodych (YEI), Europejski Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD), Europejski Programu na rzecz Zatrudnienia i Innowacji Społecznych (EaSI) oraz Program Zdrowie (Health Programme). Są także odniesienia do realizacji semestru europejskiego i zaleceń Rady UE dla państw członkowskich (country-specific recommendations - CSR) oraz zasad i praw Europejskiego Filaru Praw Socjalnych (EFPS).

EFS+ ma być głównym narzędziem UE służącym zwiększaniu spójności społecznej i gospodarczej, odpowiadaniu na wyzwania rynku pracy i wyzwania społeczne oraz stymulowaniu zrównoważonego rozwoju gospodarczego poprzez inwestowanie w kapitał ludzki.

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących celu „Europejska współpraca terytorialna" (Interreg) wspieranego w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz instrumentów finansowania zewnętrznego COM(2018) 374 reguluje zasady współpracy terytorialnej w UE określając ścieżki/komponenty współpracy, środki budżetowe, poziom dofinansowania oraz wspólne przepisy na współpracy Interreg w ramach UE oraz na zewnętrznych granicach lądowych UE.

Wniosek rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Fundusz na rzecz Sprawiedliwej Transformacji (FST) COM (2020) 22 określa przedmiot, cel szczegółowy, zasięg geograficzny, zakres oraz zasady udzielania wsparcia z funduszu. FST jest częścią nowego projektu przewodniczącej KE, Ursuli von der Leyen - Europejskiego Zielonego Ładu (European Green Deal) i elementem (I filarem) Mechanizmu Sprawiedliwej Transformacji. Celem FST jest łagodzenie skutków społecznych i ekonomicznych transformacji energetycznej.

Opublikowany pakiet rozporządzeń dla polityki spójności otwiera formalny etap dyskusji o przyszłości polityki spójności po 2020 r. w Radzie Unii Europejskiej.

Stanowiska Rządu RP do projektów rozporządzeń dla polityki spójności na lata 2021-27

Ministerstwo Inwestycji i Rozwoju (MIiR) przeprowadziło konsultacje ww. projektów aktów prawnych z resortami współpracującymi oraz partnerami społeczno-gospodarczymi. Większość otrzymanych uwag resortów zostało uwzględnionych, przy czym partnerzy społeczno-gospodarczy nie zgłosili żadnych postulatów.

Następnie zgodnie z procedurą z art. 7 ustawy z dnia 8 października 2010 r. o współpracy Rady Ministrów z Sejmem i Senatem w sprawach związanych z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 213, poz. 1395) MIiR opracowało projekty Stanowisk RP do tego pakietu. Stanowiska zostały zaakceptowane przez Komitet do Spraw Europejskich w dniu 29 czerwca br. a następnie omówione i przyjęte przez Parlament: sejmową Komisję do Spraw Unii Europejskiej (17 lipca br.) oraz senacką Komisję Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej (24 lipca br.).

Przyjęte Stanowiska Rządu stanowią podstawę i ramowe ukierunkowanie dla przedstawicieli Rządu w procesie negocjacji w Radzie UE ww. aktów prawnych z przedstawicielami KE, innych państw członkowskich oraz następnie w trilogach z PE.

Przyjęte Stanowiska Rządu RP do projektów rozporządzeń KE dla polityki spójności 2021-27 do pobrania tutaj:

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
dotacje dla małych i średnich przedsiębiorstw

# data[].attributes.attachment_link.title
Fundusze Europejskie na lata 2021-2027 - projekty rozporządzeń

# data[].attributes.attachment_link.description
Pakiet projektów rozporządzeń dot. polityki spójności na okres perspektywy finansowej 2021-2027 został opublikowany przez Komisję Europejską 29 maja 2018 r.

# data[].attributes.body
Stanowiska Rządu RP do projektów rozporządzeń dla polityki spójności na lata 2021-27

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Projekty rozporządzeń dla polityki spójności na lata 2021-27

Pakiet projektów rozporządzeń dot. polityki spójności na okres perspektywy finansowej 2021-2027 został opublikowany przez Komisję Europejską 29 maja 2018 r.

Są to następujące projekty aktów prawnych:

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu i Migracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz COM(2018) 375;

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności, COM(2018) 372;

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+), COM(2018) 382;

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących celu „Europejska współpraca terytorialna" (Interreg) wspieranego w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz instrumentów finansowania zewnętrznego COM(2018) 374;

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie mechanizmu eliminowania barier prawnych i administracyjnych w kontekście transgranicznym COM(2018) 373.

14 stycznia 2020 roku Komisja Europejska opublikowała projekt utworzenia nowego instrumentu - Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji (FST) - COM (2020) 22. Projekt tego rozporządzenia został dołączony do pakietu legislacyjnego polityki spójności. Tego samego dnia Komisja Europejska przedstawiła zmiany do projektu rozporządzenia ogólnego COM (2020) 23, uwzględniające powiązania wynikające z ustanowienia nowego Funduszu.

Projekty rozporządzeń dla polityki spójności na lata 2021-27 opublikowane przez Komisję Europejską:

A. W języku angielskim:

B. W języku polskim (tłumaczenie robocze - wspomagająco na potrzeby negocjacji):

Informacje poglądowe nt. poszczególnych projektów rozporządzeń

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, a także przepisy finansowe na potrzeby tych funduszy oraz na potrzeby Funduszu Azylu i Migracji, Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrumentu na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz COM(2018)375 to tzw. rozporządzenie ramowe/ogólne/o przepisach wspólnych, określające główne zasady wdrażania funduszy polityki spójności oraz kilku innych funduszy w ramach tzw. zarządzania dzielonego. Jest to zatem najważniejszy element całego pakietu legislacyjnego dotyczącego polityki spójności.

Projekt rozporządzenia ramowego swoim zakresem obejmuje fundusze polityki spójności (EFS+, EFRR, FS), Europejski Fundusz Morski i Rybacki oraz 3 fundusze związane z bezpieczeństwem, migracją i zarządzaniem granicami (Fundusz Azylu i Migracji, Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Instrument na rzecz Zarządzania Granicami i Wiz). Projekt rozporządzenia nie obejmuje Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Obszarów Wiejskich (EFRROW), mimo, iż do tej pory EFRROW był regulowany rozporządzeniem ramowym. Tłumaczone jest to zmianami we wspólnej polityce rolnej (WPR) na lata 2020+ i większą integracją dwóch filarów tej polityki.

Zmiany do tzw. rozporządzenia ogólnego Parlamentu Europejskiego i Rady COM (2020) 23 dotyczą przepisów, które muszą zostać zmienione ze względu na realizację i wdrażanie FST, w tym przede wszystkim: wymogów w zakresie umowy partnerstwa i programów operacyjnych, transferów środków oraz koncentracji tematycznej.

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Funduszu Spójności, COM(2018) 372 określa: cele szczegółowe i zakres interwencji obu funduszy, tak aby wsparcie inwestycyjne było zgodne z celami Unii w zakresie tej polityki spójności i zrównoważonego rozwoju, wymogi dotyczące koncentracji tematycznej oraz inwestycji w zakresie rozwoju terytorialnego.

Rozporządzenie obejmuje wyłączenia dotyczące zakresu interwencji, zasady koncentracji tematycznej oraz instrumenty wymiaru terytorialnego, w tym zrównoważony rozwój obszarów miejskich.

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+), COM(2018) 382 obejmuje dotychczas rozproszone EFS, Inicjatywę na rzecz osób młodych (YEI), Europejski Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (FEAD), Europejski Programu na rzecz Zatrudnienia i Innowacji Społecznych (EaSI) oraz Program Zdrowie (Health Programme). Są także odniesienia do realizacji semestru europejskiego i zaleceń Rady UE dla państw członkowskich (country-specific recommendations - CSR) oraz zasad i praw Europejskiego Filaru Praw Socjalnych (EFPS).

EFS+ ma być głównym narzędziem UE służącym zwiększaniu spójności społecznej i gospodarczej, odpowiadaniu na wyzwania rynku pracy i wyzwania społeczne oraz stymulowaniu zrównoważonego rozwoju gospodarczego poprzez inwestowanie w kapitał ludzki.

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących celu „Europejska współpraca terytorialna" (Interreg) wspieranego w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz instrumentów finansowania zewnętrznego COM(2018) 374 reguluje zasady współpracy terytorialnej w UE określając ścieżki/komponenty współpracy, środki budżetowe, poziom dofinansowania oraz wspólne przepisy na współpracy Interreg w ramach UE oraz na zewnętrznych granicach lądowych UE.

Wniosek rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Fundusz na rzecz Sprawiedliwej Transformacji (FST) COM (2020) 22 określa przedmiot, cel szczegółowy, zasięg geograficzny, zakres oraz zasady udzielania wsparcia z funduszu. FST jest częścią nowego projektu przewodniczącej KE, Ursuli von der Leyen - Europejskiego Zielonego Ładu (European Green Deal) i elementem (I filarem) Mechanizmu Sprawiedliwej Transformacji. Celem FST jest łagodzenie skutków społecznych i ekonomicznych transformacji energetycznej.

Opublikowany pakiet rozporządzeń dla polityki spójności otwiera formalny etap dyskusji o przyszłości polityki spójności po 2020 r. w Radzie Unii Europejskiej.

Stanowiska Rządu RP do projektów rozporządzeń dla polityki spójności na lata 2021-27

Ministerstwo Inwestycji i Rozwoju (MIiR) przeprowadziło konsultacje ww. projektów aktów prawnych z resortami współpracującymi oraz partnerami społeczno-gospodarczymi. Większość otrzymanych uwag resortów zostało uwzględnionych, przy czym partnerzy społeczno-gospodarczy nie zgłosili żadnych postulatów.

Następnie zgodnie z procedurą z art. 7 ustawy z dnia 8 października 2010 r. o współpracy Rady Ministrów z Sejmem i Senatem w sprawach związanych z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 213, poz. 1395) MIiR opracowało projekty Stanowisk RP do tego pakietu. Stanowiska zostały zaakceptowane przez Komitet do Spraw Europejskich w dniu 29 czerwca br. a następnie omówione i przyjęte przez Parlament: sejmową Komisję do Spraw Unii Europejskiej (17 lipca br.) oraz senacką Komisję Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej (24 lipca br.).

Przyjęte Stanowiska Rządu stanowią podstawę i ramowe ukierunkowanie dla przedstawicieli Rządu w procesie negocjacji w Radzie UE ww. aktów prawnych z przedstawicielami KE, innych państw członkowskich oraz następnie w trilogach z PE.

Przyjęte Stanowiska Rządu RP do projektów rozporządzeń KE dla polityki spójności 2021-27 do pobrania tutaj:

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
dotacje dla małych i średnich przedsiębiorstw

# data[].attributes.attachment_link.title
Fundusze Europejskie na lata 2021-2027 - projekty rozporządzeń

# data[].attributes.attachment_link.description
Pakiet projektów rozporządzeń dot. polityki spójności na okres perspektywy finansowej 2021-2027 został opublikowany przez Komisję Europejską 29 maja 2018 r.

# data[].attributes.headline
Zielony Ład, czyli jak Unia Europejska chce osiągnąć neutralność klimatyczną (2.11.2020)

# data[].attributes.subject
Zielony Ład, czyli jak Unia Europejska chce osiągnąć neutralność klimatyczną (2.11.2020)

# data[].attributes.body
oprac. Izabela Zygmunt

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Trzeci cel wyznaczony w strategii Zielony Ład mówi, że w 2050 roku żadna osoba ani żaden region w Europie nie pozostaną w tyle. To wydaje się szczególnie ważne, zwłaszcza w dobie epidemii.
- Tutaj są dwie sprawy. Jedna to jest Fundusz Sprawiedliwej Transformacji i generalnie szerszy zestaw mechanizmów służących wsparciu regionów, które są w tej chwili gospodarczo zależne od paliw kopalnych.

A druga rzecz to reakcja Unii Europejskiej na pandemię, w szczególności Fundusz Odbudowy, który ma pomóc krajom unijnym uniknąć recesji po pandemii. I to prawda, one się w którymś momencie spotykają, ale może skupię się na Funduszu Sprawiedliwej Transformacji. Tutaj trzeba zacząć od zmian w energetyce. Rozpoczęłyśmy rozmowę od pochłaniania emisji, które zostaną, ale najpierw trzeba wyeliminować te, które się da.

To wiąże się z odejściem, i to dosyć szybkim, od paliw kopalnych.

- Tak, przede wszystkim w energetyce. Energetyka to jest ten sektor, który ma być jako pierwszy zdekarbonizowany. Tutaj już mamy gotowe i najbardziej dojrzałe technologie i modele, które na to pozwalają. To oznacza, na przykład dla Polski, ale też kilku innych krajów w Europie, że regiony, w których w tej chwili nadal wydobywa się paliwa kopalne, będą musiały przejść dosyć radykalną zmianę. Wydobycie i spalanie paliw kopalnych po prostu się zakończy, prawdopodobnie w perspektywie dziesięciu, kilkunastu lat. Tak wynika z unijnych scenariuszy, które mają nas doprowadzić do neutralności w 2050 roku.

Potrzebne jest zbudowanie gospodarczych alternatyw. W Polsce w sektorze górnictwa pracuje nadal kilkadziesiąt tysięcy osób. Będą one musiały znaleźć inne miejsce zatrudnienia. Regiony, czyli gminy górnicze będą musiały znaleźć inne źródła przychodów podatkowych, żeby dalej funkcjonować na nie pogorszonym poziomie. I temu właśnie służy Fundusz Sprawiedliwej Transformacji. Jest to pula pieniędzy kierowana wyłącznie do regionów mocno zależnych od węgla. Przy czym regionów rozumianych jako subregiony, nie całe województwa, tylko węziej zdefiniowane miejsca, rzeczywiście mocno zależne od paliw kopalnych.

W szerszym niż Fundusz Mechanizmie Sprawiedliwej Transformacji Unia Europejska przewidziała też m.in. możliwość zaciągania specjalnych, korzystnych dla samorządów z tych regionów pożyczek na rozwój infrastruktury, czystego transportu czy czystej energetyki. Jest też specjalna pula w programie stymulowania inwestycji prywatnych, który nazywa się InvestEU. Polega na tym, że inwestycje w zielone projekty są obejmowane gwarancjami, dzięki czemu są dla inwestorów mniej ryzykowne finansowo. Jest także specjalna pula pieniędzy na inwestycje tego rodzaju w regionach odchodzących od paliw kopalnych. Są więc trzy mechanizmy wsparcia, które mają sprawić, że regiony węglowe, odchodząc od dotychczasowego modelu gospodarczego, nie popadną w gospodarczy marazm i recesję, ale zbudują nowe fundamenty rozwoju.
Są już jakieś przykłady regionów w Polsce, które w ten sposób chcą się przekształcać?
- Tak, np. Wielkopolska wschodnia, czyli właśnie górniczy subregion w Polsce, którego gospodarka do tej pory bardzo mocno zależała od spalania i wydobycia węgla brunatnego. Wielkopolska wschodnia podjęła decyzję, że ten model się kończy i bardzo mocno stawia na rozwój gospodarczy związany z energetyką czystą. Są tam już realizowane projekty inwestycji w farmy fotowoltaiczne, ale dalsze plany dotyczą również rozwoju produkcji wodoru i generalnie przebudowania lokalnego modelu gospodarczego tak, aby był on nadal energetyczny, ale tym razem już bezemisyjny. W tym celu Wielkopolska wschodnia sięga po wsparcie, które oferuje Unia Europejska. Fundusz Sprawiedliwej Transformacji jako taki jeszcze w tej chwili nie działa, ale powinien być uruchomiony od 1 stycznia 2021 r., więc to już jest bardzo bliska perspektywa.
A jaki to będzie budżet?
- To w pewnym sensie zależy od decyzji polskiego rządu. Parlament Europejski życzy sobie, żeby do pełnej puli tych środków będą miały dostęp tylko te państwa, które zobowiążą się do osiągnięcia neutralności klimatycznej na poziomie krajowym do 2050 roku. Polska, jak wiadomo, jest jedynym krajem w Unii Europejskiej, który jeszcze takiego zobowiązania na siebie nie wziął. I jeżeli to się nie zmieni, to polskie regiony węglowe będą mogły skorzystać z połowy przyznanych środków, które łącznie wynoszą jakieś 3,5 mld euro. Przy czym ta kwota nie jest jeszcze ostateczna, ponieważ Parlament Europejski stara się też, aby ona została zwiększona. W pewnym momencie mówiło się nawet o tym, aby cały fundusz był wart 40 mld euro. Decyzją Rady zostało to ograniczone do 17,5 mld euro, więc dosyć znacząco. Ale być może nastąpi jeszcze jakaś korekta w górę.
Jakie są argumenty przeciw podjęciu tego zobowiązania ze strony rządu?
- Rząd powołuje się na to, że jako kraj bardzo mocno uzależniony od najbardziej emisyjnego paliwa kopalnego, czyli węgla, mamy trudniejszą sytuację niż inni i potrzebujemy więcej czasu na przeprowadzenie tej transformacji. Ten argument z pozoru może się wydawać logiczny, ale jeżeli weźmie się pod uwagę szerszy kontekst, na przykład to jak bardzo drożeją uprawnienia do emisji dwutlenku węgla, to pojawia się pytanie, co się bardziej opłaca: przedłużać tę naszą zależność od węgla, czy wręcz przeciwnie, wychodzić z niej jak najszybciej.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zielony Ład, czyli jak Unia Europejska chce osiągnąć neutralność klimatyczną

# data[].attributes.attachment_link.description
Zatrzymanie wylesiania, zero waste w gospodarce i życiu codziennym, odejście od paliw kopalnianych i zmiany systemu energetycznego - to tylko niektóre z działań koniecznych do podjęcia, aby w 2050 r. kraje Unii Europejskiej osiągnęły neutralność klimatyczną, cel zapisany w strategii Zielony Ład UE.

# data[].attributes.headline
Nowy Zielony Ład - dyskusja KE z udziałem Izy Zygmunt 

# data[].attributes.subject
Nowy Zielony Ład - dyskusja KE z udziałem Izy Zygmunt 

# data[].attributes.body
Termin: 24.11.2020 godz. 14.30

# data[].attributes.attachment_link.title
NOWY ZIELONY ŁAD - wysiłek ponad miarę, czy minimum koniecznych dzialań?

# data[].attributes.headline
Siła lokalności dla budowy Europejskiego Zielonego Ładu  

# data[].attributes.subject
Siła lokalności dla budowy Europejskiego Zielonego Ładu  

# data[].attributes.body
Debata online jest organizowana w ramach inicjatywy Kongresu Obywatelskiego
8.12.2020, godz. 14

# data[].attributes.attachment_link.title
Siła lokalności dla budowy Europejskiego Zielonego Ładu

# data[].attributes.body
UWAGA! Oficjalne konsultacje mają potrwać od 18 stycznia do 22 lutego 2021 r.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Serdecznie zapraszamy do udziału w procesie konsultacji społecznych projektu Umowy Partnerstwa na lata 2021-2027, które odbędą się online.

W ramach konsultacji od 19 stycznia do 16 lutego odbędzie się łącznie 16 spotkań - spotkań regionalnych. Harmonogram spotkań dla poszczególnych regionów oraz formularz rejestracyjny znajdują się w zakładce O konsultacjach.

Zgłaszanie uwag do Umowy Partnerstwa możliwe będzie od 18 stycznia do 22 lutego.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
dotacje dla małych i średnich przedsiębiorstw

# data[].attributes.attachment_link.title
Zapraszamy do udziału w konsultacjach projektu Umowy Partnerstwa

# data[].attributes.attachment_link.description
Serdecznie zapraszamy do udziału w procesie konsultacji społecznych projektu Umowy Partnerstwa na lata 2021-2027, które odbędą się online. W ramach konsultacji od 19 stycznia do 16 lutego odbędzie się łącznie 16 spotkań - spotkań regionalnych. Harmonogram spotkań dla poszczególnych regionów oraz formularz rejestracyjny znajdują się w zakładce O konsultacjach.

# data[].attributes.headline
Stanowisko wraz z postulatami organizacji pozarządowych. ZBIERAMY PODPISY

# data[].attributes.subject
Stanowisko wraz z postulatami organizacji pozarządowych. ZBIERAMY PODPISY

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge).

Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej. Wspieraj NGO w PL

Grupa organizacji pozarządowych, skupionych wokół OFOP, przygotowała "Postulaty organizacji pozarządowych dot. perspektywy Unii Europejskiej na lata 2021-2027 w Polsce". Proponuje m.in. wydłużenie trwającego procesu konsultacji projektu Umowy Partnerstwa oraz realny dialog. Zapraszamy do podpisywania się pod postulatami.

W ostatnich tygodniach grupa organizacji pozarządowych, skupionych wokół Ogólnopolskiej Federacji Organizacji Pozarządowych, wypracowała listę kluczowych postulatów i uwag w związku z przedstawionym przez Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej projektem Umowy Partnerstwa.

Wierzymy, że uwzględnienie niniejszych rekomendacji przyczyni się do efektywniejszego wykorzystania funduszy w perspektywie finansowej UE na lata 2021-2027.

Przedstawione postulaty mają charakter ogólny, wykraczający poza kwestie branżowe i szczegółowe, które - choć ważne - powinny być omawiane po uzgodnieniu kwestii ogólnych.

Aby przygotować tak ważny dokument, jakim jest Umowa Partnerstwa potrzeba czasu i zaangażowania wszystkich stron. Dlatego wnosimy o wydłużenie trwającego procesu konsultacji projektu Umowy Partnerstwa oraz realny dialog zgodnie z zasadami partnerstwa i z udziałem wszystkich partnerów, w szczególności podmiotów społeczeństwa obywatelskiego, określonych w tzw. Kodeksie Partnerstwa.

Poznaj wszystkie postulaty do projektu Umowy Partnerstwa

Zapraszamy do podpisywania się pod postulatami. Organizacje, które wyrażą swoje poparcie do poniedziałku, 22 lutego do godziny 17.00 znajdą się na dokumencie przekazanym oficjalnie w ramach prowadzonych konsultacji.
Organizacje popierające stanowisko:

Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych

Sieć SPLOT

Stowarzyszenie Centrum Promocji i Rozwoju Inicjatyw Obywatelskich PISOP

Stowarzyszenie Europa i My

Fundacja Aktywności Lokalnej

Fundacja im. Stefana Batorego

Fundacja na rzecz Collegium Polonicum

Fundacja "W Drodze"

(lista będzie na bieżąco uzupełniana o organizacje, które odpowiedziały na apel i podpisały postulaty)

Podpisz się pod postulatami!

Przedruk, kopiowanie, skracanie, wykorzystanie tekstów (lub ich fragmentów) publikowanych w portalu www.ngo.pl w innych mediach lub w innych serwisach internetowych wymaga zgody Redakcji portalu.
Redakcja www.ngo.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy.

Teksty opublikowane na portalu prezentują wyłącznie poglądy ich Autorów i Autorek i nie należy ich utożsamiać z poglądami redakcji. Podobnie opinie, komentarze wyrażane w publikowanych artykułach nie odzwierciedlają poglądów redakcji i wydawcy, a mają charakter informacyjny.

# data[].attributes.attachment_link.title
Wyraź swoje poparcie dla postulatów organizacji pozarządowych dot. perspektywy UE na l. 2021-2027 w Polsce

# data[].attributes.attachment_link.description
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge). Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej.

# data[].attributes.body
List otwarty do Premiera Mateusza Morawieckiego w sprawie weta budżetu UE na lata 2021-2027.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych sygnatariuszem listu otwartego do Premiera Mateusza Morawieckiego w sprawie weta budżetu UE na lata 2021-2027. 
Pełna treść listu 👇👇👇

Szanowny Panie...

# data[].attributes.body
Polskie miasta apelują o zaniechanie weta

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Związek Miast Polskich z siedzibą w Poznaniu, ul. Robocza 42 , 61-517 Poznań (dalej: my).

Wyznaczyliśmy inspektora ochrony danych. Jest to osoba, z którą może się Pani/Pan kontaktować w sprawach związanych z posługiwaniem się przez Związek Miast Polskich danymi osobowymi, które nam Pani/Pan udziela oraz korzystania z praw, które w związku z tym przysługują. Z inspektorem można się kontaktować w następujący sposób:

listownie na adres: ul. Robocza 42, 61-517 Poznań

przez e-mail: rodo@zmp.poznan.pl

Związek Miast Polskich będzie posługiwać się Pani/Pana danymi osobowymi, w celu wysyłania newslettera na podstawie udzielonej zgody (zapisania się do newslettera).

Związek Miast Polskich będzie przechowywać podane dane osobowe do momentu odwołania udzielonej zgody.

Podane dane będą przekazywane do podmiotów z którymi Związek Miast Polskich współpracuje w celu wysyłania newslettera.

Dlatego, że posługujemy się Pani/Pana danymi osobowymi masz prawo:

1. wycofania zgody na przetwarzanie danych,

2. dostępu do danych osobowych,

3. żądania sprostowania danych osobowych,

4. żądania usunięcia danych osobowych,

5. żądania ograniczenia przetwarzania danych osobowych,

6. wyrażenia sprzeciwu wobec przetwarzania danych ze względu na Pani/Pana szczególną sytuację - w przypadkach, kiedy posługujemy się danymi na podstawie naszego prawnie uzasadnionego interesu,

7. przenoszenia danych osobowych. Aby skorzystać z powyższych praw, skontaktuj się z nami lub z naszym inspektorem ochrony danych .

Pamiętaj też, że masz:

Prawo wycofania zgody
W każdej chwili przysługuje Pani/Panu prawo do wycofania zgody na posługiwanie się przez Związek Miast Polskich danymi osobowymi. Jednak cofnięcie zgody nie będzie wpływać na to, że Związek Miast Polskich mógł posługiwać się podanymi danymi osobowymi przez cały okres obowiązywania zgody tj. na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie udzielonej zgody przed jej wycofaniem.

Prawo wniesienia skargi do organu
Przysługuje Pani/Panu także prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego zajmującego się ochroną danych osobowych, tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

Zapewniamy, że dokładamy wszelkich starań, aby zapewnić środki fizycznej, technicznej i organizacyjnej ochrony danych osobowych przed ich przypadkowym czy umyślnym zniszczeniem, przypadkową utratą, zmianą, nieuprawnionym ujawnieniem, wykorzystaniem czy dostępem, zgodnie ze wszystkimi obowiązującymi przepisami.

# data[].attributes.attachment_link.title
Związek Miast Polskich | Polskie miasta apelują o zaniechanie weta

# data[].attributes.attachment_link.description
Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Związek Miast Polskich z siedzibą w Poznaniu, ul. Robocza 42 , 61-517 Poznań (dalej: my). Wyznaczyliśmy inspektora ochrony danych. Jest to osoba, z którą może się Pani/Pan kontaktować w sprawach związanych z posługiwaniem się przez Związek Miast Polskich danymi osobowymi, które nam Pani/Pan udziela oraz korzystania z praw, które w związku z tym przysługują.

# data[].attributes.body
Komisja Europejska przedstawia plan działania na rzecz integracji i włączenia społecznego na lata 2021–2027

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Autor: Komisja Europejska

Komisja przedstawiła 24 listopada br. plan działania na rzecz integracji i włączenia społecznego na lata 2021-2027. Plan działania wspiera włączenie społeczne dla wszystkich, uznaje ważny wkład migrantów w budowanie UE oraz analizuje bariery, które mogą utrudniać udział w życiu społeczeństwa europejskiego i włączenie do niego osób pochodzących ze środowisk migracyjnych, zarówno nowo przybyłych, jak i tych, którzy posiadają już obywatelstwo. Opiera się na zasadzie, że integracja sprzyjająca włączeniu społecznemu wymaga wysiłków zarówno ze strony zainteresowanej osoby, jak i społeczności przyjmującej. W planie ujęto nowe działania, które opierają się na osiągnięciach poprzedniego planu działania z 2016 r.

Wiceprzewodniczący ds. promowania naszego europejskiego stylu życia Margaritis Schinas powiedział: Włączenie społeczne to wzorzec europejskiego stylu życia. Polityka integracji i włączenia społecznego ma zasadnicze znaczenie dla nowo przybyłych, dla społeczności lokalnych i przyczynia się do tworzenia spójnych społeczeństw i silnych gospodarek. Każdy, kto ma prawo do pobytu w Europie, powinien mieć dostęp do narzędzi niezbędnych do pełnego wykorzystania własnego potencjału oraz do przyjęcia praw i obowiązków związanych z naszą Unią.

Komisarz do spraw wewnętrznych Ylva Johansson powiedziała: Migranci to „my", a nie „oni". Każdy ma swoją rolę do odegrania, aby nasze społeczeństwa były spójne i cieszyły się dobrobytem. Integracja i włączenie społeczne to słuchanie społeczności migrantów i zapewnienie wszystkim praw, niezależnie od pochodzenia. Integracja uwzględniająca włączenie społeczne daje te same narzędzia i wsparcie potrzebne do uczestnictwa w życiu społecznym, tak aby migranci mogli w pełni wykorzystać swój potencjał, a nasze społeczeństwa mogły czerpać z ich siły i umiejętności.

Europejskie podejście do integracji i włączenia społecznego
Jak podkreślono w nowym pakcie o migracji i azylu, udana integracja i włączenie społeczne stanowią zasadniczy element dobrze zarządzanej i skutecznej polityki migracyjnej i azylowej. Mają one również zasadnicze znaczenie dla spójności społecznej i dla dynamicznej gospodarki, która przynosi korzyści wszystkim.

W planie działania proponuje się ukierunkowane i dostosowane do potrzeb wsparcie uwzględniające indywidualne czynniki, które mogą stanowić szczególne wyzwanie dla osób ze środowisk migracyjnych, takie jak płeć czy religia. Udana integracja i włączenie społeczne zależą zarówno od wczesnego działania, jak i od długoterminowego zaangażowania.

Chociaż rządy krajowe są przede wszystkim odpowiedzialne za tworzenie i wdrażanie polityki społecznej, UE odgrywa kluczową rolę we wspieraniu państw członkowskich poprzez finansowanie, opracowywanie wytycznych oraz wspieranie odpowiednich partnerstw. Główne działania to:

Kształcenie i szkolenie sprzyjające włączeniu społecznemu - od wczesnego dzieciństwa po szkolnictwo wyższe, ułatwiające uznawanie kwalifikacji i ustawiczne uczenie się języków, przy wsparciu z funduszy UE.

Poprawa możliwości zatrudnienia i uznawania umiejętności, aby w pełni docenić wkład społeczności migrantów, a zwłaszcza kobiet, oraz zapewnić im wsparcie w wykorzystywaniu ich pełnego potencjału. Komisja będzie współpracować z partnerami społecznymi i gospodarczymi oraz z pracodawcami w celu promowania integracji na rynku pracy, wspierania przedsiębiorczości i ułatwiania pracodawcom uznawania i oceniania umiejętności.

Promowanie dostępu do usług zdrowotnych, w tym usług w zakresie zdrowia psychicznego, dla osób ze środowisk migracyjnych. Oprócz specjalnego finansowania ze środków UE, plan działania mówi o zapewnianiu ludziom informacji o ich prawach oraz uznaje szczególne wyzwania, przed którymi stoją kobiety, zwłaszcza w czasie ciąży i po porodzie. Plan działania wspiera również państwa członkowskie w wymianie najlepszych praktyk w tej dziedzinie.

Dostęp do odpowiedniego i przystępnego cenowo mieszkalnictwa finansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, Funduszu Azylu i Migracji oraz programu InvestEU, a także finansowanie platform służących wymianie doświadczeń na szczeblu lokalnym i regionalnym na temat zwalczania dyskryminacji na rynku mieszkaniowym i segregacji mieszkaniowej.

Plan działania będzie realizowany poprzez mobilizację finansowania UE i tworzenie partnerstw ze wszystkimi zaangażowanymi podmiotami: migrantami, społecznościami przyjmującymi, partnerami społecznymi i gospodarczymi, społeczeństwem obywatelskim, władzami lokalnymi i regionalnymi oraz sektorem prywatnym. Wzmocniona zostanie pozycja społeczności przyjmujących i wspierana będzie ich rola, która polega na opracowywaniu i wdrażaniu środków i programów integracyjnych. Równocześnie podkreśla się rolę odpowiedzialności zainteresowanych osób za udział w życiu społeczeństwa przyjmującego. Celem planu jest również dążenie do unowocześnienia dostępu do usług za pomocą narzędzi cyfrowych. Ponadto plan przyczyni się do rozwoju wiedzy naukowej w celu wspierania dalszego rozwoju polityki i zapewnienia dobrego monitorowania wyników.
Kontekst
Na dzień dzisiejszy około 34 mln mieszkańców UE urodziło się poza UE (około 8 proc. ludności UE), a 10 proc. młodych ludzi (w wieku 15-34 lat) urodzonych w UE ma co najmniej jednego rodzica urodzonego za granicą. Migranci i obywatele UE pochodzący ze środowisk migracyjnych odgrywają ważną rolę w społeczeństwie europejskim i w różnych sektorach naszej gospodarki, m.in. pracując w zawodach o krytycznym znaczeniu. Niemniej stoją oni przed wyzwaniami, jeśli chodzi o dostęp do edukacji, zatrudnienia, opieki zdrowotnej oraz włączenie społeczne ( zob. statystyki).

Plan działania na rzecz integracji i włączenia społecznego uzupełnia obecne i przyszłe strategie UE na rzecz wspierania równości i spójności społecznej, tak aby wszyscy byli w pełni zaangażowani w europejskie społeczeństwa i mogli w pełni w nich uczestniczyć. Będzie on realizowany wraz z zapowiadanym planem wdrożenia Europejskiego filaru praw socjalnych oraz unijnym planem działania przeciwko rasizmowi. Będzie również ściśle powiązany z unijnymi ramami strategicznymi na rzecz równouprawnienia, włączenia społecznego i udziału Romów, strategią na rzecz równouprawnienia płci na lata 2020-2025, strategią na rzecz równości osób LGBTIQ 2020-2025, planowaną strategią zwalczania antysemityzmu oraz sprawozdaniem na temat obywatelstwa UE.
Dodatkowe informacje Plan działania na rzecz integracji i włączenia społecznego na lata 2021-2027 Dokument roboczy służb Komisji Sprawozdanie z konsultacji publicznych dotyczących integracji i włączenia społecznego migrantów i osób ze środowisk migracyjnych Analiza odpowiedzi na konsultacje publiczne dotyczących integracji i włączenia społecznego migrantów i osób ze środowisk migracyjnych - sprawozdanie podsumowujące
NOTATKA PRASOWA: Integracja i włączenie społeczne

Zestawienie informacji: Unijny plan działania na rzecz integracji i włączenia społecznego
Strona internetowa na temat integracji
Autor: Komisja Europejska

# data[].attributes.attachment_link.title
Włączenie społeczne dla wszystkich: Komisja przedstawia plan działania na rzecz integracji i włączenia społecznego na lata 2021-2027

# data[].attributes.attachment_link.description
Autor: Komisja Europejska Komisja przedstawiła 24 listopada br. plan działania na rzecz integracji i włączenia społecznego na lata 2021-2027. Plan działania wspiera włączenie społeczne dla wszystkich, uznaje ważny wkład migrantów w budowanie UE oraz analizuje bariery, które mogą utrudniać udział w życiu społeczeństwa europejskiego i włączenie do niego osób pochodzących ze środowisk migracyjnych, zarówno nowo przybyłych, jak i tych, którzy posiadają już obywatelstwo.

# data[].attributes.headline
Powołanie Międzyresortowego Zespołu ds. Funduszy UE

# data[].attributes.subject
Powołanie Międzyresortowego Zespołu ds. Funduszy UE

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Podstawa prawna

Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 września 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu zarządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie utworzenia Międzyresortowego Zespołu do spraw Funduszy Unii Europejskiej M.P. 2018 poz. 876

Informacje o publikacji dokumentu

Międzyresortowy Zespół do spraw Funduszy Unii Europejskiej

1.0

13.11.2020 10:34 Beata Żmijewska

Aby uzyskać archiwalną wersję należy skontaktować się z Redakcją BIP

# data[].attributes.attachment_link.title
Międzyresortowy Zespół do spraw Funduszy Unii Europejskiej - Kancelaria Prezesa Rady Ministrów - Portal Gov.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 września 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu zarządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie utworzenia Międzyresortowego Zespołu do spraw Funduszy Unii Europejskiej M.P. 2018 poz.

# data[].attributes.body
Postulaty wypracowane w 2012 roku

# data[].attributes.headline
Krajowa Sieć Tematyczna ds. Partnerstwa 2007-2013

# data[].attributes.subject
Krajowa Sieć Tematyczna ds. Partnerstwa 2007-2013

# data[].attributes.body
Krajowa Sieć Tematyczna ds. Partnerstwa (KSTP) została powołana przez Komitet Koordynacyjny Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia (KK NSRO) 25 czerwca 2010 r.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Krajowa Sieć Tematyczna ds. Partnerstwa (KSTP) została powołana przez Komitet Koordynacyjny Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia (KK NSRO) 25 czerwca 2010 r. z inicjatywy Grupy roboczej ds. społeczeństwa obywatelskiego działającej przy komitecie. Jej celem jest zapewnienie w okresie programowania 2007-2013 realizacji zasady partnerstwa poprzez wzmocnienie partnerów społeczno-gospodarczych oraz mechanizmów współpracy pomiędzy nimi w programowaniu, wdrażaniu i ocenie realizacji praktyk publicznych ze szczególnym uwzględnieniem funduszy europejskich w realizacji Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia na wszystkich szczeblach wdrażania. Sieć ma zapewnić partnerom społeczno-ekonomicznym, w tym organizacjom pozarządowym, realne wsparcie merytoryczne i organizacyjne, co przełoży się na ich większą skuteczność w komitetach monitorujących oraz szybszą eliminację problemów, jakie występują we wdrażaniu funduszy europejskich.

Justyna Szambelan - Sekretariat KSTP w OFOP:
mail:[email protected] , tel. (022) 115 60 21 (pon, śr, czw)

Zapisów można dokonywać...

# data[].attributes.attachment_link.description
Krajowa Sieć Tematyczna ds. Partnerstwa (KSTP) została powołana przez Komitet Koordynacyjny Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia (KK NSRO) 25 czerwca 2010 r. z inicjatywy Grupy roboczej ds. społeczeństwa obywatelskiego działającej przy komitecie.

# data[].attributes.headline
Zielony Ład – europejska odpowiedź na nowe czasy

# data[].attributes.subject
Zielony Ład – europejska odpowiedź na nowe czasy

# data[].attributes.body
autor: Marek Prawda, Dyrektor Przedstawicielstwa KE w Polsce

# data[].attributes.headline
KOMUNIKAT KOMISJI Europejski Zielony Ład

# data[].attributes.subject
KOMUNIKAT KOMISJI Europejski Zielony Ład

# data[].attributes.body
11.12.2019

https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/HTML/?uri=CELEX:52019DC0640&from=EN

# data[].attributes.headline
Unijna strategia na rzecz bioróżnorodności 2030

# data[].attributes.subject
Unijna strategia na rzecz bioróżnorodności 2030

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Komisja Europejska - European Commission

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czas naprawić nasze nienajlepsze relacje z naturą. Zmiana klimatu, utrata różnorodności biologicznej i szerzenie się niszczącej pandemii wymagają tego.

Unijna strategia na rzecz bioróżnorodności wprowadzi Europę na ścieżkę odnowy ekologicznej do 2030 r.

Dlaczego musimy chronić różnorodność biologiczną?

Różnorodność biologiczna ma zasadnicze znaczenie dla życia. Natura zapewnia nam żywność, zdrowie i leki, surowce; rekreację i dobre samopoczucie. Zdrowy ekosystem służy jako filtr powietrza i wody, dzięki czemu klimat pozostaje w równowadze, odpady stają się ponownie zasobami, a rośliny uprawne są zapylane i dają żyzne plony.

Gospodarka również w znaczącym stopniu korzysta z zasobów przyrody: połowa światowego produktu krajowego brutto (PKB) - 40 bln euro - zależy od przyrody.

Ze względu na niezrównoważoną działalność człowieka przyroda ginie na naszych oczach.

W ciągu ostatnich 40 lat łączna wielkość populacji dzikich gatunków na świecie zmniejszyła się o 60 proc. Wyginięciem zagrożonych jest 1 milion gatunków.

Utrata różnorodności biologicznej i kryzys klimatyczny to dwa powiązane ze sobą zjawiska, które wpływają na siebie negatywnie.

Odbudowa lasów, rekultywacja gleb i terenów podmokłych oraz tworzenie terenów zielonych w miastach to
niezbędne czynniki przeciwdziałania zmianie klimatu, których wdrożenie jest niezbędne do 2030 r.

Główne elementy strategii na rzecz bioróżnorodności

Objęcie obszarem chronionym co najmniej

30 proc. gruntów w Europie

z prawnie wiążącymi celami w zakresie odbudowy zasobów przyrodniczych w 2021 r. zapewniającymi bardziej rygorystyczną ochronę unijnych lasów.

Odbudowa zdegradowanych ekosystemów na lądzie i morzu w całej Europie przez

Udostępnienie 20 mld euro rocznie na rzecz różnorodności biologicznej pochodzących z różnych źródeł, w tym z funduszy unijnych oraz środków krajowych i prywatnych. Kwestie związane z kapitałem naturalnym i różnorodnością biologiczną zostaną uwzględnione w praktykach biznesowych.

Zapewnienie UE czołowej pozycji na świecie, jeśli chodzi o reakcję na kryzys w dziedzinie różnorodności biologicznej. Komisja skorzysta ze wszystkich narzędzi w ramach działań zewnętrznych i partnerstw międzynarodowych, aby podczas Konferencji Stron Konwencji o różnorodności biologicznej w 2021 r. wypracować nowe i ambitne światowe ramy ONZ w zakresie bioróżnorodności.

Rozwój przedsiębiorczości a bioróżnorodność

Ponad połowa światowego PKB - 40 bln euro - zależy od przyrody.

Przywrócenie przyrody do zdrowego stanu będzie ważnym elementem planu odbudowy UE po pandemii wywołanej przez koronawirusa. Szybko pojawią się możliwości biznesowe i inwestycyjne, aby ożywić gospodarkę UE.

3 ważne sektory gospodarki:

budownictwo

rolnictwo

żywność i napoje

Sektory te są w dużym stopniu uzależnione od przyrody. Generują one ponad 7 bln euro.

Korzyści dla gospodarki wynikające z ochrony różnorodności biologicznej to między innymi:

zwiększenie rocznych zysków branży żywności pochodzenia morskiego o ponad 49 mld euro poprzez ochronę zasobów morskich

oszczędności rzędu 50 mld euro rocznie dla sektora ubezpieczeń poprzez zmniejszenie strat spowodowanych powodzią dzięki ochronie nadbrzeżnych terenów

utrzymanie wartości sześciu branży zależnych od zasobów przyrodniczych, które stanowią ponad 50 proc. ich wartości: chemikalia i surowce, lotnictwo, podróże i turystyka, nieruchomości, górnictwo i hutnictwo, łańcuchy dostaw i transport, sprzedaż detaliczna, towary konsumpcyjne i sektor produktów i usług lifestylowych

200-300 mld euro rocznie wartości wynikającej z sieci ochrony przyrody Natura 2000.

Koszty gospodarcze i społeczne zaniechania działań

Utrata różnorodności biologicznej i załamanie ekosystemów to dwa największe zagrożenia dla ludzkości w najbliższym dziesięcioleciu.

Koszty gospodarcze i społeczne. Szacuje się, że w latach 1997-2011 gospodarka światowa traciła na usługach ekosystemowych 3,5-18,5 bln euro rocznie, a na degradacji gleby - 5,5-10,5 bln euro rocznie. Różnorodność biologiczna stanowi podstawę bezpieczeństwa żywnościowego w UE i na świecie. Zagrożenia związane z utratą różnorodności biologicznej to ryzyko dla naszych systemów żywienia.

Zmniejszenie plonów i połowów ryb, straty gospodarcze spowodowane powodziami i innymi klęskami żywiołowymi oraz utrata potencjalnych nowych źródeł leków.

Ponad 75 proc. upraw roślin na świecie zależy od zapylania przez zwierzęta.

Prognozuje się, że średnie plony ryżu, kukurydzy i pszenicy w skali globalnej spadną o 3-10 proc. na każdy stopień ocieplenia powyżej rekordowo wysokiego poziomu.

Tworzenie miejsc pracy

# data[].attributes.attachment_link.title
Unijna strategia na rzecz bioróżnorodności 2030

# data[].attributes.attachment_link.description
Czas naprawić nasze nienajlepsze relacje z naturą. Zmiana klimatu, utrata różnorodności biologicznej i szerzenie się niszczącej pandemii wymagają tego. Unijna strategia na rzecz bioróżnorodności wprowadzi Europę na ścieżkę odnowy ekologicznej do 2030 r. Różnorodność biologiczna ma zasadnicze znaczenie dla życia. Natura zapewnia nam żywność, zdrowie i leki, surowce; rekreację i dobre samopoczucie.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
European Commission - European Commission

# data[].attributes.body
Środki mające na celu szybkie i skuteczne ograniczenie zanieczyszczeń

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
European Commission - European Commission

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Komisja Europejska - European Commission

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
European Commission - European Commission

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Czas na reSTART to inicjatywa społeczna, która zawiązała się w wyniku rozmów i przemyśleń na temat skutków, jakie pandemia koronawirusa wywiera i wywierać będzie na polską gospodarkę. Jej misją jest zwrócenie uwagi liderów, prezydenta, przedstawicieli rządu i samorządów, a także prezesek i prezesów firm, na konieczność odpowiedzialnych reform i mądrze prowadzonej polityki publicznej.

Jeden z sygnatariuszy listu Prof. dr hab. Piotr Płoszajski ze Szkoły Głównej Handlowej podkreślił:

Jeśli nasza cywilizacja zmarnuje ten kryzys i nic się z niego nie nauczy, to następny tej skali kryzys ją znokautuje.

W ramach akcji Czas na reSTART grono osób aktywnie działających w organizacjach społecznych i ekologicznych przygotowało list otwarty, w którym wyraża swoje obawy, ale także wskazuje na pożądane rozwiązania. List jest pełen nadziei, w rzeczywistości spowodowanej przez koronawirusa dostrzegając szansę. Szansę na mądry restart gospodarczy kraju, z poszanowaniem praw człowieka i środowiska naturalnego. Poparcie dla listu wyraziło wiele znakomitych osób, często z bardzo różnych środowisk. To dodatkowa, niezwykła wartość tej idei, która łączy, a nie dzieli różnorodne środowiska - od świata nauki, biznesu, sztuki, po organizacje społeczne i ekologiczne.

I właśnie o tym jest ten apel. Wykorzystajmy ostrzeżenie w postaci koronawirusa dobrze, traktując je jako impuls nie tylko do mądrego restartu gospodarki, ale i naszego myślenia.

# data[].attributes.attachment_link.description
Czas na reSTART to inicjatywa społeczna, która zawiązała się w wyniku rozmów i przemyśleń na temat skutków, jakie pandemia koronawirusa wywiera i wywierać będzie na polską gospodarkę. Jej misją jest zwrócenie uwagi liderów, prezydenta, przedstawicieli rządu i samorządów, a także prezesek i prezesów firm, na konieczność odpowiedzialnych reform i mądrze prowadzonej polityki publicznej.

# data[].attributes.body
Polityka Insight

# data[].attributes.body
Dane na 18 stycznia 2021

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
dotacje dla małych i średnich przedsiębiorstw

# data[].attributes.attachment_link.description
Fundusze Europejskie 2014-2020. Skorzystaj z Wyszukiwarki Dotacji lub umów się na bezpłatne konsultacje w Punktach Informacyjnych.

# data[].attributes.headline
Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+)

# data[].attributes.subject
Europejski Fundusz Społeczny Plus (EFS+)

# data[].attributes.headline
Rozporządzenie EFRR i Fundusz Spójności - 29.05.2018

# data[].attributes.subject
Rozporządzenie EFRR i Fundusz Spójności - 29.05.2018

# data[].attributes.headline
Fundusz na rzecz Sprawiedliwej Transformacji - 14.01.2020

# data[].attributes.subject
Fundusz na rzecz Sprawiedliwej Transformacji - 14.01.2020

# data[].attributes.body
Perspektywa finansowa UE 2021-2027: Jako organizacje możemy i musimy być równorzędnym partnerem.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Rafał Kowalski, portal.ngo.pl: Czy dobrze zrozumiałem, że my tak naprawdę nie mamy w tej chwili wiedzy, na jakim etapie są prace nad Umową Partnerstwa?
Iwona Janicka: - Zasady partnerstwa mówią, że partnerzy społeczni oraz partnerzy reprezentujący społeczeństwo obywatelskie, w tym organizacje pozarządowe powinni być włączane w każdy etap programowania funduszy. Jednak oficjalnie żadnych informacji na ten temat nie mamy. Nie ma ich np. na stronach internetowych. Można mieć do nich dostęp, gdy się jest w jakimś wąskim gremium. Do nas, jako przedstawicieli organizacji pozarządowych docierają szczątkowe informacji od członków Rady Działalności Pożytku Publicznego, którzy zamieszczają je na swoich prywatnych tablicach w mediach społecznościowych. Oficjalnych takich informacji nie ma. Nie dostają ich członkowie i członkinie komitetów monitorujących w regionach, nie dostaję ich jako członkini Komitetu Monitorującego PO Pomoc Techniczna. Formalnie i oficjalnie funkcjonuje na chwilę obecną jeden dokument. Nawet nie ma informacji, jakie konsultacje zostały przeprowadzone.

Oczywiście, gdy poszukamy i spróbujemy wyciągnąć z ministerstw, to coś nam się udaje zdobyć. Ale jednak czymś innym jest oficjalna informacja, a czymś innym coś, co człowiek dostanie "spod lady". Informacje spod lady nie są dla mnie oficjalnymi informacjami, które są otwarte, przejrzyste, dzięki którym każdy ma wiedzę, w jaki sposób może się w te prace włączyć, a to jest dla mnie jedna z podstawowych zasad, które powinny obowiązywać.

Karolina Dreszer-Smalec: - To jest w ogóle pewna bolączka systemu konsultowania dokumentów z organizacjami pozarządowymi. To, kto ma dostęp do wiedzy niestety nierzadko jest wynikiem przypadku.

Natomiast odnośnie Umowy Partnerstwa musimy być ostrożni, ponieważ podczas wspomnianego już przeze mnie spotkania Podkomitetu do spraw Umowy Partnerstwa, jego przewodniczący przedstawiciel organizacji pracodawców bardzo słusznie dopytywał dyrektor jednego z departamentów, która jest odpowiedzialna za przygotowanie tej umowy. Formalnie prosił o udostępnienie tego dokumentu.

W mojej ocenie fakt, że Polska zdecydowała się jeszcze prowadzić negocjacje budżetowe, a konsultacje Umowy Partnerstwa zostały odwołane dwa czy trzy dni przed pierwszym spotkaniem, świadczy o tym, że ten dokument w ogóle nie trafił do nikogo. Na pewno odbywają się rozmowy na jego temat, bo też wydaje się niemożliwym, aby tak ważny i istotny dokument nie był w ogóle procedowany. Ale myślę, że w tej chwili prace toczą się po stronie rządowej. Być może pewne przecieki docierają jakimiś kanałami, jednak nie wydaje mi się, aby ten dokument został pokazany komuś, a inni go nie dostali. Myślę, że nikt go nie dostał. A przez nietransparentną atmosferę wokół tego procesu, pojawiają się pytania. Na przykład, kto nad tym pracuje. Również uważam, że nie jest możliwe, aby całkowicie zawieszono prace nad tym dokumentem, ponieważ on jest bazą wyjściową. Jest kluczowy dla dalszego procesu, więc domniemywam, że te prace trwają, a z uwagi na sytuację związaną z negocjacjami budżetowymi wstrzymano jego publikację.
Magda Dobranowska-Wittels: Rada Działalności Pożytku Publicznego we wrześniu 2019 r. wyznaczyła swoich przedstawicieli do prac w grupach roboczych, które miały wspierać powstawanie programów operacyjnych. Może oni mają wiedzę na temat tego dokumentu?
Iwona Janicka: - Byłam na jednym ze spotkań, które prowadził Maciej Kunysz, przewodniczący zespołu RDPP ds. funduszy. I tam pojawiły takie informacje od ministerstwa i jednocześnie prośba, aby członkowie organizacji pozarządowych się zaangażowali. Z drugiej jednak strony padła też informacja, że członkowie i przedstawiciele organizacji pozarządowych o tych pracach nie wiedzą. Było więc zderzenie dwóch perspektyw.

Karolina Dreszer-Smalec: - W związku z pracami nad programowaniem nowej perspektywy finansowej, w kwietniu 2019 r. zarządzeniem ówczesnego Ministra Inwestycji i Rozwoju, powołano pięć grup roboczych, które miały wspierać pracę nad przygotowaniem programów operacyjnych na lata 2021- 2027. Każdej z grup przypisano jeden z celów tematycznych: Bardziej inteligentna Europa dzięki wspieraniu innowacyjnej i inteligentnej transformacji gospodarczej; Bardziej przyjazna dla środowiska, niskoemisyjna Europa dzięki promowaniu czystej i sprawiedliwej transformacji energetyki, zielonych i niebieskich inwestycji, gospodarki o obiegu zamkniętym, przystosowania się do zmiany klimatu oraz zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem; Lepiej połączona Europa dzięki zwiększeniu mobilności i udoskonaleniu regionalnych połączeń teleinformatycznych; Europa o silniejszym wymiarze społecznym przez wdrażanie Europejskiego filaru praw socjalnych; Europa bliżej obywateli dzięki wspieraniu zrównoważonego i zintegrowanego rozwoju obszarów miejskich, wiejskich i przybrzeżnych w ramach inicjatyw lokalnych.

Na stronie internetowej można znaleźć informacje o spotkaniach tych grup, które się już odbyły, ale jak na razie nie wiadomo, jakie są efekty tych prac.

# data[].attributes.attachment_link.title
Perspektywa finansowa UE 2021-2027: Jako organizacje możemy i musimy być równorzędnym partnerem

# data[].attributes.attachment_link.description
Rafał Kowalski, portal.ngo.pl: Czy dobrze zrozumiałem, że my tak naprawdę nie mamy w tej chwili wiedzy, na jakim etapie są prace nad Umową Partnerstwa? Iwona Janicka: - Zasady partnerstwa mówią, że partnerzy społeczni oraz partnerzy reprezentujący społeczeństwo obywatelskie, w tym organizacje pozarządowe powinni być włączane w każdy etap programowania funduszy.

# data[].attributes.body
21.09.2020 r.
w sprawie realizacji zasady partnerstwa oraz zmniejszenia obciążeń związanych z realizacją projektów finansowanych ze środków Unii Europejskiej przez organizacje pozarządowe

# data[].attributes.headline
Rola wojewódzkich RDPP w programowaniu nowej perspektywy finansowej UE

# data[].attributes.subject
Rola wojewódzkich RDPP w programowaniu nowej perspektywy finansowej UE

# data[].attributes.body
V Ogólnopolskie Święto Rad Działalności Pożytku Publicznego;  27 listopada 2020 r.

# data[].attributes.body
Forum Rozwoju Lokalnego Związku Miast Polskich, 28 stycznia 2021 r.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Związek Miast Polskich w ramach Forum Rozwoju Lokalnego zaprasza na kolejne seminarium z cyklu „ Uruchomienie endogennych potencjałów warunkiem rozwoju małych i średnich miast w Polsce". Cykl seminariów jest realizowany w ramach Programu „Rozwój Lokalny" wdrażanego przez Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej w ramach III edycji Funduszy norweskich i Europejskiego Obszaru Gospodarczego

XV seminarium on-line pt. „Miasto - strefa czystego powietrza? Jak dbać o jakość powietrza - polityka centralna, działania regionalne i lokalne" odbędzie się 28 stycznia br. Pogłębiając tematykę X seminarium FRL „Transformacja miast w kierunku Zielonego Ładu", które odbyło się 22 października ubiegłego roku, na najbliższym spotkaniu przyjrzymy się bliżej kompleksowemu podejściu do ochrony powietrza, w szczególności problematyce niskiej emisji. W trakcie spotkania chcemy przedstawić najnowszą wiedzę oraz dobre praktyki zrealizowane w polskich miastach i regionach, przyczyniające się do poprawy jakości powietrza, jak również działania administracji rządowej w tym zakresie.

Prosimy o rejestrację swojego udziału w seminarium wyłącznie poprzez formularz internetowy https://zwiazekmiastpolskich.clickmeeting.com/seminarium-frl-15/register w terminie do 26 stycznia br. Indywidualny link do udziału w seminarium otrzymacie Państwo mailowo na adres wskazany w formularzu w potwierdzeniu rejestracji.

Seminarium będzie transmitowane na facebook'u, a materiał video zostanie udostępniony na stronie http://www.forum-rozwoju-lokalnego.pl/ oraz na stronie internetowej Związku Miast Polskich

Przypomnijmy, że Forum Rozwoju Lokalnego to uruchomiona przez ZMP otwarta platforma samorządowo-rządowo-eksperckiej debaty oraz zintegrowany pakiet działań służących promocji podejścia oraz narzędzi zrównoważonego i endogennego rozwoju lokalnego.

Więcej informacji na temat koncepcji FRL: http://www.miasta.pl/aktualnosci/wyzwania-demograficzne-dla-malych-i-srednich-miast-zapis-wideo-i-prezentacje.
Materiały z dotychczasowych seminariów dostępne są na stronie http://www.forum-rozwoju-lokalnego.pl/.

# data[].attributes.attachment_link.description
Związek Miast Polskich w ramach Forum Rozwoju Lokalnego zaprasza na kolejne seminarium z cyklu „ Uruchomienie endogennych potencjałów warunkiem rozwoju małych i średnich miast w Polsce". Cykl seminariów jest realizowany w ramach Programu „Rozwój Lokalny" wdrażanego przez Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej w ramach III edycji Funduszy norweskich i Europejskiego Obszaru Gospodarczego XV seminarium on-line pt.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Fundacja Widziani rozpoczyna proces walidacyjny dla kwalifikacji "Wdrażanie dostępności w organizacji". Pierwsza walidacja odbędzie się 26 stycznia 2021r. na platformie ZOOM.

Proces rejestracji online uruchomiony zostanie na początku stycznia. Z początkiem roku zorganizowane zostanie również webinarium z udziałem doradcy walidacyjnego, na którym eksperci odpowiedzą na pytania kandydatów zainteresowanych zdobyciem nowej kwalifikacji.

Z kolei 19 stycznia odbędzie się pierwsza konferencja Forum Koordynatorów i Koordynatorek Dostępności.

Tymczasem prezentujemy Poradnik dla kandydata na koordynatora/koordynatorkę do spraw dostępności w organizacji. Można dowiedzieć się z niego m.in.:

do kogo jest adresowana kwalifikacja?

jak przygotować się do walidacji?

jakie dokumenty skompletować?

jakie umiejętności należy posiadać przystępując do walidacji?

jakie są koszty?

Pytania dotyczące kwalifikacji można kierować na specjalną skrzynkę kwalifikacje@widzialni.org.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
dotacje dla małych i średnich przedsiębiorstw

# data[].attributes.attachment_link.description
Fundacja Widziani rozpoczyna proces walidacyjny dla kwalifikacji "Wdrażanie dostępności w organizacji". Pierwsza walidacja odbędzie się 26 stycznia 2021r. na platformie ZOOM. Proces rejestracji online uruchomiony zostanie na początku stycznia. Z początkiem roku zorganizowane zostanie również webinarium z udziałem doradcy walidacyjnego, na którym eksperci odpowiedzą na pytania kandydatów zainteresowanych zdobyciem nowej kwalifikacji.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zaproszenie na konferencję

Zapraszamy do udziału w konferencji on-line pt. "Forum Koordynatorów i Koordynatorek dostępności". Wydarzenie odbędzie się 19.01.2021 w godz. 09.00-13.30 za pośrednictwem platformy ZOOM.

Podczas konferencji omówimy najważniejsze zadania koordynatora dostępności wynikające z ustawy. Specjaliści podzielą się wiedzą z obszaru cyfrowego, architektonicznego oraz prawnego. Na koniec zaprezentujemy instytucje, które kompleksowo wdrażają dostępność w swoich organizacjach.

Agenda:

9.00 Przywitanie - Agnieszka Parol, Roluj wykluczeNIE i Artur Marcinkowski, Fundacja Widzialni

9.10 - 9.25 Obowiązki koordynatora w świetle ustawy o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami - Przemysław Herman, Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej

9.25 - 9.45 Jak zbudować plan wdrażania dostępności i jak przygotować sprawozdanie? - Tomasz Hupało, Urząd Komunikacji Elektronicznej

9.45 - 10.00 Kwalifikacja - Wdrażanie dostępności w organizacji - Artur Marcinkowski, Fundacja Widzialni

10.00 - 10.20 Ustawa o dostępności cyfrowej - Co koordynator/ka wiedzieć powinni? - Adam Pietrasiewicz, Cyfryzacja KPRM

10.20 - 10.40 Sprawdzenie dostępności strony internetowej, minimum dla koordynatora i koordynatorki - Przemysław Marcinkowski, Fundacja Widzialni

10.40 - 10.50 Przerwa

10.50 - 11.05 Jak stworzyć deklarację dostępności? - Stefan Wajda, Pracownia Dostępności Cyfrowej. LepszyWeb.pl

11.05 - 11.20 Jak przygotować dostępny, prosty dokument cyfrowy? - Marcin Luboń, Fundacja Widzialni

11.20 - 11.40 O audycie architektonicznym dla koordynatorów i koordynatorek - Kamil Kowalski, Fundacja Integracja

11.40 - 11.55 Jak komunikować w sposób dostępny - Anna Żórawska, Fundacja Kultury bez Barier

11.55 - 12.15 Dostępne ścieżki ewakuacyjne - Maciej Augustyniak, Fundacja Polska Bez Barier

12.15 - 12.30 Jak zorganizować dostępne wydarzenie online? - Monika Szczygielska, Dostępni.eu

12.30 - 12.40 Przerwa

12.40 - 13.00 Case study - Donata Kończyk, Urząd m.st. Warszawy

13.00 - 13.20 Case study - Koordynatorka dostępności jako ośmiornica. Państwowa instytucja a nieformalny kolektyw - Katarzyna Mądrzycka-Adamczyk - Muzeum Sztuki w Łodzi

13.20 - 13.30 Podsumowanie i zakończenie - Agnieszka Parol i Artur Marcinkowski

Dostępność konferencji

Zapewniamy: tłumaczenie na Polski Język Migowy oraz napisy na żywo.

Partnerzy:

Grafika dwóch osób, kobieta trzyma w ręce laptopa. Napis Konferencja Forum koordynatorów i koordynatorek

# data[].attributes.attachment_link.description
Zaproszenie na konferencję Zapraszamy do udziału w konferencji on-line pt. "Forum Koordynatorów i Koordynatorek dostępności". Wydarzenie odbędzie się 19.01.2021 w godz. 09.00-13.30 za pośrednictwem platformy ZOOM. Podczas konferencji omówimy najważniejsze zadania koordynatora dostępności wynikające z ustawy. Specjaliści podzielą się wiedzą z obszaru cyfrowego, architektonicznego oraz prawnego.

# data[].attributes.body
Poradnik koordynatorów/-ek dostępności

# data[].attributes.headline
Wieści z regionów wrzucamy na drugiego padleta:

# data[].attributes.subject
Wieści z regionów wrzucamy na drugiego padleta:

# data[].attributes.body
https://padlet.com/OFOP/wiescizregionow

# data[].attributes.headline
Zalecenia dla państw członkowskich w sprawie ich planów strategicznych dot. wspólnej polityki rolnej (WPR)

# data[].attributes.subject
Zalecenia dla państw członkowskich w sprawie ich planów strategicznych dot. wspólnej polityki rolnej (WPR)

# data[].attributes.body
18 grudnia 2020

# data[].attributes.body
w sprawie WPR celem realizacji Europejskiego Zielonego Ładu, 18 grudnia 2020 (wersja w j. angielskim)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Brussels, 18.12.2020

SWD(2020) 389 final

COMMISSION STAFF WORKING DOCUMENT

Commission recommendation for Poland's CAP strategic plan

Accompanying the document

COMMUNICATION FROM THE COMMISSION TO THE EUROPEAN PARLIAMENT, THE COUNCIL, THE EUROPEAN ECONOMIC AND SOCIAL COMMITTEE AND THE COMMITTEE OF THE REGIONS

Recommendations to the Member States as regards their strategic plan for the Common Agricultural Policy

{COM(2020) 846 final} - {SWD(2020) 367 final} - {SWD(2020) 368 final} - {SWD(2020) 369 final} - {SWD(2020) 370 final} - {SWD(2020) 371 final} - {SWD(2020) 372 final} - {SWD(2020) 373 final} - {SWD(2020) 374 final} - {SWD(2020) 375 final} - {SWD(2020) 376 final} - {SWD(2020) 377 final} - {SWD(2020) 379 final} - {SWD(2020) 384 final} - {SWD(2020) 385 final} - {SWD(2020) 386 final} - {SWD(2020) 387 final} - {SWD(2020) 388 final} - {SWD(2020) 390 final} - {SWD(2020) 391 final} - {SWD(2020) 392 final} - {SWD(2020) 393 final} - {SWD(2020) 394 final} - {SWD(2020) 395 final} - {SWD(2020) 396 final} - {SWD(2020) 397 final} - {SWD(2020) 398 final}

Over time, Poland has become an important part of the internal market, contributing to the EUagri-food sector's position on the global market. However, a significant proportion of farms are managed by farmers aged 55 and older that have no prospects of passing them down to the next generation. Many farmers are also on low income and depend on direct payments. Increasing farms' profitability, income and productivity are key challenges, as is generational renewal.

The agricultural factor income by working unit differs widely between different farm sizes, agricultural sectors and regions, partly due to historical differences between regions in Poland. Policy measures need to take into account both the characteristics of regional food systems and the different types of farms.

Due to a dependency on exports and increasing exposure to the effects of climate change, farm incomes strongly fluctuate. Risk management instruments and strategies therefore need to be put in place to improve farms' resilience to climate, environmental and socio-economic impacts.

The very dynamic growth of the processing and retail sectors stimulates the growth of agricultural production, but at the same time leads to a weaker bargaining position for the primary producers. Farmers should be encouraged to create opportunities to obtain a higher premium for their products, through e.g.: cooperation, better knowledge exchange, use of new technologies and innovations, increased connectivity of producers in rural areas, strengthening of food value chains (including short supply chains particularly for small farms and quality products), or use of targeted financial instruments.

It is important that Poland engage in the digital transition of the farming sector by making good use of the EU's technological capacity in satellite observation, precision farming, geolocation services, autonomous farm machinery, drones, etc., to better monitor and optimise agricultural production processes and the CAP implementation.

Data from recent years as well as medium-term projections show an increasing trend for non-carbon dioxide (CO2) emissions from agriculture. This includes soils that account for half of the emissions, as well as stagnating CO2 removal in the land use, land use change and forestry (LULUCF) sectors. The relatively high emission intensity of the livestock sector (enteric fermentation) and significant energy consumption of the agricultural and forestry sectors are also areas of concern. At the same time, production of renewable energy remains underexploited in terms of energy per livestock unit.

A related concern is the quality of soils in Poland given their relatively low mean organic carbon content, even though the country has a relatively high coverage of peat and peat-topped soils.

In contrast to the EU average, the total area under organic farming in Poland has been steadily decreasing in recent years. While it is clear that this trend must be reversed, other elements of the food supply chain - the processing and the retail sector - need also be considered to improve market outlets for the products. Poland is a country with comparatively higher share of areas farmed with low input intensity, Nevertheless, biodiversity in its agricultural areas is facing challenges as reflected in the downward trend of the farmland bird index, the unfavourable conservation status of the majority of grassland habitats and substantial regional differences in the diversity and density of landscape features.

Water availability is a vital problem, caused partially by the weak water retention capacity in the Polish agriculture, exacerbated by the changing climate. As regards water quality, regional surpluses of nitrogen and phosphorus from the use of animal manure may lead to pollution of ground and surface waters and increasing eutrophication of the Baltic Sea.

Improving the vitality and attractiveness of rural areas requires investments in rural infrastructure, especially next-generation broadband coverage.

The efforts to promote generational renewal and strengthen social fabric in rural areas should be continued. Though Poland still has a high share of young farmers compared to other Member States, that share is decreasing. It is complex for young farmers and newcomers to start farming, due to constraints on farm succession and access to land. Adressing these issues through specific financial and technical support as well as provision of advisory services and training is important.

Careful consideration of the specific needs of women in agriculture and rural areas is needed in order to ensure gender equality and close the gender gap in employment, pay, pensions and decision making.

Ensuring the protection of agricultural workers, especially the precarious, seasonal and undeclared ones, will play a major role in upholding the rights enshrined in EU laws that are central to a fair EU food system envisaged by the Farm to Fork Strategy.

Small and medium sized enterprises are becoming more prevalent in rural areas but there are regional disparities. The population in rural areas is shrinking slightly and getting older and the poverty rate is steadily decreasing. To address the age misbalance in rural areas and in the agricultural sector, investment is needed to attract young people and to ensure basic services for the ageing population. It is crucial to bridge the urban-rural divide in terms of digital infrastructure coverage and of basic digital skills. Considerable effort is needed to reach the objective of 100% fast broadband coverage by 2025.

The potential of rural areas for developing the bioeconomy is not sufficiently met, for example the use of biomass from agriculture and forestry (such as woody biomass or crop-derived products) to produce materials. The turnover per person employed in the agricultural bioeconomy is less than half of the EU27 average.

In terms of animal welfare, the persistence of docking of pigs' tails signals the still inadequate conditions on farms that usually motivate this banned practice. Another area of concern is the overreliance on antimicrobials in livestock farming, the sales of which are above EU average. Similarly, biosecurity needs to be stepped up in view of the high risks associated with the presence of African swine fever (ASF).

A wide range of training and advisory services are available to all stakeholders. Further involvement and integration of public and private advisors within the AKIS is however needed. Cooperation between advisors could be improved by addressing the fragmentation of advisors, and by improving the motivation, skills and openness to new subjects and types of advice. Advisory services need to be diversified and tailored to small farmers business development needs and to new production systems. The European Innovation Partnership could be further strengthened and diversified.

Poland uses mostly traditional digital infrastructure and technologies in agriculture. Poland ranked 23rd out of 28 EU Member States in the Digital Economy and Society Index (DESI) 2020. However, steady digital growth in terms of connectivity, human capital, use of internet services, integration of digital technology and digital public services is taking place.

To address the above interconnected economic, environmental/climate and social challenges- the Commission considers that the Polish CAP Strategic Plan needs to focus its priorities and concentrate its interventions on the following points, while adequately taking into account the high territorial diversity of the Polish agriculture and rural areas:

Foster a smart, resilient and diversified agricultural sector ensuring food security

Improving the viability of farms through ensuring a fairer and better targeting of income support by reducing income gaps between different farm sizes (in particular in favour of smaller-sized farms) and territories of the country by applying, for example, the complementary redistributive income support for sustainability and the reduction of payments .

Bolster environmental care and climate action and to contribute to the environmental- and climate-related objectives of the Union

Continuing efforts to reduce net emissions from agriculture by focusing on reducing emissions related to fertilizer use on soils and avoiding carbon release from organic soils, including peatlands, and on better livestock management (ruminants), especially by adapting feeding strategies so that to reduce emissions from enteric fermentation in line with the EU Methane Strategy. The role of forest in carbon removal must also be improved through sustainable forest management (e.g. changes in management intensity, hardwood/softwood species mix), enhanced multifunctionality, a greater reliance on agro-forestry, afforestation and improved forest resilience to climate change . The latter cannot be achieved without safeguarding forest biodiversity through protection and restoration of its valuable habitats. Where relevant, carbon farming approaches should be pursued.

Strengthen the socio-economic fabric of rural areas and address societal demands

Contribute to the achievement of the EU Green Deal target on antimicrobials by putting in place sizeable efforts to significantly reduce the use of antimicrobials in farming, considering that the figures indicate sales of antimicrobials above the EU average. Poland is encouraged to use all available tools, including instruments under the CAP, to support the farmers e.g. by promoting best practices on reduced and prudent use of antimicrobials, together with improved livestock management, biosecurity, infection prevention and control.

Fostering and sharing of knowledge, innovation and digitalisation in agriculture and rural areas, and encouraging their uptake

Contribute to the EU Green Deal target on broadband by further developing broadband networks to help overcome connectivity gaps in the rural and remote areas. In parallel, invest in digital skills development. In doing so it will be important to ensure synergies and complementarities among the EU and national funds.

Invest in a well developed AKIS and further integration of information, knowledge, advice, innovation and digital skills , by supporting better links between public and private advisors and investing in their training and skills. Advisory services should be prepared to respond to the growing information needs of farms (including small farms) regarding economic, environmental as well as social aspects, and able to provide innovation support.

Agriculture in Poland has always been an important part of the country's economy. In most areas, soil and climatic conditions have favored a mixed type of farming. However, climate change increasingly puts agriculture at risk and forces adaptation, for example to ensure water availability. In spite of the fact that very large farm holdings exist in parts of Poland, agriculture continues to have a fragmented structure, with a dominant share of small and medium-sized family farms.

Rural areas in Poland are diverse and face quite different socio-economic conditions. They host about 35% of the national population and create around a quarter of the national gross domestic product (GDP).

The average factor income is only about a third of the EU average over the same period (around EUR 7 000 in last years), but this ratio has been increasing over the years . On average, Direct Payments (DP) form about 29% of the factor income in 2018 for the entire farming population. Considering only the professional farms in the Farm Accountancy Data Network (which is closer to the actual figure of direct payment beneficiaries), direct payments account for 40% of agricultural factor income. Payments under the rural development programme (excluding investment support) cover an additional 6% . This support thus remains low in comparison to direct payments, but is important in some areas, for example grazing livestock. In 2017, 20% of the beneficiaries farmed 66% of the land and received 70% of direct payments .

Agricultural factor income per worker has large differences between different farm sizes, agricultural sectors and regions . It increases with farm physical size up to 200 hectares, but then declines beyond 500 hectares. Meanwhile, the level of direct payments per hectare increases up to 30 hectares and then decreases . This is a result of the redistributive payment. However, the differentiation of direct payment per hectare is still relatively low and there are still important differences in income by working unit between small to medium farms on one hand, and large farms on the other hand. Income by working unit tends to be higher for the largest economic farm sizes . Among a total of 1.4 million farms in Poland, 1.3 million are beneficiaries of direct payments . Income by working unit is the highest for the granivores and dairy sectors . Most sectors see fluctuations in income over time (in particular in cereals ) except granivores encountering a significant and steady increase. However, this is due to stable and strong improvement of incomes of poultry farm compensating fluctuations of pig farm incomes . The income by working unit is much lower in mountain Areas facing Natural Constraints (ANC) (nearly 4 000 EUR) compared to other areas (over 6 000 EUR) whereas the total support per hectare is higher in mountain .

Beneficiaries, area and direct payments by physical farm size

Among other reasons, due to dependency on exports ( see analysis in paragraph 2.2 ) and climatic risks ( low level of precipitation and groundwater in Poland, see analysis in paragraphs 2.4 and 2.5 ), farm incomes strongly fluctuate. This leads to the need to deploy risk management instruments and strategies . In Poland, farmers receiving direct payments are obliged to insure at least half of their utilised agricultural area. Yet, since the scheme was introduced in 2005, only about 24 % of the utilised agricultural area is under crop insurance (and about 11 % of the Polish farms) . XI

Source: CATS control data, claim year 2017

Non-agricultural secondary

Agricultural services output

Cost and revenue structure of agricultural income (real prices in million EUR) in Poland

The total number of farms decreased between 2005 and 2016 from about 2.5 million to 1.4 million farms XIV . The average farm size has increased from 6 to 10 hectares in the same time period. However, farms below 5 ha are still the largest group (52 %) of agricultural holdings . In addition, the agricultural area declined in the same time from 15.9 million hectares in 2005 to 14.4 million hectares in 2016. The decline is mainly caused by a decline in arable land. Livestock numbers are declining, between 2007 and 2016 from about 10.6 million to 9.4 million livestock units (LU). The livestock density (calculated as total number of livestock units/total utilised agricultural area) has remained relatively stable at around 0.66 LU/ha. The agricultural area of extensive grazing (area under grazing livestock production below 1 LU/ha of forage area) increased between 2005 and 2013 from 10% to 12% of the total UAA XV .The integration of the Polish economy into European and international markets led to trade, capital and knowledge flows that increased the transfer of innovation to the agri-food sector. However, the overall level of innovation in agriculture is still quite low (small share of certified seed, small share of digital and precision farming) as well as low investment efforts in research XVI and development.

The position of farmers in the supply chain (expressed in share of the value added) slightly increased between 2008 and 2013. However, this changed after 2013 and the share of farmers has decreased since. Nevertheless, the share of the value added that goes to farmers at 37.9% in 2016 is still higher in Poland than the EU-average, though this does not translate directly into a stronger position of Polish farmers in the food chain. This is caused by specific structure of Polish food market - a huge proportion of farm products are not or little transformed. One of the possible ways to strengthen the position of farmers is to shorten the supply chains. This offers in particular opportunities for small farms and for farms producing quality products. Such short supply chains are, at present, little developed in Poland. Among others, this is linked to the relatively recent introduction of a legal framework in this area as well as little (but growing) knowledge and appreciation of this form of selling by both farmers and consumers . Another possibility to add value is to use EU quality schemes by developing and marketing products with geographical indications.

In Poland, the number of recognised Producer Organisations (POs) equals 287 (in 2017), only 8% of the overall EU number of POs. At the end of 2017, about 250 POs fruit and vegetable were registered in Poland, associating approximately 7,000 growers; however, very few implement EU-funded operational programmes . Comparing this number to the total number fruit and vegetable growers (around 253 000), only around 3 % of fruit and vegetable producers were members of recognised POs in 2017, which is low for these - often perishable - products. In addition, Poland, the biggest apple producing Member State in the EU (on average 30% of EU production) faces a structural overproduction, aggravated by the 2014 Russian embargo (loss of an important market for the "Idared" variety (20 % of Polish production)) .

Food and beverage manufacturing

% for primary producers (right axis)

Food and beverage distribution

% for primary producers - EU-27

Food and beverage consumer services

Value added for primary producers in the food chain in Poland (in million EUR)

The very low level of membership in the different types of producer organisations, cooperatives, inter branch organisations and other groupings is still highly influenced by the history (forced collective state owned farms). Nevertheless, the bottom-up cooperative initiatives would be helpful for farmers in gaining the position in the value chain leading also to more efficient management of supply and reduce food loss and waste.

Source: EUROSTAT

When compared with data from 1990, Poland shows a higher decrease in non-CO2 GHG emissions from agriculture than the average for EU: in 2018 GHG emissions from agriculture were lower by 32% compared to the reduction rate of 21% for the EU. However, much of reductions took place before mid-2000s. Emissions from agriculture in the last years are increasing at a higher rate than the EU-27 average.

T he share of permanent grassland in UAA of 21-22% has been stable since 2000 and remains below EU average of 31%. This share is some 19% for areas under the direct payment system . Poland's coverage with forest area is 31% of the territory, below the EU average (40%, 45% if other wooded land is included) . Peatlands cover 9.6% of soils in Poland . According to estimates, significant reductions of agricultural greenhouse emissions could be obtained through rewetting of such agricultural land.

EU-27 % of agriculture (incl. Emissions from cropland and grassland) in total GHG emissions (incl. LULUCF)

% of agriculture (incl. emissions from cropland and grassland) in total GHG emissions (incl. LULUCF)

% of agriculture in total GHG emissions (exc. LULUCF)

Total Greenhouse gas emissions from agriculture (including and excluding LULUCF) in Poland (in million tonnes of CO 2 equivalents)

Concerning the Land Use, Land Use Change and Forestry (LULUCF) sector, in the period 1990-2018 the emission covered within scope of land use and forestry increased more significantly than the EU average : increase by +12.4% in Poland compared to 3.1% in the EU. However, LULUCF removals decreased by 15.6% between 2013 and 2018 . The most significant sink - forest - increased removals by 7% over the same period although also experienced substantial inter-annual fluctuations; cropland emissions thus halved these removals while of grassland is close to a sink of CO2 . XXXI

Source: European Environmental Agency. As in EUROSTAT [ ]

In terms of climate adaptation, like other countries in the continental region of the EU, Poland faces changing weather patterns (wetter and warmer winters and hotter, drier summers), and increasing risk of soil erosion. This makes Poland's agriculture vulnerable to higher yield variability, increased heat stress for dairy cows, and risks of new and more pest and disease outbreaks or weeds due to higher temperatures and a longer growing season. In contrast, opportunities could come from new crops or varieties, the longer vegetation period's positive impact on grasslands and tuber crops and reduction of moisture loving pathogens . Increasing resilience to climate change by stepping up climate adaptation measures would entail relying in particular on the application of soil health enhancing practices, and appropriate management of woodland, forestry, floodplains (breaching or removing of embankments or set-back embankments), and drainage (blocking drainage ditches and tile drains).

Poland's National Energy and Climate Plan (NECP) , independent of the current and planned policies and measures, projects by 2040 an increase by some 5% of agricultural emissions and a further reduction by half of LULUCF removals. In particular, while in both cases the emissions from enteric fermentation are expected to decrease, emissions from soil and manure would increase, the latter substantially. The NECP does not specifically provide for peatlands/wetlands despite these being significant in area in Poland.

Maintaining and if possible increasing forest areas is one of the objectives referred to in the NECP, which also foresees the progress in sustainable forestry management through increasing the part of forest area, from the current 96% to 99%, with forest management plans.

The NECP has set a target of 21-23% renewable energy sources' share in energy consumption in 2030, conditioning the 23% target on additional EU funds, including for a just transition.

Ammonia ( NH 3 ) emissions from agriculture in Poland decreased from 340 ktonnes in 1995 to 304 ktonnes in 2005 and 260 ktonnes in 2016. However, emissions have been on the upward trend since 2015 reaching almost 299 ktonnes in 2018 . As the contributions of other sectors (waste and transport) to the overall NH 3 emissions decrease, the part of agricultural sector in the overall NH 3 emissions proportionally increases. In 2018, agriculture was responsible for 94 % of all NH 3 emissions in Poland (EU-28: 93%). Livestock is responsible for 76% (EU-28: 73%) of all agriculture-related NH 3 emissions while crops for the remaining 24% (EU-28: 23%). A substantial part of the NH 3 emissions in Poland agriculture comes from the use of inorganic fertilisers (21.5%), dairy cattle sector (12%), pork sector (10.4%), and non-dairy cattle sector (7.5%). Despite the reductions achieved to date, according to Commission assessment , Poland is considered to be at high-risk of non-compliance with the ammonia reduction commitments established by the NEC Directive (1% for any year for 2020-2029 and 17% for any year from 2030 against the 2005 baseline).

The state of soil in Poland raises some challenges for agriculture . The quality of the soil expressed in terms of content of organic carbon is rather low considering that the mean organic carbon content figure is 21.9 g per kg of soil compared to the EU-28 average of 43.1g/kg. On the other hand, peatland share is close to 10% (9.7%) (see also point 2.4). Poland does not suffer from a pronounced problem with erosion: 1.4% of agricultural area is affected by moderate to severe water erosion (EU-27: 7.0%) while losing about 1 tonne of soil per hectare annually compared to EU-27: 2.5 tonnes . The highest level of soil loss is observed in the southern mountainous fringes of the country. However, in 2016, 95% of tillable area was under conventional tillage, and 45% of arable land was left without soil cover during the winter months. More sustainable management practices would be beneficial to improve soil quality and decrease surface run-off.

The nitrogen surplus in Poland increased in the period 1995-2017 from 33 to 48 kg/N/ha/year and since mid-2010s has remained similar to the EU average: the 4-year average for Poland has reached 45kg N/ha/year compared to the EU-27 46.5 kg N/ha/year . While the phosphorus surplus increased between 1995 and 2006, since 2006 there is the downward trend with the surplus of 1 kg/P/ha/year in 2016 and in 2017, though it is above EU average (0.5 kg P/ha/year) .

Poland is one of the Member States where the use of nitrogen and phosphorous originating from animal manure decreased in 2012-2014 by more than 5% compared to 2008-2011 . Polish agriculture is also characterized by a rather low livestock density per ha: 0.66 LU/ha (the 13th highest density in the EU-27 ).

The share of irrigated area in the total is very limited, in 2016 it reached 0.92% (increase from 0.32% in 2013) of the utilised agricultural area . However, between 2010 and 2016 the share of irrigated area in Poland increased by 191%, the second highest augmentation in the EU . Irrigation in agriculture represents 0.8% of the total water abstraction .

Potential surplus of phosphorus on agricultural land (in kg P/ha/year)

Potential surplus of nitrogen on agricultural land (in kg N/ha/year)

Potential surplus of N and P on agricultural land in Poland

In 2017, 10% of Poland's agricultural land was under rural development contracts to improve water management LVIII .

Source: EUROSTAT [aei_pr_gnb]

The status of valuable habitats protected under Habitats Directive is expressed in an indicator on "conservation status of agricultural habitats" (grassland). In Poland, based on data for 2013-2018, 45% of grassland habitats were in unfavourable-inadequate status , 40% in unfavourable- bad , and only 15% is in favourable conservation status (which is below the EU-27 average) . According to the reporting on the conservation status and trends of species and habitats under the EU Habitats Directive, agriculture was identified as the main and first pressure and threat (47% and 49% respectively affected by agriculture) for species and as the fifth pressure and threat in case of habitats (29% and 24% respectively affected by agriculture) .

Intensification of farming management, land abandonment, pollution, modifications in hydrological systems such as drainage and expansion of invasive species are main agriculture-related threats responsible for the worsening of biodiversity status.

Polish agricultural landscape is characterised by substantial regional differences. As far as landscape features' density is concerned, in Poland, the average number of linear landscape elements is similar to the EU average with a higher average number in the southeast than in the north and northwest. However, fallow land occupies much smaller area of the agricultural land in Poland compared to the EU average (1.7% of UAA and 4.1% respectively) . The density of hedges in Poland is very diverse depending on a region . In majority of the country it is either between 0.3-05 (8 regions) or 0.5- and 0.7 (6 regions) . Based on the 2012 Lucas survey, which established the EU-27 landscape diversity index at 0.7, Poland has a large variation in landscape diversity and landscape features' density. Only 4 regions scored below the EU average. The variation in landscape diversity for Poland was between 0.6-0.8 (with only 5 other Member States having a higher variation) .

Poland activated three landscape features in the context of rules on conditionality linked to EU support, which guarantee a way of maintaining them: ponds, ditches and isolated trees. Under 'green' EU direct support, Poland activated a broad range of productive and non-productive areas/features that could count for the purpose of Ecological Focus Area obligation, however in terms of uptake, landscape features represent some 0.08% of arable land under obligation (EU: 0.23%, 2019). This limited number should be considered in the light of the continuing regionalised concentration of production. Creation of large-area farms specialised in few crops risks further decreasing the landscape diversity through removing the landscape features, which negatively impacts biodiversity.

In 2017, there was almost the same proportion of land managed by farms with low and high input intensity per ha: 33.5% against 32.4% respectively with the figures showing a stability in the trend over the last years. These figures slightly differ from the EU-27 averages: 36% for high input and 27% for low input intensity . TThe size of the agricultural area covered by high nature value farming in 2012 was below the average for the EU-28 at 22.7% of the Polish agricultural area, compared to 32.3% for the EU-28 .

Poland's network of NATURA 2000 sites accounts for almost 20% (19.6%) of its territory, which is slightly above the EU average (18%). These sites include 35% of Poland forest area and 11% of agricultural area (averages for the EU are 30% and 11% respectively).To improve biodiversity, only 9% of land is under contracts to improve biodiversity and/or landscapes in Poland in 2017 compared with 15% for the entire EU .The total area under organic farming in Poland shows a regular downward trend since 2013 with a particularly quick drop since 2015. In 2018, organic farming covered close to 485 000 ha which represents 3.3% of the total utilised agricultural area . This was well below the increasing share of agricultural land under organic farming in the EU-27 (8%). A small increase of the area under conversion to organic farming can be noted in the last years which however has to be seen in the context of a parallel decrease of the certified area .

% of area under organic farming in the EU-27

% of agricultural area under organic farming in PL

Hectares under organic farming in PL

Area under organic farming in Poland

Source: EUROSTAT [org_cropar_h1 and org_cropar]

Source: DG AGRI based on Eurostat and JRC based on LUCAS survey.

* Linear elements considered here: Grass margins, shrub margins, single trees bushes, lines of trees, hedges and ditches. This estimation is to be taken with caution because of methodological caveats.

Instructions: Using the length of the text box, draft a short analysis on the state of play for cross-cutting objective . For each of the specific objectives it could address the different elements identified in the toolkit by the specific objectives :

Functioning of the Agricultural Knowledge and Innovation Systems (AKISs) and related structures, relevant document to consult:

Other relevant aspects in the context of the CO , notably the availability and use of innovative organisational solutions/structures (e.g. knowledge exchange groups such as the EIP Operational groups), digital infrastructure and new technologies (e.g. precision agriculture, artificial intelligence, smart villages), and the preparedness in terms of skills or access to training

This section could include analysis and followed by recommendations in relation to implementation of IACS and LPIS . It could also be considered to add considerations in relation to simplicity of implementation of the policy and the Strategic Plan.]

Poland has the third highest share of young farmers in the total number of farm managers (10.2% compared to EU average of 5.1%). However, similar to the EU-trend, the share of young farm managers has decreased between 2010 and 2016. Since 2010, the share of young farmers in the total farming population has decreased by over 1% . The ratio of young managers to elderly is the second EU highest (0.27 compared to EU average of 0.09) .

Since 2014, farm managers under 35 years have an agricultural income comparable to the average even though the average economic farm size in Poland is the highest in the age class of 25 to 34 years old. It is complex for young farmers and newcomers to set up because there are constraints on farm succession and access to land : despite relatively high availability of land, it is not always fit for business development as land is very fragmented.

In terms of CAP support for young farmers, Poland spent 63.4 MEUR, or 1.9% of its direct payments on the young farmer payment in 2018. Under its rural development programme 2014-2020, an envelope of 718 MEUR (5.3 % of the total budget) has been allocated to provide support for the installation of young farmers.

Evidence suggests these CAP aids have a positive impact upon generational renewal in agriculture, supporting incomes, performance and employment, but especially when combined with advisory and technical assessment support.

Share of farm managers below 35 years - EU-27

Share of male farm managers below 35 years

Share of female farm managers < 35 years

Ratio < 35 y.o />= 55 y.o. (right axis)

Share of farm managers < 35 years by gender in Poland

An increase in the development of small and medium sized farms is observed in rural areas but there are regional disparities . The highest growth occurs in areas near to cities and it is also much higher in the Western part of the country than in the eastern regions. To support this development, attractiveness of rural areas and improved infrastructures are keys (road, internet access etc.): In 2016, 81 174 businesses were created in rural areas . LXXVI

Source: EUROSTAT

In 2019, 35.8% of population was living in predominately rural areas (compared to EU-27 average of 20.8%) . While the rural population is only slightly shrinking (-1% since 2015) there is an important ageing issue, the ageing group above 65 years has increased by 13% since 2015. As regards the rural population density, a little decline (from 86 to 84 inhabitants per km 2 in 2013 and 2016, respectively) is observed .

In rural areas, there is a visible and constant decrease (from 15.3% in 2013, to 9.6% in 2019) of young people (aged 15-24) who are neither in employment, nor in education/training.

The GDP per capita in purchasing power standard compared to EU-27 average in rural areas is stable over the recent years being around 50%. As regards tourism infrastructure in rural areas, the situation is also stable over recent years (2014-2018) and is around 320 thousand bed places (which is more than 40% of total bed places in Poland) .

The turnover from the bioeconomy has increased from EUR 82.9 billion in 2009 to EUR 115.1 billion in 2015; the main contributing sectors being: Food, beverage and tobacco (51%), Agriculture (19%), Wood products and furniture (11%), while the Forestry accounted for 5%. The bioeconomy employment over the same period has been decreasing from 2.91 million persons to 2.62 million. The turnover per person employed in the agriculture bioeconomy is less than half of EU27 average (18 000 EUR and 45 000 EUR, respectively) .

In terms of placing on the market of plant protection products, despite improvements, Poland's delays in assessments for approval or renewal of active substances and authorisations of plant protection products remains a matter of concern.

Harmonised Risk Indicator 1 for pesticides in Poland

(2011-2013 = 100)

Sales of veterinary antimicrobial agents marketed mainly for food-producing animals in Poland

On consumption trends, one third of the population in Poland indicates not to include fruit and vegetables in their daily diet (EU: 36%) XCIX . The proportion of obese persons in the population (almost 17%, 2017 data) is above EU average (15%). The share of overweight (56%) and pre-obese (39%) persons has been on an increase in the 2008-2017 period . Poland has a very high burden from non-communicable diseases due to dietary risk factors expressed as Disability Adjusted Life Year (DALYs) per 100 000 population attributable to diet C . This DALY value is influenced by a number of dietary factors. Efforts should focus on shifting towards healthy sustainable diets, in line with national recommendations, in order to contribute to reducing rates of overweight, obesity and the incidence of non-communicable diseases while simultaneously improving the overall environmental impact of the food system. This would include moving to a more plant based diet with less red meat and more fruits and vegetables, whole grains, legumes, nuts and seeds. CI

Source: DG AGRI after ESVAC, Source: EUROSTAT [aei_hri]
Tenth ESVAC Report (2020)

2.10 Cross-cutting objective on knowledge, innovation and digitalisation

Knowledge and innovation have a key role to play in helping the farmers and rural communities meet the challenges of today and tomorrow. A well-functioning AKIS should deliver knowledge flows between its actors responding to the growing information needs of farmers, to achieve the CAP objectives. AKIS covers not only "Agriculture" but also other rural activities related to the landscape, environment, climate, biodiversity, food and non-food systems.

There is untapped potential of the AKIS structure in Poland, characterised as strong and relatively well integrated, for better creation and dissemination of knowledge . There is a wide range of training and advisory services available for farmers, offered by public advisory centres, agricultural chambers and private advisory companies.

Among them, decentralized public agricultural advisory is playing a dominant role. It is available for all farmers and implemented by 16 Regional Agricultural Advisory Centres (WODR) supported by the Agricultural Advisory Centre (CDR) in Brwinow. Since 2006, the number of full-time posts in provincial advisory centres has declined . There is too weak integration and cooperation between providers of advisory services and still a need to develop back office for all advisors. Advisory services need to be diversified and tailored to the requirements of small farmers regarding business developments and new production systems .

The EIP-AGRI Network in Poland is coordinated by the CDR in Brwinow. This set-up provides greater organisational potential and ensures the operational groups are anchored in a nationwide structure, with experienced and impartial staff and easier contacts with all stakeholders. Network implementation is mostly dependent on so-called 'innovation brokers' (4 brokers at national and 19 at regional level) experienced in working with farmers, rural entrepreneurs and researchers and on coordinators (administrative and supporting roles). Brokers play crucial role also in the promotion and supporting the creation of partnerships aiming at implementation of innovation projects.

The future national CAP network can play a much bigger role in promoting synergies between the CAP and European Research Area (ERA).

Under the programming period 2014-2020, Poland programmed 1.6% of their total rural development envelope (EAFRD + national contribution) under M01: knowledge transfer and information actions, M02: advisory services, farm management and farm relief services and M16: Co-operation-EIP, compared to the EU-28 average of 3.6%.

In this context, significant synergies are also expected from linking CAP support to activities on soil health (so-called 'living labs and light houses') under the forthcoming Horizon Europe mission on Soil Health.

In Poland, 44% of the total farm managers have attained at least basic agricultural training in 2016 (above the EU average of 31.6%). This share is rather stable over the last six years. At 27% in 2016, the share of farmers that attained full agricultural training was significantly above the EU (9%).

Managers with basic agricultural training

Basic training EU average

Managers with full agricultural training

Agricultural training of farm managers below 35 years (left) and total farm manager population (right) in Poland

Poland has the highest mobile broadband take-up in the EU but fast internet is not available yet for all households. There is a significant connectivity gap among the regions (in 2019, NGA broadband infrastructure: 32.6% of rural households against 76% of all households, broadband access: 79% of rural households). According to the Office of Electronic Communications, the penetration of the next generation network in villages with up to 100 inhabitants is 6%.

Broadband coverage in Poland

Broadband access (% of rural households)

NGA broadband (% of rural households)

NGA broadband (% of total households)

Source: EUROSTAT [ef_mp_training]

Source: DESI report

European Commission. CAP indicators - Data explorer . CAP Result indicator RPI_ 01 Share of direct support in agricultural income (DP) and Directorate General for Agriculture and Rural Development own calculations based on FADN data (up to 2018) (RD)

https://www.cdr.gov.pl/images/Radom/2019/22-11/Broszura_K%C5%81%C5%BB-18.11.2019ostateczna.pdf

European Environmental Agency (EEA). EEA greenhouse gas - data viewer .

European Environmental Agency (EEA). EEA greenhouse gas - data viewer . Eurostat.

European Environmental Agency (EEA). EEA greenhouse gas - data viewer .

European Commission. CAP context indicator C.43 Production of renewable energy from agriculture and forestry. Based on EUROSTAT [ ] and [ ], and Strategie Grains

Among others, LIFE AgriAdapt project. EU climate change risks for Continental countries

https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Water_statistics#Water_as_a_resource

European Commission, CAP context indicator C.20 (CTX_SEC_20) Irrigated land https://agridata.ec.europa.eu/extensions/DashboardIndicators/DataExplorer.html?select=EU27_FLAG,1

European Commission, CAP context indicator C.20, Based on Eurostat https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/food-farming-fisheries/farming/documents/cap-indicators-doc-c20_2018_en.pdf

European Commission, CAP context indicator C.39 Water abstraction in agriculture, https://ec.europa.eu/info/sites/info/files/food-farming-fisheries/farming/documents/cap-context-indicators-table_2019_en.pdf

European Commission. CAP Indicator - Data explorer . CAP result indicator R.08 Percentage of agricultural land under management contracts to improve water management https://agridata.ec.europa.eu/extensions/DashboardIndicators/WaterQuality.html?select=EU27_FLAG,1

European Commission, CAP Indicator - Data explorer. CAP result indicator R.07 Percentage of agricultural land under management contracts supporting biodiversity and/or landscape https://agridata.ec.europa.eu/extensions/DashboardIndicators/Biodiversity.html?select=EU27_FLAG,1

European Commission. CAP context indicator C.24 Agricultural training of farm managers. Based on EUROSTAT [ ef_mp_training ]

European Medicines Agency, European Surveillance of Veterinary Antimicrobial Consumption (ESVAC). Sales of veterinary antimicrobial agents in 31 European countries in 2018. Trends from 2010 to 2018 Tenth ESVAC Report. EMA/24309/2020

The Republic of Poland, Ministry of Agriculture and Rural Development. https://www.gov.pl/web/rolnictwo/wskazniki-ryzyka

https://430a.unihohenheim.de/fileadmin/einrichtungen/430a/PRO_AKIS/Synthesis_Report/SYNTHESIS.REPORT.VOL.2.FINAL_REPORT_08_07_2014_VOL_II.pdf

# data[].attributes.attachment_link.description
Brussels, 18.12.2020 SWD(2020) 389 final COMMISSION STAFF WORKING DOCUMENT Commission recommendation for Poland's CAP strategic plan Accompanying the document COMMUNICATION FROM THE COMMISSION TO THE EUROPEAN PARLIAMENT, THE COUNCIL, THE EUROPEAN ECONOMIC AND SOCIAL COMMITTEE AND THE COMMITTEE OF THE REGIONS Recommendations to the Member States as regards their strategic

# data[].attributes.body
Konsultacje publiczne i międzyresortowe projektu rozporządzenia w sprawie certyfikacji dostępności (8.01.2021)
Uwagi do projektu rozporządzenia są zbierane do 22 stycznia 2021 r.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Rozpoczął się proces konsultacji międzyresortowych i publicznych projektu Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie szczegółowych wymogów, jakie muszą spełniać podmioty dokonujące certyfikacji dostępności, wzoru wniosku o wydanie certyfikatu dostępności oraz wzoru certyfikatu dostępności.

Rozporządzenie otwiera drogę do uruchomienia procesu dobrowolnej certyfikacji dla przedsiębiorców i organizacji pozarządowych, o której mowa w rozdziale 3 ustawy o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.

Zapraszamy Państwa do wzięcia udziału w konsultacjach!

W szczególności zachęcamy przedstawicieli organizacji pozarządowych zajmujących się problematyką dostępności lub reprezentujących środowiska osób z niepełnosprawnościami do wyrażenia swojej opinii nt. projektu.

Dokumenty będące przedmiotem konsultacji umieszczono na stronie BIP Rządowego Centrum Legislacji.

Uwagi do projektu rozporządzenia są zbierane do 22 stycznia 2021 r.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
dotacje dla małych i średnich przedsiębiorstw

# data[].attributes.attachment_link.title
Konsultacje publiczne i międzyresortowe projektu rozporządzenia w sprawie certyfikacji dostępności

# data[].attributes.attachment_link.description
Rozpoczął się proces konsultacji międzyresortowych i publicznych projektu Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie szczegółowych wymogów, jakie muszą spełniać podmioty dokonujące certyfikacji dostępności, wzoru wniosku o wydanie certyfikatu dostępności oraz wzoru certyfikatu dostępności. Rozporządzenie otwiera drogę do uruchomienia procesu dobrowolnej certyfikacji dla przedsiębiorców i organizacji pozarządowych, o której mowa w rozdziale 3 ustawy o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.

# data[].attributes.headline
Spotkanie. Strategia chemiczna na rzecz zrównoważonego rozwoju, 13 stycznia 2021 

# data[].attributes.subject
Spotkanie. Strategia chemiczna na rzecz zrównoważonego rozwoju, 13 stycznia 2021 

# data[].attributes.body
Komitet Regionów przygotowuje obecnie odpowiedź na komunikat KE: Strategia chemiczna na rzecz zrównoważonego rozwoju w kierunku środowiska wolnego od toksyn.
13 stycznia 2021 r.  w godz. 10.30-12.30​

# data[].attributes.attachment_link.title
Online Stakeholder Consultation on the EU Chemicals Strategy

# data[].attributes.attachment_link.description
The European Committee of the Regions is currently preparing its response to the European Commission

# data[].attributes.body
Fundacja Instytut Polityk Publicznych, operator Krakowskiego Panelu klimatycznego, we współpracy z Wydziałem Gospodarki Komunalnej UMK oraz Wydziałem Polityki Społecznej i Zdrowia UMK, zaprasza do wzięcia udziału w konsultacjach społecznych które odbędą się w ramach Krakowskiego Panelu Klimatycznego. Konsultacje trwają w okresie od 4 do 29 stycznia 2021 r.

# data[].attributes.headline
Badanie opinii na temat stanu społeczeństwa obywatelskiego w Krakowie

# data[].attributes.subject
Badanie opinii na temat stanu społeczeństwa obywatelskiego w Krakowie

# data[].attributes.body
Ankieta dostępna jest do 16 stycznia 2021 roku

# data[].attributes.headline
Rekomendacje dolnośląskich NGOs w sprawie regionalnego programu

# data[].attributes.subject
Rekomendacje dolnośląskich NGOs w sprawie regionalnego programu

# data[].attributes.body
Grupa robocza przedstawicieli dolnośląskich organizacji pozarządowych i związków podmiotów przygotowała wstępny zarys rekomendacji w sprawie przygotowania przez Samorząd Województwa Dolnośląskiego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego na lata 2021-2027.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge).

Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej. Wspieraj NGO w PL

Grupa robocza przedstawicieli dolnośląskich organizacji pozarządowych i związków podmiotów przygotowała wstępny zarys rekomendacji w sprawie przygotowania przez Samorząd Województwa Dolnośląskiego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego na lata 2021-2027.

grafika własna
Autor/źródło: Dolnośląska Federacja Organziacji Pozarządowych

Partnerstwo pozostaje od wielu lat jedną z głównych zasad wdrażania funduszy Unii Europejskiej podlegających zarządzaniu dzielonemu, w szczególności Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS). Zasada partnerstwa oznacza ścisłą współpracę nie tylko między Komisją a instytucjami publicznymi na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym w państwach członkowskich, jak również partnerami społecznymi oraz organizacjami reprezentującymi społeczeństwo obywatelskie, ale także między instytucjami publicznymi na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym z partnerami społecznymi oraz organizacjami reprezentującymi społeczeństwo obywatelskie. Szczegółowo określono zasady partnerstwa w Rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) NR 240/2014 z dnia 7 stycznia 2014 r. w sprawie europejskiego kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych.

Partnerstwo wnosi wyraźną wartość dodaną, poprawiając skuteczność wdrażania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (EFSI). Zwiększa ono zbiorowe zaangażowanie w politykę Województwa Dolnośląskiego oraz odpowiedzialność za region, jak też poszerza dostępną wiedzę, doświadczenie i spektrum poglądów na etapie projektowania i wdrażania strategii oraz dokumentów programowych, operacyjnych, a zarazem zapewnia większą przejrzystość procesów decyzyjnych.

Zasadę partnerstwa UE przyjęła obecnie w odniesieniu do wszystkich EFSI. W istocie w art. 5 rozporządzenia w sprawie wspólnych przepisów zawarto podstawę prawną do przyjęcia aktu delegowanego dotyczącego europejskiego kodeksu postępowania w sprawie partnerstwa (ECCP), który ma pomóc w ustanowieniu rzeczywistego partnerstwa z właściwymi zainteresowanymi stronami.

Do najważniejszych zasad ECCP zaliczono:

wybranymi partnerami powinny być reprezentatywne właściwe zainteresowane strony;

procedury wyboru powinny być przejrzyste i należy w nich uwzględnić różne ramy instytucjonalne i prawne państw członkowskich;

partnerzy powinni uczestniczyć w przygotowaniu i wdrażaniu umowy partnerstwa i programów; w tym celu należy ustanowić minimalne wymogi proceduralne zapewniające terminowe, istotne i przejrzyste konsultacje (czyli wystarczająco długi okres na konsultacje, dostępność dokumentów itp.);

partnerzy powinni być reprezentowani w komitetach monitorujących programy podczas ich całego cyklu (tj. przygotowania, wdrożenia, monitorowania i oceny);

należy zapewnić skuteczne wdrożenie zasad partnerstwa przez wzmocnienie zdolności instytucjonalnych właściwych partnerów dzięki działaniom na rzecz budowy potencjału zaangażowanych w programy partnerów społecznych i organizacji reprezentujących społeczeństwo obywatelskie;

należy ułatwić wymianę doświadczeń i wzajemne uczenie się, w szczególności przez ustanowienie wspólnoty praktyków ds. partnerstwa obejmującej wszystkie EFSI;

rola partnerów we wdrażaniu umowy partnerstwa, jak również realizacja i skuteczność partnerstwa w okresie programowania powinny podlegać ocenie.

W powołaniu na zapisy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3, a także na podstawie Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) NR 240/2014 z dnia 7 stycznia 2014 r. w sprawie europejskiego kodeksu postępowania w zakresie partnerstwa w ramach europejskich funduszy strukturalnych
i inwestycyjnych, grupa robocza przedstawicieli dolnośląskich organizacji pozarządowych i związków podmiotów w składzie:
1. Dolnośląskiego Forum Pomocy Społecznej, 2. Dolnośląskiej Federacji Organizacji Pozarządowych, 3. Forum Aktywności Lokalnej, 4. Fundacja Ekologiczna „Zielona Akcja", 5. Fundacji EkoRozwoju, 6. Fundacji Eudajmonia, 7. Fundacji Przestrzeń dla Obywateli, 8. Fundacji Rozwoju Ekonomii Społecznej, 9. Fundacja Wrocławskie Hospicjum dla Dzieci, 10. Fundacji „Jagniątków", 11. Fundacji „Merkury", 12. Fundacji „Promyk Słońca", 13. Milickiego Stowarzyszenia Przyjaciół Dzieci i Osób Niepełnosprawnych, 14. Regionalnego Centrum Wspierania Inicjatyw Pozarządowych, 15. Stowarzyszenia Eko-Edukacja, 16. Stowarzyszenia Eko-Unia, 17. Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania „Kłodzka Wstęga Sudetów", 18. Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania „Kwiat Lnu", 19. Stowarzyszenia „Partnerstwo dla Doliny Baryczy", 20. Związku Stowarzyszeń "Dolnośląska Sieć Partnerstw LGD" przygotowała wstępny zarys rekomendacji w sprawie przygotowania przez Samorząd Województwa Dolnośląskiego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego na lata 2021-2027.

1. DEINSTYTUCJONALIZACJA USŁUG SPOŁECZNYCH

Uwzględnienie w ramach interwencji finansowanych ze środków EFS i EFRR ogólnoeuropejskich wytycznych dotyczących przejścia od opieki instytucjonalnej do opieki świadczonej na poziomie lokalnych społeczności, przy wsparciu lokalnych podmiotów ekonomii społecznej.
Ogólnoeuropejskie wytyczne dotyczące przejścia od opieki instytucjonalnej do świadczonej na poziomie lokalnych społeczności zawierają praktyczne porady, jak dokonać trwałego przejścia od opieki instytucjonalnej do alternatywnych rozwiązań rodzinnych i na poziomie lokalnych społeczności, w przypadku osób przebywających obecnie w zakładach oraz żyjących w społeczności, często bez odpowiedniego wsparcia.

Proces deinstytucjonalizacji w ramach EFS/EFRR powinien obejmować w szczególności:

osoby starsze,

dzieci i młodzież objęte instrumentami pieczy zastępczej,

osoby z niepełnosprawnościami i ich opiekunów,

osoby mające problem ze zdrowiem psychicznym,

osoby bezdomne.

W ramach programu konieczne jest kompleksowe wdrażanie procesu deinstytucjonalizacji, obejmujące m.in. następujące procesy:

1) Ocenę bieżącej sytuacji (analiza istniejącego systemu, ocena zasobów, informacje
o istniejących usługach w społeczności);

2) Stworzenie regionalnej strategii i planu działania (z uwzględnieniem partnerów społecznych);

3) Rozwój nowoczesnych usług społecznych i zdrowotnych świadczonych w społeczności lokalnej z wykorzystaniem sektora obywatelskiego, przy jednoczesnym stopniowym
i rozłożonym w czasie ograniczeniu opieki instytucjonalnej;

4) Wsparcie innowacji społecznej dotyczącej dzieci i młodzieży poprzez m.in. rozwój Ośrodków Środowiskowej Opieki Psychologicznej i Psychoterapeutycznej dla Dzieci
i Młodzieży (np. terapii środowiskowej dzieci i młodzieży, usługi ambulatoryjne specjalistyczne, poradnictwo dla specjalistów z podmiotów oświaty, oparcia społecznego, koordynację i integrację wsparcia wraz z infolinią dla pacjentów i ich rodzin, profilaktyka, edukacja, informacja).

W Polsce 3,3 mln osób powyżej 64 r.ż.potrzebuje opieki z uwagi na trudności w funkcjonowaniu, a niespełna 55% z nich, deklaruje, że ma zaspokojone usługi opiekuńcze. Do 2030 roku w województwie dolnośląskim ok. 80% gmin (w tym wszystkie duże miasta) będą zamieszkiwane przez min. 25% osób powyżej 65 r.ż., a liczba osób powyżej 75 r.ż. w ciągu najbliższych 15 lat ulegnie podwojeniu. Na przestrzeni kolejnych lat województwo będzie zmagało się również z innymi problemami społecznymi, takimi jak narastająca skala problemów i zaburzeń psychicznych, w tym również u dzieci i młodzieży, czy przyrost osób cierpiących na choroby otępienne.

Zapewnienie właściwej opieki psychiatrycznej dla dzieci i młodzieży oraz ich rodzin jest istotnym wyzwaniem społecznym. W 2018 r. w Polsce było blisko 7 mln dzieci i młodzieży poniżej 18 r.ż. (dane GUS), wg WHO rozpowszechnienie zaburzeń psychicznych lub behawioralnych w tej grupie wiekowej może dotyczyć od około 10% do nawet 20% populacji, co w warunkach polskich oznacza, że system ochrony zdrowia psychicznego powinien objąć opieką nawet do 1 mln 300 tys. osób poniżej 18 roku życia.

Aktualnie ok 170 tys. osób w Polsce mających trudności w codziennym funkcjonowaniu z powodu wieku, stanu zdrowia, niepełnosprawności, czy bezdomności przebywa w instytucjach całodobowych. Różne raporty pokazują, że taka forma pomocy sprawia, że osoby często są przedmiotem opieki, a nie podmiotem wsparcia z prawem do niezależnego życia i aktywności w społeczności lokalnej, w rodzinie i dotychczasowych kręgach sąsiedzkich. Instytucjonalny system wsparcia nie zaspokaja potrzeb osób z niego korzystających, izoluje osobę korzystającą od społeczności lokalnej, pozbawia podmiotowości i prawa do decydowania o samym sobie. oraz sprawia, że wymagania formalne i prawne mają pierwszeństwo na potrzebami mieszkańców. Tymczasem prawo do niezależnego życia gwarantuje im m.in. Konwencja o prawach osób niepełnosprawnych (2012 r.). Deinstytucjonalizacja, rozumiana jako przejście od opieki świadczonej w instytucjach do usług społecznych i zdrowotnych świadczonych w rodzinie i środowisku lokalnym jest jedyną szansą na zwiększenie kompleksowości i efektywności usług społecznych i zdrowotnych. Korzystnie przekłada się również na koszty finansowe udzielanego wsparcia.

2. WYKORZYSTANIE WSZYSTKICH MECHANIZMÓW ROZWOJU TERYTORIALNEGO

Przy planowaniu RPO WD 2021-2027 wykorzystanie wszystkich mechanizmów rozwoju terytorialnego, w szczególności ZIT i RLKS, jako umożliwiających zintegrowane działania wielofunduszowe, łączące inwestycyjne projekty rozwojowe z działaniami społecznymi.
Planowany Inny Instrument terytorialny jest narzędziem zawężającym obszar interwencji do celu 5 i tylko w zakresie EFRR.

Przeznaczenie niezagrażającego realizacji zobowiązań RPO WD 2021-2027 budżetu, np. w wysokości 3% (dla porównania woj. kujawsko-pomorskie posiada budżet 3,5%)w formule wielofunduszowych lokalnych strategii rozwoju z użyciem mechanizmy Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność.

Korzyścią wprowadzenia mechanizmu wielofunduszowości na obszarze województwa dolnośląskiego w oparciu o RLKS będzie:

1) Gwarancja stworzenia przekrojowej (wszystkie cele), kompleksowej, przemyślanej, dostosowanej do potrzeb lokalnej strategii rozwoju i wydatkowania w sposób celowy funduszy europejskich, przy udziale 4 funduszy: EFRROW, EFRR, EFS, EFMR;

2) Dzięki łączeniu w sposób bardziej zintegrowany działań finansowanych w ramach EFRR i EFS, stwarzane są możliwości np. wspierania rewitalizacji obszarów miejskich oraz wiejskich, poprzez inwestycje w infrastrukturę w połączeniu ze środkami miękkimi na rzecz edukacji i zatrudnienia, wsparcia lokalnego rynku pracy, przeciwdziałania zamianom klimatu itp.;

3) Stworzenie strategii RLKS dzięki partycypacji 3 sektorów: społecznego, gospodarczego i publicznego (czyli w pełni realizując zasadę partnerstwa określoną w Europejskim kodeksie postępowania w zakresie partnerstwa w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych) możliwe jest jako dodatkowy mechanizm (poza strategią ZIT tworzoną przez sektor publiczny), również na obszarach miejskich. Zintegrowana i wielosektorowa lokalna strategia rozwoju uwzględnienia lokalne potrzeby i potencjały. Wykorzystuje istniejące struktury (potencjał osobowy, biurowy, zaufanie lokalne, bazy kontaktów (w tym przedsiębiorcy, NGO, młodzież, osoby wykluczone itp.);

4) Realizacja programu przez doświadczonych i zaufanych operatorów, którzy monitorują wdrażanie strategii rozwoju i na bieżąco aktualizują jej zapisy;

5) Zrównoważony rozwój danego obszaru interwencji poprzez lepszą mobilizację na szczeblu lokalnym oraz wzrost poziomu kapitału społecznego - zwiększenie partycypacji społecznej, szeroko rozumianej aktywności obywatelskiej w regionie.

9. WKŁADY WŁASNE

Systemowe zagwarantowanie poziomu wkładów własnych, w ramach realizowanych działań skierowanych do grup defaworyzowanych i zagrożonych wykluczeniem społecznym, na maksymalnym poziomie 5 procent.
Oceniamy, iż jest to maksymalny poziom, który mogą zagwarantować potencjalni realizatorzy projektów skierowanych do ww. grup, bez uszczerbku dla jakości i merytoryki realizowanego wsparcia. Przedstawiciele organizacji pozarządowych, statutowo działający na rzecz ww. grup społecznych uważają, że nie można dopuścić do sytuacji, w której ze względu na zbyt wysokie poziomy wkładów własnych, koszty wsparcia „przerzucane będą" na ostatecznych odbiorców wsparcia albo zostanie zaniechane profesjonalne wsparcie realizowane przez organizacje pozarządowe, ze względu na brak możliwości finansowych
na wniesienie wkładów własnych.

10. TERYTORIALNE KRYTERIA DOSTĘPU

Systemowe zagwarantowanie kryterium dostępu do programu RPO WD 2021-2027 dla wnioskodawców (liderów projektów) którzy posiadają swoją siedzibę lub oddział na terenie województwa dolnośląskiego.
Oceniamy, iż realizacja projektów przez beneficjentów prowadzących działalność na terenie województwa dolnośląskiego jest uzasadniona regionalnym/lokalnym charakterem wsparcia oraz pozytywnie wpłynie na efektywność realizacji projektu. Podmioty takie są „zakorzenione" w lokalnych społecznościach i warunkach społeczno-gospodarczych. Są nastawione na rozwój swojej małej ojczyzny. Posiadają sieci kontaktów i bardzo często legitymują się bardzo wysokim poziomem zaufania społecznego, co przekłada się bezpośrednio na zwiększenie gwarancji celowego wykorzystania środków z RPO WD oraz sprawniejszą realizacje projektów.

11. GODNE ROZLICZANIE W FORMULE RYCZAŁTOWEJ

Wprowadzenie w szerokiej formule projektów rozliczanych godnymi, precyzyjnie skalkulowanymi i dającymi możliwość racjonalnego realizowania projektów, stawkami ryczałtowymi.
Oceniamy, iż system rozliczeń ryczałtowych usprawnia proces realizacji projektów współfinansowanych z funduszy unijnych. Ułatwia systemy rozliczeń i zmniejsza koszty obsługi administracyjnej projektów. Pozwala ponosić koszty programowe, wyłącznie za osiągnięte, zaplanowane efekty.

12. PREMIA ZA OSZCZĘDNOŚCI

Wprowadzenie w ramach programu RPO WD 2021-2027 premii za oszczędności.
Oceniamy, iż obecnie skonstruowany system realizacji projektów współfinansowanych z funduszy unijnych, opierający się w głównej mierze na wytycznych kwalifikowalności oraz ustawie o finansach publicznych, nie dopuszcza możliwości korzystania przez wnioskodawców z premii, wynikającej z racjonalnego i oszczędnego gospodarowania środami publicznymi w ramach realizowanych projektów. W konsekwencji, w przypadkach wystąpienia oszczędności w ramach realizowanych projektów, wnioskodawcy w praktyce są „karani" za działania, które doprowadziły do wygenerowania tzw. oszczędności projektowych. „Karanie" odbywa się poprzez pomniejszenia wartości kosztów pośrednich, których wysokość uzależniona jest od poziomu wydatkowania kosztów bezpośrednich. Rekomendujemy ustalenie premii za oszczędności. To roboczo określony termin mechanizmu, który pozwalałby na zwiększenie poziomu kosztów pośrednich o pewien, systemowo określony procent (np. 30%) oszczędzonych środków, który przekazywany byłby wnioskodawcy w formie kosztów pośrednich. System premii za oszczędność, mógłby też być dla organizacji pozarządowych jednym ze źródeł wsparcia wnoszenia wymaganych wkładów własnych do realizowanych projektów.

STRATEGIA ROZWOJU WOJEWÓDZTWA DOLNOŚLĄSKIEGO 2030
Przygotowanie Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2021-2027 przez Samorząd Województwa Dolnośląskiego wymusza dokonanie aktualizacji Strategii Rozwoju Województwa Dolnośląskiego 2030, tym bardziej, że epidemia stworzyła konieczność rewizji niektórych zapisów Strategii - przeformułowania celów strategicznych i operacyjnych w obszarze pomocy społecznej rozumianej jako budowanie odporności społecznej i respektowanie zasady pomocniczości oraz wypracowania innego, nowego modelu współpracy z organizacjami pozarządowymi. Ponadto niezwykle ważnym czynnikiem przemawiającym za aktualizacją Strategii Rozwoju Województwa Dolnośląskiego 2030 jest rozpoczęty w kraju proces deinstytucjonalizacji w obszarze realizacji usług społecznych.

Dotychczas obowiązujący model doraźnego wspierania organizacji pozarządowych, między innymi w zakresie organizacji imprez sportowych, kulturalnych, czy turystycznych, jest już niewystarczający. Wymagane jest włączenie organizacje pozarządowych w nowy SYSTEM ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO [1]. To jest jedyny sposób wypracowania odporności społecznej na różnego rodzaju kryzysowe zagrożenia oraz praktycznego umocnienia pomocniczości i samorządności.

Czas pandemii pokazał, że jako obywatele jesteśmy gotowi do ludzkiej solidarności i obywatelskiej aktywności - są to wielkie pokłady energii społecznej, którą należy ukierunkować do wsparcia działań, często niewystarczających, realizowanych przez instytucje publiczne. Należy zwiększyć skalę wykorzystania mechanizmu wsparcia finansowego do powierzania zadań organizacjom pozarządowym, aby lepiej poradzić sobie z kolejnymi kryzysami oraz wyzwaniami, w tym dotyczących zmian klimatycznych, społecznych i gospodarczych - minimalizujących wykluczenie, zapobiegających likwidacji małych biznesów, włączanie kobiet itd.

[1] Możliwość uruchamiania dodatkowych źródeł finansowania usług społecznych w okresach kryzysowych, jak np. epidemii.
Grupa robocza przedstawicieli dolnośląskich organizacji pozarządowych i związków podmiotów w składzie: 1. Dolnośląskiego Forum Pomocy Społecznej, 2. Dolnośląskiej Federacji Organizacji Pozarządowych, 3. Forum Aktywności Lokalnej, 4. Fundacja Ekologiczna „Zielona Akcja", 5. Fundacji EkoRozwoju, 6. Fundacji Eudajmonia, 7. Fundacji Przestrzeń dla Obywateli, 8. Fundacji Rozwoju Ekonomii Społecznej, 9. Fundacja Wrocławskie Hospicjum dla Dzieci, 10. Fundacji „Jagniątków", 11. Fundacji „Merkury", 12. Fundacji „Promyk Słońca", 13. Milickiego Stowarzyszenia Przyjaciół Dzieci i Osób Niepełnosprawnych, 14. Regionalnego Centrum Wspierania Inicjatyw Pozarządowych, 15. Stowarzyszenia Eko-Edukacja, 16. Stowarzyszenia Eko-Unia, 17. Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania „Kłodzka Wstęga Sudetów", 18. Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania „Kwiat Lnu", 19. Stowarzyszenia „Partnerstwo dla Doliny Baryczy", 20. Związku Stowarzyszeń "Dolnośląska Sieć Partnerstw LGD"

Grupa robocza przedstawicieli dolnośląskich organizacji pozarządowych i związków podmiotów
Autor/źródło: Dolnośląska Federacja Organziacji Pozarządowych

Ten tekst został nadesłany do portalu. Redakcja ngo.pl nie jest jego autorem.

Teksty opublikowane na portalu prezentują wyłącznie poglądy ich Autorów i Autorek i nie należy ich utożsamiać z poglądami redakcji. Podobnie opinie, komentarze wyrażane w publikowanych artykułach nie odzwierciedlają poglądów redakcji i wydawcy, a mają charakter informacyjny.

# data[].attributes.attachment_link.title
Rekomendacje dolnośląskich organizacji pozarządowych dotyczące przygotowania RPO WD 2021-2027

# data[].attributes.attachment_link.description
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge). Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej.

# data[].attributes.headline
Transformacja miast w kierunku Zielonego Ładu

# data[].attributes.subject
Transformacja miast w kierunku Zielonego Ładu

# data[].attributes.body
Forum Rozwoju Lokalnego Związku Miast Polskich, 22 października 2020

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Już ponad pół roku przedstawiciele miast, eksperci i specjaliści spotykają się za pośrednictwem łączy internetowych i dyskutują na temat wyzwań związanych z wewnętrznymi potencjałami rozwoju miast i tego, jak te potencjały uruchamiać. Dziesiąte seminarium z cyklu „Uruchomienie endogennych potencjałów warunkiem rozwoju małych i średnich miast w Polsce" poświęcone było transformacji miast w kierunku Zielonego Ładu.

Degradacja środowiska i zmiany klimatu stanowią obecnie jedne z najważniejszych wyzwań dla miast. Jak podaje w raporcie za 2019 rok Europejska Agencja Środowiska, rocznie z powodu samej tylko złej jakości powietrza przedwcześnie umiera 45 tysięcy Polaków. Podczas gdy średnioroczne stężenie benzo(a)pirenu w większości krajów Europy wynosi mniej niż 1 ng/m³, w Polsce jest to 6 ng/m³. Spośród 50 europejskich miast, w których badano jakość powietrza, aż 60% tych najbardziej zanieczyszczonych stanowiły miasta polskie.

Aby sprostać tym gigantycznym wyzwaniom, potrzebne jest nowe podejście do zintegrowanego i strategicznego zarządzania na rzecz zrównoważonego rozwoju oraz nowoczesnej, zasobooszczędnej i konkurencyjnej (zielonej/ekologicznej) gospodarki.

W styczniu tego roku Komisja Europejska zaproponowała pakiet działań i środków w ramach tzw. Europejskiego Zielonego Ładu. Mają one na celu przejście ku zrównoważonej, zielonej transformacji i Europie neutralnej klimatycznie. Podejście takie ma mieć także przełożenie na środki finansowe UE w latach 2021-2027.

Podczas seminarium biorący w nim udział eksperci Związku Miast Polskich podkreślali potrzebę integracji działań w wielu obszarach i sektorach gospodarki, ze szczególnym naciskiem na tematykę jakości powietrza, transformacji energetycznej oraz gospodarki odpadami. Swoimi doświadczeniami i sukcesami podzielili się z uczestnikami spotkania przedstawiciele Gdyni (ochrona powietrza i efektywność energetyczna), Płońska (wieloletnie i systemowe dążenie do modelu proekologicznego ciepłownictwa) oraz Ciechanowa (system indywidualnej segregacji odpadów).

Zachęcamy do zapoznania się z prezentacjami z seminarium oraz do obejrzenia zapisu wideo całego spotkania.
Prezentacje ze spotkania znajdują się w załączeniu

Dziękujemy miastom za transmitowanie seminarium oraz udostępnianie naszych postów związanych z tym wydarzeniem na Facebooku!

Przypominamy, że cykl seminariów jest realizowany w ramach Programu „Rozwój lokalny" wdrażanego przez Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej w ramach III edycji Funduszy norweskich i Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Już dziś zapraszamy na kolejne spotkania, które Związek zorganizuje w ramach Forum Rozwoju Lokalnego: - podczas Samorządowego Forum Kapitału i Finansów - „Instrumenty i narzędzie wspierające rozwój - aspekty finansowe i instytucjonalne"
12 listopada - „Partnerstwo i współpraca międzysamorządowa"
Początek grudnia - Narzędzie samooceny potencjału instytucjonalnego JST przygotowane przez OECD

Strona internetowa FRL -  www.forum-rozwoju-lokalnego.pl.

# data[].attributes.attachment_link.description
Już ponad pół roku przedstawiciele miast, eksperci i specjaliści spotykają się za pośrednictwem łączy internetowych i dyskutują na temat wyzwań związanych z wewnętrznymi potencjałami rozwoju miast i tego, jak te potencjały uruchamiać. Dziesiąte seminarium z cyklu „Uruchomienie endogennych potencjałów warunkiem rozwoju małych i średnich miast w Polsce" poświęcone było transformacji miast w kierunku Zielonego Ładu.

# data[].attributes.headline
Cykl regionalnych konferencji konsultacyjnych dot. Umowy Partnerstwa

# data[].attributes.subject
Cykl regionalnych konferencji konsultacyjnych dot. Umowy Partnerstwa

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W ramach cyklu spotkań pod nazwą Fundusze Europejskie dla Polski od 19 stycznia do 16 lutego odbędzie się łącznie 16 spotkań.

Harmonogram spotkań przedstawia się następująco:

Zapraszamy do rejestracji przez Formularz rejestracyjny oddzielnie na każdą konferencję.

Link do połączenia na spotkania zostanie przesłany do zarejestrowanych uczestników na dzień przed wydarzeniem.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
dotacje dla małych i średnich przedsiębiorstw

# data[].attributes.attachment_link.description
W ramach cyklu spotkań pod nazwą Fundusze Europejskie dla Polski od 19 stycznia do 16 lutego odbędzie się łącznie 16 spotkań. Harmonogram spotkań przedstawia się następująco: Zapraszamy do rejestracji przez Formularz rejestracyjny oddzielnie na każdą konferencję. Link do połączenia na spotkania zostanie przesłany do zarejestrowanych uczestników na dzień przed wydarzeniem.

# data[].attributes.body
Krajowy Plan Odbudowy

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zielona Odbudowa: polska gospodarka od kryzysu do realnej Warszawski think tank WiseEuropa opracował policy brief: „Zielona Odbudowa. Od kryzysu do realnej zmiany", zawierający rekomendacje m.in. dla twórców Krajowego Planu Odbudowy . Tak by otrzymane pieniądze z unijnego Krajowy Plan Odbudowy - po pierwsze nie szkodzić Instrumentu Odbudowy i Zwiększania Odporności , Rekomendacje dla decydentów: zostały zainwestowane w projekty, które będą odpowiadały na technologiczne, zdrowotne i klimatyczne wyzwania XXI w. A same reformy prowadziły do systemowego wzmocnienia krajowej gospodarki. Nie tylko do realizacji krótkookresowych celów ekonomicznych w okresie po pandemii COVID-19. po pandemii COVID-19
- Polskie programy masowej pomocy firmom i obywatelom wiążą się z poważnym ryzykiem nieefektywnej alokacji zasobów w gospodarce, przy jednoczesnym znacznym wzroście zadłużenia publicznego i kosztów jego obsługi w długim okresie. J ednocz eśnie należy pamiętać o uniknięciu ryzyka recesji wywołanej gwałtownym zacieśnieniem wydatków publicznych lub znacznego wzrostu opodatkowania w latach 2021-2023 - piszą w najnowszym policy briefie Maciej Bukowski, Zofia Wetmańska oraz Paweł Leszczyński z WiseEuropa.

Pandemia COVID-19 i kryzys klimatyczny to dwa szoki systemowe asymetrycznie obciążające różne sektory i grupy społeczne, a zarazem wydobywające z ukrycia najsłabsze punkty współczesnego systemu społeczno-gospodarczego. Dla polityki publicznej kryzys klimatyczny może być przy tym wyzwaniem większym niż pandemia COVID-19.

- Na problem COVID-19 warto spojrzeć jak na szok ujawniający głębiej położone problemy systemowe, a w szczególności problem przygotowania państwa do reakcji na kryzys w dwóch z pozoru rozłącznych sferach - makroekonomicznej i strukturalnej - piszą autorzy .

- Krajowy Plan Odbudowy ma szansę stać się dźwignią pozwalającą na znaczne przyspieszenie zeroemisyjnej transformacji gospodarki. Czy Polska nie zaprzepaści tej szansy będzie zależało jednak od tego, w jakim stopniu rząd poradzi sobie z wyzwaniem strategicznym i zapewni spójność planowanych działań nie tylko z krajowymi, ale i europejskimi celami w obszarze energii i klimatu - dodaje Zofia Wetmańska, współautorka raportu.

Każde państwo członkowskie, które chce w latach 2021-2023 skorzystać ze wsparcia Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności powinno do 30 kwietnia 2021 r. przygotować odpowiedni dokument - Krajowy Plan Odbudowy.

Głównym wyzwaniem dla Polski jest przygotowanie w Krajowym Planie Odbudowy (KPO) projektów o charakterze zielonym i cyfrowym - strategicznych dla Unii Europejskiej, lecz traktowanych dotąd w polskiej polityce publicznej jako drugorzędne. Poszczególne państwa powinny z przyznanych środków z europejskiego Instrumentu Odbudowy i Rozwoju przeznaczyć co najmniej 20% na cele cyfrowe i 37% na cele klimatyczne. Pozostałe inwestycje powinny być realizowane zgodnie z zasadą „nie szkodzić" - żadna z inwestycji wspierana z tych środków nie będzie mogła stać w sprzeczności z zasadą poszanowania celów środowiskowych.

W Polsce kryteria te mogą być dużym problemem ze względu na brak wdrożenia zasad zrównoważonego rozwoju w krajowym systemie planowania strategicznego, sprawozdawczości sektora finansów publicznych oraz w Tarczy Antykryzysowej. Część Krajowego Planu Odbudowy zawierająca projekty z zakresu gospodarki niskoemisyjnej (inwestycje w OZE, magazynowanie energii, efektywność energetyczną, dekarbonizację transportu i przemysłu) lub cyfrowej nie będzie odpowiadała skali i tempu zmian wynikających z wiążących celów klimatycznych UE na 2030 r.

Nastawienie na rozwiązywanie problemów systemowych

Reformy podejmowane w chwili obecnej, na czele z przygotowaniami do uruchomienia drugiej fazy krajowej Tarczy Antykryzysowej oraz wydatkowania środków Instrumentu Odbudowy i Odporności UE, muszą dążyć nie tylko do realizacji krótkookresowych celów ekonomicznych, ale i do systemowego wzmocnienia europejskiej i krajowej gospodarki.

Kluczowe jest przyjęcie i realne wdrożenie Strategii Transformacji do Gospodarki Neutralnej Klimatycznie wraz z implikowanymi przez nią dokumentami sektorowymi. Dokumenty te powinny być nie tylko wewnętrznie spójne, ale i zarazem definiować w sposób mierzalny kierunki rozwoju kraju na poziomie makroekonomicznym i sektorowym: powinny one zawierać konkretne wskaźniki i cele służące projektowaniu instrumentów wsparcia i monitorowaniu postępów ich wdrażania.

Zaadresowanie w Krajowym Planie Odbudowy realnych wyzwań transformacji kluczowych

Projekty selekcjonowane w ramach KPO powinny opierać się na jednolitych kryteriach doboru, zaczerpniętych np. z europejskiej Taksonomii Zrównoważonego Finansowania. Zarazem KPO powinien dokonać kwantyfikacji w jakim zakresie ich wdrożenie przyczyni się do osiągnięcia przez Polskę celów polityki klimatycznej 2030 rok oraz polityki cyfrowej.

Pilne wprowadzenie reform eliminujących sprzeczności między polityką rozwoju a polityką

Konieczne jest wprowadzenie zmian regulacyjnych uspójniających politykę krajową z celami UE. W szczególności dotyczy to pilnego uwzględnienia w Tarczy Antykryzysowej kryteriów zielonych i cyfrowych w przyznawaniu wsparcia publicznego w drugiej fazie pandemii COVID-19, Również niezbędne są działania liberalizujące otoczenie regulacyjno-prawne inwestycji w OZE.

Wykorzystanie oceny zgodności projektów z Taksonomią jako jedno z kryteriów wyboru projektów do KPO

Pozwoli to na uniknięcie problemu „greenwashingu" poprzez jednoznaczne określenie, które z projektów przyczynią się do dekarbonizacji polskiej gospodarki. Wykorzystanie Taksonomii dodatkowo ułatwi śledzenie przepływów finansowych wspierających rozwój niskoemisyjnych inwestycji, a tym samym proces rozliczania udziału zielonych inwestycji w strukturze wydatkowania funduszy europejskich.

Komplementarność działań rządu centralnego i samorządów

Z uwagi na to, że duża część środków publicznych jest w Polsce wydatkowana za pośrednictwem samorządów, konieczne jest uwzględnienie potrzeb samorządów przy projektowaniu reform sektora finansów publicznych będących odpowiedzią na COVID-19. Komplementarność może być zapewniona poprzez zwiększenie autonomii fiskalnej miast i samorządów województw, albo przedstawienie mechanizmu centralnego (Funduszu) wspierającego budżety samorządów w realizacji celów strategicznych.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zielona Odbudowa. Od kryzysu do realnej zmiany - WiseEuropa

# data[].attributes.attachment_link.description
Zielona Odbudowa: polska gospodarka od kryzysu do realnej zmiany po pandemii COVID-19 Warszawski think tank WiseEuropa opracował policy brief: „Zielona Odbudowa. Od kryzysu do realnej zmiany", zawierający rekomendacje m.in. dla twórców Krajowego Planu Odbudowy. Tak by otrzymane pieniądze z unijnego Instrumentu Odbudowy i Zwiększania Odporności, zostały zainwestowane w projekty, które będą odpowiadały na technologiczne, zdrowotne i klimatyczne wyzwania XXI w.

# data[].attributes.body
Kodeks partnerstwa + dobre praktyki

# data[].attributes.headline
WYGNAŃSKI: Ogłaszamy alert konsultacyjny Umowy Partnerstwa

# data[].attributes.subject
WYGNAŃSKI: Ogłaszamy alert konsultacyjny Umowy Partnerstwa

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge).

Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej. Wspieraj NGO w PL

Rząd wreszcie udostępnił projektu Umowy Partnerstwa. Dokument, określa zasadnicze kierunki działań, jakie wspierane będę ze środków unijnych w latach 2021-27. Dlaczego dokument wywołuje bezradność? Co w nim jest, a czego nie ma? Czy się odnajdzie Dobra Wola? I najważniejsze: co w tej sprawie mają do zrobienia organizacje społeczne? Swoimi refleksjami dzieli się Kuba Wygnański.

Autor/źródło: Muzeum Powstania Warszawskiego

Nareszcie jest...

Długo czekaliśmy na ten moment. Był on odkładany kilkukrotnie, ale wreszcie jest. O co chodzi? Otóż od kilku dni dostępny jest projektu Umowy Partnerstwa ( https://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/media/97649/projekt_UP_do_konsultacji.pdf). Skąd te emocje? Ano dlatego, że ów arcyważny dokument, określa (proponuje?) zasadnicze kierunki działań, jakie wspierane będę ze środków unijnych w latach 2021-27. Łączna kwota wsparcia, jakie uzyska Polska to prawie 80 mld EUR. To olbrzymi zastrzyk przeznaczony na modernizację. Nasza kolejna szansa i olbrzymia korzyść dla Polski. Nie można jej zmarnować. To także szansa dla organizacji społecznych. Co prawda, w obecnej wersji dokumentu nie pojawiają się one wprost ani razu, ale wśród celów jakie opisano w tym ponad 150-stronicowym dokumencie jest wiele takich, w których realizację mogą się włączać. Warto zatem poznać ten dokument albo upewnić się, że ktoś zrobił to w naszym imieniu.

Działania wokół Umowy Partnerstwa wymagają wysiłku i tempa (jest na to ok. 30 dni). Tym bardziej, że zarówno jego treść, jak i sposób konsultacji pozostawiają bardzo dużo do życzenia. Ta sytuacja raczej skłania do zaniechania niż zaangażowania. A jednak trzeba. Skutki zaniechań mogą być przykre.

Gdzie napotykamy na problemy? Otóż dyskusja nad tak ważnym dokumentem powinna się zaczynać od przedstawienie założeń i „dużych pytań" - diagnoz, jakiejś refleksji nad tym, co nam się udało w poprzednim okresie a co było problematyczne. Niestety, na próżno szukać takiego w dokumencie. Nie jest to też temat konsultacji. A szkoda.

Wyznanie ...bezradności

Dokument, po długich oczekiwaniach, wyłania się nagle i nie do końca wiadomo skąd.... Sprzed laty pamiętam bardzo wiele wysiłków, których celem był wspólny namysł nad kierunkami rozwoju Polski. Np. Narodowy Plan Rozwoju przygotowywany przez profesora Hausnera, czy dokument Polska 2030 przygotowany przez zespół Michała Boniego. Pamiętam nawet bardzo długie (i nie do końca konkluzywne), ale jednak wspólne prace na Strategią Rozwoju Kapitału Społecznego...

Tu chyba stało się inaczej. Nie można bowiem nawet uzyskać informacji o tym, kim są autorzy dokumentu (podobno powstawał on we współpracy z ponad 80 osobami z różnych środowisk, które do współpracy zaprosił rząd). Piszę to już nie jako Kuba Wygnański, osoba prywatna, ale także członek Komitetu Umowy Partnerstwa, które to ciało zgodnie z ustawą ma koordynować i monitorować wdrożenie Umowy Partnerstwa. Nie mam wrażenia, żebym mógł realnie cokolwiek uczynić w tych sprawach. To, że ani jako członek Komitetu ani szerzej opinia publiczna dotychczas nie mogliśmy poznać autorów projektu ani ustalić nawet składu ciał, które podejmują decyzję, uważam za bardzo.. kłopotliwe. Nie tak wyobrażam sobie realizację zasady partnerstwa, która - co trzeba przypomnieć - nie jest wynikiem dobrej woli rządu, ale ma silne umocowanie w rozporządzeniach unijnych.

Co znajdziemy i czego nie znajdziemy w dokumencie

Dokument, choć oczywiście odnosi się do wielu ważnych wyzwań i czyni to w sposób dogłębny, nie wspomina jednak o wielu innych , w tym tych całkiem oczywistych, problemach, z jakimi stykamy się obecnie jako państwo i jako społeczeństwo - np. głębokie podziały społeczne, polityczna polaryzacja, widoczne chyba dla każdego nie tylko w Polsce, ale i w Europie problemy dotyczące stanu praworządności, wyzwania - a czasem wręcz patologie - systemu sprawowania władzy. Ogólnie mamy, jak się wydaje, poważne problemy w dziedzinie tzw. Dobrego Rządzenia. Może aktualny rząd nie widzi tych wyzwań, ale to oznacza, że mamy o jeden problem więcej. W wielu powyższych dziedzinach konieczne będą trudne i długotrwałe „terapie". Przynajmniej w części z nich pomocne mogą być środki z UE. Pamiętajmy, że okres w jakim będą one dostępne jest dłuższy niż obecna kadencja władz.

Dokument odwołuje się do różnych branżowych strategii np. do strategii rozwoju kapitału społecznego czyli takiej, która może być ważna dla organizacji społecznych (i - uwaga! - strategia taka została przyjęta niedawno w listopadzie 2020 przez Rząd - wiedzieliście o tym?). Niełatwo dotrzeć do treści tego dokumentu. Nie przypominam też sobie żadnej publicznej dyskusji na jego temat. Dokument teoretycznie jest tylko aktualizacją starszej wersji strategii - jakby nic się nie stało i nic nie zmieniło. Rzuciłem okiem na ten „zaktualizowany" dokument i porównałem go z poprzednią wersją. Poprzedni dokument powstawał ponad 10 lat temu. Czy nic się nie zmieniło...? Nie wiem, kto jest autorem aktualizacji, ale widzę, że np. jedna ze zmiana w stosunku do poprzedniej polega na tym, że w przyjętej ostatnio wersji wykreślono (w całym dokumencie, który ma ponad 100 stron) wszystkie przywołania badań KLON/JAWOR jako źródła wiedzy o kondycji sektora pozarządowego. Nie znam Cię anonimowy redaktorze lub redaktorko - ale wstydź się... Wspominam tylko o jednej z przywoływanych strategii, ale pewnie warto przyjrzeć się aktualizacjom pozostałych - podejrzewam, że wiele może nas zaskoczyć.

Ostatecznie dokument Umowy Partnerstwa jest bardzo rozbudowany, napisany (zresztą tak jak zawsze) językiem i kodem, którego nie zrozumie przeciętny obywatel, więc nawet jeśli ten proces nazwiemy konsultacjami społecznymi, to dostęp do nich dla zwykłych obywatelski jest trudny. W ich imieniu niejako powinny wypowiadać się właśnie organizacje.

Dokument nie ma żadnego skrótu czy streszczenia, który przybliżyłby jego ideę i zasadnicze pomysły, do których można się odnieść. Zapraszając do konsultacji, nie zadano żadnego pytania. W pewnym sensie jest to dokument „zarezerwowany" dla tych, którzy od lat żyją w świecie funduszy europejskich.

Dokument obecnie wskazuje raczej cele niż metody ich realizacji. Te pojawiać się będą najczęściej dopiero w fazie dopracowywanie programów operacyjnych i programów regionalnych, a to nastąpi po zakończeniu prac nad kształtem umowy partnerstwa i uzgodnieniu jej z Komisją Europejską.

W mojej opinii dokument przesądza odpowiedzi tam, gdzie powinien stawiać pytania. W związku z tym większość osób (na ogół działając jako przedstawiciel instytucji) chce się upewnić, czy się w nim „zmieści" - w pewnym sensie już teraz sprawdzają „kwalifikowalność". To przypomina trochę szkolne pytanie ze strony ucznia „Proszę Pani, a czy na kartkówce można korzystać z notatek?". Takie pytanie owszem można zadać, ale może ważniejsze jest pytanie - czy kartkówki to dobra metod dydaktyczna? Np. ja chciałbym spytać - dlaczego wśród programów operacyjnych nie mielibyśmy stworzyć np. programu poprawy jakości rządzenia i mechanizmów partycypacji obywatelskiej. Czy Komisja Europejska byłaby temu przeciwna? Raczej nie, skoro 3 grudnia 2020 pojawił się Europejski Plan Działań na Rzecz Demokracji¹. Mowa tam o takich „drobiazgach" jak wolne media, uczciwe wybory, walka z dezinformacją, wzmocnienie społeczeństwa obywatelskiego. Oczywiście, rząd może twierdzić, że w każdej z tych spraw inni mogą się od nas tylko uczyć, ale ja mam w tej sprawie poważne wątpliwości - sądzę (i nie jestem odosobniony), że i my mamy w tej sprawie coś do zrobienia. Wydaje mi się nawet, że w obecnym stanie mielibyśmy poważny problem z przyjęciem do Unii, bo jak sądzę mielibyśmy kłopot ze spełnieniem tzw. kryteriów kopenhaskich.

Jak odnieść się do dokumentu?

Jest bardzo ważne, żeby zarówno w fazie programowania, jak i implementacji odnosić się do tych projektów (w tym UP) nie tylko jako indywidualne organizacje, ale szerzej jako środowisko obywatelskie. Środowisko organizacji społecznych czeka intensywna merytoryczna praca przez kilka najbliższych miesięcy. Bardzo istotną rolę mają w tej sprawie do odegrania organizacje sieciowe, w szczególności Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych, która już obecnie prowadzi bardzo intensywne działania - zarówno na poziomie krajowym, jak i regionalnym https://ofop.eu/8072-2/). Warto się w nie włączyć.

Ów postulat współdziałania można rozciągnąć także na inne środowiska partnerów społecznych i gospodarczych oraz samorząd. W tej, jak i w wielu innych sprawach, wskazany byłby autonomiczny „horyzontalny" dialog między naszymi środowiskami. W wielu sprawach możemy wyrazić wspólny, a przez to mocniejszy pogląd. Trzeba mieć nadzieję, że uda się choćby spróbować takiego porozumienia już na tym etapie.

Z pewnością jednak trzeba próbować porozumieć się przynajmniej w środowisku pozarządowym. Oczywiście, organizacje są bardzo różne, czasem ich cele są odrębne czy wręcz sprzeczne, ale w jednej przynajmniej sprawie są one z dużym prawdopodobieństwem zbieżne. Jaka to sprawa? Troska o to, aby proces konsultacji publicznych tego i kolejnych dokumentów decydujących o kształcie programów w kolejnych latach był jak najlepszy.

Co to znaczy najlepszy? Nie pierwszy raz trzeba się tego domagać. Swego czasu (prawie 10 lat temu po burzliwych nieporozumieniach wokół ACTA) zostały one wypracowane wspólnie przez różne środowiska (organizacji społecznych i rządu). Przyjęły one formę tzw. 7 zasad². Nikt nigdy ich nie odwołał i można je wciąż znaleźć w zakamarkach rządowych dokumentów. Nie będę ich tu omawiał, ograniczając się tylko do ich wymienienia - dobra wiara, powszechność, przejrzystość, responsywność, koordynacja, przewidywalność, poszanowanie interesu ogólnego. W pewnym sensie tłumaczą się one same. Ciągle zakładam dobrą wolę, ale czy obecny proces można uznać np. za przewidywalny, przejrzysty, powszechny i transparentny? Mam wątpliwości. Czy okaże się responsywny? To zależy od tego, jaka będzie jakość uzasadnień dotyczących zgłaszanych uwag? Czy uda się uniknąć dobrze znanej praktyki pseudokonsultacji określanej czasem jako 3I (invite, inform, ignore)?

Mam nadzieję, że tak nie będzie, ale musimy się o to postarać i domagać się tego tym bardziej, że w ostatnich latach jakość procesu uczestnictwa obywatelskiego w procesie stanowienie prawa dramatycznie spadła. Ustawy pisane przez rząd przedstawiane są jako poselskie i maskarada ta służyć ma pominięciu procesu konsultacji. Żeby zobaczyć skalę tego karygodnego zjawiska, warto sięgnąć do raportów Obywatelskiego Forum Legislacji.

Umowa Partnerstwa jest jednak szczególnym dokumentem (ważniejszym niż wiele ustaw). Ważna okoliczność polega jednak na tym, że nie jest on przedmiotem prac parlamentu. Jego odpowiednikiem w tym procesie jest tzw. Komitet Umowy Partnerstwa, który składa się z ponad 100 osób pochodzących z różnych środowisk - rząd, samorząd, partnerzy społeczni i gospodarczy.

W jego skład wchodzą też zatem przedstawiciele organizacji społecznych (w tym piszący te słowa). Problem w tym, że jest to ciało, które spotyka się bardzo rzadko, 1-2 razy do roku na kilka godzin. Co gorsza, spotkania te nie należą do szczególnie produktywnych. Komitet jest raczej traktowany jak audytorium dla prezentacji strony rządowej. Owe deficyty miały być kompensowane działaniem Prezydium (miało się spotykać częściej i bardziej roboczo), ale pół roku temu zostało ono z inicjatywy strony rządowej w istocie zlikwidowane. Innymi słowy funkcjonowanie Komitetu UP jako organu decyzyjnego jest w mojej opinii pozorne. Dotyczy to też samego procesu konsultacji społecznych - komitet powinien być jego gospodarzem. W tym procesie bowiem Komitet to nie jest ciało konsultacyjne, ale decyzyjne...

W praktyce członkowie (w każdym razie nic o tym nie wiadomo) komitetu nie mieli jednak wpływu na kształt procesu konsultacji. Są na liście gości, zamiast być gospodarzami. To błąd i odstępstwo od zasad partnerstwa. Oznacza to, że nie Komitet odpowiada za ową szczególną formę tzw. „konsultacji społecznych" propozycji UP.

Biorę je w cudzysłów, bo istotnie nie spełniają one - w mojej opinii - przynajmniej kilku z przywołanych wyżej zasad konsultacji.

Termin ich rozpoczęcia był kilkakrotnie przekładany. Nie wiadomo dlaczego, wziąwszy pod uwagę wagę dokumentu, termin jest dość krótki. Zaproponowana formuła spotkań regionalnych on-line w 16 województw jest - mówiąc oględnie - w czasach pandemii niezrozumiała, wziąwszy pod uwagę fakt, że dokument w bardzo małym stopniu zawiera odniesienia do kwestii regionalnych (te są jeszcze przed nami).

Dobre pojęcie o tym, na czym może polegać takie regionalne spotkanie daje spotkanie w województwie śląskim. Nagranie znajduje się na You Tube. Trwa 3,5 godziny. W owym premierowym spotkaniu występuje osobiście minister Tadeusz Kościński oraz wiceminister Małgorzata Jarosińska-Jedynak oraz Marszałek Województwa Śląskiego Jakub Chełstowski (PiS). W czasie wystąpienia możemy kilkakrotnie usłyszeć, że rząd jest mistrzem świata w negocjacjach, a Polska mistrzem świata w wydawaniu funduszy UE. Po 2 godz 40 minutach prezentacji i przerw po raz pierwszy uczestnicy mogą zadać pytania (większość z nich jest zresztą w pewnym sensie nie na miejscu, bo jest przedwczesna - dotyczy tego, które konkretnie wydatki będzie można finansować ... itd.). Nie wiemy, ile osób i kto uczestniczy w spotkaniu. Nie ma realnych interakcji - pytanie zadawane są przez chat, a moderator odczytuje je na głos. Prowadzący spotkanie dziennikarz właściwe pełni funkcję konferansjera... Ocenę pozostawiam widzom. Trzeba przyznać, że z pewnością ma ono walor edukacyjny dla tych, którzy nie znajdą czasu na lekturę tak rozbudowanego dokumentu. To pomocne i nie ma tu żadnej ironii, ale informowanie to jedynie warunek konieczny, ale zdecydowanie niewystarczający w procesie konsultacji.

Problem w tym, że organizatorzy tego procesu nie zadają żadnego pytania, na które chcą uzyskać w konsultacjach odpowiedzi. Pozwalają na zadawanie pytań, które sami moderują. Rozumiem wyzwania związane z pandemią, ale to że jesteśmy „skazani" na formułę on-line wcale nie musi skutkować ograniczeniem interakcyjności. Bez trudu znajdą się chętni, żeby podpowiedzieć stronie rządowej, jak w formule on-line wzbogacać, a nie zubażać ten proces.

To samo dotyczy formularza do zgłaszania uwag na stronie rządu. Chcąc wypowiedzieć się w tym systemie, trzeba przy każdej uwadze zidentyfikować się z imienia i nazwiska, afiliacji i podać numer strony, do której zgłasza się uwagę wraz z uzasadnieniem. Nie bardzo wiadomo, jak odnosić się do kwestii generalnych, jak zadać pytania, jak poznać uwagi zgłoszone przez innych i móc je poprzeć. Taka forma konsultacji on-line to poważny regres w stosunku do tego, co rząd miał jeszcze kilka lat temu do dyspozycji. Swego czasu rząd - zresztą ze środków europejskich - zbudował potężne narzędzie do konsultacji on line konsultacje.gov.pl No cóż. możecie sobie klilnąć... i zobaczyć gdzie odsyła. Portal 3 lata temu został po prosty wyłączony - nie był potrzebny? No coż internet pamięta... Zobaczcie, czego nam brakuje.

Jak poprawić proces

Nie chce poprzestać na krytyce, więc mam też propozycję. Myślę, że to, co mógłby zrobić rząd w celu poprawy jakości tego procesu, to np. doprowadzić nie tyle do regionalnych (to znaczy one i tak będą się działy), ale niejako branżowych / horyzontalnych spotkań z poszczególnymi środowiskami - rozumianymi zarówno sektorowo np. pracodawcy, związki zawodowe, samorząd (więcej niż samorządy regionów), organizacje społeczne, uczelnie etc., jak i rozumianymi tematycznie, np. w sprawie edukacji, zielonego ładu, dostępu do usług publicznych, innowacji, kultury, cyfryzacji. Przy tej okazji moglibyśmy też pewnie poznać autorów poszczególnych części umowy. Ważne jednak, żeby to było rozmowa, a nie prezentacja. Na ogół uczestnicy konsultacji potrafią czytać, więc nie chodzi o to, żeby prezentować im dokument w postaci slajdów.

Żeby doprowadzić do tego (organizacja takich spotkań), potrzebne byłoby współdziałania, ale na zaproszenie ze strony rządu pewnie chętnie odpowiedzą wymienione wyżej środowiska. To da się zrobić. Potrzebna jest tylko ... No właśnie, pierwsza z 7 zasad konsultacji - Dobra Wola. Mam nadzieję że jej nie zabraknie.

Uwaga, to dopiero pierwszy etap. Musimy być dobrze przygotowani na kolejne kroki - na konsultacje programów operacyjnych i regionalnych. Musimy też wykazać się odpowiednią zapobiegliwością w momencie tworzenia komitetów monitorujących. W poprzednim okresie programowania włożyliśmy w to bardzo dużo energii (między innymi wybory). Wszystko jeszcze przed nami. Nie traćmy nadziei.

Póki co musimy jednak starać się pracować w zastanych warunkach, ale jednocześnie starać się na nie wpływać. Dobrze byłoby przywoływać w dobrej wierze zasady partnerstwa zarówno teraz, jak i w okresie implementacji. W tej sprawie ma też coś do powiedzenia Komisja Europejska.

Ten tekst jest miejscami krytyczny i gorzki. Chcę jednak wyraźnie stwierdzić, że nikogo nie posądzam o złą wolę. Myślę po prostu, że organizatorzy procesu mają dość specyficzne rozumienie konsultacji społecznych. Mam nadzieję, że uda się to zmienić.

Przedruk, kopiowanie, skracanie, wykorzystanie tekstów (lub ich fragmentów) publikowanych w portalu www.ngo.pl w innych mediach lub w innych serwisach internetowych wymaga zgody Redakcji portalu.
Redakcja www.ngo.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy.

Teksty opublikowane na portalu prezentują wyłącznie poglądy ich Autorów i Autorek i nie należy ich utożsamiać z poglądami redakcji. Podobnie opinie, komentarze wyrażane w publikowanych artykułach nie odzwierciedlają poglądów redakcji i wydawcy, a mają charakter informacyjny.

# data[].attributes.attachment_link.title
WYGNAŃSKI: Ogłaszamy alert konsultacyjny Umowy Partnerstwa

# data[].attributes.attachment_link.description
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge). Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej. Wspieraj NGO w PL Rząd wreszcie udostępnił projektu Umowy Partnerstwa.

# data[].attributes.headline
Kolejny raz szansa. Partnerstwo w Funduszach Europejskich – nie tylko o pieniądze dla NGO

# data[].attributes.subject
Kolejny raz szansa. Partnerstwo w Funduszach Europejskich – nie tylko o pieniądze dla NGO

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge).

Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej. Wspieraj NGO w PL

Zasada partnerstwa, zasada horyzontalna w Funduszach Europejskich, zakłada udział partnerów, w tym organizacji społeczeństwa obywatelskiego, zarówno w programowaniu, wdrażaniu, jak monitorowaniu i ewaluacji programów finansowych wspierających gospodarki krajów członkowskich. Te fundusze to m.in. Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, Europejski Fundusz Społeczny, czy tzw. fundusze rolny i rybacki, a organizacje często - bezpośrednio lub pośrednio (np. dzięki Lokalnym Grupom Działania) - korzystają z tych środków.

Parada Schumana, 12 maja 2018
Autor/źródło: Tomasz Kaczor, ngo.pl

Co pewien czas, raz na lat sześć, istnieje szansa na to, by w nowy sposób zaprojektować cele i sposoby ich realizacji, które będą finansowane w kolejnej perspektywie finansowej. Oczywiście również korekty możliwe są w trakcie kolejnych perspektyw. Po to jest monitoring, by wyłapać problemy i na bieżąco je korygować. Jednak prawdziwie strategiczne podejmowanie decyzji odbywa się jedynie od czasu do czasu. I teraz nadszedł ten czas.

Ktoś powie, że tym tematem zajmuje się rząd. Ma ekspertów i zasoby, by taką politykę tworzyć. Organizacje spokojnie mogą poczekać, aż ustali się priorytety i zasady wyboru, i dopiero wtedy włączyć się w „wyścig" po dotacje.

Tak, to bezpieczna strategia, ale też jest to równocześnie złożenie broni. Zgoda na to, że przez kolejne lata bezradnie patrzeć będziemy na to, że realizowane z funduszy europejskich cele mogły być lepiej zdefiniowane, że system ich wdrażania mógłby być prostszy i bardziej przyjazny.

Trochę historii

To już czwarte nasze podejście do udziału w konsultacji kolejnych perspektyw. Były tam i sukcesy, i porażki, a także różne pomysły instytucjonalne. W trakcie konsultacji perspektywy 2004-2006 (skróconej z uwagi na datę przystąpienia Polski do UE) mieliśmy np. funkcję regionalnych łączników ds. Funduszy Strukturalnych.

W czasie konsultacji perspektywy 2007-2013 mieliśmy powołany przez organizacje sekretariat ds. Konsultacji Narodowego Planu Rozwoju i pojawiały się plany specjalnego Programu Operacyjnego Społeczeństwo Obywatelskie. W czasie tej perspektywy mieliśmy i specjalną Grupę Roboczą ds. Społeczeństwa Obywatelskiego, i Krajową Sieć Tematyczną ds. Partnerstwa (uznaną w Unii jako dobrą praktykę realizacji zasady partnerstwa).

W trakcie konsultacji kolejnej perspektywy (2014-2020) organizacje powołały Stałą Konferencję ds. Funduszy Europejskich i sformułowały swoje oczekiwania. Warto to przypomnieć. W 2012 organizacje pozarządowe przekazały administracji publicznej (na szczeblu rządowym i regionalnym) pod rozwagę listę wypracowanych kluczowych, w ich opinii, zasad i postulatów. Liczyliśmy, że ich uwzględnienie przyczyni się do efektywniejszego wykorzystania środków finansowych w mijającym okresie programowania. Postulaty miały charakter ogólny, wykraczający poza kwestie branżowe i szczegółowe, które - choć ważne - powinny być omawiane po uzgodnieniu kwestii ogólnych. Organizacje przedstawiły 12 postulatów, które stanowiły konkretne, szczegółowe oczekiwania sektora, wynikające z pięciu zasad ogólnych.

Przypomnijmy je poniżej.

PODSTAWOWE ZASADY

1. Wzmocnienie kapitału społecznego jako jednego z głównych celów wdrażania funduszy europejskich w Polsce,

2. Zasada partnerstwa jako podstawa racjonalnego zarządzania wdrażania funduszy,

3. Zasada pomocniczości jako konstytucyjna podstawa realizacji polityk publicznych państwa, w tym finansowanych z funduszy europejskich,

4. Zrównoważony rozwój jako zasada strategiczna określająca celowość i sposób wydatkowania funduszy europejskich,

5. Zasada równości szans w programowaniu i wdrażaniu funduszy europejskich.

12 POSTULATÓW

1. Racjonalizacja i uproszczenie procedur na wszystkich poziomach funkcjonowania systemu funduszy (projektowania, dystrybucji i rozliczania),

2. Zwiększenie dostępności środków finansowych dla małych organizacji, tak aby realnie poszerzyć środowisko instytucji zaangażowanych w realizację istotnych celów publicznych,

3. Zwiększenie zdolności instytucjonalnych organizacji zaangażowanych w realizację określonych strategicznie priorytetów,

4. Stworzenie przestrzeni dla tworzenia i upowszechniania innowacji społecznych,

5. Zwiększenie roli organizacji pozarządowych jako partnerów w programowaniu strategicznym, monitoringu i ocenie efektów wdrażania funduszy,

6. Zapewnienie udziału obywateli i ich organizacji w strategicznym zarządzaniu rozwojem lokalnym z uwzględnieniem wielofunduszowości,

7. Zwiększenie i zmiana roli organizacji pozarządowych w systemie wdrażania funduszy,

8. Wzmocnienie zasady partnerstwa poprzez zwiększenie skali wsparcia dla projektów realizowanych w rzeczywistym partnerstwie,

9. Modernizacja mechanizmów oceny wniosków, która umożliwi wybór projektów istotnie potrzebnych,

10. Zapewnienie równowagi pomiędzy zwrotnymi i bezzwrotnymi instrumentami finansowymi,

11. Zapewnienie systemu wdrażania umożliwiającego różnorodność form i uczciwą konkurencję,

12. Przeciwdziałanie negatywnym efektom decentralizacji wdrażania funduszy.

Nie wszystkie postulaty organizacji zostały zrealizowane, ale niewątpliwie w konsultacjach udało się poprawić wiele niedociągnięć. Udało się również doprowadzić do wyborów przedstawicieli organizacji pozarządowych do komitetów monitorujących. Siadając kolejny raz do konsultacji, warto przypomnieć sobie tamten dokument w całości.

O cele i reguły

Jak się rzekło, organizacje mają prawo - tak wynika z zapisów rozporządzeń unijnych - uczestniczyć w programowaniu funduszy europejskich na lata 2021-2027. O tym, jak to będzie możliwe, zadecydują państwa członkowskie w ramach własnych kompetencji. To od rządu zależeć będzie, jak organizacje będą mogły się wypowiedzieć. Jednak o tym, czy wezmą one udział w tej dyskusji, zadecydują sami zainteresowani, a możliwy wpływ na konkretne zapisy zależy od kompetencji i znaczenia partnerów, którzy zabiorą głos.

Dyskusja toczy się na wielu płaszczyznach. Ścierają się poglądy wśród samych organizacji (np. czy dotychczasowa polityka dotycząca ekonomii społecznej jest optymalna i ewentualnie jak ją poprawiać lub zmieniać). Jest kwestia konsultacji rozwiązań w ramach relacji rząd - organizacje pozarządowe. Jest też dyskusja na poziomie europejskim, gdzie Komisja Europejska może też wsłuchiwać się w głosy społeczeństwa obywatelskiego.

Najważniejsze są oczywiście cele i sposoby ich osiągnięcia. To one zadecydują, czy pieniądze, które Polska otrzyma, przyczynią się dostatecznie do oczekiwanej zmiany społecznej. Jednak to, o czym nie należy zapominać, to reguły współpracy. Muszą być one precyzyjnie sformułowane, a następnie przestrzegane.

Doświadczenia kończącej się perspektywy pokazały, że dobre zapisy niekoniecznie przekładają się na dobrą praktykę. Komisja Europejska wydała specjalne Rozporzadzenie delegowane Kodeks Partnerstwa, rząd polski Wytyczne zasady realizacji zasady partnerstwa, ale miękkie zapisy, swobodne traktowanie zobowiązań spowodowało, że partnerstwo w tym okresie nie było takie, jakiego oczekiwaliśmy.

Partnerstwo więc musi opierać się na dwóch podstawach. Dobrej woli stron i dobrze określonych i, co ważne, respektowanych regułach współpracy. Jest jednak i jeszcze jeden dodatkowy wymiar. Determinacja, siła i kompetencja partnera odgrywa tu swoją rolę.

Ciągle jeszcze organizacje są traktowane przez rząd jako partner słaby. Były nadzieje, że w ramach realizacji zasady partnerstwa uda się wzmocnić potencjał instytucjonalny partnerów (szczególnie tych słabszych, np. organizacji pozarządowych). Tego jeszcze nie udało się osiągnąć. Tym bardziej jest to zadanie w zbliżającej się perspektywie.

Piotr Frączak, prezes Stowarzyszenia Dialog Społeczny, członek Rady Programowej OFOP, pracownik Fundacji Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego. Członek ciał dialogu na poziomie krajowym, m.in. Komitetu Monitorującego Narodowy Plan Rozwoju 2004-2006, Komitetu Koordynacyjnego Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia, Krajowego Forum Terytorialnego (ciała, które właściwie nie rozpoczęło na dobre swojej działalności), Rady Działalności Pożytku Publicznego V kadencji i Komitetu do spraw Umowy Partnerstwa (rezygnacja z udziału w lipcu 2019).

Artykuł powstał w ramach projektu finansowego przez Polsko-Amerykańską Fundację Wolności.

Projekt realizowany przez Ogólnopolską Federację Organizacji Pozarządowych, Fundację Stocznia we współpracy z Polską Zieloną Siecią na mocy porozumienia ze Stowarzyszeniem KLON/JAWOR i przy wsparciu Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

Przedruk, kopiowanie, skracanie, wykorzystanie tekstów (lub ich fragmentów) publikowanych w portalu www.ngo.pl w innych mediach lub w innych serwisach internetowych wymaga zgody Redakcji portalu. Redakcja www.ngo.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy.

Teksty opublikowane na portalu prezentują wyłącznie poglądy ich Autorów i Autorek i nie należy ich utożsamiać z poglądami redakcji. Podobnie opinie, komentarze wyrażane w publikowanych artykułach nie odzwierciedlają poglądów redakcji i wydawcy, a mają charakter informacyjny.

# data[].attributes.attachment_link.title
Kolejny raz szansa. Partnerstwo w Funduszach Europejskich - nie tylko o pieniądze dla NGO

# data[].attributes.attachment_link.description
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge). Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej.

# data[].attributes.headline
O procesie konsultacji umowy partnerstwa w Polsce

# data[].attributes.subject
O procesie konsultacji umowy partnerstwa w Polsce

# data[].attributes.body
NGO.pl w rozmowie z Filipem Skawińskim z Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge).

Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej. Wspieraj NGO w PL

Komisja Europejska wystąpiła do polskiego rządu i wszystkich marszałków przypominając o obowiązku uwzględnienia partnerów społecznych w tworzeniu umowy partnerstwa, a potem programów i domagając się odpowiedzi na kilkanaście szczegółowych pytań dotyczących tego, jak polskie władze ten obowiązek realizują - z Filipem Skawińskim z Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce rozmawiamy o procesie konsultacji umowy partnerstwa w Polsce.

Magda Dobranowska-Wittels: - W Polsce rozpoczęły się konsultacje Umowy partnerstwa. Przebiegają w trudnych, pandemicznych warunkach, ale są przykłady, że tego typu procesy były organizowane bardziej - powiedzmy - interaktywnie. Czy Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej monitoruje proces powstawania tego dokumentu i jego konsultacji?
Filip Skawiński, Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej w Polsce: - Naszą ogólną misją jest pośredniczenie w kontaktach między polskimi instytucjami, firmami, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego a urzędnikami Komisji Europejskiej w Brukseli. Działamy tam, gdzie to pośrednictwo jest potrzebne. Przy poprzednich Umowach Partnerstwa lub jej odpowiednikach nie angażowaliśmy się w ogóle, bo nie było takiej potrzeby. Po stronie Komisji Europejskiej jest wyspecjalizowany, kilkunastoosobowy Wydział do spraw funduszy unijnych w Polsce. Pracują tam osoby, które mają stałe robocze kontakty z polskimi instytucjami. W tym roku jednak dostaliśmy od organizacji pozarządowych sporo sygnałów o tym, że uwzględnianie tych organizacji jako partnerów w czasie negocjowania umowy - nomen omen - partnerstwa jest niezadowalające. Przedstawicielstwo odbiera te sygnały i przekazuje do Brukseli.
I jak Państwo oceniają te sygnały? Czy rzeczywiście coś jest nie w porządku?
- Staramy się nie oceniać zbyt pochopnie, natomiast istotny jest sam fakt, że te głosy są i to z różnych organizacji. To wskazuje, że problem istnieje i pierwsze reakcje naszych kolegów w Brukseli to potwierdzają. Do nich takie sygnały też dotarły.

Wszystko to razem wywołało określony efekt: Komisja Europejska wystąpiła 4 lutego 2021 r. z pismem do polskiego rządu i wszystkich marszałków przypominając o obowiązku uwzględnienia partnerów społecznych w tworzeniu Umowy Partnerstwa i potem szczegółowych programów i domagając się odpowiedzi na kilkanaście szczegółowych pytań dotyczących tego, jak polskie władze ten obowiązek realizują. Chodzi o to, żeby lepiej zdiagnozować problem.

A co to są za nieprawidłowości?
- Realizowanie zasady partnerstwa można sobie wyobrazić lepiej niż w taki sposób, że umowa partnerstwa jest przygotowana właściwie w zaawansowanej postaci przez rząd i później tylko pokazywana w czasie konsultacji regionalnych różnym partnerom. Osobiście uważam, że powinny się także odbyć konsultacje horyzontalne z poszczególnymi grupami, a nie tylko regionalne. Nie mówiąc już o tym, że wybrany sposób konsultacji wydaje się niewiele wnosić, ponieważ partnerzy mogą wyrazić opinie poprzez formularz kontaktowy na stronie. To mało interaktywna forma komunikacji. Jest ryzyko, że proces konsultacji będzie płytki czy wręcz pozorny.
Czy to są sygnały, które płyną tylko ze strony organizacji społeczeństwa obywatelskiego, czy także od pozostałych partnerów społecznych, biznesu, samorządów?
- Mamy na razie sygnały tylko od organizacji pozarządowych, ale z różnych dziedzin. Wiem też, że bezpośrednio do Brukseli do Komisji Europejskiej napisały niektóre samorządy.
Jak ten proces wzorcowo powinien wyglądać według Komisji? Czy są jakieś zalecenia w tym zakresie?
- Jest szczegółowy dokument opracowany przez Komisję pod nazwą „Kodeks postępowania w zakresie partnerstwa w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych". On podkreśla, jak ważna jest Umowa partnerstwa i wskazuje między innymi, że partnerzy powinni być z różnych dziedzin, typów organizacji i regionów. Mówi też, że ci partnerzy powinni być włączeni w prace właściwie na każdym etapie tworzenia najważniejszych dokumentów, czyli także Umowy partnerstwa, która jest zbiorczym dokumentem, ogólnie regulującym, jak mają być wydawane fundusze unijne przez 7 lat. Później będzie to uszczegóławiane przez programy dla poszczególnych dziedzin i dla poszczególnych regionów. Dawniej to były programy operacyjne, teraz będą to po prostu programy. I dla nich też mają być konsultacje i partnerzy także powinni być uwzględnieni w pracach nad tymi dokumentami.

Kodeks postępowania w zakresie partnerstwa w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych

Czy przewidziane są jakieś konsekwencje, jeśli rząd się nie zastosuje do tych zaleceń?
- Tego Kodeksu nie należy traktować jak niewiążących zaleceń dla rządów. Ma on umocowanie w rozporządzeniu ogólnym dotyczącym funduszy unijnych (tzw. CPR, a ono zawiera stwierdzenie, że opracowywanie umowy partnerstwa i programów ma się odbywać w partnerstwie z lokalnymi podmiotami, w tym właśnie z organizacjami pozarządowymi. To jest już warunek zapisany w prawie. Jego uszczegółowieniem jest to, co znajduje się w Kodeksie dobrych praktyk. Teoretycznie więc, gdyby rząd kompletnie zignorował Kodeks dobrych praktyk, to nie tylko zignoruje sam ten Kodeks, ale też przepis, który nakazuje partnerstwo. Gdyby skala tego była poważna, Komisja musiałaby zareagować.

Za nieprzestrzeganie Kodeksu nie można co prawda nałożyć korekty finansowej na państwo członkowskie, ale KE ma dyskrecjonalne prawo nie zatwierdzić umowy partnerstwa i może prosić o powtórzenie konsultacji społecznych. Nawet taki element jak wysokość alokacji na dany region, niewypracowany w partnerstwie, może być na podstawie art. 8 Kodeksu podważony.

Konsekwencje mogą być poważne: powtarzanie konsultacji społecznych może spowodować opóźnienie w przyjęciu Umowy Partnerstwa, co przełoży się na to, że programy i następnie konkursy w ramach programów będą ogłaszane także z opóźnieniem. To z kolei pociąga ryzyko, że zabraknie czasu na realizację projektów i programów współfinansowanych z funduszy europejskich w dozwolonym terminie.

Czy głos jednej z grup ze strony partnerów społecznych wystarczy, żeby Komisja bardziej się zainteresowała tym procesem?
- Zawsze jest tak, że im głos ma szersze poparcie w jakimś środowisku, tym jest bardziej brany pod uwagę. Każda organizacja może napisać indywidualnie i to zawsze ma jakieś znaczenie, ale zwykle nie rozstrzygające. Trudno podejmować decyzje w oparciu o pojedyncze głosy, jeżeli wie się, że tych głosów mogłoby być znacznie więcej. Natomiast, jeżeli byłby jakiś szeroki front organizacji, które mają krytyczny pogląd w danej sprawie i uważają ją za ważną na tyle, aby to zgłosić Komisji Europejskiej, to znacznie zwiększa szansę na to, że Komisja zdecyduje się działać w tej sprawie.
Co poradziłby Pan jako przedstawiciel Komisji Europejskiej organizacjom, które jednak chciałyby się włączyć w proces konsultacji i realnie wnieść swój głos?
- Warto brać udział w jakichkolwiek konsultacjach, które się odbywają. Jeżeli się tego nie zrobi, to daje się argument, że organizacje pozarządowe i tak nie były aktywne, nie skorzystały z możliwości konsultacji, które były. Dotyczy to również następnych kroków, to znaczy konsultacji przyszłych programów, potem pracy Komitetów Monitorujących, by ustalać kryteria wyboru projektów czy monitorować projekty samorządowe lub miejskie.

Ale jeżeli na podstawie tego, co dzieje się teraz, organizacje mają wrażenie, że to nie działa, że ich głos nie jest uwzględniany, a same konsultacje są robione tylko dla formalności, a nie z rzeczywistą intencją wysłuchania tego, co mają do powiedzenia, to najlepszą formą odpowiedzi byłoby podjęcie zorganizowanych działań. Mogę sobie wyobrazić zawiązanie się szerokiej koalicji organizacji pozarządowych, które by wystąpiły z apelem do Komisji Europejskiej, aby zwróciła polskim władzom uwagę na to, że te nie włączyły podmiotów społecznych we wczesne etapy opracowywanie umowy partnerstwa oraz w autentyczne konsultacje.

Ile jest na to czasu? Jaki jest harmonogram dalszych prac nad tymi dokumentami?
- Teraz jest okres konsultacji po stronie polskiej. Komisja póki co otrzymała zarys Umowy partnerstwa, który przygotował rząd, czyli to samo, co państwo mają przedstawione do konsultacji. Za dwa tygodnie okres formalnych konsultacji w Polsce się skończy. Chodzi o to, aby Komisja Europejska miała pewną opinię w tej sprawie zanim rząd przedstawi wyniki konsultacji, w których być może stwierdzi, że wszystko jest, jak należy. Niczego nie przesądzam, ale mogę sobie łatwo wyobrazić, że rząd zakomunikuje Komisji, że partnerzy społeczni zostali w pełni włączeni w prace nad projektem Umowy Partnerstwa, wyrazili swoje zdanie, a rząd w jakimś stopniu je uwzględnił. Potem jeszcze przeprowadził konsultacje opracowanego projektu.

To nie do mnie należy ocena, natomiast jeżeli środowisko NGO-sów, uważa, że tak nie jest, to dobrze byłoby zwrócić uwagę Komisji Europejskiej na to teraz, kiedy to się dzieje. Gdy rozpoczną się formalne konsultacje między Komisją a rządem, to będzie kwestia, którą Komisja Europejska może podnieść i powiedzieć: „Mamy sygnały dotyczące tego, jak przeprowadziliście konsultacje". Przy czym to muszą być konkrety, a nie ogólne zastrzeżenia, bo na ich podstawie trudno byłoby Komisji formułować konkretne uwagi.
A czy rząd, przedstawiając Umowę Komisji i sprawozdając się z tych konsultacji, nie musi przedstawić dowodów na to, że włączał partnerów społecznych na wcześniejszych etapach prac, a nie tylko zaprosił do konsultacje, które się teraz toczą?
- Nie potrafię powiedzieć, na ile szczegółowo rząd powinien to udokumentować. Przypuszczam, że to nie jest nigdzie precyzyjnie opisane. O ile wiem, nie zdarzyło się, żeby Komisja uznała, że rolę partnerów społecznych pominięto do tego stopnia, że umowa partnerstwa została nieprawidłowo przygotowana i należy ten proces poprawić.
A gdyby jednak Komisja tak uznała, to co wtedy się dzieje? Umowa powinna być od nowa przygotowywana? Czy tylko konsultacje powtarzane? Jakie tu są zalecenia?
- To może iść w różnych kierunkach i ciężko powiedzieć, czego Komisja by wymagała. Niestety, czynnik czasu działa na niekorzyść. Programy są już opóźnione, choć nie jest to wina Komisji, która odpowiednie projekty na dotyczące budżetu Unii na lata 2021-2027 przedstawiła już w maju 2018 r. Potem jednak przeciągały się negocjacje pomiędzy państwami członkowskimi, a pandemia wywołała takie zmiany, które trzeba było uwzględnić.

Teraz, w najbardziej optymistycznym scenariuszu, o którym mówi ministerstwo - a który jest, moim zdaniem, też mocno niepewny - to wszystko mogłoby ruszyć pod koniec roku, więc i tak prawie rok z wieloletniego budżetu Unii na lata 2021-2027 przepadnie. Im dłużej będą trwały negocjacje Umowy partnerstwa, tym opóźnienie będzie większe. Oczywiście to nie jest powód, żeby lekceważyć zasady, ale niewątpliwie to jest powód, żeby nie cofać tego procesu na sam początek. Sądzę więc, że bardziej prawdopodobne wtedy byłyby jakieś dodatkowe konsultacje.

W innych państwach te procesy odbywają się bardziej transparentnie i przejrzyście?
- To wszystko zależy od kultury prawnej i obywatelskiej danego państwa. Są takie, gdzie administracje uważają, że głos obywateli, który się uwzględni, czyni projekt lepszym. Ale są i takie, które uważają, że to przeszkadza. Wzorcowy model został opisany w raporcie OECD z czerwca 2020. Nie chcę oceniać jak Polska wypada na tym tle.
Inne kraje unijne też mają takie opóźnienia?
- Niektórzy mają mniejsze opóźnienia, bo już przedstawili Umowę partnerstwa czy są dużo dalej w negocjacjach. W odniesieniu do Polski działa istotny argument, z którego w razie potrzeby korzysta strona rządowa: jesteśmy największym beneficjentem unijnych funduszy, więc u nas to ćwiczenie jest zdecydowanie trudniejsze. Jesteśmy dużym krajem, dostajemy wsparcie w wielu obszarach, więc nasze programy są skomplikowane, w związku z tym to musi trwać. Ten argument zawsze ma moc i może być tak, że nim tłumaczy się także te opóźnienia, których dałoby się uniknąć.

Filip Skawiński - analityk działu politycznego Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce.

Przedruk, kopiowanie, skracanie, wykorzystanie tekstów (lub ich fragmentów) publikowanych w portalu www.ngo.pl w innych mediach lub w innych serwisach internetowych wymaga zgody Redakcji portalu.
Redakcja www.ngo.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy.

Teksty opublikowane na portalu prezentują wyłącznie poglądy ich Autorów i Autorek i nie należy ich utożsamiać z poglądami redakcji. Podobnie opinie, komentarze wyrażane w publikowanych artykułach nie odzwierciedlają poglądów redakcji i wydawcy, a mają charakter informacyjny.

# data[].attributes.attachment_link.title
Perspektywa finansowa UE 2021-2027: Najlepsze byłoby podjęcie zorganizowanych działań

# data[].attributes.attachment_link.description
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge). Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej.

# data[].attributes.headline
Partnerstwo dla przyszłości - brakujące ogniwa.

# data[].attributes.subject
Partnerstwo dla przyszłości - brakujące ogniwa.

# data[].attributes.body
Głos Michała Boniego.

# data[].attributes.attachment_link.title
Partnerstwo dla przyszłości - Brakujące ogniwa

# data[].attributes.attachment_link.description
Trwają obecnie otwarte konsultacje dotyczące Umowy Partnerstwa. To dokument zakreślający zarówno dla potrzeb UE w perspektywie finansowej do 2027, ale przede wszystkim dla nas, dla wszystkich polskich partnerów (samorządy, organizacje pracownicze i obywatelskie, ośrodki naukowe etc.) - listę spraw priorytetowych, kluczowych dla przyszłości kraju.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W dokumencie, który będzie podstawą do podziału pieniędzy z Unii w perspektywie budżetowej 2021-2027, brak pogłębionej refleksji o rozwoju Polski w XXI wieku i stojących przed nami najważniejszych wyzwaniach rozwojowych.

Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej skierowało do 30-dniowych konsultacji „Projekt Umowy Partnerstwa dla realizacji polityki spójności 2021-2027 w Polsce" (UP). To wyjątkowo ważny dokument - stanowi podstawę do określenia działań finansowanych w Polsce ze środków z nowej perspektywie budżetowej Unii Europejskiej. Dotyczy wydatkowania blisko 80 mld euro. Istotna jest nie tylko skala tych środków, ale także to, że będą one wykorzystywane w rozpoczętej właśnie dekadzie (zgodnie z zasadą N+3). W tym czasie może dojść do dwukrotnej zmiany ekip rządowych.

Poniżej dalsza część artykułu

I skala, i czas oznaczają, że zapisy tego dokumentu należy odczytywać nie w kontekście bieżącym i operacyjnym, ale długookresowo i strategicznie. Wynikające z nich działania wpłyną znacząco na potencjał rozwojowy i rozwój Polski co najmniej do 2050 r. Niestety, długofalowa i strategiczna perspektywa jest w tym dokumencie nieobecna. Nie ma w nim pogłębionej refleksji o rozwoju Polski w XXI wieku i stojących przed nami najważniejszych wyzwaniach. Byłoby to usprawiedliwione tylko wtedy, gdyby dokumentowi towarzyszyła aktualna (wdrażana lub nowo zaprojektowana) narodowa strategia rozwoju.

Co prawda w projekcie UP jest odniesienie do strategii na rzecz odpowiedzialnego rozwoju (SOR) przyjętej w 2016 r., nie sposób jednak potraktować tego poważnie. Nie tylko ze względu na upływ czasu i zasadnicze zmiany, które dokonały i dokonują się w skali globalnej i w naszym otoczeniu, ale także dlatego, że SOR dotyczyła rozwoju gospodarczego i nigdy nie była faktycznie realizowana. Nie jest nam znane rządowe opracowanie przedstawiające w sposób systematyczny przebieg jej realizacji. Wiadomo natomiast, że jej podstawowe wskaźniki, jak np. udział nakładów inwestycyjnych w PKB, nie tylko nie są osiągane, ale też raczej się od ich osiągnięcia oddalamy niż do niego zbliżamy. SOR była i jest atrapą, mającą przesłonić brak strategicznej myśli rozwojowej, w czasie rządów PiS wypartej przez polityczno-wyborczą taktykę i rozgrywkę.

Podkładka

Brak strategicznego odniesienia w projekcie UP wynika z tego, że dokument został potraktowany przez autorów (są oni nieznani) jako wypracowanie rygorowe, które trzeba przedstawić, bo Unia tego wymaga. To obowiązkowa podkładka, na której będzie można położyć wnioski o finansowanie. Znamienne jest to, że nie jest on firmowany przez Radę Ministrów, a tylko przez ministerstwo, o którym nie wiadomo, czy istnieje, czy też zostało wchłonięte przez Ministerstwo Finansów.

Jednocześnie trwają prace nad Krajowym Planem Odbudowy (KPO), który ma być finansowany z dodatkowego pocovidowego budżetu UE. A jednocześnie Jarosław Gowin jako minister przedsiębiorczości, pracy i technologii zainicjował pilne prace nad strategią produktywności. Trudno sobie wyobrazić, by te trzy dokumenty mogły zostać poskładane w całość, skoro pracują nad nimi trzy różne ośrodki. W praktyce oznaczać to będzie pogłębienie federalizacji rządu, w którym poszczególne ministerstwa walczą o odrębne korporacyjne interesy i budżety. Rezultatem będzie rabunkowe marnotrawstwo środków publicznych na wielką skalę.

Brak strategicznej perspektywy powoduje, że dokument nie wyznacza priorytetów rozwojowych Polski. Wszystko jest w nim pomieszane bez myślowego porządku. Komisja Europejska określiła podstawowe cele, a tym samym w jakimś stopniu układ UP. Ale to nie znaczy, że to ogólnounijne ukierunkowanie może w danym kraju być oderwane od ustalenia swoistych dla niego długookresowych wyzwań.

W naszym przekonaniu dla Polski najważniejsze są trzy z nich: zapaść demograficzna, niska produktywność wykorzystywania zasobów własnych (co dotyczy zarówno ziemi, wody czy surowców, jak i kapitału ludzkiego; dlatego tak ważna wydaje nam się strategia produktywności), pogłębianie się niespójności i atomizacji społecznej. Przyjmujemy, że główne strategiczne osie rozwojowe Polski można ująć inaczej, ale poważna rozmowa o dekadzie 2021-2030 musi się zaczynać od ich wyznaczenia. Bez tego projekt UP wygląda na zestaw rubryk wypełnionych przez ministerialnych ekspertów od środków unijnych.

Znamienne jest zestawienie przedstawione w rozdziale „Efektywność i skuteczność". Pokazuje ono, do jakich nowo nazwanych programów (aby odpowiadały unijnej nomenklaturze) będą przypisane programy realizowane w dotychczasowej perspektywie budżetowej. Przykładowo obecny Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko (PO IiŚ) ma stać się programem w zakresie infrastruktury transportu, energetyki, środowiska, zdrowia i kultury. To pozwala każdemu ministerstwu odnaleźć swoje miejsce w tej urzędniczej składance, którą jest de facto projekt UP.

Dokument ma w tytule politykę spójności, ale dotyczy faktycznie nie długofalowej polityki publicznej, ale zmodyfikowanej metody zarządzania wydawaniem środków unijnych. Nic dziwnego, że przy zadbaniu o trochę nowszy żargon opisane w nim działania są takie same, jak były dotąd. Nawet wtedy, gdy nie przynosiły założonych rezultatów i nie przyczyniały się do poprawy sytuacji. Możemy np. przeczytać w dokumencie, że „zasoby wodne w Polsce przypadające na jednego mieszkańca, stanowią tylko 1/3 tego, co ma do dyspozycji przeciętny mieszkaniec Europy". Ale nie ma słowa o tym, dlaczego mimo podejmowanych działań nie poprawiamy tej sytuacji. Dlaczego nie przyczyniają się do tego zmiany systemowe dokonane pięć lat temu, polegające na centralizacji gospodarowania wodą. Dalej będziemy robić w zasadzie to samo. Niestety prawdopodobnie z podobnym rezultatem.

W wielu miejscach dokumentu znajdują się krytyczne stwierdzenia i trafne analityczne obserwacje. Ale z zasady nie ma w nim żadnej odpowiedzi na narzucające się pytanie „dlaczego nam w tej dziedzinie nie wychodzi?". Przykładowo, dlaczego ciągle jesteśmy krajem o relatywnie niskim poziomie innowacyjności? Dlaczego tak niska jest dynamika inwestycji firm? Nie wystarczy powtarzać, że tak jest. Krytyczne analityczne wtręty są tylko po to, aby uzasadnić, że trzeba kontynuować uprzednie działania. Takie zapisy są reminiscencją gierkowskiej retoryki o „dalszym doskonaleniu".

Jakość rządzenia

Zastanawia, dlaczego wśród proponowanych programów operacyjnych brak jest programu poprawy jakości rządzenia i mechanizmów partycypacji obywatelskiej. Czy Komisja Europejska byłaby przeciwna? Nie, skoro 3 grudnia pojawił się europejski plan działań na rzecz demokracji. Mowa tam o takich „drobiazgach" jak wolne media, uczciwe wybory, walka z dezinformacją, wzmocnienie społeczeństwa obywatelskiego. Oczywiście, rząd może twierdzić, że w każdej z tych spraw inni mogą się od nas tylko uczyć, ale mamy co do tego wątpliwości. Naszym zdaniem w obecnym stanie mielibyśmy poważny problem z przyjęciem do Unii, bo byłby kłopot z wykazaniem, że spełniamy tzw. kryteria kopenhaskie.

Generalnie w projekcie UP brakuje nowego oddechu. Odniesienie do edukacji zamyka się w tradycyjnym modelu szkoły bazującej na transmisyjnym przekazywaniu wiedzy. Szkoły, która ma dostarczać kadr dla gospodarki. A przecież nowoczesna edukacja staje się wielosektorowym systemem kształtowania nowych i często jeszcze nienazwanych kompetencji. Dobrze, że znajdziemy w dokumencie odniesienie do kultury. Ale jest ona rozumiana jako sektor aktywności zawodowej i wyodrębniony dział administracji publicznej, a nie jako główny mechanizm rozwojowy, bez którego żadne technologie nie mogą zapewnić rozwoju.

Kompletnym fałszem jest trzon nazwy dokumentu: Umowa Partnerstwa. W myśl założeń Komisji Europejskiej ma ona mieć podwójne znaczenie. Po pierwsze, ma być to partnerstwo krajowe, umowa zawarta między głównymi aktorami rozwoju danego kraju, społecznie umocowanymi reprezentacjami różnych grup społecznych i zawodowych: samorządami terytorialnymi wszystkich poziomów, związkami zawodowymi i pracodawców, izbami gospodarczymi, samorządami zawodów, organizacjami pozarządowymi itd. Chodzi o partnerstwo na etapie nie tylko przygotowania umowy, ale także realizacji. Bez umowy o wspólnym działaniu potem praktycznie go nie będzie. Pozostaną, jak dotąd, relacje klientelistyczne. Po drugie, jest to partnerstwo wewnątrzunijne. Ale to krajowe ma być w tym przypadku fundamentem unijnego.

Aby strzec jakości prac nad tworzeniem i wdrażaniem umowa partnerstwa krajowego i koordynować je, powołano nawet Komitet Umowy Partnerstwa. Jeden z autorów tej wypowiedzi (Jakub Wygnański) wchodzi w jego skład. O swoim doświadczeniu publicznie mówił tak: „Nie mam wrażenia, żebym mógł realnie cokolwiek uczynić w tych sprawach. To, że ani jako członkowie Komitetu, ani szerzej - opinia publiczna - dotychczas nie mogliśmy poznać autorów projektu ani ustalić nawet składu ciał, które podejmują decyzję, uważam za bardzo kłopotliwe. Nie tak wyobrażam sobie realizację zasady partnerstwa, która - co trzeba przypomnieć - nie jest wynikiem dobrej woli rządu, ale ma silne umocowanie w rozporządzeniach unijnych".

W projekcie UP bardzo rzadko pojawiają się nawet z rodzajowej nazwy partnerzy tej umowy. Organizacje społeczne nie pojawiają się ani razu. Ale nawet jeśli pojawia się nazwa potencjalnych interesariuszy, to nie w roli partnerów, ale wykonawców lub beneficjentów. Są traktowani z góry i czysto instrumentalnie. Autorom dokumentu partnerstwo nawet nie zaświtało w głowie. Głębsze odczytanie treści dokumentu pozwala dostrzec, że ich schemat myślowy bazuje na relacji władza i jednostki - organizacje i osoby. Przy czym są one przedmiotem oddziaływania władzy, które sprowadza się do wspierania i interweniowania. Konsultacje projektu UP trudno uznać za realizację idei partnerstwa.

Co robić

Aby zapewnić procesowi programowania polityki spójności społeczną i rozwojową użyteczność, proponujemy:

- znaczące wydłużenie konsultacji i poprawienie ich jakości poprzez zachowanie kluczowych zasad, takich jak jawność, powszechność, przewidywalność, responsywność;

- pilne zwołanie Komitetu Umowy Partnerstwa i przyjęcie przezeń roli gospodarza, czego publicznym świadectwem będzie przyjęcie przez Komitet zasad prowadzenia tych konsultacji i dalszych prac nad Umową Partnerstwa;

- włączenie do otwartego procesu konsultacji także Krajowego Planu Odbudowy oraz strategii produktywności;

- formalne zasięgnięcie przez Komitet Umowy Partnerstwa opinii nt. projektu UP w kluczowych krajowych publicznych ośrodkach eksperckich, takich jak PAN, Rada Narodowego Centrum Badań i Rozwoju czy Konferencja Rektorów Szkół Publicznych;

- uruchomienie przez „Rzeczpospolitą" debaty nad strategicznymi wyzwaniami rozwojowymi Polski i zaproszenie do wypowiedzi uznanych ekspertów z różnych dziedzin.

Jesteśmy przekonani, że to ma sens i może się powieść.

Prof. dr hab. Jerzy Hausner jest ekonomistą z Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, w przeszłości był członkiem RPP, ministrem pracy i gospodarki i wicepremierem. Jakub Wygnański jest socjologiem, prezesem Fundacji Stocznia, członkiem Rady Programowej Ogólnopolskiej Federacji Organizacji Pozarządowych.

# data[].attributes.attachment_link.description
W dokumencie, który będzie podstawą do podziału pieniędzy z Unii w perspektywie budżetowej 2021-2027, brak pogłębionej refleksji o rozwoju Polski w XXI wieku i stojących przed nami najważniejszych wyzwaniach rozwojowych. Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej skierowało do 30-dniowych konsultacji „Projekt Umowy Partnerstwa dla realizacji polityki spójności 2021-2027 w Polsce" (UP).

# data[].attributes.body
Rozmowa Edwin Bendyk rozmawia z Izabelą Zygmunt

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zgodnie z regulacjami unijnymi KPO będzie zawierać inwestycje i reformy, których celem jest odbudowa i zwiększenie odporności gospodarek po pandemii koronawirusa. W Polsce tym procesem kieruje Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej.

Na czym polegają propozycje strony ekologicznej oraz biznesowej? Czy pracom dotyczącym KPO towarzyszy strategiczna myśl? Jak KPO łączy się z Europejskim Zielonym Ładem? Rozmowa z Izabelą Zygmunt (Polska Zielona Sieć).

# data[].attributes.attachment_link.title
Krajowy Plan Odbudowy - wciąż bez konsultacji i strategicznego podejścia - Batory w Polityce

# data[].attributes.attachment_link.description
Zgodnie z regulacjami unijnymi KPO będzie zawierać inwestycje i reformy, których celem jest odbudowa i zwiększenie odporności gospodarek po pandemii koronawirusa. W Polsce tym procesem kieruje Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej. Na czym polegają propozycje strony ekologicznej oraz biznesowej? Czy pracom dotyczącym KPO towarzyszy strategiczna myśl? Jak KPO łączy się z Europejskim Zielonym Ładem?

# data[].attributes.body
Grupa robocza ds. społ. obywatelskiego Komitetu Monitorującego WRPO -  Stanowisko w związku z zaproponowaną kwotą alokacji dla woj. wielkopolskiego na lata 2021-2027

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
APEL pomorskich organizacji pozarządowych w sprawie zwiększenia budżetu środków unijnych w ramach Umowy Partnerstwa dla Województwa Pomorskiego na finansowanie Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2021-2027

Ministerstwo FiPR, Rada Ministrów, Parlament RP, samorząd woj. pomorskiego, europarlamentarzyści

Przystąpienie, w 2004 roku, Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej było jednym z najważniejszych wydarzeń w najnowszej historii Polski. Było również szczególnym wydarzeniem dla polskiego sektora organizacji pozarządowych, zmieniającym w dużym stopniu jego oblicze, a także możliwości wspierania mieszkańców i ich inicjatyw społecznych. Organizacje pozarządowe z Pomorza, działając w poczuciu ducha Solidarności i odpowiedzialności za teraźniejszość i przyszłość, podjęły to wyzwanie i przez wiele lat ciężką pracą i poszukiwaniem najlepszych z możliwych rozwiązań udowodniły, że są odpowiedzialnym, profesjonalnym i niezależnym partnerem w rozwoju społeczno-ekonomicznym regionu.

Regionalny Program Operacyjny dla województwa pomorskiego na lata 2014-2020 w podstawowej wersji wynosił 1,865 mld euro. Dzięki tym środkom i olbrzymiemu zaangażowaniu, aktywności a także kreatywności i byciu „najbliżej odbiorców i potrzebujących wsparcia" pomorskie organizacje pozarządowe zrealizowały (lub realizują) ponad 250 projektów o wartości ponad 488 mln złotych. To prawie 52 000 odbiorców działań, ponad 3700 stworzonych miejsc pracy i setki realizowanych inicjatyw w obszarze m.in. usług społecznych, aktywizacji społeczno-zawodowej, edukacji, ekonomii społecznej i wiele innych). Przytoczone dane pokazują, że jesteśmy jednym z najaktywniejszych sektorów w całym kraju, dzielącym się swoją wiedzą i doświadczeniem z przyjaciółmi z sektora pozarządowego z innych regionów.

Rekordowy (170 mld euro) budżet europejski dla Polski na lata 2021-2027 jest olbrzymią szansą dalszego rozwoju dla całego kraju a także zwiększenia udziału sektora obywatelskiego w tymże rozwoju. Jesteśmy przekonani, że odpowiednio zainwestowane fundusze będą kołem zamachowym rozwoju Polski na dziesięciolecia.

Zaproponowany projekt Umowy Partnerstwa na lata 2021-2027 budzi jednak w środowisku pomorskich organizacji pozarządowych duże niepokoje oraz szereg pytań. Znaczący spadek środków do poziomu 1,129 mld euro w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2021-2027 dla Pomorza odbije się negatywnie na ilości realizowanych przez pomorskie organizacje pozarządowe działań na rzecz mieszkańców i mieszkanek Pomorza, szczególnie w obszarze działań społecznych EFS+.

Dlatego pomorskie organizacje pozarządowe apelują o uruchomienie mechanizmów zmniejszających dysproporcje alokacji środków dla poszczególnych województw. Proponujemy zastosować tzw. „mechanizm bezpieczeństwa" co oznacza, że maksymalny poziom spadku alokacji dla poszczególnych regionów nie powinien przekraczać 25%. Przy rozdziale środków należy uwzględnić ilość środków przypadających na mieszkańca danego regionu w celu wyeliminowania dysproporcji co przyczyni się do realizacji Strategii Odpowiedzialnego Rozwoju.

Pomorskie organizacje pozarządowe apelują również aby zapewnić ze środków krajowych finansowanie wkładów własnych dla organizacji pozarządowych, tak by poziom wymaganego wkładu własnego dla organizacji pozarządowych nie wynosił więcej niż 5%.

W związku z powyższym pomorskie organizacje pozarządowe apelują do Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej, Rady Ministrów, Parlamentu Rzeczpospolitej Polskiej, Samorządu Województwa Pomorskiego, Wojewody Pomorskiego, wszystkich pomorskich parlamentarzystów oraz europarlamentarzystów a także „przyjaciół pomorskiego 3 Sektora" o uwzględnienie potrzeb mieszkańców Województwa Pomorskiego oraz zwiększenie puli środków unijnych na realizację Regionalnego Programu Operacyjnego 2021-2027 dla Pomorza.

W imieniu
Pomorskiej Rady Organizacji Pozarządowych , reprezentacji pomorskich organizacji pozarządowych Ewa Filipska, przewodnicząca PROP
oraz
Pomorskiej Sieci Centrów Organizacji Pozarządowych , federacji pomorskich organizacji parasolowych Piotr Stec, prezes PS COP

# data[].attributes.attachment_link.title
Apel pomorskich organizacji pozarządowych w sprawie zwiększenia budżetu środków unijnych

# data[].attributes.attachment_link.description
APEL pomorskich organizacji pozarządowych w sprawie zwiększenia budżetu środków unijnych w ramach Umowy Partnerstwa dla Województwa Pomorskiego na finansowanie Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2021-2027 Ministerstwo FiPR, Rada Ministrów, Parlament RP, samorząd woj. pomorskiego, europarlamentarzyści Przystąpienie, w 2004 roku, Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej było jednym z najważniejszych wydarzeń w najnowszej historii Polski.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge).

Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej. Wspieraj NGO w PL

Przed nami drugi „Plan Marshalla". Unijne wsparcie po COVID 19, z którego 57 mld euro przypadnie Polsce. To wielka szansa na skok cywilizacyjny. My, organizacje społeczne oraz przedsiębiorcy, domagamy się w Liście do Premiera, dialogu i aktywnego włączenia nas do wspólnego wypracowania reform i projektów w ramach KPO. Obawiamy się wykorzystania funduszy do wsparcia niskiej jakości projektów, które powstają ponad głowami społeczeństwa.

Autor/źródło: Pixabay

Polska będzie czwartym największym beneficjentem nadzwyczajnego instrumentu wartego 750 mld euro (pełna nazwa to Next Generation EU). Nasz kraj na projekty odbudowy dostanie nawet 57 mld euro, z czego 34 mld euro w formie pożyczek i 23 mld euro w formie grantów. Oznacza to, że będziemy mieli do wydania 50 mld złotych rocznie! To dwa razy więcej niż dotychczas.

Krajowy Plan Odbudowy ma być przede wszystkim programem reform, a w drugiej kolejności programem inwestycji.

Wśród kamieni milowych programu powinny znaleźć się między innymi następujące projekty:

czyste powietrze i energia

mobilność i walka z wykluczeniem transportowym

szerokopasmowy internet

sposoby na suszę i zanieczyszczenie wód

zdrowa i bezpieczna żywność

- Jeśli KPO będzie ambitny i dobrej jakości, pozwoli Polsce wejść w główny nurt dziejącej się obecnie w UE i na świecie rewolucji technologicznej. Jeśli będzie słaby - utrwali nasze zapóźnienie, mówi Mirosław Proppé, prezes WWF Polska.

Klimat, środowisko, konkurencyjność

KPO to wyjątkowy program, skrojony pod wyzwania jakie niesie pandemia i zmiana klimatu. 37 proc. środków ma zostać przeznaczone na cele transformacji klimatycznej, pozostałe projekty muszą być co najmniej neutralne wobec klimatu i środowiska.

W grudniu 2019 roku, Unia Europejska zobowiązała się do osiągnięcia neutralności klimatycznej do połowy stulecia. Podczas ostatniego posiedzenia Rady Europejskiej, głowy państw i przywódcy zdecydowali o podniesieniu celu redukcji CO2 do 2030 roku o 55%. W najbliższych miesiącach Komisja Europejska będzie sukcesywnie przedstawiać projekty nowelizacji prawa unijnego, które umożliwią realizację obu tych celów.

- Tworząc polski Plan Odbudowy musimy brać pod uwagę nie tylko obecny kształt regulacji europejskich, ale jednocześnie uwzględniać kierunek ewolucji prawa i polityki UE, mówi, Marcin Korolec z Instytutu Zielonej Gospodarki.

Ponad głowami obywateli

30 kwietnia mija rekomendowany przez Komisję Europejską termin złożenia Krajowych Planów Odbudowy do Komisji Europejskiej. Do tej pory jego kształt pozostaje tajemnicą. Konsultowanie planów i polityk rządu z partnerami społecznymi to warunek konieczny by plan miał szansę zmienić kraj w duchu Europejskiego Zielonego Ładu. Niestety, wbrew temu zaleceniu, KPO powstaje bardzo nietransparentnie.

- Staraliśmy się brać udział w dialogu od samego początku, ale do tej pory pozostawało to bez odpowiedzi ze strony Ministerstwa Funduszy. Temat dotyczy całego społeczeństwa, bo zobowiązania podejmowane dziś będą spłacane przez co najmniej dwa pokolenia Europejczyków. Jeśli chcemy wykorzystać w Polsce szanse które stwarza Zielony Ład musimy wykorzystać nadchodzącą europejską pomoc co najmniej nie gorzej od pozostałych państw członkowskich, mówi Izabela Zygmunt z Polskiej Zielonej Sieci.

My sygnatariusze listu: BoMiasto, Business Centre Club, Centrum Myśli Strategicznych, ClientEarth Prawnicy dla Ziemi, Climate Strategies Poland, Europejski Kongres Finansowy, Fundacja Frank Bold, Instytut na rzecz Ekorozwoju, Instytut Odpowiedzialnych Finansów, Instytut Zielonej Gospodarki, Konfederacja Lewiatan, Krajowa Izba Gospodarcza, Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków, Polska Rada Biznesu, Polska Zielona Sieć, Pracodawcy Rzeczpospolitej Polskiej, Railway Business Forum, ThinkTank, TOR i WWF Polska apelujemy o to, aby opracowywany przez Polskę Krajowy Plan Odbudowy tworzył podstawy konkurencyjności polskiej gospodarki. Domagamy się prawdziwego dialogu i włączenie w jego tworzenie wszystkich interesariuszy.

Źródło: Fundacja WWF Polska

Ten tekst został nadesłany do portalu. Redakcja ngo.pl nie jest jego autorem.

Teksty opublikowane na portalu prezentują wyłącznie poglądy ich Autorów i Autorek i nie należy ich utożsamiać z poglądami redakcji. Podobnie opinie, komentarze wyrażane w publikowanych artykułach nie odzwierciedlają poglądów redakcji i wydawcy, a mają charakter informacyjny.

# data[].attributes.attachment_link.description
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge). Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej. Wspieraj NGO w PL Przed nami drugi „Plan Marshalla".

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge).

Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej. Wspieraj NGO w PL

Poznańska Rada Działalności Pożytku Publicznego wyraża zaniepokojenie drastycznie niskim poziomem alokacji środków planowanych dla projektowanego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Wielkopolskiego na lata 2021-2027. I pisze w tej sprawie do premiera.

Poznańska Rada Działalności Pożytku Publicznego skierowała do premiera Mateusza Morawieckiego list, w którym wyraża zaniepokojenie drastycznie niskim poziomem alokacji środków planowanych dla projektowanego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Wielkopolskiego na lata 2021-2027.

Poznańska RDPP domaga się, by Rada Ministrów:

ponownie przeanalizowała sytuację województwa, a zwłaszcza organizacji pozarządowych będących realizatorem wielu projektów społecznych, a razem z samorządem także projektów inwestycyjnych, a co za tym idzie podwyższyła alokację na WRPO 2021-2027;

zapewniła ze środków krajowych finansowanie wkładów własnych dla organizacji pozarządowych, tak by poziom wymaganego wkładu własnego dla organizacji pozarządowych nie wynosił więcej niż 5%;

ujawniła zasady podziału alokacji, tak krzywdzące mieszkańców województwa wielkopolskiego.

Przeliczmy kwoty alokacji, aby zrównoważyć różnice

Projekt Umowy Partnerstwa - skierowany do konsultacji społecznych - przewiduje dla Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2021-2027 tylko 1 mld 70 mln euro - o 56 proc. mniej niż w okresie 2014-2020. Jest to drugi najniższy poziom środków na mieszkańca w Polsce - 306 euro, po Dolnym Śląsku.

Przy takiej alokacji środków mieszkańcy województwa wielkopolskiego otrzymają prawie 3 razy mniej środków niż mieszkańcy Polski wschodniej.

W związku z niższym poziomem dofinansowania ze środków unijnych, należy także zapewnić możliwość realizacji projektów przez organizacje pozarządowe poprzez zagwarantowanie finansowania ze środków krajowych wkładu własnego dla organizacji pozarządowych.

Organizacje domagają się także:

ponownego przeliczenia kwot alokacji środków dla poszczególnych województw, w tym zwiększenia kwoty w Umowie Partnerstwa dla regionów przejściowych, tak aby zrównoważyć różnice;

zastosowania mechanizmu bezpieczeństwa, co oznacza, że maksymalny poziom spadku alokacji dla poszczególnych regionów nie powinien przekraczać 30%;

uwzględnienia przy podziale środków, kwot przypadających na mieszkańca danego regionu w celu wyeliminowania rażących dysproporcji, które występują przy proponowanym podziale.

Pismo Poznańskiej Rady Działalności Pożytku Publicznego w sprawie alokacji środków planowanych dla RPO Województwa Wielkopolskiego na lata 2021-2027

Źródło: Poznańska Rada Działalności Pożytku Publicznego

Przedruk, kopiowanie, skracanie, wykorzystanie tekstów (lub ich fragmentów) publikowanych w portalu www.ngo.pl w innych mediach lub w innych serwisach internetowych wymaga zgody Redakcji portalu.
Redakcja www.ngo.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy.

Teksty opublikowane na portalu prezentują wyłącznie poglądy ich Autorów i Autorek i nie należy ich utożsamiać z poglądami redakcji. Podobnie opinie, komentarze wyrażane w publikowanych artykułach nie odzwierciedlają poglądów redakcji i wydawcy, a mają charakter informacyjny.

# data[].attributes.attachment_link.title
Poznańskie organizacje zaniepokojone niskim poziomem alokacji środków z UE

# data[].attributes.attachment_link.description
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge). Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przeglądarka Internet Explorer, której używasz, uniemożliwia skorzystanie z większości funkcji portalu ngo.pl. Aby mieć dostęp do wszystkich funkcji portalu ngo.pl, zmień przeglądarkę na inną (np. Chrome, Firefox, Safari, Opera, Edge).

Od 20 lat portal ngo.pl bezpłatnie pomaga organizacjom pozarządowym. Pomóż nam pomagać dalej. Wspieraj NGO w PL

Metropolia warszawska może otrzymać nawet o 90% mniej środków z Unii Europejskiej niż w latach 2014-2020 - tak wynika z zapisów projektu Umowy partnerstwa. Samorządy warszawski i mazowiecki chcą zwiększenia alokacji dla całego regionu. Proszą o wsparcie ze strony organizacji pozarządowych.

Projekt Umowy partnerstwa - podstawowego dokumentu określającego podział środków z Unii Europejskiej w danym kraju - został przedstawiony do publicznych konsultacji 19 stycznia 2021. Do 22 lutego 2021 r. jest czas na to, aby zgłaszać do projektu uwagi. Samorządy warszawski oraz mazowiecki zachęcają organizacje pozarządowe do wspólnego działania na rzecz zwiększenia alokacji środków unijnych dla regionu mazowieckiego. Projekt przewiduje bowiem bardzo niekorzystne dla metropolii warszawskiej rozwiązania.

Rozpoczynają się konsultacje Umowy Partnerstwa na lata 2021-2027

90% mniej środków dla regionu warszawskiego stołecznego

Po raz pierwszy od wstąpienia Polski do UE na potrzeby programowania polityki regionalnej województwo mazowieckie zostało podzielona na dwa obszary (NUTS): metropolię warszawską (tzw. Region Warszawski Stołeczny - w jego skład wchodzi obszar 10 powiatów: Warszawa oraz grodziski, legionowski, miński, nowodworski, otwockim, piaseczyński, pruszkowski, warszawski zachodni, wołomiński) oraz region Mazowiecki regionalny.

Projekt Umowy Partnerstwa przewiduje dla makroregionu województwo mazowieckie 1 669 mln euro na kontynuację programu regionalnego na lata 2021-2021, z czego dla obszaru Mazowieckiego regionalnego - 1 557 500 tys. euro, a dla obszaru warszawskiego stołecznego - 111 500 tys. euro. Obszar Mazowiecki regionalny będzie objęty także Programem Polska Wschodnia Plus, co oznacza, że województwo mazowieckie ma szanse z tego Programu otrzymać średnio 418 mln euro.

Łączna alokacja na region Warszawski stołeczny miałaby wynieść 157 mln euro, z czego 111,5 mln euro w ramach programu regionalnego oraz 45,5 mln euro w ramach krajowych programów operacyjnych. Oznacza to zmniejszenie alokacji dla regionu warszawskiego stołecznego o 90% w porównaniu do alokacji na lata 2014-2020 (na podstawie kontraktacji).

Z wyliczeń wynika, że alokacja programu regionalnego na mieszkańca Mazowsza to 308 euro, w tym 666 euro na mieszkańca obszaru mazowieckiego regionalnego oraz 36 euro na mieszkańca obszaru warszawskiego stołecznego.

Zrezygnować z rezerwy programowej

Władze samorządowe - tak warszawskie, jak i mazowieckie - ostrzegają, że tak drastyczne ograniczenie środków oznacza w dłuższej perspektywie nie tylko brak pieniędzy na dalszy rozwój regionu, ale także m.in. brak możliwości kontynuacji wielu działań organizacji pozarządowych, które do tej pory były finansowane z funduszy unijnych. Dlatego zwrócili się do organizacji pozarządowych o poparcie postulatów, które Warszawa i województwo mazowieckie mają zamiar zgłosić w czasie trwających konsultacji Umowy partnerstwa. Władze samorządowe chcą zabiegać o zastosowanie mechanizmu elastyczności i wykorzystanie rezerwy programowej.

W ramach Umowy Partnerstwa na lata 2021-2027 kontynuowana będą programy krajowe oraz 16 programów regionalnych. Łączna alokacja do Polski na lata 2021-2027 wynosić ma 75 972 mln euro, z czego 40%, tj. 28 420 mln euro ma zostać przekazane na programy wdrażane z poziomu samorządów województw.

W treści projektu Umowy Partnerstwa brak jest wskazania algorytmu podziału środków UE na programy regionalne dla poszczególnych województw. Przewiduje się natomiast, że ponad 7 mld euro (czyli 25% alokacji dla programów regionalnych) zostanie rozdysponowane na późniejszym etapie, jednak nie zostały wskazane kryteria, jakimi Rząd RP będzie się kierował dokonując tego podziału.

Samorządy warszawski i mazowiecki proponują, aby zlikwidować tę rezerwę, a 7,1 mld euro przekazać odpowiednio: 500 mln euro na Program Regionalny: Fundusze Europejskie dla Mazowsza 2021-2027(koperta stołeczna), 500 mln euro krajowe programy operacyjne 2021-2027 (koperta stołeczna), resztę przekazać na pozostałe regionalne programy operacyjne i rozdzielić według klarownego i podanego do publicznej wiadomości algorytmu.

Organizacje wesprą postulaty samorządów

- Dzięki likwidacji rezerwy programowej zyska nie tylko Region Warszawski Stołeczny, ale także wszystkie programy regionalne - przekonywali przedstawiciele Urzędu m.st Warszawy oraz Mazowieckiego Urzędu Marszałkowskiego podczas spotkania, na które zaproszono organizacje pozarządowe z Warszawy i Mazowsza. Organizacje zostały poproszone o wsparcie postulatów Warszawy i Mazowsza w czasie trwających konsultacji społecznych Umowy Partnerstwa.

Obecni na spotkaniu przedstawiciele m.in. Mazowieckiej Rady Działalności Pożytku Publicznego oraz Warszawskiej Rady Działalności Pożytku Publicznego zadeklarowali pomoc i sformułowanie stanowisk w tej sprawie. Jednocześnie zaapelowano o to, aby zwrócić większą uwagę na specyfikę organizacji pozarządowych jako partnerów społecznych i nie traktować ich tak samo jak przedstawicieli np. biznesu oraz, aby uwzględnić rolę organizacji w realizacji poszczególnych celów polityk. W obencyh zapisach rola organizacji wprost jest wskazana jedynie w Celu Polityki 4. (Europa o silniejszym wymiarze społecznym dzięki wdrażaniu Europejskiego filaru praw socjalnych) w obszarze włączenia społecznego. Tymczasem wiedza i doświadczenie organizacji pozwalają także na realizację zadań chociażby w takich obszarach jak edukacja, rynek pracy, czy zdrowie.

Konsultacje do 22 lutego 2021 r.

Konsultacje projektu Umowy Partnerstwa trwają do 22 lutego 2021. Do tego czasu każda organizacja pozarządowa może zgłosić swoje uwagi do tego dokumentu. Jak ważny jest udział organizacji w tych konsultacjach pisał m.in. Jakub Wyganański.

WYGNAŃSKI: Ogłaszamy alert konsultacyjny Umowy Partnerstwa

Tabela kluczowych uwag do projektu Umowy Partnerstwa

Teksty opublikowane na portalu prezentują wyłącznie poglądy ich Autorów i Autorek i nie należy ich utożsamiać z poglądami redakcji. Podobnie opinie, komentarze wyrażane w publikowanych artykułach nie odzwierciedlają poglądów redakcji i wydawcy, a mają charakter informacyjny.

# data[].attributes.attachment_link.title
Warszawa i Mazowsze walczą o więcej pieniędzy z UE. Proszą o wsparcie organizacji

# data[].attributes.attachment_link.description
Metropolia warszawska może otrzymać nawet o 90% mniej środków z Unii Europejskiej niż w latach 2014-2020 - tak wynika z zapisów projektu Umowy partnerstwa. Samorządy warszawski i mazowiecki chcą zwiększenia alokacji dla całego regionu. Proszą o wsparcie ze strony organizacji pozarządowych.

# data[].attributes.body
https://bialystok.wyborcza.pl/bialystok/7,35241,26800756,podlaskie-organizacje-pozarzadowe-zglaszaja-postulaty-do-nowego.html

# data[].attributes.body
24 lutego (środa)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Instytut Spraw Publicznych wraz z EIT Food CLC North-East oraz European Climate Foundation zapraszają w dniu 24 lutego br. (środa) w godz. 11:00-13:00 (CET) na bezpłatne webinarium "Przyszłość rolnictwa a ochrona klimatu. Jak wykorzystać szanse, które daje Europejski Zielony Ład." Na spotkanie obowiązuje rejestracja.

W jaki sposób UE chce odpowiedzieć na wyzwania, które stoją przed rolnictwem w najbliższych latach? Jaka jest przyszłość rolnictwa w Polsce? Jaką receptę na włączenie rolnictwa w ochronę klimatu i redukcję emisji mają rolnicy? Jak powinny i muszą zmienić się nasze postawy jako konsumentów? To tylko niektóre pytania, na które będziemy starali się odpowiedzieć w czasie spotkania.

Harmonogram spotkania:

Część 1: Wspólna Polityka Rolna a ochrona klimatu. Co dalej?

Maciej Golubiewski, Szef Gabinetu Janusza Wojciechowskiego, Europejskiego Komisarza ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Część 2: Rolnictwo, klimat, środowisko. O przyszłości rolnictwa i bezpieczeństwie żywnościowym.

Małgorzata Bojańczyk, Polskie Stowarzyszenie Rolnictwa Zrównoważonego „ASAP"
Marek Kałużyński, rolnik z województwa lubelskiego
dr hab. Jerzy Kozyra, Zakład Biogospodarki i Analiz Systemowych IUNG-PIB w Puławach
Ewa Krasnodębska, rolniczka z rodzinnego gospodarstwa, fotografka, autorka bloga rolniknaobcasach.com

Moderacja: dr Paulina Sobiesiak-Penszko, Instytut Spraw Publicznych

Aby wziąć udział w wydarzeniu wystarczy się zarejestrować za pomocą poniższego formularza

Klauzula informacyjna RODO

# data[].attributes.attachment_link.title
Przyszłość rolnictwa a ochrona klimatu. Jak wykorzystać szanse, które daje Europejski Zielony Ład

# data[].attributes.attachment_link.description
Instytut Spraw Publicznych wraz z EIT Food CLC North-East oraz European Climate Foundation zapraszają w dniu 24 lutego br. (środa) w godz. 11:00-13:00 (CET) na bezpłatne webinarium "Przyszłość rolnictwa a ochrona klimatu. Jak wykorzystać szanse, które daje Europejski Zielony Ład." Na spotkanie obowiązuje rejestracja.

# data[].attributes.body
KPO - Zielona energia i zrównoważona mobilność

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Klauzula informacyjna

Administratorem Państwa danych osobowych jest Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej.

Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej zbiera i przetwarza Państwa dane osobowe w celu realizacji swoich zadań wynikających m.in. z ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, w tym m.in. zapewnienia informacji o programach operacyjnych i wymiany informacji nt. Funduszy Europejskich w Polsce.

Szczegółowe informacje dotyczące Państwa uprawnień oraz zasad przetwarzania Państwa danych osobowych dostępne są na Portalu Funduszy Europejskich w zakładce "Ogólne zasady przetwarzania danych osobowych w ramach Funduszy Europejskich" oraz w zakładce "Informacja o przetwarzaniu danych osobowych w serwisach Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej".

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
dotacje dla małych i średnich przedsiębiorstw

# data[].attributes.attachment_link.title
Formularz rejestracyjny na spotkanie "Zielona energia i zrównoważona mobilność" - 2 marca 2021 r. - Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej

# data[].attributes.attachment_link.description
Administratorem Państwa danych osobowych jest Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej zbiera i przetwarza Państwa dane osobowe w celu realizacji swoich zadań wynikających m.in. z ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, w tym m.in.

# data[].attributes.body
Zwiększenie dostępu i wzmocnienie jakości funkcjonowania służby zdrowia

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Klauzula informacyjna

Administratorem Państwa danych osobowych jest Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej.

Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej zbiera i przetwarza Państwa dane osobowe w celu realizacji swoich zadań wynikających m.in. z ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, w tym m.in. zapewnienia informacji o programach operacyjnych i wymiany informacji nt. Funduszy Europejskich w Polsce.

Szczegółowe informacje dotyczące Państwa uprawnień oraz zasad przetwarzania Państwa danych osobowych dostępne są na Portalu Funduszy Europejskich w zakładce "Ogólne zasady przetwarzania danych osobowych w ramach Funduszy Europejskich" oraz w zakładce "Informacja o przetwarzaniu danych osobowych w serwisach Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej".

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
dotacje dla małych i średnich przedsiębiorstw

# data[].attributes.attachment_link.title
Formularz rejestracyjny na spotkanie "Zwiększenie dostępu i wzmocnienie jakości funkcjonowania służby zdrowia" - 4 marca 2021 r. - Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej

# data[].attributes.attachment_link.description
Administratorem Państwa danych osobowych jest Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej zbiera i przetwarza Państwa dane osobowe w celu realizacji swoich zadań wynikających m.in. z ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, w tym m.in.

# data[].attributes.body
Odporna i konkurencyjna gospodarka oraz transformacja cyfrowa

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Klauzula informacyjna

Administratorem Państwa danych osobowych jest Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej.

Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej zbiera i przetwarza Państwa dane osobowe w celu realizacji swoich zadań wynikających m.in. z ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, w tym m.in. zapewnienia informacji o programach operacyjnych i wymiany informacji nt. Funduszy Europejskich w Polsce.

Szczegółowe informacje dotyczące Państwa uprawnień oraz zasad przetwarzania Państwa danych osobowych dostępne są na Portalu Funduszy Europejskich w zakładce "Ogólne zasady przetwarzania danych osobowych w ramach Funduszy Europejskich" oraz w zakładce "Informacja o przetwarzaniu danych osobowych w serwisach Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej".

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
dotacje dla małych i średnich przedsiębiorstw

# data[].attributes.attachment_link.title
Formularz rejestracyjny na spotkanie "Zwiększenie dostępu i wzmocnienie jakości funkcjonowania służby zdrowia" - 4 marca 2021 r. - Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej

# data[].attributes.attachment_link.description
Administratorem Państwa danych osobowych jest Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej zbiera i przetwarza Państwa dane osobowe w celu realizacji swoich zadań wynikających m.in. z ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, w tym m.in.