# data[].attributes.headline
1.Στίβεν Χόκινγκς

# data[].attributes.subject
1.Στίβεν Χόκινγκς

# data[].attributes.body
Στα 17 του, με την ανεμελιά της νιότης, όλα έδειχναν εύκολα για τον Στίβεν Χόκινγκς. Μόλις είχε κερδίσει υποτροφία στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στον τομέα της φυσικής και έτσι το δικαίωμα να πραγματοποιήσει το όνειρό του. Αποφοίτησε γρήγορα από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και συνέχισε για μεταπτυχιακό στο Κέμπριτζ, όπου το 1963 εισήχθη σε νοσοκομείο για περίθαλψη και εξετάσεις, όταν παρατήρησε μείωση στον έλεγχο των κινήσεων του σώματός του. Μετά από σειρά εξετάσεων, η τελική διάγνωση ανέφερε ασθένεια στους νευρώνες του σώματος, γνωστή ως Λου Γκέριγκ. Οι προβλέψεις των γιατρών δεν έδιναν διάρκεια ζωής καν αρκετή για ολοκληρώσει το διδακτορικό του, όμως ο Χόκινγκς συνέχισε την έρευνα. Για πολλά χρόνια έζησε καθηλωμένος σε αναπηρική καρέκλα, η οποία, μέσω ενός υπολογιστή, λειτουργεί με οπτικές ίνες. Κινώντας το δεξί του μάγουλο, μπορούσε να μιλάει, να συνθέτει ομιλίες, να γράφει εργασίες.

Πέρα από τα πολλά θεωρήματα που διατύπωσε στα μαθηματικά και στη θεωρία της σχετικότητας, ο Χόκινγκς ασχολήθηκε εκτεταμένα με τις μαύρες τρύπες του

διαστήματος.  Το 1988, ο Χόκινγκς εκδίδει το διάσημο βιβλίο του «Μία Σύντομη Ιστορία του Χρόνου» που κατέρριψε όλα τα ρεκόρ πωλήσεων και παρέμεινε στη λίστα των  «Sunday Times» για 237 συνεχόμενες εβδομάδες.Πέθανε στις 14 Μαρτίου 2018, από επιπλοκές της αμυοτροφικής σκλήρυνσης από την οποία έπασχε για 52 έτη.

# data[].attributes.attachment_link.title
THE THEORY OF EVERYTHING (Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ) - TRAILER (GREEK SUBS)

# data[].attributes.headline
 2. Βίνσεντ Βαν Γκογκ

# data[].attributes.subject
 2. Βίνσεντ Βαν Γκογκ

# data[].attributes.body
Ένα σπίθισμα τρόμου εμφανίστηκε στα μάτια της γυναίκας όταν έπαιρνε στα χέρια ένα κομμάτι από το αυτί του Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Στο μυαλό του ιδιοφυούς και απόλυτα συντελεστικού στην τέχνη της ζωγραφικής Βαν Γκογκ είχε βρει κατάλυμα η παράνοια, η οποία κατευναζόταν μονάχα όταν ζωγράφιζε. Στη δεκαετή του καριέρα φιλοτέχνησε περισσότερους από 900 πίνακες, οι οποίοι σήμερα κοστίζουν εκατομμύρια δολάρια. Οι «Ίριδες» στοίχισαν 53,2 εκατομμύρια δολάρια και «Το πορτρέτο του γιατρού Γκασέ» 82,5. Πρωτότοκος γιος πάστορα, ο Βαν Γκογκ ζωγράφιζε για να εξισορροπήσει μέσα του έναν κόσμο που έμοιαζε ξένος στα μάτια του. Βαθύτατα καταθλιπτικός, επιχείρησε να βάλει τέλος στη ζωή του μετά από ανεκπλήρωτο έρωτα. Με την τέχνη του κατάφερε να υπομείνει και να κάνει δικό του τον τόσο ξένο κόσμο που κινείτο. Η πολυώδυνη πορεία ζωής του σφραγίστηκε στις 29 Ιουλίου του 1890 με μερικές λέξεις. «Η λύπη θα κρατήσει για πάντα»!

# data[].attributes.headline
3. Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν

# data[].attributes.subject
3. Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν

# data[].attributes.body
«Μεγαλωμένος σε ένα αφόρητο περιβάλλον, όπου ο αλκοολικός πατέρας με απαρασάλευτη επιμονή τον διέταζε να μελετά από τα 4 του, ο Λούντβιχ Βαν Μπετόβεν αναγνωρίστηκε ως άφταστος δεξιοτέχνης από τα παιδικά του χρόνια. Μελέτησε στο πλάι

του Μότσαρτ και δημιούργησε συνθέσεις που αντηχούν στην αιωνιότητα, παρότι στα 28 έχασε την ακοή του. Με «όχημα» τον ατσαλένιο χαρακτήρα του, φιλοσόφησε την αρμονία των ήχων και, παρά τα οξύτατα προσωπικά του προβλήματα, δημιούργησε την 9η Συμφωνία. Ακόμη και όταν έχασε ολότελα την ακοή του, δεν έπαψε να δημιουργεί, μέχρι και τις τελευταίες στιγμές της ζωής του, πλουτίζοντας το μουσικό θησαυροφυλάκιο της ανθρωπότητας με ανεκτίμητα αριστουργήματα και κατόρθωσε να φτάσει τελικά μέσα από την τέχνη στη λύτρωση».

# data[].attributes.headline
4. Φρίντα Κάλο

# data[].attributes.subject
4. Φρίντα Κάλο

# data[].attributes.body
Η ζωή της Φρίντα Κάλο ήταν μια περιπέτεια δίχως διαλείμματα. Ανήσυχη και πολύπλευρη προσωπικότητα, η Μεξικάνα έκανε τέχνη το μαρτύριό της.

Ταλαιπωρημένη από παιδί από πολιομυελίτιδα, είδε τη μοίρα να της φέρεται με άσχημο τρόπο το 1925. Ένα μοιραίο τροχαίο ατύχημα σήμανε αναπηρία εφ’ όρου ζωής και, έως τη χρονιά του σχετικά πρόωρου θανάτου της, το σώμα της Κάλο δεν έπαψε να ταλαιπωρείται από δυσβάσταχτους σωματικούς πόνους. Το ελεύθερο πνεύμα της όμως δεν κλονίστηκε ποτέ.

Αθόρυβα, αλλά ουσιαστικά, μετέφερε στον καμβά τον σπαραγμό και τη μόνιμη μελαγχολία της, ζωγραφίζοντας «από την καρδιά και όχι μόνον από αυτά που βλέπεις», όπως επεσήμανε ο μέντοράς της, Ντιέγκο Ριβέρα. Ο πίνακας «Self Portrait – The Frame» αγοράστηκε από το Λούβρο και ήταν ο πρώτος λατινοαμερικανού ζωγράφου που τοποθετήθηκε στους τοίχους του μουσείου. Η Κάλο συνήθιζε να λέει:

«Τι χρειάζομαι τα πόδια εφόσον έχω φτερά για να πετάξω;».

# data[].attributes.headline
5. Κρίστι Μπράουν

# data[].attributes.subject
5. Κρίστι Μπράουν

# data[].attributes.body
Οι σπαρακτικοί μορφασμοί στο πρόσωπο του Ντάνιελ Ντέι Λιούις στην ταινία του Τζιμ Σέρινταν «Το αριστερό μου πόδι» απέδιδαν ανάγλυφα την πολυώδυνη πορεία ζωής του Κρίστι Μπράουν. Το 13ο μέλος μιας οικογένειας 22 ατόμων, εκ των οποίων δεν επιβίωσαν όλα, ο Μπράουν έπασχε εκ γενετής από εγκεφαλική παράλυση. Η μητέρα του Μπρίτζετ δεν αποδέχθηκε ποτέ ότι ο γιος της θα πρέπει να εγκλειστεί σε ίδρυμα και προσπάθησε να διοχετεύσει τη δημιουργική του δύναμη στις τέχνες. Στα 5 του έπιασε μια κιμωλία ανάμεσα στα πόδια του και άρχιζε να ζωγραφίζει. Περίπου 17 χρόνια μετά, εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Το αριστερό μου πόδι». Ένας ύμνος στο ανθρώπινο πνεύμα που τον ανέδειξε ανάμεσα στους σημαντικότερους συγγραφείς της ιρλανδέζικης λογοτεχνίας, αποκαλύπτοντας τη λαμπερή φαντασία και το ευαίσθητο πνεύμα του

# data[].attributes.headline
6. Έλεν Κέλερ

# data[].attributes.subject
6. Έλεν Κέλερ

# data[].attributes.body
«Κράτησε το πρόσωπο κάτω από τις ηλιαχτίδες και δεν θα δεις ποτέ σκιά», έλεγε η Αμερικανίδα συγγραφέας, Έλεν Κέλερ. Έμοιαζε παράδοξο να το ισχυρίζεται αυτό

μια γυναίκα που δεν είχε αντικρίσει ποτέ το φως του ήλιου. Η φύση της φέρθηκε με οργή, καθώς έχασε την ακοή και την όρασή της 19 μήνες έπειτα από τη γέννησή της. Χάρη στη δασκάλα της Αν Σάλιβαν, η Κέλερ άρχισε να επικοινωνεί χρόνια μετά. Τον Μάιο του 1888, η Κέλερ παρακολούθησε το Ινστιτούτο Πέρκινς για τους τυφλούς και το 1894 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να φοιτήσει στο σχολείο Ράιτ Χάμασον για κωφούς. Το 1904, σε ηλικία 24 ετών, η Κέλερ αποφοίτησε από το Ράντκλιφ και έγινε το πρώτο άτομο κωφό και τυφλό που απέκτησε το πτυχίο Καλών Τεχνών. Έγραψε 12 βιβλία και έμεινε στην ιστορία ως ένα άτομο που κατάφερε να νικήσει τη μοίρα της.

Όπως έλεγε άλλωστε, «Η αισιοδοξία είναι η πίστη που οδηγεί στην επιτυχία. Τίποτε δεν μπορεί να γίνει χωρίς ελπίδα και αυτοπεποίθηση».

# data[].attributes.attachment_link.title
Ελεν Κέλερ Δ.Σ. Λάρδου-Στ2