# data[].attributes.body
Awatar Kamil Ryś
Kamil Ryś
mniej niż minutę
favorite_border
0
Twój awatar
Dodaj komentarz
Litania piwnic - treść
Awatar Joanna Hellman
Joanna Hellman
2 miesiące
Litania piwnic - treść
favorite_border
0
Twój awatar
Dodaj komentarz
Fragment "Pamiętnika z powstania warszawskiego"
Awatar Joanna Hellman
Joanna Hellman
25 dni
Fragment "Pamiętnika z powstania warszawskiego"
zamieszczony w podręczniku GWO do klasy ósmej
favorite_border
0
Twój awatar
Dodaj komentarz
Fotograficzna dokumentacja powstańcza
Awatar Joanna Hellman
Joanna Hellman
rok
Fotograficzna dokumentacja powstańcza
favorite_border
0
Twój awatar
Dodaj komentarz
Litania piwnic - interpretacja Stanisławy Celińskiej
Awatar Joanna Hellman
Joanna Hellman
rok
Litania piwnic - interpretacja Stanisławy Celińskiej
favorite_border
0
Twój awatar
Dodaj komentarz
Przyczyny wybuchu powstania
Awatar Joanna Hellman
Joanna Hellman
rok
Przyczyny wybuchu powstania
favorite_border
0
Twój awatar
Dodaj komentarz
- Ludzi opanowała euforia, że po raz pierwszy od 5 lat żyją w wolnej stolicy. (PR, 2014)
Awatar Joanna Hellman
Joanna Hellman
rok
- Ludzi opanowała euforia, że po raz pierwszy od 5 lat żyją w wolnej stolicy. (PR, 2014) 
pliki audio, początkowe nastroje po wybuchu powstania; 1 sierpnia 1944
favorite_border
0
Twój awatar
Dodaj komentarz
W godzinę śmierci naszej - prezentacja PowerPoint
Awatar Joanna Hellman
Joanna Hellman
rok
W godzinę śmierci naszej - prezentacja PowerPoint
źródło: http://bnd.ibe.edu.pl/practice-page/106
favorite_border

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wykorzystując tę prezentację oraz załączone do niej fragmenty "Pamiętnika z powstania warszawskiego", nauczyciel może omówić lekturę zapisaną w podstawie programowej. Polecenia, zadania, materiał ikonograficzny, filmowy i muzyczny układają się w spójną lekcję, którą można zrealizować w ciągu dwóch lub trzech jednostek lekcyjnych.

# data[].attributes.attachment_link.title
"W godzinę śmierci naszej" - prezentacja

# data[].attributes.attachment_link.description
Wykorzystując tę prezentację oraz załączone do niej fragmenty "Pamiętnika z powstania warszawskiego", nauczyciel może omówić lekturę zapisaną w podstawie programowej. Polecenia, zadania, materiał ikonograficzny, filmowy i muzyczny układają się w spójną lekcję, którą można zrealizować w ciągu dwóch lub trzech jednostek lekcyjnych.

# data[].attributes.headline
Filmy o tematyce wojennej, powstańczej. Wasze propozycje.

# data[].attributes.subject
Filmy o tematyce wojennej, powstańczej. Wasze propozycje.

# data[].attributes.headline
Fragment "Pamiętnika z powstania warszawskiego"

# data[].attributes.subject
Fragment "Pamiętnika z powstania warszawskiego"

# data[].attributes.body
zamieszczony w podręczniku GWO do klasy ósmej

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dodaj wybrane zdjęcia do koszyka (uwaga, dane są zachowane jedynie data is only stored during the current session, logging out will clear the entire order list).
Dodaj wybrane zdjęcia do koszyka zamówień (uwaga, dane są przechowywane tylko podczas bieżącej sesji, wylogowanie spowoduje wyczyszczenie całej listy zamówień).
Po dokonaniu wyboru, naciśnij przycisk 'złóż zamówienie' i uzupełnij w oświadczeniu informacje, dotyczące formy i celu wykorzystania zdjęć (np. lekcja historii w szkole..., praca magisterska pod tytułem... na uczelni..., tytuł publikacji, autor, wydawca, data wydania, itp.).
Jeżeli chcesz otrzymać fakturę, zaznacz 'Chcę otrzymać fakturę'. Tutaj możesz podać dane do faktury.
Na podany przy rejestracji adres e-mail otrzymasz automatycznie wygenerowaną fakturę pro forma. Zamówienie zostanie zrealizowane po jej opłaceniu.

# data[].attributes.attachment_link.description
Zobacz 8 tysięcy archiwalnych fotografii

# data[].attributes.headline
- Ludzi opanowała euforia, że po raz pierwszy od 5 lat żyją w wolnej stolicy. (PR, 2014) 

# data[].attributes.subject
- Ludzi opanowała euforia, że po raz pierwszy od 5 lat żyją w wolnej stolicy. (PR, 2014) 

# data[].attributes.body
pliki audio, początkowe nastroje po wybuchu powstania; 1 sierpnia 1944

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pierwsze strzały padają na Żoliborzu o godzinie 13:50. Zdzisław Sierpiński ps. Marek Świda, człowiek, który rozpoczął Powstanie Warszawskie, opowiada: "Kiedy drużyna, którą prowadziłem z transportem broni, zbliżyła się z ul. Kochanowskiego na ul. Krasińskiego, szeroką arterię na Żoliborzu, od strony Powązek nadjechał samochód z żołnierzami niemieckimi. Muszę powiedzieć, że był właściwie taki moment, kiedy zupełnie wyraźnie obserwowaliśmy się wzajemnie i widać było, że Niemcy robią jakiś rachunek zysków i strat (...). W pewnym momencie zdecydowali się i rozpoczęła się walka. Walka, z której wyszliśmy właściwie z pełnym sukcesem (...)".

Moment zaskoczenia mija, Niemcy obsadzają wiadukt nad Dworcem Gdańskim i główne skrzyżowania ulic Żoliborza, co znacznie utrudnia akcję mobilizacji. Gdy o 16:30 gen. Reiner Stahel, dowódca garnizonu w Warszawie ogłosza alarm, wybucha przedwczesna strzelanina w Śródmieściu na pl. Napoleona i jego okolicach.

Mimo to powstańcom udaje się odnieść kilka znaczących sukcesów. Oddziały Armii Krajowej zajmują budynek Poczty Głównej na pl. Napoleona i Prudential - najwyższy wieżowiec w Warszawie. Zajęto też elektrownię na Wybrzeżu Kościuszkowskim. Oddział por. Sosabowskiego ps. Stasinek opanowuje magazyny żywności i mundurów niemieckich na Stawkach. Na Woli oddziały Kedywu pod dowództwem Jana Mazurkiewicza ps. Radosław spełniają większość powierzonych zadań. Tam też, przy zbiegu ul. Okopowej i Dzielnej, znajduje się siedziba Komendy Głównej AK.

Natomiast załamuje się szturm na pl. Zamkowy. Nie opanowano mostów Kierbedzia i Poniatowskiego. Zawodzi natarcie w rejonie tzw. dzielnicy policyjnej (al. Szucha, pl. Zbawiciela, pl. Unii Lubelskiej). Na Ochocie nie udaje się atak na koszary policji niemieckiej na pl. Narutowicza. Zaś na Mokotowie nie powodzi się próba opanowania linii ul. Rakowieckiej. W ostatniej chwili odwołany zostaje koncentryczny atak na tereny lotniska Okęcie, a nieświadomy tego oddział por. Romualda Jakubowskiego ps. Kuba ponosi w ataku ciężkie straty. Wreszcie - całkowicie załamuje się powstanie na Pradze.

Straty powstańców wynoszą tego dnia ponad 2000 ludzi. Niemcy tracą co najmniej 500 (zabitych lub rannych), kilkuset Polacy biorą do niewoli.

# data[].attributes.attachment_link.description
Pierwszy dzień powstania, wtorek. O godz. 7 rano na miasto ruszają łączniczki alarmowe z rozkazem płk Antoniego Chruściela ps. Monter, który skierowany jest do podległych mu dowódców: "Dn. 31 VII 1944, godz. 19.00. Alarm - do rąk własnych! Nakazuję "W" dnia 1 VIII, godz. 17. Adres MPO 35 72 26 62 85 22 m.

# data[].attributes.headline
Litania piwnic - interpretacja Stanisławy Celińskiej

# data[].attributes.subject
Litania piwnic - interpretacja Stanisławy Celińskiej

# data[].attributes.attachment_link.title
Stanisława Celińska  - Litania piwnic ("Pamiętniki z Powstania Warszawskiego")

# data[].attributes.headline
Scenariusz lekcji - Tren na śmierć miasta

# data[].attributes.subject
Scenariusz lekcji - Tren na śmierć miasta

# data[].attributes.body
Scenariusz opracowany na 2-3 jednostki lekcyjne

# data[].attributes.attachment_link.title
Scenariusz lekcji - tren na śmierć miasta-  Hellman - pamiętnik z powstania warszawskiego

# data[].attributes.headline
W godzinę śmierci naszej - prezentacja PowerPoint

# data[].attributes.subject
W godzinę śmierci naszej - prezentacja PowerPoint

# data[].attributes.body
źródło: http://bnd.ibe.edu.pl/practice-page/106

# data[].attributes.attachment_link.title
„W godzinę śmierci naszej…” prezentacja_9f74

# data[].attributes.headline
Życie codzienne podczas powstania warszawskiego - film

# data[].attributes.subject
Życie codzienne podczas powstania warszawskiego - film

# data[].attributes.attachment_link.title
Życie codzienne podczas Powstania Warszawskiego. Panował głód i strach

# data[].attributes.body
tekst źródłowy

# data[].attributes.headline
Karta pracy - ludność cywilna w czasie powstania warszawskiego

# data[].attributes.subject
Karta pracy - ludność cywilna w czasie powstania warszawskiego

# data[].attributes.attachment_link.title
Karta pracy - ludność cywilna w czasie powstania warszawskiego

# data[].attributes.body
tekst źródowy

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Miron Białoszewski. Fot. PAP/H. Rosiak

Miron Białoszewski urodził się 30 lipca 1922 roku w Warszawie na Lesznie (w niektórych źródłach podawana jest data 30 czerwca, metryka zaginęła, poeta nigdy nie ustalił dokładnej daty). Jego ojciec był urzędnikiem pocztowym, matka - krawcową.

W chwili wybuchu II wojny światowej przyszły poeta był uczniem III klasy gimnazjum. Maturę zdał na tajnych kompletach, potem rozpoczął studia polonistyczne na tajnym Uniwersytecie Warszawskim. Po kapitulacji powstania warszawskiego Miron został wywieziony z ojcem do obozu tymczasowego w Łambinowicach, skąd udało im się uciec. W lutym 1945 roku Białoszewscy wrócili do Warszawy.

Białoszewski znalazł pracę na Poczcie Głównej, potem jako dziennikarz w "Kurierze Codziennym", "Wieczorze Warszawy" i "Świecie Młodych". Wiosną 1955 roku stał się współzałożycielem "Teatru na Tarczyńskiej", gdzie wystawiał swoje programy sceniczne m.in. sztuki "Wiwisekcja" i "Osmędeusze". Awangardowy i eksperymentalny Teatr na Tarczyńskiej był w tamtych czasach zjawiskiem wyjątkowym: istniał poza oficjalną, kontrolowaną i "upaństwowioną" kulturą. Był prywatnym przedsięwzięciem trzech poetów: Białoszewskiego, Bogusława Choińskiego i Lecha Emfazego Stefańskiego - właściciela mieszkania na Tarczyńskiej, w którym inscenizowano teksty całej trójki.

Białoszewski należał do tzw. pokolenia "Współczesności", debiutował w krakowskim "Życiu Literackim" w 1955 roku, rok później ukazał się jego pierwszy tomik - "Obroty rzeczy". Potem wyszły m.in. "Rachunek zaściankowy" (1959), "Mylne wzruszenia" (1961) oraz "Było i było" (1965), które przyniosły mu rozgłos. Dzięki staraniom przyjaciół Białoszewski otrzymał mieszkanie przy placu Dąbrowskiego w Warszawie, w którym zamieszkał z życiowym partnerem, malarzem Leszkiem Solińskim. Ich związek był powodem wyrzucenia Białoszewskiego w 1953 roku z redakcji "Świata Młodych".

Po rozpadzie Teatru na Tarczyńskiej Białoszewski założył w mieszkaniu przy placu Dąbrowskiego z Ludwikiem Herlingiem i Ludmiłą Murawską Teatr Osobny, który działał do 1963 roku. W 1970 roku ukazał się "Pamiętnik powstania warszawskiego", w którym autor, 26 lat po koszmarach wojennych, opisał swoje przeżycia. Potem ukazały się kolejne tomy jego prozy m.in. "Donosy rzeczywistości" (1973), "Szumy, zlepy, ciągi" (1976) oraz "Zawał" (1977).

Po przeprowadzce na Pragę Południe, na ulicę Lizbońską, Białoszewski wrócił do pisania wierszy, w tym czasie pisał też "Chamowo" i "Tajny dziennik", który ze względu na stopień szczerości i samoobnażenia ukazał się dopiero w zeszłym roku, 29 lat po śmierci poety. Dziennik wprowadza czytelnika w prywatny świat Białoszewskiego, krąg jego najbliższych przyjaciół: Anny i Tadeusza Sobolewskich, Jadwigi Stańczakowej, Haliny Oberlaender, Marii Janion (zwana przez Białoszewskiego prof. Misią).

W "Tajnym dzienniku" Białoszewski pisze też o swych przygodach i miłościach wprost. Od 1950 roku związany był z Leszkiem Solińskim, przez karty "Tajnego dziennika" przewija się postać Jota, zwanego też Piwkiem, kochanka Mirona. Białoszewski pisze, że na początku traktował "swoje potrzeby homo jako przejściowe" w nadziei, że kiedyś znormalnieje. "Mając 15 czy 16 lat zadałem sobie pytanie +kiedy+. Niby zmienię się z dnia na dzień? Nie. Wobec tego trzeba przyjąć siebie takiego, jakim się jest. Ustaliłem to, przestałem się tym turbować" - pisze.

Białoszewski z jednej strony łaknął samotności, ale czasami miał jej dość i wtedy odwiedzał znajomych, często wieczorem lub nocą, bo prowadził nocny tryb życia. Nie lubił światła słonecznego do tego stopnia, że zaciemniał okna. Białoszewski nie przepadał za alkoholem, za to często aplikował sobie preparaty z psychedryną i kodeiną m.in. syrop tussipect.

Notatki "Tajnego dziennika" urywają się 22 kwietnia 1983 roku, kiedy Białoszewski źle się poczuł i został przewieziony na oddział rehabilitacji Instytutu Kardiologii w Aninie. Zmarł nagle, w nocy z 17 na 18 czerwca, w domu Jadwigi Stańczakowej, niewidomej przyjaciółki, której dedykował "Tajny dziennik". (PAP)

aszw/ ls/

# data[].attributes.attachment_link.description
Miron Białoszewski. Fot. PAP/H. Rosiak Miron Białoszewski urodził się 30 lipca 1922 roku w Warszawie na Lesznie (w niektórych źródłach podawana jest data 30 czerwca, metryka zaginęła, poeta nigdy nie ustalił dokładnej daty). Jego ojciec był urzędnikiem pocztowym, matka - krawcową. W chwili wybuchu II wojny światowej przyszły poeta był uczniem III klasy gimnazjum.