# data[].attributes.body
1. Perlembagaan merupakan satu dokumen yang mengandungi undang – undang dasar dan diangkat menjadi undang – undang tertinggi untuk mewujudkan suatu sistem pentadbiran kerajaan yang teratur dan stabil.

2. Menurut Tun Salleh Abas (2006), perlembagaan ialah suatu suratan atau surat cara yang mengandungi semua undang – undang tertinggi yang difikirkan mustahak bagi mewujudkan sebuah negara.

3. Perlembagaan berperanan untuk menentukan bidang kuasa pemerintahan, bentuk sesebuah kerajaan dan hak – hak rakyat.

# data[].attributes.headline
2.0 SEJARAH PERKEMBANGAN PERLEMBAGAAN MALAYSIA

# data[].attributes.subject
2.0 SEJARAH PERKEMBANGAN PERLEMBAGAAN MALAYSIA

# data[].attributes.body
Sebelum penjajahan Barat, masyarakat tempatan menggunakan perundangan dan perlembagaan Melayu bagi setiap negeri.

Sistem perlembagaan di Malaysia dilihat bermula secara jelas pada penghujung abad ke – 19 setelah Tanah Melayu berada di bawah pemerintahan British.

Antara teks undang – undang yang diguna pakai sebelum penjajahan barat ialah Hukum Kanun Melaka (Undang – Undang Melaka), Undang – Undang Pahang, Undang – Undang Kedah, Undang – Undang Johor dan Undang – Undang Perak.

Negeri – Negeri Melayu Bersekutu dan Negeri – Negeri Melayu Tidak Bersekutu mempunyai sistem pentadbiran berbeza dan mengamalkan pentadbiran negeri.

Selepas Perjanjian Pangkor 1874, Sir Hugh Low menubuhkan Majlis Negeri bersama Sultan Perak yang berfungsi sebagai Perundangan dan Eksekutif.

# data[].attributes.body
Jepun berundur dari Tanah Melayu apabila tamatnya Perang Dunia Kedua dan pemerintahan Tanah Melayu diambil alih oleh Pentadbiran Tentera British (BMA).

Pembentukan Kesatuan Tanah Melayu (Malayan Union) pda 1 April 1946.

Sir Harold MacMicheal sebagai wakil khas kerajaan British telah membuat ugutan untuk mendapatkan tandatangan sultan – sultan.

Orang – orang Melayu menentang Malayan Union dan akhirnya membentuk Perlembagaan Kesatuan Tanah Melayu 1948.

# data[].attributes.headline
4.0 PERJANJIAN PERSEKUTUAN TANAH MELAYU 1948

# data[].attributes.subject
4.0 PERJANJIAN PERSEKUTUAN TANAH MELAYU 1948

# data[].attributes.body
1. Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1948 merupakan satu perjanjian baharu yang telah dibuat oleh penjajah British dan Raja – Raja Melayu untuk menggantikan Malayan Union.

2. Hasil daripada perjanjian ini, satu perlembagaan baru digubal dan berkuatkuasa pada 1 Februari 1948 dan dikenali sebagai Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu.

3. Sidang Pleno Inggeris – Melayu membentuk perjanjian persekutuan dan menghasilkan Blue Book setebal 100 muka surat.

# data[].attributes.body
Parti Perikatan menang pilihanraya 1955

Menghasilkan rundingan tentang masa depan tanah melayu (18/1/1956-6/2/1956)

Dihadiri oleh wakil raja-raja melayu, ketua menteri persekutuan tanah melayu + 3 orang Menteri lain pesuruhanjaya British dan penasihatnya.

Lord Reid sebagai pengerusi, Sir Ivor Jennings, Sir William Mackell, B. Malik dan Hakim Abdul Hamid

Pelantikan orang luar sebagai penggubal perlembagaan bagi elakkan berat sebelah

Pembentukan suruhanjaya yang ditubuhkan pada Mac 1956 mendapat kritikan dari Dato Onn (kurang senang menyerahkan kuasa kepada Suruhanjaya Reid)

Suruhanjaya Reid meminta cadangan dari semua penduduk tanah melayu

Terima 131 cadangan

Suruhanjaya Reid mengambil masa 8 bulan dengan sebanyak 118 kali bersidang.

Perlembagaan diluluskan dan kemudian dikuatkuasa pada 31 OGOS 1957 sempena dengan pengisytiran Kemerdekaan Tanah Melayu

# data[].attributes.body
Pada 9 Julai 1963, persekutuan tanah melayu, UK, Borneo Utara, Sarawak, dan Singapura telah menandatangani satu perjanjian yang dikenali sebagai perjanjian Malaysia.

Pada 26 Ogos 1963, Parlimen Persekutuan Tanah Melayu telah meluluskan Akta Malaysia untuk meminda perkara (1) dan (2) Perlembagaan Persekutuan Tanah melayu 1957:

I. Hal-hal luar negeri menjadi tanggungjawab kerajaan pusat

II. Agama islam agama rasmi tetapi diberi kebebasan beragama.
III. Bahasa Melayu Bahasa rasmi tetapi Bahasa Inggeris dan Bahasa lain boleh digunakan

IV. Kerajaan di Borneo mengawal kuasa imigresen, perkhidmatan awam

V. Semua warganegara Persekutuan dan Singapura boleh mendapat kewarganegaraan automatik dan akan mendapat hak yg sama.

VI. Bumiputera Borneo akan mendapat hak yang sama seperti orang melayu

# data[].attributes.headline
7.0 KONSEP KETINGGIAN DAN KELUHURAN PERLEMBAGA

# data[].attributes.subject
7.0 KONSEP KETINGGIAN DAN KELUHURAN PERLEMBAGA

# data[].attributes.body
KONSEP KETINGGIAN DAN KELURUHAN PERLEMBAGAAN

Perlembagaan Persekutuan Malaysia merupakan undang-undang tertinggi yang menjadi sumber bagi memerintah negara

Asas bagi semua undang-undang

Perlembagaan ini adalah undang-undang utama persekutuan dan apa-apa undang-undang yang diluluskan selepas hari merdeka dan yang berlainan hendaklah terbatal setakat yang berlawanannya itu.

HUJAH YANG DIKEMUKAKAN SEBAGAI ALASAN KETINGIAN DAN KELUHURAN PERLEMBAGAAN DALAM SISTEM PENTADBIRAN NEGARA:

1. Perlembagaan sebagai instrumen yang melahirkan institusi atau kuasa-kuasa di dalam negara. Perlembagaan yang seharusnya menjadi rujukan untuk segala Batasan dan kesahan institusi dan kuasa tadi

2. Perlembagaan digubal hasil persetujuan sebuah badan atau keseluruhan rakyat. Oleh sebab itu, segala kandungan perlembagaan semestinya adalah nilai-nilai yang dianggap tinggi dan tidak boleh ditolak ansur

3. Perlembagaan adalah manifestasi kehendak rakyat keseluruhannya dan dengna itu ia mengikat semua pihak.

# data[].attributes.headline
8.0 CIRI-CIRI ASAS PERLEMBAGAAN MALAYSIA

# data[].attributes.subject
8.0 CIRI-CIRI ASAS PERLEMBAGAAN MALAYSIA

# data[].attributes.body
Ciri-ciri Perlembagaan Malaysia:

bersifat ketat dan sukar dipinda

merupakan undang-undang utama dan tertinggi

idea pengasingan kuasa

memperuntukkan kebebasan asasi

Ciri-ciri utama yang mewakili Perlembagaan Persekutuan Malaysia:

1. merupakan sebuah Persekutuan atau federalisme

2. negara raja berperlembagaan

3. pemerintahan berdasarkan prinsip demokrasi

4. Islam sebagai agama rasmi dan kebebasan beragama

5. konsep ketertinggian perlembagaan dan kebebasan undang-undang

6. doktrin pengasingan kuasa

7. memperuntukkan sebuah badan kehakiman yang berasingan dan bebas

# data[].attributes.headline
9.0 KANDUNGAN PENTING PERLEMBAGAAN PERSEKUTUAN

# data[].attributes.subject
9.0 KANDUNGAN PENTING PERLEMBAGAAN PERSEKUTUAN

# data[].attributes.body
a. Menjamin keutuhan dan kedaulatan negara

-Rakyat berpegang kepada perlembagaan yang seragam juga membantu memudahkan proses perpaduan nasional dan pembinaan identity negara bangsa.

b. Sebagai sumber rujukan

-menyelesaikan sebarang masalah berkaitan undang-undang

-mengelakkan rasa tidak puas hati atau konflik dalam kalangan pemimpin

c. Mewujudkan satu bentuk pemerintahan yang adil

-Contoh: perlembagaan memperuntukkan agama Isalam sebagai agama rasmi negara (Bahagian 1,Perkara 3(1) tetapi agama lain bebas diamalkan di Malaysia

-tidak menitikberatkan sesebuah kaum sahaja

d. Mewujudkan kestabilan negara

-peraturan dalam perlebagaan mengawal pergerakan rakyat untuk mengelakkan huru-hara.

-proses pindaan undang-undang yang ketat

e. Mengawal perjalanan kerajaan

-mengelakkan penyelewengan dan penyalahgunaan kuasa

f. Perlembagaan menjamin keamanan sesebuah negara

-tiada diskriminasi atau penindasan dalam kalangan rakyat

# data[].attributes.headline
12.0 UNSUR TRADISI DALAM PERLEMBAGAAN MALAYSIA

# data[].attributes.subject
12.0 UNSUR TRADISI DALAM PERLEMBAGAAN MALAYSIA

# data[].attributes.body
Sistem beraja

Agama Islam

Bahasa Melayu

Hak-hak istimewa orang Melayu

# data[].attributes.body
Cara pindaan dalam Akta Parlimen:

Suara dua pertiga atau lebih dalam tiap tiap Dewan Parlimen tanpa berkehendakkan persetujuan sesiapa pun di luan dewan Parlimen.

-perkara 159(4)

Sabah dan Sarawak boleh dipinda dengan suara dua pertiga atau lebih dalam tiap-tiap Dewan Parlimen,jika dipersetujui oleh Yang Di-pertua bagi mana-mana negeri.

-Perkara 161E: pemeliharaan kedudukan dari segi perlembagaan negeri-negeri Sabah dan Sarawak

Dua pertiga atau lebih dalam tiap-tiap Dewan Parlimen,dengan syarat mendapat persetujuan Majlis Raja-Raja.

-perkara yang menyentuh kedaulatan raja raja Melayu,kedudukan istimewa orang-orang Melayu,perkara-perkara sensistif dalam perlembagaan.

Tujuan lain pindaan perlembagaan:

menjaga keselamatan negara

melicinkan pentadbiran negara

supaya sentiasa relevan dan sesuai dengan keperluan semasa

melarang perkara sensitive dipersoalkan secara terbuka.

# data[].attributes.body
1. Ketua negara Malaysia

2. Merupakan seorang raja berperlembagaan yang memerintah mengikut kuasa yang diberikan kepada Baginda oleh Perlembagaan

3. Berada di kemuncak ketiga-tiga bidang kuasa

4. Pemilihan jawatan YDPA dibuat secara giliran setiap 5 tahun

5. Bertindak mengikut nasihat kabinet atau menteri (eksekutif)

6. Merupakan satu daripada tiga komponen Parlimen (legislatif)

7. Melantik Ketua Hakim Negara, Hakim Mahkamah Agung, hakim-hakim di Mahkamah Persekutuan dan Mahkamah Tinggi (kehakiman)

# data[].attributes.headline
12.1 PEMERINTAHAN BERAJA (RAJA BERPERLEMBAGAAN)

# data[].attributes.subject
12.1 PEMERINTAHAN BERAJA (RAJA BERPERLEMBAGAAN)

# data[].attributes.body
Elemen terpenting ialah Sultan atau Raja-raja Melayu.

Perlembagaan Persekutuan menetapkan bentuk pemerintahan negara ialah secara Demokrasi Berparlimen dan Raja Berperlembagaan.

# data[].attributes.body
Tugas-tugas Majlis Raja-Raja

1. Memilih atau memecat YDPA dan melantik Timbalan YDPA

2. Menimbang perkara berkaitan dengan dasar negara dan apa jua perkara lain yang difikirnya patut

3. Mempersetujui atau tidak mempersetujui supaya apa-apa perbuatan, amalan atau upacara agama meliputi seluruh persekutuan

4. Mempersetujui atau tidak mempersetujui apa-apa undang-undang atau pelantikan yang menurut perlembagaan memerlukan persetujuan Majilis Raja-raja atau perundingan dengannya.

5. Mempunyai kuasa mengampun segala kesalahan yang dibicaakan dan melantik anggota Mahkamah Khas.

PERKARA YANG MEMERLUKAN PERSETUJUAN MAJLIS RAJA-RAJA IALAH:

-sesuatu undang-undang yang mengubah sempadan sesebuah negeri

- kedudukan raja-raja

-perlembagaan

-kedudukan istimewa orang Melayu dan kaum bumiputera Sabah dan Sarawak.

PERKARA YANG MEMERLUKAN PERUNDINGAN DALAM MAJLIS RAJA-RAJA IALAH:

1. perlantikan hakim-hakim, Ketua Audit Negara, ahli suruhanjaya-suruhanjaya seperti Suruhanjaya Perkhidmatan Awam

2. Dalam hal pelantikan atau pemecatan YDPA dan pelantikan Timbalan YDPA, hanya raja-raja yang berhak mengundi

3. Perbincangan perkara berkaitan dasar negara YDPA diiringi oleh Perdana Menteri manakala raja-raja dan Yang Dipertua Negeri pula diiringi oleh Menteri Besar dan Ketua Menteri masing-masing.

4. Majlis raja-raja bersidang 3/4 kali setahun

5. setiausaha Majlis Raja-raja ialah Penyimpan Mohor Besar Raja-raja yang dilantik sendiri oleh majlis tersebut.

6. korum mesyuarat bagi Majlis Raja-raja ialah lebih daripada separuh anggota majlis itu dan keputusan yang tidak dapat diputuskan secara sebulat suara akan dibuat secata undian.

# data[].attributes.body
Perkara 3(1) dalam Perlembagaan Malaysia: agama Islam sebagai agama rasmi Persekutuan

Dibawa oleh pedagang Arab yang beasal dari Timur Tengah yang datang ke Melaka dalam abad ke-15

Masyarakat Melayu pada masa itu amat kuat pegangannya terhadap Islam

Usaha kolonial Eropah untuk menukarkan agama orang Melayu di Tanah Melayu gagal dan British juga tidak menggangu hal yang berkaitan agama Islam dan adat istiadat orang Melayu

Setiap rakyat berhak menganuti dan mengamalkan agamanya tetapi terdapat undang-undang yang menyekat penyebaran agama atau kepercayaan dalam kalangan orang Islam.

Amalan agama Islam di negara ini hanya mengiktiraf empat mazhab yang khusus iaitu mahzab dalam lingkungan Ahlul Sunnah Wal Jammah

Umumnya di Malaysia masyarakat Islamnya mengikuti aliran mazhab Shafie

# data[].attributes.body
Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1948 meletakkan semula Bahasa Melayu sebagai Bahasa rasmi dalam Majlis Mesyuarat Kerja Kerajaan Persekutuan tetapi apa-apa yang perlu dicatat atau ditukar ke dalam bentuk penulisan perlu dilahirkan dalam Bahasa Inggeris

Perkara 152 (1): Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan Persekutuan tetapi sesiapa tidak dilarang dari bertutur, mengajar atau belajar bahasa lain

Akta Bahasa Kebangsaan 1967 : Bahasa Melayu sebagai bahasa rasmi yang tunggal

Pindaan dalam Akta Perlembagaan 1971 : status bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan tidak boleh dipersoalkan

# data[].attributes.headline
12.4 KEDUDUKAN ISTIMEWA ORANG MELAYU (KIOM)

# data[].attributes.subject
12.4 KEDUDUKAN ISTIMEWA ORANG MELAYU (KIOM)

# data[].attributes.body
Perkara 153 perlembangaan Persekutuan memperuntukkan tanggungjawab ke atas YDPA untuk memelihara hak istimewa orang Melayu & bumiputera Sabah& Sarawak serta kepentingan sah kaum lain.

Kedudukan orang Melayu setanding dengan kaum lain setelah diiktirafkan khususnya dari aspek ekonomi.

YDPA melaksanakan dasar melindungi kedudukan istimewa orang Melayu dan bumiputera negeri Sabah& Sarawak serta membuat persiapan untuk mereka dari segi jawatan di dalam perkhidmatan awam, pemberian biasiswa dan bantuan atau lain-lain kemudahan pelajaran dan permit serta lesen yang diperlukan untuk perniagaan dan perdagangan.

Hak istimewa orang Melayu termasuklah peruntukan Perkara 86 dan 90 berhubung dengan tanah rizab orang Melayu.

Kemasukan perkhidmatan oleh orang Melayu ke dalam Rejimen Askar Melayu dengan pengecualian orang bukan Melayu dikuatkuasakan oleh Perkara 8 (5) boleh juga dianggap sebagai sebahagian dari kedudukan istimewa orang Melayu.

Kedudukan istimewa orang Melayu termasuklah hak-hak mendapatkan kewarganegaraan Malaysia. Hak untuk menganut dan mengamalkan agama masing-masing, hak untuk menggunakan Bahasa ibunda dan yang paling utama ialah hak untuk mendapat layanan yang sama rata.

Hak-hak istimewa oarng Melayu dan bumiputera ini tidak boleh dipertikaikan dan dilindungi di bawah Akta Hasutan 1948 (Pindaan 1971).

# data[].attributes.body
1. Pengekalan unsur tradisi khususnya berkenaan hak istimewa orang Melayu ini dilihat memberi ruang dan peluang sama rata kepada orang Melayu dan bumiputera untuk sama-sama terlibat dalam perkembangan ekonomi negara.

2. Konsep Raja Berperlembangan bertujuan mengekalkan warisan orang Melayu yang telah sebati dengan sistem pemerintahan beraja. Baginda berfungsi sebagai unsur penyatuan kepada orang Melayu dan sekali gus penduduk Malaysia dengan member taat setia yang tidak berbelah bagi kepada ketua negara.

3. Bagi agama Islam pula, Islam menjadi tonggak budaya dan identity Melayu yang menyumbang kepada pentakrifan konsep Melayu dan orang Melayu itu sendiri.

4. Bagi Bahasa Melayu, pengiktirafan yang diberikan kepada Bahasa Melayu sebagai Bahasa kebangsaan dan Bahasa rasmi persekutuan dalam Perlembangaan menjadikan Bahasa ini secara automatic menjadi Bahasa perantaraan untuk digunakan dalam semua maksud rasmi.

# data[].attributes.body
1. Prinsip yang perlu ditegaskan ialah hak istimewa orang Melayu dalam perkara 153 bukan semata-mata menjaga kepentingan Melayu, tetapi mengambil berat tentang kestabilan negara dan bertujuan mengelak persengketaan kaum.

2. Isu agama sering kali menjadi isu perbahasan dalam masyarakat di negara ini. Agama Islam diiktiraf sebagai agama rasmi Persekutuan tetapi kebebasan beragama dijamin dalam perlembangaan.

3. Walaupun bahasa Melayu diiktiraf sebagai bahasa rasmi dan bahasa kebangsaan, perlembangaan tidak melarang penggunaan bahasa lain sama ada untuk pertuturan atau pengajaran dalam urusan seharian. Tindakan mempersoalkan kedudukan Islam dan bahasa Melayu boleh membawa kepada keadaan tegang dan tidak aman di negara kita.

4. Sekiranya Perlembangan ditaati dan difahami dengan baik ancaman subvertif akan dapat dicegah. Oleh yang demikian, prinsip yang terkandung dalam perlembangaan haruslah dibaca secara menyeluruh dan dihayati dari segenap aspek sejarah. Dengan ini, kita berupaya memahami impian dan harapan pejuang-pejuang tanah air yang terdahulu.