# data[].attributes.body
https://open.spotify.com/episode/1aHcbMfN97BOaigo755IGG

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
We and our partners use cookies to personalize your experience, to show you ads based on your interests, and for measurement and analytics purposes. By using our website and our services, you agree to our use of cookies as described in our Cookie Policy.

# data[].attributes.attachment_link.description
Listen to this episode from Podcast OCW Wetsvoorstel Leeruitkomsten on Spotify. Podcast voor iedereen die interesse heeft in flexibel hoger onderwijs en een leven lang ontwikkelen. In deze aflevering nemen we werken met (eenheden van) leeruitkomsten onder de loep en blikken we terug op het experiment leeruitkomsten en vooruit op het nieuwe wetsvoorstel dat in de maak is voor 2022.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Van de Taxonomie van Bloom heb je als docent vast wel eens gehoord. En wellicht doen andere taxonomieën zoals het ERK, RTTI, Miller en SOLO ook een belletje rinkelen. In deze blogreeks bespreken we de verschillende taxonomieën. Waarom zijn ze gemaakt? Wat brengen ze in kaart? Hoe kun je ze inzetten? In deze eerste blog gaan in op welke wijze je een taxonomie als waardevol middel kan inzetten.
Taxonomieën

Een taxonomie (ordening, schikking) wordt in algemene zin gebruikt om individuen of objecten in groepen in te delen. In het onderwijs worden taxonomieën gebruikt om verschillende niveaus van leren te ordenen. Bij elke taxonomie is deze ordening op een andere manier in kaart gebracht. Er is dus ook niet één taxonomie per definitie goed. Welke taxonomie je gebruikt hangt veel meer af van het specifieke doel dat jij voor ogen hebt.

Wanneer gebruik je een taxonomie?

Zoals al beschreven is een taxonomie bedoeld om de verschillende niveaus van leren te ordenen. Bij de start van leren, lesgeven en toetsing denk je na over waar de leerling/student naar toe werkt. Hierover nadenken kan op het niveau van curriculumontwerp (lange termijn), leerlijn of les.

Curriculumontwerp

Wat wil je dat jouw leerlingen/studenten leren voor jouw vak? Welke onderwerpen behandel je wel, welke niet, welke kennis en vaardigheden horen daarbij? Het ontwerpen van een curriculum doe je vaak niet alleen, samen met je sectieleden denk je erover na. Het curriculum dat je ontwerpt kan gaan over alle leerjaren of over een deel daarvan, bijvoorbeeld de bovenbouw of het propedeusejaar.

Soms is het zoeken naar een balans tussen wat moet (kerndoelen, eindtermen of (eind)kwalificaties) en wat jij en je sectiegenoten belangrijk vinden. Een taxonomie kan je hierbij helpen om na te denken en te inventariseren naar welk niveau je wil toe werken. Als eenmaal de leerdoelen zijn vastgesteld, is het curriculum nog niet af. Bij een samenhangend en doordacht curriculum denk je na over de doelen en sluiten de leeractiviteiten en de wijze van toetsen op elkaar aan: constructieve afstemming (Sluijsmans, 2020) / constructive alignment (Biggs, 1996).

Schematische weergave van Constructieve Afstemming

Leerlijnen

Als eenmaal het curriculum is vastgesteld ga je inzoomen en kijk je op iets minder grote schaal naar het curriculum, bijvoorbeeld een lessenserie, module of hoofdstuk.

Je knipt als het ware grote curriculumdoelen op in kleinere stappen en bijhorende taken (Sluijsmans, 2020). Dit kan je doen door een leerlijn te maken. Een leerlijn maak je door te starten met het einde voor ogen: wat zijn de gewenste leeruitkomsten. Wil je dat een leerling/student iets kan beargumenteren of iets uit moet kunnen leggen, een ontwerp maken? Een taxonomie geeft je ook hier een overzicht van verschillende niveaus van leren. Vervolgens bepaal je welk bewijs van leren het beste past bij de gewenste leeruitkomsten. Hoe stel ik vast of de leerlingen/studenten de leerdoelen hebben bereikt? Als leerlingen/studenten iets goed moeten kunnen beargumenteren, is een passende vorm bijvoorbeeld het voeren van een debat. Iets in eigen woorden uitleggen of toelichten kan goed in de vorm van een schriftelijke toets of een presentatie.

Het maken van een toets of opdracht om te checken of de leerdoelen zijn behaald wil je natuurlijk zo valide mogelijk doen: komen de verschillende leerdoelen voldoende terug in de toets? Toets je de leerdoelen op hetzelfde niveau als omschreven?

Een leerlijn is compleet als je ook nadenkt over welke leeractiviteiten en instructie het meest zullen bijdragen aan het leren. Deze methode van het ontwerpen van leerlijnen wordt ook wel backward design genoemd (Wiggins & McTighe, 2006). Met behulp van de CurriculumKit kan je samen met je collega's een leerlijn ontwerpen

Lesontwerp

Het ontwerpen van een curriculum of een leerlijn doe je niet natuurlijk niet dagelijks. Het voorbereiden van een les waarschijnlijk wel. Ook dan kan een taxonomie een handig hulpmiddel zijn om te bepalen waar je naar toe wil en wat je wil bereiken met leren. Dat wat je wil bereiken met leren omschrijf je hier veel specifieker in een leerdoel.
Dit is deel 1 van een serie artikelen. Lees deel 2 over de Taxonomie van Bloom, en deel 3 over het ERK
Hannelore Hemeltjen

# data[].attributes.attachment_link.title
Taxonomieën in het onderwijs - Deel 1: curriculumontwerp - Vernieuwenderwijs

# data[].attributes.attachment_link.description
Van de Taxonomie van Bloom heb je als docent vast wel eens gehoord. En wellicht doen andere taxonomieën zoals het ERK, RTTI, Miller en SOLO ook een belletje rinkelen. In deze blogreeks bespreken we de verschillende taxonomieën. Waarom zijn ze gemaakt? Wat brengen ze in kaart? Hoe kun je ze inzetten?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
SOLO TAXONOMY

As learning progresses it becomes more complex. SOLO, which stands for the Structure of the Observed Learning Outcome, is a means of classifying learning outcomes in terms of their complexity, enabling us to assess students' work in terms of its quality not of how many bits of this and of that they have got right. At first we pick up only one or few aspects of the task ( unistructural), then several aspects but they are unrelated ( multistructural), then we learn how to integrate them into a whole ( relational), and finally, we are able to generalised that whole to as yet untaught applications ( extended abstract). The diagram lists verbs typical of each such level.

SOLO can be used not only in assessment, but in designing the curriculum in terms of the level of learning outcomes intended, which is helpful in implementing constructive alignment. SOLO can also explain why those who use low complexity arguments in political or marital disputes usually win - in the short term. But in politics that's all you need, as is illustrated in the 2019 Australian election: Party A, a well worked out social democrat package of benefit to most Australians; Party B, "cut taxes", strongly to the advantage of the rich, and call the leader of Party A a liar "he lies all the time". And yes, Party B won.

SOLO was first described by Kevin Collis and myself in Evaluating the Quality of Learning: The SOLO Taxonomy (New York: Academic Press, 1982, now out of print, but available in Chinese).

# data[].attributes.attachment_link.description
SOLO TAXONOMY As learning progresses it becomes more complex. SOLO, which stands for the Structure of the Observed Learning Outcome, is a means of classifying learning outcomes in terms of their complexity, enabling us to assess students' work in terms of its quality not of how many bits of this and of that they have got right.

# data[].attributes.attachment_link.title
Kennisclip Leeruitkomsten 2 Tuning model

# data[].attributes.attachment_link.title
Kennisclip Leeruitkomsten 1 Leeruitkomsten doelen leerdoelen

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=m6gf7qFCDC4

# data[].attributes.headline
Boek: Toetsen in het hoger onderwijs pp 95-107: Toetsen en valideren van leeruitkomsten in flexibel onderwijs: 

# data[].attributes.subject
Boek: Toetsen in het hoger onderwijs pp 95-107: Toetsen en valideren van leeruitkomsten in flexibel onderwijs: 

# data[].attributes.body
Meer flexibiliteit en vraaggerichtheid in het onderwijs heeft consequenties voor de manier van toetsen. Studenten leren al veel in informele, non-formele en andere formele contexten en deze kennis en vaardigheden nemen zij mee in vervolgopleidingen. Opleidingen kunnen hier rekening mee houden door de eindkwalificaties te vertalen in leeruitkomsten die herkenbaar zijn voor het werkveld. Door leerwegonafhankelijke toetsing kunnen studenten deze leeruitkomsten aantonen. In dit hoofdstuk staan procedures voor het valideren van eerder leren centraal. De lezer krijgt inzicht in de wijze waarop leeruitkomsten gewaardeerd en erkend kunnen worden. Het hoofdstuk sluit af met een praktijkuitwerking bij de Hogeschool Arnhem en Nijmegen.

# data[].attributes.body
NVAO beoordelingskader voor Hogescholen die meedoen met experiment leeruitkomsten