# data[].attributes.headline
00.กรุงเทพ รัตนโกสินทร์

# data[].attributes.subject
00.กรุงเทพ รัตนโกสินทร์

# data[].attributes.body
อยุธยายศล่มแล้ว     ลอยสวรรค์  ลงฤๅ
สิงหาสน์ปรางรัตน์บรร   เจิดหล้า
บุญเพรงพระหากสรรค์   ศาสน์รุ่ง เรืองแฮ
บังอบายเบิกฟ้า            ฝึกฟื้นใจเมือง

ถอดความได้ว่า...กรุงศรีอยุธยาล่มสลายไปแล้ว กลับลอยลงมาจากสวรรค์อีกครั้งหนึ่ง  พระราชอาสน์ พระปรางค์ ประดับประดาด้วยแก้วมณีงามเด่นในโลก เป็นเพราะผลบุญของพระมหากษัตริย์ได้ทรงกระทำไว้แต่เก่าก่อน พระพุทธศาสนาจึงได้เจริญรุ่งเรือง ช่วยปิดทางแห่งความชั่ว เปิดทางสู่ความดี ฟื้นฟูจิตใจราษฎรให้พ้นจากความงมงายในบาปต่างๆ

วิเคราะห์คุณค่า
มีการใช้ปฏิพากษ์  การใช้ถ้อยคำที่มีความหมายตรงกันข้ามหรือ ขัดแย้งกันมากล่าว อย่างกลมกลืนกัน เพื่อเพิ่มความหมายให้มีน้ำหนักมากยิ่งขึ้น เช่น ในบทนี้ใช้คำว่า "ล่ม" กับ "ลอย"  และ "บังอบาย" กับ "เบิกฟ้า" เป็นต้น

ครูหนิง

# data[].attributes.headline
000.พระพุทธศาสนา

# data[].attributes.subject
000.พระพุทธศาสนา

# data[].attributes.body
เรืองเรืองไตรรัตน์พ้น  พันแสง
รินรสพระธรรมแสดง         ค่ำเช้า
เจดีย์ระดะแซง                 เสียดยอด
ยลยิ่งแสงแก้วเก้า            แก่นหล้าหลากสวรรค์

ถอดความได้ว่า...พระพุทธศาสนามีความเจริญรุ่งเรืองยิ่งกว่าแสงอาทิตย์  ประชาชนฟังธรรมะด้วยความซาบซึ้งใจทุกเช้าค่ำ เจดีย์มากมายสูงเสียดฟ้า แลดูเห็นแสงแวววาวยิ่งกว่าแสงจากแก้ว ๙ ประการ เป็นความงามที่โดดเด่นในโลก พระพุทธศาสนาเป็นหลักของโลก จนทำให้เป็นที่มหัศจรรย์แก่สวรรค์

วิเคราะห์คุณค่า
มีการใช้พรรณนาโวหาร ที่กล่าวชื่นชมความงามของบ้านเมือง และความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนา และความซาบซึ้งในรสพระธรรมของพุทธศาสนิกชน

ครูหนิง

# data[].attributes.body
ออกจากคลองขุดข้าม | ครรไล
เรือวิ่งอกว้าใจ | หวาดขว้ำ
เด็ดแดดั่งเด็ดใย | บัวเบ่ง มาแม่
จากแต่อกใจปลํ้า | เปลี่ยนไว้ในนาง ฯ

ถอดความได้ว่า:เปรียบเทียบกับการเด็ดใจ คือ ตัดใจจากมานั้น เหมือนกับเด็ดบัว ไม่ขาดง่ายๆมีใยติดอยู่ อก คือ ตัว ใจ คือ ความคิด หมายความว่าจากมาแต่ตัวเท่านั้น ใจ (ความคิด) ยังคงอยู่ที่นาง

วิเคราะห์คุณค่า:มีการแสดงให้เห็นถึงอารมณ์ของผู้แต่งได้ชัดเจนที่มีความลึกซึ้ง

นายวงศธร เจริญสัตย์สิริ เลขที่1

# data[].attributes.headline
นายสรวิศ ศรีพระจันทร์ เลขที่10

# data[].attributes.subject
นายสรวิศ ศรีพระจันทร์ เลขที่10

# data[].attributes.body
บางหัวกระบือ

หัวกระบือกบินทรราชร้า...รณรงค์ แลฤา
ตักกบาลกระบือดง...........เด็ดหวิ้น
สืบเศียรทรพีคง...............คำเล่า แลแม่
เสมอพี่เด็ดสมรดิ้น...........ขาดด้วยคมเวร

บทนี้ กรมหมื่นพิทยาฯ ว่าเป็นโคลงที่ดีเยี่ยมบทหนึ่งของ นายนรินทร แต่พระองค์ท่านสงสัยคำว่า กบินทร ซึ่งแปลว่า พญา-ลิง (หมายถึงพญาพาลี) ถ้าเป็นดังนี้ คำว่า กบินทรราชก็กลายเป็น พญา ซ้อนกันสองคำ ท่านว่า ตามฉบับสมุดไทยเขียน กบิล แปลว่า ลิง กบิลราช แปลว่า พญาลิง
คุณค่า
เนื้อความดำเนินตามกำสรวลโคลงดั้น อ่อนนุ่ม ไพเราะ เข้าใจง่าย

# data[].attributes.attachment_caption
 โคกขามดอนโคกคล้าย	สัณฐานขามรุ่นริมธารสนาน	สนุกนี้พูนเพียงโคกฟ้าลาน	แลโลก ลิ่วแม่ถนัดหนึ่งโคกขามชี้	ช่องให้เรียมเห็น ฯ

# data[].attributes.body
ถอดความได้ว่า:ตำ​บาล​โคกขาม​เป็นที่ดอน มีสัณฐาน​เป็น​โคก ลำ​ธารที่ผ่านตำ​บลนี้ มีต้นมะ​ขายรุ่นๆ​ ขึ้นทั้งสองฟาก ลงไปอาบน้ำอย่างสนุกสนาน พื้นที่​โคกขามนี้นูนขึ้นมาดัง ​โคกฟ้า มองเห็นพื้นที่นูนนั้นก็ให้ลาน​ใจ​เห็น​โคกนั้นลิ่วๆ​ สุดสายตา ​โคกขามนี้มีลักษณะ​​เป็นนัย​ให้ นึก​ไปถึงสิ่งหนึ่ง

นายหฤษฎ์มงคล วรรณศิริ เลขที่11

# data[].attributes.body
มหาชัยชัยฤกษ์น้อง  นาฏลง โรงฤๅ
รับร่วมพุทธมนต์สงฆ์  เสกซ้อม
เสียดเศียรแม่ทัดมง  คลคู่ เรียมเอย
ชเยศชุมญาติห้อม   มอบให้สองสม ฯ

ถอดความได้ว่า
มาถึงตำบลมหาชัย ก็นึกถึงชัยฤกษ์ (ฤกษ์อันเป็นมงคล) เมื่อคราวน้องเข้าพิธีสมรสกับพี่
เราทั้งสองรับน้ำพระพุทธมนต์ และฟังพระสวดอวยชัยให้พรแก่เรา
เราทั้งสองนั่งศีรษะชิดกัน และน้องสวมมงคลคู่กับพี่
ญาติมาห้อมล้อม (ทั้งฝ่ายญาติของพี่และของน้อง) มอบให้เราทั้งสองเป็นสามีภรรยากัน และอวยชัยให้พรแก่เรา

วิเคราะห์คุณค่า
มีการสื่อความหมายออกมาได้ลึกซึ้ง แสดงออกมานั้นดีมาก และทำนองของโคลงก็ไพเราะ

นายกิตติภพ บำรุงชีพ ม. 4/9 เลขที่ 13

# data[].attributes.headline
นางสาวกันต์ฤทัย สุขเกษม เลขที่ 26

# data[].attributes.subject
นางสาวกันต์ฤทัย สุขเกษม เลขที่ 26

# data[].attributes.body
ยกมามาท่าข้าม            แขวงปราณ
ปราณประหลาดลมฆาน       พี่ข้อง
แลว่านุชทรมาน หมองสิ่ง     ใดแม่
ทุกข์โรคหรือจักร้อง              ร่ำไห้หาเรียม ฯ
—————————————————————————————
ถอดบทความ : ยกทัพมาถึงท่าข้าม แขวงเมืองปราณบุรี(ประจวบคีรีขันธ์) เมื่อมาถึงแขวงเมืองปราณ นายนรินทร์รู้สึกประหลาดที่หายใจขัดข้อง สงสัยว่าที่เป็นแบบนี้นางเป็นที่รักจะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นจึงร้องไห้

วิเคราะห์คุณค่า : มีการเล่านคำ คือ การใช้คำเดียวกันซ้ำหลายแห่งในบทประพันธ์/การสรรคำที่มีเสียงเสนาะ คือ มีการเล่นเสียงสัมผัสทั้งสัมผัสสระและสัมผัสอักษรภายในวรรคและระหว่างวรรคเพื่อความไพเราะ เช่น ปราณประหลาดลมฆาน และใช้คำที่มีความหมายเป็นนัย ดังนี้ ฆาน - จมูก,ลมฆาน - ลมหายใจ,ข้อง - ขัด ไม่คล่อง

# data[].attributes.headline
27. สามร้อยยอด นางสาวกันทิมา วิโรจน์

# data[].attributes.subject
27. สามร้อยยอด นางสาวกันทิมา วิโรจน์

# data[].attributes.body
ถึงสามร้อยยอดเงื้อม  งำทะเล
ทะเลจะหลากลมเห  หาดขวํ้า
สามร้อยคิรีเท  ทับอก เล่าฤๅ
ใจจะปลํ้าสุดปลํ้า  เสน่ห์น้องหนักทรวง

ถอดความได้ว่า... สามร้อยยอดสูงจนจะครอบทะเล คลื่นซัดเข้าหาฝั่งเหมือนจะทำให้หาดคว่ำ พี่รู้สึกหนักเพราะเขาสามร้อยยอดทับอกพี่อยู่ แต่ความจริงแล้พี่หนักที่อกเกิดจากการที่พี่รักน้อง

วิเคราะห์คุณค่า
มีการ อติพจน์โวหารหรือการกล่าวเกินจริง มีการใช้สัมผัสพยัญชนะ ทำนองไพเราะ

# data[].attributes.attachment_caption
 โพสลับโพเทพไท้	เทพา พ่อฤาเอาพระโฆษผยองยา	สวาทชู้อาราธน์พระเอยอา	รักษ์เร่ง ราพ่อเชิญช่วยพาสมรู้	รสน้องแรมนาน ฯ

# data[].attributes.headline
34.นางสาวปภัสรา  จอมหงษ์

# data[].attributes.subject
34.นางสาวปภัสรา  จอมหงษ์

# data[].attributes.body
ถอดความได้ว่า: มาถึงตำบลโพธิ์สลับ พอมาถึงตำบลนี้ ก็นึกถึงพระโพธิ์เทพารักษ์ในเรื่องสมุทรโฆษ เนื้อเรื่องนั้นว่า พระสมุทรโฆษไปประพาสป่า ไปประทับแรมใต้ต้นโพธิ์ ก่อนบรรทมได้กล่าวบวงสรวงพระโพธิ์เทพารักษ์ พระโพธิ์ได้ยินคำบวงสรวงก็เกิดเมตตา ครั้นพระสมุทรโฆษบรรทมหลับ ก็อุ้มพระสมุทรโฆษไปสมนางพินทุมดี ธิดาแห่งกรุงรมยนคร ครั้นถึงเวลาใกล้รุ่ง พระโพธิ์เทพารักษ์ก็กลับไปอุ้มพระสมุทรโฆษซึ่งกำลังหลับอยู่บนแท่ กลับมาไว้ที่รถตรงใต้ต้นโพธิ์ ครั้นเวลารุ่งเช้า นางพินทุมดี และพระสมุทรโฆษต่างก็คร่ำครวญหากัน นางพินทุมดีนั้นมีพี่เลี้ยงชื่อ ธารี เป็นหญิงมีฤทธิ์ ครั้นทราบว่านางพินทุมดีโศกเศร้าเรื่องอะไร ก็เหาะไปพาพระสมุทรโฆษมาให้ได้พบกับนาง

วิเคราะห์คุณค่า: มีการกล่าวถึงเรื่องสมุทรโฆษเพราะในตอนที่นายนรินทร์กล่าวถึงมีการพูดถึงเทพที่พาคนรักมาเจอกัน นายนรินทร์พร่ำเพ้อพรรณนาถึงนางอันเป็นที่รักโดยใช้เรื่องสมุทรโฆษมาให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น

# data[].attributes.headline
36.เมืองเเม่นำ้

# data[].attributes.subject
36.เมืองเเม่นำ้

# data[].attributes.body
ยกมาเมืองแม่นำ้               ใจหมอง                                                                                           เมืองก็ศูนย์กลสอง              สวาทว้าง

ขวัญเมืองอยู่เมืองครอง       ใจเคร่า พี่ฤา

ฤาพี่จากมาค้าง                   ขวบแล้วนางลืม ฯ

ถอดความได้ว่า : ยกทัพมาถึงเมืองแม่นำ้ ทำให้รู้สึกไม่สบายใจ เมืองก็ศูนย์ไปเเล้ว เช่นเดียวกับควมารักของเราทั้งสองที่ศูนย์ น้องอยู่ที่เมือง จะคอยพี่หรือไม่ หรือการที่พี่จากมาจะทำให้น้องลืมพี่เสียแล้ว

วิเคราะห์คุณค่า : มีการสลับคำ เช่น ''พี่ฤา'' และ  ''ฤาพี่'' มีการใช้บรรยายโวหาร เช่น บรรยาย ถึงความรักของทั้งสอง และมีการใช้อุปมาโวหาร เปรียบเทียบ เช่น เปรียบ ความรักของทั้งสองที่ศูนย์ เหมือนเมืองที่ศูนย์ไปแล้ว

นางสาวเมธาวี ธนอุดมนาน เลขที่36

# data[].attributes.headline
นางสาวสิธาริณี สุระนันท์ เลขที่ 37 (อู่สะเภา)

# data[].attributes.subject
นางสาวสิธาริณี สุระนันท์ เลขที่ 37 (อู่สะเภา)

# data[].attributes.body
อู่สะเภาพาณิชใช้                      ใบคลา
ทุกข์พี่พ้นเภตรา                            เลื่อนโล้
จากสมรแม่เสมอมา                       กลางสมุทร
แลบ่เห็นตระหลิ่งโอ้                       อกคว้างกลางชล ฯ
ถอดความได้ :  มาถึงตำบลอู่สะเภา พ่อค้าแล่นเรือสำเภา ทุกข์ของพี่นั้นหนักกว่าเรือสำเภาที่บรรทุกของอีก จากน้องที่รักมาเหมือนกับอยู่ใจกลางมหาสมุทร มองไม่เห็นฝั่ง เคว้งคว้างอยู่กลางแม่น้ำ
วิเคราะห์คุณค่า
มีการใช้ อติพจน์ ในการเปรียบเกินจริง โดยเปรียบความทุกข์ของตนเสมือนเรือใหญ่ที่บรรทุกของมามากมาย และยังเปรียบว่าการจากลากับนางผู้เป็นที่รักนั้นเหมือนกับหลงทางกลางมหาสมุทรไร้ที่ไป ซึ่งแสดงถึงความสำคัญของคนที่เป็นที่รักอย่างมาก และยังมีการใช้คำอุทาน ว่า โอ้อก ในบทประพันธ์

# data[].attributes.headline
นางสาวกานต์สินี พบสุขธนทรัพย์ เลขที่28 (ทุ่งโคแดง)

# data[].attributes.subject
นางสาวกานต์สินี พบสุขธนทรัพย์ เลขที่28 (ทุ่งโคแดง)

# data[].attributes.body
โคแดงนามท่งด้าว โคดง ใดฤๅ
โคอาสน์อิศวรองค์ อยู่เกล้า
พระมาดอาจจักปลง ปลิวเทวษ ราพ่อ
สองจากพระเป็นเจ้า ช่วยให้คืนสม ฯ
ถอดความได้ว่าโคแดงนี้เป็นชื่อทุ่งของวัวป่าพวกไหนหรอหรือว่าเป็นโคพาหนะของพระอิศวร ผู้อยู่เหนือหัว และบางทีพระอิศวรอาจจะช่วยปลดปล่อยความทุกข์ได้บ้าง และที่เราทั้งสองจากมานี้ ขอให้พระอิศวรช่วยให้ได้กลับคืนไปร่วมกันด้วยเถอะ
วิเคราะห์คุณค่า
มีการใช้คำซ้ำ การเล่นคำ  เล่นเสียงพยัญชนะ  มีการใช้ภาพพจน์

# data[].attributes.attachment_caption
เรืองเรืองไตรรัตน์พ้น	พันแสงรินรสพระธรรมแสดง	ค่ำเช้าเจดีย์ระดะแซง	เสียดยอดยลยิ่งแสงแก้วเก้า	แก่นหล้าหลากสวรรค์ ฯ

# data[].attributes.headline
นายวายุพงษ์ ทำสวน เลขที่ 2 (2) วัดแจ้ง

# data[].attributes.subject
นายวายุพงษ์ ทำสวน เลขที่ 2 (2) วัดแจ้ง

# data[].attributes.body
ถอดบทความ : แสงสีทองของพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ งามจับตามยิ่งกว่าแสงของพระอาทิตย์ ได้ยินเสียงพระธรรมเทศนาทุกเช้าค่ำ
เจดีย์อันเป็นสัญลักษณ์ความเชื่อทางพระพุทธศาสนา เกลื่อนกล่น ยอดเจดีย์จำนวนมาก ที่เรียงรายชิดกัน

มองดูสวยงามยิ่งกว่าแสงของแก้วนพรัตน์  งามเป็นจุดเด่นของแผ่นดินเป็นที่อัศจรรย์ใจ ของเทวดาบนสวรรค์
คุณค่า : จุดงามจุดเด่นของแผ่นดิน ที่ส่องแสงสีต่างๆ มีเสียงอันไพเราะต่างๆ

# data[].attributes.attachment_link.title
วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร

# data[].attributes.body
ท่าจีนจีนจอดถ้า.........คอยถาม ใดฤา
จีนช่วยจำใจความ.............ข่าวร้อน
เยียวมิ่งแม่มาตาม............เตือนเร่ง ราแม่
จงนุชรีบเรียมข้อน............เคร่าถ้าจีนคอย

ถอดความหมาย : นายนรินทร์พบเรือพวกจีนจอดอยู่ เมื่อนายนรินทร์ไปถึง ครั้นแล้วเรือพวกจีนนั้นออกเดินทางสวนทางที่นายนรินทร์มา นายนรินทร์จึงเขียนในโคลงว่า ขอให้จีนจงนำความไปบอกนางว่า เขากำลังรออยู่ที่ท่าจีน

วิเคราะห์คุณค่า : มีการเล่นเสียง จ.ในวรรคแรก[จีนจีนจอด] และ ม. ในวรรคแรกของบทที่2[มิ่งแม่มา]

# data[].attributes.headline
นายชัยรัช สนองค์ เลขที่15 บ้านบ่อ

# data[].attributes.subject
นายชัยรัช สนองค์ เลขที่15 บ้านบ่อ

# data[].attributes.body
บ้านบ่อนํ้าบกแห้ง  ไป่เห็น
บ่อเนตรคงขังเป็น  เลือดไล้
อ้าโฉมแม่แบบเบญ  จลักษณ์ เรียมเอย
มาซับอัสสุชลให้  พี่แล้วจักลา ฯ

ถอดบทความ : เมื่อไปถึงบ้านบ่อได้เห็นน้ำตาไหลเป็นเลือดเต็มบ่อเพราะคิดถึงนางอันเป็นที่รัก
คุณค่า : เป็นบทที่ใช้คำสละสลวย ความหมายลึกซึ้ง

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
Boats and boating--Equipment and supplies

# data[].attributes.headline
นายภัทรดนัย วิจิตรโสภาพันธ์ เลขที่17

# data[].attributes.subject
นายภัทรดนัย วิจิตรโสภาพันธ์ เลขที่17

# data[].attributes.body
คลองสามสิบสองคด
สามสิบสองคดคุ้ง       เวียนวง
คิดว่าคืนหลังหลง       ทุกเลี้ยว
บังเฉนียนไฉนบง        พักตร์แม่ เห็นฤๅ
แลตะลึงลืมเคี้ยว        ขบค้างคำสลา ฯ
ถอดความ
คลองสามสิบสองคดนั้นเป็นคลองที่คดเคี้ยว ถึงตอนเลี้ยวคลองครั้งใด พี่คิดว่าได้เดินทางย้อนกลับหลังร่ำไป พี่จึงตั้งตามองหาน้อง แต่มองไม่เห็น ด้วยตลิ่งบัง พี่ก็ได้แต่นั่งเฝ้าจ้องทางตลิ่งตะลึงอยู่ จนลืมเคี้ยวหมาก
คุณค่า
โคลงบทนี้มีข้อความน่าฟัง และแสดงความรู้สึกในใจได้ดี

# data[].attributes.attachment_caption
คุลาตีอกไห้	หาใคร  นามจึ่งแก่งนี้เจ็บจากพี่เจ็บใจ	เจ็บยิ่ง     เจ็บฤๅ เจ็บบ่ปานกูลี้	ลาดข้อนทรวงครวญ ฯ

# data[].attributes.headline
น.ส.อุทุมพร ฉวนฉิน เลขที่40

# data[].attributes.subject
น.ส.อุทุมพร ฉวนฉิน เลขที่40

# data[].attributes.body
ถอดความ ตำบลแก่งคุลาตีอก ที่ชื่ออย่างนี้นั้น เพราะ คุลาตีอกร้องไห้หาใครหรือจึงมีชื่อปรากฏที่แก่งนี้ การที่พี่จากมานั้น เจ็บยิ่งกว่าสิ่งใดๆ เจ็บอะไรก็ไม่เท่ากับที่ต้องจากนางมา ต้องมาตีอกด้วยความทุกข์

วิเคราะห์คุณค่า
มีการเล่นคำ เจ็บ ในบาท3-4 มีการใช้อติพจน์โวหาร

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
Boats and boating--Equipment and supplies

# data[].attributes.attachment_caption
ยกมามาท่าข้าม	แขวงปราณปราณประหลาดลมฆาน	พี่ข้องแลว่านุชทรมาน	หมองสิ่ง ใดแม่ทุกข์โรคหรือจักร้อง	ร่ำไห้หาเรียม ฯ

# data[].attributes.headline
นางสาวกมลเนตร พึ่งสังวาลย์ เลขที่ 25

# data[].attributes.subject
นางสาวกมลเนตร พึ่งสังวาลย์ เลขที่ 25

# data[].attributes.body
ถอดบทความ : ตอนนี้ยกทัพมาถึงตำบลท่าข้าม แขวงเมืองปราณบุรี(ประจวบคีรีขันธ์) เมื่อมาถึงแขวงเมืองปราณนายนรินทร์รู้สึกประหลาดที่ลมหายใจขัดข้อง ให้นึกสงสัยว่าที่เป็นดังนี้ นางจะเกิดหม่นหมองอย่างหนึ่งอย่างใดกระมังหรือว่าจะมีทุกข์ มีโรค หรือร้องไห้ถึง

วิเคราะห์คุณค่า : มีการเล่นคำ มีการใช้คำเดียวกันซ้ำหลายแห่งในบทประพันธ์

# data[].attributes.headline
นายศรายุท อธิบาย เลขที่ 18 คลองย่านซื่อ

# data[].attributes.subject
นายศรายุท อธิบาย เลขที่ 18 คลองย่านซื่อ

# data[].attributes.body
มาคลองย่านซื่อซ้ำ....พิศวง
ซื่อตลอดย่านเดียวตรง......รวดริ้ว
ใจคิดคู่ครองคง................รักแม่ นะแม่
ไป่ตลอดเลยพลิ้ว.............พลัดน้องมาไกล

ถอดความได้ว่า : มาถึงคลองย่านซื่อ ก็เลยเกิดความพิศวงขึ้นมาอีกคลองนี้ตรงแน่วไปตลอดเมื่อเห็นคลองนี้ใจก็คิดไปถึงนาง ว่าเราคงจะรักษาความรักไว้อย่างนี้เที่ยงตรงแต่ความรักของเรา หาได้เป็นดังนี้ตลอดไปอย่างที่เราคิดกันไม่ จึงต้องพลัดพรากจากนางมาไกลดังนี้
คุณค่า : มีการใช้คำที่สละสลวย และมีการนึกถึงนางอันเป็นที่รัก

# data[].attributes.attachment_link.title
ดาวน์โหลด (1)

# data[].attributes.headline
นายซีม่อน ดอมโบว์สกี้ เลขที่16 (นาขวาง)

# data[].attributes.subject
นายซีม่อน ดอมโบว์สกี้ เลขที่16 (นาขวาง)

# data[].attributes.body
นาขวางใครแขวะรุ้ง....เป็นทาง
ปองบ่อไป่ปองนาง............ป่วยไซร้
นามขวางไขว่หนามขวาง....ในอก อีกแม่
ใครบ่งฤาเบาได้................เท่าน้องนางถอน

แปล
บาท ๑...ที่ตำบลนาขวางนี้ ใครมาขุดร่องเป็นทางน้ำไว้
บาท ๒...มาขุดบ่อ (ร่อง) หาน้ำ ไม่ใช่หานางอย่างนี้เห็นไม่ได้ประโยชน์ (ข้อความกล่าวเทียบเคียงตรงนี้ ไม่สู้ดีนัก ฟังดูดาษๆ)
บาท ๓...ยิ่งได้ชื่อว่าขวางๆ ทำให้เกิดนึกถึงหนาม (ความรัก) ที่ขวางอยู่ในอก
บาท ๔...อันหนาม (คือความรัก) นั้น ใครจะบ่งก็คงไม่หลุดออกได้ นอกจากน้องจะมาบ่งให้เทานั้น

คุณค่า
-เลือกสรรคำที่เหมาะกับเนื้อเรื่อง
-เลือกสรรคำที่มีเสียงเสนาะ
-มีการใช้คำเดียวกันซ้ำหลายแห่งในบทประพันธ์ แต่คำที่ซ้ำกันนั้นมีความหมายต่างกัน

# data[].attributes.attachment_caption
เรือมามาแกล่ใกล้	บางบอนถนัดหนึ่งบอนเสียดซอน	ซ่านไส้จากมาพี่คายสมร	เสมอชีพ เรียมเอยแรมรสกามาไหม้	ตากต้องทรวงคาย ฯ

# data[].attributes.headline
นายวริศ วงศ์สมิทธิพันธุ์ เลขที่ 9

# data[].attributes.subject
นายวริศ วงศ์สมิทธิพันธุ์ เลขที่ 9

# data[].attributes.body
ถอดบทความ : นายนรินทร์มาถึงตำบลบางบอน พอนึกถึงคำว่าบอนก็คิดถึงซ่านไส้ การที่พี่จากนางอันเป็นที่รักมาครั้งนี้ให้รู้สึกระคายเคืองใจ ตกอยู่ในความทุกข์ วิเคราะห์คุณค่า มีการเล่นเสียงสระ เล่นเสียงพยัญชนะ

# data[].attributes.headline
นางสาวธัญชนก ถีระเจริญ เลขที่31 (บทที่94 ขามสาวบ่าว)

# data[].attributes.subject
นางสาวธัญชนก ถีระเจริญ เลขที่31 (บทที่94 ขามสาวบ่าว)

# data[].attributes.body
เห็นขามสาวบ่าวต้น        เคียงกัน
สาวบ่าวปลูกสำคัญ             คู่สร้าง
เสมอเรียมร่วมรักขวัญ        เมืองมิ่ง แม่ฤๅ
สองประสิทธิ์สัตย์อ้าง        ปลูกไว้กลางใจ ฯ

ถอดความได้ว่า
ชายหนุ่มสาวมาปลูกต้นมะขามอธิษฐานว่าขอให้เป็นคู่ครองกัน เช่นเดียวกับพี่และน้องได้ร่วมรักกัน แต่ความสัตย์ที่เราให้ไว้แก่กันได้ปลูกไว้กลางหัวใจ

วิเคราะห์คุณค่า
มีการใช้โวหารภาพพจน์การอุปมา เปรียบเทียบ "เสมอเรียมร่วมรักกัน"ในที่นี้เปรียบเทียบว่า ชายหนุ่มสาวที่มาปลูกต้นมะขามเหมือนเจ้าตัวกับคนรักของตนเลย

# data[].attributes.headline
นางสาวธัญสิริ รักษา เลขที่ 32

# data[].attributes.subject
นางสาวธัญสิริ รักษา เลขที่ 32

# data[].attributes.body
ยกมามาอกไหม้   ทรมาน
ถึงที่นามละหาน   อู่แห้ง
นุชเอยจักหาธาร   ทาอก พี่แม่
อู่ก็แล้งชลแล้ง    อกแล้งลืมงาย ฯ

ถอดบทความ : มาถึงตำบลอู่แห้ง สงสัยว่า อกแล้ง แล้วทำไมจึง ลืมเวลาเช้า คำว่า งาย ในที่นี้น่าจะหมายถึง เวลาทั่วๆ ไป คือ ความที่อกแล้ง (แห้ง) ทำให้มึนมัวจนลืมไม่รู้ว่าเวลาไหนเป็นเวลาไหน

คุณค่า : มีการใช้คำอื่นๆ เพื่อบอกเวลา มีการใช้คำที่ทำให้ภาพ เข้าใจได้ง่าย

# data[].attributes.attachment_caption
ถึงสามร้อยยอดเงื้อม   งำทะเลทะเลจะหลากลมเห   หาดขว้ำสามร้อยคิรีเท   ทับอก เล่าฤาใจจะปล้ำสุดปล้ำ   เสน่ห์น้องหนักทรวง

# data[].attributes.headline
นายพยัคฆ์ ทหราวานิช เลขที่7 (เขาสามร้อยยอด)

# data[].attributes.subject
นายพยัคฆ์ ทหราวานิช เลขที่7 (เขาสามร้อยยอด)

# data[].attributes.body
ถอดความได้ว่า : มาถึงตำบลเขาสามร้อยยอด เขาสามร้อยยอดนี้สูงแทบจะครอบทะเล
ทะเลก็มีคลื่นซัดเข้าฝั่งอย่างแรง เหมือนจะทำให้ฝั่งพังคว่ำไป
เขาทั้งสามร้อยยอดนี้ทับอกอยู่มั้ง
ความหนักนั้นเกิดจากความรักข้างใน ซึ่งพยายามจะยกเท่าใดก็ยกไม่ได้

# data[].attributes.headline
นางสาวชนิกานต์ จาดแจ่ม เลขที่29

# data[].attributes.subject
นางสาวชนิกานต์ จาดแจ่ม เลขที่29

# data[].attributes.body
ยกมาออกอ่าวน้ำ     นามนาง รมนา

นางบ่เห็นเห็นบาง.   เปล่าเศร้า

ฉมนางชไมปราง.     สมรมิ่ง กูเอย

ดินหื่นหอมฟ้าเร้า.     รื่นร้างอภิรมย์

ถอดความได้ว่า
ยกทัพมาถึงอ่าวตำบลบางนางรม

มาถึงแล้ว กลับแลเห็นแต่บาง ไม่พบนาง ก็เปล่าใจ และเศร้าใจ

ได้แต่กลิ่น หอมเหมือนแก้มทั้งสองของน้องที่รัก

ที่ได้กลิ่นหอมฟุ้งไปทั้งฟ้า และดินดังนี้ พอจะรู้สึกชื่นใจ ในยามที่จากนางมา

วิเคราะห์คุณค่า
มีการใช้ภาพพจน์โวหาร อุปมาในบาทที่3

# data[].attributes.headline
นายณัฏฐ์พัฒน์ คูณทวี เลขที่ 4

# data[].attributes.subject
นายณัฏฐ์พัฒน์ คูณทวี เลขที่ 4

# data[].attributes.body
วัดหงส์เหมราชร้าง รังถวาย นามแฮ
เรียมนิราเรือนสาย สวาทสร้อย
หงส์ทรงสี่พักตร์ผาย พรหมโลก แลฤๅ
จะสั่งสารนุชคล้อย คลาดท้าวไป่ทัน ฯ

ถอดความว่า วัดหงส์นี้ พญาหงส์ทองทิ้งรังไว้ ถวายเป็นนามอาราม ฉันจากเรือนจากเมียที่รักมา(แต่) หงส์ซึ่งเป็นพาหนะของพระสี่พักตร์ไปพรหมโลกเสียแล้ว จะขอให้ช่วยนำข่าวไปบอกเมียก็ไม่ทัน

วิเคราะห์ บทนี้มีความโดดเด่นในด้านของการเลือกใช้คำในการเเต่ง เช่น เหมราช คือ หงส์เหมราช (พญาหงส์ทอง) พาหนะของพระพรหม
สี่พักตร์ คือ พระพรหมผู้สร้างโลก มีสี่หัว สี่กร ถือคัมภีร์พระเวท ลูกประคำ คณโฑ บรรจุน้ำในแม่น้ำคงคา ช้อนสำหรับหยอดเนยใส่ในไฟ เป็นเทพศักดิ์สิทธิ์ยิ่งองค์หนึ่ง

# data[].attributes.headline
นางสาวพิจิตรา ชัยสุข เลขที่35 (ลับยักษ์)

# data[].attributes.subject
นางสาวพิจิตรา ชัยสุข เลขที่35 (ลับยักษ์)

# data[].attributes.body
ลับยักษ์ลับเยาวให้  เรียมหา แม่แฮ
ฤๅอสุรพาลพา              แวะเว้น
ลับหลังพี่ลับตา             แสนโยชน์
รำลึกลับนุชเร้น             ร่วมรู้ในใจ ฯ
ถอดความได้ว่า...ถึงตำบลลับยักษ์ พี่จากน้องจึงได้แต่มองหาน้องอยู่
หรือว่ายักษ์ใจพาลจะพานางไปไว้เสียที่ไหน
น้องอยู่ลับหลังพี่ ไกลตาตั้งแสนโยชน์
ถึงแม้จะจากนางมาไกล แต่ยังรำลึกได้ถึงสิ่งที่เราเคยร่วมรู้กันสองคน

วิเคราะห์คุณค่า : มีการใช้อติพจน์กล่าวถึงสิ่งที่เกินจริง คือ การใช้ตัวละครยักษ์ในการสมมติถึงนางอันเป็นที่รักที่ไม่ได้เจอกันรวมถึงยังกล่าวถึงเส้นทางที่ไกลถึงแสนโยชน์ ซึ่งความจริงเส้นทางไม่ถึงแสนโยชน์แต่เป็นการกล่าวไปตามอารมณ์ของนักกวี

# data[].attributes.headline
นางสาวธีร์จุฑา จันทร์คำ เลขที่ 33 (เขาหมอนเจ้า)

# data[].attributes.subject
นางสาวธีร์จุฑา จันทร์คำ เลขที่ 33 (เขาหมอนเจ้า)

# data[].attributes.body
หมอนเจ้าเขาเทพไท้       สถิตสิง

คิดคู่เขนยอรอิง              ร่วมร้าง

เขนยทองทอดกายพิง     พูนเทวษ ฤๅแม่

นอนจะแนบเขนยข้าง     คู่เนื้อเรียมถนอม ฯ

ถอดบทความ
มาถึงเขาหมอนเจ้า เขาลูกนี้มีเทพารักษ์สิงอยู่ พาให้คิดถึงหมอนที่พี่และน้องหนุนร่วมกัน เวลานี้น้องคงจะทอดกายพิงหมอนอยู่ด้วยความโศกเศร้า เวลานอนน้องก็คงได้แต่นอนแนบหมอน และก็มีแต่หมอนเท่านั้นที่จะเป็นคู่ของน้องที่รักของพี่

วิเคราะห์คุณค่า
มีการใช้พรรณนาโวหาร กล่าวถึงอารมณ์ความรู้สึกต่างๆ ทำให้ผู้รับสารเกิดภาพพจน์ มีสัมผัสอักษร

# data[].attributes.headline
นายเตชะพิทย์  ช่างเรือน เลขที่ 5(วัดสังข์กระจาย)

# data[].attributes.subject
นายเตชะพิทย์  ช่างเรือน เลขที่ 5(วัดสังข์กระจาย)

# data[].attributes.body
สังข์กระจายพี่จากเจ้า    จอมอนงค์
สังข์พระสี่กรทรง           จักรแก้ว
สรวมทิพย์สุธาสรง        สายสวาท พี่เอย
สังข์สระสมรจงแผ้ว       ผ่อนถ้า เรียมถึง ฯ

ถอดความ...
ได้จากนางมาถึงวัดสังข์กระจายแล้ว พอถึงวัดนี้ ก็นึกถึงสังข์ ของพระผู้ทรงจักรแก้ว (พระนารายณ์) ขอให้น้ำทิพย์ในสังข์นั้น จงอาบนางของข้า ให้นางมีจิตอันผ่องแผ้วสบาย ผ่อน (ความทุกข์) ไว้คอยท่าเวลาที่พี่จะกลับคืนมา
ทำนองของการแต่งนิราศ เมื่อผ่านตำบลอะไร หรือพบเห็นอะไร ก็จะต้องนึกพาดพิงไปถึงเมีย หรือคนรักที่อยู่ข้างหลัง การที่จะกล่าวพาดพิงไปถึงคนรัก (หรืออาจแสดงความนึกคิดอย่างอื่น) ได้ดี คือ ไพเราะจับใจ ชวนคิดได้เพียงใด ย่อมแล้วแต่ความสามารถ ของกวี

วิเคราะห์...
การใช้คำ กวีใช้คำที่งดงามทั้งรูป ความหมายและเสียงที่ไพเราะ โดยเฉพาะร่ายสดุดีที่มีลักษณะเด่นสะดุดความสนใจ

# data[].attributes.attachment_link.title
logo_วัดสังข์กระจาย7

# data[].attributes.headline
นางสาวสิราวรรณ  มังกร เลขที่ 38 (หนองบัว)

# data[].attributes.subject
นางสาวสิราวรรณ  มังกร เลขที่ 38 (หนองบัว)

# data[].attributes.body
หนองบัวบงกชช้อย     ชูชวน ชื่นเอย
บัวดั่งบัวนุชอวล          อ่อนนํ้า
กระบอกทิพย์ผกากวน  กาเมศ กูเอย
ภุมเรศแรมรสกลํ้า        กลีบฟ้ายาไฉน ฯ

ถอดความได้ว่า: ตำบลหนองบัว เห็นบัวขึ้นงอกงาม ชวนให้ชื่นใจ บัวนั้นเหมือนดั่งบัวของน้อง ดอกตูมกลีบดอกไม้สวรรค์นั้นกวนให้ข้าเกิดความใคร่
แมลงภู่ได้จากการร่วมรสของกรีบดอกไม้สวรรค์ของน้องยามา(จากบทนี้อาจหมายถึงอกของคนรักเเละแมลงภู่ก็เปรียบกับนายนรินทร์)

วิเคราะห์คุณค่า :
-มีการเล่นคำใช้สัมผัสอักษร เช่น
บัวบงกชช้อยชูชวนชื่นเอย ตรงคำว่า บัวบง เเละ ช้อยชูชวน
-มีการใช้อุปมาโวหาร บัวดั่งบัวนุชอวล          อ่อนนํ้า
-มีการกล่าวถึงว่าต้องจากช่วงเวลาที่เคยมีด้วยกันโดยเปรียบตัวเองเป็นเหมือนแมลงภู่ที่ต้องจากรสของกลีบดอกไม้

# data[].attributes.body
ถับถึงคุ้งคดอ้อย........โอชหวาน วายแม่
อ้อยแม่เจียนผจงจาน........จอกแก้ว
ขอเคียงซ่อมสอดพาน.......รองร่วม เจ้าฤา
รสยิ่งอำมฤตแล้ว..............ระลึกลิ้นหวานเอง

บาท ๑ – ๒...มาถึงตำบลคุ้งคดอ้อย ระลึกถึงความโอชะ และความหวานของอ้อย ที่นางเคยจัดทำให้ เวลานี้จะต้องวาย (คือไม่ได้กิน) อีกแล้ว
บาท ๓...ของเคียง ของกินอย่างอื่นๆ ซ่อม แซม
บาท ๔...ดีมาก ความว่า อ้อย และของหวานต่างๆ ที่นางเคยจัดให้นั้น มีรสเสมอน้ำทิพย์ ไม่ต้องกิน เพียงแค่นึกถึงว่า มีอะไรบ้างเท่านั้นก็รู้สึกหวานเสียแล้ว

พรรณนาโวหาร
คือ โวหารที่ใช้กล่าวถึงเรื่องราวให้ผู้รับสารเกิดภาพพจน์  เกิดอารมณ์คล้อยตามไปด้วย  ใช้ในการพูดโน้มน้าว อารมณ์ของผู้ฟัง

# data[].attributes.headline
นายกฤษฎา ผลพูล เลขที่ 3 (คลองบางกอกใหญ่)

# data[].attributes.subject
นายกฤษฎา ผลพูล เลขที่ 3 (คลองบางกอกใหญ่)

# data[].attributes.body
มาคลองบางกอกกลุ้ม  กลางใจ
ฤๅบ่กอกหนองใน  อกช้ำ
แสนโรคเท่าไรไร  กอกรั่ว ราแม่
เจ็บรักแรมรสกลํ้า  กอกร้อยฤๅคลาย ฯ

ถอดบทความ
ตอนผ่านวัดแจ้งนั้น จะเป็นเวลารุ่งสว่างพอดี คือ ออกเรือตอนใกล้รุ่งพอถึงวัดแจ้งก็รุ่งสว่าง ก็ที่จากมานี้ พระอาราม คงจะรู้ว่าเวรมาตามทัน และตัดความรักหรือประการใด จึงทำให้ต้องจากนางมาดังนี้ อย่างไรก็ดี ขอวัดแจ้งได้ช่วยบอกนางด้วยว่า ข้าพเจ้าจากไปครั้งนี้เป็นเวลานาน ขอให้นางรักษาตัวไว้ให้ดี

วิเคราะห์คุณค่า
มีการใช้พรรณนาโวหาร กล่าวถึงอารมณ์ความรู้สึกต่างๆ ทำให้ผู้รับสารเกิดภาพพจน์ มีสัมผัสอักษร และ เกิดอารมณ์คล้อยตามไปด้วย และกล่าวชื่นชมความงามของบ้านเมือง

# data[].attributes.headline
นายพีรพัทธ์ เจียมภิรมย์สุข เลขที่20 ม.4/9 (บ้านแหลม)

# data[].attributes.subject
นายพีรพัทธ์ เจียมภิรมย์สุข เลขที่20 ม.4/9 (บ้านแหลม)

# data[].attributes.body
ถอดความ
เรือของพี่มาถึงตำบลบ้านแหลม ก็เลี้ยวเข้าคลอง ชื่อตำบลชวนให้พี่คิดถึงตาอันแหลมคมของคนรัก เมื่อคิดก็จะระลึกถึงน้อง จนอกของพี่จะแตกอยู่แล้ว พี่ได้แต่คอยน้อง และมองค้นหาน้อง
วิเคราะห์คุณค่า
มีการเปรียบเทียบสถานที่เป็นสายตาของคนที่รักว่าเป็นเหมือนสายตาที่เฉียบแหลมและมีการบอกว่าคิดถึงจนอกจะแตกแสดงให้เห็นถึงความคิดถึงท่ีมากล้น

# data[].attributes.headline
22.ภาณิชา เจียมโฆสิต

# data[].attributes.subject
22.ภาณิชา เจียมโฆสิต

# data[].attributes.body
ถึงเพชรบุเรศเข้า | ขุนพล
กรีทัพยกโดยสถล | มารคเต้า
ธงทองทัดลมบน | โบกเรียก พลแม่
เรียมเรียกรสรักเร้า | เร่งน้องในทรวง

ถอดคำประพันธ์ : ผู้นิพนธ์เป็นแม่ทัพ กรีฑาทัพ ไปทางบก สั่งให้ธงทอง (ของแม่ทัพ) ถูกลมพัดโบกเรียกพล
เคลื่อนทัพ จนถึงเมืองเพชรบุรีอันเป็นเมืองชุมนุมทัพใหญ่

วิเคราะห์คุณค่า : มีการเล่นคำสมาส คำสนธิ เช่น เพชรบุเรศ…เพชรบุรี + อีศ (ศ เข้าลิลิต) และใช้คำที่สละสลวยในการแต่งเช่น สถลมารค=ทางบก, เต้า=เดิน รวมถึงความหมายที่ลึกซึ้ง

# data[].attributes.headline
นางสาวดิษญา แจ้งกระจ่าง เลขที่30 (บางสะพาน)

# data[].attributes.subject
นางสาวดิษญา แจ้งกระจ่าง เลขที่30 (บางสะพาน)

# data[].attributes.body
บางสะพานสะพาดพื้น        สะพานทอง
ฤาสะพานสุวรรณรอง        รับเจ้า
อ้าโฉมแม่มาฉลอง             พิมพ์มาศ นี้ฤา
รอยร่นเหนือบ่าเบ้า            แบบเนื้อนพคุณฯ
ถอดความได้ว่า ตำบลบางสะพานมีสะพานทองพาดเต็มไปหมด(อาจหมายถึงสะพานที่พาดไว้สำหรับลงไปร่อนทอง) สะพานทองเหล่านี้เขาคงทำไว้รับน้อง หรือว่าน้องเคยมาที่นี่ มาหล่อตัวในเบ้าทอง(น้องจึงงามนัก) พี่จึงยังเห็นเศษทองที่ล้นเบ้า เมื่อคราวหล่อตัวน้อง
วิเคราะห์คุณค่า โคลงบทนี้นับว่ามีโวหารคมคายดีบทหนึ่ง ตำบลบางสะพานเคยมีชื่อเสียงมาก เพราะมีบ่อทอง(มีชื่ออีกชื่อว่า กำเนิดนพคุณ อยูู่ในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์)ข้อความในโคลงบทนี้ออกจะกระจายๆ ไม่สู้ต่อเนื่องกัน และไม่ค่อยเข้าใจได้ชัด และยังมีคำศัพท์ที่น่าสนใจคือคำว่านพคุณ แปลว่าทองเนื้อเก้า ซึ่งเป็นทองที่ดีที่สุด

# data[].attributes.body
สามสิบสองคดคุ้ง......เวียนวง
คิดว่าคืนหลังหลง.............ทุกเลี้ยว
บังเฉนียนไฉนบง..............พักตร์แม่ เห็นฤา
แลตะลึงลืมเคี้ยว..............ขบค้างคำสลา

ถอดความได้ว่า คลองสามสิบสองคดนั้นเป็นคลองที่คดเคี้ยว ถึงตอนเลี้ยวคลองครั้งใด พี่คิดว่าได้เดินทางย้อนกลับหลังร่ำไป พี่จึงตั้งตามองหาน้อง แต่มองไม่เห็น ด้วยตลิ่งบัง พี่ก็ได้แต่นั่งเฝ้าจ้องทางตลิ่งตะลึงอยู่ จนลืมเคี้ยวหมาก

นางสาวสุพิชญา ยอดมาลี เลขที่ 39

# data[].attributes.headline
นายปพนพัชร์ พานิชประเสริฐ ม.4/9 เลขที่ 6 (วัดสังข์กระจาย)

# data[].attributes.subject
นายปพนพัชร์ พานิชประเสริฐ ม.4/9 เลขที่ 6 (วัดสังข์กระจาย)

# data[].attributes.body
ถอดความ...
ได้จากนางมาถึงวัดสังข์กระจายแล้ว พอถึงวัดนี้ ก็นึกถึงสังข์ ของพระผู้ทรงจักรแก้ว (พระนารายณ์) ขอให้น้ำทิพย์ในสังข์นั้น จงอาบนางของข้า ให้นางมีจิตอันผ่องแผ้วสบาย ผ่อน (ความทุกข์) ไว้คอยท่าเวลาที่พี่จะกลับคืนมา
ทำนองของการแต่งนิราศ เมื่อผ่านตำบลอะไร หรือพบเห็นอะไร ก็จะต้องนึกพาดพิงไปถึงเมีย หรือคนรักที่อยู่ข้างหลัง การที่จะกล่าวพาดพิงไปถึงคนรัก (หรืออาจแสดงความนึกคิดอย่างอื่น) ได้ดี คือ ไพเราะจับใจ ชวนคิดได้เพียงใด ย่อมแล้วแต่ความสามารถ ของกวี

วิเคราะห์คุณค่าของบท
มีการเล่นเสียงพยัญชนะ

# data[].attributes.body
| ถึงชรอ่ำชรอุ่มห้อง | เวหา หนเอย
| คิดอรแมกเมฆมา | กลัดไว้
| ฤๅเขาชรอ่ำอา | ดูรเทวษ
| เป็นชรอุ่มฟ้าไข้ | ข่าวน้องนางตรอม

ถอดความได้ : มาถึงตำบลชะอำ ก็พอดีอากาศมืดฟ้ามัวฝน คิดว่านางจะแอบมาในเมฆ เมฆได้หุ้มหิ้วตัวนางลอยมารออยู่ที่นี่หรืออาการที่มืดมัวนี้ เป็นด้วยเขาชะอำจะเกิดความตรอมใจ เขาชะอำนั้นพลอยเป็นทุกข์ ฟ้าก็มืดมัวไม่แจ่มใสราวกับว่าช่วยเป็นทุกข์ คอยฟังข่าวนางอย่างที่นายนรินทร์เป็นทุกข์อยู่เหมือนกัน

วิเคราะห์คุณค่า : มีการเล่นคำ การใช้คำซ้ำ การเล่นเสียพยัญชนะ การใช้ภาพพจน์

นางสาวณภัทร เสนาะศัพท์ เลขที่23 ม.4/9