# data[].attributes.headline
Alice Rawsthorn – Bad Design | Sarah Visser

# data[].attributes.subject
Alice Rawsthorn – Bad Design | Sarah Visser

# data[].attributes.body
Ik heb dit manifest gekozen omdat Ik de manier van denken van Alice interessant vind, ze legt goed uit waarom iets goed of slecht is en ik denk dat wij als designers daar veel van kunnen leren. Ze heeft goede punten maar ik bent het ook niet altijd met haar eens. Hoe weet zij eigenlijk wat goed of fout is? Het is namelijk subjectief.
In het artikel vraagt Alice ‘’wat dachten ze nou eigenlijk?’’ toen een bedrijf Frida Kahlo poppen verkocht zonder de families toestemming. Zulke voorbeelden geven weer dat de wereld alleen maar om geld draait en het bedrijven niet boeit wat de nabestaanden ervan denken. Ik vind dat wij als designer hier rekening mee moeten houden. Wij kunnen wel leuk een pop ontwerpen en er geld mee verdienen, maar de schade die daar mee word gedaan is dat echt het geld waard?

Met als onderwerp Bad design ben ik gaan kijken naar grafisch werk van mij van vroeger (2016) wat ik nu niet meer zou willen laten zien. Ik wil het eigenlijk omdraaien een slecht design van vroeger omzetten naar een grafisch goed design. Zo wil ik van mijn fouten leren en kijken wat ik nu beter kan.

Ik maak een restyle van het merk Spirit, een vegetarisch eetcafé. Het logo is nu heel kinderlijk met de verkeerde fonts als logo en tekst. Ook was het logo gemaakt in Photoshop terwijl ik dat nu in Illustrator gedaan heb. Ik ben voor een strakker en frisser logo gegaan omdat ik dit meer bij een vegetarisch eetcafé vind passen. Ook heb ik de slogan veranderd in vegetarisch eetcafé in plaats van veggie eetcafé, dat komt wat professioneler over. Ik vind het logo er nu al veel beter uit zien, maar ik vind het nog wel leeg. Het leek mij leuk om mijn oude idee van blaadjes in het logo te bewerken om toch nog een vibe te creëren.

Als ik zo terug kijk beginnen wij allemaal als bad designers en worden wij door de regels te leren kennen steeds beter in ons vak. Wij blijven fouten maken om te kunnen leren. Ik weet zeker als ik over een paar jaar dit logo opnieuw zal restylen dat ik het heel anders zou doen. Een design is afhankelijk van de persoon die het maakt en een persoon blijft niet hetzelfde.

# data[].attributes.body
Tof dat je met het idee kwam om je eigen werk in brand te zetten. Ik vind de punten die je schreef goed beschreven en ben het er mee eens dat jouw werk dan useless, irresposible en dangerous wordt.

# data[].attributes.body
Tof dat je een hele stoel onder stippen hebt gezet en je goed kan reflecteren met wat je gedaan hebt en dat het eigenlijk langer duurde dan verwacht

# data[].attributes.body
Groot onderzoek echt heel tof, misschien zou je kunnen proberen het papier te verkreukelen en misschien zelfs scheuren. en kijken wat daar uit komt

# data[].attributes.body
Dit manifest sprak mij het meeste aan van wegen haar optiek over wat slecht nu eigenlijk is, want wat de een vind hoeft de ander niet te vinden.

Met deze reden heb ik een oude 3D print van een oude wagen uit de eerste periode gepakt en hier een klein motortje in gestopt.

Omdat het wagentje open is maximaliseren we de airflow en koelen we de motor beter, ook omdat we geen metaal gebruiken is hij lichter en omdat hij gemaakt is van hout en doek is hij goedkoper.

De simpele en humoristische aanpassing heeft natuurlijk geen enkel nut in deze tijd: ja we lossen problemen op maar, dit gaat niet gepaard met onze huidigen wet.

Een voertuig moet verlichting, airbags, stuurbekrachtiging en gordels hebben (en natuurlijk veel meer).

Het ontwerp voor dit “niewe” ontwerp auto is hierbij gevaarlijk, onverantwoordelijk en onbetrouwbaar design.

Gavin Stravers

# data[].attributes.headline
“Obsessions make my life worse and my work better.”

# data[].attributes.subject
“Obsessions make my life worse and my work better.”

# data[].attributes.body
Ik heb deze tekst gebruikt om na te denken over het oberveren. Wanneer je een obsessie hebt, kan dat voor mooi werk zorgen. Het kan een fascinatie zijn. Dat is het ook.

Wanneer er obsessief gedrag heerst, komen er dezelfde gedachtes op, telkens opnieuw en opnieuw. Nu heb ik een affiche gemaakt waar het ging over de open mind. Nu heb ik de achtergrond aangepast zodat de warrige gedachten die herhalen terug komen in alleen het hoofd. Dat vond ik heel toepasselijk op het stuk. Het werk gaat misschien niet over mijzelf als maker maar het deed mij wel denken aan obsessie. Het was vooral een logische aanpassing.

# data[].attributes.body
Uit alle manifesto's vond ik deze het interessants.
Het hele onderwerp van slecht ontwerp en dat het volgens haar merendeels voor komt sprak mij aan,

halverwege het column werd een stuk tekst gebruikt dat zei ooit bij een presentatie had gezegd dat mij aansprak: “I’ve always found it odd that design is typically discussed in terms of good design when, in reality, most design projects are deeply mediocre and many are downright bad. Also, bad design has just as much, if not more of an impact on our lives than the good variety, and repairing the damage it causes can be incredibly costly in terms of money, time, energy, reputation, and other resources.”

ik vond dit stukje tekst prachtig, buiten de voorbeelden die zei had gegeven eerder in de tekst.
vond ik dat dit het hele onderwerp bij elkaar pakte.

ik ben het ook met haar eens dat er veel slechte ontwerpen zijn. of dit nou komt door tijd te kort. budget te kort of gewoon dat de ontwerper te makkelijk denk over het onderwerp en niet genoeg tijd steekt in het onderzoek.

Mijn Werk en mijn Vervolg stap .

als vervolg stap heb ik een werk dat ik deze periode voor bronnen heb gemaakt uitgekozen.

het gaat om een klein boekje met tekst. dat de symptomen van overbevolking liet zien, het was gedrukt op doorzichtig papier omdat uit mijn onderzoek bleek dat overbevolking nogal een taboe was.

en dat er dus meer licht op moest worden geschenen en niet op de symptomen die meer de aandacht kregen.

doordat ik het op doorzichtig plastic had gedrukt werd het een grote chaos waardoor je de tekst niet echt makkelijk kon lezen.

als vervolg heb ik tussen elke pagina een witte pagina gedaan zodat je de tekst beter kon lezen waardoor mijn eerste "Bad Design" beter werd.

-Goof Laurens

# data[].attributes.body
Ik heb het manifest van Alice Rawthorn gelezen over bad design. De punten die zij behandeld zijn opzich redelijk te volgen namelijk:

1. useless design
2. pointless design
3. dangerous design
4. irresponsible design
5. unreliable design
6. awry design

deze 6 punten te samen zijn de basis van een slecht ontwerp volgens Alice Rawthorn.

Mijn gekozen werk + aanpassingen:
ik heb het werk gekozen wat ik in deze periode heb gemaakt bij bronnen en makerschap, namelijk een werk dat gemaakt is met een plank en lucifers. Dit stond voor de overbevolking en gezondheid (voor deze opdracht is de echte betekenis niet zozeer van toepassing). Bij het lezen van het manifest kwam het dangerous design wel naar voren en dit werk schreeuwde het uit. (afbeelding 1).

De aanpassing die ik heb gedaan bij dit werk (afbeelding 2) is dat ik lucifers allemaal aan elkaar heb gelijmd en vervolgens deze op een plank geplakt met de strip om ze aan te steken ernaast. Dit heeft als bedoeling om het gemakkelijk te maken maar is bad design want:

- het is useless, de lucifers zijn vastgelijmd op de plank en kunnen er niet afgehaald worden.
- dangerous, als het je lukt is het gevaarlijk, aangezien de hele rij lucifers in de vlam kan schieten en het ook nog eens op een houten plank zit.
- irresponsible, omdat je mensen toezet tot het in vuur zetten en daarmee misschien ook in gevaar.

Caspar Grielen

# data[].attributes.headline
Stephan Sagmeister; Obsessions“Obsessions make my life worse and my work better.”

# data[].attributes.subject
Stephan Sagmeister; Obsessions“Obsessions make my life worse and my work better.”

# data[].attributes.body
Ik heb voor dit manifest gekozen omdat ik bij deze zin gelijk dacht aan een werk van mij. Ik had dit werk gemaakt over het scheiden van mijn ouders en hoe vervelend ik mijn stiefmoeder vindt. Ik dacht gelijk aan het obsessieve verbeelden van een 'mooier leven'.

Ik heb alle foto's die ik al gephotoshopt had bij elkaar gezet als een soort fotocollage voor in huis. Vervolgens heb ik er 'Happily ever after' bij gezet om het obsessieve te versterken.

-Niké Scholte

# data[].attributes.body
Dit manifesto sprak mij aan omdat ik zelf altijd super geïrriteerd raak als ik producten en spullen zie die zo niet nuttig zijn of wanneer er zo'n onnodig duur prijskaartje aan hangt, WIE KOOPT DIT NOU?!

Ik vond dit onderwerp ook goed aansluiten bij mijn project voor zintuigen waar ik de hebberigheid van mensen in kaart probeer te brengen. Daarom heb ik hier een poging gedaan met een product dat alles behalve schaars is, dus ook niets toe voegt in de maatschappij als je het van een A of B merkt koopt want je lieve kater kan je toch niet vertellen welke die lekkerder vindt en jij ook niet (of wel maar dan heb je iets uit te leggen).

# data[].attributes.body
Ik heb dit manifesto gelezen omdat deze niet zo heel lang was en ik het onderwerp ook hee

# data[].attributes.body
Ik heb gekozen voor het manifest van Alice Rawsthorn omdat het artikel dat het beschrijft mij aansprak. Het feit dat het over 'Bad Design' gaat, dus de dingen die je NIET moet doen leken mij interessant om op mijn werk te betrekken. Alice Rawsthorn beschrijft eigenlijk 7 regels die vertellen wat een ontwerp 'slecht' maakt:

1. Useless design (fails to fulfill its function)
2. Pointless design (isn't functional to user)
3. Irresponsible design (consequences not considered)
4. Unreliable design
5. Good intentions (gone wrong)
6. What were they thinking? (Volgens mij gaat dit over high fashion of gewoon zichtbaar slecht design, lelijk?)
7. Dangerous design (Bijvoorbeeld AI security met racial bias.

Wat heb ik gedaan?
Tijdens Bronnen en Makerschap P1 heb ik mijn dag vastgelegd door middel van 24 tekeningen die lieten zien wat mij elk uur van de dag bezig hield. Dit werk heb ik aangepast op het manifest van Rawsthorn. Eerst wilde ik het 'functioneel' maken zodat ik het hierna een 'Bad Design' kon maken. Zodoende heb ik een kalender gemaakt waar je eigenlijk niks aan hebt. (Useless, pointless, unreliable, what were they thinking?).

Het is een afstotende kalender met verkeerde dagen, weken en een maand te weinig. Ook de afbeeldingen maken hem niet heel aantrekkelijk. Helaas heb ik niet alle punten van het manifest kunnen verwerken (zoals dangerous design) maar ik hoop dat datgene dat ik hoopte te verwerken ook zichtbaar is.

[KLIK OP TOON ORIGINEEL OM HET BESTAND TE BEKIJKEN, PADLET LAADT ALLEEN DE EERSTE PAGINA]

# data[].attributes.headline
Farah.As there are trillions of images assaulting your audience, competing for their attention, the least you can do is not have the words and images in your design competing with each other.

# data[].attributes.subject
Farah.As there are trillions of images assaulting your audience, competing for their attention, the least you can do is not have the words and images in your design competing with each other.

# data[].attributes.body
Ik heb dit manifest gekozen omdat ik vaak tegen mijzelf zeg als ik een design maak dat de typografie moet matchen met het beeld. Dit vind ik niet altijd makkelijk om goed te ontwerpen maar wel erg relevant in een ontwerp.

# data[].attributes.body
Waarom heb je voor dit manifest gekozen en hoe zie je dat terug in je werk?

Dit manifest, van Bob Gill, trok mij aan door wat er gezegd werd over de woorden. Dat bepaalde woorden geen extra’s nodig hebben omdat ze al ‘shockerend’ zijn. Ik ben voor bronnen bezig met rapteksten en hoe hier naar gekeken wordt. Het gaat hier dan vooral over vrouwonvriendelijke en vulgaire teksten en wat er gebeurt als vrouwen dit soort teksten ook schrijven maar over mannen.

Wat zijn de aanpassingen die je hebt moeten doen voor dit werk?

Mijn start punt waren de rap teksten, de reactie op de teksten van mannen wordt goed ontvangen en niemand kijkt er nog naar om, maar als een vrouw dit doet is het shockerend, moet ze in interviews vertellen waarom ze erover zingt/ rapt.

Dus ik wilde de gelijkheid van deze teksten laten zien. Met het manifest in mijn achterhoofd heb ik deze teksten onder elkaar geplaatst zodat je alleen de woorden nodig hebt om de shock over te laten komen want ‘it ins’t necessary to make those words look interesting. They are interesting’.

# data[].attributes.headline
(Janne GRO A) Manifest: 'Obsessions make my life worse and my work better.' 

# data[].attributes.subject
(Janne GRO A) Manifest: 'Obsessions make my life worse and my work better.' 

# data[].attributes.body
Ik las dit manifest en ik dacht meteen aan het werk van Yayoi Kusama. Ik vind haar werk super nice. Maar ze is ook heel erg obsessief bezig, waar je soms echt in door kan draaien. Daarom heb ik een oud werk van mij gepakt, en er obsessief stippen op gezet. Ik kon niet stoppen omdat ik het af wilde hebben, terwijl je het werk op gegeven moment wel echt zat bent. Maar je weet dat je het doet voor een 'mooi eindresultaat'. Ook had ik het onderschat: 'joh is zo gedaan', niet dus. De stoel heb ik onder de stippen gezet en dit is het eindresultaat:

# data[].attributes.headline
"..The least you can do is not have the words and images in you design competing with each other." - Bob Gill

# data[].attributes.subject
"..The least you can do is not have the words and images in you design competing with each other." - Bob Gill

# data[].attributes.body
-Ik heb dit manifest gekozen omdat ik steeds meer bezig ben met typografie en dat ook steeds interessanter ga vinden.
- In mijn originele werk (links) heb ik er heel erg op gelet dat de typografie wel bij de foto paste en het één geheel werd.
- Bij mijn aangepaste werk (rechts) heb ik daar totaal niet op gelet. De woorden staan los van de boodschap en dus ook los van het beeld. Het is nutteloze typografie.

# data[].attributes.headline
Good design is as little design as possibleLess, but better – because it concentrates on the essential aspects, and the products are not burdened with non-essentials.Back to purity, back to simplicity.

# data[].attributes.subject
Good design is as little design as possibleLess, but better – because it concentrates on the essential aspects, and the products are not burdened with non-essentials.Back to purity, back to simplicity.

# data[].attributes.body
waarom heb je voor dit manifest gekozen?

Ik heb voor dit manifest gekozen omdat ik soms iets te ver door sla in dingen toevoegen en dat misschien ook wel wat minder mag.

Dit kun je denk ik ook goed terug zien in mij origineel werk er gebeurt veel en er is veel te zien. daarom heb ik ook dit werk gekozen. Ik vond het lastig om ding weg te halen omdat ik eigenlijk wel tevreden was met het eind werk.

Wat zijn de aanpassingen die je hebt moeten doen voor dit werk?

Ik heb veel dingen weg gelaten maar wel geprobeerd het zelfde gevoel te behouden.

# data[].attributes.body
Sterk ontwerp en goed gekeken naar functie en bedoeling van een voorwerp. Het manifest sluit hier goed op aan want je hebt iets ontworpen waar je werkelijk niks aan hebt. Misschien zou je het product nog lastiger in gebruik kunnen maken.

# data[].attributes.body
Mooi dat je het kritiek die je naar je eigen poster had aanpast op dit manifest. Het is een gewaagde keuze om de posters zo erg te laten verschillen van elkaar. Wel werkt het erg goed, het past perfect bij het manifest!

# data[].attributes.body
Otherwise forget it- Bob Gills

Ik heb dit manifest gekozen omdat ik het vaak juist leuk vind om een text en een afbeelding te laten clashen en de betekenis vaag te houden. Het manifest was dus het tegenovergestelde van wat ik normaal doe.

Het werk wat ik heb gekozen is een perfect voorbeeld van hoe het volgens het manifest niet moet. De tekst hangt totaal niet samen met het beeld en de betekenis van de poster is alleen te verklaren met vrije interpretatie.
Als aanpassing heb ik de tekst veranderd die op een humoristische manier de afbeelding verklaart. Ook heb ik de flashy lettertype en drukke kleuren vervangen door iets rustigs zodat het niet afleid van de betekenis.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
Massively multiplayer online role-playing game

# data[].attributes.body
Vind het knap dat je toch de stap neemt om een werk te vernielen. Ook omdat dit perfect aansluit op de manifest. Misschien had je het nog erger kunnen maken door bijvoorbeeld meer planten erin te maken. Ook al zou dit het werk misschien nog meer "verpesten"

# data[].attributes.headline
Leuk dat je iets hebt gemaakt dat buiten je comfort zone gaat. Het manifest sluit goed aan bij je uitwerking. Het levert een interessant beeld op.

# data[].attributes.subject
Leuk dat je iets hebt gemaakt dat buiten je comfort zone gaat. Het manifest sluit goed aan bij je uitwerking. Het levert een interessant beeld op.

# data[].attributes.headline
Goed dat je een manifest hebt gekozen waar je nog niet zo veel ervaring mee hebt. Ook komt je idee goed naar voren in je werk. 

# data[].attributes.subject
Goed dat je een manifest hebt gekozen waar je nog niet zo veel ervaring mee hebt. Ook komt je idee goed naar voren in je werk. 

# data[].attributes.headline
Heel leuk idee! Goed dat je de werkelijkheid van de marketing erbij betrekt. Het is daarom een sterk idee. 

# data[].attributes.subject
Heel leuk idee! Goed dat je de werkelijkheid van de marketing erbij betrekt. Het is daarom een sterk idee. 

# data[].attributes.body
"As there are trillions of images assaulting your audience, competing for their attention, the least you can do is not have the words and images in your design competing with each other. Take a statement like, “We cure cancer for one dollar.” It isn’t necessary to make those words look interesting. They are interesting. If you try to make interesting words look interesting, the way they look competes with their meaning. Also. If you want to draw attention to an interesting image, the words that accompany it shouldn’t be unusual.

OTHERWISE FORGET IT

Bob Gill."

- Ik heb dit manifest die hierboven staat gebruikt van Bob Gill.
- Ik heb dit manifest gekozen omdat ik soms te veel tekst en plaatjes aan posters kan voegen, waardoor het onduidelijk wordt waar het over gaat. Dat zorgt ervoor dat het beeld botst met de tekst. Als de tekst interessant is, heb je soms geen beeld nodig om de tekst interessant te maken.

De posters gaan over het onbekende.
- In de eerste poster, zonder de aanpassingen, zie je dat er veel gebeurd in de poster. Je ziet tekst en beeld (een onbekende plek en onbekende tekst). Naar mijn idee is dat toch een beetje onduidelijk al weet je niet waar het over gaat en botst de tekst en het beeld.
- In de tweede poster, met de aanpassing, zie je dat het veel minimalistischer en duidelijker is. Het teken dat je ziet, is een letter die de computer niet kent. Dan krijgt de letter zo'n vorm. Het teken is dus onbekend voor de computer. Ik wilde in dit beeld voor duidelijkheid gaan en dus niet te veel aan de poster toevoegen.

# data[].attributes.body
''37.Break it, stretch it, bend it, crush it, crack it, fold it.'

Als je iets hebt gemaakt ben je er vaak aan gehecht, zelfs als je de fouten ziet. Ik heb het altijd interessant gevonden als kunstenaars hun eigen werk vernielen of overschilderen voor een nieuwe werk. Het is ontzettend definitief en voor mij voelt het alsof al dat eerdere werk voor niets is. Daarom heb ik er voor gekozen om een oud werk kapot te maken.

Van de zomer had ik deze 2-laagse litho druk gemaakt. Het was een ontzettend moeilijke druk en er zitten heel veel dagen in, ik was toen ontzettend blij en dat ben ik nog steeds maar als ik naar het beeld kijk sluit het totaal niet meer aan op wat ik nu doe. Het is ontzettend braaf en saai. Daarom wilde ik dit werk gebruiken.

Afgebeeld staat een jetikrab met bloemen die uit zijn scharen groeien, dit had ik gedaan omdat de jetikrab in de haren op zijn scharen zijn eigen moestuin heeft met bacteriën die hij vervolgens opeet. Ik heb de print open gebroken en ik heb er letterlijk planten uit laten groeien. Om de planten een weekje goed te kunnen houden heb ik er onder een bakje van aluminium folie gemaakt, om dat vast te maken ben ik fanatiek geweest met de nietmachine en heb ik de print meerdere keren moeten vouwen en vervormen.  Vervolgens heb ik de print meerdere keren ‘water’ gegeven en wat arden gemorst.

Ik vond het eerst heel spannend om te doen, ik was heel erg voorzichtig. Maar tijdens het werken was ik al snel minder voorzichtig en ik heb het geheel een parkeer in een tas gepropt en er mee gegooid. Het was goed om een keer wat minder voorzichtig met je werk te zijn.

# data[].attributes.body
Met typografie kan je blijven spelen, want er zijn zoveel fonts.

Leuk om te zien hoe de boodschap verandert bij de font keuze. Dit zie je vooral bij het graffiti font.
Ook de kleuren hebben beste grote invloed.
Helaas blijf je toch een beetje bij de neutralere kleuren.
Misschien had je bij elk font ook nog meerdere kleur experimenten kunnen toevoegen om een beter overzicht te geven van de kleur invloed.

# data[].attributes.body
Een experiment waar je denk ik wel uren mee door kan gaan.

Wat leuk is is om te zien hoe de boodschap verandert met de tekst erin. Het linker beeld is erg grafisch en komt de ruwe straat sfeer terug in het font en plaatsing.

Terwijl bij het rechter beeld je een cheap gevoel krijgt en het ruwe beeld erg gaat botsen met het al zo bekende Comic sans en de kleur combinatie.

# data[].attributes.body
Heel erg leuk idee waarvan ik ook heel benieuwd zou zijn hoe het er werkelijk uit ziet, zodat ik kan testen of er echt geen bloem in kan. En ik zou ook wel mensen zien willen klungelen om water in de vaas te krijgen en niet er naast.

Nog een leuk experiment is wanneer is een vaas nou een vaas net zoals je ooit met een stoel hebt gedaan.

# data[].attributes.body
Ik heb het manifest gelezen:

BEYOND THE NEW

A SEARCH

FOR IDEALS

IN DESIGN

Door Hella Jongerius & Louise Schouwenberg

Zij vertellen daarin dat producten en ideeën de idealen van design verliezen. Ideeën moeten eerst grondig worden getest voordat ze de wereld in gestuurd worden, daardoor neemt ook de kwaliteit af van een idee of product.

“For companies this meant that production had to be organized as intelligently and inexpensively as possible, on the condition that 'the highest possible quality' was guaranteed”.

Maar daar gaat de aandacht steeds minder naartoe. Het is nu vooral de marketing en communicatie heeft dit overgenomen.

Ik ben daarom een werk wat ik gemaakt had voor het vak  technologie “fabrieksmatig” opnieuw gaan maken. Om zo aandacht uit een product te halen en zonder veel na te denken het te maken. Ik had mijn portret geborduurd in stof en op sommige plekken opgevuld met vulling. Het nieuwe werk heb ik met kwalitatief slechte stof, foam schuim en nietjes gemaakt. Ik heb het minder zorgvuldig gemaakt en sneller, het gaat daarom ook sneller kapot.

Er zit minder aandacht in maar zou je zo wel sneller kunnen maken en dus ook meer.

# data[].attributes.body
Veel geprobeerd, ik vraag mij nu wel af of er door het schijn vouwen niet iets uit is gekomen wat je niet kan bereiken door het perfect vouwen. Zoals andere bewegingen

# data[].attributes.body
Ik heb voor het maifest van Bob Gill gekozen. Ik heb hiervoor gekozen omdat ik typografie en hoe dit werkt zeer interessant vind. Alleen doe ik er zelf nooit echt iets mee. Ik vind het zelf nog lastig om aan te voelen welke lettertype nou beter is dan een andere. Daarom vnd ik het interessant om hiermee testen te gaan maken.

Bij mijn originele werk heb ik zelf ook opgelet welke lettertype ik ging gebruiken, of dit het beeld ook echt versterkte.

Bij mijn aangepaste werk ben ik juist dingen gaan testen, het beeld slechter proberen te maken door de typografie te veranderen maar ook met de kleur te spelen.

# data[].attributes.headline
(volgens mij staan de comments niet aan dus dan maar zo)

# data[].attributes.subject
(volgens mij staan de comments niet aan dus dan maar zo)

# data[].attributes.body
Heeeel gaaf project! Mooi hoe je zo'n gebruiksvoorwerp heel onbruikbaar kan maken. Past inderdaad goed bij het manifest!

# data[].attributes.headline
"..The least you can do is not have the words and images in you design competing with each other." - Bob Gill

# data[].attributes.subject
"..The least you can do is not have the words and images in you design competing with each other." - Bob Gill

# data[].attributes.body
-Ik heb dit manifest gekozen omdat ik steeds meer bezig ben met typografie en dat ook steeds interessanter ga vinden.
- In mijn originele werk (links) heb ik er heel erg op gelet dat de typografie wel bij de foto paste en het één geheel werd.
- Bij mijn aangepaste werk (rechts) heb ik daar totaal niet op gelet. De woorden staan los van de boodschap en dus ook los van het beeld. Het is nutteloze typografie.

# data[].attributes.headline
"..The least you can do is not have the words and images in you design competing with each other." - Bob Gill

# data[].attributes.subject
"..The least you can do is not have the words and images in you design competing with each other." - Bob Gill

# data[].attributes.body
-Ik heb dit manifest gekozen omdat ik steeds meer bezig ben met typografie en dat ook steeds interessanter ga vinden.
- In mijn originele werk (links) heb ik er heel erg op gelet dat de typografie wel bij de foto paste en het één geheel werd.
- Bij mijn aangepaste werk (rechts) heb ik daar totaal niet op gelet. De woorden staan los van de boodschap en dus ook los van het beeld. Het is nutteloze typografie.

# data[].attributes.body
Interessant onderzoek wat echt uit komt op een obsessie. Veel variatie. Mijn vraag is of het ook met materialen kan die niet dezelfde basis/structuur/vorm als papier hebben

# data[].attributes.headline
“Obsessions make my life worse and my work better.”

# data[].attributes.subject
“Obsessions make my life worse and my work better.”

# data[].attributes.body
Het gekozen manifest:
"Obsessions make my life worse and my work better" door Stephan Sagmeister

Ik heb dit manifest gekozen omdat ik aan het experimenteren ben met vouw technieken om bewegingloze materialen bewegelijk te maken door middel met vouw technieken.

Door dagelijks papier en karton  te verzamelen en deze te gaan vouwen ben ik gaan kijken of je deze "rommel" ook buigzaam kan maken zonder perfect uitgemeten vouwlijnen.
Je kan zeker dagelijks papier en karton in beweging brengen, maar je merkt dat de beweging beperkt is doordat de vouwen niet overal recht zijn. Hierdoor wordt het onstabiel. Door te oefenen met vouwen merk je wel dat je rechter gaat vouwen en de lijnen

# data[].attributes.body
Ik ben al langer bezig met een vaas. Om precies te zijn een nutteloze vaas.
Ik heb het manifest "Bad design" van Alice Rawsthorn gekozen. Dat manifest sluit goed aan op hetgeen waar ik me al langer mee bezig houdt.

Het ontwerp:
De vaas ziet er van de buitenkant uit als een doodnormale vaas. Echter is de binnenkant wel anders, dankzij een dubbele wand en een gat aan de onderkant krijg je het volgende effect.
Er kan water in de vaas, maar de ingang is te smal voor een bloem. De bloem kan wel in de binnenste cilinder, maar daar kan geen water blijven staan omdat de onderkant open is.

Het hele ontwerp heeft dus geen functie. Het is alleen erg vervreemdend.

# data[].attributes.headline
 		Plaats je werk over het manifest hier en het bijbehorende manifest. Beschrijf waarom je voor dit manifest gekozen hebt en hoe zie je dat terug in je werk?  			Wat zijn de aanpassingen die je hebt moeten doen voor dit werk. stap 2; 		reageer op minstens 3 andere klasgenoten, zorg dat je de reacties op het werk een beetje gelijk verdeeld. deadline; 	13 maart

# data[].attributes.subject
 		Plaats je werk over het manifest hier en het bijbehorende manifest. Beschrijf waarom je voor dit manifest gekozen hebt en hoe zie je dat terug in je werk?  			Wat zijn de aanpassingen die je hebt moeten doen voor dit werk. stap 2; 		reageer op minstens 3 andere klasgenoten, zorg dat je de reacties op het werk een beetje gelijk verdeeld. deadline; 	13 maart

# data[].attributes.body
Vermeld duidelijk je naam bij je werk en ook bij je opmerkingen (let dus op wat je padlet username is).