# data[].attributes.body
amanın amı
amanın amı 
amana godum pisliği

kız bakma
kız bakma 
uqwıuw

# data[].attributes.body
amana godum pisliği

# data[].attributes.body
uqwıuwıuwıuqıwuq

# data[].attributes.body
KIZ BAKMA 
 Konya’nın en enteresan adetlerinden birisidir. 
Oğlu evlenecek çağa gelen anneler, konu komşudan bir ikisini yanlarına alarak kız aramaya çıkarlar. Ve tanımadıkları evlerin kapılarını tek tek çalarak (Evin hanımına) bu evde evlenecek çağda kız olup olmadığını sorarlar. Şayet varsa ve ev sahibi kabul ederse bir kahve içimliğine misafir olup kızı görürler. Ve ardından başka evleri de ziyaret ederek varsa başka kızlara da bakarlar ve sonunda içlerinden beğendiklerini tekrar görerek son gelin adayını belirlerler.
Şayet evde gelinlik çağda kız yoksa, ev sahibine o civarda vey

# data[].attributes.body
NEVİR 
Düğünün bir gece öncesi Damat evinde, Damadın arkadaşlarına vermiş olduğu bir nevi "Bekarlığa veda" partisidir.
Bu gecede kız evi tarafından 

# data[].attributes.body
SÖZ KESME VE ŞERBET İÇME
 Bazen kız isteme dönemi birkaç defa tekrarlanır. Bu gidip gelmelerde çok yakınlardan tutunda, hatırı sayılır olgun kişilerde devreye girerler. Kız evi bütün bu gidip gelmeler sonunda ikna olup kızını vermeye razı olunca söz kesme günü tespit olunur. Öz kesme için giysi ve söz yiyecekleri oğlan evi tarafından alınır. Söz kesme günü oğlan evi çay, kahve, şeker, lokum ve kolonya gibi yiyecek ve içeceklerle yakın aile çevresi ve aile büyükleriyle kız evine giderler. Oğlan evinden getirilen şeker ve su ile yapılan şerbet misafirlere ikram edilir. Arkasından oğlan evinden getirilen çay, şeker ve lokum verilir. Kız evinde toplananlar hem oğlan hem de kız evinin kadınlarıdır. Böylece kadınlar arası söz kesme yapılmış olur. Kız evindeki şerbet ve diğer yiyeceklerin dağıtma işi gelin adayı ve arkadaşları tarafından yapılır. Şerbet içimi bittikten sonra çay ve tatlı yenilir, içilir. Böylece kadınlar arası söz kesimi yapılmış olur. 
 Aynı günde erkekler içinde söz kesme ve şerbet içme olur. Bir kahvede kız evinin ve oğlan evinin yakın arkadaşları, akrabaları ve komşuların erkekleri toplanır. Orada şerbet, çay, şeker ve kahve ikram edilir. Bu ikramlar esnasında hocaya dua ettirilir. Kadınlar ve erkekler arsında içilen şerbetin amacı, çevreye evlilik amacını belirtilmesi, tarafların birbirine tatlılıkla yakınlaşması ve aralarındaki kaynaşmayı sağlar. Söz kesimi bittikten birkaç gün sonra oğlan evinin çok yakınları kız evine giderek nişanda takılacak takıları ve nişan elbiselerinin nasıl alınacağını konuşurlar. Kendi aralarında tatlılıkla bir karar vararak nişan gününü tespit ederler. 
ÇETNEVİR
ÇETNEVİR 
Düğünün bir gece öncesi Damat evinde, Damadın arkadaşlarına vermiş olduğu bir nevi "Bekarlığa veda" partisidir.
Bu gecede kız evi tarafından gönderilen kuru yemiş çeşitleri bir tepsi ile damat evine gönderilir. Damat tarafından davet edilen arkadaşları bir oda da toplanarak türlü oyun ve eğlence içerisinde bu geceyi geçirir. Gecede oynanan oyunlar son derece sert ve sulu şakalarla doludur.
KINA GECESİ
 KINA GECESİ 
Geleneksel kına gecesi nasıl yapılır?
Gelinin eline kına yakılırken “Gelin elini açmıyor…” denir ve bunun üzerine erkek tarafı gelinin avucuna küçük bir altın koyar. Kına gecesi, geleneksel olarak düğünden bir gün önce kız evinde yapılır.Kına gecesine gelin ve damadın yakın akrabaları ve arkadaşları katılır. Kınanın yakılacağı gün kız evine düğünün başladığı anlamına gelen bayrak asılır. Geline yakılacak kına oğlan evi tarafından alınır. Çoğu zaman bu kına, kız evine bir gece öncesinde çerezlerle birlikte gönderilir. Titizlikle hazırlanan kına tepsisinde çerezler, tatlılar ve kına helvası bulunur. Oğlan evinden gelen misafirler kız evinde karşılanarak ağırlanır.
 Gelin ilk başta yöreye göre değişebilen tuvalet veya şık bir elbise giyer, daha sonra kına yakımı başlamadan önce “bindallı“ denilen kadifeden ve işlemeli, ayak bileklerine kadar uzanan kaftan türünde bir giysi giyer. Gelinin başına kırmızı bir örtü örtülür.Daha sonra bakır bir taş içerisinde, başından ayrılık geçmemiş, mutlu bir evliliği olan bir kadın tarafından kına karıştırılır. Kınanın içine, bereketin hayatlarında hep olması dileği ile bozuk para konur.
 Kına yakılmadan önce gelinin oturması için salonun ortasına bir sandalye konur. Erkek tarafının getirdiği kına, etrafı mumlarla süslü bir tepsi içine hazırlanır. Kadın misafirlerin ve kız çocuklarının ellerine birer mum verilir. Önce elinde kına tepsisiyle genç bir hanım, arkasından gelin, onun arkasından da ellerinde mumlar olan genç kızlar türkü söyleyerek boş sandalyenin etrafında dönerler. Daha sonra gelin sandalyeye oturur. Gelin oturduktan sonra acıklı ve içli kına türküleri söylenir. Amaç gelini ağlatmaktır. Kına gecesinde gelin kız mutlaka ağlar. Eğer ağlamazsa şaka yollu ayıplanır, “amma da hevesliymiş evlenmeye” şeklinde dedikodulara maruz kalır! Gelinin eline kına yakılırken “Gelin elini açmıyor…” denir ve bunun üzerine erkek tarafı gelinin avucuna küçük bir altın koyar.  Avucunu açan gelinin avuçlarına kına yakılır, ellerine tülbent bağlanıp eldivenler geçirilir. Kına yakıldıktan sonra gelinin başındaki kırmızı örtü açılır ve kına misafirlere dağıtılır. Dağıtım sırasında kına içindeki altın para kime çıkarsa “yakında kısmeti çıkacak gelin adayı bulunmuştur” denir. Tüm bunlardan sonra türküler söylenmeye devam edilir; eğlence kaldığı yerden geç saatlere kadar devam eder. 
 
KIZ BAKMA
KIZ BAKMA 
 Konya’nın en enteresan adetlerinden birisidir. 
Oğlu evlenecek çağa gelen anneler, konu komşudan bir ikisini yanlarına alarak kız aramaya çıkarlar. Ve tanımadıkları evlerin kapılarını tek tek çalarak (Evin hanımına) bu evde evlenecek çağda kız olup olmadığını sorarlar. Şayet varsa ve ev sahibi kabul ederse bir kahve içimliğine misafir olup kızı görürler. Ve ardından başka evleri de ziyaret ederek varsa başka kızlara da bakarlar ve sonunda içlerinden beğendiklerini tekrar görerek son gelin adayını belirlerler.
Şayet evde gelinlik çağda kız yoksa, ev sahibine o civarda veya tanıdığı evlilik çağı gelmiş kız olup olmadığını sorarlar. Ev sahibi de tanıdığı veya bildiği komşusu varsa gelenleri onlara yönlendirir.
Bu adetten kimse gocunmaz, kimse rahatsız olmaz. Şayet ev sahibi bu konu ile ilgilenmek istemiyorsa "Bu evde kız yok. benim de bildiğim yok" diyerek gelenleri kibarca gönderir.
DÜĞÜN PİLAVI
DÜĞÜN PİLAVI
Erkek evinin yakınındaki açık alana kurulmuş sofralardır. (Son dönemlerde varlıklı kimseler kapalı ve özel alanlarda düğün pilavı vermektedir)
Alanın büyüklüğüne göre 5-10 ar adet küçük boydaki masalar (Kadınlara ve erkeklere ayrı alanlarda olmak üzere) yerleştirilip üzerlerine kağıt serilir. Yemek için gelen konuklar masa etrafındaki taburelere oturmasından sonra servise başlanır. Yemek servisindeki sıralama bellidir. Başta yoğurt çorbası, ardından etli pilav,  ardından helva, (genelde fıstıklı irmik helvası) ardından bamya çorbası, 2.tatlı olarak zerde,  ardından tekrar etli pilav, son pilav ve hoşaf ile son.
Yemek yiyenler masadan kalkar kalkmaz görevliler tarafından masa toplanır ve yeni kağıt serilerek masa yeni oturacaklar için hazırlanır.
ÇETNEVİR
ÇETNEVİR 
Düğünün bir gece öncesi Damat evinde, Damadın arkadaşlarına vermiş olduğu bir nevi "Bekarlığa veda" partisidir.
Bu gecede kız evi tarafından gönderilen kuru yemiş çeşitleri bir tepsi ile damat evine gönderilir. Damat tarafından davet edilen arkadaşları bir oda da toplanarak türlü oyun ve eğlence içerisinde bu geceyi geçirir. Gecede oynanan oyunlar son derece sert ve sulu şakalarla doludur.
ÇETNEVİR
ÇETNEVİR 
Düğünün bir gece öncesi Damat evinde, Damadın arkadaşlarına vermiş olduğu bir nevi "Bekarlığa veda" partisidir.
Bu gecede kız evi tarafından gönderilen kuru yemiş çeşitleri bir tepsi ile damat evine gönderilir. Damat tarafından davet edilen arkadaşları bir oda da toplanarak türlü oyun ve eğlence içerisinde bu geceyi geçirir. Gecede oynanan oyunlar son derece sert ve sulu şakalarla doludur.
📎 Photo
NİŞAN
NİŞAN
Kararlaştırılan günde nişan koyma merasimi yapılır. Yüzük takılarak ve şerbet içilerek yapılan nişan koyma merasimi daha ziyade kadınlar arasında yapılan bir toplantıdır. Kızın evi müsait ise evde, yoksa bir akbara evinde yapılır. İki tarafında akrabaları toplanır. Bu toplantılar da ailer fazla mutasıpsa, hocaların ilahi ve dua okuduğu görülür. Değilse çalgıcılar getilir, oyunlar oynanır. 
 
 Gelin, eltisi veya görümcesi tarafından yoksa oğlanın genç bir yakını tarafından salona getirilir. Yüzüğü oğlanın annesi takar. Gelin, orada bulunanların ellerini öper, akrabalar takı takarlar. Oğlan tarafının kız tarafına getirdiği hediyeler gösterilir. Yapılan ikram yine oğlan tarafına aittir. Nişan genellikle Perşembe günleri olur. Nişanın bazen yemekli olduğu da görülür. Nişandan sonra kararlaştırılan günde elbise görme işi başlar. Elbise görme işi düğüne yakın birzamanda olur. Beraberlerinde gelin kız da olduğu halde köyde oturuyorlarsa şehre gelinir, şehirde ise çarşıya çıkılır. Daha önce "mehir kesiminde" kararlaştırılan ve alınması gereken eşyanın alınmasına başlanır. Kız tarafı da güveyin giyeceği eşyayı alır. Elbiseyi dikecek terzi oğlan evine bildirilir. Nişandan sonra, kız evine yollanacak dürüye sıra gelir. Dürü bohça içinde kız evine gönderilir. Her iki tarafın hısım akraba ve konu komşusuna gönderilir. 
 

KIZ İSTEME
KIZ İSTEME
Oğlunun evlenmesine karar veren baba ve ana dünürcü göndermede gayet gizli hareket eder

# data[].attributes.body
Nişan

# data[].attributes.body
Düğün  gelenekleri

# data[].attributes.body
 KINA GECESİ 
Geleneksel kına gecesi nasıl yapılır?
Gelinin eline kına yakılırken “Gelin elini açmıyor…” denir ve bunun üzerine erkek tarafı gelinin avucuna küçük bir altın koyar. 

# data[].attributes.body
Bazen kız isteme dönemi birkaç defa tekrarlanır. Bu gidip gelmelerde çok yakınlardan tutunda, hatırı sayılır olgun kişilerde devreye girerler. Kız evi bütün bu gidip gelmeler sonunda ikna olup kızını vermeye razı olunca söz kesme günü tespit olunur. Öz kesme için giysi ve söz yiyecekleri oğlan evi tarafından alınır. Söz kesme günü oğlan evi çay, kahve, şeker, lokum ve kolonya gibi yiyecek ve içeceklerle yakın aile çevresi ve aile büyükleriyle kız evine giderler. Oğlan evinden getirilen şeker ve su ile yapılan şerbet misafirlere ikram edilir. Arkasından oğlan evinden getirilen çay, şeker ve lokum verilir. Kız evinde toplananlar hem oğlan hem de kız evinin kadınlarıdır. Böylece kadınlar arası söz kesme yapılmış olur. Kız evindeki şerbet ve diğer yiyeceklerin dağıtma işi gelin adayı ve arkadaşları tarafından yapılır. Şerbet içimi bittikten sonra çay ve tatlı yenilir, içilir. Böylece kadınlar arası söz kesimi yapılmış olur.
Aynı günde erkekler içinde söz kesme ve şerbet içme olur. Bir kahvede kız evinin ve oğlan evinin yakın arkadaşları, akrabaları ve komşuların erkekleri toplanır. Orada şerbet, çay, şeker ve kahve ikram edilir. Bu ikramlar esnasında hocaya dua ettirilir. Kadınlar ve erkekler arsında içilen şerbetin amacı, çevreye evlilik amacını belirtilmesi, tarafların birbirine tatlılıkla yakınlaşması ve aralarındaki kaynaşmayı sağlar. Söz kesimi bittikten birkaç gün sonra oğlan evinin çok yakınları kız evine giderek nişanda takılacak takıları ve nişan elbiselerinin nasıl alınacağını konuşurlar. Kendi aralarında tatlılıkla bir karar vararak nişan gününü tespit ederler.

# data[].attributes.body
Düğünün bir gece öncesi Damat evinde, Damadın arkadaşlarına vermiş olduğu bir nevi "Bekarlığa veda" partisidir.

Bu gecede kız evi tarafından gönderilen kuru yemiş çeşitleri bir tepsi ile damat evine gönderilir. Damat tarafından davet edilen arkadaşları bir oda da toplanarak türlü oyun ve eğlence içerisinde bu geceyi geçirir. Gecede oynanan oyunlar son derece sert ve sulu şakalarla doludur.

# data[].attributes.body
Geleneksel kına gecesi nasıl yapılır?

Gelinin eline kına yakılırken “Gelin elini açmıyor…” denir ve bunun üzerine erkek tarafı gelinin avucuna küçük bir altın koyar. Kına gecesi, geleneksel olarak düğünden bir gün önce kız evinde yapılır.Kına gecesine gelin ve damadın yakın akrabaları ve arkadaşları katılır. Kınanın yakılacağı gün kız evine düğünün başladığı anlamına gelen bayrak asılır. Geline yakılacak kına oğlan evi tarafından alınır. Çoğu zaman bu kına, kız evine bir gece öncesinde çerezlerle birlikte gönderilir. Titizlikle hazırlanan kına tepsisinde çerezler, tatlılar ve kına helvası bulunur. Oğlan evinden gelen misafirler kız evinde karşılanarak ağırlanır.

Gelin ilk başta yöreye göre değişebilen tuvalet veya şık bir elbise giyer, daha sonra kına yakımı başlamadan önce “bindallı“ denilen kadifeden ve işlemeli, ayak bileklerine kadar uzanan kaftan türünde bir giysi giyer. Gelinin başına kırmızı bir örtü örtülür.Daha sonra bakır bir taş içerisinde, başından ayrılık geçmemiş, mutlu bir evliliği olan bir kadın tarafından kına karıştırılır. Kınanın içine, bereketin hayatlarında hep olması dileği ile bozuk para konur.

Kına yakılmadan önce gelinin oturması için salonun ortasına bir sandalye konur. Erkek tarafının getirdiği kına, etrafı mumlarla süslü bir tepsi içine hazırlanır. Kadın misafirlerin ve kız çocuklarının ellerine birer mum verilir. Önce elinde kına tepsisiyle genç bir hanım, arkasından gelin, onun arkasından da ellerinde mumlar olan genç kızlar türkü söyleyerek boş sandalyenin etrafında dönerler. Daha sonra gelin sandalyeye oturur. Gelin oturduktan sonra acıklı ve içli kına türküleri söylenir. Amaç gelini ağlatmaktır. Kına gecesinde gelin kız mutlaka ağlar. Eğer ağlamazsa şaka yollu ayıplanır, “amma da hevesliymiş evlenmeye” şeklinde dedikodulara maruz kalır! Gelinin eline kına yakılırken “Gelin elini açmıyor…” denir ve bunun üzerine erkek tarafı gelinin avucuna küçük bir altın koyar.  Avucunu açan gelinin avuçlarına kına yakılır, ellerine tülbent bağlanıp eldivenler geçirilir. Kına yakıldıktan sonra gelinin başındaki kırmızı örtü açılır ve kına misafirlere dağıtılır. Dağıtım sırasında kına içindeki altın para kime çıkarsa “yakında kısmeti çıkacak gelin adayı bulunmuştur” denir. Tüm bunlardan sonra türküler söylenmeye devam edilir; eğlence kaldığı yerden geç saatlere kadar devam eder.

# data[].attributes.body
Konya’nın en enteresan adetlerinden birisidir.

Oğlu evlenecek çağa gelen anneler, konu komşudan bir ikisini yanlarına alarak kız aramaya çıkarlar. Ve tanımadıkları evlerin kapılarını tek tek çalarak (Evin hanımına) bu evde evlenecek çağda kız olup olmadığını sorarlar. Şayet varsa ve ev sahibi kabul ederse bir kahve içimliğine misafir olup kızı görürler. Ve ardından başka evleri de ziyaret ederek varsa başka kızlara da bakarlar ve sonunda içlerinden beğendiklerini tekrar görerek son gelin adayını belirlerler.

Şayet evde gelinlik çağda kız yoksa, ev sahibine o civarda veya tanıdığı evlilik çağı gelmiş kız olup olmadığını sorarlar. Ev sahibi de tanıdığı veya bildiği komşusu varsa gelenleri onlara yönlendirir.

Bu adetten kimse gocunmaz, kimse rahatsız olmaz. Şayet ev sahibi bu konu ile ilgilenmek istemiyorsa "Bu evde kız yok. benim de bildiğim yok" diyerek gelenleri kibarca gönderir.

# data[].attributes.body
Erkek evinin yakınındaki açık alana kurulmuş sofralardır. (Son dönemlerde varlıklı kimseler kapalı ve özel alanlarda düğün pilavı vermektedir)

Alanın büyüklüğüne göre 5-10 ar adet küçük boydaki masalar (Kadınlara ve erkeklere ayrı alanlarda olmak üzere) yerleştirilip üzerlerine kağıt serilir. Yemek için gelen konuklar masa etrafındaki taburelere oturmasından sonra servise başlanır. Yemek servisindeki sıralama bellidir. Başta yoğurt çorbası, ardından etli pilav, ardından helva, (genelde fıstıklı irmik helvası) ardından bamya çorbası, 2.tatlı olarak zerde, ardından tekrar etli pilav, son pilav ve hoşaf ile son.

Yemek yiyenler masadan kalkar kalkmaz görevliler tarafından masa toplanır ve yeni kağıt serilerek masa yeni oturacaklar için hazırlanır.

# data[].attributes.body
Düğünün bir gece öncesi Damat evinde, Damadın arkadaşlarına vermiş olduğu bir nevi "Bekarlığa veda" partisidir.

Bu gecede kız evi tarafından gönderilen kuru yemiş çeşitleri bir tepsi ile damat evine gönderilir. Damat tarafından davet edilen arkadaşları bir oda da toplanarak türlü oyun ve eğlence içerisinde bu geceyi geçirir. Gecede oynanan oyunlar son derece sert ve sulu şakalarla doludur.

# data[].attributes.body
Düğünün bir gece öncesi Damat evinde, Damadın arkadaşlarına vermiş olduğu bir nevi "Bekarlığa veda" partisidir.

Bu gecede kız evi tarafından gönderilen kuru yemiş çeşitleri bir tepsi ile damat evine gönderilir. Damat tarafından davet edilen arkadaşları bir oda da toplanarak türlü oyun ve eğlence içerisinde bu geceyi geçirir. Gecede oynanan oyunlar son derece sert ve sulu şakalarla doludur.

# data[].attributes.body
Kararlaştırılan günde nişan koyma merasimi yapılır. Yüzük takılarak ve şerbet içilerek yapılan nişan koyma merasimi daha ziyade kadınlar arasında yapılan bir toplantıdır. Kızın evi müsait ise evde, yoksa bir akbara evinde yapılır. İki tarafında akrabaları toplanır. Bu toplantılar da ailer fazla mutasıpsa, hocaların ilahi ve dua okuduğu görülür. Değilse çalgıcılar getilir, oyunlar oynanır.

Gelin, eltisi veya görümcesi tarafından yoksa oğlanın genç bir yakını tarafından salona getirilir. Yüzüğü oğlanın annesi takar. Gelin, orada bulunanların ellerini öper, akrabalar takı takarlar. Oğlan tarafının kız tarafına getirdiği hediyeler gösterilir. Yapılan ikram yine oğlan tarafına aittir. Nişan genellikle Perşembe günleri olur. Nişanın bazen yemekli olduğu da görülür. Nişandan sonra kararlaştırılan günde elbise görme işi başlar. Elbise görme işi düğüne yakın birzamanda olur. Beraberlerinde gelin kız da olduğu halde köyde oturuyorlarsa şehre gelinir, şehirde ise çarşıya çıkılır. Daha önce "mehir kesiminde" kararlaştırılan ve alınması gereken eşyanın alınmasına başlanır. Kız tarafı da güveyin giyeceği eşyayı alır. Elbiseyi dikecek terzi oğlan evine bildirilir. Nişandan sonra, kız evine yollanacak dürüye sıra gelir. Dürü bohça içinde kız evine gönderilir. Her iki tarafın hısım akraba ve konu komşusuna gönderilir.

# data[].attributes.body
Oğlunun evlenmesine karar veren baba ve ana dünürcü göndermede gayet gizli hareket eder. Bu da ilk önce kadınlar tarafından yapılır. Önce oğlanan anası ve kız kardeşi, kızkardeşi yoksa akrabalarından en yakını, bir iş bahane ederek kız evine gider. Kızın güzelliğine terbiyesine, vücudunun sağlamlığına alıcı bir gözle bakarlar. Kızı uygun bulmazlarsa,hiç bir şey demeden izin alıp giderler. Kız beğenilirse, bu işlerde hünerli olan bir kadını öncü olarak, kızın önce anasının ağzını arar. Bu arada oğlanın durumu hakkında bilgi verir. Uygun görülürse kızlarına dünürcü geleceklerini anlatır. Kadın dünürcü, kız tarafının verimkar olduklarını öğrenince kız tarafına gönderilir. Bu dünürcülere, kızın anası kesin cevap vermeyeniyetli olsa bile bir kere babasına ben söyliyeyim der. Kadın dünürcülere fazla hürmet yapılırsa, kızın verileceğine bir işaret sayılır. Hatta şöyle bir durumla da sonuç anlaşılır. Ayakkabıları çevrilmişse bu işin olacağına, çevrilmeyip dışarı konulmuşsa olmayacağı anlaşılır. Bu şekilde bir başlangıçtan sonra, erkek dünürcü kız evine gider. "Allah'ın emri, Peygamber'in kavli ile kızınımızı oğlumuza zevceliğe istemeye geldik" diyerek dünürlük edilir. Buna karşılık kızın babası hiç bir şeyden haberi yokmuş gibi, bir süre düşünür, eğer vermeye gönlü varsa; "Sizin ve mahdumumuz için bir şey diyemem, Allah yazdıysa bir şey diyemem. Bana bir kaç gün müsade edin, ben bir düşüneyim" der. Vermeye niyeti yoksa, "Kızım küçüktür, evlenme vakti değildir" yada "kızımız sözlü, sözlü olmazsa sizden iyisine mi verecektik" deyip savuşturur.

Gönüllerin inancına varılırsa, bu konuşdan sonra iki veya üç gün ara verilir. İkinci kez gidişte, kızın babası "Biz razıyız, fakat hısım- akrabaya bir danışalım" diye cevap verir. "Kız evi naz evi" derler . Üçüncü gidişde "Ne yapalım, Allah nasip etmişse bizim elimizde ne var, alın yazısına bir şey diyemeyiz" denir. Oğlan tarafı da "Allah razı olsun sizden, hayırlısı Allah'tan, Biz verdik diledik, kapınıza geldik, sizde bizi sevip diledinizse nişanımızı (bellimizi) koyacağız" denir.

# data[].attributes.body
Düğünün başladığını ilan etmek için düğün evine bayrak dikilirdi. Düğün evine bayrak dikilmesi ile birlikte düğün başlar ve bayrağın inmesi ile de düğün sona ererdi. Düğün ne zaman başlıyor sorusu yerine bayrak ne zaman dikiliyor sorusu sorulurdu ve ya delikanlının bayrağını ne zaman dikiyoruz diyerek düğün vakti öğrenilmeye çalışılırdı. Bu gün bu ifade Konya'da "delikanlının yemeğini ne zaman yiyoruz" şekline dönmüş vaziyette�

Bayrak dikmeden önce bütün köy veya düğün sahibi ve akrabaları imam eşliğinde bütün köy gezilir ve uğranılan her evde Kur'an-ı Kerim okunurdu. Bu gezmem sırasında varsa yeni cenaze kalkmış veya yeni bela defetmiş yas evlerine mutlaka uğranılır ve Kur'an-ı Kerim okunurdu.

Çevre köylere okuntu dağıtılırdı. Bu okuntu dağıtma işi bir nevi köylüden izin almak yerine geçerdi ve aynı zamanda bayrak dikme anında yanlarında buluma isteğinin belirtilmesi anlamına gelirdi.

Kur'an-ı Kerim okunması bittikten sonra düğün evine gelinir ve uzun bir sırığın ucuna geçirilmiş bayrak düğün evinde bir odanın ortasına konularak onun da üzerine Kur'an okunurdu. Üzerine Kur'an okunan bayrak kapıdan çıkarılmak yerine odanın penceresinden dışarıya çıkarılır ve üç defa Salavat-ı Şerife getirilerek evin damına (çatısına) dikilirdi.

Bayrağın dama dikilmesi ile düğün başlamış olur ve davullar çalınmaya başlardı. Çatıya dikilen bayrağın başına bir görevli konulurdu. Bu görevliye BAYRAKÇI ya da BAYRAKTAR ismi verilirdi.

Bayrak,  bayrakçıya zimmetlenir ve düğün bitimine kadar koruması istenirdi. Bayrakçılığı kabul eden kişinin koluna bir tülbent (başörtüsü) bağlanırdı. Düğün bitene kadar bu şahsın işi bayrağı kaçırmak isteyenlere engel olmaktı. Kendisine teslim edilen bayrağı kaptırmamak ve korumak bu şahıs için namus meselesi mesabesinde idi.

Bayrak kaptırılırsa bunun çok ağır cezaları olurdu. Şayet bayrak bulunmazsa bulununcaya kadar gelin verilmez bayrağın bulunması beklenirdi. Veya bayrak kaptırılırsa, kapanlar tarafından bir ceza belirlenir ve bu ödenmeden bayrak verilmezdi. Kaptırılan bayrağın yerine yeni bir bayrak koymak olmazdı. Mutlaka kaptırılan bayrağın bulunup yerine konulması gerekirdi.

Çatıya dikilen bayrak yine bayrakçının koruması altında gelin almaya gidilirken yerinden indirilir ve bayrakçı arabası denilen vasıta ile gelin evine götürülürdü. Gelin evine gelindiğinde kız tarafı bayrakçı için bayrağı dikebileceği yeri gösterir ve bayrak direğine hediyeler bağlardı. Bayrakçı gösterilen yere çıkarak bayrağı diker ve gelinin evden çıkmasını beklerdi. Gelin evden çıkıp dua yapıldıktan sonra arabaya bindirilir ve harekete hazır olunurdu.

Bayrakçı çıktığı yerden inmez ve konvoyun önüne geçmezse gelin konvoyu hareket etmez bayrağın inmesini bekler. Bu arada bayrakçı düğün sahibi ile pazarlığa girer ve ne istediğini belirtir. İstek çok ağırsa pazarlığa girişilirdi. Pazarlıkta orta bir yol bulunamazsa köyün ileri gelen ve sözü geçenler devreye girer anlaşmaya zemin hazırlarlardı.

Anlaşmaya varıldıktan sonra bayrakçı çıktığı yerden inerek konvoyun başına geçer ve düğün alayı hareket eder. Oğlan evine varılınca bayrak yine dama dikilir ve düğün burada devam eder.

Gelinin oğlan evine getirildiğinin ertesi günü bayrak damdan dualarla indirilir ve yeni evli çifte verilerek saklamaları istenirdi.

Bu gelenek yüzünden eski zamanlarda her evde mutlaka bir bayrak ve Kur'an-ı Kerim bulunurdu.