# data[].attributes.body
zamen aanspannen van spieren met een tegengesteld effect rondom een bepaald gewricht

# data[].attributes.body
•	Max. 100 meter lopen. In en rondom huis. 

# data[].attributes.body
De visuele cortex is het gedeelte van de hersenen dat de informatie die uit het visuele systeem komt verwerkt en zorgt dat dezelfde informatie wordt omgezet in waarneming. De visuele cortex bestaat uit de primaire, en de secundaire visuele cortex.

In de primaire visuele cortex wordt informatie vanuit de ogen ontvangen en worden de makkelijkste prikkels verwerkt. Neuronen in dit gebied reageren op input (prikkels) die vanuit een specifiek deel van het gezichtsveld komen. Zo ontstaat er een kaart van het gezichtsveld in onze hersenen. Hierna wordt dezelfde informatie doorgestuurd naar de secundaire visuele cortex voor verdere verwerking. Hier wordt tot op detail alle informatie verwerkt.

# data[].attributes.body
Het evenwichtsorgaan of labyrint is opgebouwd uit twee grote structuren

die met elkaar in open verbinding staan: de halfcirkelvormige kanalen (HCK)

en de otolietorganen Het kanalensysteem bestaat uit drie vrijwel

loodrecht op elkaar staan de kanalen, waarvan een gelegen in het horizontale

vlak (horizontaal HCK), en twee verticaal georiënteerd (anterieur en posterieur H C K).

De kanalen in het linker en rechter labyrint zijn paarsgewijs georiënteerd,

waarbij beide horizontale kanalen een koppel vormen, en vervolgens telkens

een anterieur kanaal aan een zijde parallel loopt met een posterieur kanaal

aan de andere zijde. De otolietorganen omvatten de utriculus en

de sacculus, twee bolvormige uitstulpingen gelokaliseerd onder de halfcirkelvormige kanalen.

# data[].attributes.body
Het opbouwen van de werkspanning van de spier wordt de 'stijgtijd' genoemd. Dit is de tijd die een spier nodig heeft om op de plek te komen waar de spier daadwerkelijk kracht kan leveren.

De spanning die op een spier gezet wordt waardoor een beweging sneller gemaakt kan worden is de voorspanning.

# data[].attributes.body
Co-contractie – gelijktijdige actie van spieren die een tegengestelde functie hebben rond eenzelfde gewricht

-          Kost veel energie

-          Stabiliserende functie

-          “bevriezen van de gewrichten”

# data[].attributes.body
Het scapulohumeraal ritme is de verhouding waarmee het glenohumerale en scapulothoracale gewricht ten opzichte van elkaar bewegen. Het meebewegen van de scapula bij glenohumerale beweging is nodig om een optimale congruentie van de humeruskop in de cavitas te waarborgen en om een optimale lengtespanningsverhouding van de schouderspieren te behouden tijdens elevatie (Morrison et al., 2000; Kibler, 1998).

# data[].attributes.body
Begrip geintroduceerd door J. Gibson.

Sensorische informatie die omgevingsfactoren gebruiken om bij een intentie van een beweging te komen.

Een mens is namelijk in staat, om niet alleen eenvoudige informatie op te pikken, maar ook om betekenis te geven aan die informatie.
Dit gaat gepaard met eerdere opgedane kennis en vaardigheden.

# data[].attributes.body
Het bekken en het been moet samen werken om bijvoorbeeld te lopen of te staan. De rugspieren kunnen het bekken voorover kantelen. De hamstrings overspannen behalve het heupgewricht, ook het kniegewricht en kunnen het bekken achterover kantelen.
Het ritme waarin de bekken gelijkmatig op en neer bewegen.

# data[].attributes.body
Spierspoel
geeft een signaal af bij rek. De spierspoel registreert de lengte en lengteverandering. Verschillende spierspoelen. Afferent 1a: registreren en transporteren informatie over de hoeveelheid en snelheid van de lengtetoename. Afferent 2: registreren en transporteren informatie over de lengtetoename in de spier. Deze informatie wordt doorgegeven aan het ruggenmerg en vanaf daar aan hogere delen van het centrale zenuwstelstel.

# data[].attributes.body
Het zijn proprioceptieve receptoren die zich bij skeletspieren bevinden nabij de overgang van spierweefsel naar pees. Het zijn zintuigjes die gevoelig zijn voor de krachten op een spier. Hoe meer krachten op de spier uitgeoefend, hoe meer impulsen er naar de hersenen gaan. Komt er te veel kracht op een spier, dan treedt een reflex op waardoor de spier verslapt.

# data[].attributes.body
Van het midden van het lichaam naar het verst afgelegen punt van het midden van het lichaam

De gewrichten van het been in een verticale afzet niet tegelijk maar een-voor-een te strekken. Eerst strekt het heupgewricht, daarna het kniegewricht en ten slotte het enkelgewricht. De strekking verloopt van proximaal naar distaal. Deze zogenoemde proximo-distaalwerking vindt men overal in functioneel bewegen terug en geldt als een van de belangrijkste bewegingsprincipes. Naast de proximo-distaalwerking in de onderste extremiteit zoals bij het springen, is er proximo-distaalwerking in de bovenste extremiteit. Bv bij het werpen beweegt eerst de romp, dan de schouder, dan de elleboog en ten slotte de pols.

# data[].attributes.headline
15. energietransport Bi articulaire spieren

# data[].attributes.subject
15. energietransport Bi articulaire spieren

# data[].attributes.body
De bijzondere bi articulaire spieren zijn energietransporteurs. In functionele dynamische bewegingen in een gesloten keten gaat verlenging van de spier in het ene gewricht altijd gepaard met verkorting in het andere gewricht dat de spier overspant. De spier blijft daardoor in de attractorstaat van isometrie. Ook in een open keten verwerken de pennaat gebouwde bi articulaire spieren grote inwerkende krachten in isometrie, zoals de hamstrings in het lopen bij het uitpendelen van het onderbeen tijdens de vluchtfase. De isometrische contractie kan gepaard gaan met het laden en ontladen van elastische elementen van de spier. Deze spieren worden daarom het best getraind voor maximale kracht, omdat dat het beste past bij de isometrische contracties in de doelbeweging. Zowel de timing van de activiteit als de grote van de kracht van de bi articulaire spieren in functionele patronen is beslissend voor de prestatie

# data[].attributes.body
Het evenwichtssysteem speelt een belangrijke rol in het behoud van het evenwicht en stabiliteit (balans controle), oriëntatie in de ruimte en blikstabiliteit. De balansreceptoren in het binnenoor voorzien een representatie van de bewegingen van het hoofd en zetten hiervoor de krachten gepaard gaande met deze hoofdbewegingen om in een biologisch signaal. Dit signaal wordt (tezamen met visuele informatie en informatie van spieren en spierpezen) gebruikt door de controle centra in het centraal zenuwstelsel (CZS) om zo motorreflexen te produceren (met spierbewegingen tot gevolg) die blikstabilisatie, bewegingen, houdingscontrole en de oriëntatie faciliteren. Het evenwichtssorgaan speelt tevens een rol in de regulatie van de arteriële bloeddruk.

# data[].attributes.body
De voorwaartse snelheid wordt omgezet in hoogte, maar de lichaamszwaartekracht zorgt voor een remmende werking op de maximale kracht van de beweging.