# data[].attributes.body
Este capitulo trata dun porco que foi ver á meiga Divina, por un peculiar problema que trataba de que o animal non podía comer ningún alimento que non comezara polo P. A meiga coméntalle ao porco, que xa tivera un problema similar cun paciente anterior , dille que o seu estómago tiña que esquecer que sabia ler ,polo que a meiga procede a facer o conxuro  , tras realizalo,a meiga bota o porco da clínica,porque non aguantaba maís o tufo do pobre porco, aínda que chegou ao curral ben contento, dicíndolles aos outros porcos que agora xa non tería ningún problema,pero ese dia tiña para comer patacas e pan reseso.
Juan Manuel Caamaño Garrido

# data[].attributes.body
Un día entrou no consultorio da meiga Divina unha mesa cadrada de madeira de carballo que non era capaz de esquecer nada, por insignificante que fora.
A mesa xa coñecía a Divina, porque cando era pequena, Divina, fóra á igrexa, onde estaba a mesa, a levar uns óleos. Divina deulle a mesa un líquido do río do Esquecemento, para esquecer todo. A cambio díxolle que lle levara os óleos de volta á igrexa porque, ela non poidera levalos

Naira Fernández Lago

# data[].attributes.body
Era unha árbore que estaba a carón do consultorio da meiga Divina. As súas follas eran de cor laranxa e os seus froitos de cor verde, ao revés de calquera árbore.
Esa árbore tiña problemas porque ninguén quería  as súas laranxas, e Divina díxolle que non se preocupara que volvería a ser como as outras.
De tal alegría empezou a soltar bágoas.
A meiga como regalo polo que lle ía facer pediulle que varrera o lixo que fora atopando polo camiño e cando ía de camiño asegurábase de que non quedara nada atrás.
Un mes máis tarde chegou á horta, era inverno, e ocupou de novo o seu lugar. Esa mesma noite a árbore notou que sopraba un vento suave do sur, pola mañá xa lle subiran nenos como lle dixera a meiga Divina.
María Caamaño

# data[].attributes.body
Un dia na consulta de Divína en trou un ordenador con todas as pezas desde a C.P.U ata o monitor na sala de espera puxose a falar cunha bubela ata quelle tocou a quenda esplicoulle a oseu problema a meiga divina pero ela non tiña conxuro para ordenadores asi que modificou un dunha libreta a meiga pediulle de favor que fotocopiase os libros que tiña no consultorio, e así o fixo con a axuda duns esquios quelle devian un favor a Divína fotocopiou os libros.
Iván Díaz Barreiro

# data[].attributes.body
Un día no consultorio, chegou unha bolboreta, pero non unha bolboreta calquera, unha dos érbedos coas ás despintadas.O insecto explicoulle a meiga Divina que era unha especie coas ás moi fermosas pero ca chuvia o po delas esvarase.Divina dixolle que non se preocupara que fai pouco viñera unha laranxeria coas cores cambiadas e axiña encontrou o remedio, e para ela iba ser menos complicado.Para resolver o problema tiña que saber que cores lle tiña que pintar, eran cores azuis e violetas logo unhas listas amarelas, laranxas, vermellas e marrons. E outras manchas mais grandes brancas e negras,e todo repetido por detrás.O que utilizou para pintar as cores foi unha paleta e extracto de arco da vella. Pero para pagar polo remedio tiña que facer unha cousa: cando vira a unha persoa murcha ou apesarada, tiña que pousarse onda ela e que abrira ben as súas ás para trasmitirlle alegría.

Manuel Luis Leis Ares

# data[].attributes.body
Na consulta de Divina esperaban os seres para ser atendidos pola bruxa, cando viron unha fervenza no clareiro, ela tamén lle quería pedir un desexo.
Cando a bruxa Divina lle preguntou o que quería, ela díxolle que ela pertenecía ó río  Nebra pero que o que máis desexaba era estar ao lado do mar.
Á bruxa pareceulle algo difícil pero mandou o seu falcón a preguntar a un amigo se podía acollela.
O falcón non tardou en volver coa boa noticia. Había un río que estaba encantado de que a fervenza formara parte del.
A fervenza quedou moi contenta pero a bruxa díxolle que a cambio tiña que prometerlle que sería a fervenza máis fermosa do mundo.
Agora a fervenza está feliz formando parte do río Xallas, no Ézaro.
Uxía Figueiras Mayo

# data[].attributes.body
Certo día apareceu no consultorio da meiga Divina un cero que estaba triste porque ninguén tiña conta del e quería que todos recoñeceran o seu valor sen depender de ningún número. A meiga Divina comprendeu a súa situación e en vez de buscar algún conxuro, contoulle a súa relevancia no mundo e o que acontecería se el non existise. Nese momento o cero comprendeu a súa importancia e agradecido marchou da consulta.
Ana Fernández Vigo

# data[].attributes.body
Un día chego ao clareiro un barco xigantesco. O enormísimo pesqueiro chegou esquivando árbores.- Dícidelle que pare !-berraba Divina.O barco despois de desculparse contoulle cal era a sua doenza que neste caso hera maís ben un problema xa que se mareaba.Á meiga intentou solucionar o problema con vibrisas o que veñen sendo bigotes de gato.Esparceunos nos controles,e a cambio pidiulle barco que encanto volbesé de África lle trouxese unhas cousas de alí que lle serían utíles.
Yanira Lourido

# data[].attributes.body
Un día, no consultorio da meiga Divina, apareceu unha nube que non se parecía a nada (Xa era a segunda vez que ía ao consultorio, polo que Divina recoñeceuna). E díxolle que o conxuro era moi fácil, e pediulle que se fora que xa ía preparar o conxuro a dentro, pero a cambio, díxolle que cada vez que vira plantas murchas e amarelecidas  botara o beizón de chuvia que leva dentro. E alá foi, no seu percorrido pola atmosfera a nube foi parando onde pensaba que precisarían de axuda. E as leitugas todas contentas, charlando a que se parecía a nube (A sapoconchos, a oso de peluche...)
Anxo Carou Mayo

# data[].attributes.body
A meiga Divina ten moitos anos ata os máis vellos da contorna a recordan traballando no seu consultorio dende pequenos. Divina é unha meiga que atende os seus doentes na súa casa situada máis  ala do souto sombreu cruzando o río dos sapos, a vivenda é toda de pedra e ocupa parte dun clareiro, nese clareiro atende as persoas que non caben na súa casa. A meiga fai o seu traballo de forma altruista só lles pide a cambio aos clientes que cumpran unha boa acción.Os clientes para saber a súa quenda preguntan: Quen dá a quenda?

Rubén Alvite Louro

# data[].attributes.body
Un xeneral entra no consultorio da meiga Divina porque sempre falaba en verso .
Cando ten que dar aosdesosoldados, todos se si del.
A meiga fixo un conxuro para que volvera a falar sen rimar e a cambio ela pediulle que cando volvese a o cuartel tiña que liberar o cabo furriel prendido no calabozo , todo fora debido a un erro e non fixera nada o mozo para merecer ese castigo.
E así o fixo o xeneral.
Cando os soldados estaban enfronte do xeneral eles esperaban  que falara para rirse del, pero non o fixeron porque non rimou ningunha palabra.

ISABEL AMIGO NÚÑEZ

# data[].attributes.body
Unha pantasma decidiu ir ao consultorio da meiga Divina pois tiña un grave problema: había tempo que non escorrentaba a ninguén. A meiga decatouse de que o problema residía en que a pantasma perdera a confianza en si mesma, así que preparoulle un beberaxe para solucionalo. A cambio do remedio Divina pediulle que asustara a Tristeza, para que collera medo e así non volver a vela. Así o fixo a pantasma e por fin conseguiu volver a asustar a xente.
Paula Mayo Dosil

# data[].attributes.body
Hugo foi ao consultorio da meiga Divina, ela preguntoulle se viñera só , pero o que Divina non sabía era que nunca tivera pais (que el recordase). Hugo comentoulle que lle gustaba moito a maxia, pero ao que viña era para que Divina lle solucionase o seu problema , cando durmía, entraba nun bucle de soños, a meiga, para remedialo recitou un conxuro e... Hugo apareceu na casa sendo espertado pola súa nai.

Paula Fontaíña Figueiras 1º A.

# data[].attributes.body
Dous irmáns xemelgos acudiron ao consultorio da meiga Divina para que os igualase por dentro do mesmo modo que eran iguais por fóra. Entón, Divina mesturou a ruindade de Bruno e a nobreza de Albino, quedando así dous xemelgos exactamente iguais.
Lucía Martínez Carou

# data[].attributes.body
Certo día apareceu no consultorio da meiga Divina un cero que estaba triste porque ninguén tiña conta del e quería que todos recoñeceran o seu valor sen depender de ningún número. A meiga Divina comprendeu a súa situación e en vez de buscar algún conxuro, contoulle a súa relevancia no mundo e o que acontecería se el non existise. Nese momento o cero comprendeu a súa importancia e agradecido marchou da consulta.
Ana Fernández Vigo

# data[].attributes.headline
Un dicionario ao que lle escapan as palabras

# data[].attributes.subject
Un dicionario ao que lle escapan as palabras

# data[].attributes.body
Eran dous tomos de igual tamaño que andaban sempre a par. Tiñan mala uva e rosmaban moito.
Cando chegou a súa quenda, Divina preguntoulles por que estaban no consultorio e eles dixéronlle que levaban unha temporada un pouco ariscos e por iso era polo que as súas letras ían desaparecendo pouco a pouco.
A meiga foi a súa habitación e ao cabo duns minutos volveu con un frasco na man e díxolles que beberan a metade cada un, e iso fixeron. Divina a cambio da pócema pediulles que axudaran aos cidadáns.
Despois de axudar a todos os homes e mulleres do pobo os dicionarios foron recuperando todas as letras.
Uxío Farinós Cruz