# data[].attributes.headline
3.	Gevoelens erkennenBenoem gevoelens zodat de ander weet dat je ze serieus neemt ‘dat heeft u flink boos gemaakt’. Laat de ander uitrazen.

# data[].attributes.subject
3.	Gevoelens erkennenBenoem gevoelens zodat de ander weet dat je ze serieus neemt ‘dat heeft u flink boos gemaakt’. Laat de ander uitrazen.

# data[].attributes.body
4.    Verwachtingen nagaan

‘Wat wilt u het liefst dat ik voor u doe?’ Op deze manier deel je de verantwoordelijkheid voor de mogelijke oplossingen. Vaak zijn verzoeken eenvoudig in te willigen, (iemand wil bijvoorbeeld vooral een luisterend oor of een excuus). Soms zijn de wensen niet in te willigen, maar het is altijd belangrijk om te weten wat de ander wil.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?time_continue=2&v=gUEGvHr9084

# data[].attributes.attachment_link.title
Vormen van agressie en crisisontwikkelingsmodel

# data[].attributes.headline
2.	Verhaal door bril van patiënt zienJe kent misschien de LSD-strategie: Luisteren, Samenvatten en Doorvragen. Dat kun je hier ook inzetten, vraag naar feiten: ‘wat is er precies gebeurd?’ maar vraag ook naar gedachten en gevoelens. Stel open vragen: ‘wat zit u het meeste dwars?’. Samenvatten helpt om echt goed te luisteren en niet bezig te zijn met je eigen –verdedigende- respons.

# data[].attributes.subject
2.	Verhaal door bril van patiënt zienJe kent misschien de LSD-strategie: Luisteren, Samenvatten en Doorvragen. Dat kun je hier ook inzetten, vraag naar feiten: ‘wat is er precies gebeurd?’ maar vraag ook naar gedachten en gevoelens. Stel open vragen: ‘wat zit u het meeste dwars?’. Samenvatten helpt om echt goed te luisteren en niet bezig te zijn met je eigen –verdedigende- respons.

# data[].attributes.body
1.       Ontwapenen

Wat willen mensen als ze kritiek hebben of boos zijn? Gelijk krijgen! Niets is ontwapender dan het zinnetje ‘U heeft gelijk’. Mensen hebben, vanuit hun perspectief geredenerd natuurlijk altijd gelijk. Je hoeft er overigens niet om te liegen. Ook al ben je het niet met het verwijt eens, zoek iets waarin je de ander toch gelijk kunt geven.

# data[].attributes.body
5 fases van agressie:

Fase 0: geen spanning, evenwicht

Fase 1: gevaar van controle verlies

Fase 2: gedeeltelijk verlies van controle, schreeuwen vloeken

Fase 3: totaal verlies van controle, fysiek agressief worden

Fase 4: rust na incident, terug naar realiteit. Schuldgevoelens spijt

Ingrijpen in fase 2!

# data[].attributes.body
1. Frustratieagressie: bij deze vorm van agressie kunnen opgestapelde frustraties en emoties plots  loskomen. Bijvoorbeeld door onvrede over het tijdgebrek van de verzorgende of de manier waarop deze de cliënt verzorgt.
Aanpak: Het is belangrijk dat je als verzorgende de cliënt of mantelzorger de ruimte geeft om zijn emoties te uiten. Maak contact, luister, laat de ander even stoom afbladen, toon begrip blijf respectvol en probeer de mogelijkheden en onmogelijkheden zo goed mogelijk uit te leggen.

2. Instrumentele agressie: hierbij gaat het vooral om manipulerend, eisend gedrag. De cliënt eist bijvoorbeeld bepaalde zorg ‘omdat ik daar recht op heb’. Of: ‘Je collega doet dit ook altijd.’ Deze vorm van agressie heeft als doel om iets van je gedaan te krijgen.
Aanpak: Probeer als verzorgende goed contact te maken en vraag wat de cliënt/mantelzorger wil bereiken. Geef duidelijk je grens aan en wat wel en niet kan. Als dit niet werkt, stel de agressor dan voor een keuze met een consequentie: ‘Of u gaat door, en ik vertrek, of u stopt met dit gedrag en ik ga verder met de zorg.’ Werkt dit niet? Voeg dan daad bij het woord en ga weg.

3. Psychopathologische agressie: deze vorm zie je vaak in combinatie met middelengebruik (drank/drugs, medicatie) of als gevolg van neurologische of psychiatrische aandoeningen, zoals dementie en PTSS. Doordat je niet precies weet wat er in het hoofd van de cliënt omgaat is het lastig in te schatten hoe hij zal handelen.
Aanpak: ‘Eigen veiligheid eerst’ is hierbij het belangrijkste. Maak op een rustige manier contact met de cliënt; houd hierbij voldoende fysieke afstand. Praat met een rustige stem en stel korte vragen. Geef de ander de tijd om hierop te reageren. Voorkom dat de cliënt schrikt en wees duidelijk over de regels. Check voor jezelf waar de vluchtwegen zijn en roep indien mogelijk hulp in.

# data[].attributes.body
5. Eigen visie verwoorden

Meestel beginnen we hiermee in het dagelijks leven, dat is onze natuurlijke neiging die we moeten leren bedwingen. Binnen deze aanpak komt komt jouw kijk op de zaak pas aan de orde als de ander zijn/haar verhaal heeft kunnen doen. Wees terughoudend en vraag eerst “vindt u het goed dat ik mijn visie op de kwestie geef?’ Omdat de ander zijn/haar hart heeft kunnen luchten, zal er nu waarschijnlijk ruimte zijn voor jouw verhaal. Geen een ik-boodschap en houd het feitelijk.

# data[].attributes.body
6. Eigen gevoelens uiten

Zeg bijvoorbeeld ‘ik ben geschrokken van uw kritiek’ of ‘ik voel me gefrustreerd door deze situatie’. Dit kan het contact verbeteren omdat jij ook je menselijke kant laat zien en daarbij… patiënten voelen de emoties toch, benoem ze dan maar liever.

7. Eigen oplossingen uiten

Vertel hier wat jij ziet als mogelijke oplossingen en wees daarbij ook duidelijk over je beperkingen. Je kunt geen ijzer met handen breken.

# data[].attributes.body
8. Er samen uit proberen te komen

Hier probeer je samen tot werkbare afspraken te komen over ‘hoe nu verder’. Verken eventueel meerdere mogelijkheden en maak haalbare afspraken. Schrijf de afspraken op: wie doet wat en wanneer?

9. Afspraken nakomen

Stel een tijdstip vat om te evalueren.

De schrijver geeft overigens aan dat je niet altijd alle stappen hoeft te doorlopen. Wat wel erg belangrijk is om te luisteren naar de patiënt en vooral te achterhalen wat hij of zij precies van jou verwacht. Pas dan kun je je eigen mening geven.